De Schijvenrij
 
 

Popular Album Reviews

Madonna - God Control

2019

Nick Cave & the Bad Seeds - Ghosteen

Nick Cave & the Bad Seeds - Ghosteen

Label Kobalt

Beoordeling 8

Review Het is aan de Australische zanger, dat hij altijd een weg bewandeld die even anders lijkt te zijn dan de reguliere paden. Het nieuw album Ghosteen komt 8 november op schijf uit en is een maand eerder op legale wijze op de digitale weg te vinden. Het nieuwe album is een dubbelalbum, dat je op de digitale weg niet meer hoeft te benoemen, en sluit naadloos aan op zijn recente album Skeleton Tree. Het was een eerbetoon aan de dood van zijn zoon Arthur. Dit album kwam veelvuldig voor in de albumlijsten van dat jaar terecht. Nu weet Cave met Ghosteen het vervolg van dit donker album te brengen en de geesten in te zetten. De prachtige teksten van ‘Bright Horeses’, ‘Galleon Ship’ en ‘Waiting for You’ zetten op het ene deel van het album The Children weer, op het andere deel horen we de storytelling Cave met ‘Ghosteen’ en ‘Hollywood’ het verhaal van The Parents. Het verwerken van het verlies van een kind in verschillende gebieden. Dat Cave altijd een religieus lijntje in zijn muziek had, was altijd al aanwezig. Nu weet hij dit (wederom) mooi en intens in te zetten alsof hij niet anders kan om op deze manier zijn zoon levendig te houden. Mooi en meeslepend! En met hoes en schijf is het album in november verkrijgbaar.

Nona - Nona

Nona - Nona

Label Universal

Beoordeling 8

Review De zangeres uit Uden wist zich met het reizende festival Popronde van Nederland in de kijker te spelen. Met de single ‘It’s Allright’ weet ze een stempel te drukken op haar carriere. Het nummer komt zo dicht bij de sound van Amy Winehouse dat het als een nieuw nummer van Winehouse klinkt. Goede start Met het duo Jesse Singer en Chris Soper achter de knoppen, is dit een godsgeschenk van het label dat volledig in haar geloofd. Het duo dat ook de productie van Chef Special en John Legend doet, gaan onder de naam LikeMinds de wereld over. Het is een goede set om Nona, ziet er al uit als een blonde uitvoering van een mooie Amy, al in het begin mee te nemen naar deze heren. Het album staat vol heerlijke popsongs die in de lijn van Winehouse liggen. Slowsongs als ‘Sleeptalking’ en ‘Hold On Me’ wordt afgewisseld met de lekker deinende meezing klanken van ‘Givin’it All’. Winehouse Het spannende ‘Last To Know’ is voor mij een van de beste stukken op dit album. Het kent spannende stukken met een uptempo, pakkend meezing refrein. Het zou mooi zijn dat Nona in de voetsporen van haar idool kan stappen en dat dit opgepakt wordt. Met dit album heeft ze alvast een grote stap gemaakt en is het een verrassend mooi debuut geworden waar heel Nederland wel trots op mag zijn. Nona is de komende tijd te vinden op de Nederlandse poppodia

Elbow – Giants of All Sizes

Elbow – Giants of All Sizes

Label Polydor/ Universal

Beoordeling 8

Review Dat Manchester altijd een broeinest is van diverse muziek bewijst zich maar weer met de band Elbow. De band van Guy Garvey heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een band van formaat al komt kun grootste hit notering ‘Lippy Kids’ uit 2011. Toch weet de band als een sleeper vele harten te veroveren. One Day Like This is inmiddels een lieveling van de luisteraar geworden en staat hoog in de top 2000 genoteerd. Dit jaar komt men met het achtste album en weet Garvey met de band weer mooie verhalen te vertellen. De insteek van de band is dan ook duidelijk. De composities staan altijd in dienst van de zanger. De mooie poëtische teksten zijn weer optimaal aanwezig. Wanneer het album begint met “And I don’t know Jesus anymore and an endless sleep is awaiting me’ van Dexter & Sinister is al een mooi begin. Met ‘White Noise, White Heat’ en ‘Doldrums’ weet men zich kritishch zich uit te laten over wat er zich in de wereld gebeurd. Het is dan ook een donker grijs album als we dit naast de vorige albums leggen. Wel blijft de zweverige zachte sound gelijk en weet men met een rustgevende klankkleur iedereen tot bedaren te brengen en gelijktijdig de op een mooie manier kritisch zich uit te laten en met een treurig blik naar de wereld te kijken. Dat is ook logisch gezien het verlies van de medemensen om hen heen. Elbow is te zien in Nederland en wel op 24 maart Ziggo Dome te Amsterdam

Mika – My Name Is Michael Holbrook

Mika – My Name Is Michael Holbrook

Beschrijving Universal

Beoordeling 8

Review Wanneer Mika zich voorstelt als My Name Is Michael Holbrook verteld hij een deel van zijn leven in het nummer ‘Tiny Love’. Het is het openingsnummer dat als reprise het album weer afsluit. We hebben er ruim 4 jaar op gewacht, maar het is Mika weer gelukt om een aanstekelijk album te brengen. Van de Queen koortjes in het openingsnummer en het bombastische geluid, is de popdance van ‘Ice Cream’ en ‘Dear Jealousy’ weer even gelikt als zijn hits. Het swingt en maakt dat de mensen in beweging gaan. De songs hebben mooie koortjes die uitmonden in volledige koren. Wanneer het intieme drama in ‘Paloma’ achter de piano prachtig wordt bezongen is het tijd voor de zoete popliedjes van ‘Rainbow’. Het is wat het album mooi maakt. Mika weet de intieme songs met gemak af te wisselen met heerlijke gladde popsongs waarbij de zoetheid van je tanden springt. En dan weer dansbaar alsof hij een hele menigte op de been weet te brengen. Het is de kracht van deze man en weet dit ook nu weer dit prachtig op plaat te zetten. Mika is veel in Europa te zien maar komt laat in Nederland en wel 13 febr in TivoliVredenburg te Utrecht.

Charli XCX - Charli

Charli XCX - Charli

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review Charli XCX is inmiddels een vertrouwde in muziekscene. In 2012 konden we niet om Icona Pop’s meezinger ‘I Love It’ heen en daarna had ze solo ook nog enkele hits zoals ‘Boom Clap’ en ‘Break The Rules’. Nu is er met Charli de opvolger van haar debuut Sucker uit 2015. Het is lastig om de tel bij te houden van wie je nu allemaal hoort naast Charli zelf want de parade van artiesten die hun medewerking verleent is haast eindeloos. Ze opent met ‘Next Level Charli’ nog solo maar in plaats van zingen lijkt het alsof ze de teksten op een wat agressieve wijze roept. Vervolgens is daar met ‘Gone’ meteen één van prijsnummers; over een aanstekelijk beat horen we zowel Charli maar ook Christine (And The Queens). Meteen wordt duidelijk dat de gastartiesten meer mogen dan alleen een bijdrage leveren; ze hebben daadwerkelijk invloed op de tracks. Mooi voorbeeld hiervan is ‘Warm’, waarop we de drie meiden van Haim horen. Meteen komt hun handelsmerk, de percussie, bovendrijven. Ultiem voorbeeld in extremis is misschien wel dat we Lizzo bij het Electro op ‘Blame It On Your Love’ een verwijzing naar een eigen hit horen zingen. Zo is het dus een parade van collega’s en vliegt ze werkelijk van Hip Hop naar Dance via EDM. Enerzijds is dat de kracht, anderzijds krijgt je het gevoel dat het een album van Charli & Friends is. Troy Sivan horen we bij het dansbare en uptempo ‘1999’, bij het catchy ‘February 2017’ horen we Clairo en de Koreaanse Yaeji en bij het wat duistere ‘Cross You Out’ is het Sky Ferreira die zijn steentje bijdraagt. Bij ‘Shake It’ overdrijft de Britse misschien want hier horen we zelfs vier artiesten naast Charli. Gelukkig experimenteert ze ook nog wat solo en het wat melancholische en rustigere ‘White Mercedes’ is hier wel het beste exponent van. Hier en daar zijn de teksten wat persoonlijk zoals bij ‘Silver Cross’ en ‘Official’ en dan krijgt een nummer meteen een bepaalde lading. De afsluiter ‘2099’ is een soort opvolger van het al eerder genoemde ‘1999’ en ook hier horen we de Australische Troy Sivan terug. Speels, misschien wel wat experimenteel maar na wat luisterbeurten een prima track. Het is een beetje alsof je met je karretje een achtbaantrack volgt; zo veel artiesten, zo veel verschillende smaken en dat allemaal in een hoog tempo. Compliment voor de getoonde durf om te experimenteren, hetgeen resulteert in dit volwassen album. Charlotte Aitchison, artiestennaam Charli XCX, levert een diverse en geslaagd album af. Hoe ze dit live gaat presenteren lijkt ons nog wel een dingetje. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Emeli Sandé - Real Life

Emeli Sandé - Real Life

Label Virgin

Beoordeling 8,5

Review De inmiddels 32-jarige songwriter en zangeres Emeli Sandé is terug met een nieuw album. Ondanks dat iedereen haar naam en muziek kent is Human eigenlijk pas haar derde studioalbum! Ze maakte in 2012 haar debuut met Our Version of Events en de van dat album afkomstige single ‘Next To Me’ betekende haar wereldwijde doorbraak. Op dit album is er een grotere diversiteit aanwezig qua instrumentarium waarbij de Britse zangeres heel soepel laveert tussen Soul, R&B en wat andere muziekstijlen zoals Gospel. Het album opent met het groovy klinkende ‘Human en meteen krijgen we het gevoel dat de kracht van haar stem in evenwicht is met de compositie; een krachtig nummer met onmiddellijk een wat politieke lading (“We’re all gonna bleed the same shade of rouge”), met het London Community Gospel op de achtergrond. Die machtige stem is natuurlijk een ongelofelijke zegen voor de in Schotland opgegroeide Emeli. Op het wat ingetogener ‘Love To Help’ omringt ze zich door blazers en akoestische gitaar op de achtergrond terwijl een uitbundig nummer als ‘Survivor’ veel over de kracht van de vrouw gaat. ‘Your Are Not Alone’ zou op Broadway stralen waarbij ook hier een hoofdrol is weggelegd voor het gospelkoor. Zo weet Emeli ons te boeien met dit verrassend divers album. Probeer maar een stil te blijven zetten bij het voortstuwende ‘Shine’ of ‘Extraordinary Being’ dat met de strijkers een heerlijke zuidelijke Memphis Soul vibe meekrijgt. ‘Sparrow’ is misschien wel één van de best tracks; een pure powerballad die een volledig en machtige stemgebruik vereisen. En hoe mooi is het dan uiteindelijk deze prachtige ballad heel klein te beëindigen. ‘Honest’ is de pianoballad omlijst met strijkers, ‘Same Old Feeling’ is de soepele R&B-song en de titelsong is ijzersterk met die gospelinvloeden (let op het koor). Real Life is waarschijnlijk het beste en meest gevarieerde werk dat Emeli tot op heden uitbracht. Ze schreef aan alle songs mee maar het is vooral haar stem en de diversiteit in de composities die Real Life tot een mooi album maakt dat boven het gemiddelde maaiveld uitsteekt. Ze klinkt oprecht, spreekt hoop uit in haar teksten en of het nu een pianoballad is of een lekker upbeat, dansbaar nummer, alles is raak. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

The Beatles

The Beatles

Label Apple / Universal

Beoordeling 8

Review Het is een feestje met een triest tintje. Abbey Road is 50 jaar geworden en dit vieren we als muziekliefhebbers over de gehele wereld. Het was tevens het laatste album van The Beatles dat ze hebben opgenomen. De band die de wereld veranderde met hun muziek en collectief gedachtegoed. Onder productie van George Martin ging Lennon McCartney Star en Harrison de studio in om de songs ‘Come Together’, ‘Something’ en ‘Here Comes the Sun’ op te nemen. Door de jaren heen zijn dit inmiddels klassiekers geworden en in het nieuwe tijdperk mogen de opnames weer even afgestoft worden. Giles Martin, de zoon van, heeft dit al met enkele albums succesvol gedaan. Ditmaal zijn de outtakes aantrekkelijk door de productiekwaliteit. In een goede opname kunnen we genieten met het feit dat ‘Come Together’ toch erg hoog is ingezet en dat het al een kunst is om als zanger dit nummer van a tot z vol te houden. Rehearsals en takes met o.a. Billy Preston op toetsen zijn op de dubbellaar terug te vinden. Gelijk horen we dat deze heren ook maar mensen zijn en gelijktijdig geniaal bezig waren met hun home takes en probeersels. Wanneer we de super deluxe versie erbij pakken zien we veel dezelfde songs in een andere mix terug komen.

Keane - Cause and Effect

Keane - Cause and Effect

Label Universal.

Beoordeling 8

Review De Engelse indie rockband Keane is het afgelopen jaar veelvuldig in Nederland te zien geweest. En hieruit weten we dat het live staat als een huis. Het is dan inmiddels ook alweer 5 jaar geleden dat de heren meer aandacht hadden voor randzaken dan de muziek. Het resulteerde in een break en clean up moment. Tom Chaplin heeft zijn band weer bij elkaar geroepen en voelt zich weer opperbest! De Cause en de Effects worden nu op plaat gezet. ‘The Way I Feel’, ‘Phases’ en het openingsnummer met een lang intro ‘You’re Not Home’ zijn songs waarbij de man terug kijkt op die tijd. De songs zijn intens en de bandleden weten een prachtig geheel van de songs te maken. Het klinkt allemaal van zelf sprekend maar je hoort hier de drang en hechtheid om er weer wat moois van te maken. ‘Put The Radio On’ en Love Too Much zijn prachtige hitsingles en meezingers geworden en met ‘I‘m Not Leaving You’ klinkt het oude Keane geluid weer door de speakers. De heren hebben een prachtig album afgeleverd.

The Analogues - Abbey Road Relived

The Analogues - Abbey Road Relived

Label Universal music

Beoordeling 8

Review The Analogues, we kennen inmiddels het verhaal van de Nederlanders die op zoek gaan de historie van The Beatles. En vooral de tijd waarbij The Beatles wel de albums maakten, maar live niet meer optraden. Het is een mooie zoektocht dat zich brengt bij het laatste opgenomen album van The Beatles, Abbey Road. En die bestaat deze 50 jaar.d (zie elders review). Dit is een juweeltje van de band omdat de heren zelf naar de Abbey Road studio’s zijn geweest om op 30 juni jl. dit album live op te nemen. Het is de heilige grond, straat met zebrapad en studio waar hun helden dit album opnamen. Natuurlijk is er altijd een toon dat mensen de stemmen niet gelijk vinden als het origineel, maar dat is dan ook het enige en meest logische verschil. De rest weet de heren prima na te bootsen en het beter op podium te brengen dan The Beatles zelf. Hoewel de albums dan ook goed zijn, is het altijd een lust om the Analogues live The Beatles songs te zien en horen spelen. De band gaat de komende tijd weer op tour en is vast in een theater of locatie bij je in de buurt te zien!

Anna Ternheim – A Space For Lost Time

Anna Ternheim – A Space For Lost Time

Label BMG

Beoordeling 8

Review Het hoesje doet denken dat Anna Ternheim een zangeres is dat zich op een akoestische gitaar begeleid, haar liedjes vertolkt en that’s it. Niets is minder waar, ze weet prachtige spannende popliedjes te maken zoals de opener ‘This is the One’. De 41 jarige Anna komt uit Zweden en heeft inmiddels een hele serie albums op haar naam staan, Al deze albums belanden in de bovenste regionen van de hitlijsten. Maar bij onze oosterburen Duitsland weet ze ook goed te scoren. De songs zijn catchy te noemen en is het verrassend dat het niet een wereldwijde top act is. Wanneer ‘You Belong With Me’, ‘When You Were Mine’ en ‘Lost Time’ herkennen we niet alleen een rode draad, maar alle zijn prachtige popliedjes over de liefde. Wanneer we Ternheim toch in een hokje moeten plaatsen, past ze in het rijtje van Suzanne Vega, First Aid Kit en Ane Brun. Prachtig heldere stem met een hees randje, dramasongs met hier en daar een strijkorkestje bv ‘Walk Your Own Way’ of een vrolijk liedje dat in je hoofd blijft met ‘All Because of You’. Mooie plaat!

Bat for Lashes - Lost Girls

Bat for Lashes - Lost Girls

Label AWAL/ V2

Beoordeling 7,5

Review Achter de naam Bat For Lashes gaat een Engelse zangeres schuil. Haar echte naam is Natasha Khan en weet al prachtige albums te produceren. Soms onder deze Bat naam en soms metde band Toy onder de naam Sexwitch. Toch blijft het allemaal nog in de schaduw maar hopelijk wordt dit anders met het album Lost Girls. Het album start met de single ‘Kids in the Dark’ en geeft het album in een notendop weer. Met een 80 sound en haar lichte hese stem wordt het een heuze droompop plaat. Deze mix horen we later terug op ‘Desert Man’ Met een pop beat dat we van Kim Wlde kennen wordt ‘the Hunger’ een typische 80’s popsong. Ook deze vorm van lichte pop horen we terug op ‘So Good’, ‘Jasmine’ en het meer dansbare ‘Feel For You’. Het is als Stock, Aitken & Waterman weer voorzichtig zijn opgestaan. Het is ook niet vreemd want ze is in de jaren 80 opgegroeid waardoor haar voorliefde van muziek deze sound kent en dat mag je best doorgeven aan een nieuwe generatie. Met dit Lost Girls album weet Natasha een vooral smooth geproduceerd album te brengen. In Zweden behoort ze tot de top artiesten van het land.

Sam Fender – Hypersonic Missiles

Sam Fender – Hypersonic Missiles

Label Polydor/ Universal

Beoordeling 8

Review Bij het horen van de eerste klanken van het debuutalbum van Sam Fender doet het denken aan George Ezra. Het titelnummer gaat gelukkig toch een andere wending nemen, gezien er aan een Ezra genoeg is. De BBC trekt de lijn door met hun keus van grote UK beloften. De jonge man is op dit album vooral veelzijdig te noemen. De man wist het afgelopen jaar op vele grote festivals te spelen en met ‘Start Again’ weet hij een enorme hit te scoren. Niet dat dit nummer op dit album staat, daarvoor heb je de ep Dead Boys nodig, dat overigens als nummer wel op dit album terug te vinden is. De songs variëren van dance pop van ’The Borders’en ‘Will We Talk’, rock a la Kensington met ‘Dead Boys’ en ‘Saturday’ tot het classic sings-songwriters songs als het ‘Call Me Lover’. Al weet de man aanstekelijke songs met inhoud te produceren waaronder het ‘Two People’ en ‘Leave Fast’. Het is dan ook erg aanstekelijk maar gelijk heeft het ook iets van herhaling in de songs waardoor het herkenbaar en voorspelbaar wordt wanneer je het vaker hoort.

Liam Gallagher – Why Me? Why Not?

Liam Gallagher – Why Me? Why Not?

Label Warner music

Beoordeling 7,5

Review Het nieuwe album van Liam Gallagher weet de voormalige zanger van Oasis komt met de opvolger van As You Were uit 2017. Met een simpel en effectieve titel voor het album is het Gallagher die niet van moeilijk doen houdt. We weten allemaal dat het privé het altijd ingewikkeld ligt bij deze man, maar laat de focus nu maar op de muziek blijven. Het album is zoals we dit van Oasis kennen. Heerlijke popliedjes die schuren tegen de Beatles sound, scherpe teksten met een knipoog naar zijn broer (of wie dan ook) in ‘One of Us’. Muzikaal weet hij nog steeds prachtige liedjes te maken en gebruikt de orkesten als ondersteuning op het ‘Once’ of lekkere poprock in ‘Now I Have Found You’. Dat de man nog steeds een voorliefde voor de Fab Four heeft horen we op ‘Meadow’ en wil dan bij the River even terug grijpen op de succes sound van Oasis. Het lijkt alsof de man enorm worstelt met zich zelf en dat er geen uitweg voor hem te vinden is, zonder dat hij zelf hier afbreuk aan doet. Maar het album is op zich een prima met vertrouwde songs en bekende verhalen.

Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirato

Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirato

Label Universal

Beoordeling 8

Review We noteren een zwarte hoge hoed met zwarte krulletjes hier onderuit rollend, grote zwarte vliegeniersbril, een man in het leer, hangend achterover om de snaren van zijn Gibsongitaar optimaal te kunnen bespelen en luisterend naar de naam Saul (Steinberg )Hudson. Slash is een van de iconische gitaristen van deze tijd. De man siert weer naast Axel Rose bij Guns & Roses. Na zijn ruzie was zijn solo carrière een must. Na Snakepit en Velvet Revolver werd Slash met de Conspirators zijn derde solo band. Alter Bridge zanger Myles Kennedy werd zijn eerste solo album als een van de vele gastzangers gevraagd en dat werd voor Slash zijn maatje waarmee hij zijn conspirators mee kon opbouwen. Met Todd Kerns (Age of Electric), Brent Fitz (Vince Neil band/ Gene Simmons band/ Alice Cooper) en Frank Sidoris (The Cab) is zijn band compleet. Het afgelopen jaar vierde hij zijn tien jarig bestaan van deze band met een tournee. Hammersmith Odeon, nu Eventim Apollo in London is een bijzondere plek van de Britse gitarist om dat hij hier niet ver vandaan opgroeide. Het feestje wordt van a tot z opgenomen zoals het ook is gespeeld. De setlist geeft de energieke songs die door de jaren heen zijn opgenomen weer. Van zijn eerste solo album Slash, ‘Ghost’, ‘Back From Cali’ en ‘Doctor Alibi’ tot zijn laatste album Living In The Dream. Van dit album zijn er maar liefst 7 songs te horen waaronder het openingsnummer ‘Call of the Wild’ en ‘Boulevard of Broken Hearts’. Het zijn allemaal heerlijke rocksongs die als een betaamde rocker zou maken. Geen vreemde poespas, standaard overal een solo in verwerkt en met goede act en een zanger die het ook waar kan maken. Hoewel vele mensen altijd nog wat merkwaardig naar Kennedy blijven kijken wanneer hij bij Slash speelt kijken we al reikhalzend uit naar het nieuwe album van Alter Bridge. Dus de keus van Slash was en is goed om hem toen als zanger aan te stellen. Met dit album is er een mooi overzicht van deze band neergelegd en voelt het alsof Slash hier een einde aan maakt om vervolgens zijn aandacht weer op Guns & Roses te leggen.

Fischer Z – Swimming in Thunderstorms

Fischer Z – Swimming in Thunderstorms

Beschrijving So Real

Beoordeling 8

Review Het is de zanger en gitarist John Watts die met de band Fischer Z een brug sloeg tussen de new wave sound van de jaren 80 en de pop. Zijn maatschappelijk georiënteerde teksten moesten mensen tot nadenken brengen. Zo werden songs als ‘So Long’, ‘Haters’ en ‘The Worker’ hits en het album Red Skies Over Paradise met deze gedachte gemaakt Deze songs gingen gepaard met lichte songs voor de afwisseling en bezinning. Inmiddels is John Watts via een solo route terug met de naam Fischer Z. Zijn albums zijn gelijk aan als het gaat om de overdenking en afwisseling van lichte songs. De overdenking van een man in‘Big Wide World’ of zijn terugblik van zijn eigen jeugd in ‘No Bohemia’ zijn juweeltjes van het album. ‘Half Naked Girl on the Windowshill’ en ‘Swimming in Thunderstorms’ zijn prachtige verhalen met of zonder overdenkingsmoment. Muzikaal weet de man nog steeds een afwisseling te maken tussen pop met een vleugje new wave van toen. Inmiddels is deze sound weer populair in bij de nieuwe luisteraars. Dit ondervindt de man dan ook bij zijn optredens, wat te lezen is in zijn interview elders binnen deze site. Een mooi en goed album!

The Lumineers - III

The Lumineers - III

Label Decca/ Universal

Beoordeling 8,5

Review We kennen de Amerikaanse indie folk act The Lumineers van hun hit ‘Ho Hey’ waarmee ze de wereld veroverden. Dit is inmiddels zeven jaar geleden en zijn nu tot hun derde album III gekomen. Met het album Cleopatra werd de weg ingeslagen om het folk geluid iets meer op de achtergrond te laten. Op dit album borduurt de band hierop voort en weet men de sound meer mainstream te houden. Het pakt erg goed uit. Door het album in drie hoofdstukken te plakken, de 3 generaties van een familie Gloria, Junior en Jimmy Sparks weet de band ook verschillende muziekstijlen in het album te vlechten. Wanneer ‘Gloria Sparks’ een deel singer-songwriters pop dat een climax kent is het met het nummer "Gloria' waar de band de akoestische folk weer even terug laat komen. Het laatste deel Jimmy Sparks bevat prachtig intens kleine liedjes waaronder ‘My Cell’ en ‘Jimmy Sparks’. De samenstelling en opbouw van de songs van Gloria, Junior en Jimmy is hetzelfde. De verhalen zijn als een mooi familieboek beschreven en is het album een ministamboom van de familie. Het album doet me erg denken aan het legendarisch album This is the Sea van the Waterboys. Al sluiten the Lumineers af met het ingetogen ‘Salt and the Sea’. De songs vertellen het gehele verhaal waard een enkel liedje hieruit beluisteren je te kort doet aan het album. Het deluxe album kent drie extra songs. The Lumineers staan 18 november in TivoliVredenburg te Utrecht.

Sandro Perri - Sof Landing

Sandro Perri - Sof Landing

Label Canada / Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De Canadese multi instrumentalist Sando Perri. Het recente album Another Life kreeg de naam van experimentele en elektronische folk sound mee. Nu weet de man zijn landing in te zetten met een stijl van muziek dat doet denken aan de slow songs van Santana. De lange lome solo’s zijn optimaal aanwezig. Het titelstuk is inderdaad een zachte landing voor deze plaat. Maar de man weet met ‘Time (You Got Me)’ al relaxt te beginnen. Zijn gitaarspel is fameus te noemen en de composities zijn op dit album in balans om zijn kunsten ook goed uit de verf te laten komen. Hierdoor is het album een geheel en prettig naar te luisteren. Met ‘Wrong About the Rain’ als meest uptempo song, kunnen we zeggen dat dit album een relaxte vlucht is.

Keywest - Orinary Superhero

Keywest - Orinary Superhero

Label Marshall rec.

Beoordeling 8

Review Het is alsof deze maand veel verrassend goede albums van betrekkelijk onbekende artiesten op de markt komen. Het debuutalbum The Message van Keywest was al een succes, nu is er Ordinary Superhero. De Ierse band Keywest is het duo Andrew Glover en Andrew Kavanagh die met James Lock , Harry Sullivan en Fernando Castilhos een band vormen. De Songs doen denken aan een vlotte John Mayer die met ‘Where Are You Waiting For’ en ‘C’est La Vie’ vrolijk door het leven danst. De man weet ook met zijn zwijmelende songs als ‘Wear Your Love’ het vrouwelijk schoon te betoveren. Wanneer we ‘This is Heartbreak’, ‘Don’ t Let Me Down’ of ‘I’m Not Me Without You’ horen zijn het heerlijk moderne popsongs die niets nieuws brengen maar de sound van deze tijd brengt. Mooie plaat!

Shura - Forevher

Shura - Forevher

Label Secretly Canadian

Beoordeling 8

Review In drie jaar kan er veel gebeuren, vooral als je verliefd wordt. Het nieuwe album van de Britse singer/songwriter Alexandra Lilah Denton die we onder haar artiestennaam Shura kennen, gaat over dat heerlijke gevoel maar ook voor al vragen en twijfels. Drie jaar geleden zag het debuutalbum Nothing’s Real het daglicht en de afgelopen jaren is er veel veranderd. Ze heeft de liefde van haar leven gevonden en laat dat nu net een lange afstandsrelatie met een Amerikaanse zijn…….. Alles wat wij bij een lange afstandsrelatie kunnen bedenken, van liefde, begeerte, angsten, vragen, elkaar bellen via Skype komt voorbij in elf songs die over het algemeen een lekkere funky, dansbare groove hebben. En zelfs de titel is een verwijzing want Forevher is een grappige woordspeling tussen “Forever” en Together”! Opener ‘That’s Me, Jus A Sweet Melody’ is één van de weinige uitzonderingen op het dansbare geheel; de ongeveer één minuut durende opener is eigenlijk een soort piano-ballad-interlude waar we rustig kennis kunnen maken met de mooie stem van Shura. Mooi om te horen dat die verliefdheid als de rode draad door de liedjes heen klinken. Neem nu het wat sensueel klinkende, midtempo ‘Side Effects’ waar we Shura horen zingen “What it is, what it is, what it is, it’s so good” terwijl we ze op ‘The Stage’ meeneemt naar haar eerste ontmoeting met haar verre afstandsrelatie in New York (“Are we gonna kiss? Excited / I promised you my lips in writing / Take me by the hand / And lead me through the room”). Ook bij het speelse ‘Religion’ (U Can Lay Your Hands On Me) verwerkt ze haar gevoel in de tekst. Zo neemt de Britse ons mee een aangenaam ontspannen manier vol met soepel lopende melodieën. De single ‘BKLYNLDN’ (oftewel Brooklyn – London) is wat rustiger en het nummer ‘Tommy’, met een deel spoken lyrics door een man, zorgt voor een natuurlijk breekpunt. Dit wordt nog versterkt door de wat rustigere tracks als ‘Priness Leia’ en ‘Flyin’, waar we ook het realisme in terug horen over de houdbaarheid van een relatie tussen de beide geliefden. Maar met nummers als ‘Forever’, ‘Control’ pakt ze weer terug naar die dromerige, dansbare Electro pop. Forevher is een aangenaam popalbum geworden dat klinkt als een geheel. Het album staat volledig in het teken van een ontluikende liefde tussen Alexandra en een Amerikaanse vrouw. Geweldig toch als je daar liedjes over kunt schrijven en je hart kunt laten spreken! Veel luisterplezier.

Iggy Pop - Free

Iggy Pop - Free

Label Caroline rec.

Beoordeling 8,5

Review De man behoort inmiddels tot de dino’s van de rockmuziek, maar vol energie staat hij nog steeds op het podium en brengt met grote regelmaat een album uit. Nu de samenwerking met de heren van Queen of the Stone Age achter de rug is, gaan we een andere richting op. Iggy Pop is niet bang om een koers te wijzigen. Zijn sound blijft herkenbaar en David Vowie is hem daarvoor altijd dankbaar voor geweest. Samen brachten ze een tijd in Berlijn door en maakte hier de mooiste albums. Nu is het tijd voor de jazz in de songs te vlechten. De trompet van Leron Thomas komt veelvuldig op dit album terug. Gezien de man de songs voor dit album heeft geschreven is dit ook niet vreemd. De jazz muzikant uit New York is geïnspireerd door Bowie, Miles Davis en Zappa en heeft sinds 2000 zijn eigen status binnen de jazz opgebouwd. De songs als ‘Page’, ‘Free’ en ‘Dirty Sanchez’ zijn jazz georiënteerd en de storytelling song ‘We Are the People’ van Lou Reed weet Pop reed weer laten klinken. Het gaat om de boodschap en dat weet de man nu prachtig te vertolken. Met de baslijn van ‘James Bond’ en ’Solalli’ zijn dit de opvallend goede songs die je in het begin van het album tegenkomt. Zij nemen je mee in een wereld van luisteren naar verhalen, gezet op bijpassende muziek.

Raphael Saadiq - Jimmy Lee

Raphael Saadiq - Jimmy Lee

Label Columbia

Beoordeling 8,5

Review Het was geen kwestie van willen maar van moeten. Na een stilte van een kleine 8 jaar is de Amerikaan Raphael Saadiq terug met een nieuwe album; Jimmy Lee, vernoemd naar zijn broer die overleed naar aanleiding van een overdosis. We kennen Saadiq natuurlijk vanwege zijn samenwerkingen met o.a. Solange, D’Angelo en zijn bijdrage leverend in R&B-acts als Tony! Toni! Toné! en Lucy Pearl. Verder produceerde hij werk van vele grote namen zoals Kelis en Mary J. Blige. Jimmy Lee is een oprecht en misschien wat donkerder album geworden dan we gewend zijn. Maar de aanleiding, het overlijden aan een overdosis van zijn broer Jimmy Lee is dan ook de directe aanleiding. Ondanks dat zijn broer vaak in de gevangenis verbleef hadden ze een hechte band. In een interview gaf hij als antwoord op de vraag wat zijn grootste herinnering was het volgende : “Probably him telling jokes and dropping me off pit bulls. Ready to fight somebody for me, if he thought somebody was bothering me. It’s always good to get that big brother to stand up for you, or make you fight somebody else back.” Het album trapt af met het soulvolle ‘Sinners Prayer’, meteen opgevolgd door het funky ‘So Ready’ dat vooral vanwege de donkere en intense baslijn een heerlijk hypnotiserend karakter krijgt. Na dit sterke eerste deel is daar ‘This World is Drunk’, gevoed door Motown-invloeden, één van de hoogtepunten van dit nieuwe album. Op de single ‘Something Keeps Calling’ en een nummer als ‘I’m Feeling Love zijn de invloeden van Prince herkenbaar terwijl we bij ‘Belongs To God’ onmiskenbaar gospel terug horen, iets wat perfect bij de stem van Saadiq past. Voeg daarbij de wat vintage klinkende soul en het plaatje is compleet. ‘Kings Fall’ klinkt wat rauwer en ook een track als ‘My Walk’ wordt wat zwaarder aangezet. Verder is het tweeluik over ‘Rikers Island’ ijzersterk met natuurlijk de verwijzing naar de jaren in de gevangenis van zijn broer. Maar het is vooral de sound met de herkenbare invloeden van Motown die aanspreken in dit nummer. Op het spannende in intrigerende ‘Glory To The Veins’ horen we een bijdrage van Ernest Turner en bij de passende afsluiter ‘Rearview’ kijkt Saadiq nog één keer om en stelt zichzelf nog wat vragen; “I've been trying to figure out my life / I can't see, even in plain sight / Though I cry, my tears don't bring light / Your life is in your rearview”. Laten we vooropstellen dat Jimmy Lee een prachtige plaat is geworden die uiteraard de nodige emotie meebrengt en misschien wel de meest persoonlijke en oprechte productie is die Saadiq ooit gemaakt heeft. We moeten echter ook niet vergeten dat dit album nog maar eens het talent van deze Amerikaan laat horen. Een topplaat die een eigentijdse mix oplevert van Soul, R&B en hier en daar een vleugje van andere stijlen. Veel luisterplezier.

Mini Mansions – Guy Ways Into A Bar…

Mini Mansions – Guy Ways Into A Bar…

Label Fiction/ Caroline

Beoordeling 8,5

Review Afgelopen weekend stond de Amerikaanse poprock superact in een uitverkochte Melkweg en speelden de sterren van de hemel. Inmiddels is het album derde album uit en kan iedereen nagenieten of alvast voorbereiden voor wanneer deze band terug komt. Wanneer Zach Dawes van The Last Shadow Puppets met Queen of the Stone Age Michael Schumann en Tyler Parkford het idee krijgen om een side project te beginnen met heerlijke popsongs. Nu nog een drummer, dat werd Jon Theodore van de Mars Volta en is tegenwoordig de drummer van QOTSA. Hoewel de man ook voor een groot deel van dit album zijn drumkunsten laat horen, is hij geen vast bandlid. Het album is zeker een juweeltje voor de indie popliefhebbers. Met de humor in de songs zijn ‘Forgot You Name’ en het swingende ‘I’m In Love’ de juweeltjes van het album. Het heeft iets van een kruising tussen de Staat en Blur, maar dan gedaan door Amerikanen zodat alles even iets is aangedikt. Het resultaat is een heerlijke plaat! Met een elektronisch popsong ‘Time Machine’ en het pakkende Hey Lover met Alison Mossart van Jack White’s superact the Death Weather en The Kills. Maar ook zangeres Z Berg (The Like) en Tata Vega zingen op dit album mee. Verwacht geen groot gitaar geweld, maar heerlijk zoete liedjes gebaseerd op The Beatles songs in een modern jasje met electronica ‘We Living in the Future’, ‘GummyBear’ en ‘Tears in Her Eyes’.

