De Schijvenrij
 
 

Interviews 

Marillion zanger Steve Hogarth over zijn  vrienden


 De progrock band Marillion bestaat inmiddels 40 jaar en dat mag gevierd worden met een nieuw album. Het is een album dat opgenomen is met een orkest.

“Nou dat is wel een verhaal hoor. Ik kwam een Zweedse band tegen Isildurs Bane. Ze zijn vrienden van een vriend van mij, Richard Barbieri (Japan en Porcupine Tree) en dat eindigde met het verhaal dat we samen een album hebben gemaakt; Colours Not Found in Nature. Dit speelde zich af in 2017 en we hebben samen gespeeld op het Lorelei festival in Duitsland. Het is een getalenteerde band een soort van Barok met een kleine orkestje, met bijzonder muzikanten met strijkers, percussie en blazers.”
Zanger Steven Hogarth kent naast Marillion een solo carrière waarbij hij buiten de kaders van Marillion kan opereren.

“Via de strijkers kwam ik in contact met Nicole Miller. Ze is dan wel Amerikaanse maar leeft nu in Brussel. Zij vertelde me dat ze nog een strijkers kwartet heeft. Ze staan open om live te spelen en voor eventuele opname beschikbaar zijn. Juist omdat ze even wat anders willen zoals wat rock and roll.”
“We kwamen bij elkaar en speelden in Port Zelande waar we een Marillion conventie voor de fans speelden. Hier is het allemaal gestart en samen hebben we in Engeland getoerd en speelden in de Royal Albert Hall. Hier is toen een dvd van opgenomen.”
Het live album All One Tonight is in 2018 uitgebracht. “Maar we bleven met een gevoel zitten dat we nooit samen in de studio een album hebben opgenomen. Het leek ons dan ook mooi om een selectie van songs te bundelen en dit samen op te nemen. Vandaar ook de titel “With Friends From The Orchestra”. 


Er is een selectie van songs gekozen dat na het succesvolle Fish periode is gemaakt. “Ja en waarom ook niet. We maken nog steeds nieuwe muziek en statements die bij de tijd horen. We zijn geen band die alleen maar de oude hits blijven spelen. Toeren jaar na jaar om financiële redenen. Wij zijn een creative unit waarbij de creativiteit van het muziek maken voorop staat. “De band heeft 4 albums met Fish gemaakt en nu zijn we vele album en jaren verder.
Er zou dat maar een reden zijn om de songs van toen te gebruiken en dat is voor het geld. Zo desperaat zijn we nu ook weer niet hoor, hahahah.

Er zijn songs bij die beter uitpakken dan het origineel op de plaat. ‘Estonia’, ‘Hollow Man’ en ‘The Sky Above The Rain’ zijn in dit proces krachtiger geworden. Er is een element dat we live spelen en dat terug gaan in de studio is het een soort spel om het mooi op plaat te krijgen. Het is een nieuw experiment. Er zijn verschillende veranderingen in de instrumenten en het spel ontstaan. Je hebt het zo niet in de gaten maar door de jaren heen blijkt dit dan zo te gaan.
In ‘The Sky of the Rain’ hebben we een toon lager gezet. Het past beter bij mijn zang en we vroegen ons na de opname af waarom we dit niet eerder hebben gedaan. Soms maak je een compromis en op deze nieuwe versie past de zang beter en kent het meer soul. Aan het einde hebben we alles veranderd om er een verrassend eind van te maken. Het was een mooie gelegenheid om te kijken naar de arrangementen van het origineel.”

“Wat ook mooi is dat onze producer Michael Hunter (o.a. Tom Petty, Pablo Nutini)  heeft alle songs onder handen heeft genomen en alle arrangementen opnieuw heeft gemaakt. Zijn achtergrond van klassiek heeft hier weer goed aan gedaan.”

 

Het meest recente album Fear uit 2016 was een juweeltje van Marillion. Het vervolg laat nog even op zich wachten. “We hebben veel om live te spelen dit jaar. Dit kost ons tijd en zeker tijd om in de studio te duiken. Afgelopen zomer hebben we wat gejamd en hier komen wel mooie stukken uit voort. Toch is het niet zozeer te zeggen dat we songs hebben. Deze ontwikkeling moet nog komen. Het is nog in de pre pre fase en zal het ergens in 2021 2022 zijn”

 

“We zijn op dit moment op tournee met deze mensen. Dat maakt het extra speciaal. Er is een goede magie en dat maakt het voor iedereen erg uitdagend en mooi om te spelen! “

Marillion is met hun Friends of the Orchestra te zien op
vrijdag 6 december te Nijmegen
zaterdag 7 december te Utrecht


Bjorn Berge interview

De Noorse gitarist Bjorn Berge staat al meer dan 20 jaar op de planken. Zijn blues reputatie wist hij op te bouwen door heel Europa met zijn albums die hij tot 2014 op de markt bracht. Toen werd het stil rondom deze man. Maar schijn bedriegt…

“Het is ruim 5 jaar geleden dat ik begon aan een nieuw album. Toen ik een drummer nodig had bracht de producer Kjetil Ulland mij in contact met toetsenist en drummer Odin Staveland de van de Noorse band Vamp. Dit is een populaire act in Noorwegen. Hij speelde een deel van het album in en de ander getalenteerde drummer Vidar Stoyva hoor je op een deel van het album.  Tijdens de opname stopte de gitarist van Vamp en vroeg de frontman Oyvind Staveland of ik hem zou willen vervangen. Ook omdat ik volgens hem bij de band past. Omdat de band een populaire folk poprock band in Noorwegen is, was het even spannend. Maar het pakte goed uit en ben toen 5 jaar bij Vamp gebleven.” De bescheiden gitarist weet dat hij veel invloed in deze band heeft gehad en dat was blijkbaar ook visa versa.


“Toen ik dit album schreef had ik veel songs op de plank liggen. De band Vamp bestaat al 30 jaar en ik kon achtergrond van muziek meebrengen. Ik vroeg Oyvind of ze bewust waren wat ik mee zou brengen en of ik wel geschikt was. Hierdoor is de band meer poprock geworden dan hun folksound dat men voorheen bracht.”
“Voor nieuwe songs kan ik zeggen dat ze ook meer gestructureerde zijn en meer een kop en staart in de liedjes kennen. Vamp heeft meer invloed op mijn songwriting gehad. Inmiddels heb ik bijna 10 songs klaar liggen voor een nieuw album. We zien we waar dit naar toe leidt.”

“De album is dus 5 jaar geleden al geschreven en hier was nog geen invloed van de band te horen.  Maar het is wel een meer rock album geworden en als ik er op terug kijk (luister) dan ben ik zeker niet ontevreden over de songs. Ik ben nog steeds trots op de rocksongs ‘Speed of Light’ en ‘The Calling’ en ‘Bitter Sweet’ en het geeft allemaal nieuwe input wanneer ik dit weer speel.”

“Op dit moment ben ik bezig met een tour door Europa en we komen ook naar Nederland waar we beginnen! Daar kijk ik naar uit en gaan we de oude tijden weer oppak. Ik wil weer mijn oude songs spelen en toen we begonnen met de repetities was onze energie beter dan toen. Het heeft meer power gekregen!”
“Euh ja, het is vreemd maar sommige mensen denken dat je na al die jaren minder energie krijgt maar dat is in dit geval niet zo. Joh het is altijd een struggle om de goede setlist te maken. Ik vind het heerlijk om songs te spelen van vroeger en sommige songs moet je spelen omdat mensen dit willen horen en dan heb je nog dat mensen songs hebben gemist!”

Tijdens de tour is er dan ook geen setlijst van Berge gelijk. Tevens staat hij bekend om zijn mooie vertolkingen van covers.
“Ik vind het heerlijk om covers te spelen om dat ik de songs eigen kan maken. Van the Red Hot Chili Peppers tot Frank Zappa songs komen dan voorbij. Vooral Zappa songs passen goed bij mij omdat hij de ruimte geeft om te improviseren. Dan vragen fans van Zappa verrast dat ik dit doe.”

Of Bjorn Berge ook in Nederland de Zappa songs ten gehore brengt moeten we afwachten. De man is 11 september te zien in Boerderij te Zoetermeer, 12 september Paradiso te Amsterdam en Luxor Live te Arnhem. 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vinny Appice and the Last in Line

Wanneer begin van dit jaar het tweede album van de band Last in Line verschijnt, is de vraag of deze band ook live te zien zal zijn. Met de samenstelling van producer en bassist Phil Soussan (o.a. Ozzy Osbourne, Billy Idol), zanger gitarist Andrew Freeman ( Hurricane, Lynch Mob), gitarist Vivian Campbell (Def Leppard/ Dio) en drummer Vinny Appice (Rainbow, Dio, Black Sabbath) staat er een band waar je u tegen zegt.


Wanneer bassist Jimmy Bain overleed was de samenstelling de band van Ronnie James Dio. De echte DIO dus en niet de rapper. Nu is het belangrijk om te weten dat deze band geen tribute band is dat DIO eert (dat is Dio Disciples, maar een op zich zelf staande rockact.  “We zijn verantwoordelijk voor de songs van de eerste drie albums van DIO, dat wel. Maar we schrijven onze eigen songs. Het is dan ook niet vreemd dat we klinken als Dio want Ronnie was er voor de lyrics, maar wij hebben de songs geschreven”, aldus Vinny Appice. Inmiddels is het alweer 9 jaar geleden dat Ronnie James Dio overleed aan maagkanker.
“Toen Vivian, Jimmy had gebeld om weer eens wat te jammen belden ze mij en ja dat is best fun. Dus we gingen naar de oefenruimte en speelde de oude Dio songs. Dit was heerlijk om weer te doen, waardoor we een nieuwe afspraak maakten. Een week later gingen we weer los en ik had Andrew Freeman meegenomen. Hij zong de sterren van de hemel en dat bracht ons op het idee om weer eens live te spelen. Het resultaat was dat er veel vraag naar was en alles was uitverkocht!”

“Dit bracht ons naar UK en Japan en daarna kregen we een album contract van Frontiers. Toen hebben we Heavy Crown uitgebracht en daar kregen we een goede feedback op. Van een fun project met onze oude Dio songs naar een band met 2 albums en een grote rock historie binnen de band, maakt het allemaal wel erg leuk!”



Nu alle bandleden elders spelen is het ook een uniek moment dat ze een album maken. “Ja, we zijn allen druk doende. Naast dat Vivian in Def Leppard speelt, ben ik met een eigen band op tournee waar we songs van DIO en Black Sabbath spelen. Afgelopen jaar hebben we ruim 25 shows in Europa gespeeld. In Europa speel ik met de Nederlandse bassist Barend Courbois. Die is fantastisch.”

Met Last in Line werd het tweede album gemaakt “Het verschil tussen de eerste en tweede is dat we vooral overal samen hebben gespeeld. We hebben wel geluk met Phil die bij ons kwam toen Jimmy Bain overleed in 2016 overleed. Hij heeft nu al een poos met ons gespeeld waardoor het allemaal gemakkelijk ging. We hebben een weekend afgesproken en hadden toen aan het eind van de weekend 3 songs. Het album is in een korte tijd en vanuit nature gemaakt. Het ging eigenlijk net als ‘Holy Diver’ (eerste DIO album) dat we ook zo hebben gemaakt en opgenomen. Het moest ook in korte tijd omdat we allen weer met de andere bands op pad gingen. Erg productieve weekenden.

“We doen live een mix van de classic songs Last in Line Holy Diver Rainbow in the Dark en dan 3 tot 5 songs het eerste album (‘The Devil in Me’, ‘Starmaker’ en ‘Martyr’) en dan 5 van het nieuwe album als ‘Landslide’, ‘Give Up The Ghost’ en ‘’ Year of the Gun’. Het is allemaal in een DIO sfeer omdat het ook een belangrijke tijd voor ons is geweest. Het publiek wil het oude werk ook horen en wij vinden het niet erg om onze eigen oude krakers weer te spelen.”