Jay Som – Anak

Jay Som – Anak

Label Lucky Numbers / News

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse zangeres Meline Duterte is als multi instrumentalist van alle markten thuis. Onder de naam Jay Som weet ze een indierocksound te maken dat doet denken aan de Pixies songs van Kim Deal afgewisseld met een poppy jazz songs. Wanneer ze met Everybody Works een mix van indie en rocksongs de aandacht weet te genereren die ze nodig heeft is het nu te tijd om dit door te pakken. Met songs als ‘Superbike’ en het mooie ‘Peace Out’ komt ze goed uit de verf. De songs zijn naast het indierockgeluid ook zweverig in zang en is het alsof alle songs on a lazy afternoon zijn geschreven. Soms met een swingend dance tintje zoals op het ‘Devotion’, soms erg poppy en hitgevoelige ‘Tenderness’ en ‘Nighttime Drive’. Op dit album is Duterte nog wat aan het zoeken als het gaat om de keuze van jazz of indie stijl in haar songs toe te voegen. Door het eerste deel van het album indie te laten en het tweede deel meer lichte jazz pop te spelen, zal ze de keus bij haar publiek laten waarnaar ze naartoe wil. Het kan dan ook zo zijn dat de luisteraar afhaakt binnen de songs die ze hier op een schijf presenteert. We zullen het zien… Jay Som is te bewonderen op 17 November Bitterzoet te Amsterdam

Philip Bailey - Love Will Find A Way

Philip Bailey - Love Will Find A Way

Label Verve Records

Beoordeling 9

Review Bijna twee decennia is het stil geweest rondom Philip Bailey, één van de frontmannen van het legendarische Earth Wind & Fire. Hoe benieuwd zijn we dan ook naar zijn nieuwe album Love Will Find A Way Bailey heeft natuurlijk een ongekende carrière opgebouwd met Earth Wind & Fire, de formatie waarvan hij samen met Maurice White het gezicht vormde en met zijn falsetstem mede bepalend was voor de sound. Wie kent de hits als ‘Boogie Wonderland’, ‘September’, ‘And Love Goes On’ en ga zo maar door niet. Sinds 1983 bracht Bailey ook met regelmaat soloalbums uit die met de jaren steeds meer richting Jazz gingen. Voor dit nieuwe album verzamelt hij een aantal muzikale vrienden om zich heen. En niet zo maar vrienden, maar echt de crème de la crème. Will I Am van de Black Eyed Peas zorgt voor het productiewerk en we horen namen als Kamasi Washington (saxofoon). Christian McBride (bas), Chick Corea (keys), Steve Gadd (drums) voorbij komen en niet te vergeten Robert Glasper, een grootheid binnen de Jazz-wereld. Al dit muzikale talent en vakmanschap komt samen op dit nieuwe album dat dan ook werkelijk bol staat van kwaliteit. Het is een mash-up geworden van covers en nieuw werk en de meest in het oog springende cover is natuurlijk ‘Once In A Lifetime’, oorspronkelijk van de Talking Heads, dat door Bailey op een originele en smaakvolle wijze wordt neergezet. Bij de gekozen covers kiest Bailey ook niet de makkelijkste weg. Opener ‘Billy Jack’ (Curtis Mayfield) is misschien logisch, ook vanwege de overeenkomsten in de stemmen van beide heren maar de keuze voor ‘You’re A Winner’ is dan wel weer verrassend. Met ‘You’re Everything’ keert Bailey terug naar de Jazzfusion, een stijl die perfect bij zijn stem past. Luister naar het fenomenale toetsenwerk van Chick Corea! Dat Marvin Gaye één van zijn idolen is bewijst hij met de prachtige versie van ‘Just To Keep You Satisfied’ met hier en daar een wat klassieke inslag. Eigen werk is er met het bijna instrumentale ‘Stairway To The Stars’ (aandacht voor trompettist Christian Scott), ‘Brooklyn Blues’ maar vooral met het bijna acht minuten durende ‘Sacred Sounds’. Geschreven samen met zoon en Glasper is dit een track die doet terug denken aan de jaren ’70 toen EWF die onnavolgbare mix van soul, funk en jazz de wereld in stuurde. Love Will Find A Way is een totale verrassing na die lange afwezigheid van Bailey. De plaat loopt over van muzikale kwaliteit en naast de nieuwe, zelf geschreven nummers, zijn de coverversies van ongekende schoonheid. Dit album is één van de verrassingen van 2019 en hoort in de jaarlijsten thuis. Veel luisterplezier.

Soundtrack Blinded By The Light

Soundtrack Blinded By The Light

Label Legacy / Sony

Beoordeling 7,5

Review Het gaat goed met de muziekfilms. Na de Bohemian Rapsody, Yesterday en Elton John’s Rocketman is het nu aan een verfilming van a true story …. Onder de naam Blinded by the light is het een film geworden waarbij de songs van Bruce Springsteen centraal staat. Het is geen documentaire film, maar een waargebeurd verhaal dat geromantiseerd is. Onder leiding van Gurinder Chadna, die vooral bekend is van haar Brits Indiaas drama waaronder Bend It Like Beckham en Viceroy’s House. Ditmaal gaat het om ene comedy drama film van een Pakistaanse familie uit Luton. Wanneer de zoon Javed zijn eigen songs begint te schrijven wordt hij geinspireerd door zijn vriend die een grote fan is van ‘the Boss’. Hier door is de soundtrack afwisselend en begint het met de Pet Shop Boys ‘It’s A Sin’ en ‘The Sun Always Shines’ on TV van A-Ha. Daarna volgt al snel de hits van Bruce Springsteen. Het is dan ook een algemeen verzamel album met songs die we door en door kennen. ‘Dancing in the Dark’, ‘The River’, ‘Born to Run’, ‘Badlands’ en ‘Hungry Heart’. Het meest verrassende komen we aan het einde van het album tegen. Een akoestische live versie van ‘The Promise Land’, ‘Because the Night’, en het nieuwe nummer ‘I’ll Stand By You’. Behalve de laatste nummer is het allemaal niet zo interessant voor de echte Bruce Springsteen fan. Maar wellicht dat zijn songs weer onder de aandacht bij een nieuwe generatie komt. De film draait op dit moment in de meeste bioscopen.

Soundtrack 13 Reasons Why

Soundtrack 13 Reasons Why

Label Interscope / universal

Beoordeling 7,5

Review Het nieuwe seizoen van ‘13 Reasons Why’ staat weer op Netflix en dat gaat tegenwoordig ook gepaard met een soundtrack. De serie gaat over de depressie bij jongeren en alles wat hen angsten aanjaagt. Een album met een groot diversiteit aan songs en artiesten dat toch ergens ook een donker tintje in de songs kent. Zo staan de songs ‘Teeth’ van 5 Seconds of Summer, ‘Die A Little’ van Youngblud en ‘Fuck, I Am Lonely’ van Anne Marie Lauv als moderne popsongs op dit album. Verrassend is dat de folkband the Decemberists een plaatsje in het geheel heeft gekregen met de electropop van ‘Severed’. Al gebruikte de gebruikers eerder de songs van Joy Division is hier ook alles mogelijk. Het past bij de serie en daar gaat het om. De songs zijn niet nieuw en op hun eigen albums ook te vinden maar dit luistert lekker weg en is het gewenste nummer dat je in de serie hoort gemakkelijk te vinden op spotify Dit is een prima modern verzamelalbum geworden.

Taylor Swift – Lover

Taylor Swift – Lover

Label Republic rec. universal

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse zangeres Taylor Swift is inmiddels 29 jaar en heeft al heel wat hits op haar naam staan. Toch weet ze nu haar zevende album te presenteren. Inmiddels wordt dit album met open armen in de muziekwereld onthaald. Terecht, want dit album behoort tot een van haar beste albums. De songs zijn pakkend en modern maar ook muzikaal sterk. Swift weet prachtige pop dance en ballads te kunnen schrijven en dat weet ze nu op een album te zetten, waardoor haar talent optimaal zichtbaar wordt. Het openingsnummer ‘I Forgot That You Existed’ en het ‘Cruel Summer’, met St. Vincent, zijn potentiele popsongs die de hitlijsten gemakkelijk kunnen beklimmen. De ballade en intense titelstuk ‘Lover’ is prachtig en beeldend weergegeven en met ‘The Man’ weet ze een prima dance song af te leveren. Het is een mooi en gevarieerde start van het album. Met ‘Miss Americana en the Heartbreak Prince’ en the handclap pop van ‘Paper Rings’ weet ze halverwege het album te breken zodat het niet in een dipje raakt en om vervolgens weer haar hit songs verder af te leveren. Haar stap om haar concurrentie af te troeven is hiermee zeker geslaagd. Prima en verrassend goed album van Taylor Swift!

Lionel Richie – Hello From Las Vegas

Lionel Richie – Hello From Las Vegas

Label Capitol rec/

Beoordeling 8

Review De zanger Lionel Richie stond enige jaren geleden op het Classic Werchter festival en dat classic past hem wel. Vooral de generatie die in de jaren 70 en 80 hun tiener en twintiger jaren beleefden hebben veel gedanst op de songs van deze man. Of Richie zomaar als solo artiest beroemd werd? Nee, hij wist al grote hits te maken met The Commodores. Deze soul funk act domineerde de wereld van de pop met Earth Wind & Fire en the Jacksons met Michael Jackson. ‘Easy’ on a Sunday Morning is met ‘Brick out’, ‘Fire’ en ‘Three Times A Lady’ enkele klassiekers van the Commodores. Met deze showband veroverd hij de wereld. Wanneer hij het nummer Endless Love inbrengt voor een nieuw Commodores album, werd dit afgewezen. Dit werd het startsein om solo te gaan. Met Diana Ross werd dit nummer als duet voor een film gebruikt en werd dit een grote hit. Begin jaren 80 verschijnt dan zijn eerste solo album en met het tweede, Can’t Slow Down scoorde hij grote wereldhits waaronder het ‘Running With The Night’, ‘Penny Lover’ en de klassiekers ‘All Night Long’ en ‘Hello’. Als muzikant van meerdere classic songs heb je wel wat in je mars. Zijn solo carrière volgt met de dansbare pop van ‘Dancing on the Ceiling’, ‘Say You Say Me’ en scoort enorm met de Amerikaanse versie voor Live Aid. ‘We Are The World’ is geschreven door Michael Jackson en Lionel Richie en is nu de enige die dit uit eigen hand kan vertolken. Op dit album zijn alle songs te horen en voor de deluxe versie zijn er nog 3 extra songs aan toegevoegd ‘Fancy Dancer’, ‘Sweet Love’ en ‘Lady You Bring Me Up’. Een mooie plaat met songs van goud.

Mabel - High Expectations

Mabel - High Expectations

Label Polydor/ Universal

Beoordeling 7,5

Review De Spaanse zangeres Mabel weet met haar Colors – sessie een hele schare fans te trekken. Met meer dan 3 miljoen views pakt ze de wereld in. Haar kunsten heeft ze niet van een vreemde. Haar moeder Neneh Cherry scoorde al hits met o.a. ‘7 Seconds’ en haar vader Cameron McVey is een bekende producer van o.a. Massive Attack. In Stockholm groeit ze op en verhuist in haar tiener jaren naar London. Inmiddels scoort ze zelf een wereldhit met ‘Don’t Call Me Up’. Met dit album zijn de verwachtingen hoog. Of het nu voor haarzelf is of haar ouders, of dat het publiek iet van deze combinatie vindt. Het gaat om verwachtingen waar ze aan moet voldoen. Maar ze is zeker geslaagd. Met de single, FML en haar nieuwe single ‘Mad Love’ kan ze direct naar de hogere regionen van de huidige pop. Ze kan zich prima plaatsen naast Ariane Grande of Drake waar ze al mee heeft gewerkt. Of gewoon naast haar halfbroer Mattafix die in de elektro dance en hiphop wereld succesvol is. De speelse elektropopsongs als ‘Selfish Love’ en ‘Trouble’ zijn allen potentiele hits die glad geproduceerd zijn en op zoek gaan naar de hits op het net. Voor deze muziek is dit ook een prima route, maar wanneer we het album zoals het bedoeld is meerdere malen horen, krijgt het ook iets van een eenheidsworst. Dan pakken we de singles uit op de streamingsdiensten, dat is herkenbaar.

Kaiser Chiefs - Duck

Kaiser Chiefs - Duck

Label Polydor/ Universal

Beoordeling 8

Review De indie rockers uit het Engelse Leeds zijn altijd verbonden met de hits ‘Ruby’ en ‘I Predict A Riot’, maar zijn hierdoor enorm groot in Engeland. Het is dan ook niet vreemd dat dit album al een topnotering kent in de UK en hier nog amper aandacht krijgt. Dat mag snel veranderen want met Duck weet Kaiser Chiefs een heerlijk album te maken. De Engelse indiepop met de meezing refreintjes zijn weer volop aanwezig. ‘Golden Oldies’ en ………. Lenen zich voor heerlijke meezing momenten. Het zal op hun concerten en de festivals optimaal meegezongen worden. Maar ook het swingende 70’s nummer ‘Wait’ zal het publiek in beweging krijgen. Het verhaal van ‘Don’t Just Stand, Do Something’ is lekker eenvoudig om en pikt door iedereen gemakkelijk op. Met het aanstekelijk ritme en het catchy refrein is pakkend en doet wat denken aan Adam and the Ants songs van de jaren 80. De Kaiser Chiefs is lekker afwisselend en met ‘Record Collection’ wordt er een ander song voorgeschoteld dat net zo pakkend blijkt te zijn. Net als het openingsnummer met het heerlijke clipje ‘People Know How To Love One Another!’ Dit is dan ook de kracht van The Chiefs en live maken ze het meer dan waar!

Of Monsters and Man – Forever Dream

Of Monsters and Man – Forever Dream

Label Motown/ Universal

Beoordeling 8,5

Review De band uit IJsland wist met hun single Little Talk al snel een groot publiek aan zich te binden. Het debuutalbum My Head is an Animal werd dan ook een succes. Nu zijn ze terug met hun derde album en zijn muzikaal enorm gegroeid. De songs zijn volwassener geworden, intenser en op dit album staan prachtige songs. Zangeres Nanna Bryndis Hilmarsdottir weet zich met dit album te overtreffen. Het nummer ‘Waiting for the Snow’ is dan ook een juweeltje geworden. De single Alligator en Wild Roses zijn heerlijke indie pop songs die de hitlijst en kunnen bestijgen tot een grote hoogte. Het album is verrassend goed en hopelijk krijgt de band het volwassen succes waar men zo naar snakt. Het draait voor hen niet om een hitsingle en willen hier ook niet altijd mee geassocieerd worden. Met Forever Dream wordt dit hopelijk anders. ‘Sleepwalker’ en ‘Under A Dome’ zijn de songs waarvoor je dit album koopt. Het doet wat denken aan aam de ontspannende sound van de Engelse band Beautiful South. Het swingt en is pakkend zonder het overdadig aanwezig te zijn. Dit heeft men aangenomen van The National waar deze band als support act mee op pad was. Kortom een van de verrassingen van dit jaar en een voor de lijstje van 2019.

Ed Sheeran – No.6 Collaborations Projec

Ed Sheeran – No.6 Collaborations Projec

Label Asylum/ Atlantic

Beoordeling 8

Klant Het nieuwe album van Ed Sheeran doet mensen soms verrassen. De singer-songwriter is vooral met zijn Folkpop gitaarliedjes en zijn hits bekend. Het recente album Divide (/) was dan ook de grote doorbraak. De singles ‘Shape of You’, ‘Perfect’ en ‘Salway Girl’ brachten de rossige jonge man tot een stadion act. Maar Sheeran is ook beken van het schrijven voor derden. Vanaf zijn beginperiode in 2005 schreef hij de songs met derden mee. Na 2010 had hij het eerste succes en schreef hij songs met Yasmin, Wiley, Taylor Swift, Eminem, Nekfeu, Eric Clapton, The Weekend, Rudimental en vele anderen). Het is dan ook niet vreemd dat Sheeran na zijn eigen songs en eigen releases en een live album zijn trotse samenwerkingen op Ep zet; No. 5 Collaborations Project. Het is een project waarbij hij de songs schreef en dit door o.a. Wiley, Devlin en Ghetts lied inzingen/rappen na dat als 5de Ep diende om een platencontract te krijgen. En dit keer was het raak en tekent de man bij Atlantic records. Nu zijn we drie wiskundige albums verder en schrijft en scoort hij regelmatig voor derden. Het triggerde hem om een samenwerkingsproject op te zetten dat een vervolg is op No.5 en niet op zijn singer-songwriters albums. Maar het proces wordt daardoor verwarrend en zegt men dat dit gewoon een nieuw album is van Ed Sheeran. Hier gaat het dan ook fout in de verwachtingen en ontstaat er ongenuanceerde (Boulevard) kritieken dat niet klopt. Het album kent vooral veel hiphop zoals op het No. 5 album. Het ‘Remember The Name’ met Eminem en 50ct. Of het ‘Antisocial’ met Travis Scott zijn het heerlijke hiphop songs. Met Justin Bieber is de single ‘I Don’t Care’ een lijflied voor beide artiesten en met ‘Way To Break My Heart’ met Skrillex gaat Sheeran een stapje verder. Mooi is het ‘Blow’ waar hij met Chris Stapleton en Bruno Mars een heel andere sound in de song plaatst. Het geeft de vrijheid van denken en maken van muziek weer. Daar waar anderen nog in de kaders van het label een album naar verwachting maken, krijgt Sheeran weer de vrije ruimte en gebruikt dit optimaal. Het album is een prima album met moderne popsongs, hiphop en urban. Voor de singer-singwritersliedjes moeten we wachten op het nieuwe album – (minus) of V (root) of (pi).

Drab Majesty – Modern Mirror

Drab Majesty – Modern Mirror

Label Dais/ Konkurrent

Beoordeling 8

Review Het Amerikaans duo Deb Demure en Mona D zijn ooit gestart met een side project Drab Majesty. Toen Andrew Clinco (Deb Demure) als drummer bij Marriages speelt was er ruimte om dit project te starten en in 2016 dit met toetsenist Alex Nicolaou (Mona D) voor te zetten. Nu zijn we acht jaar en drie albums verder en is het een vaste act in de new wave van 2019. De lome new wave songs zoals ‘A Dialoque’ en ‘The Other Side’ doen denken aan begin jaren 80 acts als The Chameleons en OMD. De elektrobeats met stuwende bas en veel lichte synthesizer weten die tijd te doen herleven. Met een stem als Neil Tennant van de Pet Shop Boys weet zanger Dub Demure dit feestje compleet te maken. De heren gaan niet alleen in de muziek terug in de tijd. Ook hun outfit met de overmaatse kleding en geblindeerd achter hun zonnebril doen denken aan de tijd van Miami Vice. En dat mag ook best. het geheel klopt en het album past zowel in die als deze tijd. Wanneer the Cure hun afscheidstour doet, gaan deze heren met ‘Ellipsis’ de sound van The Cure overnemen. Het gehele album ademt het principe; goed gejat is beter dan … En waarom ook niet? Er is een nieuwe generatie die hier weer helemaal blij van wordt. Nog even kunnen we de zwarte gewaden en uitgedoste haren, geheel in zwart geverfd weer over straat gaan zien. Drab Majesty is te zien in Nederland op 26 september Doornroosje te Nijmegen

Bleached - Don't You Think You've Had

Bleached - Don't You Think You've Had

Label Dead Oceans

Beoordeling 7,5

Review De zusters Jessica en Jennifer Calvin gooien het met hun laatste album Don’t You Think You’ve Had Enough over een andere boeg. Zich constant onderdompelen in Sex, Drugs & Rock ‘Roll is verleden tijd en met dit derde album slaan ze een nieuwe weg in; persoonlijk maar ook muzikaal Bleached is inmiddels een duo en de beide zussen maken ons met het de prima opener ‘Heartbeat Away’ meteen deelgenoot van hun huidige leven zonder drank en drugs. (“I was lost and I was found / They dug me out from the underground / The ringing bell don't make a sound / But it’s only a heartbeat away)”. Vervolgens is daar met ‘Hard To Kill’ wel een heel aanstekelijke track met een funky ritme. Het is één van de meest catchy nummers op dit nieuwe album, waarmee de zussen eigenlijk wel definitief afstand doen van het Punkrock stempel dat ze met hun eerste twee albums toch wel hebben opgebouwd. Dat ze niet altijd de braafste meisjes van de klas zijn geweest blijkt wel uit het dansbare ‘I Get What I Need’ en het poppy klinkende ‘Somebody Dial 911’ (“Somebody dial 911 / Before I fall in love / I always fall in love / Somebody dial 911/ We better hide the drugs / I think we've had enough”). Halverwege het album vinden we nog zo’n prijsnummer waarbij de invloeden van de dansbare popmuziek uit de jaren ’80 voelbaar is en ‘Kiss You Goodbye’ heeft dan ook absoluut hit potentie. Gelukkig zijn de dames hun wilde (muziek)haren niet helemaal vergeten en met een nummer als ‘Rebound City’ brengen de dames toch weer wat rock terug. Maar verder is het toch wel een ander geluid zoals we ook wel bij met Sixties beïnvloedde ‘Valley To LA’ en het catchy klinkende ‘Silly Girl’; overigens ook weer twee nummers die je niet los willen laten. Op het einde van Don’t You Think You’ve Had Enough pakken ze nog één keer terug naar het losbandige leven; ‘Shitty Ballet’ heeft als een soort ongepolijste demo als afsluiter een plaatsje gekregen op dit album. De eerste 2 ½ halve minuut zijn min of meer akoestisch maar bij het laatste deel laten de dames de gitaren nog een keer gillen. Met de hulp van producer Shane Stoneback (o.a. Vampire weekend) slaan de zusjes Calvin een andere, nieuwe weg in. Iets meer richting het mainstream-publiek De Punkrock laten ze achter zich maar nog steeds maken ze muziek die het waarschijnlijk ook live heel aardig zal doen. Vooralsnog doen ze Europa nog niet aan tijdens hun tour dus zullen we het nog even met dit nieuwe album moeten doen. Veel luisterplezier.

Soundtrack The Lion King

Soundtrack The Lion King

Label Sony

Beoordeling 7,5

Review It’s the Circle of Life zong Elton John voor de eerste animatie film van the Lion King. Het werd een groot succes. Zowel de film als de soundtrack vol prachtige liedjes over de wijsheden van het leven. Dit had Elton John geschreven nadat hij turbulent leven achter zich had gelaten. Al realiserende dat het leven zo voorbij kan gaan en dat er dan weer iemand komt die dat leven weer overneemt.

Rolling Stones – Rock and Roll Circus

Rolling Stones – Rock and Roll Circus

Label ABKCO / Universal

Beoordeling 8

Review Wanneer je de teletijdmachine naar het eind van de jaren transporteert, horen we de aankondiging dat er een Oxford Circus is, een Piccadilly Circus en nu ook een Rock n Roll Circus! The Rolling Stones brachten een festival in een tent. Van dit tv spektakel was ter promotie van het Beggars Banquet album en is jarenlang zoek geweest. Toen de band de film wilde maken overleed Brian Jones, waarna de band het even voor gezien had. De film werd weggegooid en dat was het dan. Wanneer toetsenist Ian Stewart in 1985 komt te overlijden worden diverse opnamen teruggevonden. Hiervan werd de film gemaakt en komt uiteindelijk in 1996 uit. Nu is het terug te vinden op dvd/ blue ray. Er is ook een verzamelalbum van gemaakt en dit is in de discografie van the Rolling Stones beland. Naast the Stones songs ‘Jumping Jack Flash’, ‘Parachute Woman’, ‘No Expectations’, ‘You Can’t Always Get What You Want’, ‘Sympathy For The Devil’ en ‘Salt of The Earth’. Het zijn dan ook de songs die we in de film terug zien. Naast de hoofdact wist men een aardig affiche te maken. Jethro Tull met Tommy Iommi (Black Sabbath), The Who, Taj Mahal, Marianne Faithfull en John Lennon met Yoko Ono waren van de partij en het album levert van ieder 1 song. John Lennon had een superband voor dit spektakel bedacht. Onder de naam Dirty Mac. Dit als tegenhanger voor Fleetwood Mac. Met Mitch Mitchel (Jimi Hendrix) op drums, Eric Clapton op gitaar, Keith Richards op bas en John Lennon slaggitaar en zang, dan heb je toch een aardig bandje. Naast ‘Yer Blues’ staat op dit album ook de rehearsals van dit nummer en het Beatles nummer Revolution op. Heerlijk good old stuff in een nieuw jasje.

Kaina – Next to the Sun

Kaina – Next to the Sun

Label Soop rec. Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De Venezolaanse zangeres woont tegenwoordig in Chicago en heeft haar roots meegenomen in haar songs. Zo is Kaina op een goede plek belandt. De moderne elektropop is vooral ontspannen en uitdagend. Met de songs ‘House’ en ‘Ghost’ weet ze dan ook een heerlijke start te geven aan haar nieuw album Next to the Sun. De zangeres weet met haar sound vooral een relaxte sfeer te creëren en hierdoor haar muziek voor een breed publiek toegankelijk te maken. Met ‘What A Girl’ zet ze wat kracht bij maar het blijft allemaal behoudend. De verhalen op een album zoals in ‘Joei’s Secret’ hoeft voor mij niet zo. Ze brengt wel een mooi ontspannen album.

Kylie Minogue - Step Back In Time

Kylie Minogue - Step Back In Time

Label BMG

Beoordeling 8

Review Kylie Minogue begon misschien ooit als kindsterretje in Australië maar het feit dat ze onlangs als één van de grote en gevestigde namen op het wereldberoemde Glastonbury festival stond zegt wel iets over haar status. Met de verzamelaar Step Back In Time: The Definitive Collection is er nu de meest complete verzamelaar tot op heden. Via een rolletje als 11-jarige in The Sullivans naar een rol in de Australische soap Neighbours naar internationale wereldster. In één zin de carrière van Kylie Minoque. In Nederland breekt ze eigenlijk door met het duet ‘Especially For You’ dat ze samen met Jason Donovan (Neighbours) zingt maar waarschijnlijk kan iedereen ‘Can’t Get You Out Of My Head’ meezingen, dé hit van Kylie. In haar thuisland Australië scoorde ze een kleine 40 hits waarvan wij er, naast de al genoemde, natuurlijk ook een aantal kennen zoals ‘Kids’ (met Robbie Williams)’ en ‘I Should Be So Lucky’ maar ook minder bekende nummers als ‘Your Disco Needs You’ ‘Hand On Your Heart. Een hidden track is het nieuw geschreven nummer ‘New York City’ en wat deze uitgave ook wel bijzonder maakt is dat ‘Timebomb’ voor de eerste keer op een wereldwijde release terug te vinden is. Uiteraard mag ‘Where The Wild Roses Grow’ met Nick Cave & The Bad Seeds niet ontbreken en verder ook nog enkele speciale uitvoeringen en edits. Steps Back In Time is niet de eerste verzamelaar maar wel de meest complete tot op heden en in een aantal versies verkrijgbaar. Voor de fan is het een puzzel vanwege de vele uitvoeringen, voor de muziekliefhebber is de dubbel-cd met 41 tracks een mooie weergave van de imposante carrière tot op heden. Want als we de energieke Kylie op Glastonbury zien is het onwaarschijnlijk dat er geen nieuwe albums meer zullen verschijnen en we over een aantal jaar dus weer een nieuwe “Best Of” tegemoet kunnen zien. Veel luisterplezier.

Michael Hutchence – Mystify

Michael Hutchence – Mystify

Label Petrol / Universal

Beoordeling 8

Review Het gaat goed met de muziekfilms en de docu’s tegenwoordig. Wellicht ontstaat het omdat er steeds meer filmmakers op een leeftijd komen die geïnteresseerd zijn het het leven van hun toenmalig idool. Nu Freddy Mercury en Elton John hitfilms zijn en onder andere de Rolling Thunder van Bob Dylan op Netflix te zien is, is het leven van Michael Hutchence zeker interessant om een docu film rond deze man te maken. Gil Martin werd de producer, maar zijn werk voor de Elton John film leverde te veel werk op en liet dit verder over aan zijn Petrol maatje Mark Edwards. De zanger van de populaire Australische poprock band INXS werd dood gevonden na het spelen van een sexgame in een hotel. Het werd gepresenteerd als zelfmoord en of zijn minnares presentatrice Paula Yates (vrouw van Live Aid/ Boomtown Rats zanger Bob Geldof) hierbij aanwezig was is nog steeds een raadsel. Deze soundtrack van de docu is een overzicht van zijn leven waarbij de man in 1980 als zanger van een bandje begon. Zijn bescheiden opstelling en zijn creatief talent viel toen al op. De broertjes Farris pikten dit op en INXS was daar. De cd bevat live tracks van de band (Need You Tonight), maar ook de eerdere takes zoals het duet ‘Please You Got That’ dat Hutchence met Ray Charles opnam, ‘Spil the Whine’, de Stones cover ‘Under My Thumb’ en ‘Baby Don’t Cry’ met orkest. Het is een mooi document dat zeker voor de fans een toevoeging in de platenkast is.

Lighthouse Family – Blue Sky In My Head

Lighthouse Family – Blue Sky In My Head

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Het Britse duo Tunde Baiyewe en Paul Tucker scoorden in de jaren 90 een enorme hit met ‘High’. Dit succes willen de heren na 25 jaar wederom vieren en doen dit met een nieuw album met een passende titel Blue Sky In Your Head. Het mooie is dat de heren zich niet laten rusten met het succes van 25 jaar geleden waardoor dit jubileum wordt gevierd met de hits van toen en een volledig nieuw album! Naast de dance hit en de combi coversong ( I wish I Knew How It Would Be Free To Be) Free/ One (Free van Nina Simone en One van U2) wisten de heren ook de lekkere lounge sound zoals ‘Loving Every Minute’ en ‘Goodbye Heartbreak’ te brengen. Uiteindelijk stoppen de heren en gaat Tucker met de rockband The Orange Lights verder. Na een kleine reünie is er nu de grote comeback. Dit brengt songs voort dat in de categorie low fi music valt. Of is dit hetzelfde als de lounge songs van toen. Met ‘My Salvation’ “Clouds’ en ‘Live Again’ gaan de 90’s popsongs weer van start. Natuurlijk zijn er ook weer lekker uptempo songs die de zon spontaan doet schijnen. Waterloo Street’, ‘The Long Goodbye’ en ‘Super 8’ zijn hier uitermate geschikt voor.

Olympia - Flamingo

Olympia - Flamingo

Label Opposite Number

Beoordeling 7,5

Review De Australische zangeres Olivia Bartley weet zich te ontwikkelen als singer- songwriter. Haar pop-art kunstvorm brengt haar uiteindelijk tot de artiestennaam Olympia. Haar debuutalbum Self Talk verscheen drie jaar geleden en werd vooral in Australië een succes. Nu is er het vervolg. Een album vol ingetogen popsongs waarbij ze haar stem vol verve laat klinken. Een album met ingetogen songs als ‘Nervous Riders’, Het titelstuk en ‘First You Leave’ maar ook de doorgaande pop met ‘Hounds’, ‘Star City’ en ‘Come Back’ wordt bediend. Vele ooohs een aahs op de single ‘Shoot To Forget’ dat je vrolijk maakt. Het is dan ook een prima album, maar het zal me verrassen dat dit erg lang in het collectief geheugen blijft hangen.

Ider - Emotional Education

Ider - Emotional Education

Beschrijving

Beoordeling 7

Review Het zijn de vriendinnen Megan en Lidy die in een slaapkamer in Noord London een liedje opnemen. Het wordt ‘Sorry’ en voel bij de singer-songwriter Shura op de mat. Met haar hulp werd de eerste EP Gut Me Like An Animal gemaakt. Nu is er een volledig album Emotional Education.

Bastille – Doom days

Bastille – Doom days

Label Virgin/ Universal

Beoordeling 7,5

Review Het project van Dan Smith dat Bastille heet is een beetje uit proporties gegroeid. De bandnaam is gelinkt aan de geboorte datum van Smith, 14 juli dat de bestorming van Bastille als Franse Bevrijdingsdag tot op de dag van vandaag nog wordt gevierd. De band kreeg een enorme flow na de hit ‘Pompeï’ in 2013. Daarna heeft de band diverse hits gekend en is het uitgegroeid naar een volwaardig groot festival act. Met Doom Days levert de band hun derde album! Het album is geschreven als een conceptalbum waar een kleurrijk gezellige avond/nacht de start is van een langdurige vriendschap. Het album begint dan ook met ‘Quarter Past Midnight’ om het verhaal te starten. Hoewel het album ‘Wild World’ de feestelijkheden op de avonden daarvoor weergeeft, is dit album een verlenging van een te lang durend feest. De songs zijn niet verfrissend maar kent meer van hetzelfde. Al is het ook een geruststelling dat men blijft bij het succesvolle concept. Het verhaal van deze doomsday gaat van feestelijk gezellig naar 4 uur (4 Am) wanneer er inmiddels slechte keuzes (Bad Choice) zijn gemaakt en de breuk tussen vrienden plaatsvind. (Divided). Het is een mooi verhaal, maar gelijk ook voor de hand liggend en misschien autobiografisch met een geromantiseerd tintje. Prima album, maar de verrassende touch is er wat vanaf. s

Lust For Youth - Lust For Youth

Lust For Youth - Lust For Youth

Label Constellation Records

Beoordeling 7,5

Review En weer is er een Zweedse productie. Het vijfde album van Lust For Youth neemt ons terug mee naar vervlogen tijden waarin de elektronische muziek hoogtij dagen vierde. Lust For Youth is dus terug met hun titelloze vijfde album en inmiddels is het trio een duo geworden, nog steeds onder de bezielende en inspirerende leiding van Hannes Norrvide. Lust For Youth is, zoals ze zelf zeggen, volwassener geworden met het uit 2016 daterende Compassion als hoogtepunt tot op heden. Het titelloze album dat onlangs uitkwam staat vol met dromerige elektronische popmuziek die ons doet denken aan de jaren dat New Order en Depeche Mode de hitlijsten domineerden en vast waarden in de DJ-set in het clubcircuit vormeden. Hannes Norrvide en Malthe Fisher vormen dus het duo en voor de muziek op dit album hebben ze absoluut inspiratie opgedaan uit de jaren ’80. De opening met nummers als ‘New Balance Point’ en het bijna zes minuten durende ‘Insignificant’ is sterk en het duo leunt op de synths maar weet door de gelaagdheid het geheel erg poppy weg te zetten. Bij ‘Venus De Milo’ zijn de synths wat zwevender aanwezig en het geheel heeft een wat donkerder karakter. Interessant is de samenwerking met de Deense Soho Rezanejad die op het wat rustigere ‘Fifth Terrace’ de vocalen voor haar rekening neemt. De in het Deens spoken lyric op ‘Imola’ zorgt voor een wat mysterieuze sfeer. Op tracks als ‘Great Concerns’ en afsluiter ‘By No Means’ is de invloed van een band als New Order voelbaar. Lust For Youth blijft zich ontwikkelen en dit vijfde album is daar het bewijs van. Het duo leunt op synths en weet daar een bepaalde gelaagdheid in aan te brengen waardoor het geheel erg vertrouwd klinkt. Veel luisterplezier.

Jonas Brothers – Happiness Begins

Jonas Brothers – Happiness Begins

Label Republic / Universal

Beoordeling 7,5

Review De broertjes Kevin, Joe en Nick Jonas hebben na 6 jaar weer besloten om een album te maken. Het recente album is inmiddels 10 jaar oud en de daarbij behorende toer luidde het einde in van deze Amerikaanse power pop act. Nu hebben ze er weer lol in gekregen en spreekt de titel weer voor zich. Het gaat hierbij omdat de heren zich niet meer zo nodig hoeven te bewijzen. Dit druk is weg en kan men gewoon hun aanstekelijke popsongs weer laten klinken. Zoals de single ‘Sucker’ en het heerlijk ‘Rollercoaster’ zijn songs die weer voldoen aan de verwachtingen. En misschien wel even boven de verwachting. Het beste van dit album zit aan het eind met het mooie popballad ‘Comeback’. Hier bewijzen de heren dat ze nog steeds goede harmonische vocalen toepassen en een gevoelige snaar kunnen aanraken. Voor de fans van toen is dit dan ook plaat dat naar de verwachting van de fans is. Met ‘Cool’, ‘Only Human’, ‘Love Her’ en ‘Don’t Trow It All Away’ horen we dat de heren volwassener in het leven staan en dat ze gegroeid zijn in hun muzikale invulling. Prima begin om met frisse energie een nieuwe tour te gaan beginnen!

Soundtrack Yesterday

Soundtrack Yesterday

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Het gaat goed met de muziekfilms. Het heeft een opleving gekregen nadat Queen’s Bohemian Rapsody als topproduct wordt beschouwd. Na het verhaal van Elton John is er nu Yesterday. Gelukkig weten de makers hier een heel andere verhaal te brengen, dan een geromantiseerd verhaal over the Beatles waar het hier over gaat. Regisseur Danny Boyle (Slumdog Millionaire, Trainspotting) en Richard Curtis (Notting Hill) zijn begonnen met een fantasie dat er iemand op de wereld is die de nummers van the Beatles kent en de rest van de wereld geen idee heeft wie of wat the Beatles is of zouden zijn. Met Himesh Patel als Jack weten de filmmakers hier een prachtig en erg lachwekkend verhaal van te maken. Vanuit Zambia is Patel met zijn ouders via India naar Engeland gekomen. Patel werd in Engeland populair in de serie van EastEnders. Wanneer deze donkere man als singer-songwriter furore wil maken komt hij er achter dat hij de liedjes van the Beatles kan spelen en dat hij hier lovende kritieken voor krijgt, al begrijpt hij eerst niet dat mensen the Beatles niet kennen. Wellicht is dit ingegeven door het feit dat Rihanne in 2014 met Paul McCartney een hit scoorde ‘FourFiveSeconds’ en de jongere generatie zich afvroeg wie die oude man is en waarom ze uberhaupt met hem een duet wilde zingen. Met dit album is er een mooi overzicht gemaakt van de singer songwriters liedjes van the Beatles en solo songs van Lennon en McCartney. De songs als ‘Saw Her Standing There’, ‘Something’ of ‘Back in USSR’ zijn goed ingezongen en krijgen zo weer een nieuw leven. Zoals een heerlijke rockversie van ‘Help’. Stel je nu voor dat de wereld zo zou zijn….. of dat de nieuwe generatie the Beatles niet meer kent. Zover zijn we er blijkbaar nog niet vandaan. Imagine…..