“We komen in december naar 013 te Tilburg! Hopelijk zien we onze fans dan weer.” 













Rymden

De nieuwe band Rymden staat het komend weekend op het North Sea Jazz Festival te Rotterdam. De nieuwe superband met Bugge Wesseltoft en de ritmesessie van Dan Berglund en Magnus Ostrom staan gepland tegenover Burt Bacherach.


“Nee, ik had Bacherach graag willen zien! We komen hem maar weinig tegen en hier had ik me op verheugd,’ verteld drummer Magnus Ostrom. Hij heeft er zin in en kijkt uit naar het optreden op het NSJ festival.
De band Rymden is een nieuwe act dat in de naam veel doet beloven. Reflections & Odysseys is het debuutalbum. “Bugge vroeg Dan en mij om allerlei nummers te componeren. Het is ook niet zo dat wij als begeleidingsband voor Bugge dienen, maar dat het een collectief is. We schrijven allen de muziek en dat maakt het project uitdagend.”
“Het is het eerste album en wij hebben een enkele keer gerepeteerd. Omdat het juist het eerste album is, kwam er veel op tafel dat we al hadden geschreven. Van daaruit zijn we de songs verder gaan ontwikkelen. Dit ging goed en we zijn blij dat veel mensen het album mooi vinden.” ‘Een leuk weetje is dat ik de raket van de hoes heb getekend! Leuk he?? De omgeving is door een ontwerper gedaan hoor, maar ik vind het een leuk detail, ben er wel trots op hahaha.”


Het smaakt allemaal naar meer en de band is dan ook al druk bezig met een vervolg op het debuutalbum.

“Het komende album zal meer een bandgevoel gaan geven. Omdat we juist nu elkaar hebben gevonden in het componeren. We zullen nu meer samen gaan schrijven, terwijl het op dit album voor een deel ook geïmproviseerd is.” “ De nieuwe nummers zullen meer een vast fundament krijgen in het geheel en meer ‘songs’ zijn.”
“Het muzikale avontuur ligt vooral in de ‘open minded’ van de medemuzikanten. Er bestaan geen regels en iedereen neem hun ervaring en inspiratie mee. Dit kan verschillen in de sound en dat maakt het heerlijk om met deze heren te spelen’. Er zijn geen muzikale muren en we hebben dezelfde leeftijd waardoor we dezelfde referentiekaders hebben. Dat maakt het ook weer gemakkelijker in het begrip van het componeren.” “Iedereen heeft “big ears” dat is belangrijk in muziek en het interactief musiceren. Ik vind het heerlijk!”

Het album Reflections & Odysseys krijgt voor alle leden dan ook een andere betekenis. ‘The Lugubrious Youth of Lucky Luke’ is voor mij een van de opmerkelijke songs. Het kent een rocksound binnen onze sound het geeft de contrast en dynamiek van het nummer binnen een album. We vinden de energie van dit nummer en de openingsnummer en met ‘Räk’ dat afwijkt van basissound dat we voor dit album hebben gecreëerd.”
“We vinden het heerlijk om zo ook voor het publiek te spelen, al is het op dit moment even onhandig om ieder bij elkaar te krijgen voor een tour. Maar inmiddels is het voor ons allen een prioriteit geworden en dat geeft ruimte voor ontwikkeling zowel live spelen als op plaat.”

Het NSJ festival is van 12 tot en met 14 juli te Rotterdam. “Het is een belangrijk festival!. We zijn blij dat we hier mogen spelen hoor. Allerlei bands komen daar en natuurlijk lijkt het me heerlijk om ook andere bands te spelen. Het leek me heerlijk om Lauren Hill te zien en Burt Bacherach. Maar ja, dan staan wij zelf te spelen in Madeira. Iedereen is dan ook welkom! ”



Jeff Pilson over The End Machine, Foreigner en Dokken

Hij is de stille kracht achter bands als Foreigner en Dokken. Was de bassist van diverse rockbands waaronder Dio en speelde Jorgen in de legendarische film Rock Star. Jeff Pilson is niet alleen een bassist maar bespeelt tevens de gitaar, cello, toetsen, produceert en spreekt de video game Mortal Kombat (2011) in. Nu is het tijd voor een nieuwe band; The End Machine.

Met The End Machine is het een wederzien van de Dokken band en dit maal met Warrant zanger Robert Mason. 









“We zijn enorm blij dat het album nu klaar is en het was een enorm fun. Het was een enorme ervaren. Met George Lynch heb ik een magic touch en dat is omdat we al jaren samenwerken. De reactie is enorm positief en dat maakt het plezierig.” “Het was een positieve ervaring en om dit album te maken was lastig maar fun. Het was wel hard werken omdat we elkaar weinig zagen omdat we op tour waren.
Het is alweer een poos geleden dat we ermee begonnen. Ik denk rond 1,5 jaar geleden dat we elkaar zagen om dit album te starten. George en ik beginnen met de muzikale invulling van een nummer en dat hebben we gestuurd naar Robert (Mason) en hij komt dat terug met een compleet verhaal en tekst. Hij heeft een notebook met alleen maar notes en daarop schrijft hij de tekst van het nummer. Hij komt dat langs en dan maken we een nummer op. “
“Het is goed dat hij hier dan bij mij verblijft, want we nemen dit dan direct op. Dat is wel een belangrijk element voor dit album. Ik vergeet het vaak te vertellen, maar het brengt de energie in het nummer. Het is vers en als producer is het een primair onderdeel in het proces. Wat goed bij ons werkt is dat we snel kunnen schakelen in het proces van schrijven en opnemen.”