Prince – The Originals

Prince – The Originals

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review Het is inmiddels 3 jaar geleden dat het bericht kwam dat Prince is overleden. Hij zou begin deze maand 60 jaar zijn geworden. Nu alle juridische zaken aan de kant zijn is er ruimte om hem te eren. Dit gebeurd dit jaar met een album waar de originele songs op staan die aan derden zijn verkocht. Het album kent een serie songs die we allemaal kennen. De ‘Manic Mondays’ van the Bangles en ‘Nothing Compares to You’ dat al op een van zijn eerdere albums stond en Sinead O’Conner een hit mee scoorde. Dit album kent ook het nummer ‘Sex Shooters’ van Vanitiy 6 en het ‘Holly Rock’ van Sheila E. Voor Sheila had hij ook het ‘Noon Rendevouz’ geschreven en zien we op dit album verschijnen, net als het ‘100 mph’ van de band Mazarati en het ‘Jungle Love’ van Time. Kortom is het een album dat een mooi overzicht geeft van zijn songs. De songs die hij in de jaren 80 schreef en soms wat gedateerd klinken maar eigenlijk heel goed in deze tijd waar bands zich optrekken aan de jaren 80 en 90 sound, passen.

Mike Adams at his Honest Weight– There i

Mike Adams at his Honest Weight– There i

Label Joyful Noise / Konkurrent

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse band Mike Adams at his Honest Weight bestaat sinds 2011 en weet met enkele ep’s de aandacht te krijgen bij Joyful Noise rec. De indie band is langzaamaan richting de pop met een vleugje country gegaan en met dit album heeft men hun sound dan ook gevonden. Het is een mix van Americana en pop dat prima als support voor de Jayhawks of the Eagles kan staan. De mooie harmonische vocalen van ‘Wonderful to Love’ en ‘That’s One Way’ het rustig deinend ritme van de muziek maakt het allemaal ontspannen. Met de akoestische gitaren zijn het songs die het goed doen bij het kampvuur. Voor diegene heeft de band direct de accoorden en teksten in het boekje geplaatst. Zodat iedereen kan genieten van ‘Educated Guess’ en het titelstuk ‘No Feeling Better’. Een heerlijk album voor de zwoele zomeravonden die inmiddels zijn begonnen!

Trijntje Oosterhuis - Dit Is Voor Mij

Trijntje Oosterhuis - Dit Is Voor Mij

Label Warner Music

Beoordeling 8

Review Het is in Nederland waarschijnlijk niet denkbaar dat we Trijntje Oosterhuis niet kennen. Ze is een meer dan gerespecteerd zangeres met een indrukwekkende carrière en daarnaast kennen we haar natuurlijk vanuit diverse Tv-programma’s. Het was natuurlijk iets dat in de lijn der verwachting lag; een Nederlandstalig album en deze week was dan ook de release van Dit Is Voor Mij. Voor dit album zocht Trijntje de samenwerking met producer Jett Rebel en voor het schrijven van de liedjes werkte ze samen met namen als Han Kooreneef, Diggy Dex en Alain Clarke. Trijntje opent het album met de catchy titelsong en bewijst meteen dat ze tot de beste zangeressen van Nederland behoort. Eén van de eerste nummers die Trijntje voor dit album schreef is ‘Als Ik Je Laat Gaan’, we kennen het al van de uitvoering van The Passion maar nu is het in de originele versie op dit album terug te horen en de invloed van medeschrijver Diggy Dex is natuurlijk voelbaar. Ook de invloed van Alain Clarke horen we terug; ‘Liefde Voor Mij’ en ‘Ik Kan Het Niet Alleen’ zijn tracks die een lekkere soepele “soulvibe” hebben. Een opvallende samenwerking horen we bij ‘Klaar’ waar we een gastbijdrage horen van Vjèze Fur. (De Jeugd Van Tegenwoordig) Natuurlijk kent het album ook een paar mooie ballads; criticasters zullen het “tranentrekkers” noemen. Op het met strijkers omlijste ’Blijf’ klinkt ze breekbaar en ‘Nooit Voorbij’ krijgt een heel erg puur karakter, mede door de inbreng van Lavinia Meijer op harp. Ook bij ‘Ik Ga mee’ is het vooral de vocale kracht van Trijntje die boven komt drijven. Tussendoor zijn er dan nog van die aangenaam klinkende laid-back nummers die gewoon lekker wegluisteren; ‘Maël’, waar ze over haar dochtertje zingt (Zo eerlijk is jouw gezicht, Maël / Ik kijk naar jou, mijn kind / Een snelle wervelwind / Geloof me, als ik het kon / Dan stopte ik de tijd / En werd dit moment de eeuwigheid) is zo’n track en wordt vervolgd met ‘Ik Hou Van Jou’, een nummer dat een soortgelijk gevoel oproepen. Afsluiten doet ze met een tweetal goede popliedjes; ‘Nu Even Niet’ heeft een heerlijk R&B-karakter en ‘Jij En Ik’, met een gastbijdrage van “Soulmate” Candy Dulfer’, is uiterst dansbaar met een vleugje Disco. Dit Is Voor Mij is een album dat voor veel liefhebbers van Trijntje een wens was; een Nederlandstalig album met een persoonlijk karakter. Het album is voorzien van een mooi boekje met daarin alle songteksten. Vanaf 12 oktober trekt Trijntje door het land met een clubtour. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Rosie Lowe - YU

Rosie Lowe - YU

Label Caroline Records

Beoordeling 8

Review Met Control uit 2016 maakten we kennis met Rosie Lowe; een Britse R&B singer/songwriter en het regende lovende kritieken. Nu is daar de opvolger YU waarbij Rosie misschien iets meer buiten de traditionele lijntjes durft te denken. Rosie trapt af met het ietwat mysterieuze ‘Lifeline’; een elektronisch vormgegeven soundscape waarin we dan hernieuwd kennis maken met het mooie stemgeluid van de Britse singer/songwriter. Vervolgens is daar met het ruim zes minuten durende ‘The Way’; de track die de basis moest vormen voor dit tweede album en waar Rosie bewust de samenwerking opzocht met producer/rapper Jay Electronica. Het nummer combineert diverse muzikale stijlen; het is soulvol, het is catchy en door de piano krijgt het hier en daar zelfs een wat Jazzy “touch”. Na bijna vijf minuten transformeert de outro in een rapper waar Jay Electronica even de schijnwerpers op zich gericht ziet. Met het krachtige en uiterst dansbare ‘Birdsong’ wordt het eerste deel van YU afgesloten. Overigens wordt met namen als Jamie Woon, Jamie Liddell en Kwabs als backing vocals wel duidelijk dat we hier met een topproductie te maken hebben. De vraag is natuurlijk of de Britse dit (hoge) niveau vast kan houden. Die vraag kunnen we bevestigend beantwoorden. Rosie zet de vrouw bij ‘Pharaoh’ als een echte feministe krachtig neer (“Power in my mouth, in the imperfections that made me”) terwijl ze bij ‘Mango’ haast fragiel en breekbaar klinkt ondanks de duidelijke drum loop. Op dit album koos Rosie voor de samenwerking met producer Dave Okumu (o.a. Amy Winehouse, St. Vincent) en dat horen we in de productie terug. Het album kent met ‘Valium’, ‘Body // Blood’ en ‘Shoulder’ een drietal interludes waarmee Rosie laat horen het aandurft om hier en daar wat te experimenteren. Dat horen we ook terug in een track als ‘UEMM’ (You Ease My Mind). Prachtig is de afsluiter waar de Jazzy pianoklanken perfect in balans zijn met de stem van Rosie. Vanuit een haast akoestische setting wordt deze afsluiter uitgebouwd tot een fraai soulvolle track. YU is een sterke productie geworden maar evengoed een logisch vervolg op Control. Het album heeft een iets groter experimenteel karakter maar bovenal is het de R&B en Soul dat de boventoon voert. Een prima opvolger en nu alweer de interesse gewekt voor nieuw werk. Helaas staan er nog geen optredens buiten Engeland gepland. Veel luisterplezier.

Morrissey - California Son

Morrissey - California Son

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review De inmiddels 60-jarige Britse alleskunner en misschien wel enfant terrible Morrissey is terug met een nieuw album. California Son bestaat uit twaalf covers uit een Amerikaans verleden die de Brit op zijn eigen wijze neerzet . Amerikaanse namen We kennen hem natuurlijk uit de jaren ’80 als frontman van The Smiths en later vanwege zijn solowerk. Niet alle albums worden evengoed ontvangen maar evengoed heeft Morrissey een meer dan respectabele status opgebouwd. Na zijn laatste album Low In High School uit 2017 was het even stil maar nu is hij terug met een 12-tal covers van Amerikaanse artiesten uit de jaren ’60 en ’70 zoals Bob Dylan en Joni Mitchell maar ook minder bekende namen. Niet alleen bekende artiesten Bij covers is het natuurlijk een kwestie van smaak. Met de stem van Morrissey is nog steeds niet mis dus het is vooral de productie en de interpretatie die voor positieve dan wel negatieve kritieken zorgt. ‘Morning Starship’ (Jobriath) is waarschijnlijk niet de logische opener als je uit een arsenaal van Amerikaanse klassiekers kunt kiezen maar deze ietwat psychedelische versie kan er prima mee door. Vervolgens komen er nummers voorbij als Don’t Interrupt The Sorrow’ (Joni Mitchell) met wat extra blazers, een hippe uitvoering van ‘Suffer The Little Children’ (Buffy Sainte-Marie) en het swingende ‘Wedding Bell Blues’ van Laura Nyro. Zo zijn het dus niet alleen de grote namen of de grote hits die door Morrissey gecoverd worden, maar ook minder bekende artiesten. Roy Orbison Op California Son komen we dus ook covers van écht grote namen tegen zonder een artiest ook maar tekort te doen. Bob Dylan’s ‘Only Pawn In Their Game’ heeft misschien een wat bewust gekozen politieke lading en wordt wat krachtiger neergezet dan het origineel en ‘When You Close Your Eyes’ dat we van Carly Simon kennen heeft ook een wat ander karakter. Opvallend is dat op veel nummers summier en haast onopvallend een mede-vocalist zoals Petra Haden, Ariel Engle en Lydia Night te horen is. Tim Hardin’s ‘Lenny’s Tune wordt ingetogen neergezet en vormt door de aanwezige spanningsboog één van de hoogtepunten van dit album. Met ‘It’s Over’ van Roy Orbison begeeft de Brit zich op glad ijs maar ook hier blijft zijn uitvoering overeind. Eindoordeel Een album vol covers zorgt altijd voor voor- en tegenstanders. Positieve en negatieve kritieken. Morrissey neemt ons bewust mee naar een muzikale periode die hem persoonlijk dierbaar is en heeft voor deze songs gekozen. Daar kunnen wel alleen maar respect voor hebben. Veel luisterplezier.

Madonna - Madame X

Madonna - Madame X

Label Maverick / Interscope

Beoordeling 8

Review Als godin van de dageraad is de naam Aurora altijd een geliefde naam. Met A Different Kind of Human hebben we hier nu ook een passende titel bij. Het is de volgende stroming uit Noorwegen dat het internationale succes weet te vinden. De pop dance van Aurora Aksnes is het vervolg nadat ze bij John Lewis haar zangkwaliteit liet horen. Het is alweer haar 14de album van de Queen of pop. Ze leeft inmiddels al enige tijd in Lissabon. Het is dan ook niet vreemd dat ze haar tour door de US doet en in het Colosseum van Lissabon, Grand Mex in Parijs en het Palladium in London. Het verhaal van Madam X zal hier worden opgevoerd. Een verhaal over een geheim agente die over de wereld reist. Op zoek naar het kwaad en vechtend voor de vrijheid van de mens. Zij neemt hier diverse gedaantes aan waaronder die van een danseres (God Control), een gevangene, een kind (Killers who are Party), een moeder, student etc. Kortom I Am Madame X. Het is het verhaal rond het kapje voor haar oog. Overigens heeft haar lerares ooit haar deze bijnaam gegeven omdat Madonna altijd in andere kleding en outfit verscheen. Het album staat vol heerlijke popdance songs waaronder ‘Future’ dat een vleugje reggae bevat. ‘Bakatu’ en ‘Killers’ dat de Afrikaanse sferen in zich weet te vermengen met latin pop. Of de heerlijke popdance van ‘Crazy’, ‘Bitch I’m Loca’ en ‘I Rise’. Het is al jaren duidelijk dat Madonna hitparade tijd achter zich heeft gelaten en nu graag haar eigen invulling op de muziek wil hebben en houden. Latin, Portugees en theatraal swingend. Er zit nog genoeg energie in voor de komende tijd!

Aurora – A Different Kind of Human

Aurora – A Different Kind of Human

Label Decca / Universal

Beoordeling 7,5

Review Als godin van de dageraad is de naam Aurora altijd een geliefde naam. Met A Different Kind of Human hebben we hier nu ook een passende titel bij. Het is de volgende stroming uit Noorwegen dat het internationale succes weet te vinden. De pop dance van Aurora Aksnes is het vervolg nadat ze bij John Lewis haar zangkwaliteit liet horen. Met Mark Ralph, Guy Sigsworht en Toby Gad als producer weet ze een prima elektro popdance plaat te maken. Met The River opent ze het album sterk. Het nummer is energiek en past in de new age beats. De experimentele klanken in ‘Animal’ laat ze even wat anders horen dan het slow pop en stuwende dance van ‘Dancing On The Moon’ of de low fi dance met ‘The Seed’. Allen zijn vermakelijke songs waardoor er een hoge diversiteit in de songs zit. Het derde album van deze Noorse zangeres is zeker de moeite waard voor de dance pop liefhebbers. Het zal zeker gaan swingen!

Jamie Cullum - Taller

Jamie Cullum - Taller

Label Island/ Universal

Beoordeling 7,5

Review Eindoordeel: 8 We kennen de Britse pianist Jamie Cullum van zijn populaire jazz bewerkingen. Hij werd in zijn begin jaren 20 wereldberoemd met de cover ‘Everlasting Love’. Sindsdien is de jonge man altijd een jonge man achter een piano gebleven. Dat speelt in de hoofden van de mens, maar de man kan meer en is een instrumentalist die vele instrumenten bespeelt voor de opnamen van zijn albums. Met Taller is sinds 2014 eindelijk weer een album van de inmiddels 40 jarige man. Een album dat niet meer gelinkt is aan de jazz maar gewoon een heerlijk pop album is, met zo nu en dan een knipoog naar de jazz. Met een heerlijk koor in ‘Mankind’ waardoor het een lekker soulnummer is geworden. Of het titelstuk Taller dat als openingsnummer lekker door je speakers knalt. Wanneer Cullum een ode aan Usher geeft met zijn naam als titel mee te geven, of is het toch de deurwaarder, in een heerlijk swingend funky soulnummer dat eerder doet denken aan Prince. Toch weet hij de intieme songs ook te schrijven, zoals het ‘the Age of Anxiety’ en ‘For The Love’ dat als een rustpunt in het album wordt gezet. Over het algemeen is het een album dat je van de volwassen Cullum kunt verwachten. Meer evenwicht en balans in de songs en wat uitdagende songs doen het zeker goed! Er is nog een deluxe versie van het album dat 6 extra songs bevat.

Avicci - TIM

Avicci - TIM

Label universal music

Beoordeling 8

Review Wanneer Tim Bergling in april 2018 kwam te overlijden stond de wereld even stil bij deze jonge DJ en remixer. Met de naam Avicii ( laagste niveau van de boeddhistische hel) koos Tim dit als artiestennaam. Hij brak door met het nummer ‘Bromance’ en werd tot een van de grootste muzikale talenten van de wereld gerekend. Deze heldendom geeft verwachtingen en druk, dat Tim niet meer aankon. Dit album was zo goed als klaar en had nog wat finetuning nodig. Dit zou Tim doen na zijn vakantie in Oman had hij het label laten weten. Maar hij kwam niet terug en de medewerkers van toen hebben nu het album afgemaakt. Chris Martin van Coldplay zorgde voor het ‘Heaven’ dat al een hit is geweest en Vargas en Lagola hebben enkele songs voor hun rekening genomen. Met Heart Upon My Sleeves horen de we Imagine Dragons. In het nummer ‘Freak’ vertelt Avicci de hoedanigheid waarin hij verkeerde. De Freak die er volledig voor gaat maar gelijk depressief is, opgesloten in de kamer met de mentale littekens van het succes en de verwachtingen die hierbij gepaard gaan. Met excuses verteld hij zijn succes op ‘Excuse Me Mr. Sir’ en ‘Never Leave Me’ verteld hij over de eerlijkheid, de depressieve demonen in de nacht en de angst dat dit met zich meebrengt. Toch is het album vooral een levenslustig album met vrolijke klanken zoals het ‘Ain’t A Thing’, ‘Bad Reputation’ en ‘SOS’. Het album is vooral een weerspiegeling van het succes en de eenzaamheid on the top. Het paradoxale dat je veel vrienden maakt wanneer je succes hebt en eigenlijk hierdoor heel alleen komt te staan.

Pink – Hurts 2B Human

Pink – Hurts 2B Human

Label RCA

Beoordeling 8

Review Mr. Pink uit de film Reservoir Dogs van Quintin Tarantino is de inspiratiebron voor Alice Moore om haar artiestennaam Pink te laten noemen. Na de R&B albums, kwam Linda Perry (4 Non Blonds) als geroepene. De rock klonk de rock in de songs en Let’s Get The Party Started! Het gaat om de power van de vrouw en daar staat Pink voor. De stoere moeder is als de Anouk van de internationale pop. Haar attitude is brutaal en lief tegelijk. Haar lieve songs vol drama en hope staan ook weer op dit nieuwe album. ‘My Attic’, “Love Me Anyway’ en ‘90 ‘Days’ zijn weer heerlijke luisterpop liedjes. Toch is er iets dat is blijven hangen na de breuk met haar toenmalige vriend Carey Hart, als je de songs ‘Hustle’ en ‘Miss You Sometimes’ luistert. Inmiddels is het stel al lang weer een eenheid en heeft men twee kinderen. Ze gaan dan ook kijken naar de toekomst. Met ‘Courage’ have Change today klinkt alsof ze de 'Current' inzingt. Toch is het weer een heerlijke pop meezinger waarbij het publiek wordt uitgenodigd om de achtergrond vocalen voor hun rekening te nemen. of het scared to be 'Happy' en het prachtige 'Circle Game' waarbij de cyclus van moeder en kind prachtig wordt weergegeven. Het album is weer wat toegankelijker dan haar vorige en met de medewerking van Khalid (‘Hurts 2B Human’), Cash Cash (‘Can We Pretend’), Wrabel (‘90 Days’) en Chris Stapleton (‘Love Me Anyway’) weet ze het album weer met prima popsongs te voorzien! Pink is de komende tijd te zien 16 juni Arena te Amsterdam 27 juni Rock Werchter 11 augustus Malieveld te Den Haag

Miley Cyrus - She is Coming

Miley Cyrus - She is Coming

Label RCA

Beoordeling 7,5

Review Miley Cyrus doet alvast een opmaat voor haar nieuw album She Is Miley Cyrus. Het album bestaat uit 3 EP’s waar She is Coming het eerste deel van is.. Dat Miley zich als een uitdagend sexy en bad attitude persoon presenteert hoor je op het ‘Unholy’. Ja, zegt dat ze alle foute dingen doet. Het doet goed om haar attitude als a bad girl neer te zetten. Het is het tegenovergestelde van hoe ze er uit ziet en dan krijg je de uitdagende ‘good girl who’s going bad thing’. Met ‘Cattitude’ reageert ze even katachtig op wat er in de wereld gebeurd. De maatschappelijke rap met de dragqueen RuPAul past in haar plaatje. Mothers Daughter’s ‘Halleluja I am a witch, I am Nasty I Am Evil … and she’s got the power.’ Dan weten we weer hoe ze naar de wereld kijkt. Het album kent 6 songs met deze strekking, maar muzikaal wel weer vol heerlijke dance pop dat doet denken aan Madonna’s album met William Orbit. Na 20 minuten sluit ze het album en zijn de laatste klanken van The Most te horen. Mark Ronson zorgt voor zijn medewerking en Ghostface Killah, Swea Lee en Mike Will Made It schuiven op dit deel aan voor gast optredens. Het album is een mooie opmaat dat nieuwsgierigheid brengt naar het volgende deel She Is Here en wellicht het over de top deel 3.. She is Everything.

The Kik - De overlevenden/ Picknick live

The Kik - De overlevenden/ Picknick live

Label Excelsior

Beoordeling 7,5

Review De Rotterdamse Kik speelde zich in de kijker door de oude Beatles te imiteren en Nederlandse teksten op jaren 60 songs te plaatsen. Inmiddels is deze coverband een uiterst bekwame band geworden die goede parodieën op de rock and roll van de jaren 50 en 60 op de planken weet te brengen. En ja je moet zeggen, ditmaal wagen ze zich aan Nederlands grootste troubadour en protestzanger van de jaren 60. Boudewijn de Groot kijkt zelf anders naar die periode en kent altijd een soort van bescheiden reactie op die tijd, terwijl hij anderzijds goed weet wat er aan de hand was en is. De Kik pakt dit keer de legendarische albums De Overlevenden en Picknick om live te vertolken. Met een Rotterdams accent horen we de prachtige songs ‘Naast Jou’, ‘Beneden Alle Peil’, ‘Verdronken Vlinder’ en ‘Meester Prikkebeen’. Opvallend is dat men deze songs nog altijd prachtige liedjes zijn en eerlijk is eerlijk, de oude versies zijn zo mooi dat het vernieuwde werk hier niet tegenop kan. Soms is de vernieuwde versie van de meester zelf, niet meer wat het origineel heeft gebracht.

Kishi Bashi – Omoiyari

Kishi Bashi – Omoiyari

Label Joyfull Noise / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Wanneer je de naam Kishi Bashi hoort, is dat niet direct een aantrekkelijk naam als het gaat om een verwachting van muziek. Je kunt denken dat het een Japans mediterend geluid gaat worden of een oosterse metal gitarist die uit de bocht vliegt. Niets is minder waar. De man heeft met Omoiyari een heerlijk vrolijk popalbum gemaakt! De man is een Amerikaanse singer-songwriter is een multi instrumentalist die heerlijke poprock albums heeft gemaakt. Zowel solo als met de band Of Montreal en Jupiter One. Ook dit album begint met de heerlijk zomerse klanken van ‘Penny Rabbi tand Summer Bear’ dat gevolgd wordt met ‘F Delano’. Met meerdere vocalen weet hij een koor te vormen in the fields of ‘MariGolds’. Of de popsongs ‘Angeline’ en ‘A Song For You’ zijn heerlijk luchtig. ‘Summer of 42’ wordt met strijkers ingezet en mond uit tot een van de mooie songs van het album. Verrassender albums kunnen we het deze zomer niet brengen! Zeker de moeite waard om minstens een keer te beluisteren. De titel Omoiyari betekent dat je bewust bent van het gedrag van de klant/ luisteraar/ fan en dat je dit respecteert. Een ondergeschikte houding dat we meer van de oosterse wereld kennen dat van een Amerikaan.

The Waterboys - That's Where the Action

The Waterboys - That's Where the Action

Label V2

Beoordeling 8

Review The Waterboys, de band uit de jaren 80 die enorme hits scoorden waaronder ‘the Whole of the Moon’. De band uit Edinburgh is eigenlijk een synoniem voor de zanger en componist Mike Scott. Samen met Karl Wallinger werd de band geformeerd, wanneer de heren wat gedoe kregen stapt Wallinger op en neemt enkele bandleden mee. Inmiddels is er een leger van bandleden die bij the Waterboys hebben gespeeld. Toch is de eigengereide Scott in staat om een stabiel en goede albums te blijven leveren en dat is met dit album ook niet anders. De poprock wordt door Scott afgewisseld met folkmuziek. Where the Action is een poprock album dat heerlijk begint met het uptempotitelstuk. Met ‘London Mick’, en de mellow sound van ‘Out of This Blue’ brengt hij het typisch Engels geluid terug. De moderne versie van zijn herkenbare popsound, nu met een uptempo beat eronder, horen we ‘The Right Side of Heartbreak’. Al is het akoestische gitaargeluid ‘In My Time On Earth’ van hem een uit duizenden. Het zijn de songs die we graag van hem horen. Zwijmelend maar gelijk ook iets beeldens vertellen, met een knipoog naar de moraliteit. Dit wordt dan weer afgewisseld met gitaarnummers als ‘Ladbroke Grove Symphony’ om uiteindelijk uit te komen bij het ontspannen ‘Pipers of the Gates of Dawn’. Heerlijke plaat!

Elton John - Rocketman

Elton John - Rocketman

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Nu de Queen film wordt overladen met allerlei prijzen, is er een nieuw muziek in de bioscoop te zien. Rocketman met een verhaal dat dichter bij de waarheid ligt dan de Queen film. Misschien is het nog interessanter omdat het leven van Elton John bizarre wendingen kent en ook veel hits kent. Elton John zit al jaren in het vak en is bezig met zijn afscheidstournee. Het concert dat hij in mei zou geven in Ziggo Dome te Amsterdam is verplaatst naar juni, maar zal dan gaan schitteren met de hits die we ook op de soundtrack van Rocketman horen. “Saturday Night’s Allright For Fighting’, ‘Your Song’, ‘The Bitch is Back’ of ‘I’m Still Standing’, het zijn maar enkele songs waarmee Elton John en Berny Taupin hits mee scoorden. Afgelopen jaar verschenen al diverse tribute albums die er mochten zijn. Veelal ook met de hits uit het verleden. Maar de man wordt ontdekt door de nieuwe generatie en krijgt het respect dat hij verdient. De film met acteur Taron Egerton (the Golden Circle, Eddie the Eagle) als Elton John laat het leven van de zanger zien, die worstelt met zijn geaardheid, de drank en depressies, de hits en het bizarre showbizz leven om uiteindelijk tot een megaster door het leven te gaan. Ook zingt Egerton de songs en dat doet hij prima! Je hoort het verschil wel met het origineel, maar weet dit prima op te vangen. Met een soort van musical versie van de film en het origineel maakt de film een opsomming van het leven van Elton John tot hij uit de kliniek komt, en eindigt het met I’m Still Standing…. Een lekker album en een heerlijke film dat zich zeker kan meten met Queen’s Bohemian Rapsody. Elton John komt naar Nederland 8 en 17 juni Ziggo Dome te Amsterdam .

Maartje Teussink - Organic Citiest

Maartje Teussink - Organic Citiest

Label Bertus

Beoordeling 7,5

Review Maartje Teussink is een songwriter, multi-instrumentalist, componiste en vocaliste uit Nederland. Na een basisstudie op klarinet, studeerde zij op de the Janacek Music Academy in Brno op de afdeling percussie (prof.Opršal) en klassieke zang (wijlen prof. Hrabal). Als Grote Prijs van Nederland winnares heeft ze nadien diverse albums gemaakt. Het nieuwe album is wederom een juweeltje. Als singer-songwriter weet ze vele instrumenten een plaats te geven binnen haar eigen songs. De songs zijn ingetogen als ‘You Would Want Me’ en ‘For You’. De open songs als ‘Labyrinth’ geeft de ruimte in haar songs. Het is niet vreemd dat haar fan schare te vinden is op Oerol of een ander theater event. Soms is het wat overdone met ‘Draw To See’, maar over het algemeen is het een prima album. De songs zijn kunstig genoeg om bij dit publiek aan te sluiten. De songs zullen niet snel in de popsound gaan vallen, waardoor haar live kunsten ook niet op de grote festivals (nog) te zien zijn. Het album is dan ook een heerlijk album om op te zetten wanneer de avond valt en ze warmte nog in de lucht hangt.

Rita Marley - Lioness of Reggae

Rita Marley - Lioness of Reggae

Label Voer een korte beschrijving van uw project in.

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de Cubaanse zangeres Alpharita Anderson in contact kwam met ene Bob Marley was het liefde op het eerste gezicht. Uiteindelijk trouwen ze en gaat ze onder de naam Rita Marley door het leven. Met Marcia Griffiths en Jody Mowatt vormden ze I-Threes die de achtergrond vocalen voor Marley verzorgden. Na het overleiden van Bob Marley is ze als solo artieste op de planken te zien en scoort een enorme hit met ‘One Draw’. Al werd het leven zwaar als solo artiest en het verlies van haar man. Uiteindelijk neemt ze gas terug en komt eind jaren 80 met het nummer ‘We Must Carry On’ dat haar zelfs een Grammy Award oplevert. Opvallend is dat dit nummer niet op deze best of staat. Het album is een keus van de zoon Ziggy Marley die het album heeft geproduceerd. Het is dan ook een collectie van songs van haar albums dat voor hen het beste was. ‘King Street’, ‘That’s The Way’, ‘Good Morning Jah’ en met ‘I’m Still Waiting’ sluit het album vol reggae songs af. Natuurlijk is Bob Marley de reggae koning, maar hij kon dit uitoefenen mede door zijn vrouw Rita. Haar liefde voor de muziek is even groot en eert Marley door zijn en haar filantropische gedachte. Share is het centrale toverwoord !

Sinkane – Dépaysé

Sinkane – Dépaysé

Label CitySlang / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Ahmed Abdullahi Galleb klinkt niet direct als een aantrekkelijk artiestennaam. De man uit Sudaan leeft tegenwoordig in London en heeft zich in de muziek gestort. Met zijn geprogrammeerde jazz, pop en krautrock valt hij op tussen al het muziekgeweld. Inmiddels is dit alweer zijn zevende album. Als lid van The Atomic Bomb! Is hij lid van een superband met o.a. David Byrne (Talking Heads), Money Mark ( Beasty Boys en Damon Albarn ( Blur/ Gorillaz). Ja dat hebben we het wel over mensen die de wereld van de muziek kennen. Met deze mensen in je omgeving is de inspiratie groot. Het album kent dan ook heerlijke popsongs als ‘Everyone’, ’Yo Sudan’, de blues in het titelstuk en “Be Here Now’. Natuurlijk horen we de Afrikaanse invloeden door de percussies en soul achtergrond vocalen op ‘On Being’ en ‘Stranger’. De man mag voor velen wel een onbekende zijn, maar hij weet weldegelijk een prachtig album met een slechte hoes te maken. Hopelijk schrikt dat laatste de mensen niet af, want het album is daarentegen wel erg goed.

2019

Fogygen - Seeing Other People

Fogygen - Seeing Other People

Label Jagjaguwar/ Konkurrent

Beoordeling 8

Review De pop van Foxygen bestaat inmiddels al ruim 12 jaar en met het album Seeing Other People weet het duo een prima opvolger van Hang te produceren. Al begon het duo met een glamrock album waarna men met Todd Rundgren A Wizard A True Star maakte. Het duo kreeg een cultstatus met een onnavolgbaar combinatie van songs. Alles klopt en gelijktijdig geeft men zo’n groot diversiteit dat je er geen rode draad in kan vinden. Dat is er wel en dat is namelijk de experimentele zoektocht naar de diversiteit binnen de muziek. Nu is het dan ook tijd voor elektropop. Op het album Seeing Other People krijgt dit een centrale plek binnen de songs. Op het titelstuk horen we de sound dat doet denken aan Elvis Costello dat ook op de vorige albums te horen was, terwijl ‘Face The Facts’ en ‘Mona’ doen denken aan de jaren 80 sound inclusief het uitproberen van de andere geluiden die een synthesizer in zich heeft. Met de lage stem dat doet denken aan David Bowie. Is het dan een goedkope rip off ? Dat zeker niet. Het is niet voor niets dat de legendarische drummer Jim Keltner aanschuift. Het poprock nummer ‘Living A Lie’ en het Bruce Springsteen rock van ‘The Things Is’ laat het duo ook horen dat ze heel wat anders in huis hebben. Prima plaat!

Carly Rae Jepsen - Dedicated

Carly Rae Jepsen - Dedicated

Label Interscope Records

Beoordeling 8

Review Het vierde album van de Carly Rae Jepsen kwam deze week uit. Dedicated is de titel van het album dat het eindresultaat is van de ongeveer 200 nummers die de Amerikaanse schreef. Ze bracht dit aantal terug tot deze dertien nummers op de reguliere uitgave en waar de “deluxe” uitvoering nog twee extra tracks kent. Emotion uit 2015 wordt nog steeds als een van de betere (pop)albums beschouwd maar Carly Rae Jepsen is natuurlijk onlosmakelijk verbonden met die ene wereldhit: ‘Call Me Maybe’. Naast alle interpretaties van andere bekende artiesten is natuurlijk het filmpje van het Amerikaanse Olympische Zwemteam uit 2012 één van de meest bijzondere. Het geluid van Carly Rae is volwassener geworden. Ze is geen diva zoals Katy Perry maar eerder te vergelijken met een wat recalcitrant type als Cindy Lauper, maar ze is absoluut in staat om een kwalitatief goed popalbum af te leveren. Het album opent met het uptempo ‘Julien’, de inmiddels vierde single die de release vooruitsnelde. Dit is één van die tracks die de nog ontluikende liefde beschrijft, iets wat we nog vaker zuilen horen. Fase twee van dit proces horen we bij het ‘Now That I Found You’, een zeer opgewekt nummer dat we best als EDM kunnen omschrijven. Na het sterke eerste deel verrast ze ons met ‘Want You In My Room’, waar we de backingvocals door Vocoders vervormd terug horen en de Saxofoon die die “fade-out” inluidt. Eén van de beste tracks is waarschijnlijk het romantisch klinkende ‘Everything He Needs’ met een kwinkslag naar Disney’s Popeye-liedje “He Needs Me’, waar nog een heel aardig verhaal achter zit van Carly Rae die in Disneyworld een handtekening van Mickey Mouse ging halen om deze sample te mogen gebruiken. Het hele album is lekker uptempo, voorzien van diverse beats en wat dat betreft weet de bekende en befaamde producer John Hill de juiste sound te creëren. Maar ook alle credits naar Carly Rae zelf want ze schreef aan alle songs mee. Het gevoel van de jaren ’80 wordt verpakt in nummers als ‘Automatically In Love’ en het catchy klinkende ‘No Drug Like Me’ dat een ode aan de liefde moete zijn. Met ‘I’ll Be Your Girl’, met een vleugje Ska verrast ze ons echt en met ‘Too Much’ hebben we misschien wel de beste track van het album te pakken hoewel dat moet wedijveren met het funky klinkende ‘Feels Right’. Zoals al eerder bleek is ze ook best openhartig over relaties die niet goed aflopen. Het midtempo ‘The Sound’ is hier een mooi voorbeeld van waarin ze duidelijk laat horen dat ze niet alleen de lieve woordjes wil horen als ze zingt : “I don’t need the words / I want the sound.”. Op de “deluxe” versie horen we ook nog de ‘Party For One’ terug dat een soortgelijke “vibe” kent. Zoals al eerder gezegd heeft ze die grote wereldhit (nog) niet geëvenaard en de vraag is of dat met Dedicated wel gaat gebeuren. Het album zou al eerder uit zijn gekomen maar het feit dat de release even op zich liet wachten heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat het album van een constante, hoge kwaliteit is met een absoluut eigentijds popkarakter. Een prima plaat met voor mij ‘Too Much’ als absolute luistertip. Veel luisterplezier.

Jessy Wilson - Phase

Jessy Wilson - Phase

Label May 3RD Records

Beoordeling 8,5

Review Phase is de titel van het debuutalbum van de Amerikaanse singer/songwriter Jessy Wilson. Een album vol met stijlvolle R&B en Soulinvloeden dat een echt “breakthrough”-album kan zijn. Ze is geboren in het hectische New York en opgegroeid met muziek van Aretha, Curtis Mayfield maar ook met de Hip-Hop van Jay-Z. Na haar afstuderen werd ze eigenlijk ontdekt als zangeres door Alicia Keys waar ze als achtergrondzangeres mee tourde en we horen haar ook terug op enkele albums van Alicia. Nadat ze naar Nashville verhuisd was werd ze onder de vleugels van een andere grootheid uit de singer/songwriterwereld genomen, John Legend. In 2016 bracht ze samen met Kallie North onder de naam Muddy Magnolias een album uit en tourde met Legend. De samenwerking met Kallie eindige en de afgelopen periode heeft de Amerikaanse gewerkt aan dit solodebuut. Meest opvallende naam is misschien toch wel die van producer Patrick Carney (drummer Black Keys) en zijn invloed horen we meteen terug bij opener ‘Oy baby’; strakke drums en toch hier en daar een snijdende gitaar geeft dit soulvolle nummer nét wat meer karakter. Vervolgens is daar de uitgekomen single ‘Love & Sophistication’ waar Jessy in de wat hogere regionen zingt waardoor het nummer wat dromeriger wordt. Dat de singer/songwriter gezegd is met een fenomenale stem bewijst ze op een track als ‘Clap Your Hands’, een krachtig, stoer nummer me Hip-Hop invloeden waar ze haar stem als instrument gebruikt. Op sommige tracks pakt ze terug naar haar eigen leven. ‘Stay Cool’ neemt ons terug naar haar jeugd in Brooklyn en bij ‘Cold In The South’ horen we haar zingen over haar ervaringen als moderne zwarte vrouw. ‘Waitin On…’ is een ijzersterke ballad, ‘LOVE me’ is uiterst dansbaar en bij ‘Cool One’ klinkt Jessy breekbaar. Maar altijd is het de Soul en R&B wat we als rode draad door haar liedjes heen horen. In een interview zei Jessy over dit album: “In a way, like Dylan or Picasso, I feel like I’m going through these different phases as an artist,” she explains. “That’s what inspired the title, Phase. This album fills the gap between everything I’ve been and everything I’m becoming. It’s the piece that’s been missing”. Met de afsluiter ‘LA Night’ laat ze ons nog één keer van haar talent en haar prachtige stem genieten in deze romantische ballad komt nog één keer alles samen. Phase is een aansprekend en inspirerend debuut. De elf nummers zijn in balans en zijn doordrenkt met Soul en R&B waarbij de hand van Patrick Carney hoorbaar is. Natuurlijk horen we een sound die niet vernieuwend is en herinneringen oproept maar met Phase trekt Jessy Wilson absoluut onze aandacht. In Amerika gaat ze op tournee met The Black Keys; hopelijk komt er ook een “European Leg”. Een aanrader. Veel luisterplezier.

Writersday - # PIP

Writersday - # PIP

Label White Dove

Beoordeling 8,5

Review Het schrijversproject Writersday van de troubadour / singer-songwriter Sjoerd Hoogma is inmiddels uitgelopen tot een volledige band. Writersday. Zijn recente album Desert Songs was al een prettige verrassing. Dit album #PIP overtreft alle verwachtingen en mag gerust tot een van de betere album van het jaar van Nederlandse makelij worden gerekend! Naast dat het album goed geproduceerd en gemixt is klinkt het allemaal al goed. De songs ‘I’m A Man’, ‘Babylon’ en ‘Happy Accident’ klinken heerlijk en kunnen gerust mee op de radiostations. De band weet nieuwe toepassingen binnen de songs te brengen. Het industriële ‘A.I.’ en de volle rocksound van ‘Falling On A Gun’ of het funky dance sausje op ‘Be My Lady’ en ‘Woven’, geeft aan dat het album lekker divers is. De stem is altijd passend bij de songs en dat is op zich al een hele kunst wanneer je diverse stijlen aanhoudt. Het wordt dan ook hoogtijd dat deze man met zijn band Writersday de nodige aandacht in de media krijgt en daardoor kan doorstromen naar de podia en festivalpodia.

Jamila Woods - LEGACY! LEGACY!

Jamila Woods - LEGACY! LEGACY!

Label Jagjaguwar

Beoordeling 8

Review Met LEGACY! LEGACY! Is de uit Chicago afkomstige Jamila Woods terug. Op haar debuutalbum HAEVN uitte ze al een kritische noot en dat horen we op dit tweede album van de bevlogen zangeres wederom terug. Zoals de titel al aangeeft wil Jamila vooral haar respect tonen voor de Afro-Amerikaanse cultuur die vaak vorm gegeven werd. We horen pianoklanken bij de opener ‘Betty’ die al snel worden aangevuld met die prachtige, warme stem van de zangeres die enkele jaren geleden al onze harten veroverde met haar debuut HAEVN. Al snel vloeit het nummer verder uit in een soepele soultrack met ook duidelijke Hip-hop invloeden en is er ook wat Jazz hoorbaar. Overigens zijn alle tracktitels verwijzingen naar Afro-Amerikanen die op één of andere manier wat betekent hebben. Of dat nu Miles (Miles Davis), Eartha (Eartha Kitt) als muziekartiesten zijn of een song als ‘Sonia’ dat verwijst naar de dichteres Sonia Sanchez en ‘Zora’ naar de schrijfster ‘Zora Neale Hurston. Zo dompelt ze je als luisteraar in die heerlijke Chicago-soul met een diversiteit van details van andere muziekstijlen zoals Hip-Hop, R&B en Jazz. Op ‘Zora’ en ‘Sonia’ klinkt ze stoer en strijdbaar en maakt ze duidelijk dat ze voor de zwarte vrouw op wil komen. Bij ‘Eartha’ wordt het gaspedaal wat gevierd met als resultaat een misschien wel zwoel klinkende, midtempo soultrack waarbij de langgerekte backing vocals. Bij ‘Basquiat’ komen de al eerder genoemde Jazzinvloeden boven drijven en bij ‘Sun Ra’ is het zelfs misschien wel wat Afrikaanse funk. maar altijd is het die stem van deze begenadigde zangeres die alles in balans weet te houden. Meest opwindende track van het album is misschien wel ‘Giovanni’; in een soort van furieuze rap en flow horen we haar zingen: “a hundred muthafuckas can’t tell me
how i’m posed to look when i’m angry/ how i’m posed to shrink when you’re around me.” LEGACY! LECGACY! Is een krachtig album geworden vol met Soul in combinatie met R&B, Hip-Hop en Jazz. Alleen al voor de prachtige cover is dit een album dat in de muziekkast moet staan, maar los daarvan is het mooi om te horen hoe mensen een inspiratiebron kunnen zijn. In een interview vertelde ze over Eartha Kitt bijvoorbeeld dat de Jazz-zangeres beschikte over “badass spirit and wisdom”. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Khalid – Free Spirit

Khalid – Free Spirit

Label RCA/ Sony

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse singer-songwriter van de moderne tijd Khalid scoorde met ‘Young Dumb & Broke’ een wereldhit zodat hij enkele thema’s van de titel had opgelost. Het resultaat is dat er in 2017 een debuutalbum verschijnt en toen ging het snel met deze man. Khalid scoorde hits met Marshmello, Alessia Cara, Shawn Mendes en zijn grootste hit Ocean met Martin Garrix. Inmiddels zijn er van dit nieuwe album al wat singles uitgebracht. De smooth low fi songs ‘Better’ (ook op de Suncity Ep) deed niet veel, maar met ‘Talk’ scoort hij weer een grote hit. Op dit moment is ‘Outta My Head’ de single. Voor dit nummer heeft hij de ondersteuning van John Mayer gekregen en dat met zowel Khalid als Mayer een hit input geven. Het nummer is meer pop georiënteerd en een prima mix van beide. Het album kan zeker wat extra aandacht nodig hebben. Het album start sterk met de songs ‘Bad Luck’ en ‘My Dad’. Maar daarna wordt het wat vlak tot halverwege John Mayer even een opleving geeft. Daarnaa weet Khalid de variatie weer in de songs te brengen met ‘Free Spirit’, ‘Self’ en ‘Alive’. Naast de elektronica, zijn opvallend genoeg de gitaarsongs die de variatie op dit album brengen. Mooi subtiel en in de moderne low fi pop. Khalid staat 1 oktober in Ziggo Dome te Amsterdam

Vampire Weekend - The Father of the Brid

Vampire Weekend - The Father of the Brid

Label Columbia / Sony

Beoordeling 8

Review Het is al een tijd stil geweest rondom de Amerikaanse indie band Vampire Weekend. Het laatste album verscheen in 2013 en nu ligt er plotseling het nieuwe album Father of the Bride. Een album dat verrast met heerlijke zomerse indie songs. Het begint al met een vrolijk klein liedje ‘Hold You Now’. Voor dit liedje heeft Ezra en de zijnen Danielle Haim als gast zangeres heeft gevraagd. Danielle speelde met Haim als support act voor Vampire Weekend tijdens de 2013 tour. Ze heeft haar medewerking verleend aan nog twee songs ‘Married in A Gold Rush’ en ‘We Belong Together’ Zo staan er meer kleine liedjes op het album waaronder het vrolijke ‘Bambina’ en ‘Big Blue’. Het vrolijke Harmony Hall behoort tot de lange songs van het album en is met 5.08 min dan ook het langste nummer. De songs zijn vooral catchy te noemen en echte radio songs van rond de 3 minuten. Het zijn liedjes waar je vrolijk van wordt en passend zijn bij de zonnige dagen. Met de handclaps en de meezing achtergrond vocalen van ‘Sympathy’ en ‘Sunflower’ met Steve Lacy. Het album is na een uur en 18 songs afgelopen om daarna weer van vooraf aan te laten beginnen.

Bobby Oroza - This Love

Bobby Oroza - This Love

Label Big Crown Records

Beoordeling 8,5

Review Vintage klinkende soul die uit Finland afkomstig is? Jazeker, met zijn debuutalbum This Love bezorgt de Finse singer/songwriter Bobby Oroza ons één van de muzikale verrassingen van 2019 tot op heden. Er stroomt wat Zuid Amerikaans bloed door de aderen van deze Fin maar hij toch echt geboren in Finland. Opgegroeid in een muzikaal gezin weet hij de Latijns Amerikaanse invloed van zijn Boliviaanse grootvader te combineren met de herinneringen aan de platencollectie van zijn ouders. Blues, Soul, Motown en Doo-wop zijn stijlen die absoluut terugkeren op dit debuutalbum. Vanaf de eerste noten van de opener ‘Maybe Maybe Maybe’ vloeit het “vintage” geluid uit de speakers de huiskamer binnen. Met zijn begeleidingsband Cold Diamond & Mink weet hij de twaalf nummers zo te bewerken en te brengen dat het geheel als een warme deken voelt. Herkenbare, wat Lo-Fi achtige, deinende melodieën die natuurlijk voelen. Probeer bij het swingende en uiterst dansbare ‘Your Love Is Too Cold’ maar eens niet de vergelijking te trekken met de Soulmuziek die het Motown-label produceerde. En we hebben het hier over een Fin? Het antwoord is ja. Bij ‘Lonely Girl’ zijn het de funky klinkende gitaarklanken die voor de juiste “vibe” zorgen en ook bij ‘Falling In Love’ is het vooral de Soulsound uit vervlogen tijden die we terug horen maar dan wel in tegenwoordige tijd. Maar het hoeft niet swingend te zijn om goed te zijn. Luister maar eens naar het wat zwoele ‘Alone Again’, de absoluut geweldige slowburner ‘Down On My Knees’ met het orgeltje en ‘Deja Vu’ dat gaat over het moment dat je beseft dat er geen aanknopingspunten meer zijn om je relatie proberen te redden…… En natuurlijk vinden we ook de al eerder uitgebrachte single en titelsong ‘This Love’ terug op dit debuut. Dé ideale track om een romantische avond met je geliefde als deinend op muziek af te sluiten. This Love is een heerlijk retro klinkend Soul album geworden waarmee Bobby Oroza zijn visitekaartje afgeeft. Samen met zijn begeleidingsband heeft hij een eigen stijl en sound weten te creëren die we maar zullen omschrijven als Finse Soul met een vintage randje. Een ijzersterke, authentieke plaat! Veel luisterplezier.

Lamb – The Secret of Letting Go

Lamb – The Secret of Letting Go

Label Cooking vinyl

Beoordeling 7,5

Review Het duo Andy Barlow en Louise Rhodes gaan samen door de wereld onder de naam Lamb. Het duo weet al sinds 1994 de sound of drum & bass, jazz en pop ver mengen tot een eigen fabricaat. Gabriel en Gorecki werden grote hits en daarna werd het rustig. Met zo nu en dan een teken van leven kwam er een bericht, album of mini tour. Nu is er weer wat leven in the Lamb te vinden met the Secret of Letting Go. De titel doet al vermoeden dat het loslaten van de relatie of de muziek een inspiratiebron is om een album te maken. De productie heeft Barlow weer in handen genomen en dat betekent dat hij zich achter de mixknoppen en toetsen, beats en samples duikt om een dansbare triphop pop plaat te maken. Met ‘Phosphorous’ opent het duo verrassend. De stem van Louise is nog steeds top te noemen en past heerlijk in de low fi dance. ‘The Other Shore’, ‘One Hand Clapping’ en het titelstuk zijn pakkende songs die Lamb weer in hun zadel zet. Het duo heeft een moderne pop sound gemaakt dat zowel dansbaar als heerlijk is om naar te luisteren. Verrassend dus

Little Steven and the Disciples of Soul

Little Steven and the Disciples of Soul

Label Wicked Cool rec. / Universal

Beoordeling 8

Review We kennen Little Steven (van Zandt) vooral van de E Street Band van Bruce Springsteen. Anderen kennen de man van de Suprano’s serie. De man is van het eerste uur aan Springsteen zijn muziek gelinkt. Als producer, gitarist en dirigeert de band live op het podium. Maar de laatste jaren weet hij met zijn eigen Disciples of Soul succesvol de podia te bespelen. Twee jaar geleden verrast Little Steven de wereld met het album Soulfire. Met een vernieuwde band tourt hij de wereld rond en doet ook Nederland aan. Het succesvol album en tour geeft het live album Soulfire Live weer. Maar nu is er een vervolg; ‘Summer of Sorcery’. Het is een album dat in het verlengde ligt van Soulfire. Nu met meer latin, disco en funk. Dit pakt hij direct op met ‘Communion’ en het latindance popsong ‘Party Mambo!’. De kleine generaal kiest een aanpak dat wat afwijkt van de rocksound dat hij eerder presenteerde en hits als ‘Bitterfruit’ en ‘Forever’ scoorde. Nu kiest hij voor de soul met blazers, koortjes en de 70 disco sound met ‘Vortex’ en ‘Gravity’. De ballad ‘Suddenly You’ is een rustpuntje op het album en de man laat weten waar zijn liefde voor muziek ligt. ‘I Visit the Blues’ brengt hem weer in de sound die hij vermengt met de pop, rock, funk, latin en soul. Het titel en slotstuk behoort tot een van de hoogtepunten van dit album. Het is een heerlijk dramatisch nummer dat herkenbaar voor hem is. Je zou het Springsteen, Southside Johnny, Meatloaf, Jimmy Barnes zo horen zingen… of deed men dat al.

Kevin Morby - Oh My God

Kevin Morby - Oh My God

Label Dead Oceans

Beoordeling 8

Review Kevin Morby is terug met al weer zijn vijfde album. De Amerikaanse singer/songwriter keerde na wat omzwervingen in New York en Californië terug naar zijn roots in het Midwesten van de VS; Kansas. Zoals altijd laat Morby zich inspireren door zijn omgeving (zijn album City Music gaat over de periode dat hij in New York woonde) maar het is vooral het gevoel dat hij kreeg bij het schrijven van ‘Beautiful Strangers’ (over de schietpartij in een nachtclub in Orlando) en de reacties van het publiek op deze meer introverte sound dat bepalend is voor de sound op dit nieuwe album; zijn vijfde inmiddels. Morby opent met de mooie titelsong waarbij de intentie van deze toch wat wereldvreemde singer/songwriter duidelijk wordt; hij begeleidt zichzelf op piano en die wat nasale stem is natuurlijk typerend. Voeg daar het koor op de achtergrond én de subtiele saxofoon aan toe en je hebt een beeld bij de wat minimalistische sound van dit album. Want het zijn vooral de elektrische gitaren en drums die veelal plaats gemaakt hebben voor instrumenten die eigenlijk geen versterking nodig hebben. “Net zoals je zou zien in een kerk” geeft Morby in een interview aan. Verder blijft de vraag overeind of Oh My God nu een rechtstreekse link is naar de religie of de uitdrukking die je volgens Morby in Amerika overal en in elke situatie gebruikt. De cover impliceert toch ook wel de link naar de kerk….. Maar het zijn niet alleen de randvoorwaarden, ook de titels hebben een directe verwijzing. ‘No Halo’ dat gekenmerkt wordt door het “handclapping” of ‘Nothing Sacred – All Things Wild’ met ook weer het gospelkoor op de achtergrond werken in ieder geval mee om te denken in de religieuze richting. Soms trekt Morby de registers wel wat meer open zoals “OMG Rock n Roll’ en bij ‘Hail Mary’ kunnen we het niet laten om even de vergelijking met Bob Dylan als troubadour te maken. Het donkere ‘I Want To Be Clean’ zou ook door Lou Reed uitgevoerd kunnen worden en zo krijgt Oh My God na enkele luisterbeurten steeds meer glans. Maar het merendeel van de songs is erg ingetogen. ‘Sing A Glad Song’ met Morby op piano, het wat melancholieke ‘Ballad Of Faye’ dat door de saxofoon nog meer karakter krijgt en ‘Seven Devils’ zijn nummers die ingetogener worden neergezet dan wat we van Morby kennen. We moeten ons als luisteraar vooral niet laten afleiden door details als een albumcover, songtitels ed. Waar het vooral om moet gaan is de muziek en die is op Oh My God meer dan prima. Een samenhangend geheel waarbij Morby inderdaad een wat minimalistische benadering hanteert dan we van hem gebruikelijk zijn, maar dat lijkt goed te passen. De wat wereldvreemde muzikant die geen radio luistert en niet weet wat er muzikaal op dit moment speelt is in ieder geval terug met een meer dan prima album. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Tim Akkerman - Lions Don't Cry

Tim Akkerman - Lions Don't Cry

Label Suburban / Bertus

Beoordeling 8

Review Het is al een poosje dat het niet echt wil lukken met Tim Akkerman. Na het vertrek bij Di-rect heeft de man nog wel wat solo albums gebracht en een tribute show met the Elvis band en een Springsteen tribute gedaan. Het recente album is inmiddels 5 jaar geleden verschenen en dan mag er wel weer een nieuwe komen. Die is er nu. Met het openingsnummer en titelstuk weet Akkerman te verrassen. Zowel als song als de richting waar hij naar toe wil. Het klinkt alsof en een song van een Golden Earring nummer onder handen is genomen. Of is het het Haagse bloed dat hier in schuil gaat. Het stevige ‘Underrestimate’ schroeft hij het tempo even omhoog om tot het ‘Dance Tonight’ te komen. Een songs dat in de lijn ligt van Bruce Springsteen. En ja dat is waar hij wil zijn in de muziek. Het is dan ook herkenbare in zijn stijl maar ditmaal volwassener dan wat we op zijn vorige albums hebben gehoord. Met het nummer ‘Winner’ is een mooi break- up song dat hij voor zijn ex heeft geschreven. No Hard feelings maar toch… Waar kennen we het aftellen van ‘Brand New Day’ van? Volgens mij heeft hij het altijd al eens willen roepen en opnemen. Dat Bruce zijn held is is helder. Het is een inspiratiebron voor Akkerman om goede songs te schrijven, maar hopelijk gaat hij niet willen zijn, wie hij niet is.

Cage The Elephant - Social Cues

Cage The Elephant - Social Cues

Label RCA

Beoordeling 8,5

Review Sinds de band met het titelloze debuut verscheen heeft Cage The Elephant een meer dan aangename reputatie opgebouwd; over het algemeen verrassend, ongrijpbaar en in ieder geval authentiek. we kunnen na het beluisteren van hun laatste album Sociaal Cues dat deze week uitkwam alleen maar concluderen dat deze typeringen nog allemaal actueel zijn. Cage The Elephant heeft zich de afgelopen jaren echt gepositioneerd als een band die we niet in een hokje kunnen plaatsen; Rock, Grunge, Blues en diverse dwarsverbanden; het kwam allemaal voorbij en met hun vorige album Tell Me I’m Pretty won de band zelfs een Grammy in 2016 in de categorie Best Rock Album. Dat de band zich simpelweg niet laat kooien blijkt wel uit de keuze voor John Hill als producer; we kennen hem van successen van o.a. Eminem en Rhianna dus hoe verhoudt zich dit nu tot een act als Cage The Elephant? De band knalt werkelijk uit de startblokken met ‘Broken Boy’, een soort mix van Glamrock van Bowie volgepropt met paranoia en dan gespeeld met de intensiteit van The Black Keys. Na deze knallende opener moeten we even naar lucht happen en dat lukt prima bij de titelsong die best wat weg heeft van een jaren ’80 hit met een hele slimme sample. Vervolgens doet de band het met ‘Black Madonna’ even wat rustiger aan waarbij de stem van Schultz wat vervormd wordt en vooral de uitspraak lekker loom klinkt. Vervolgens is daar één van de verrassingen van het album; het met dub-reggae doorspekte ‘Night Running’ waar we ook Beck horen knalt werkelijk uit je speakers en we zijn nog maar vier tracks onderweg! Soms zijn de teksten persoonlijk want ook die kant schuwt de band niet. ‘Skin And Bones’ gaat over het stuk gelopen huwelijk van Schultz (“I've been running for so long / All that's left is skin and bones / Close my eyes, fight to carry on / Sometimes it makes no sense at all”) en luistert lekker weg en met ‘Ready To Let go’ is die catchy single die het gewoon goed gaat doen! ‘House Of Glass’ is een stuwende song waar we even op de basgitaar moeten letten en ‘The War Is Over’ is weer zo’n slim in elkaar gezette poprocksong. Verder is er nog het ijzersterke en naar de garagerock neigende ‘Dance Dance’ maar misschien de verrassing van dit album is het absoluut romantisch klinkende liefdesliedje ‘Love’s The Only Way’ met wat rustig gitaarspel en de nu ingehouden stem van Schultz. Afsluiten doet de band met één van de weinige rustmomentjes op dit album; een wat echoënde piano zorgt voor de basis van dit prachtige, rustige en toch wat onheilspellende nummer waarop Schultz nog één keer terug kijkt op dat stukgelopen huwelijk. (“So many things I wanna say to you / So many sleepless nights I prayed for you”). Social Cues is er één voor de jaarlijstjes, zo veel wordt wel duidelijk na enkele luisterbeurten. Het album is sterk, divers en de band laat zich nog steeds niet in de kaart kijken of in een hoekje plaatsen. Als we aan dertien verschillende luisteraars de vraag stellen hun favoriete track te noemen is de kans groot dertien verschillende nummers te horen. Tussen kop ‘Broken Boy’ en staart ‘Goodbye’ weet Cage The Elephant nog elf keer te overtuigen. Kortom, een aanrader. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Walking On Cars - Colours

Walking On Cars - Colours

Label Virgin / Universal

Beoordeling 7,5

Review Walking On Cars is terug met hun tweede album. Na het meer dan goed ontvangen debuutalbum uit Everything This Way uit 2016 is nu Colours uit! Walking On Cars is zo’n band die een eigen sound heeft die voor een grote mate bepaald wordt door dat donkere, ietwat nasale stemgeluid van zanger Patrick Sheehy. Dit nieuw album schuurt ook weer tussen pop en rock met de nodige synths. Met de al eerder uitgebrachte single wordt de toon en daarmee ook het geluid van dit nieuwe album gezet. Na deze misschien wat krachtige opening neemt de band met ‘Coldest Water’ ogenschijnlijk wat gas terug en hier maakt Sheehy ons deelgenoot van zijn drankprobleem dat hem parten speelde. De eerste ruime minuut is het vooral een wat synth gedreven opening met zang van Sheehy maar daarna wordt het vuurtje toch wat verder opgestookt. Deze opbouw hanteert de band vaker; luister maar eens naar ‘Somebody Else’ dat wat deze recensent betreft een hele sterke opening kent, maar ook na anderhalve minuut doorschakelt naar de volgende versnelling. De band was voor dit tweede album overigens op zoek naar een wat ander geluid dan op hun debuutalbum, en hoopt dat gevonden te hebben met Colours. Dit album is deels opgenomen in de eigen studio in Dingle maar ook deels in de beroemde RAK studio in Londen. Op ‘Colours’ blijft de band best vasthouden aan vaste structuren met hier en daar een uitzondering. ‘Two Straight Lines’ kent ook wel die herkenbare opbouw maar verrast tijdens de refreinen en eigenlijk klinkt de band ook wel erg lekker als Sorcha Durham ook een deel van de vocalen voor haar rekening neemt zoals op ‘One Last Dance’. Op ‘When We Were Kids’ vergaloppeert Sheehy zich waarschijnlijk als hij steeds die hoge noten wil en moet halen. Het enige echt rustigere nummer is de afsluiter ‘Pieces Of You’; een rockballad achtige track waar het pianospel van Sorcha de aandacht trekt. Van de ongeveer 40 nummers die ze schreven voor dit album zijn dit dan de negen tracks die het gehaald hebben. Colours is een album dat een aantal luisterbeurten nodig heeft. Je moet even de tijd nemen om de details die het verschil tussen de nummers maken eruit te kunnen lichten. Het stemgeluid van Sheehy is een sterk wapen van de band maar muzikaal en qua composities mag het nog wel wat verrassender worden. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Girli - Odd One Out

Girli - Odd One Out

Label Virgin/ Emi / Universal

Beoordeling 7,5

Review Als je als artiestennaam Girli neemt, mag je dan ook aannemen dat er een album komt met allerlei girli songs. De electropop van Milly Toomey voldoet hier dan ook volledig aan. De jonge zangeres zag bij haar ouders de Blondie albums in de kast staan en dat inspireerde haar om de Girli naam aan te nemen. De vrolijke klanken kennen brutale teksten als ‘Deal With It’ of de ode aan zangeres Pink in het nummer ‘Pink’. Het album kent de Pink popsound en solliciteert ze hierbij openlijk om als supportact voor haar idool te kunnen spelen. De popsongs ‘Friday Night Big Screen’ en ‘Sticky Out’ zijn prima songs waarmee ze hits kan scoren en het storytelling ‘Fake Friends’ is zo kort dat je het amper als titel van een song kunt betitelen. Met ‘Young’ geeft ze een kijkje in haar eigen wereld, dat herkenbaar voor velen zal zijn. Het album is de eerste stap van Girli om de route naar haar eigen sound te bewandelen. De intentie is goed en de ervaring en het netwerk zal voor de toekomst belangrijk voor haar zijn.

Andy Black - Ghost of Ohio

Andy Black - Ghost of Ohio

Label Republic rec.

Beoordeling 7,5

Review Andy Biersack is zijn eigen naam en de Amerikaanse zanger nam tevens de artiestennaam Andy Six aan. Als aanvoerder van de glamrockers ging hij door het leven toen hij nog bij Black Veil Brides speelde. Geïnspireerd door KISS en Motley Crue werd de act opgevoerd, hoewel het muzikaal een donkere sound en meer donkere teksten kent. In 2016 weet Andy al een solo uitstapje te maken met het album the Shadow Side. Nu weet de man wederom ruimte te maken om een solo album uit te brengen. Juist om de band ver van de solo projecten van Andy te houden, neemt hij de naam Black aan. De sound van Ghost of Ohio en zijn solo songs zijn luchtiger en kent het meer een popsound dat niet te rijmen valt met het stevige werk met Black Veil Brides. Het titelstuk, ‘Heaven’ of ‘The Wind & Spark’ zijn songs die net zo goed op een album van The Script hadden kunnen staan. Hoewel de teksten nog wel een donker randje kent. Maar over het algemeen is het een lief album van Black als je het naast de rockband songs ligt. Maar gelijk is het allemaal een soort van 13 in een dozijn ten opzichte van de vele bands die dit soort muziek op dit moment maken. Goed, het is een prima plaat en prima productie, maar ten opzichte van de vele commerciële bands is dit album wat doorsnee.

Band of Skulls - Love is All

Band of Skulls - Love is All

Label So rec. / Silva

Beoordeling 8

Review De Britse band uit Southampton heeft het podium van de Zwarte Cross al eens bespeeld, maar echt doorgebroken zijn ze nooit. Toch is het een band die mooie indie rock albums heeft gemaakt en live een goede reputatie kent. Dit album van Band of Skulls swingt rockt en is in your face! Heerlijk aanstekelijke dance rocksongs waaronder ‘Love is All You Love’ of het steviger ‘Not the Kind of Nothing’. De popsongs waaronder ‘Cool Your Battles’, ‘Thanks a Lot’ en ‘Sound of You’ met de uuuhs en aahs is aanstekelijk en mooi in de compositie. Samen met producer Richard X (Pet Shop Boys) weet de band hun rock sound om te batterijen in een dance poprocksound. Natuurlijk zulllen mensen het vreselijk vinden en anderen weer top. Maar een ding is zeker, de band weet hun grenzen te verleggen en zijn niet bang om iets nieuws aan hun sound toe te voegen. Al is het nummer ‘Speed of Light’ een dipje van het album, ‘We’re Alive’ zal live een heerlijk spring nummer gaan worden en wellicht een publiekslieveling. Maar het album is zeker de moeite waard!

Melissa Etheridge - The Medicine Show

Melissa Etheridge - The Medicine Show

Label Concord Records

Beoordeling 8

Review The Medicine Show is het 15e album voor Melissa Etheridge. Ze stond in februari nog in 013 in het kader van haar ‘Yes I Am’-jubileum tour en nu is ze terug met haar nieuwe album. Voor echt grote hits moeten we nogal wat jaartjes terug (o.a. ‘Like The Way I Do’) maar met dit nieuwe studioalbum is de Amerikaanse singer/songwriter weer helemaal terug. Melissa trapt af met de titelsong, een stampende rocksong en een muur van gitaargeluid waarmee ze maar meteen een statement afgeeft richting Trump en Co.; “But we can change this or we can blame this/We are the people and our thoughts can rearrange this”. Vervolgens pakt ze met ‘Wild And Loneley’ terug naar gitaarpop die doet denken aan de sound van Fleetwood Mac. Het is een nummer dat ideaal is voor airplay op de radio en lekker mainstream. Overigens werkt Melissa op dit album weer samen met John Shanks (o.a. Bon Jovi) met wie ze al eerder op Fearless Love werkte. Vervolgens weet ze met ‘Shaking’ weer een onvervalste rocker neer te zetten en kent The Medicine Show een stevige en gevarieerde opening. Maar het is niet alleen maar rock dat de klok slaat. ‘Woman Like You’ is iets rustiger en midtempo met een vleugje country en bij de krachtige ballad ‘I Know You’ horen we zelfs strijkers. Met ‘Here Comes The Pain’ pakt ze zelfs terug naar polarisering die niet alleen Amerika, maar de hele wereld overspoelt. Overigens is een dergelijk thema niet vreemd aangezien Melissa Etheridge altijd wel sociaalpolitiek bewogen is geweest. ‘Suede’ heeft wat meer blues in zich maar verrassen doet ze toch wel met het heerlijke ‘Human Chain’ dat een subtiele funky “groove” heeft, iets dat we misschien nog wel herkennen van haar laatste album. Afsluiten doet ze met het indrukwekkende ‘Last Hello’ waarin ze op een indrukwekkende wijze refereert naar de schietpartijen op scholen en universiteiten in de VS. (“No child should see what I have seen, how was I to know that was our last hello”). Zonder het letterlijk te noemen is dit deze powerballad een direct verwijzing naar de schietpartij op de Parkland School in 2018. Op The Medicine Show weet Melissa Etheridge ons wederom te overtuigen. Ze zingt alsof haar leven er vanaf hangt en we voelen de oprecht emotie in haar teksten. Ze vertaald haar gedachten naar teksten en weet die te verpakken in elf pakkende songs waarbij haar stem sterker klinkt dan ooit. Dit album kan waarschijnlijk iedereen waarderen, of je nu een verstokte fan bent of voor de eerste keer kennis maakt met deze uit Kansas afkomstige singer/songwriter. Veel luisterplezier.

Bruce Hornsby - Absolute Zero

Bruce Hornsby - Absolute Zero

Label 30 Tigers - Zappor Records

Beoordeling 8,5

Review Het is 1986 als Bruce Hornsby die absolute wereldhit scoort met ‘The Way It Is’’; iedereen kent de pianoklanken van dit nummer dat ook niet weg is te denken uit de TOP 2000. Sindsdien heeft de Williamsbrug, Virginia geboren Amerikaan een indrukwekkende discografie en muziekcarrière opgebouwd met zijn band The Range, als soloartiest of met The Noisemakers. Overigens los van alle andere samenwerkingsverbanden zoals die met The Grateful Dead. Dit weekend kwam zijn nieuwste album Absolute Zero uit. De teller staat inmiddels op een kleine 20 albums waarbij we ook kunnen stellen dat Hornsby de afgelopen jaren regelmatig uit zijn comfortzone is getreden en nieuwe muzikale wegen is ingeslagen. Pop, Jazz, ’60 Soul, Bluegrass, Rock, het kwam de afgelopen decennia allemaal voorbij en het leverde hem ook nog eens drie Grammy’s op. Het mooie is dat Hornsby ook op Absolute Zero verrassende samenwerkingen op zoekt en daarmee de muzikale uitdagingen niet uit de weg gaat. Eén van de sprekende voorbeelden hiervan is ‘Fractals’ met de piano prominent aanwezig met een knipoog naar het Jazzlabel ECM. Op de titelsong en tevens opener van dit album horen we de legendarische jazzdrummer Jack DeJohnette die al drummend begint om daarna vergezeld te worden met Hornsby op piano. Het geheel wordt door strijkers stemmig gecomplementeerd en is meteen één van de beste tracks. Opvallend is opnieuw de samenwerking met Justin Vernon (Bon Iver) en op het prachtige ‘Cast-Off’ horen we naast Vernon ook de drummer van Bon Iver, Sean Carey. Het eindresultaat is verbluffend met twee totaal verschillende klankleuren qua stem die dus wonderwel complementair aan elkaar blijken te zijn. ‘Med’s’ is qua opbouw wat anders, maar ook hier horen we weer een bijdrage van Vernon. Een nummer als ‘Voyager One’ is verrassend uptempo met een soort van funky “groove” terwijl The Blinding Light Of Dreams’ erg dicht bij de Jazz ligt. Een nummer als ‘Never In This House’ ligt misschien wel het dichtst bij het werk zoals we dat misschien wel het beste kennen van Hornsby; mooie melodie, hijzelf achter de toetsen en strijkers die het geheel sfeer omlijsten. Ook de laatste twee nummers zijn weer van hoge kwaliteit; ‘White Noise’ is een wat rustiger en ingetogen nummer maar met ‘Take You There’, met medewerking van Robert Hunter (The Grateful Dead), sluit Hornsby af met het hoogtepunt van het album; een nummer dat door zijn verhaallijnen en complexiteit herinneringen oproept aan de beginperiode van Genesis. Bruce Hornsby levert met Absolute Zero een topplaat af. Hij durft nieuwe muzikale paden in te slaan en kiest op dit nieuwe album absoluut niet voor de meeste makkelijke weg. Absolute Zero is een meer dan gevarieerd album waar Hornsby weer veel muziekstijlen op een haast onnavolgbare wijze met elkaar verweeft. Maar uiteindelijk is hij wel in staat om alles naadloos met elkaar in harmonie te laten klinken en krijgt het album na elke luisterbeurt meer glans. Een groeibriljant en klasseplaat. Veel luisterplezier.

Jade Bird - Jade Bird

Jade Bird - Jade Bird

Label Glassnote / konkurrent

Beoordeling 8,5

Review De singer-songwriter Jade Bird klinkt erg Amerikaans op haar nieuw album. In de klankkleur van de muziek is de subtiel met ‘Does Anybody Know’ maar kan met haar akoestische gitaar ook van leer gaan met ‘Uh Huh’ waardoor het een indie post punk act op akoestische gitaar is. De internationale klankkleur komt wellicht door haar producer Tony Visconti die verantwoordelijk was voor de albums van David Bowie. De heldere stem van Bird klinkt alsof Birdy achter de piano heeft plaatsgenomen. Het nummer ‘17’ wordt al een raad plaatje van wie dit nu uiteindelijk is. Het album kent dus zowel de uitspanningen op gitaar als de kwetsbare pianoliedjes a la Birdy. Deze Engelse zangeres weet haar echte naam als muzikanten naam te gebruiken. Afgelopen maand trad Jade Bird op in Paradiso om haar geannuleerde show uit 2018 weer in te halen. Wellicht zal ze weer terug komen voor festivals, maar ze kent nu een regelmatige pendelvlucht van UK naar USA. Haar liedjes zijn allen gedreven en passend in hun kracht. Het is dan ook een album dat op de eind van het jaar lijstjes van 2019 zou kunnen verschijnen.

UNKLE - The Road Part II / Lost Highway

UNKLE - The Road Part II / Lost Highway

Label Songs For The Def Records

Beoordeling 8,5

Review Unkle is terug. Het project van James Lavelle is terug met deel II van de aangekondigde trilogie. The Road Part II is een dubbel CD geworden met maar liefst 22 tracks en een speeltijd van een kleine 75 minuten! Lavelle is al sinds de mid-negentiger jaren actief en zoals we van hem gewend zijn zoekt hij opnieuw de samenwerking met een scala van artiesten om dit tweede hoofdstuk vorm te geven. Ook nu zijn er vele artiesten die hun medewerking verleend hebben zoals Elliot Power, Miink, Liela Moss, Mark Lanegan, Dhani Harrison, Mick Jones (the Clash), Tessa Angus (Brian Eno) en Editors’ Tom Smith en anderen. Het resulteert in 22 tracks verdeeld over 2 Acts of beter gezegd; CD’s; En die Acts zijn weer onderverdeeld in hoofdstukken (Iter) om het overzichtelijk te houden. Luister maar eens naar het “spoken” ‘Requiem’ (When You Talk About Love) met de donkere stem van Lanegan die vervolgens wordt opgevolgd met de mysterieuze triphop track ‘Ar.Mour’ waar we Elliott Power horen. Ook ‘Crucifixion / a Prophet’ is weer een donker en onheilspellende track, op zich niet vreemd met een dergelijke titel. Lavelle leunt overal op de elektronica maar toch weet hij een ongelofelijke variatie qua beleving en sfeer op dit album aan te brengen die hij nog eens slim manipuleert met de spreuk HONI SOIT QUI MAL Y PENSE die we op de hoes kunnen lezen; een soort van “ode” van een oude ridderorde. ‘The Other Side’ met Tom Smith zou niet misstaan op een Editors album en Liela Moss weet van ‘Feel More / With Less’ iets mysterieus en ongrijpbaars te maken dat doet denken aan de muziek van Kate Bush. Op Act 2 presteert ze dit met subtiel omgeven synths ‘Sun (The)’ overigens nog een keer. Eén van de hoogtepunten van Act I is waarschijnlijk het prachtig ingetogen ‘Long Gone’ waar Tessa Angus de hoofdrol opeist. ‘Powder Man’ is spannend maar dat kan ook van het ruim 7 minuten durende eposachtige ‘Kubrick’ gezegd worden. Met ‘Find An Outsider’ heeft de Brit waarschijnlijk een hit geschreven want dit nummer gaat ondanks de wat duistere ondertoon onder je huid zitten. Afsluiten doet Lavelle met de technotrack ‘Touch Me’ waar we nog één keer Liela Moss haar vocale kwaliteiten mogen beluisteren. The Road Part II is wederom een meer dan geslaagd album geworden. De muzikale soundscapes die door Lavelle worden gecreëerd kennen een grote variatie. Door de medewerking van al die artiesten, die op hun beurt weer allemaal een authentiek stemgeluid hebben, is dit tweede deel een bijzonder geslaagd album geworden. Bij elke luisterbeurt zijn er weer nieuwe elementen te horen waardoor het album boeiender wordt naarmate het aantal luisterbeurten. Een aanrader. Veel luisterplezier.