Met de samenstelling kunnen we zeggen dat het een nieuwe Dokken band is maar het kan ook als een herstart van de band T&N (Tooth and Nail) die dezelfde samenstelling met Robert Mason. “Hahaha ja het een oude band met nieuwe naam hahaha. Ja, natuurlijk er is was Dokken en Lynch Mob sounds hier en daar te horen, maar uiteindelijk is het een nieuw geluid en een verse start. We vinden dat prima, want we hebben alleen de songs opgenomen die we leuk vonden. En dat het soms klinkt als Dokken is dat prima. We hebben ons zelf beloofd dat we onze inspiratie alleen laten leiden naar de route van het uiteindelijke product. Dat is prima en we geloven er in en het was erg inspirerend.”
“Het publiek zal vooral zeggen Ik vind het leuk of Niet, maar niet dat het inspirerend is, dat moet van ons zelf komen. George speelt dingen op het album zoals het nog nooit heeft gespeeld. Dat was inspirerend. Maar de criteria was vooral vinden we het leuk of niet.”
“het nummer 'Burn the Tree' is vooral een van de meest inspirerende songs omdat er zoveel in zit. Vanaf het begin tot de opbouw naar het einde is dat een van de lekkerste songs van het album.”

Jeff Pilson speelt tegenwoordig ook de bas in deze band en toert het gehele jaar met hen. “We doen drie optredens met the End Machine in US en we zien wel of we ook naar Europa kunnen. Het is al lastig om deze data in het schema te plannen. Maar voor de herfst wordt het zeker niet. We zijn allemaal op tournee, maar we hebben wel een lange termijn planning voor deze band.”


Met Foreigner gaat Pilson naar Europa. Pilson produceerde de laatste live en verzamelalbums voor deze band met vele hits. ‘Met Foreigner is de productie een ander aspect. Het natuurlijk bijzonder om met deze classics en icon songs te mogen werken en we hebben een amazing band. Een van de reden om the End Machine te doen is omdat ik nieuwe songs kan maken. Maar ik ben natuurlijk bezig met vanalles en dat weet Mick Jones (gitarist Foreigner). Het verschillende is natuurlijk dat je de nummers kent en dat je vanuit die template de productie doet. Beide is inspirerend maar totaal anders in opbouw en afmixen. Dat maakt het voor mij ook leuk. Wat we tegenwoordig doen is dat we wat extra songs op een verzamelalbum. Maar een volledig album met nieuwe songs zie ik in de toekomst niet, maar wel wat extra songs. Dit heeft ook te maken met nieuwe wijze van muziek business.

“We gaan komende tour ook wat akoestische songs spelen, maar voor de festivals gaan we vooral elektrisch te keer. In Duitsland gaan we enkele shows met een orkest doen. Dat maakt het allemaal levendig en kleurrijk. Maar voor Bospop gaan we zeker rocken!”

Jeff Pilson is met Foreigner dan ook te zien op het Bospop festival te Weert. 


Amund Maruud over country & blues


Het is de Noorse gitarist en zanger Amund Maarud die zijn periode van blues rock nu weet om te zetten naar de country sound. “Hahaha, ja zo kun je het benoemen. Ik vind het heerlijk om in verschillende stijlen van de muziek mee kundig te maken. Het is een soort hobby om country te spelen en eindelijk kan ik het op album uitbrengen.”


Met Amgala Temple wist Maarud al een andere koers te nemen. “Ja het gaat om de uitdagingen en op te blijven groeien in de muziek. Het gaat mij om een betere muzikant te worden. Er is meer in leven dat een muziekstijl.”
Amund werkt al enige jaren met zijn broer Hendrik. “Ja, hij is tegenwoordig meer bezig met de producties van andere acts. Hij vertelde me om een country album te maken met the Lucky Lips. Ik ken ze al jaren hoor en was wat nerveus wanneer ik met hen dit album ging maken. Ik had wat demo’s gemaakt en de moed gevonden om hen het te laten horen. Ze waren hier wel enthousiast over en dat gaf me de zekerheid om verder te gaan.” “Het is een meerwaarde om met een gehele band dit te doen. Zij zijn een geoliede machine en voegen zinvolle onderdelen toe aan de songs. Dat is wel wat waard hoor.”
Kim E. Bergseth is een Noorse bekende singer-songwriter die haar genre aan de country laat schuren. “Ik ken Kim al vele jaren, ik denk vanaf 2001 en we hebben al wat geschreven. We hebben het album ‘Lost Soul’ gemaakt. Het is fijn om met mensen te werken die je vertrouwd omdat de creatie toch een kwetsbaar proces is. Zoals het ‘Translate My Instructions’.”

“Ik was bij een songwriters-seminar waar ik in contact kwam met Jace Everett. Mijn manager vroeg of we samen wat gigs wilde doen en dat hebben we gedaan. Hier kwam het nummer ‘My Guitar’  uit voort. Het is zeer bijzonder met hem te werken, omdat hij juist erg goed is in verhalen omzetten in een muzikale tekst. ‘Change of Heart’ is net zo’n verhaal. Ik heb het eerste couplet geschreven en de basis naar hem toegestuurd. Hij komt daarna met een volledig verhaal terug en exact wat ik in mijn hoofd had!”
‘Don’t Tell Me How To Spend My Time’ is een nummer dat lijkt op Grateful Dead’s ‘Friend of the Devil’ “Ik heb daar nog nooit zo over nagedacht joh, is dat zo?? Nu je het zegt …. Het nummer Grateful Dead ken ik is een van mijn favoriet. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat dit nummer in ons nummer is geslopen. Je bent de eerste die me dit verteld en je hebt gelijk. Ik ga het zo even uitvoerig beluisteren! Hahaha.

Met Amgala Temple heeft Maarud afgelopen jaar een album uitgebracht. “Het zijn ook vrienden van mijn en met de ideeën we hadden kwam dit we bij elkaar. Het is hetzelfde verhaal om samen te spelen. We hebben een bookingmanagement zodat de bands elkaar niet bijten. Of dat we samen spelen op een festival. We hebben veel te bieden en kunnen snel schakelen. Het gaat om de muziek maken en dat we de diversiteit van spelen kunnen uitvoeren. That keeps me going!

  


 Inglorious Nathan James Talks 

De zanger Nathan James is tegenwoordig met de band Inglorious op tournee. Nadat hij zijn avontuur met The War Of The Worlds UK heeft beleefd, weet hij met het nieuwe album ‘Ride to Nowhere’ de heavy rock podia te bewandelen.