New Order - Movement (Definitive Ed.)

New Order - Movement (Definitive Ed.)

Label Rhino Records

Beoordeling 7,5

Review In de jaren ’80 was de muziek van New Order een begrip. Blue Monday uit 1983 was dé wereldhit maar hun debuutalbum Movement kwam in november 1981 uit. Nu wordt dit album opnieuw uitgebracht in een unieke box met vele extra’s. Gitarist Bernard Sumner, bassist Peter Hook en drummer Stephen Morris vormden na het uiteenvallen van de Britse band Joy Division de formatie New Order. Het debuutalbum Movement werd in 1981 wereldwijd niet met veel enthousiasme ontvangen. In de UK haalde het niet eens de top 10 maar door de jaren heen werd er met terugwerkende kracht toch met veel waardering over dit album gesproken én geschreven. Naast de reguliere versie was er ook een dubbel-cd uitgave maar nu is daar een reïssue om van te watertanden. Verdeeld over LP, CD’s en DVD is dit de ultieme box van dit album. Deze speciale uitgave brengt naast het reguliere album een geremasterde versie maar ook nog een prachtige collectie van nooit eerder uitgebrachte demo’s, remixes maar ook een aantal unieke live-opnames van de tour die New Order in maakte. Hier vind je live-versies van zowel Europese als Amerikaanse optredens en zo kom je dan van bijvoorbeeld ‘Truth’ een versie in New York maar ook in Manchester. Van nummers als ‘Hurt’ en ‘Senses’ horen we liveversies van drie verschillende optredens. Voor de fan van New Order is dit een must have en voor verzamelaars van “limited Editions” is dit een unieke verzamel box.

Mike and the Mechanics - Out of the Blue

Mike and the Mechanics - Out of the Blue

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de gitarist Mike Rutherford van Genesis tegen het feit aanliep dat Phil Collins alleen maar met zijn solo activiteiten bezig hield, kon hij dit ook niet laten. Mike and the Mechanics werd een band met twee zangers, Paul Young en Paul Carrack. Het tweede album leverde een wereld hit op; ‘The Living Years’. Nu zijn we 9 albums verder en zijn Andrew Roachford en Tim Howar de vaste zangers van deze band. Met deze zangers is Mike wederom in de studio gedoken om de songs die hem groot maakte opnieuw op te nemen. Er zijn door de jaren heen wat kleine wijzigingen in de songs ontstaan en dat is de reden om dit album te maken. Tevens staan er nieuwe songs op, waardoor het toch iets van een nieuw album is. Samen met Andrew Roachford schrijft Mike het titelstuk, de opener ‘One Way’ en ‘What Would You Do’. De songs passen in de lijn van het album. Het doet wat jaren 90 aan en met de soulstem van Roachford krijgt het geheel een warme klank. ‘Beggar On The Beach Of Gold’ doet al snel denken aan de ‘goede’ periode van Genesis. Natuurlijk mogen de hits ‘Get Up’, ‘Silent Running’, ‘Over My Shoulder’, ‘All I Need is a Miracle’ en het heerlijke ‘Word of Mouth’ niet op deze verzameling ontbreken. Toch blijft het even wennen om Paul Carrack in de songs niet te horen. Hij gaat niet voor niets door het leven met de bijnaam “beste zanger van UK”. Toch is het een mooi overzicht van de songs die Mike and the Mechanics door de jaren heen op plaat heeft gezet. De deluxe versie kent een 2de cd met akoestische versies van diverse songs.

Trixie Whitley - Lacuna

Trixie Whitley - Lacuna

Label News P / PIAS

Beoordeling 8

Review De van oorsprong Belgische Trixie Whitley is terug met een nieuw album. Met het wat meer op elektronica georiënteerde Lacuna slaat ze een nieuw weg in. Op 10-jarige leeftijd mocht ze samen met haar vader Chris Whitley al een paar liedjes zingen op het Sint-Pietersplein in Gent tijdens één van zijn concerten. Als ze één jaar oud is emigreert ze met haar ouders naar New York en na diens scheiding keert ze een aantal jaren terug naar België. Op haar 17e besluit ze toch terug te keren naar The Big Apple om aan haar muziekcarrière te werken. Na een drietal EP’s is daar in 2013 haar debuutalbum Fourth Corner en in de tussentijd had ze ook al een album met Black Dub (Daniel Lanois) opgenomen. Nu is daar dan haar derde album Lacuna. Na een hele korte introductie is daar ‘Heartbeat’, een nummer waarin we onmiskenbaar de triphop en R&B terug horen. Daar waar haar vorige albums nog als een soort zoektocht gezien kan worden met de nadruk op het singer/songwriter is Lacuna volgens Trixie veel meer het geluid geworden waar ze naar op zoek is geweest. Ook bij ‘Long Time Coming’ zijn deze ingrediënten alom aanwezig maar hier weet de in New York woonachtige Trixie een spannende baslijn en kekke triphopbeats aan toe te voegen. Voor dit album kreeg ze overigens de hulp van producer Little Shalimar (o.a. Run The Jewels) die een duidelijk aandeel heeft in het geluid van deze nieuwe plaat. Maar Trixie weet te verrassen. Luister maar eens naar de jazzy saxofoon die op een soort van “freestyle” manier ‘Dandy’ opent waarna ze toch wel een persoonlijke politieke boodschap ventileert richting de huidige president. ‘Touch’ heeft een doordringende beat en bij ‘Bleak’ weet ze de elektronica als een perfecte laag over de gitaar heen te leggen. Eén van de meest aansprekende tracks op Lacuna is misschien wel ‘May Cannan’; drums en gitaar drijven het ritme onuitputtelijk op en in combinatie met de synths en de stem van Trixie is dit één van de meest spannende nummers. Met ‘Fishing For Stars’ pakt ze weer terug naar het singer/songwriter genre en de combinatie van haar stem met alleen een akoestische gitaar is toch ook wel erg aantrekkelijk en zorgt voor een mooi moment van bezinning. Lacuna is een eigentijds album geworden waarbij de singer/songwriter haar sound gevonden heeft en waar de elektronica blijkbaar het juiste ingrediënt blijkt te zijn. Trixie klinkt zelfverzekerd en dat straalt af op de gehele productie waarbij ze ook niet schroomt om een persoonlijk verhaal met ons te delen. In het fraai en straks vormgegeven bijgevoegde boekje zijn alle songteksten uiteraard nog te vinden. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Farbrizio Cammarata – Lights

Farbrizio Cammarata – Lights

Label Haldern / Bertus

Beoordeling 7,5

Review Wanneer we denken dat de Italiaanse voetballer/ coach een album heeft gemaakt, dan hebben we het mis. Deze zanger hoort met zijn akoestische pop in een lijstje met Ben Howard en Bear’s Den. Cammarata weet hier een Italiaans popsausje aan te voegen waardoor het even iets meer mediterraanser klinkt. Wanneer we de popballad ‘Blue’ horen of het mooie verhaal van ‘Eileen’ zijn de luisterpop songs pakkend te noemen. Met het ‘Cassiopea’ komen de Griekse verhalen even om de hoek kijken en met het ‘All is Brighter’ wordt de inspiratie bij de Spaanse flamenco gehaald. Met Dani Castelar als producer heeft Cammarata zijn muziek een nieuw level gegeven dat waar Paolo Nutini, REM en Editors ook al eerder gebruik van hebben gemaakt. De single Run Run Run geeft dan ook het algemeen beeld van dit album weer. Hierdoor is het een prima album geworden, maar mis de nog een puntig stevig highlight op dit album.

Dean Lewis – A Place We Knew

Dean Lewis – A Place We Knew

Label Island/ Universal

Beoordeling 8

Review De dertig jarige singer-songwriter uit Australië wist met zijn debuut ep Same Kind of Different al vele hits op zijn naam te schrijven. Zijn album viel genoeg op om mee te dingen aan prijzen en awards, maar viel overal net buiten de boot. Met dit debuutalbum is de kans groter. Inmiddels heeft hij en dikke hit met ‘Be Alright’ en ‘Waves’. Het valt op dat deze manier van singer-songwritersstijl zo dicht bij Ed Sheeran ligt dat het bijna de vraag is of dit album liedjes van Sheeran bevat. Wanneer je ‘7 Minutes’ en ‘A Place We Knew’ beluisteren past dit zo op het recente album van Sheeran. In Australië heeft de man dezelfde status als Sheeran in Europa, maar er wordt hard gewerkt aan deze achterstand en gaan we Lewis wellicht zien als mooie toevoeging aan de roodharige Sheeran. De aanstekelijke popsongs ‘Stay Awake’ en ‘Time To Go’ die allemaal in het zelfde Sheeran straatje passen, maar o zo aanstekelijk zijn. Kortom een prima album ! Dean Lewis is te zien in Nederland op 13 april Paradiso te Amsterdam

Pond - Tasmania

Pond - Tasmania

Label Marathon Artists

Beoordeling 8

Review Tasmania is de titel van het inmiddels achtste album van de Australische band Pond. Sinds 2008 is de band onder leiding van Nick Allbrook actief en wordt qua stijl vaak in het hokje van psychedelische Rockmuziek geplaatst. Toch moeten we even zoeken op Tasmania op dat Psychedelische terug te vinden. Opener ‘Daisy’ is behoudens de eerste minuut veel meer een popnummer waarbij Allbrook laat horen als geen ander op een subtiele manier dramatiek in zijn stem te verweven. Vervolgens is daar het catchy ‘Sixteen Days’ waarbij zelfs hier en daar een zinnetje in het Frans wordt gezongen. Na deze sterke opening is het even wennen bij de titelsong. Het nummer kabbelt wat voort waarbij de op de achtergrond alom aanwezige xylofoon wel een originele, creatieve vondst blijkt te zijn. Het wat rustige en met R&B doorspekte ‘The Boys Are Killing Me’ toch even aandacht voor de hoeveelheid. Dit is niet zo maar een nummer met couplet-refrein-couplet maar wel jammer dat de band voor een fade out als outro kiest. Zo blijft het album boeiend en de naam van Tame Impala loopt als een rode draad door dit album. Het is algemeen bekend dat bandleden regelmatig tijdelijk van “homebase” wisselen. Ook producer Parker werkt met beide acts en voor de eerste keer krijg je het gevoel dat de sound van beide bands wat overeenkomsten tonen. Het psychedelische horen we bijvoorbeeld wel terug op het wat “spacey” en dromerig klinkende ‘Goodnight PCC’ en ‘Shame’ dat door allerlei geluidjes vorm krijgt en vervolgens spannend blijft, zonder dat er ook een beat wordt gebruikt. Ook opvallend is de aanwezigheid van de synths, met ‘Hand Mouth Dancer’ als sprekende voorbeeld. Hiermee wordt de lijn die de band met het album The Weather insloegen verder uitgebouwd. Eén van de beste tracks is het ruim acht minuten durende liefdesliedje ‘Burnt Out Star’ dat door Allbrook vocaal ijzersterk wordt neergezet en ook weer wordt voorzien van knappe teksten (“She said you're romantic if / I didn't use the door / Safe to say I don't see windows / The same no more / I can wait a while”) Tasmania is een sterk album geworden. Het is overduidelijk dat de band zich steeds verder ontwikkelt waarbij het instrumentarium meer richting synths is geschoven maar waarbij de psychedelische inslag nog steeds voelbaar is. De outro’s die de band gebruikt zijn soms creatief te noemen en de band klinkt soms best experimenteel. Uiteindelijk is Tasmania een origineel, authentiek en ijzersterk album geworden met muzikale verrassingen, waarmee de band definitief bewijst volledig uit de schaduw van Tame Impala is gestapt. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Kevin Garrett – Hoax

Kevin Garrett – Hoax

Label KG Beats

Beoordeling 8

Review De 27 jarige Amerikaan Kevin Garrett heeft al wat lof mogen ontvangen voor zijn bijdrage voor het album Lemonade van Beyoncé. Hiervoor schreef hij met James Blake het openingsnummer ‘Pray You Catch Me’. Na twee EP’s en een contract voor Jay Z Roc Nation is het tijd dat de man zijn eigen debuut album released. Het is dan ook een album dat past in de stijl van James Blake. De elektropop is vooral ingetogen en kent veel verhaal in de teksten. De hip hop sound op ‘How Dare We Fall’ en de slow beats van ‘Just Because’ is voor de oudere generatie te vertalen naar de top knuffelrock ballads van de jaren 90. Heerlijk ontspannen en goed voor de late avond met een flesje wijn. Daar waar de jazz en moderne pop in het openingsnummer ‘Warn’ samenkomen en de single ‘In Case I Don’t Feel’ gestyled wordt met vele instrumenten in een moderne pop vorm, kunnen we nu al zeggen dat we in de toekomst meer van deze man gaan horen.

Vivii - Vivii

Vivii - Vivii

Label Dumont - Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De droompop uit Zweden is inmiddels neergestreken in Nederland. Het trio was al te zien op het London Calling festival en Eurosonic en scoorde daar hun punten. Nu is het debuutalbum verschenen en staat de band op 3 april in Paradiso. Het ‘Siv (You and I)’ is al een aanstekelijk nummer en wanneer je weet dat Emil en Caroline al van kindsaf elkaar kennen, als tieners verliefd op elkaar werden en nu samen nog steeds door het even gaan, kent dit nummer een mooi verhaal. Het is ook de inspiratiebron van het duo. Om dit op muziek te krijgen is er met producer Anders Eckeborn hard gewerkt. Met de single ‘Suckerpunch’ wist men al de aandacht te trekken en airplay te genereren en met het overzoete ‘Love Love Love’ zou deze route ook op kunnen gaan. Een zoet album met veel potentie is in een notendop dit debuut te noemen.

Curtis Mayfield - Studio Albums 1970 -74

Curtis Mayfield - Studio Albums 1970 -74

Label Rhino

Beoordeling 7,5

Review Curtis Mayfield behoeft waarschijnlijk geen introductie. Iedereen kent zijn grootste hit ‘Move On Up’ uit 1971, het nummer dat al jaren in de Top 2000 terug te vinden is. Mayfield vormde voor zijn solocarrière samen met Jerry Butler de groep The Impressions. Nu is daar een mooie box met daarin de eerste vier albums uit zijn carrière. De Amerikaanse soul- en funkzanger met die typerende tenorstem bouwde tussen 1970 en 1996 een meer dan respectabele discografie op. Ter ere van de vijftigjarige carrière van deze Amerikaanse zanger is er nu de box met de belangrijke albums uit de beginperiode van zijn carrière: Curtis (met de hit ‘Move On Up’), Roots, Back To The World en Sweet Exorcist uit 1974. Met zijn debuutalbum haalde hij de nr. 1 positie in de US R&B charts en ook de drie overige albums waren erg succesvol. Naast zijn al eerder genoemde grootste hit komen we ook nummers als ‘Future Shock’, ‘Can't Say Nothin’, ‘If I Were Only A Child Again’ en ‘Kung Fu’ tegen op deze albums, die overigens alle vier in volledig geremastered zijn in deze uitgave. Mooi tijdsframe van de beginperiode van deze maatschappelijk betrokken zanger. Veel luisterplezier.

Solange - When I Get Home

Solange - When I Get Home

Label Sony Music

Beoordeling 8

Review When I Get Home van Solange is eindelijk uit. Er werd al veel over gefluisterd maar nu is de release een feit. Grammy Award-winnares én zus van Beyonce doet met dit vierde album weer van zich horen na het goed ontvangen vorige album A Seat At The Table dat al weer uit 2016 dateert. De opener van dit album is typerend voor de sfeer van deze nieuwe productie en zowel muziek als tekst is door Solange zelf geschreven. ‘I Saw Things I Imagined’ klokt 1 minuut 59 en hierin herhaalt ze dat zinnetje steeds maar weer terwijl de onderliggende melodie wel steeds verandert; verschillende akkoorden, veranderende toonhoogtes en snelheid en dat allemaal in een oogwenk. Want laten we wel zijn; op dit nieuwe album met 19! tracks zijn er slechts vijf die langer dan drie minuten duren. De rest zijn soundscapes, interludes of demo-achtige producties. ‘Down With The Clique’ is één van die “langere tracks” en een productie die ook door wijlen Prince gemaakt had kunnen worden, en heeft een wat rustige “groove” met een jazzy tintje. ‘Sound of Rain’ komt het dichtst bij R&B en met ‘Almeda’ hebben we een triphop nummer waarmee Solange herinneringen uit haar jeugd met ons deelt in relatie tot racisme. (Brown leaves, brown keys / Brown zippers, brown face / Black skin, black braids / Black waves, black days ). Maar ook de minder lange nummers tillen dit nieuwe album naar een hoger niveau. Met het aandoenlijke en tedere ‘Dreams’ vervoert ze ieders hart en met het ook weer geheel op eigen kracht geschreven ‘Stay Flo’ heeft ze wel een heel catchy track te pakken. Want we kunnen rustig zeggen dat ze op dit album hulp heeft gekregen van niet de minsten; Pharrell Williams, Panda Bear en anderen zijn namen die we tegenkomen. Ook ‘Beltway’ en ‘Binz zijn dan weer tracks die ondanks de minimale lyrics toch een bepaalde lading krijgen en spannend blijven en als een soort ode aan de stad Houston zijn geschreven. Zo is When I Get Home een album dat blijft boeien en met het hoogte punt ‘Sound Of Rain’ op het laatste deel van dit nieuwe album laat Solange nog maar eens horen waartoe ze vocaal in staat is. Na enkele luisterbeurten van When I Get Home krijg je de indruk dat Solange de ruwe diamant van de familie Knowles is, met creativiteit voorop. Het is de combinatie van de “volwaardige” singles, de interludes en de wat kortere nummers samen met de teksten, maar soms ook repeterende zinnen die dit album interessant maken. Soul, funk, jazz, R&B, het komt allemaal voorbij op deze heerlijke plaat. Veel luisterplezier.

Rondé - Flourish

Rondé - Flourish

Label universal music

Beoordeling 8

Review Het is toch mooi dat een schoolproject uitmond tot een succesverhaal. De leerlingen van de Herman Brood Academie werden op sleeptouw genomen om de poppodia te verkennen en uiteindelijk weten deze leerlingen het tot 3FM Serious talent act te brengen. Het titelloze debuut album kende de hits uit het verleden maar nu is het tijd voor een album met nieuwe songs en hits in spe. Potentiele hits horen we hier optimaal op dit album. Naast de hits ‘Calling’ en ‘Be Mine’ is de dancepop optimaal vertegenwoordigd in ‘Anyone’, ‘No Worries’ en ‘We Got It’. De vrolijke klanken zullen het goed doen op de zonnige festivaldagen. Het laidback popsong ‘Difference’ is erg aanstekelijk en een highlight op dit album. Hier laat de band horen dat ze muzikaal gegroeid zijn en kunnen aansluiten op internationaal niveau. Er zit ruimte tussen de teksten en muzikale invulling waardoor er rust in de songs ontstaat. Rondé laat met dit album weten dat het een act is waar we in de toekomst rekening mee moeten houden. En daar worden we dan ook wel weer blij van.

Tom Walker - What a Time To Believe

Tom Walker - What a Time To Believe

Label Sony

Beoordeling 8

Review De Schotse singer-songwriter Tom Walker wist met zijn song ‘Leave A Light On’ al een grote hit in de wacht te slepen. De titel komt uit het nummer ‘Blessings’ dat hij eerder op nam. Nu is het album volledig. Een prachtig album van een man met een heerlijke stem en heerlijke moderne popsound. Samen met producer Mike Spencer van o.a. Years and Years, weet het beste uit Walker te halen. Samen met Rudimental staat het ‘Walk Alone’ als bonustrack op dit album. Zara Larsson weet aan te sluiten voor een duet op ‘Now You’re Gone’. Het album is erg divers in de songs. De songs doen sterk denken aan Rag n Bone songs, en met zijn baardje en hoedje zijn de overeenkomsten snel gelegd. Het mooie is dat deze man alle festivals gezien heeft. Als support act voor The Script en George Ezra heeft hij vele songs optimaal kunnen uitwerken en zal hij ook een publiekslieveling gaan worden voor de festivals komende tijd.

Weezer – Weezer (Black Album)

Weezer – Weezer (Black Album)

Label Crush music/ Warner

Beoordeling 8

Review De vrolijke rockact uit Amerika Weezer blijft altijd een bijzonder vreemde eend in de bijt. De band kent de vrolijke klanken van Manu chao terwijl ze ook stevig uit de hoek kunnen komen. Het recente album kent alleen covers, maar nu is er nieuw eigen werk! Dat de band inmiddels al 6 albums de naam Weezer heeft meegegeven, is er een onderscheid gemaakt met een kleur van het album. Zo begon men in 1994 met het blauwe album. Dit 13de album zal dan ook de Black Album als subtitel meekrijgen. Een album dat weer heerlijk vrolijk begint. De zomerse klanken komen je tegemoet met ‘Can’t Knock the Hustle’. Het zou dan ook de zomerhit van 2018 gaan worden. Toch bleef het album dat toen uitgebracht zou worden op de lijst staan. Na de zomer kwam het nummer toch op single uit. Maar dat werkt niet en zou als herhaling weer uitgebracht kunnen worden. Het is de start van een mooi zomer album en daarom wordt het album nu pas in de release gebracht. Het Beatleteske ‘High as A Kite’ doen de lenteplanten spontaan uitluiken. Het dance nummer ‘Living in LA’ is even weer een andere stijl van muziek, maar weet dezelfde vrolijkheid in het nummer te houden. Het is dan ook de kracht van Weezer. Zelfs het dramatische Piece of Cake weet Cuomo tot een vrolijk getint liedje te brengen waarbij je vanuit niets gaat meezingen met de achtergrond vocalen die hierin zijn verwerkt. Met ‘I’m Just Being Honest’ wordt de route beschrijven van de recensent of als luisteraar/kijker van een film of muziek in het algemeen. Het zwarte album van Weezer is weer een leukertje en vrolijker dan de kleur die het album heeft meegekregen!

Sam & Julia – So Far, So Good

Sam & Julia – So Far, So Good

Label I Love My Label

Beoordeling 7,5

Review Het duo Sam van Ommen en Julia Schellekens hebben de afgelopen 4 jaar vele liedjes geschreven. Dit jaar komen er 6 op een Ep te staan. En wel op het nieuwe label van Tim Knol. Het album So Far So Good is dan ook een album met kwetsbare eerlijke songs als ‘Two Track Station’ en ‘Save This Sorry Feel’. Een megeling van country en Americana. De eerste single ‘Come Cry’ is al optimaal gestreamd op Spotify. Het past wel bij de sound van Tim Knol die dit album ook onder productionele hoede heeft genomen. Het is dan ook een gemoedelijk album van 6 liedjes geworden. Mooie samenzang en gevoelige klanken. So Far So Good…

Chain Wallet - No Ritual

Chain Wallet - No Ritual

Label Jansen Records

Beoordeling 8

Review Bergen is zo’n beetje het Seattle van Europa; voor je gevoel regent het er altijd. Toch heeft deze Noorse plaats bewezen muzikaal zeer vruchtbare te zijn en Chain Wallet is één van de bands die uit deze plaats afkomstig is. De internationale release van hun tweede album No Ritual was deze week. Het trio kreeg al lovende kritieken bij hun naamloze debuut in 2016 en voor de opvolger lieten ze Bergen even achter zich en vonden tijd en inspiratie in een cabin bij een verlaten strand in Zuidwest Noorwegen. Resultaat is een nieuw album met tien tracks dat wederom een smaakvolle combinatie van Dreampop met een vleugje Shoegaze. De meeste nummers zijn uptempo en opener ‘Lost Somewhere’ is best illustratief; synthesizers die een subtiele gelaagdheid laten horen, alle muzikanten in evenwicht en waarbij de teksten echt de melodie versterken. Ook de eerste single ‘Ride’ heeft soortgelijke kenmerken; de instrumenten die in harmonie zijn en een niet onverdienstelijk klinkend catchy refrein. Vervolgens neemt de band ons in een muzikale tijdmachine een kleine dertig jaar mee terug; ‘Final Instrument’, leunend op een strakke baslijn met frontman Stian Iversen in de hoofdrol, lijkt herrezen uit het Depeche Mode tijdperk. Zo nu en dan is het geluid van de band wat minder bombastisch zoals bij het ingetogenere ‘Closer’ waar Chiara Victoria Cavaller, zangeres bij de Shoegazeband FOAMMM, voor de aangename variatie zorgt. Halverwege staat ‘What Everybody Else Could Find’ en hier heeft de synthesizer een bepalend geluid. Het anderhalve minuut durende instrumentale ‘Luminality’ zorgt voor het breekpunt van het album zonder dat er grote verschillen zijn tussen het eerste en tweede deel. Misschien dat ‘Knowing Eyes’ iets meer richting Pop/Rock neigt en dat de teksten wat donkerder zijn maar muzikaal blijft het album in evenwicht. De titelsong kent een mooie spanningsboog met een hoofdrol voor (gast)drummer Erster Bergesen. Misschien dat de speeltijd van een klein half uur als punt van kritiek vermeldt kan worden. Verder is No Ritual een evenwichtig album geworden met een constant hoog niveau. De band is wat volwassener geworden en levert met No Ritual gewoon een prima album af. Veel luisterplezier.

Perfect Son - Cast

Perfect Son - Cast

Label Sub Pop Records

Beoordeling 8

Review Een Poolse artiest meldt zich aan het muzikale front. Onder de naam Perfect Son komt Tobias Biliński met zijn debuutalbum Cast dat door het label Sub Pop wordt uitgebracht. Als we de referenties van deze Pool mogen geloven dat is zijn muziek een afgeleide van de “Sophisti-Pop”, een soort van muzikale tegenbeweging van de Punk waarbij elementen van Soft Rock, Jazz zoals we die uit de jaren ’80 kennen belangrijk zijn. Laten we het er maar op houden dat Perfect Son vooral een smeltkroes van elektronica en echt instrumentarium is, en dat Biliński in een tiental songs ons echt weet te overtuigen. Met opener ‘Reel Me’ gooit de singer/songwriter meteen hoge ogen; eerst zijn het wat elektronische “bliepjes” maar al snel vallen de rollende drums in en wordt het een wat Industrial klinkend nummer waarbij Biliński vocaal knap de rust weet te behouden. Vervolgens vallen we meteen in het meer dan dynamisch klinkende ‘Lust’ waar ook de gitaren weer nadrukkelijk aanwezig zijn. Dat Biliński ook regelmatig de nodige elektronica inzet horen we bijvoorbeeld bij een song als ‘It’s For Life Sommige nummers worden door de Pool wat ingetogener en rustiger weggezet zoals ‘Old Desires’ en ‘Promises’ maar altijd is daar die synthpop sound die ons terug doet denken aan de jaren ’80 met band als Depeche Mode en Tears For Fears. Overigens werd dit debuutalbum deels in Polen en deels in de VS opgenomen. Door de repeterende synths op ‘So Divine’ krijgt dit nummer een spannende lading mee, iets wat Biliński bij het rustige ‘High Hopes’ is nog beter weet te accentueren. Het woord Perfect in je artiestennaam opnemen getuigt minimaal van zelfverzekerdheid. Cast is in ieder geval een meer dan geslaagd debuut. De vooral op de synthesizer leunende nummers passen perfect bij de langgerekte vocalen en teksten en alles wordt nauwgezet en vlekkeloos neergezet en gezongen. Misschien dat die stem wel het enige puntje van kritiek is want Biliński mag wat meer variatie daarin aanbrengen. Veel luisterplezier.

Rudimental – Toast To Our Differences

Rudimental – Toast To Our Differences

Label Atlantic/ Warner

Beoordeling 8

Review Afgelopen maand speelde Engelse band Rudimental in TivoliVredenburg. De vrolijke klanken klonken door de zaal en ondanks de winter is dan iedereen in de zomer stemming. Het doet wat mensen wanneer de klanken van Rudimental klinken. Het is dan ook een heerlijke festival act om er tussen te hebben. De vrolijke reggae en dance kunnen de heren prima zelf maken. De kracht zit bij deze heren dat ze ook telkens een passende zanger of zangeres voor een liedje vinden. De huidige hit ‘These Days’ is gezongen door Jess Glynne, naar Ed Sheeran en Ella Eyre zijn enkele namen die hun diensten hebben verleend. Nu is het tijd voor Tom Walker die tekent voor het opzwepende ‘Walk Alone’ of het Zuid Afrikaans Lady Smith Black Mambazo de hun prachtige vocalen schenken aan het korte ‘Thula Ungakhlai’. Het gaat maar door de diverse zangers, rappers en andere vocalisten die als gast dit album vullen. Het album is in zijn geheel vooral zonnig en swingend waar je vrolijk van wordt. Neem ‘1 By1’, Sacred Love’ of het snelle en zwoele ‘Summer Love’. Rudimental heeft zich wederom bewezen dat ze niet zomaar een bandje zijn, maar uitstekende songs maken en of die nu op andermans albums komen te staan of ze allemaal achterelkaar op hun eigen album, met verschillende zangers, het concept is gemaakt en waarom zou je dat dan niet onder je eigen naam uitbrengen. Ze hebben groot gelijk!

Chaka Khan - Hello Happiness

Chaka Khan - Hello Happiness

Label Island/ universal music

Beoordeling 7,5

Review De soul funk zangeres van de jaren 70 en 80 is vooral beroemd geworden door de hits ‘I Feel For You’ en haar debuutsingle ‘I’m Every Woman’. Haar soul stem is te herkennen uit duizenden en haar funky inslag is menig artiest opgevallen. Als achtergrondzangeres heeft ze hits gescoord die iedereen kent. De ‘Higher Love’ van Steve Winwood, I’ll Be Good to You van Ray Charles en All Good van De La Soul zijn er enkele van. Wanneer Prince te komt overlijden gaat er bij de zangeres een knop om. Haar verslavend gedrag ten opzichte van de medicatie heeft haar de weg naar de afkickcentrum gebracht. Hierdoor is ze nu cleam en kan ze opricht zeggen Hello Happiness!. Het is ook het thema van het gelijknamige openingssong. De songs zijn nog even swingend te noemen. Naast het reggae nummer ‘Isn’t that Enough’ zijn de funky soulsongs volop aanwezig. Met ‘Too Hot’ weet ze alle songs van Winehouse in de schaduw te werpen en met ‘Like Sugar’ weet ze de oude tijden doen herleven. De songs zijn allen rond de 3 minuten en totaal is het album niet langer dan een half uur. Een oude plaat tijd zullen we maar zeggen. De authentieke discosound van ‘Like A Lady’ brengt ons weer in de periode van eind jaren 70. Haar stem is nog steeds optimaal goed. Haar uithalen zijn heerlijk in de song geplaatst waardoor je kunt zeggen she is back!

White Lies - Five

White Lies - Five

Label PIAS

Beoordeling 8,5

Review White Lies is terug. Het trio uit Londen onder aanvoering van frontman en gitarist Harry McVeigh viert met het nieuwe album Five een comeback na een afwezigheid van bijna drie jaar. Het vijfde album, met dus de niet echt creatief gevonden titel, maakt hun ontwikkeling in het eerste decennium van hun bestaan als band compleet Het is alsof ze met de ruim zeven minuten durende opener ‘Time To Give’ een statement willen maken. Bewierookt na het debuutalbum To Lose My Life, maar toch wel een beetje bekritiseerd na het laatste album Friends zijn de verwachtingen wisselend. Dat ze dus openen met een ruim zeven minuten durende track én die ook als single uitbrengen is wel een dingetje. Aan de andere kant is de eerste klap een daalder waard moet de band gedacht hebben want het nummer wordt gaandeweg naar een climax gebracht. Vervolgens brengt de band met ‘Never Alone’ een aardig postpunk nummer waarbij drummer Jack Lawrence-Brown in spotlights staat. Finish Line begint met de diepe stem van McVeigh en de akoestische gitaar om daarna steeds verder uitgebouwd te worden tot een pakkende popsong waarbij de gitaren uiteraard uiteindelijk niet mogen ontbreken. Zo zijn we na deze kickstart van de band de wat mindere periode van de band snel vergeten. Ook het tweede deel kent een aantal zeer sterke songs. ‘Tokyo’ is de krachtige, melodieuze Synthpopsong met de bekende eigenschappen van de band terwijl bij ‘Jo’ de synths juist afgewisseld worden met strak gitaarspel. Het enige nummer dat niet in de hoogste versnelling wordt gespeeld is ‘Denial’. Opvallend is de muzikale balans tussen drummer Lawrence-Brown en zanger McVeigh. Maar de band bewaart misschien wel het beste tot het laatst. De wat donkere afsluiter ‘Fire and Wings’ brandt na een dikke minuut van opwarming écht los om na een kleine vier minuten weer teruggebracht te worden tot een heel mooi klein einde. Met Five bewijst de band terug te zijn aan het muzikale front. Een sterke plaat die qua kracht en intensiteit doet terugdenken aan het debuutalbum. Sinds het debuut zijn de heren ook tien jaar ouder geworden en hebben de nodige ervaringen en levenslessen opgedaan. Bassist en schrijver Charles Cave omschrijft het als volgt: “To Lose My Life... was the best possible record we could have made aged 19... Five is absolutely the best record we could’ve made aged 30”. En daar is geen speld tussen te krijgen, Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Alice Merton - Mint

Alice Merton - Mint

Label V2

Beoordeling 8

Review Het was een grote verrassing dat Alice Merton in 2016 doorbrak met ‘No Roots’. Het nummer werd platina en kwam in de top 10 terecht van vele nationale hitlijsten. De Engelse moest even haar mindset veranderen en eindigt met dit album dan ook doeltreffend met haar nieuwe single ‘Why So Serious’. Het album Mint bevat weer vele mooie popsongs die even anders klinken dan wat we voorbij horen komen . ‘No Roots’ is niet voor niets een wereld hit geworden, maar de humor ligt ook bij haar huidige woonplek in Duitsland op straat wanneer je het ‘Funny business’ en ‘Homesick’ beluisterd. Het zijn allemaal heerlijke popsongs ‘Lash Out’ en het intieme ‘Honeymoon Heartbreak’ zijn in opzet heel verschillend maar even mooi te noemen. Een mooi debuut van een wereldster in spe.

Hajk – Drama

Hajk – Drama

Label Ja Jansen prod

Beoordeling 8

Review Twee jaar geleden verscheen het debuut album van deze Noorse act. Het was een prettig en verrassend album en niet zo Noors zoals deze productie maatschappij veelal levert. De popklanken van deze act horen we op dit album uitgewerkt, waardoor het een goede opvolger is geworden van het debuut album. De heerlijke zangstem van Sigrid Aase op ‘Get it Right’ en ‘Myself’ is heerlijk om naar te luisteren. Het heeft een hitpotentie en zou voor deze band een wereldwijde doorbraak kunnen verzorgen. De elektronic droompop is verschoven naar de popsound. Hoewel ‘Tokyo’ en ‘Sorry’ twee songs zijn die amper 2 minuten duren, staan er voor mij geen 10 songs op het album maar slechts 8. Hierdoor duurt het gehele album nog geen 35 minuten en dat is wat jammer. Juist omdat het album mooie en goede liedjes kent. Preben Andersen neemt enkele songs voor zijn rekening waaronder het ‘Time To Forget’. Dit pakt bij Hajk goed uit, omdat hierdoor het luisterplezier wordt bevorderd. Even een ander geluid op een album doet het altijd goed. Prima album!