Nu loopt hij door de straten van China Town in Engeland op zoek naar een eettentje. “Ja, het gaat goed met mij en de band. Ik ben trots op het nieuwe album en de songs. Het was even een onbekende en emotionele weg waar ik in vertoefde. Vandaar de “Ride To Nowhere”.

 De voormalige zanger van Uli Roth (voormalig Scorpions gitarist) heeft het afgelopen jaar druk gehad. “Niet alleen druk, het was vooral een emotioneel jaar waardoor de songs snel uit de pen rolde. De songs zijn intenser en de staan dichter bij mij dan de vorige 2 albums. Door het verlies van vrienden en mijn grootvader kwamen de songs in dat daglicht te staan. We hebben de keus gemaakt om de songs wat steviger te maken waardoor er meer balans in de song kwam te liggen”

Het album was opgenomen en toen werd het allemaal wat rommelig in de band. Afgelopen jaar in oktober vertrok de halve band. Zowel de gitaristen Drew Lowe en Andreas Erikson als bassist van het eerste uur Colin Parkinson. Hiervoor heeft James een excuus video voor opgenomen en horen we niet echt wat er allemaal heeft gespeeld. “Het was een drukke tijd en met de voorbereiding op the War of the Worlds” kwam er nogal wat druk op de situatie te liggen.”  

“Met de 19 jarige briljante gitarist Danny Dela Cruz en Dan Stevens en bassist Vinnie Cola is Inglorious weer compleet en staat er een stevige band op het podium. Ik ken ze al jaren en wist al toen hij 15 wasd dat Danny een top gitarist ging worden”
Dit hebben we afgelopen maand kunnen zien toen de band in de Melkweg stond. “Ik ben al een poos verkouden en niet lekker. Nu gaat het weer hoor, maar het waren even lastige weken. Maar we komen eind dit jaar terug voor enkele shows! Hier kijk ik naar uit! 


Kane Roberts (Alice Cooper) New Normal interview

De Amerikaanse gitarist Kane Roberts is niet direct een bekende naam in de muziekwereld. Toch heeft hij vele zalen gezien en voor massa’s mensen gespeel. De Rambo-rocker was zijn doen en laten de tijd ver vooruit en dat werd niet altijd geaccepteerd .Na een periode van afwezigheid in de muziek ziet hij nu de vernieuwingen die beter bij hem passen. Het geeft hem de vrijheid van creativiteit en een nieuwe wijze van muziek leven, iets wat 30 jaar geleden niet kon maar nu de ruimte krijgt. The New Normal.

‘”Het is voor mij inmiddels de nieuwe normale wereld. Kijk je naar de cover op het album dan kan ik ze zeggen dat dit 30 jaar geleden echt niet kon hoor. De manier waarop ze kijkt en hoe ze er op staat. Cultuur veranderd en al blijft de basis wel bestaan. Mensen willen vaak luisteren naar waar men voor staat. Er is een groot verschil in hoe mensen kunnen bewegen. Alice Cooper heeft de switch gemaakt met Brutal Planet om anders naar de wereld te kijken, Kip Winger is genomineerd voor een Grammy in de klassiek! Dat hadden we 30 jaar geleden nog niet kunnen verzinnen.”

Als multi instrumentalist werkte hij samen met Kip Winger en Beau Hill in 1987 aan de come-back van Alice Cooper. Wanneer He’s Back (the Man Behind the Mask) en ‘Teenage Frankenstein’ van de Constrictor album tevens in de film van Friday the 13th belanden, was de eerste stap gemaakt.
Het vervolg kende dezelfde route. Het nummer ‘Prince of Darkness’ verschijnt in een film en het album Raise Your Fist and Yell volgt het succes.

Kane Roberts wist met Kip Winger en Ken Mary op drums een goede basis voor een nieuw succes van Alice Cooper. Kip Winger start met succes de band Winger en sessie drummer Ken M. Mary duikt in de wereld van de metal met Chastain, Impellitteri, House of Lords en Flotsam and Jetsam. Kane Roberts zoekt het solo pad en weet met de Bon Jovi song ‘Does Any Fall In Love Anymore’ een hit te scoren.  

Naast zijn medewerking te verlenen aan het succes album Poison van Alice Cooper werd het rustiger rond Roberts.
“Ja, ik ben er even tussenuit geweest hahaha. Het was vooral de zakelijke kant van de muziek wat ik niet fijn vond. Eigenlijk heb ik niet helemaal stil gezeten. De afgelopen jaren heb ik vooral thuis muziek gemaakt en geschreven voor  en met andere personen.” Zo is zijn naam te lezen op de albums ‘Every Beat of My Heart’ van Rod Stewart,’ Count Three and  Pray’ van Berlin en Paul Stanley (KISS) ‘Take it Off’ van de Revenge album. ‘Ik heb hier niet veel aan gedaan hoor, maar ja wanneer er van wat gebruik tis het mooi en staat je naam er op,” verteld hij bescheiden. Daarnaast heeft de gitarist zich gestort op de ontwikkeling van de game industrie en zien we dat terug in zijn video’s.

Ik heb de afgelopen jaren wat demo’s gemaakt en toen Kip Winger zei dat ik hier iets mee moest doen ben ik er serieus over na gaan denken. Winger heeft het lijntje gelegd met Frontiers en ik moet zeggen dat ik dit een prettige club vind.” “Ik ben 3 jaar geleden met dit album begonnen. Het hele geval is de basis van de muziek. Ik ben begonnen met een heel koffer met songs. Hiermee ging ik de studio in. Dat is wat ik deed, maar had gewoon geen aansluiting met de publieke invulling. Het was een soort van zoektocht hoe de songs kunnen aansluiten bij de hedendaagse sound en het publiek. Het was een goed proces. Hierdoor ontstaan er nieuwe songs en samen met andere schrijvers komen we tot nieuwe songs. Het enige nummer dat bijna volledig is gebleven is het laatste nummer ‘Wrong’. De andere zijn allemaal nieuw.”
Er ontstond een nieuwe chemie tussen de muzikanten omdat we dit album op verschillende momenten hebben opgenomen. Johnny 5 speelt bas. Hij kwam naar de studio en daar hebben we wat takes van genomen en gitarist Nita Strauss (Iron Maidens & Alice Cooper) kwam op een ander tijdstip om de solo’s in te spelen.  Het was een mooi proces omdat het me nieuwe contacten opleverde en oude bekenden weer beter heb leren kennen.”

“Het idee was dat ik dit album eerst thuis zou doen, maar uiteindelijk uit de comfort zone ben gegaan en de studio in en zelfs van 21.00 tot 4.00 uur ’s nachts geeft een andere lifestyle. Maar dit beviel ons wel.”
We hebben bijvoorbeeld ‘The Lion’s Song’ in delen opgenomen omdat we de optimale versie van wilden en iedereen die hier kwam heeft er iets aan geleverd. Het beste hebben we gebruikt waardoor de songs soms ook aan verandering onderhevig zijn. Het is een ander creatief proces.”

“De video voor ‘Beginning of the End’ hebben we 7 maanden aan gewerkt en ik ga me concentreren op nog 2 video’s. Hier ligt de prioriteit en niet zozeer om het album live te laten horen. In dat geval moet ik eerst een complete band om me heen zien te krijgen.”
Ook hier was het net als met de opname van het album, krijg ze eerst maar eens bij elkaar in de studio. We hebben bewust niet gekozen voor een green-wall, maar de video gezamenlijk op een locatie geschoten. Met de mix werd het een nieuw verhaal en aan het einde van de video vond ik het leuk om er een andere twist aan te geven door Alice en Sheryl te laten kussen.
De manier waarop ik dit benader is er gedreven door het gehele proces. Het was niet helemaal allemaal mijn idee maar het is ten slot van rekening ook niet op een mobile opgenomen. Het is een soort van mini – film en dat moet ook zo worden benaderd.”

Het past geheel bij de man die vooral visueel als audio focus is ingesteld. Een man die veranderingen om zich heen niet schuwt. Juist door mensen met innovatieve gedachten bij je proces te betrekken, ontstaat er nieuwe input om verder te kunnen.  The New Normal…. 

___________________________________________________________________________________________________

KISSworld en
the End of the roadtour...



De Amerikaanse rockact KISS staat nog steeds aan de top als het gaat om de Gouden Albums Awards en de meest gelikte show. Door de jaren heen weet KISS iedere keer weer nieuwe aspecten in hun show op te nemen die we later terug zien bij hun collega’s. Metallica’s instortend podium of de extreme vuurzee van Rammstein, Bon Jovi’s vliegmomentje, Iron Maiden podium of de drie dimensionale show Durf Dromen Delen van Marco Borsato, het vind hun oorsprong bij de rockband KISS.

Voor de meeste mensen is ‘I Was Made For Loving You’ een van de bekendste songs van de band. Het nummer staat ieder jaar nog hoog genoteerd in de top 2000. “Ja, het is een nummer van Paul Stanley, hij had dit snel geschreven voor het album Dynasty. Juist omdat toentertijd de disco hoogtij vierde wilde hij laten zien dat so easy pop was.” Gene Simmons verteld het verhaal al jaren in zalen en op tv. Hij is de man met de lange tong die briesend over het podium deint. ‘In de setting van KISS ben ik van de stoere mannen songs en daar gedraag ik me naar’.
Afgelopen september doet hij zijn verhaal wederom tijdens een besloten show. Het gaat dit keer over het nummer ‘Take Me’ waar Stanley Simmons uitlegt wat hij moet doen. Uiteindelijk komt het er op neer dat Simmons bij de Stanley songs  alleen maar de hoge du duu duud stem maar hoeft te doen. “Boring en een deceptie, nog meer omdat het ook een hit is geworden en wij dit nu al jaren moeten spelen”.
Tijdens de solo shows van Simmons stond dit niet op de setlijst totdat de KISS fans in Tilburg hem als het ware dwongen om dit te spelen. En dat doet de Demon niet graag. Toch is hij aardig voor het publiek en zet dit nummer dan ook wat onwennig in.

Solo optreden?
 Ja, Gene promoot zijn mega box The Vault dat hij persoonlijk aan iedereen uitdeelt die deze kluis koopt. Daarnaast krijgt deze fan een pop, een munt, gesigneerde box en  een persoonlijke souvenir. Je betaald de hoofdprijs en van dat laatste is lukraak een goedkoop dingetje dat iedere KISS fan al in zijn collectie dient te hebben. Nee, de box daar gaat het om. Alle songs van Simmons gebundeld van 1966 tot heden. Songs die hij met VanHalen speelt en hen aan een platendeal helpt. Songs die geschreven zijn met Frank Zappa en Bob Dylan. Nee, we hebben het hier nog steeds over het monster van KISS Een band die meer in hun mars heeft dan mensen kennen en doen geloven.
Een band die de meeste merchandise kent en Rolling Stones en Beatles in de schaduw doen staan.
Een showact van de hoogste categorie. Die al jaren over het publiek zweeft (letterlijk), die de grootste pyro show heeft en alle show elementen confetti, ballonnen, beeldschermen, vliegende elementen, vuurspuwen, illusie en kapot slaande gitaren etc)  in een show propt. 

Maar het draait om de muziek. Door de maskers lijkt het alsof de band harde muziek produceert, maar niets is minder waar. Het gaat om een de I Wanna Rock and Roll en Party Every Day! een hymne binnen de rockwereld. De hits die de luisteraar weer herkent wanneer het gehoord wordt. 'God Gave Rock n Rol lto You Too’, ‘Shandi, ‘Crazy Nights’ en  ‘Beth’.  Maar ook minder bekende juweeltjes staat op dit album waaronder het Tears are Falling', 'Hard Luck Woman' en natuurlijk the Rock anthem 'Rock and Roll All Nite'. Verrassende track op dit album is het 'I Am ALegend Tonight' dat voorheen alleen op de compilatiealbum Killers stond.