Michael Franti & Spearhead - Stay Human

Michael Franti & Spearhead - Stay Human

Label Boo Boo Wax Records

Beoordeling 8

Review Eén van de meest positief ingestelde artiesten van het Noordelijk Halfrond is terug met zijn tiende album! Stay Human Vol. II is de titel van het nieuwe album van Michael Franti en zijn begeleidingsband Spearhead Bij opener ‘Little Things’ horen we Franti “You know that it don't cost a dime, just to spend a little extra time / To throw a little smile at somebody passing by you” zingen en daarmee hebben we waarschijnlijk de essentie van die album te pakken. Veertien “feel-good-pop” songs die een aangename mix vormen van Reggae, Pop, wat Hiphop en als geheel natuurlijk met een tropische gloed overgoten. Op zich ook niets nieuws onder de zon of het moeten de aansprekende producersnamen zijn zoals Don Corleone (o.a. Rihanna) en Johan Carlsson (o.a. Ariana Grande). Laatstgenoemde werkte mee aan ‘Just To Say I Love You’, dat wel een heel erg hoog UB40-gehalte kent. Op het laid-back reggaenummer ‘Only Thing missing Was You 2’ horen we naast Franti zangeres HIRIE en bij ‘Stay Human 2’ breekt de zon definief door. Op het innemende ‘This World Is So Fucked Up’ roept hij de mensheid op om toch wat meer respectvol met elkaar om te gaan. Prachtig, dat idealisme! Positief, heerlijk opzwepend en dansbaar ís de rapflow ‘You’re Number One’. Soortgelijk maar dan met meer blazers en een bijdrage van zangers AGodess is ‘Enjoy Every Second’. Natuurlijk worden er wat momenten van rust ingebouwd. ’The Flower’, met de medewerking van Victoria Canal, is aardig maar één van de betere nummers is waarschijnlijk het wat introverte en ietwat melancholieke ‘Nobody Cries Alone’ dat tussen al dat positivisme voor de broodnodige balans zorgt. Bij ‘Extraordinary’ is het waarschijnlijk niet mogelijk om stil te zitten en Franti bewijst nog maar eens dat hij als geen ander aanstekelijke feelgood pop kan maken. Afsluiten doet de inmiddels 52-jarige singer/songwriter met het rustige en akoestisch gespeelde ‘Take Me Alive’ Franti staat bekend als een sociaal en politiek bewogen persoonlijkheid binnen de muziekscene. Het blijft natuurlijk knap dat hij dat feelgood-karakter weet te combineren met hier en daar een maatschappelijk kritieke noot. Een lekker warm album met het nodige positivisme tijdens deze winter. Veel luisterplezier.

VanderLinde - Entering the Circus

VanderLinde - Entering the Circus

Label Snakebite / Bertus

Beoordeling 8

Review VanderLinde is een band uit Groningen die al enige jaren mee gaat. De bandleden worden uitgeleend aan de band van Ralph de Jongh of Kayak. Normaal/ King of the World drummer Fokke de Jong houdt de kit bezet en o.a. JB Meijers schuiven aan wanneer dit nodig is. Toch draait het allemaal maar om een persoon en dat is Arjan VanderLinde. Zijn band mag dan wisselen in de bezetting, maar de albums kennen een constante hoge kwaliteit. Dit ook mede zijn produce Erwin Musper. Het album ‘Entering the Circus’ bevat niet alleen een hele rits songs maar ook een grote variatie aan sound. Het openingsnummer ‘World War Avenue’ leunt tegen de sound van Pink Floyd meester Roger Waters aan. Zowel het thema als de sound passen in de sfeer van Waters. De songs ‘Is It You Babe’ en ‘Over the Moon And The Stars’ krijgen een country Americana sausje mee, waardoor het dicht bij de sound van the Jayhaws ligt. Bury The Hatchet is een crossover van poprock en folk, aanstekelijk en net even anders dan de mainstream acts presenteren. De vettere blues komt voorbij in ‘Dixie Down Blues’ al blijft voor mij de mooie ballades met harmonische vocalen van ‘To You Door’ en ‘When Will You’ een herkennend goed handelsmerk van de band. Met ‘Watch Your Game’ heeft de band een troef in handen, dat als een potentiele hit de wereld over kan gaan. Het is dan ook meer een kwestie om dit nummer en wellicht het gehele album te beluisteren,(of te kopen omdat je waar voor je geld krijgt), te liken en te delen. Dan hebben we er snel een sympathieke topact in Nederland bij.

Backstreet Boys - DNA

Backstreet Boys - DNA

Label RCA

Beoordeling 8

Review De heren hebben geen introductie nodig. In de jaren ’90 scoorden de Back Street Boys hits met ‘As Long As You Follow’, ‘Quit Playin Games’ en ‘Larger Than Life’. De laatste echte hit ‘Incomplete’ dateert alweer uit 2005 maar de heren zijn terug! Hun tiende album DNA kwam deze week uit. Het album kent twaalf songs en DNA is het bewijs dat de heren de afgelopen twee jaar in Las Vegas niet alleen maar op de automatische piloot hun concerten gaven. Anderzijds is het ook een hele eer om avond na avond een vaste show in de woestijnstad te hebben. Maar goed, de Boyband die in het verleden meer dan 100 miljoen albums verkocht, werkte dus ook aan een nieuwe album, hun tiende inmiddels! Voor sommige nummers kregen ze hulp zoals bij de al eerder uitgekomen single ‘Chances’ waar bijvoorbeeld Shawn Medes ook aan meeschreef. De nummers zijn over het algemeen lekker uptempo, catchy klinkende popsongs en we kunnen dan ook niet anders concluderen dat de heren AJ, Brian, Nick, Howie en Kevin hun talent nog niet kwijt zijn. Single ‘Don’Go Breaking My Heart’ doet het in Engeland al erg goed maar het prijsnummer op DNA is waarschijnlijk ‘Breathe’; een volledig a-capella nummer waarmee de Backstreet Boys bewijzen nog steeds mooie popsongs kunnen schrijven na al die jaren. Overigens is dit ook iets wat ze in al die jaren nog niet op een eerdere plaat hebben gezet. ‘OK’ heeft iets zomers over zich en natuurlijk mag een soepele soul/R&B-ballad niet ontbreken en die horen we dan ook terug bij ‘The Way It Was’. Ook de huidige single, ‘No Place’, hoort bij de betere songs en heeft ook weer die aantrekkelijke “hooks” met een vleugje Nashville-sound. Verder is ook ‘New Love’ een nummer dat nét weer wat onderscheidend is en boven het spreekwoordelijke maaiveld uitsteekt. The Backstreek Boys are back! Een nieuw album én een wereldtour. Na een kleine twee jaar een avondvullende show in Las Vegas te hebben gegeven is dit nieuwe album waarschijnlijk een nieuw hoofdstuk in de succesvolle carrière van deze Boyband. Maar het is de vraag of de typering Boyband nog steekhoudend is want de heren horen inmiddels tot de veertigers onder ons. Evengoed weten ze nog steeds een prima onderhoudende popplaat te maken. Veel luisterplezier!

Te zien in Nederland

The Specials - Encore

The Specials - Encore

Label Island/ Universal

Beoordeling 8,5

Review De afgelopen jaren werden we verblijd met de reünies van de ska bands uit de jaren 80. Madness staat met hun ‘Baggytrousers’, ‘Our House’ en ‘One Step Beyond’ weer op hoofdpodia van festivals en ‘On My Radio’ klinkt weer the Selector nieuwe songs. Dan is het een kwestie van tijd dat Terry Hall zijn maatjes Lynvall Golding en Horace Panter belt. Het gevolg is dan ook dat er weer een prachtig album ligt. Het is dan ook direct een dubbel album geworden, of meer een album met een bonus live cd. Het album met nieuwe songs is weer als vanouds met maatschappelijk kritische teksten tegen het racisme zoals het ‘Black Skin Blue Eyed Boys’, het politieke gekkenwerk van ‘Lunatics’ of de spanningen in een ‘Breakin’ Point.’ Muzikaal weet de band het niet alleen bij de ska van ‘Blam BLam Fever’ houden. Nee, de heren hebben zich in die 37 jaar al in zoveel genres verdiept, dat dit nu allemaal bij elkaar komt. Van de jazz stukken naar de reggae van ’10 Commandments’ waar de kritiek wordt geuit op de pseudo intellectuelen. De kritiek op de jongere generatie die nooit hebben gevochten voor de vrijheid, maar vooral lopen uit te dagen en geen besef hebben wat er in de wereld gebeurd. Het past bij de mindset van The Specials die iets verder durven te gaan dan meeste band en waar de Ska van toen voor is gemaakt. Het was de nieuwe maatschappelijke kritische kijk op de wereld na de punk. Met The Life of Time wordt nog even een knipoog gegeven naar The Doors die op hun beurt in de jaren 60/70 hun kritieke invloed hebben laten gelden. Dat er misschien niets is veranderd horen we op het bijgevoegde live album. Hier staan de hits op van toen. ‘A Message To You, Rudy’, ‘Ghost Town’ of ‘Too Much Too Young.’ De Specials waren altijd al een van de meest interessante acts van de Ska stroming en nu bewijzen de heren weer dat ze prachtige dingen op muziek kunnen zetten en is de ervaring van 37 jaar muziek maken alleen maar ten goede gekomen.

Blood Red Shoes - Get Tragic

Blood Red Shoes - Get Tragic

Label V2 / Jazzlife

Beoordeling 8

Review “We fuckin’ hated each other, is what you’re politely trying to say” gaf Steven Ansell laatst in een interview aan over het gevoel dat hij en Laura-Mary Carter hadden na de laatste tour in het kader van hun titelloze album uit 2014. Toch zijn de afgelopen jaren de plooien gladgestreken en is er misschien toch wel onverwacht een nieuwe album; Get Tragic kwam deze week uit op het V2 label Jazz Life. Na de laatste tour waren er spanningen in huize Blood Red Shoes. Zodanig dat Laura-Mary haar geluk ik LA ging beproeven maar uiteindelijk weer terugkwam en in de tussentijd was Ansell naar eigen zeggen verdwaald in een woud van drank en drugs. Toen het duo toch weer de samenwerking opzocht brak Carter haar arm en misschien is dat wel een geluk bij een ongeluk geweest. Omdat ze letterlijk geen gitaar kon spelen pakte ze een keyboard en dit is ook wel één van de redenen van de wat veranderde muzikale richting van de band. Op Get Tragic stapt de band letterlijk af van hun traditionele sound en slaat meer de richting in van de elektronica zonder aan intensiteit te verliezen. Op de opener ‘Eye To Eye’, die al in 2017 is uitgebracht als single, is de nieuwe richting meteen duidelijk. De synthesizers vormen de basis van deze track dat de verhoudingen uit een recent verleden aardig weergeeft (“You go missing when you get bored / You never like to be ignored / Up and down like a see-saw / What are you fighting for”). Op ‘Mexican Dress’ schakelt het duo door waarbij de drumsound het nummer de nodige vaart geeft. ‘Bangsar’ begint spannend met Ansell als hoofdvocalist maar al snel krijgt het nummer een wat rauwer karakter waarbij vooral de harmonie tussen de beide stemmen prima werkt. ‘Nearer’ (ft. The Wytches) is sterk, terwijl ‘Howl’ wat springerig is maar wél dansbaar. ‘Find My Own Remorses’ is verrassend omdat Ansell hier de hoofdvocalen voor zijn rekening neemt én het feit dat hij dit waarachtig met verve invult. Verder is ‘Vertigo’ absoluut één van de sterkere nummers vanwege de intensiteit die dit nummer voortbrengt en laten ze op ‘Elijah’ nog een horen hoe de verhoudingen nog niet zo lang geleden waren. De reacties en meningen zullen verschillend zijn na het beluisteren van dit nieuwe album van de band die in het leden de hooggespannen verwachtingen moeiteloos inloste. Het is natuurlijk een prachtig verhaal hoe dit duo elkaar weer gevonden heeft en een nieuwe sound omarmd hebben. De titel Get Tragic is dan ook dramatisch goed gekozen. Veel luisterplezier

Te zien in Nederland

Meggie Rogers – Heard It In A Past Life

Meggie Rogers – Heard It In A Past Life

Label Capitol records

Beoordeling 8

Review Na twee albums op een indie label is de 24 jarige Meggie Rogers nu toe aan haar debuutalbum op een groot label. En dat gebeurd niet zomaar. Wanneer je een nummer schrijft en dit met emotie zingt voor Pharrel Williams, die op zijn beurt in tranen achterin zijn producers-stoel blijft hangen, dan is je missie geslaagd. ‘Alaska’ staat dan ook op dit album. Haar album bevat prachtige songs die ergens tussen de hedendaagse pop en de authentieke wijze van singer-songwriter liedjes ligt. Soms met een heerlijke R&B sound met ‘Say It’, soms catchy pop met Give A Little en dan weer intiem klein liedje met ‘Past Life’. Het mooie is dat dit album erg veel variatie op het album is terug te vinden. Verrassende pop melodie lijnen en erg aanstekelijk om mee te zingen. Het doet denken aan het succesalbum van Alicia Jordan, door de zangpartijen van Rogers is de R&B van Rogers sexy op o.a. ‘The Knife’ terug te horen. Als supportact stond ze al in een uitverkochte zaal voor Haim in Paradiso. Nu een jaar later mag ze het zelf doen in de veel grotere Afas zaal Meggie Rogers staat op 25 februari in Afas Live te Amsterdam

Coldplay - Live In Buenos Aires

Coldplay - Live In Buenos Aires

Label Parlophone

Beoordeling 8,5

Review Live In Buenos Aires is eindelijk uit. Zo net voor de kerstdagen misschien wel hét ideale cadeautje voor onder de boom. Deze dubbel-cd geeft de registratie weer van het laatste concert van de Head Full Of Dreams Tour, opgenomen in Buenos Aires. De dubbel-cd neemt ons mee naar het laatste concert dat Coldplay gaf in Buenos Aires in Argentinië op 7 november 2017, in het kader van de indrukwekkende wereldtournee. Coldplay koos voor deze tournee de grote stadions en zalen en gaven wereldwijd een 122 shows die door ruim 5 miljoen fans bezocht werden….. En wie er in Amsterdam of een ander concert bij was herinnert zich dat het op zijn minst een muzikale beleving was. Als geen ander weet Chris Martin en consorten het publiek mee te nemen in een muzikaal pandemonium waarbij je als publiek het gevoel één te zijn met en onderdeel uit te maken van de show. De registratie neemt ons in een 24-tal tracks mee door de bijzondere avond die een concert van Coldplay tegenwoordig is. Alle hits zoals ‘Viva La Vida’, ‘A Head Full Of Dreams’ ‘Adventure For A Lifetime’, maar ook klassiekers als ‘Yellow’, Clock’s’ en ‘Fix You’ komen voorbij. Met dit vijfde live-album wordt nog maar eens bevestigd dat Coldplay live misschien wel het best tot zijn recht komt. Coldplay hoort inmiddels in het rijtje Springsteen, The Stones en U2 en speelt moeiteloos avond na avond volle stadions plat. Dat is ook in deze mix wel terug te horen van dit album want regelmatig horen we het uitzinnige temperamentvolle Zuid Amerikaanse publiek nadrukkelijk. Verder valt op dat Chris Martin een aardig woordje Spaans spreekt en een nummer als ‘Amor Argentina’ is dan ook wel ingegeven door de locatie van het concert, evenals Coldplay’s interpretatie van ‘De Musica Ligera’. ‘Paradise’ en ‘In My Place’ zijn misschien wel hoogtepunten van deze avond en bij een nummer als ‘A Sky Full Of Stars’ hoor je het stadion nog eens ontploffen. Op dit album is duidelijk de interactie van vooral Chris Martin met het publiek te horen, iets wat we allemaal wel herkennen. Uiteraard is er ook een versie beschikbaar met de DVD-registratie en als bonus de film A Head Full Of Dreams. Veel luisterplezier.

Part Time - Spell#6

Part Time - Spell#6

Label Tough Love Records

Beoordeling 7,5

Review David Loca maakt al jaren muziek. Onder de naam Part Time bracht de in Los Angeles woonachtige muzikant al een aantal albums uit maar we kennen hem wellicht ook als David Speck en in combinatie met bands als The Dazzling Solomon Band en Time Flys. Voor dit nieuwste album Spell#6 koos de Amerikaan voor een andere benadering en nam het album op in een heuse muziekstudio in plaats van een kamertje drie hoog achter. Vanaf de eerste nooit van dit alweer zesde album heb je het gevoel het allemaal al eens gehoord te hebben. Anders gezegd, is Spell #6 inderdaad in 2018 uitgebracht? Het antwoord is natuurlijk ja maar Loca weet gewoon het gevoel van weleer weer te reproduceren. De eerste associatie met vervlogen tijden is de opener ‘Before You Fall Apart’ waarbij de associatie van Lloyd Coles’ ‘Rattlesnake’ voorbij komt. En er wordt op dit album vaker een herinnering aan prachtige popsongs opgeroepen, want bij het romantisch en intiem klinkende ‘It’s Alright With Me’ is het niet mogelijk om de parallel naar ‘Don’t Dream It’s Over’ van Crowded House niet te trekken. De titelsong doet wat melancholisch aan, mede ingegeven door de wat Lo-FI achtige sound en de langgerekte vocalen van Loca. Overigens kwam dit album mede tot stand door de medewerking van diverse namen waaronder ook Ariel Pink. ‘Hide’ en ‘Shatterd Love’ zijn luchtige, dansbare synthpopnummers geworden in de tijdsgeest van de 80’s en met het midtempo ‘I Can Treat You Better’ hebben we misschien wel de beste track van het album te pakken; een wat zwoel nummer dat als basis een soepele melodie heeft en waarbij de backing vocals, de saxofoon en wat samples voor de spreekwoordelijke kers op de taart zorgen. De twee bonustracks passen overigens perfect in de gecreëerde muzikale wereld van Loca. Spell#6 is natuurlijk geen plaat met vernieuwende popliedjes. Alles wat we horen hebben we de laatste decennia al eens ergens of van iemand gehoord. Maar is dat niet zo vaak het geval? De tien liedjes roepen een soort van nostalgisch gevoel op en dat kan toch ook weer verfrissend en prettig zijn? Kortom, een fijne luisterplaat. Veel luisterplezier.

Alessia Cara – The Pains of Growing

Alessia Cara – The Pains of Growing

Label Def Jam / Universal

Beoordeling 7,5

Review De Canadese zangeres Alessia Cara is inmiddels 22 jaar en heeft al een hele carrière achter de rug. De titel past dan ook bij de tijd van haar huidig leven. Drie jaar geleden scoorde ze al een enorme hit met ‘Here’ en tourde met Coldplay de afgelopen jaren. Met haar head full of dreams mocht ze een Grammy en Awards ontvangen en staat ze nu voor de uitdaging om een vervolg te geven aan haar succesvol debuut. Het album is dan ook een diverse pop en r&b album dat naadloos aansluit bij haar debuut album. Hier ging het nog om de verhalen en struggles van de eindfase van de tienerjaren, nu gaat het om keuzes te maken naar de volwassenheid. De zoektocht naar de liefde en de wens van de convertibel leven. Het past in de songs ‘Not Today’, ‘Trust My Lonely’ en ‘Confortable’. De overdenkingen over het liefdesleven in ‘7 Days’ is mooi weergegeven. Daar waar de songs beeldend zijn gerapt en gezongen, is voor Cara een grote kracht in haar songwriting. De emoties binnen de songs zijn puur en dat maakt haar even sterker dan haar concurrentie. Het kleine liedje ‘Whenever I live’ springt er tussenuit omdat het even wat anders is dan de elektropop en is dan ook een juweeltje op dit album. Of ze dit de komende jaren vast kan houden is nog een vraag, maar daarmee kan ze uitgroeien tot een wereldster die in het rijtje met Ariane Grande past.

Te zien in Nederland

The 1975 - A Brief Inquiry To....

The 1975 - A Brief Inquiry To....

Label Polydor

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album van de Britse formatie The 1975 zorgt voor de nodige gespreksstof. Liefhebbers en kenners vechten om hun gelijk en de meningen lopen uiteen van briljant tot imitatie. Toch is A Brief Inquiry Into Online Relationships een overtuigend album. Feit is dat de eerdere album van The 1975 meer dan goed waren en ook als zodanig beoordeeld. Een ander feit is dat we met z’n allen getuige zijn geweest van het afkickproces van frontman Matty Healy en het is dan ook niet vreemd dat we A Brief Inquiry Into Online Relationships in deze levenservaring worden meegenomen. Natuurlijk horen wij ook de overeenkomsten met Bon Iver’s 22, A Million, bij de 2018-uitvoering van ‘The 1975’ waarmee de band opent. Vervolgens is daar het uptempo ‘Give Yourself A Try’ dat zwaar op de synths leunt. Vervolgens is daar de catchy hitsingle ‘Tootimetootimetootime’ die je niet meer uit je hoofd krijgt en waar Healy niet exact meer weet hoe vaak hij die andere vrouw kuste en meer (I swear that I (Swear that I) / I only called her one time / Maybe it was two times? / I don't think it was three times / It can't be more than four times). Verrassend is ‘How To Draw / Petrichor’ dat erg goed wordt opgebouwd en met ‘Love It If We Made It’ hebben we misschien wel het beste nummer te pakken met een stevige beat, niet mis te verstane teksten (“We're fucking in a car, shooting heroin”) en een vocaal ijzersterke Healy. Het eerste momentje van rust is het akoestische ‘Be My Mistake’ en verder is vooral het laatste deel wat rustiger met nummers als ‘Surrounded By Heads And Bodies’ waar de frontman terugblikt op zijn afkickperiode en ‘Mine’, dat wat jazzinvloeden kent en smaakvol wordt neergezet. Dé hitsingle op dit album en waar alles bij elkaar komt is waarschijnlijk ‘It’s Not Living (If It’s Not With You)’ en ook dit is zo’n nummer dat je eindeloos kunt draaien. Afsluiten doet de band in stijl met ‘I Always Wanne Die (Sometimes)’dat elementen van een klassieke rocksong in zich heeft. A Brief Inquiry Into Online Relationships is een album dat fantastisch in elkaar zit. Geen consistente lijn qua muziekstijl maar de band haalt werkelijk alles uit de kast om met maar liefst 15 tracks te overtuigen. En dat doen ze met als resultaat dat dit album bij elke luisterbeurt mooier wordt. Soms intiem, soms knallen uit de speakers. Op 28 juni staat de band op het Rock Werchter festival zodat we ze ook live kunnen bewonderen. Veel luisterplezier.

Lany - Malibu Nights

Lany - Malibu Nights

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Het tweede album van de Amerikaanse formatie Lany is een feit. Malibu Nights kwam onlangs geruisloos uit en Paul Jason Klein neemt ons deze keer mee op een onvervalste “heartbreak”-trip. Het Indie-pop trio bestaande uit Paul Jason Klein (lead vocals/keyboard), Jake Goss (drums/sampling pad) and Les Priest (synthesizers/backing vocals/guitar) is dus amper twee jaar na het debuut terug met een nieuw album. Na een uitgebreide wereldtour doken de heren weer de studio in en al snel waren er de negen songs met dromerige pop die op Malibu Nights te beluisteren zijn. ‘Valentine’s Day’ begint subtiel met wat pianospel en is de meest ingetogen en het contrast is dan ook groot met een nummer als de opener ‘Thick And Thin’. Op de titelsong weten de heren hun wat dromerige synths te combineren met wat R&B invloeden. Opvallend dat deze keuze erg goed lijkt te passen en bij ‘Taking Me Back’ wordt dit kunstje met succes nog eens herhaald. Het zal tijdens het luisteren van dit tweede album niemand ontgaan dat het universele thema liefdesverdriet, na de relatiebreuk met Dua Lipa van Klein, als een rode draad door de “Dreampop” van Lany loopt. Iedereen maakt in zijn leven wel eens liefdesverdriet mee en Klein neemt ons mee in zijn ervaringen tijdens dit proces. Zo horen we op ‘I Don’t Wanna Love You Anymore’ de herinnering (“Last night I finally cried / remembered us in London, your chocolate covered eyes”) en ook het verrassend uptempo ‘Thru These Tears’, één van de meest krachtige nummers op het album, is een directe verwijzing naar de relatie die de frontman met Dua Lipa had. Na negen nummers hebben is het verhaal verteld. Geen ingewikkelde composities of hoogdravende popsongs, maar gewoon lekker en aangenaam klinkende Dreampopsongs. En op zich is daar niets mis mee. Overigens gaan de heren weer uitgebreid op tournee en zullen ook Nederland aandoen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Helene Fisher - Best of...

Helene Fisher - Best of...

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Hoewel ze van Russische komaf is, is Helena Fischer vooral bekend als zangeres van de Duitstalige pop. En dit doet ze dan ook met veel succes. Haar albums zijn al ruimt 15 miljoen maal verkocht en staat op het podium met Michael Bolton en Udo Jurgens. Het Best Of … album is niet haar eerste best of album. Ditmaal zijn we bijna 10 jaar later dan de eerste en zijn er weer vele hits aan toegevoegd. Het zijn de bekende typische schlager songs die erg populair zijn en daarna worden gecoverd door diverse Nederlandse artiesten. Hoewel ze geen hits scoort in de lijsten van Nederland, weet ze in september een Gelredome in Arnhem te vullen. Dus genoeg mensen die haar songs omarmen. En eerlijk is eerlijk. Het klinkt allemaal als een klok en het is vet commercieel, glad en gepolijst. Maar hier is ook een markt voor en om deze fans te begrijpen is dit een gemakkelijke instapper.

Te zien in Nederland

Take That - Odyssey

Take That - Odyssey

Label Universal music

Beoordeling 7,5

Review Het is Take That uit het Schotse Glasgow die de wereld even deed shaken. De boy-band met Robbie Williams werd vooral muzikaal ingevuld door Gary Barlow. Zijn songs werden enorme hits en was het ook een groot verlies dat deze act aankondigde dat men ieder solo verder ging. Hier werd Williams voor beloond door het de meest succesvolle Take That-ter te worden. Wanneer de band met de Olympische Spelen als reünie bij elkaar kwam, liet Williams verstek gaan. Toch werd het vuurtje weer aangewakkerd en kwam er een vervolg aan de reünie. Het werd in 2014 Jason Orange allemaal te veel en stopte met de band, terwijl de andere heren altijd de deur voor hem open hielden ging hij hier niet op in. Inmiddels is hij vervangen door Howard Donald. Dat Barlow goede songs schrijft is terug te vinden in de vele prijzen en hun grote hoeveelheid goud en platina albums. Nu 30 jaar lang Take That is een feestje waard. Een her-geproduceerd album door Stuart Price met alle hits en 3 nieuwe songs ‘Out of Our Heads’, ‘Spin’ en ‘Everlasting’ Het doet het altijd goed voor de kerstdagen!

Te zien in Nederland 17 juni 2019 Afas Live te Amsterdam

Amy MacDonald - Woman of the World

Amy MacDonald - Woman of the World

Beschrijving Virgin / EMI/ Universal music

Beoordeling 7,5

Review De Schotse zangeres Amy MacDonald weet Europa 10 jaar geleden te veroveren met haar debuut album ‘This is The Life’. De single ‘Mr. Rock and Roll’ werd in de Lage Landen een knoepert van een hit. Toch wist ze dit niet vast te houden waardoor de aandacht voor haar langzaam verdween. Met het album ‘Woman of the World’ brengt ze alle hits en betere songs van de albums bij elkaar. Dit aangevuld met 2 nieuwe nummers ‘Slow It Down’ en ‘Dream On’. Maar de songs zijn zeker de moeite waard. De zangeres met haar akoestische gitaar kan swingend uit de kast komen. Vol hartstocht weet ze de songs nog steeds te vertolken. Met een akoestische versie van ‘Down By The Water’ of de live versie van ‘Give it All Up’ weet ze de passie in de songs prachtig te brengen. Een verzamelalbum met een terecht label van best of… Amy MacDonald is te zien in Nederland op 25 maart TivoliVredenburg te Utrecht

Jacob Banks - The Village

Jacob Banks - The Village

Label Interscope Records

Beoordeling 8,5

Review Het debuutalbum van de uit Birmingham afkomstige Jacob Banks is uit. Village is de titel van dit indrukwekkende album van de man die over Nigeriaanse roots en een imponerend stemgeluid beschikt. Vorig jaar was daar ineens die single ‘Chainsmoking’, afkomstig van één van de drie EP’s die deze 27-jarige R&B-artiest uitbracht. Een jaar later is daar het eerste volwaardige debuutalbum en natuurlijk mag deze hitsingle niet ontbreken; sterker nog, het is de openingstrack op Village geworden. Tijdens het luisteren naar deze twintiger die over een doorleefde, diepdonkere stem beschikt horen we diverse muziekstijlen met elkaar verweven worden. R&B als basis met daar door heen soepele soul, wat Cariben en natuurlijk mogen de Afrikaanse invloeden niet ontbreken. Niet vreemd natuurlijk gezien zijn Nigeriaanse afkomst en daarmee legt hij ook een directe relatie naar de albumtitel, die op zijn beurt weer verwijst naar het spreekwoord “It Takes A Village To Raise A Child”. Dat spreekwoord betekent weer dat bij het opvoeden van kinderen niet alleen de ouders direct betrokken zijn, maar ook de gemeenschap en de mensen in de directe omgeving van het kind. Village opent dus met het al bekende ‘Chainsmoking’ om daarna met ‘Love Ain’t Enough’ meteen één van de visitekaartjes af te geven. Soepel klinkende R&B met toch wel wat Jamaicaanse invloeden en die donker, doorleefd klinkende stem van Banks. Nummers als ‘Prosecco’ en ‘Keeps Me Going’ hebben onmiskenbaar Afrikaanse invloeden. ‘Slow Up’ is het nummer waar Banks het meest trots op is en gaat over de leefomstandigheden van kinderen in bepaalde landen. Daar waar kinderen om te overleven sneller volwassen moeten worden dan in de Westerse wereld. Dit wat rustigere nummer is ook weer doorspekt met R&B en kent een ongekende spanningsboog en zorgt voor kippenvel. Maar lang niet alles op Village is dansbaar want Banks laat horen ook met wat rustiger werk prima uit de voeten te kunnen. Het duet ‘Kumbaya’ dat Banks samen met Bibi Bourelly zingt is lekker loom en de heldere stem van de zangeres zorgt voor een meer dan aangenaam contrast met het donkere stemgeluid van Banks. Een ander duet en misschien wel een verrassing is ‘Be Good To Me’, een nummer dat weer hypermoderne invloeden kent en waar we de Zweedse R&B zangeres Seinabo Sey horen. ‘Caroline’ is de ballad waar Banks met zijn stem toch breekbaar klinkt en natuurlijk vinden we het prachtige ‘Unknown (To You) ook op dit album terug. Afsluiter is de gevoelige piano ballad ‘Peace Of My Mind’. Tussen al dat dansbare en het rustigere werk past een nummer als ‘Mexico’ prima en met ‘Nostalgia’ hebben we nog een absoluut topnummer. Dit is weer één van de verrassende debuutalbums. Jacob Banks is een echte verhalenverteller en soms is het taalgebruik (vooral voor het preutse Engeland) nét over het randje. Sommige nummers zijn wat autobiografisch maar het is vooral zijn stem, zijn emoties en de composities die dit album tot een hoger niveau tillen. Een aanrader. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Eros Ramazzotti – Vita Ce N’e’

Eros Ramazzotti – Vita Ce N’e’

Label Polydor/ Universal Music

Beoordeling 8

Review De Italiaanse zanger Eros Ramazzotti wist in de jaren 80 de vrouwen te veroveren met zijn looks en de heerlijke stem wanneer hij ‘Musica E’ en ‘Se bastasse una canzone’ liet klinken. De prachtige zomeravonden van de vakantie werden herleeft en de vrouwen vielen als bosjes voor deze man. Niet alleen de looks maakte hem groot. De prachtige popsongs en ballads over het liefdesleven, de mediterrane klanken in zijn muziek werkt als koren op de muzikale molen. Marco Borsato en John Ewbank hebben erg goed naar deze man geluisterd en weten hun populariteit uit te werken zoals Ramazzotti dit doet. Het geeft aan hoe groot deze man niet alleen in eigen land is, maar eigenlijk in heel Europa. De songs zijn pakkend en herkenbaar. Van de danspop van ‘Una Vita Nuova’, ‘Per Il Resto Tutto Bene’ of de ballade pop van ‘Ho Bisongo Di Te’. Het deint allemaal zoals de boot op het water moet voortkabbelen. Met dit album is er dan ook niets nieuws. Hooguit de vrouwelijke vocalen van Alessia Cara in ‘Vale Per Sempre’, Luis Fonsi in ‘Per l Estrade Una Calzone’ en Helene Fischer in ‘Per Il Resto Tutto Bene (II)’. Ramazzotti weet altijd een of enkele duetten op de albums te brengen. Het album is vertrouwelijk en exact dat wat je van hem mag verwachten. Met een kaarsje en wijntje is dit een muziekje dat naadloos aansluit bij een mooie romantische avond.

Te zien in Nederland

Simply Red - Symphonica in Rosso

Simply Red - Symphonica in Rosso

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review De Britse act Simply Red wist zich halverwege de jaren 80 enorme hits te scoren met Money’s Too Tight For Mention en de cover ‘Holding Back The Years’. De band van Mick Hucknall kreeg de naam mee omdat men fan zijn van de voetbalclub Manchester United. Maar omdat de heren beroemd werden werd de naam gelinkt aan de rode haardos van Huchnall. Nu kun je het ook linken aan de wens dat men het Symphonica in Rosso als hoogtepunt van hun carrière wilde behalen. Deze kans werd in 2017 benut en in de Nederlandse ZiggoDome uitgevoerd. Een avond waar men begon met de jazz sound dat men tegenwoordig vertolkt met het toepasselijke Frank Sinatra cover ‘All or Nothing at All’ of het zwoele ‘Big Love’. Natuurlijk wordt het gedurende de avond een hit feestje met ‘New Flame, ‘Sunrise’, ‘It’s Only Love’ en het mooie ‘Something Got Me Started’ om met ‘Fairground’ de avond af te sluiten. Voor degene die deze avond in real life hebben beleefd, mist men op dit album het nieuw te presteren nummer ‘Queen’ en de bijdrage van Ruben Hein, KT Turnstall en Glennis Grace. Wellicht had de band de laatste nu wel op deze plaat willen hebben, maar toen was de keus al gemaakt. Het album eindigt met ‘My Way’ en hun enorme hit en cover ‘If You Don’t Know Me By Now’. Het was een prachtige avond dat nu op cd en dvd/ blue ray verkrijgbaar is.

Te zien in Nederland

Herbert Gronemeyer - Tumult

Herbert Gronemeyer - Tumult

Label Vertigo / universal

Beoordeling 8

Review De Duitse singer- songwriter Herbert Gronemeyer behoort met zijn album 4630 Bochum tot een van de best verkochte Duitstalige album in in zijn land. De man die prachtige songs heeft geschreven waaronder ‘Der Weg’, ‘Halt Mich’ en het beroemde ‘Mensch’. De man voor Nederlandsche begrippen te vergelijken met Bram Vermeulen met een status waar Andere Hazes (sr) jaloers op zijn geweest. Het is misschien voor veel mensen niet direct voor te stellen, maar hij speelde de stadions vol en weet tot op de dag van vandaag nog een bijzondere positie in te nemen in de wereld van de muziek. Zijn teksten zijn maatschappelijk bepaald, maar ook filmisch en beeldend in de teksten. Dit weet hij wederom met muziek zo op elkaar aan te sluiten dat het een geheel is. Het klinkt allemaal simpeler dan het is. De emoties spreken vanuit zijn taal met de extra expressie in de muziek vele mensen aan. De titel van het album Tumult geeft alles aan wat er in Duitsland op dit moment afspeelt. Dit album is een weerspiegeling van de mensen die hun ‘Sekundengluck’ zoeken, ‘Warum’ en de liefdesliedjes ‘Und Immer’, ‘Lebe Mit Mir Los’ en ‘Mein Lebensstrahlen’ zijn weer juweeltjes die alleen uit de pen van Gronemeyer kunnen komen.

Te zien in Nederland 1 april 2019 Afas Live te Amsterdam

Mumford & Sons - Delta

Mumford & Sons - Delta

Label V2 records

Beoordeling 8

Review Wanneer Marcus Mumford om 2007 in London zijn folkpop act opricht had hij niet kunnen voorzien dat dit een enorm succes zou worden. Het debuutalbum Sigh No More werd direct al een succes met de hits ‘Little Lion Man’, ‘the Cave’ en het ‘I Will Wait’. Met het album Babel deed men het dunnetjes over, al werd het met het album ‘Wilder’ al een stuk minder. De harmonische vocalen klinken weer prachtig bij de eerste klanken van het nieuwe album van Mumford & Sons Delta. De drama in de zang van ‘42’ versterkt de teksten over het verlies van de dierbare. Het is als een thema door dit album. De single ‘Guiding Light’ kent dezelfde strekking van afscheid. Het album is ingetogen ten opzichte van hun energieke start. Toch kent het album prachtige songs waaronder het ‘Woman’, ‘October Skies’ en de liefdesverklaring van ‘If I Say’. Het album geeft een nieuwe Mumford & Sons weer. Meer ingetogen, intiemer en met meer inhoud en kleur. Het is dan ook een mooi album geworden waar Wilder als een voorproefje voor diende. De band zal zich komend jaar op de festivals laten zien en dat is altijd een feestje!

Te zien in Nederland

Imagine Dragons - Origins

Imagine Dragons - Origins

Label Interscope

Beoordeling 8

Review Wanneer Marcus Mumford om 2007 in London zijn folkpop act opricht had hij niet kunnen voorzien dat dit een enorm succes zou worden. Het debuutalbum Sigh No More werd direct al een succes met de hits ‘Little Lion Man’, ‘the Cave’ en het ‘I Will Wait’. Met het album Babel deed men het dunnetjes over, al werd het met het album ‘Wilder’ al een stuk minder. De harmonische vocalen klinken weer prachtig bij de eerste klanken van het nieuwe album van Mumford & Sons Delta. De drama in de zang van ‘42’ versterkt de teksten over het verlies van de dierbare. Het is als een thema door dit album. De single ‘Guiding Light’ kent dezelfde strekking van afscheid. Het album is ingetogen ten opzichte van hun energieke start. Toch kent het album prachtige songs waaronder het ‘Woman’, ‘October Skies’ en de liefdesverklaring van ‘If I Say’. Het album geeft een nieuwe Mumford & Sons weer. Meer ingetogen, intiemer en met meer inhoud en kleur. Het is dan ook een mooi album geworden waar Wilder als een voorproefje voor diende. De band zal zich komend jaar op de festivals laten zien en dat is altijd een feestje!

Te zien in Nederland

Barbera Streisand - Walls

Barbera Streisand - Walls

Label Sony

Beoordeling 8,5

Review Wat hebben Roger Waters en Barbera Streisand gemeen?? Het zijn twee grootheden in de popmuziek en ieder op hun eigen wijze. Ze weten nu beide een Wall op te bouwen, maar vooral zijn ze bezorgd over wat er in de wereld gebeurd. De linkse hobby dat men gebruikt is vooral een podium te maken om te laten zien wat mensen waaronder Trump doen en wat er in het verleden is gebeurd wanneer je dit gedrag vertoont. De boodschap is vooral Denk eerst beter na voordat je wat doet. Met “What’s on my Mind” opent Streisand haar album om de zorgen uit te spreken. Dat het allemaal mooier lijkt dan het is. Dat de leugen regeert (Don’t Lie To Me) en dat de wereld niet alleen om geld gaat. Dat kunnen zij weten, gezien deze mensen ook meer dan gemiddeld verdienen zullen we maar zeggen. Dat de dromen en de hoop voor een betere wereld vervagen in ‘Better Angels’, maar dat we ons er niet bij moeten neerleggen en opstaan voor openheid. Dat de media en artiesten geen vijanden zijn maar een spiegeling van de wereld aan de kaak stellen. Dat de problemen met liefde opgelost moet worden in ‘Love is Never Wrong’, zal niet direct een economische oplossing zijn, maar vanuit deze gedachte zal er voor iedereen ruimte zijn en dat voelt ook beter. Daar wanneer je een muur om je heen bouwt is er geen ruimte meer voor in en externe contacten. Met de stenen die je opbouwt moet je ook uiteindelijk afbreken om verder te kunnen. Dat vertaald Waters in een individuele situatie in Pink Floyds The Wall. Dit wordt dan al snel een psychiatrische situatie, wat gebeurd er wanneer je dit met een heel land doet??? Dat is het verhaal van Streisand op deze Walls. Er is genoeg ruimte voor iedereen wanneer we US met het vrijheidsbeeld op een centrale plek hebben staan, waarom gedragen we ons niet als ‘Lady Liberty’?? Alles wat er nu in de US speelt zit in dit album verwerkt. Een album dat we niet snel van Streisand verwachten, maar voor haar (en vele muzikanten en kunstenaars met linkse hobby’s) noodzakelijk is. Voor de mensen die wat rechtser georiënteerd zijn is het maar de vraag of ze ooit deze geluiden horen of willen horen. Zij zullen dit betitelen dat deze artiesten weer gebruik maken van de situatie om veel geld te verdienen. Alleen vergeet men even dat deze mensen al veel geld hebben en al veel charity work doen en nu gebruik maken van hun platform om te laten weten dat het misschien anders kan. Met het ‘Imagine’ van John Lennon en ‘What a Wonderful World’ van Sam Cooke mengt ze de songs van de meeste idealen van de mens. Je hoort deze liedjes over de hele wereld. Er is altijd wel iemand op een gitaar in en krottenwijk of in een karaoke- skybar die dit zingt. Prachtige plaat! Hoop alleen niet dat ze nu weer op tournee gaat. Kosten kaartje; 200-1000 euro.

Te zien in Nederland

Empress of - US

Empress of - US

Label Caroline rec.

Beoordeling 7

Review Het is de Latin Amerikaanse singer – songwriter Lorely Rodrigues die in 2015 met het album Me verscheen. Nu weet ze dat ze er niet alleen voor staat en komt ze met het nieuwe US. Onder het genot van een potje Tarot kaarten trekken pakt Lorely The Empress uit de stapel en besluit dat dit de naam wordt waarmee ze de wereld wil veroveren. De elektropop van haar zijn vooral liedjes te noemen. Met ‘Trust Me Baby’ laat ze haar latin klinken al heeft het ook iets van een van een tienerpop sound a la Britney Spears. Het ‘When I’m With Him’ is inmiddels een hit geworden. Toch blijft het album met de songs ‘All For Nothin’, ‘I Don’t Even Smoke Weed’ en ‘Again’ vooral braaf en hoog gezongen. Maar echt inspirerend is niet album niet. In het kader van US is ze mij al even een poosje geleden kwijt geraakt, maar ik begrijp dat hier zeker een publiek voor is.

Te zien in Nederland

Christine and the Queens - Nouvel

Christine and the Queens - Nouvel

Label Because / Universal

Beoordeling 8

Review De Franse zangeres Heloïse Letissier wist in 2010 af te studeren en de keus te maken om een band te starter. Christine and the Queens wist met twee ep’s zich in de kijker te spelen en het voorprogramma te doen voor Likke Li en Stromae. Het leverde haar de doorbraak en met het debuutalbum Chaleur Humaine werd dit bekroond met een serie hits waaronder het nummer ‘Christine’. Nu is her het vervolg van het debuutalbum ‘Human Heat’ waarbij wordt opgemerkt dat Christine met kort haar door het leven gaat en het hier gaat om de naam Chris gaat, dat optimaal op de hoes is te lezen. Nouvel is wederom een prachtig album dat de Franse taal een internationale push kan geven. Het mooie is dat het album zowel in het Frans als in het Engels is ingezongen. Zo is de single’ Girlfriend’ (ft Dam-Funk) als ‘Damn, Dis-moi’ ((ft Dam-Funk) uit gebracht. Het album met elektropop is relaxt te noemen en kleint ontspannen maar erg catchy. Het is dan ook niet vreemd dat van het support met Stromae veel heeft overgenomen en verwerkt heeft in haar eigen werk. Goede inspiratiebron dus. Van het swingende ‘5 dollars’ naar de laid back 80sound van ‘Goya Soda’. Maar de dance scene kan zich opmaken met ‘Damn’ en ‘Make Some Sence’. Het album raakt in het tweede deel wat in herhaling maar wat is er mis mee als de songs lekker klinken

Te zien in Nederland 13 okt Afas Live te Amsterdam

Cloves - One Big Nothing

Cloves - One Big Nothing

Label Interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review De jonge zanger uit het Australie weet met het tweede seizoen van The Voice in haar land hoge ogen te scoren. Haar ‘Brand New Key’ werd een enorme hit al heeft ze de finale uiteindelijk niet gehaald. Nu is ze terug met een volledig album vol popsongs. De hits ‘Hit Me Hard’, ‘California Numb’ en ‘Wasted Times’ staan allen op dit album. Haar stem is iets lager in de zang waardoor haar songs uniek klinken in de wereld van de hits van vandaag. Met haar (akoestische) gitaar zijn de intro’s mooi en relaxt zoals het op het ‘Better Now’ weerklinkt. Daarna volgt al snel weer een stevig accent waarbij de band volledig invalt. Het is een herhaling van facetten op dit album dat in ieder nummer anders wordt opgepakt. De songs blijven toch spannend klinken en daardoor is het album een prima popalbum. We zijn wel benieuwd hoe het vervolg wordt of dat het wederom een herhaling van facetten wordt.

Te zien in Nederland

Boy George Culture Club - Life

Boy George Culture Club - Life

Label BMG

Beoordeling 8

Review Wanneer we de naam Boy George zien verschijnen, wordt al snel de link gelegd naar de jaren 80 act Culture Club. In de video’s waar een man met vrouwelijk gedrag en kleding droeg. De homoseksuele en androgyne man was toen misschien voor de een shockerend, voor de ander een baanbrekende actie. Hierdoor is de aandacht wel eens wat van de band weggehaald. Maar hier ging nog wat aan vooraf. Wanneer drummer Jon Moss eerst de band Adam & the Ants om zeep had geholpen en met the Ants de band Bow Wow Wow start, was Boy George de gewenste zanger. Al paste dit niet met de sound van de punkrockers. Hierdoor gooide Moss (met zijn rumba rock drums sound) het roer om en start Culture Club met enkele leden van the Ant/ Bow wow wow. De songs van het debuut album “Do You Really Hurt Me’, ‘Karma Chameleon’ en ‘Church of the Poison Mind’ werden grote hits en de band was gesetteld. Inmiddels is de band weer tot leven gebracht. En eerlijk gezegd verbaasd het me dan ook niet dat dit een erg goed album is geworden. De heren zijn al enkele jaren bezig met een reünie en met Life weet men een album te maken dat swingt met blazers in de songs waaronder ‘Resting Bitch Face’ en de bekende gospel oooh en aah’s in ‘Different Men’. En het sterke begin met ‘God & Love’ of het prachtige einde met ‘Life’ brengt de band terug. Wellicht zullen ze het succes voor weleer niet meer halen, maar het is zeker de moeite waard om dit album te beluisteren.

Te zien in Nederland

Klaus Johan Grobe - Du Bist So

Klaus Johan Grobe - Du Bist So

Label Trouble in Mind/ Konkurrent

Type project 7,5

Review Het was in de jaren 80 dat we die Deutsche Welle zagen voorbij komen. Inmiddels is de muzikale Duitstalige golf nog steeds niet gegroeid. Hoewel er veel muziek wordt gemaakt bij onze oosterburen komt dit maar amper over de grens van Nederland terecht. Maar in Duitsland is het wel populair en weet de Zwitserse band Klaus Johann Grobe hier optimaal van te profiteren. De band Klaus Johann Grobe zou je zeggen?? Ja, de heren hebben een fictieve naam gevonden voor hun project. Met de electropop in het Duits is de band uitgegroeid tot een internationale act dat veel volgelingen kent. Afgelopen tour stond de band in US als support act voor de psychedelische Unknown Mortal Orchestra. Het album is vooral een electro- popalbum geworden met veel gemakkelijk in het gehoor liggende songs. ‘Discogedanken’, ‘Ja!’ en ’Der Konig’ zijn de eerste songs van het album die vooral pakkend zijn. De jaren 80-90 sounds hoor je optimaal terug. De lichte casio sound dat we ook kennen van de begin jaren van Depeche Mode zijn volop aanwezig. Al zijn de songs vooral gemakkelijk in het gehoor liggend en hierdoor pakkend. Het zijn echte liedjes met kop en staart die gemiddeld niet langer duren dan 3 minuten. Even door de Duitse klanken luisteren, dan is het een prima album!

Te zien in Nederland

Tamino - Amir

Tamino - Amir

Label Communion / Caroline

Beoordeling 8

Review De eerste klanken van het album van Tamino klinken moeizaam en zwaar. Laat je door het nummer ‘Habibi’ niet leiden want het album is een prachtig ingetogen album met mooi liedjes. Amir is het debuutalbum van de Belgisch/ Egyptische man. Tamino weet een prachtige balans te maken van Europese pop met Arabische klanken en vocalen. Hij won het talentenprogramma van onze zuiderburen ‘De Nieuwe Lichting’. Hier kreeg hij de naam als de nieuwe Jeff Buckley. Afgelopen jaar stond de man op diverse grote popfestivals waardoor hij enorme ervaring op heeft gedaan. De songs ‘Tummy’, ‘Sun May Shine’ en ‘So It Goes’ zijn prachtige popsongs te noemen. Met de donkere stem dat wordt afgewisseld met heldere klanken in de refreinen maakt dat iedere song afwisselend is. Het doet soms denken aan een jonge Cohen die zijn eerste plaat in de huidige tijd zou hebben gemaakt. Het prachtig en rustgevende ‘Indigo Night’ of het heerlijke popnummer ‘Cigar’ doet denken aan Nick Cave die zich op de popsound heeft gestort. Het is dan ook een mooi debuut van Tamino en een mooi aanwist voor de muziek.

Te zien in Nederland

Echo & The Bunnymen - The Stars, The ...

Echo & The Bunnymen - The Stars, The ...

Label BMG

Beoordeling 8

Review Echo & The Bunnyman waren in de jaren ’80 een topact. Betiteld als “Postpunk” of/en “New Wave”-band waren ze erg succesvol met nummers als ‘Bring On The Dancing Horses’ en ‘Silver’. Nu is er een nieuw album dat dat we kunnen plaatsen onder de noemer “afgestoft en opgepoetst”. Dat afstoffen en oppoetsen is wel dingetje bij The Stars, The Oceans & The Moon, want we hebben het niet over zo maar een geremasterde versie. Alle nummers zijn opnieuw ingespeeld en ingezongen en opvallend is de alom aanwezigheid van de strijkers die de nummers die wij uit vervlogen tijden kennen wél een ander karakter meegeven, iets wat frontman McCulloch als “strings and things” omschrijft. Ook de stem van Ian McCulloch is de afgelopen jaren aan wat slijtage onderhevig geweest, maar echt hinderlijk is dat niet. De combinatie van deze factoren zorgt er namelijk voor dat dit album zeer eigentijds klinkt. De verzameling nummers voelen in dit nieuwe jasje goed aan; luister maar eens naar de nieuwe versie van ‘Seven Seas’, waar McCulloch toch nét iets doorleefder klinkt en de muzikale omlijsting van accordeon, strijkers en gitaar “Lou Reed”-achtig mooi is. Ook de recente uitvoering van ‘Bring On The Dancing Horses’ klinkt wat eigentijdser dan de versie uit 1985, al had die “eighties”-sound natuurlijk ook zijn eigen charme. Nummers als ‘Lips Like Sugar’, ‘The Cutter’ en ‘Rescue’ daarentegen klinken alsof ze net zijn geschreven. En we hebben het hier dus over tracks die blijkbaar over een houdbaarheid van meer dan 30 jaar beschikken! Credits gaan dus ook uit naar gitarist Will Sergeant die naast frontman McCulloch nog het “oude hart” van deze band vormt. Ook ‘Rust’, een nummer uit de comeback-periode van de band (1999), is in een prachtige variant hier terug te vinden. Om dit album nog wat meer glans te geven zijn er ook een tweetal nieuwe tracks te beluisteren; ‘How Far’ en ‘The Somnambulist’, beide gitaar gedreven songs waarop het goed meedeinen is en die herkenbaar klinken. Hoe je dit album waardeert is vooral het perspectief dat je hanteert. Ben je een fan dan moet je dit album sowieso hebben; dertien tracks in een nieuw jasje én twee nieuwe bonustracks. Maar ook voor de echte muziekliefhebber is dit een interessante uitgave, want dit uit eerder uitgebracht werk bestaande album klinkt eigentijds en McCulloch en Sergeant weten de nummers een tweede leven mee te geven. Een meer dan geslaagd album. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Anouk - Wen D'r Maar Aan

Anouk - Wen D'r Maar Aan

Label Universal

Beoordeling 8

Review In 2015 was daar ‘Dominique’ en heel Nederland stond op zijn kop. Anouk met een Nederlandstalig liedje …. die hadden we met z’n allen niet aan zien komen. Nu is daar Wen D’r Maar Aan, het nieuwe album van Anouk met alléén maar Nederlandse liedjes. Of het went zal de tijd leren. Feit is dat Anouk op dit album weer over verloren liefdes, haar gezin, de liefde maar ook over haar onzekerheid zingt. Alleen nu in het Nederlands. En ja, dat is even wennen. Geen rockster op dit album, geen échte doorleefde soul maar meer dan aangename Nederlandse popsongs waarbij het inderdaad vreemd is om Anouk in onze moederstaal te horen. Maar haar stem is nog steeds prachtig en kleurt aansprekend bij de teksten. En Anouk gaf bij DWDD ook aan dat dit project eigenlijk met ‘Dominique’ begon. Iets nieuws, een uitdaging, een op zich staan project. We moeten tijdens de komende concerten dan ook niet verwachten dat onze Haagse trots veel van dit album gaat spelen. De songs gaan dus over doodgebloede liefdes bij het prachtige ‘Ik Mis Je’ en het tekstueel misschien wel wat platte ‘Het Is Klaar’ is een rechtstreekse ode aan eerdere, verbroken liefdes. Liefdesverdriet en het verlangen naar een oude liefde is het thema bij de mooie ballad ‘Kom Terug’, die smaakvol wordt omlijst door strijkers. Maar Anouk durft ook over haar gezin te zingen bij “Ver Weg Van Jou’ en niet alles is vrolijk als ze over donkere periodes in ‘Red Mij’ zingt, misschien wel het mooiste nummer op dit album. Het is een zeer persoonlijk nummer waarover Anouk in een interview zei : “Het gaat over hetgeen dat ik niet kan vinden op dat moment”. Naar wie de Haagse Rockster hier verwijst mag iedereen voor zich invullen maar lees maar mee met het laatste couplet : “Red mij, laat me niet meer los / Elke dag verlies ik sanity en trots / Red mij, laat me niet alleen / Geloof me mijn hart is echt niet gemaakt van steen / Ik smeek U, 'k smeek U op m'n / knieën / Ik smeek U, ja”. Verder is het mooi en ingetogen ‘Jij’ een absoluut pareltje waarmee ze bij DWDD al indruk maakte. Uiteraard mag ‘Doninique’ niet op dit album ontbreken en dit nummer vinden we dan ook als afsluiter terug. Wen D’r Maar Aan is een gewaagd en uitdagend project waarbij er fans zullen afhaken maar evengoed zal Anouk nieuwe luisteraars aan zich binden. Anouk zelf gaf ook aan dat ze erg moest wennen aan haar Nederlandse zangstem. Daarbij kwam dat de teksten in het Nederlands naar haar mening soms te plat en dan weer te netjes waren. Evengoed een zeer geslaagd album waarbij de stem van Anouk uiteindelijk overwint. Veel luisterplezier.

Donna Missal - This Time

Donna Missal - This Time

Label Harvest Records

Beoordeling 8

Review Het debuutalbum This Time van Donna Missal is uit. De Amerikaanse singer/songwriter uit New Jersey zegt dat het album niet zo zeer gebaseerd is over universele thema’s als liefden verdriet maar vooral over keuzes voor jezelf durven maken en jezelf leren kennen. “My album THIS TIME is inspired by all of the influences that permeated my childhood, teenhood, and adulthood.” Het album bestaat vooral uit nummers die doorspekt zijn van R&B. De meeste dansbaar, andere weer vrij rustig. Maar het mooiste verhaal zit in de afsluiter ‘Don’t Say Goodnight’. Het demo-achtige nummer is nog steeds dat origineel dat tijdens wat proefopnames met Nate Mercereau werd opgenomen en hier puur op de plaat is gezet. Donna geeft aan vanaf dat moment een soort van “soulmate” in Nate gevonden te hebben. Maar zoals gezegd is R&B de rode draad op dit debuutalbum. Nummers als ‘Girl’, ‘Transformer’ en ‘Thrills’ zijn soepel klinkende midtempo nummers, terwijl een nummer als ‘Driving’ een wat rustiger en mystieker karakter heeft en op sommige momenten wat doet denken aan miss Lana del Rey en heeft een wat mystieker karakter Donna heeft overigens haar liefde voor muziek van geen vreemden. Haar vader was een singer/songwriter in New York met een eigen studio en zelfs haar oma heeft een muzikale geschiedenis. Opgegroeid tussen R&B grootheden als Beyoncé vormde zich langzaam haar eigen stijl en voorkeur. ‘Jupiter’, een wat meer poppy-nummer is één van de drie tracks op dit album die ze samen met Sharon van Etten schreef. Naast ‘Test My Patience’ is vooral de titelsong ‘This Time’ ijzersterk; instrumenten die via MPC’s en synthesizers een wat karakteristiek geluid creëren en de stem van Donna het nummer gewoon beter maakt. Op de single ‘Keep Lying’ laat de Amerikaanse nog maar eens horen wat een ongelofelijk krachtige stem ze eigenlijk heef terwijl ‘Skyline’ wat ingetogener klinkt en de piano een wat prominentere rol heeft. This Time is een zeer aangename plaat om naar te luisteren. Doorspekt met R&B maar ook andere muziekstijlen zijn van invloed geweest op deze eerste kennismaking. Verder heft de Amerikaanse een prima stem en het gehele plaatje klopt. Just sit back, listen and relax. Veel luisterplezier.

Nielson - Diamant

Nielson - Diamant

Label Sony Music

Beoordeling 7,5

Review Het verhaal van de Nederlandse singer-songwriter Nielson is een voorbeeld voor veel jongeren. Nadat hij op de Herman Brood Academie afrond met de specialisatie van rappen, weet hij met een tv talentenjacht de spotlight op zich te zetten. Hoewel hij niet wint weet hij daarna met ‘Sexy als ik Dans’ een vette hit te scoren. Blijkbaar is dat genoeg om zitting te nemen als jurylid in het RTL programma It Takes 2. Eindelijk is de focus weer op de muziek en komt hij met een nieuw album ‘Diamant’. Het album is een met Nederlandstalige pop en danssongs. Het doet hem goed om zijn muzikale horizon te verbreden. De songs zijn volwassener geworden in de teksten en veelzijdiger in de muziek. Er wordt meer gebruik gemaakt van de toetsen en beats en wel op zo’n manier dat wanneer de songs in het Engels vertaald worden, zo kan aansluiten op het internationale podium. ‘Underdog’, ‘Plan B’ en ‘Middernacht’ zijn potentiele hits. Het titelstuk en ‘Doen Durven of de Waarheid’ behoren tot de wat mindere songs van dit album. Al zijn ze nog altijd beter dan wat Nielson voorheen opnam. Kortom Nielson komt met een volwassen en goed album!

Te zien in Nederland

Jenny Lena - To Be Honest

Jenny Lena - To Be Honest

Label Juicy Junk records

Beoordeling 8

Review De gedoodverfde winnares van The Voice van 2016 was de goedlachse Jenny Lena. Toch won ze niet en na enkele jaren in de luwte gewerkt te hebben aan eigen materiaal is daar nu het debuutalbum To Be Honest. Jennie Lena is de vertaling van Soul, R&B en een vleugje Gospel. Met haar auditie van Smokey Robinson’s ‘Who’s Loving You’ ging viral. De Amerikaanse blogger Perez Hilton schreef: ‘Het was niet alleen de beste auditie voor The Voice of Holland, het was een van de BESTE audities die ik ooit heb gezien voor een zangcompetitie’,. En sinds die auditie was Jenny favoriet maar ondanks deze rol wist ze de talentenjacht toch niet te winnen. De periode daarna vond ze inspiratie voor eigen materiaal, nam ze een single op met Anouk en trad ze op met namen als Joss Stone en Sven Hammond. Voor dit debuutalbum schreef ze zelf mee aan alles songs en kreeg daarnaast medewerking van collega’s als Sabrina Strarke en Will Knox. Waar het album met het lichtvoetige maar catchy klinkende ‘Simple Love’ aftrapt, laat Jenny met ‘Shine’ horen waarom we ook weer omver geblazen werden tijdens die “blind audition”; het is juist die stem met dat ongelofelijke bereik en klankkleur die er voor zorgt dat Soul en R&B als een warme deken voelen. Opvallend zijn de backing vocals die Jenny op vrijwel elk nummer laat terugkomen en waardoor de nummers nóg meer karakter krijgen. Luister maar eens naar het swingende ‘Trouble’ dat je mee terug neemt naar het Motown-tijdperk. ’We Grow’ is een ijzersterke R&B-song met een drummachine die het ritme bepaald en natuurlijk kent het album rustpunten zoals ‘These Arms’, de gitaarballad ‘Heaven Wins Again’ en de heerlijke R&B-ballad ‘Mamas Gonna Be There’, compleet met blazerssectie. Zoals verwacht mag haar versie van het al eerder genoemde ‘Who’s Loving You’ niet ontbreken en als een soort bonustrack is daar nog een live-uitvoering van ‘I’d Rather Go Blind’, dat we natuurlijk kennen van Etta James. Met dit debuutalbum bewijst Jenny dat ze inmiddels een volwassen artiest is en een dito album kan afleveren. Behoudens de twee covers is het eigen werk dat we horen met een gevarieerd palet aan sessiemuzikanten. Blazers en backing vocals zijn prominent aanwezig en voegen écht wat toe. Een heerlijk Soul en R&B-album met meer dan voldoende variatie om te blijven boeien, ook na enkele luisterbeurten. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

A Star is Born - soundtrack

A Star is Born - soundtrack

Label Warner

Beoordeling 9

Review We schrijven 1976. Een ruwe bolster blanke rocker probeert zijn carrière als zanger gestalte te geven en komt een vrouw tegen met een stem van goud. Kris Kristofferson (John Norman Howard) was met zijn ruwe stem het idool van die tijd. Samen met de gouden stem van Barbera Streisand (en haar neusje) veroverde ze als Eshter Hoffman de rocker en de wereld met de songs ‘Love Theme’, ‘The Woman In the Moon’ en ‘With One More Look At You’. Hij regelt een platendeal terwijl zijn eigen carrière teneinde loopt, ziet dat haar succes per dag groeit. We schrijven 1954 wanneer James Maison de naar van Norman Maine draagt, een succesvol zanger een talentvolle zangeres tegenkomt. Judy Garland versiert als EstherBlodgett de zanger en het publiek met de originele songs van het stuk uit 1928. Dit werd in 1937 verfilmt waardoor Dorothy Parker als zangeres doorbrak bij het grote publiek. Nu schrijven we 2018 en is er een nieuwe versie van het stuk is daar. We kunnen wel stellen dat de vorm van het stuk hetzelfde is als de versie uit 1976. Bradly Cooper (Jackson Maine) lijkt al helemaal op Kris Kristofferson en aan Lady Gaga (Ally) de eer om de superdiva Barbera Steisand te vervangen. Het is eerlijk gezet dan ook erg goed gelukt. Inclusief de neus en type van Gaga doet erg denken aan Streisand. De songs zijn allen wederom nieuw en geheel passend in het verhaal. Nu zou je een vernieuwde dance versie anno nu verwachten, maar dat is niet zo. Het is een prachtige versie dat aansluit op het album uit 1976. De stem van Gaga komt overeen met de stem van Streisand inclusief de mooie lange halen waar Streisand zo beroemd om is. Het album begint net als de vorige soundtrack met een enthousiaste menigte die de band verwelkomt. Met de ruwe stem blaast Bradly Cooper en de rockband het publiek helemaal omver. Voor dit album is Lukas Nelson gevraagd om de songs met de countryrocker Cooper te schrijven. Naast dat hij zoon is van Willie Nelson, is hij met the Promise of the Real met Neil Young op pad geweest. Dat is ook weer in de songs voor dit album te horen. Hij is met zijn band de begeleidingsband van Cooper. Maar ook Jason Isbell heeft een bijdrage geleverd. We horen een tribute aan Judy Garland in ‘Somewhere over the Rainbow’ gezongen door Lady Gaga. Hoewel er stukjes uit de film op het album staan is het album wat ruim in de songs geteld. De 34 stuks kun je reduceren. Maar het is niet storend om de tussenstukjes te beluisteren. Lady Gaga weet een mooie versie van Edith Piaff’s ‘La Vie En Rose’ te vertolken en Cooper weet met the band prachtige rocksongs als ‘Out of Time’, ‘Alibi’ of het prachtige duet ‘Swallow’. Het is overgang naar het tweede deel van het album waar Lady Gaga haar songs vertolkt (en heeft geschreven). Het opvallende is dat dit een erg goed team is dat een goede variatie aan songs kan schrijven en vertolken. Kortom A Star is Born is vooral een openbaring dat dit couple is born to be a star-couple want en ster was ieder al afzonderlijk. En eerlijk is eerlijk bijna alle songs van dit album zijn meer dan heerlijk!

Te zien in Nederland

Kodaline – Politics of Living

Kodaline – Politics of Living

Label Sony

Beoordeling 8

Review De Ierse alternatieve rockband Kodaline weet met hun nieuw album het alternatieve deel in te wisselen voor commercieel. De band wist met ‘All I Want’ een knoeperd van een hit te scoren en dat smaakt alleen maar naar meer. Politics of Living is dan ook een album vol heerlijke popsongs. De openingstrack ‘Follow Your Fire’ en ‘Hide and Seek’ doen direct denken aan Coldplay succesnummers. Het is aanstekelijk maar ook heerlijk alternatief dravend naar de popsound, door gebruik te maken van de meervoudige vocalen in de refreinen. Hierdoor zijn ze gemakkelijk mee te zingen. Dan wordt het kwetsbare ‘Angel’ in gezet. Al wordt het kwetsbare en diepgeraakte ‘Shed A Tear’ toch een juweeltje. Met het koor en de dramatische coupletten kan het een song zijn dat de hit van dit album scoort. Of wordt dit toch ‘I Wouldn’t Be’, doordat het kwetsbaar a capella gezongen wordt. De Americana komt hier om de hoek kijken en gaat over in de Ierse traditionele sound. Hierdoor breekt dit het album even in de constante poppy sound. Al is dat wel de nieuwe Koda-lijn die men gaat volgen. Kodaline is te zien in Nederland op 4 oktober TivoliVredenburg

Te zien in Nederland

Pale Waves - My Mind Makes Noises

Pale Waves - My Mind Makes Noises

Label Caroline Int.

Beoordeling 7,5

Review Het debuutalbum van Pale Waves is er eindelijk. Nadat de goed geregisseerde marketingmachine al meer dan een handvol singles de ether in had gezonden is daar nu eindelijk My Mind Makes Noises. De afgelopen maanden hadden we al aan het geluid van deze Britse formatie kunnen wennen. Stop een mengelmoes van 80’s bands als Duran Duran, The Cure, Joy Division en andere synthpop in een blender en het eindresultaat is deze slimme, aansprekende Electro/Indie-pop uit Manchester, met Heather Baron-Gracie als frontvrouw. Eerder dit jaar was daar al de EP All The Things I Never Said en nu is daar het eerste volwaardige album met maar liefst 14 tracks! De opener ‘Eighteen’ is meteen richtingbepalend en was al één van de hits van Pale Waves in het land van de Rijzende Zon. Een zeer catchy nummer, slimme riffs en een strakke beat en daarover heen die prima stem van Heather. Tekstueel is het niet allemaal even sterk en blijft de band steken bij thema’s als liefde en de gebroken variant. Nummers als ‘There’s A Honey’, ‘One More Time’, ‘Televison Romance’ en titelsong ‘Noises’ bevinden zich allemaal in hetzelfde spectrum en de nuances moeten voor het verschil zorgen. Iets genuanceerder is ‘She’, een welkom rustpunt halverwege het album dat voor de nodige mystiek zorgt en waarbij Heather laat horen vocaal écht wat in huis te hebben. Bij ‘Drive’ is er vervolgens weer een vette beat die het geheel dansbaar maakt, iets wat de band bij ‘Red’ verder perfectioneert en waarbij de intensiteit wordt opgevoerd. Maar het hoogtepunt is absoluut het prachtige ‘Karl’ waar Heather verteld over de broer zie ze op jonge leeftijd heeft verloren. (“was fourteen / My brother was twenty / When my dad sat me down / And told me you'd left me / I never listened when they called you crazy / I see so much of you in me lately / I wrote a song for you”). Behalve het prachtig innemende en persoonlijke ‘Karl’ is My Mind Makes Noises vooral een album van toegankelijke, radiovriendelijke Indiepop. De band heeft absoluut mogelijkheden om verder uit te groeien en zich te ontwikkelen. Voor dit album is het een gemiste kans om niet meer nummers te brengen met het karakter van ‘Karl’, maar het kan ook als zelfbescherming voor nu gelden. Kortom, een prima debuut en nu al nieuwsgierig naar het vervolg. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Jett Rebel - 7

Jett Rebel - 7

Label Sony

Beoordeling 7,5

Review De Hagenees Jelte Tuinstra weet zich in als artiest Jett Rebel al een bepaalde positie in de Nederlandse muziekwereld te vullen. Mensen vinden hem te gek of juist niet. Dat laatste heeft meer te maken met de attitude dat hij brengt dan de muziek dat hij maakt. Met het 7de album is het roer omgeslagen. De drugs is ten einde en de opnames zijn clean geweest. Het vooroordeel ten opzichte van het gedrag dat Jett Rebel vertoonde is hier ook een obstakel geweest. Maar het vorige album Super Pop was al meer dan een aardig album en dit album mag er ook zijn. Het is zeker geïnspireerd door Prince. De funky gitaarlickjes en zanglijntjes met de digi beats en drums zijn daarin herkenbaar. ‘Good Boy’, ‘Can’t Let Me Down’ of de opener ‘Amy’ zijn heerlijk in de basis. Alleen weet hij niet zo goed waar het einde is ‘Goodboy’ krijgt een heropleven dat niet nodig is en door de eindeloze herhaling kunnen we niet zeggen dat het beter wordt. Dat is jammer. Toch weet hij een lekkere swing in de songs te krijgen en met ‘Perfect Lady’ en ‘Stick Together’ of met ‘Unconditional Love’ een Beatletesk nummer te maken. Het gaat hopelijk beter met de man, zodat het live ook allemaal goed op zijn plek valt. De bandleden zijn goed genoeg om de poppodia langzaam te veroveren. Altijd beter om volle kleine zalen aan te doen dan een leeg Ahoy, zoals dit in 2017 gebeurde. Het album krijgt het geluksnummer mee en hopelijk werkt die ook voor hem.

Te zien in Nederland

Prince – Piano & Microphone 1983

Prince – Piano & Microphone 1983

Label NPG/ Warner

Beoordeling 7,5

Review Is that my echo?? Daarmee begint het nieuwe album van Prince. Het is een album waarbij de opnamen van hem achter een piano zijn gevonden. Het is alsof het een lange take is waarbij de ster en spe songs speelt die later op diverse albums terecht zijn gekomen. Of het een demo take of oefensessie wordt genoemd, het is in elk geval een prachtig inkijkje tot de ontwikkeling van de songs van Prince. Zo horen we hem alleen achter de piano de b kant van ‘Doves Cry’ ‘17 Days’ spelen met alle improvisaties die overgaat naar de ‘Purple Rain’. Het nummer is wereld beroemd maar mooi om de originele versie hiervan te horen. Met de cover van Joni Mitchel ‘A Case of You’ weten we waar Roger Nelson zijn inspiratie vandaan haalt voor ‘Mary Dont You Weep’. Het zijn soms korte songs van een minuut of 2 die de revue passeren. Het ‘Strange Relationship’ is zeer mooi en herkenbaar zoals het uiteindelijk op het album zou worden gezet. Beetje rommelig gezongen nog, maar al zoekend naar de woorden horen we het definitieve resultaat op Sign of the Times uit 1987. Het “International Lover’ komt van het eerst Grammy Award album 1999. Het album is wellicht de eerste van de komende serie songs die nog in de kluis liggen. We genieten van dit eerste resultaat en wachten op het vervolg dat hopelijk wat meer (volledige) songs bevat.

Te zien in Nederland

Roosevelt - Young Romance

Roosevelt - Young Romance

Beschrijving City Slang / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Na het debuutalbum Fever verschijnt nu het tweede album van Roosevelt. De elektropop is weer optimaal aanwezig en krijgt een commercieel tintje. De popdance is vooral aantrekkelijk te noemen omdat het erg lekker in het gehoor ligt. Vanaf de eerste klanken van ‘Take Me Back’ neemt hij je mee naar het debuutalbum om vervolgens mee te slepen in de dancepop van ‘Yr Love’ en het heerlijke ‘Illusions’. Het doet denken aan de sound van de jaren 80 in een nieuw jasje. Soft Cell, Human League en OMD in een gemixt. Aanstekelijke muzieklijnen die herkenbaar door de songs deinen. ‘Losing Toung’, ‘Better Days’ en ‘Shadows’. Het is een album waar je blij van wordt. De songs zijn allemaal pakkend en laat de zon schijnen in de nazomer.

Te zien in Nederland

Eninem – Kamikaze FU-2

Eninem – Kamikaze FU-2

Label Interscope / Universal

Beoordeling 8

Review Afgelopen zomer stond de Amerikaanse Eminem, artiestennaam van Marshall Bruce Mathers III, ook wel Slim Shady genoemd in Nijmegen zijn album Revival te promoten. Er was nogal wat kritiek op het album waardoor de man getergd een album maakt. Hoewel het recente album uitdagend genoeg is om wat buiten de kaders te gaan, werd juist dit het punt om hierop kritiek te leveren. Samen met Dr. Dre weet hij alles weer op scherpt te zetten. The Ringer is al een song waarbij hij de link ligt bij de fans en pers om hen te bekritiseren. Het Revival album was met liefde en balans gemaakt, maar dat mag blijkbaar niet baten. Dan zien de Eminem zoals we hem kennen. Vol vulgaire kritiek op allen en iedereen die iets te bemoeien heeft met zijn kunsten. De kunst van rappers is dat met snel een song in elkaar kan zetten om iets te vertellen aan een ander en door gebruik te maken van de media platforms komt het allemaal ongefilterd de wereld in. Het kent dan ook zijn voordelen om elkaar op deze manier uit te schelden waardoor er een publiek ontstaat die dit leuk vind. Dit is zo uitgewerkt dat het nu gaat om de kunst van slechten en een ander in een slecht daglicht te zetten. Of dat weer leidt tot daadwerkelijk geweld, wil men eigenlijk nooit horen. Hier door gaat iedereen ermee door en wordt het tot een kunst verheven. We horen de geweerschoten in ‘Stepping Stone’ of kunnen we een vete tussen Machine Gun Kelly en Eminem volgen via Youtube. Ook deze man weet snel weer een antwoord te geven met het nummer ‘Killshot’. Het is allemaal erg leuk en vermakelijk totdat er weer iemand denkt dit daadwerkelijk te doen. Dan moet men ook niet zeggen dat ze er niets aan kunnen doen…. Zoals het op het album te horen is, staat er vast een tweede Kamikaze klaar. Detail; het album met het vliegtuig is hetzelfde als Beasty Boys album succesalbum ‘Licensed to Ill’, Wanneer je het uitklapt zien we het album crashen. Fuck U – 2 is het nummer van het vliegtuig.