Winactie
KISS gaat nog een keer de wereld rond en dit duurt 3 jaar. The End Of The Road Tour gaat 31 januari in Canada van start en de weer daarvoor verschijnt KISSworld de Best of KISS. 25 juni is deze Iconische band nog een keer in Nederland te zien.

Tot half februari kun je meedingen om het album te winnen door een mailtje te sturen met daarop het jaar dat KISS zijn grootste hit ‘I Was Made For Lovin’ You’ kende naar info@Noordevents.nl ovv KISS.
___________________________________________________________________________________________________

Monster Truck komt dit jaar terug!

 De Canadese rockband Monster Truck was afgelopen jaren te zien als support act voor Nickelback, Deep Purple en Black Stone Cherry. Inmiddels is de band zo groot geworden dat men op eigen benen staat en dit jaar zelf een tour door Europa gaat doen.

We spraken de heren over deze stap en hun album True Rockers. “Tijdens onze tour met Deep Purple hebben we de meeste songs van True Rockers geschreven. Eigenlijk in de kleedkamers tijdens de opbouw en het wachten, “ verteld gitarist Jeremy Wilderman.
We hadden nog songs over die buiten de boot waren gevallen van het album ‘Sitting Heavy’. Thundertruck was een van deze songs en past uiteindelijk beter op dit album”

De band ging direct na de tour door naar de opname studio. De opname productie werd direct gestart zodat men voor de kerst klaar was. “Ja, het gaf ons even de ruimte om over alles na te denken. Tijdens deze break hebben we wat andere songs geschreven waardoor er een nieuwe aanwas van songs was. Met Gavin Brown zijn we teruggekeerd in de studio en hebben toen 3 nieuwe songs opgenomen. ‘Evelution’, ‘Hurricane’ en ‘Young City Hearts’ hebben we toen opgenomen en evelution werd ons eerste single. Het heeft ons meer gekost maar de laatste 3 songs zijn meer radio songs geworden. Dat is dan weer een verbetering in onze sound.”
“De keus was dat we voordien een optie van 8 songs hadden op uit te kiezen wat op single moest. Dat klinkt leuk maar betekent gelijk ook dat er geen highlight op het album is of dat het dezelfde soort van songs zijn.” “Nu zijn we wat uit onze comfort zone gekomen en een stap verder gekomen en leert ons hoe we de songs voor de toekomst willen ontwikkelen.”
Monstertruck leverde al enkele Ep’s en twee albums. “We hebben hiervoor 2 producers voor gebruikt en dat is prima. Maar wanneer we een andere producer hebben, daar leren we weer van en dat maakt ons gelijk sterker!” ‘We willen ons zelf meer pushen en meer fun hebben in het maken van songs”. Dit horen we ook op het album terug. De blues rock krijgt een Nickelback en Deep Purple sausje.
Voor het nummer ‘True Rocker’ kreeg de band ondersteuning van Dee Snider. Hij was al een groot fan en hij twittert wel eens over ons. Wanneer we in de buurt zijn komt hij vaak even langs. Voor dat nummer hadden we iemand nodig die niet in de band speelt. Vandaar dat we hem hebben gevraagd en wisten dat hij de beste keus hiervoor was.

Na deze tour gaat de band terug naar Canada en komen in mei terug in Melkweg Amsterdam en de zomer terug voor de festivals. 
____________________________________________________________________________________________________

Robert Berry brengt Keith Emerson album tot een goed eind

 

De Amerikaanse singer-songwriter, rock gitarist, producer en zanger Robert Berry is voor velen niet direct een naam waarbij je van de stoel springt. Toch heeft deze man veel songs op zijn naam staan en zeker in de wereld van de (prog) rock.
Op dit moment tourt hij met de Greg Kihn band, die in de jaren 80 diverse hits scoorde waaronder het ‘Jeopardy’. Maar nu ligt de focus vooral op de nieuwe tour van 3.2. Hierdoor is Rick Springfield en zijn band tijdelijk de begeleidingsband voor Greg Kihn.”


Afgelopen maand verscheen het prachtige album The Rules Have Changed van 3.2. Het is het vervolg op het album van de band 3 uit 1988. Deze band met Keith Emerson en Carl Parlmer was het vervolg van Emerson, Lake & Palmer. Alleen hield Greg Lake het even voor gezien en werd Robert Berry als vervanger gevraagd. Het album uit 1988 was dan ook een grote verrassing en muzikaal een succes. Het vervolg heeft altijd op zich laten wachten.
Het album is een eerbetoon aan Keith Emerson. Ik was niet direct van plan om dit album te maken. Het heeft ruim een jaar geduurd omdat we allen van slag waren na het plotselinge overleiden van Keith.” Drie maanden na het overleiden van Greg Lake, nam Keith Emerson zijn leven. “Omdat we het samen hebben opgezet en aan werkten, was het moeilijk om de draad op te pakken”. Ik heb zijn zoon Ethan gevraagd om het samen af te maken. Dit zou een mooie verbinding zou zijn geweest. Na het sturen van de eerste track ‘One By One’, het eerste nummer op de cd met een lekker vol piano erin, belt hij me om dat hij dit echt niet kan doen. Erin is erg getalenteerd, maar hij vertelde dat hier de meester zelf aan het werk is en dat hij dit niet kan evenaren. Het is mijn vaders zijn stijl.” ”Het motiveerde me wel om het album af te maken, omdat het allemaal zo goed door Keith was ingespeeld.”

Het proces

“Keith en ik zijn begonnen met schrijven en 5 songs waren toen afgerond. Ik vond het eerst niet zo goed omdat ik de songs vooral te veel rock vond. Emerson was degene die de symfonische sound bracht en ik vulde dit aan met de rocksound. Maar nu terug luisterend, komen we er achter dat het allemaal erg goed was en van nature past!”
‘Wanneer ik met wat teksten kom en losse eindjes aan elkaar kan plakken dan kon ik nog enkele songs afmaken.” “Ik luister nog wel eens naar het eerste album. Met Paul Keller heb ik geluisterd naar wat ik met Emerson had ontwikkeld. Powerful Man heb ik uitgewerkt dat in de geest staat van 1988.” Het is ook de single van dit album. Omdat we op het eerste album de Roland B50 als eerste gebruikten wilde ik dit geluid weer op dit nummer. Omdat het ook zo Emerson is. Het is het meest toegankelijk nummer waardoor het nu op single uitkomt. Het is ook de eerste en enige keer om terug te luisteren naar het eerste album.”

“Het is ook een proces waarin we zaten. Ik zong en samen schreven we de songs. Ik kende de sound van Keith en deed de productie, maar samen wisten we wat gingen doen. Nu ben ik de enige die het proces kan afmaken vanuit wat we voor ogen hadden.” “Het is geheel in de geest van….
“Geffen records had mij ooit gevraagd voor een solo album. Uiteindelijk heeft Keith deze songs gepakt en het in de sound van 3 gegoten. Dat was fantastisch. Maar nu was het de Emerson songs en ik schreef erom heen. Nu is het volledig in de geest van hem!”
“Nu moet je voorstellen dat je delen van songs hadden uitgewisseld via pro tools. Maar ik keek er nu naar en er missen gewoon delen. Dan het refrein of couplet, de teksten of een deel ervan. Het inspireerde me om deze losse stukjes in te vullen tot en volledig album”.

Het was heel vreemd hoor, ik werd een soort van familie. Zijn ex Elinor Emerson, leeft nu in Noorwegen, en ik had haar in 10 jaar niet gesproken. Toen vertelde ze dat Keith dood was. Hoe erg het ook was, betekende het veel dat zij mij vertelde wat er aan de hand was. Laatst kwam Ethan met zijn zoon toen ik op tour was. De zoon vond het belangrijk dat ik een handtekening zette op een item omdat ik met zijn grootvader heb gewerkt. Dat is toch fantastisch en dan voel je je bij wel erg betrokken” “Het is ook heerlijk om alles terug te horen en ik moest mijn spel bij leren om het goed op plaat te krijgen.”

“En Palmer? Het was natuurlijk erg emotioneel voor hem. Binnen drie jaar zowel Greg als Keith verliezen en dan ben je een 3-piece band. Terecht dat het te veel was voor hem om hem bij te betrekken.”

“The Alliance project is een ander project waarbij Berry is betrokken. Het is een gelegenheidsband en het is erg lastig om iedereen bij elkaar te krijgen. Maar ik kan je nu vertellen dat we de studio geboekt hebben in december!!! Dan zou dit ergen halverwege 2019 moeten gaan verschijnen.”

Gedurende die tijd gaat Robert Berry op tournee met zijn eigen band waarmee hij zowel zijn oude Yes, 3, Alliance en Greg Kihn songs ten gehore brengt. 

Black Stone Cherry Ben Wells over the Family style van BSC


De Amerikaanse rockact Black Stone Cherry is aan een goede opmars bezig. Inmiddels weet de band met Chris Robertson en gitarist Ben Wells de energieke Southern Rock op eigen benen in de grote zalen te zetten. De band tourt door Europa en de band stond in Tilburg hun recente album Family Tree te promoten.


‘Ja, we komen uit dezelfde streek Kentucky, zoals de titel van het vorige album klonk. We kennen elkaar van middelbare school en zijn met elkaar opgegroeid,’ verteld gitarist Ben Wells. Het vorige album hebben we namelijk opgenomen in Kentucky. Gewoon lekker thuis en daardoor heeft het deze naam meegekregen. Het was het eerste album waarbij we alles zelf hebben uitgevoerd. De productie en de extra musici waaronder de blazers, ook die komen uit Kentucky. Dat vonden we genoeg reden om het album ook zo te noemen.
“Dit beviel ons wel waardoor we het met Family Tree weer hebben gedaan. Sommige songs zijn rocksongs maar er staan ook meer songs op die gelinkt zijn aan verhalen die we kennen en hebben beleefd. Met dit album was het vooral een luchtig album te maken. Het meest serieuze nummer op dit album is ‘My Last Breath’. Het is meer een persoonlijk verhaal waar mensen zich in kunnen vinden.”


We zijn een enorme fan van Warren Haynes. We hebben hem ooit eens in New York ontmoet en kwamen hem in de zomer van 2017 weet tegen. Eenmaal in de studio waren we bezig met het nummer Dancing in the Rain. We zeiden; dat is wel een song voor Warren! En we vroegen het management en hebben het nummer als demo naar hem verzonden. Verrassend genoeg zei Warren dat het geen probleem was en dat hij dit ging doen!
Dat is toch fantastisch! Wij hebben het nummer in Kentucky opgenomen en hij thuis in Cunnecticut. Met wat heen en weer mailen is het allemaal goed gekomen! En hij vraag of het goed was. Bijzonder weer want wij vonden het meer dan fantastisch!”

“We zijn langzaam de wereld veroveren als support act voor de grote zalen en nu mogen we wat eigen tours doen. Het is wel bijzonder dat we hier in Nederland vooral als hoofdact kunnen spelen. Om te blijven groeien zoeken we steeds andere zalen om zo bij de fans te komen. Het is nu een soort tijd om helemaal door te breken. We kijken er naar uit om op de grote festivals te spelen. We zijn blij dat we op Wacken staan en er komen nog wat grote festivals bij.”

“Daarnaast spelen we iedere keer een andere setlist dat houdt ons bij de les en vinden het heerlijk om oude songs en nieuwe te mixen. Zo nu en dan spelen we wat covers in de set. Het gaat meestal natuurlijk en spontaan wanneer we dit doen. Het is niet afgesproken. Meestal hebben we het al eens eerder gespeeld om het live te spelen maar dat maakt het ook heerlijk om steeds live op het podium te staan. Wanneer we een vaste setlijst hebben is de spanning misschien weg.”

De band geeft live een energieke show. De bluesrock is meer rock dan blues en de lol op het podium van de mannen is enorm. Het is een geoliede muzikale machine dat hierdoor veel ruimte krijgt om het live op een verschillende manier dit vorm te geven. Het maakt juist daarom deze band levendig en is het een lust voor oog en oor om deze band te zien. Volgend jaar op een van de festivals, mis het niet!

   

Info