Te zien in Nederland

Everlast – Whitey Ford’s House of Pain

Everlast – Whitey Ford’s House of Pain

Label Regime rec

Beoordeling 8

Review In de jaren 90 wist de Amerikaanse hiphop act House of Pain een wereld his te scoren met ‘Jump Around’ en ‘What It’s Like’. Het trio Danny Boy, DJ Lethal en Everlast wisten afgelopen jaar een jubileum reünie af te ronden. Everlast begon zijn solo carrière en weet met zijn tweede album de blues en hip hop te mengen. Het album begint met een verrassend lekker nummer ‘One of Us’ waar hij er voor kiest om een blues rocksong te nemen om het album te openen. Of dat is om de luisteraar op het verkeerde been te zetten of dat hier zijn hart nu ligt. Wie zal het zeggen. De songs ‘It Aint Easy’ en ‘The Culling’ zijn heerlijke popsongs. Langzaam worden de songs meer storytelling ingezongen (‘the Climb’) en verander de sound in de hip hop met ‘Slow Your Roll’ (ft. Aloe Blacc). Al blijft de blues door de gitaar solo optimaal aanwezig. Samen met Slug produceert hij het ‘OOoo I Don’t Need You’ . Heerlijke laid back triphop. Dit trekt Everlast door op dit album waarbij hij de pop en hiphop weer heerlijk weet te combineren met Summer Rain, Breat It Down en Hearbeat, met Summer Rain als hoogtepunt voor dit album. Everlast weet een prachtige mix te maken va hiphop met blues, pop en rock!

Te zien in Nederland

Lucie Silvas - E.G.O.

Lucie Silvas - E.G.O.

Label Furthestpoint

Beoordeling 8,5

Review Als we de naam Lucie Silvas horen denken we waarschijnlijk terug naar een kleine dertien jaar geleden toen ze een megahit had met ‘What You’re Made Of’ en later het toch wel verrassende duet met Marco Borsato, ‘Everytime I Think Of You’. Nu is ze terug met een nieuw album, E.G.O., maar wellicht nog belangrijker; ze is terug met een nieuwe sound. Naast de eerder genoemde hits was er natuurlijk haar smaakvolle vertolking van Metallica’s hit ‘Nothing Else Matters’; een uitvoering die alle criticasters tot tevredenheid stemde. Daarna werd het stil want omdat succes bij het tweede album The Same Side uitbleef, liet het label haar vallen. Ze verliet de muziekscene nooit echt helemaal maar ze bracht ook geen nieuw werk uit. Tot 2015 toen daar ineens Letters To Ghosts was. In dat jaar trouwde ze ook met John Osborne van het country-duo Brothers Osborne en onbedoeld zorgde dat waarschijnlijk voor een soort vliegwiel. Samen met producer John Green (o.a. James Bay en Lady Antebellum, Paloma Faith) ging ze de studio in Nashville in om aan dit nieuwe album te werken. Sterker nog, ze verhuisde er zelfs tijdelijk voor naar één van de Amerikaanse steden waar muzikaal talent ontwikkeld wordt. Resultaat is een nieuw album waar Lucie laat horen ook duidelijk wat anders te kunnen dan een mooi liedje zingen begeleid door piano. Zo valt er volop te genieten op E.G.O., wat eigenlijk de afkorting is voor “Everybody Gets Off”….. . Opener ‘Kite’ is meteen een aangename verrassing met die typisch Amerikaanse Classic rocksound; gitaren, een stevige drumpartij en het lieve karakter laat ze achter zich. Dat stoere neemt ze ook mee in andere tracks. Nummers als ‘First Rate Heartbreak’ en ‘Smoke Your Weed’ laten ons een totaal andere Lucie zien dan zoals wij haar nog herkennen. Weg is die lieve zangeres achter de piano. Maar op dit nieuwe album toont Lucie meer gezichten. Luister maar eens naar het heerlijke ‘Girls From California’ dat een aangename West Coast-sound heeft meegekregen en waar de invloeden van The Beach Boys duidelijk hoorbaar zijn. Hoogepunt van het album is waarschijnlijk ‘Black Jeans’, een nummer dat met gesloten ogen herinneringen oproept aan de gouden ‘70’s; de tijd van Fleetwood Mac en het is bij deze track alsof we naar een demo van ‘Dreams’ luisteren waarbij niet Stevie Nicks zingt maar Lucie Silvas. Nummers als ‘People Can Change’ en ‘I Want You All For Myself’ zijn dan wel wat rustiger maar hebben toch veel meer body en karakter dan de muziek zoals ze die tijdens het begin van haar carrière maakte. Op de ballad ‘Everybody Looks Beautiful’ pakt ze vervolgens net zo makkelijk terug naar een soul. Met een echtgenoot die een gevestigde naam binnen de Country muziek is mag deze stijl niet ontbreken; ‘My Old Habits’ en ‘Change My Mind’ hebben dan ook duidelijk Country-invloeden. Een meer dan geslaagd album waarmee Lucie Silvas bewijst een veelzijdig zangeres te zijn die soepel tussen diverse muziekstijlen kan laveren. De productie is top, de sessiemuzikanten meer dan prima en vocaal is Lucie gewoon volwassener geworden. Met E.G.O. bewijst Lucie Silvas dat ze terug is en waarschijnlijk nu definitief! Een album dat erg toegankelijk is en geschikt voor een heel breed publiek. Veel luisterplezier

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Label Cobalt/ BMG

Beoordeling 7,5

Review Het fenomeen van de jaren 90, Lenny Kravitz weet met zijn nieuw album een grote diversiteit aan genres te brengen. De man weet al jaren krachtig goede platen te brengen al is de een meer succesvol dan de ander. Kravitz staat voor een goed album. Alleen zijn de outtro’s op dit album wel heel vaak te lang en in herhaling vallend. Van soul, pop, rock en funk neemt de rocker van weleer ons mee. De lome rock van ‘Gold Dust’ of het funky gitaartje met de ‘Triggerfinger’ lepeltjes van de hit ‘I Will Follow’ hoor je nu ook op ‘The Majesty of Love’. Lekker vrolijke popsongs vullen niet het hele album. De politieke en serieuze kant van Kravitz horen op ‘Who Really Are The Monsters’ en ‘It’s Enough’. Hier gaat de man een andere richting kiezen. Een keus om wat meer in de voetsporen van Prince te lopen. De soul op ‘I’ll Always Be Inside Your Soul’ en het meer gospel georiënteerde ‘Here to Love’ doen denken aan de grootheid die is overleden. Met deze ode aan Prince is er ook een ode aan Johnny Cash. Prima song, niks mis mee, maar ook geen hoogvlieger. Dit geldt voor het gehele album dat een prima album is, maar zeker niet tot de top en energieke albums uit zijn begin periode kan meten. We zullen maar zeggen, de man doet het wat rustiger aan…

Te zien in Nederland

Troye Sivan - Bloom

Troye Sivan - Bloom

Label Capitol /Universal

Beoordeling 7,5

Review De jonge Troye Sivan Mellet werd in Zuid Afrika geboren en ging al op jonge leeftijd naar Australie waar hij werd ontdekt als acteur. Zijn rol in X man en Spud kreeg de nodige aandacht. Dit open de deuren om zijn grote liefde, het zingen weer nieuw leven in te blazen. Hij zong al voor diverse radio stations van Perth. Inmiddels het debuutalbum alweer 3 jaar oud en begint hij dit album met ‘Seventeen’. Een leeftijd waar het bij hem allemaal begon. Inmiddels is hij 23 jaar oud en weet hij een glad geproduceerde tienerplaat te maken. Het titelsong is pakkend en het refrein valt regelmatig in herhaling. Dan is het beeldend verhaal van ‘Postcard’ met Gordi in alle opzichten mooier. Met zijn tieneridool ervaring weet hij met Ariana Grande ervaringen te delen. Samen speelden ze eerst in een tv serie voordat ze het zang succes konden oppakken. ‘Dance to This’ is daar als duet nu het gevolg van. Het dance nummer is even glad als pakkend voor de radiozenders. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat dit als hit wordt genoteerd. Het is dan ook een plaat dat in dit genre past. De toekomstige Buble’s of Timberlake. Deze elektropop is voor mij wat te glad en voor de hand liggend, maar commercieel wel aantrekkelijk.

Te zien in Nederland

The War & Treaty - Healing Tide

The War & Treaty - Healing Tide

Label Strong World Records

Beoordeling 9

Review The War And Treaty is misschien wel de grootste verrassing van dit muzikale jaar tot op heden. Met hun debuutalbum Healing Tide weten ze een onnavolgbare mix van Soul, Gospel, R&B en Country samen te smelten met een energie waar Ike & Tina Turner een voorbeeld aan kunnen nemen. Want de vergelijking met dat legendarische duo wordt op dit moment getrokken in de Amerikaanse pers. The War And Treaty is de artiestennaam van Michael en Tanya Trotter. Ze leerden elkaar kennen op een festival waar ze beiden optraden. Tanya was zeer gecharmeerd van het optreden én het feit dat Michael zelf liedjes schreef. Telefoonnummers werden uitgewisseld maar door de traumatische ervaringen van Michael tijdens zijn “tour” in Irak die hij vervulde voor zijn vaderland had hij niet het geloof dat iemand oprecht geïnteresseerd in hem kon zijn. Hierover zegt hij dan ook: “Who would want to be with a guy who went to war?”. Hij gooide haar telefoonnummer weg maar Tanya deed dat andersom niet; ze belde hem, van het een kwam het ander en inmiddels zijn ze getrouwd, hebben een zoon en zijn samen onafscheidelijk. En de verbindende factor was de muziek en laat nu juist die muziek zijn dit op dit debuut indruk maakt. Op opener ‘Love Like There’s No Tomorrow’ wordt de kwaliteit van dit duo meteen duidelijk; Ze begeleiden zichzelf op een tamboerijn maar de kracht en energie die hun stemmen uitstralen en je voelt de soul over je heen dalen. Vervolgens is daar de opzwepende titelsong ‘Healing Tide’ die de eerder genoemde vergelijking met Ike & Tina Turner duidelijk maakt. Vervolgens is daar ‘Are You Ready To Love Me?’, een midtempo nummer waar Tina de meeste vocalen voor haar rekening neemt en waar ze Country met Soul combineren. Blazers en pedalsteel doen de rest en na drie nummers ben ik als luisteraar totaal om! Maar het knappe van dit echtpaar is dat ze dit niveau vast weten te houden. Of het nu de innemende Gospel/Soul-ballad ‘Hearts’ is of het van Folk doorspekte ‘One And The Same’, alles is van hoog niveau. Luister ook maar eens naar de doordringende soulballad ‘It It’s In Your Heart’ waar Michael ons doet denken aan de hoogtijdagen van Percy Sledge. Verrassend is de bijdrage van de legendarische Emmylou Harris op ’Here Is Where The Loving Is At’ en het zal dan ook niemand bevreemden dat dit nummer een onvervalst Country-karakter heeft, inclusief banjo en mondharmonica. Hoogtepunt is misschien wel het opzwepende en door blazers en piano voortgestuwde ‘All I Wanna Do’ en dat bol staat van de energie. Tijdens het laatste deel van het album is er nog ruimte voor wat rustpunten met het mooi Country-duet met ‘It’s Not Over Yet’ en het voor Tanya wat persoonlijke gekleurde ‘’ Little New Bern’ en daardoor ook wat melancholiek voelt. In een interview gaf Tanya onlangs de missie van het duo aan: ”With The War and Treaty, we allow people to see two people that are not perfect. We get on stage. We sweat. We’re overweight. We yell. We get ugly, we scream! My hair comes loose. We’re vulnerable––naked––in front of people, and it’s a chain reaction. It allows them to be vulnerable, too.”. Twee ongelofelijk mooie soulstemmen die nu eindelijk voor iedereen bereikbaar en toegankelijk zijn. The War And Treaty weten op hun eigen wijze de heerlijke mix van warmbloedige en passievolle soul te combineren met andere stijlen als Country, Gospel en Folk. De energie is voelbaar en het plezier is hoorbaar. Een ongekende ontdekking en een geweldig debuut. Helaas staan er nog geen optredens buiten de VS gepland maar het lijkt mij een feestje. Veel luisterplezier.

Ian Gillan – Ian Gillan & the Javelins

Ian Gillan – Ian Gillan & the Javelins

Label ear Music

Beoordeling 7,5

Review De zanger Ian Gillan is vooral bekend als zanger van de rockact Deep Purple. Voordat de man uit Middlesex hier aan begon zong hij al de sterren van de hemel. Zoals iedere zanger, begon hij ook in met zijn vrienden een bandje. We noteren 1962, toen de rock and roll van Elvis hoogtij viert en de bandjes is UK ontpopten tot nozems. Met de covers weten the Javelins zich in de kijker te spelen en hierdoor valt Gillan zijn zangstijl op. Na drie jaar verlaat hij de band en schuift van band naar band totdat hij in 1969 aansluit bij Deep Purple. Omdat Gillan breedt zangbereik kent wordt hij uitgenodigd om het Jesus Christ Superstar album in te zingen en daarvan weten we nu hoe dit is afgelopen. Het succes is daar en de musicalsound weet Gillan in de rock te verwerken. Child in Time is tot op de dag van vandaag nog steeds een klassieker te noemen. Nu Deep Purple een afgerond verhaal is geworden, gaat Gillan terug in de tijd en komt terecht bij de songs van weleer en de covers dat hij met the Javelins speelde. De nostalgie en puurheid van de songs zijn tijdloos, zeker wanneer Gillan ze zingt. Ray Charles, the Drifters, Chuck Berry en Buddy Holly, de songs komen allemaal op dit album voorbij. Rock and roll in zijn pure vorm met ‘High School Confidential’, ‘Save the Last Dance For Me’ en ‘It’s So Easy’. Het doet je grootouders doen stralen en voor je het weet staan ze weer te swingen. Het album is meer dan alleen een eerbetoon aan de helden van Gillan, Je gaat terug in de tijd en met deze versie zijn de songs weer fris en soms mooier dan het origineel!

Te zien in Nederland

Neil Diamond - Hot August Night III

Neil Diamond - Hot August Night III

Label Universal

Beoordeling 8

Review Begin dit jaar werd bekent dat de Amerikaanse singer songwriter Neil Diamond de ziekte van Parkinson heeft en stopt met optreden. In september 2017 stond de man nog in het Amsterdamse Ziggo Dome de sterren van de hemel spelen. Dat allemaal in het kader van zijn recente album Melody Road uit 2014. Het nieuwste album Hot August Night III is opgenomen in 2012. Het hoort in de serie van zijn live albums dat in 1972 begon met Hot August Night live at the Greek in Los Angeles. De man wist toen 10 maal deze zaal uit te verkopen en in de bloei van zijn succes een fantastisch album op te nemen. Het was de tijd dat Diamond hits scoorde met ‘Beautiful Noise’, ‘Solitary Man’ en ‘I Am …I Said’. Can hebben we nog de crooners ‘Sweet Caroline’, ‘Sung Song Blue’, ‘Red Red Wine’ en een prachtige versie van ‘Girl You’ll Be A Woman Soon’ op dit album staan. Na het live album ‘Love at the Greek’ werd het weer tijd voor een Hot August Night nr. II (1987). ‘Hello Again’, Love on the Rocks en America behoorden tot de nieuwe hits. Nu in 2018 is er deel III dat een resumé kent van de hits die hij schreef, waaronder I’m A Believer’, ‘You Don’t Bring Me Flowers’ aangevuld met ‘We’ en ‘Pretty Amazing Graze’ van zijn latere werk met Rick Rubin. Met Hot August Night III is er een mooi overzicht van Diamond gepresenteerd. De eerste helft van het album hoor je de meester de songs in een storytelling zingen. Soms is dat jammer omdat de vorige albums hier een betere versie van kennen. Het tweede deel (na de pauze) zingt de meester de sterren weer van de hemel en klinkt het allemaal reuze gezellig. Zijn stem is nog steeds bijzonder en vol waardoor hij iedereen kan betoveren. De songs blijven catchy en soms wat gedateerd. Maar net als Abba mogen we zeggen dat Neil Diamond weer mag. Alle bovenstaande songs en meer passeert de revue en op de bijbehorende dvd zien we de man vol passie en energie over het podium gaan. Hierdoor is dit alweer een mooi document!

Te zien in Nederland

Kovacs - Cheap Smell

Kovacs - Cheap Smell

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review Sharon Kovacs is terug met Cheap Smell, de opvolger van haar succesvolle debuutalbum Shades of Black uit 2015, waar ze lovende kritieken voor ontving en maar liefst in 36 landen een hitnotering opleverde. Een tweede album voelt vaak als het moment van de waarheid, vooral als je debuutalbum succesvol is geweest. De verwachtingen zijn hooggespannen, ook bij Sharon Kovacs, niet in de minste plaats ingegeven door het feit dat ze tot één van de grote talenten van de Nederpop is gebombardeerd. Vanuit de muziekscene en “open Mic”-avonden in Eindoven was daar dat succesvolle debuut. Voor deze opvolger riep ze de hulp in van producer Liam Howe (Lana Del Rey, Adèle) die blijkbaar precies de juiste snaar weet te raken en de demonen en ervaringen uit het leven van Sharon muzikaal vorm weet te geven. Het album kent maar liefst vijftien tracks waarvan er een aantal erg persoonlijk en (semi)autobiografisch zijn waardoor ze haar ziel spreekwoordelijk bloot legt. Luister maar eens naar het indringende ‘Mama & Papa’ over de vader die ze nooit heeft gehad en gekend. (Mama, mama, when I was born / Where was daddy and why did he go? Was he no good to you, mama?). Die persoonlijke noot is ook voelbaar op ‘Adickted’, waar ze op een creatieve manier met letters, woorden en klanken speelt en ze het verhaal verteld van een ex-geliefde die ze verliest aan een cocaïneverslaving. Ook zogenaamde “foute” vriendjes komen aan bod. Op het soulvolle en dansbare ‘Black Spider’ en ‘Play Me’ haalt ze herinneringen op en roept haar stem vergelijkingen op met Amy Winehouse.

Te zien in Nederland

Tash Sultana – Flow State

Tash Sultana – Flow State

Label Sony

Beoordeling 8

Review Ze is nog maar 23 jaar en speelt de sterren van de hemel. Ze komt uit Australië, weet Afas Live! In no time 2x uit te verkopen (15 en 16 september) en staat volgend jaar op 6 juli in een wellicht volle Ziggo Dome. We hebben het over het vrouwelijke multitalent Tash Sultana. De jonge vrouw weet inmiddels ruimt 10 instrumenten te bespelen en leeft voor de muziek. De aanstekelijke rocksongs en de onvervalste gitaarsolo’s worden afgewisseld met funky riffs en lekkere soundbeats. Hiermee is het allemaal al gezegd en ieder songs op dit album is weer catchy te noemen. Dan klinkt het weer als Prince met Wendy en Lisa op zang met Santana als gitarist en dan klinkt het weer als een lounge party. Zo gaan ‘Big Smoke’, ‘Cigarettes’ en ‘Murder to the Mind’ in die volgorde voorbij. Alsof ze er iets mee wil zeggen… Het emotionele ‘Mellow Marmalade’ zingt ze alsof haar leven er vanaf hangt. Het is een juweeltje op het album, net als het heerlijk laid back nummer ‘Free Mind’. Het is dat de gitaar hier en daar te veel aanwezig is waardoor de rust in de songs of het totale album wat verstoord wordt. Al is het wel knap en lekker in het gehoor liggend. Een prima opvolger van het debuut ‘Notion’ uit 2016

Te zien in Nederland

Ariana Grande - Sweetener

Ariana Grande - Sweetener

Label Republic Records

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album Sweetener van de pas 25-jarige zangeres Ariana Grande is uit. Van een kindsterretje in de TV serie Victorious is de Amerikaanse inmiddels uitgegroeid tot een popidool. Dieptepunt is natuurlijk de bomaanslag in mei 2017 tijdens een concert van Ariana in Manchester waarbij 22 slachtoffers vielen. Haar reactie in de vorm van het benefietconcert One Love Manchester was sterk, gevoelig maar deze tragedie zal altijd aan haar naam verbonden blijven. Natuurlijk pakt ze ook op dit album zo nu en dan terug naar die treurige gebeurtenis van anderhalf jaar geleden. Sweetener is een album geworden met vijftien moderne, catchy popsongs die doorspekt zijn met R&B invloeden en waar opvallend genoeg niet een echte ballad op terug te vinden is. Dat catchy is niet zo vreemd natuurlijk als de hulp van een Pharell Williams ingeroepen wordt bij het schrijven én produceren van de plaat. Ariana opent met een korte interlude om daarna met ‘Blazed’ los te branden en daarmee hebben we dan ook meteen de eerste samenwerking met Williams te pakken. Vervolgens is daar nog een samenwerking en ook niet met de minste. Nicki Minaj maakt haar opwachting met een onvervalste rap in ‘The Light Is Coming’ waarbij Ariana R&B met rap samensmelt en zich zelf ook waagt aan het rappen op een wat techno aandoende Hip-Hop melodie. Gaandeweg het album wordt nogmaals bevestigd dat Ariana Grande gezegend is met een geweldige stem. Het album zit uiteraard goed in elkaar en neem even de tijd om naar de titelsong ‘Sweetener” te luisteren; Ariana wijkt wat af van de vaste structuur en ze weet dit, mede door de teksten, tot één van de betere nummers te maken. Hiermee bewijst Ariana dan ook dat ze zonder een “featuring” of grote naam naast zich prima R&B-song kan schrijven. Zo gaat het album door met vloeiend klinkende nummers als ‘Everything’ en ‘Succesful’. Overigens is de tekst van ‘Succesful (“Yeah, it feels so good to be so young and have this fun and be successful”) bedoeld in een context dat jonge vrouwen best trots mogen zijn. Ook is daar het krachtige, EDM-achtige ‘Breathin’ dat ook tot een van de betere songs hoort. Natuurlijk kennen we de eerder al vooruitgesnelde en door Max Martin geproduceerde hit ‘No Tears Left To Cry’. Op het laatste deel van het album pakt Ariana nadrukkelijk terug naar midtempo nummers met R&B-invloeden als ‘Goodnight ‘n Go’ en ‘Pete Davidson’. Afsluiter ‘Get Well Soon’ maakt nog duidelijk waartoe ze met haar bloemrijke stem in staat is; vanuit een eenvoudige melodie met Pharrell achter piano en wat “fingernsappin” is het Ariana die de show steelt met om zich heen zwevende harmonieën. Dit nummer is één van de directe verwijzingen naar de aanslag; het nummer duurt 5.22 (22 verwijst naar het aantal slachtoffers) en de laatste 40 seconden is het muisstil… Sweetener is een logische volgende stap in de muziekcarrière van Ariana Grande. Eigentijdse popsongs die vooral doorspekt zijn van R&B-invloede. Duidelijk zijn wel de verschillen tussen de nummers waarbij Pharrell Williams aan meewerkte of het succesduo Marx Martin/Ilya. Waar Martin/Ilya vrijwel garant staan voor dansbare hits, is het Williams die stempel drukt door wat kleinere, frivolere songs. Veel luisterplezier.

The Love Language - Baby Grand

The Love Language - Baby Grand

Label Merge Records

Beoordeling 8

Review Het project rondom Stuart McLamb, The Love Language, is terug met een nieuw album. Met Baby Grand brengt hij uiteraard weer een aantal brake-up songs maar weet hij de luisteraar ook nogal eens te verrassen. Als we de verhalen mogen geloven werd McLamb op vijfjarige leeftijd gegrepen door Michael Jackson’s Thriller (wie niet zou ik zeggen). Op zijn 13e schreef hij al liedjes en op jonge leeftijd richtte hij op school al een bandje op. Gitaarspelen had hij inmiddels geleerd op een oude gitaar van zijn opa en tijdens zijn “twenties” speelde hij in diverse bandjes, zonder erg succesvol te zijn. Nadat zijn vriendin hem verliet werd drank een probleem en verliet hij de muziekscene. Uiteindelijk kroop hij uit het dal, vond een baan en ging toch weer muziek schrijven en het debuut van The Love Languagge werd op een onafhankelijk label uitgebracht. In 2010 en 2013 bracht hij nog twee albums uit en nu is daar Baby Grand. De opener ‘Frames’ is sterk; vanuit een opkomende muur van dissortion ontpopt zich een interessante popsong waar drums, gitaren en synths over elkaar rollen en McLamb vocaal toch overeind weet te blijven. Vervolgens is daar het energieke en ijzersterk ‘New Amsterdam’, een nummer dat ijzersterk is en waar de Amerikaan ook nu weer terugpakt naar vervlogen liefdes (Drank to that same song that died so long ago / Wish I could Forgive Everything. Vervolgens laat McLamb de gevoelige en rustige kant van zich zien; ‘Southern Doldrums’ is een mooie ballad met het geluid van een drone als basis en ook ‘Paraty’ is behoorlijk stripped down. Na dit interessante eerste deel is daar de eerste echte verrassing met het ietwat kunstmatig klinkende ‘Juiceboxx’ dat met de falsetstem een eigenzinnig karakter meekrijgt. Ook ‘Shared Spaces’ voelt als een experiment dat neigt naar de Electro Pop die in de jaren ’80 immens populair was. Ook het tweede deel van het album blijft boeiend. Ondanks dat McLamb ook hier regelmatig terugvalt op de verbroken liefdes (“saw right through your eyes / Oh honey, now that you've gone away / I'm a wreck but I'm finally losing weight”) is ‘Independence Day’ een verrassend sterk nummer. ‘Let Your Hair Down’ is de ballad die misschien wel wat zoet klinkt en het ultieme liefdesliedje zou kunnen zijn met een vette knipoog naar het werk van Brian Wilson. Bij ‘Castle In The Sky’ verrast de Amerikaan ons want vanuit een akoestische setting is daar ineens een heerlijk energiek nummer dat wel wat weg heeft t als een “Classic Rocksong”. De afsluiter, ‘Glassy’, is misschien wel de beste track van het album; laverend op een aangename melodie brengt McLamb ons een combinatie van diverse muziekstijlen, een uiteenlopende combinatie van muziekstijlen zoals West Coast Sound, Folk en een vleugje Country. Baby Grand is eigenlijk wel een vermakelijk album. Mooie rustige en melancholische liefdesliedjes worden afgewisseld met dansbare nummers waar de ronddraaiende Discobal uit de jaren ’80 prima bij past. Tussendoor horen we Folk, Westcoastsound en Country waardoor McLamb eigenlijk steeds wel op de juiste knoppen weet te drukken. Al met al een prima album. Veel luisterplezier.

Kylie Minoge - Golden

Kylie Minoge - Golden

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review Via een rol in de Australische soapserie Neighbours sleepte Kylie Minogue, toenmalig misschien nog wel een kindsterretje, een kleine dertig jaar geleden een platencontract binnen. Inmiddels is ze een meer dan gerespecteerde artieste die wereldwijd hits scoorde met nummers als ‘Can’t Get You Out Of My Mind’, ‘The Locomotion’ en ‘I Should Be So Lucky’. Nashville, Tennessee Ze heeft de afgelopen dertig jaar al een meer dan respectabele discografie opgebouwd en de meningen over de artistieke kwaliteit zullen verschillend zijn. Toch heeft de goedlachse Australische alleskunner al een kleine 60 miljoen albums wereldwijd verkocht, wat haar tot één van de meest succesvolle artiesten van Australië maakt. Voor dit nieuw album belandde ze uiteindelijk in Nashville, Tennessee en het is dan ook niet helemaal verwonderlijk dat in het eindresultaat een lekkere “twang” terug te horen is. Zelf zegt ze hierover: “I Did A Lot Of Work On The Album Behore That But Nashville Had A Profound Effect On Me”. Het reguliere album ket een twaalftal nummer en de “deluxe”-uitgave kent nog eens vier extra tracks en Kylie heeft een groot aandeel gehad in de songwriting. “feelgood” pop In Australië zijn inmiddels een drietal singles gelanceerd, de album opener ‘Dancing’ geeft meteen de richting aan die Kylie met dit album in heeft geslagen; een lekker uptempo dansbaar nummer met een flinterdun countryrandje. Overigens heeft de track een ietwat macabere dubbele boodschap als ze zingt : “When I go out, I wanna go out dancing”….. Ook de tweede single ‘Stop Me From Falling’ is zo’n track die lastig uit je hoofd te zetten is als je het een keer hebt gehoofd. Dan is er natuurlijk nog de titeltrack ‘Golden’ waarbij Kylie inderdaad probeert haar “feelgood”-pop met country te laten samensmelten, aangedikt met wat Ennio Morricone’s film “How The West Was Won” toespelingen en elementen. Het resultaat is misschien nét iets te glad. Een vleugje country Zo is het album een aaneenschakeling van soepele, dansbare “feel-good” pop. Derde single ‘Raining Glitter’ is dezelfde stijl als ‘Dancing’ en bij ‘A Lifetime To Repair’ zijn de country-elementen weer duidelijk hoorbaar en is een vergelijking met Madonna’s ‘Music’-album een steekhoudende. Het midtempo ‘Sincerely Yours’ is lekker catchy en zo blijven kleine nuances bepalend voor de variatie. Beste nummer is misschien wel ‘Shelby ‘68’, een haast semi-akoestisch nummer waarbij de toch aanwezige beat ietwat gedempt gemixt is. Overigens is het altijd even wennen als een diva over een auto gaat zingen….. Ze sluit het album af met het rustige ‘Music’s Too Sad Without You’, een duet dat ze zingt met Jack Savoretti en dat qua sfeer vaag doet denken aan de muziek van Lana Del Rey. De vier extra tracks trekken de lijn door waarbij ‘Rollin’ er wel boven uitsteekt en wel een plaatsje had mogen krijgen op het reguliere album. Eindoordeel Sinds 1988 brengt de bijna vijftigjarige popdiva albums uit en is ze tot één van de meest succesvolle artiesten van Australië ooit uitgegroeid. Dit veertiende album is niet verrassend of vernieuwend, maar het maakt nog maar eens duidelijk dat deze rasartiest nog steeds in staat is om een album met prima, catchy popliedjes te schrijven. Of er in het tijdperk van Spotify nog echt hits op staan is echter de vraag. Ze is nog steeds prima van stem en gaat komend jaar weer gewoon op tournee waarbij Nederland vooralsnog niet wordt aangedaan. Veel luisterplezier.

Drake - Scorpion

Drake - Scorpion

Label Young Money/ Cash Money

Beoordeling 7,5

Review De Canadese rapper Drake heeft inmiddels meer hits dan alle rappers op deze aardbol. Hij heeft de meeste streams everrrr. Hij heeft de Virginia Black als eigen whiskey en met zijn recent album Views ontvangt hij een American Music Award, sleept de best Rap/Song Grammy in de wacht, maar moet het afleggen tegen Change the Rapper als het gaat om de Grammy voor het gehele album. De man weet met Boy meets the world een tournee te starten, maar laat zijn publiek volledig in de kou staan en komt gewoon niet opdagen of veel te laat. Met de tekst ‘I am a Golddigger’ opent hij met ‘Survival’ zijn nieuw album Scorpion. Emotieloos danwel Emotionless gaat volledig over deze man zelve. Dat wil nog niet zeggen dat dit soulnummer slecht is. Hoe wel het album muzikaal wat summier start horen we in de volgende songs muzikaal meer invloeden. Dat de zang vooral met digitale hulpstukken geholpen worden om alles goed recht te trekken, geeft het idee dat deze man een constante factor qua rappen en zang kent. Het is een manier die binnen deze stroming meer zien. ‘God’s plan’ is naast een verhaal over zijn eigen goddelijk plan, muzikaal eerder hypnotiserend. Het past bij deze man. Het gaat veel om geld, en hij roept om respect. Een tegenstrijdig beeld als het gaat de rest van het album en zijn gedrag. Hoewel het album een dubbel album is, is een deel als het gaat om het rapgedeelte voldoende, maar wanneer hij meer songs als ‘Summer Games’ of ‘Nice for What’ gaat de attentiewaarde hier omhoog. Wanneer de misplaatste ‘Finesse’, waar buiten de lijnen wat gebrabbeld wordt, of slechte ‘Ratchet Happy Birthday’ is de attentiewaarde snel weer verdwenen. Het zou me dan ook verbazen dat dit album de Grammy credits krijgt, daarvoor had Views meer te bieden. Al begrijp ik dat de echte rapliefhebber hier een prima album in ziet, is het album voor mij erg wisselvallig.

Te zien in Nederland

5 Seconds of Summer - Youngblood

5 Seconds of Summer - Youngblood

Label Capitol rec

Beoordeling 7

Review De Australische popact 5 Seconds of Summer (5SOS) weet met Youngblood hun derde album op de markt te brengen. Een album vol popsongs wat we van hun kunnen verwachten. Inmiddels kent de band zoveel Spotify hits, dat men alleen al met dit album over de 100 miljoen streams gaat. Dan mag je gerust zeggen dat deze band meer dan een pop act is. De band met Luke Hemmings is na hun tournee naar het Amerikaanse Los Angeles verkast. Men heeft met hun tweede album veel getourd, een live album gemaakt en vele eps op de markt gebracht. Nu is Youngblood een spiegeling van waar de band staat. Het klinkt volwassener en Amerikaans gelikt. Het titelstuk is al een wereldwijde hit, maar de band kent meer. De volle sound van Talk Fast is vooral heerlijk swingend te noemen. Al hebben ze met ‘Moving Along’ weer een potentiele hit te pakken. De pop rock met een aanstekelijke meezing teksten passen bij de band en hun gewenste publiek. Maar halverwege valt het album wat in herhaling en is de spanning van de songs er uit. Wellicht dat de band diverse hits te pakken krijgt, maar wanneer men lang mee wil gaan, zou het mooi zijn dat ze andere invalshoeken in deze sound toevoegen. Hierdoor wordt het spannender. Hits genoeg maar het blijft een wat oppervlakkig album.

Te zien in Nederland 5 Nov. Afas Live te Amsterdam

Jessie J. - ROSE

Jessie J. - ROSE

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review De Britse zangeres Jessie J. werd vooral bekend door haar songs die ze schreef voor Miley Cyrus, Rhianna en Justin Timberlake. Als zangeres zong ze in het achtergrond koortje van Cindy Lauper. Maar in UK is ze ook bekend als jurylid van The Voice. De popsongs met een elektro inslag horen we ook weer op haar niuewe solo albums. Albums? Ja,met ROSE weet ze een drieluik te brengen. Een drieluik waar de erotiek centraal staat. Een soort 50 shades of songs. In dit geval staat de ROSE voor Realisation Obsession Seks en Empowerment. Kortom women to the power! Samen met DJ Camper weet ze de opzwepende R& B songs als ‘Oh Lord’ en het ‘Dopamine’ als verleidingsmiddelen te verkopen. Eenmaal gevallen voor de vrouw komen we tot de ‘Real Deal’ of tot de ‘Four Letter Word’ te komen. De songs zijn allen even glad als Janet Jackson haar strak latexpakje. Met Dangerous weet Jessie J. de sound van de Jacksons te doen herleven. Met ‘I Wanna Play With you’ is het duidelijk wie de leidende rol heeft. Dan weet Jessie J. de vrouwen te verleiden dat ook zij de kracht (Empowerment) hebben om de mannen terecht te wijzen en de bovenliggende partij is. De ‘Glory’ is geëvenaard en ze voelt zich als ‘Someone’s Lady’. Uiteindelijk weet ze met ‘I Believe in Love’ tot haar zinnen te komen. Het gehele proces is als een ‘ROSE Challenge’ waarmee ze het vrouwelijk volk graag wil meegeven dat iedere vrouw er mag zijn en dat. Dit is uitgewerkt in 4 albums. Eenmaal alle songs achterelkaar gezet haken we hier muzikaal bij het derde album af. Dan valt het allemaal wat in herhaling. Maar het project is zeker geestig opgezet.

Te zien in Nederland

Vera Jonas Experiment - Tiger Now!

Vera Jonas Experiment - Tiger Now!

Label Launching Gagarin

Beoordeling 7,5

Review Nog niet zo lang geleden zagen we een sprankelende zangeres met glinsterende ogen, donker haar en een grijns van oor tot oor. Nu zien we haar op de foto van haar album dat als re release is uitgebracht. Geblondeerd haar, brutaal en een attitude van Kom Maar Op. Ja het tijgertje is ontwaakt in de Hongaarse zangeres Vera Jonas. Naast haar uiterlijk is ze op de plaat ook krachtiger en brutaler. De zangpartijen van het titelnummer en ‘Ordinary’ mogen er dan ook zijn. Toch blijft ze ook iets van schattigs hebben en lief. Dit horen we weer terug in ‘Find Your Keys’. Een liedje waarbij de al beeldend ziet dat haar vriendje de sleutels weer eens kwijt is en door het huis dendert. Maar Jonas is op zoek naar haarzelf en wil van alle aspecten waarin ze nu verkeert leren. ‘Over and Over Again’ verwijst hiernaar en met een a capella song in haar eigen taal, klinkt ‘Szel Hozott’ als een jonge Suzanne Vega. Deze vergelijking is wel passend voor dit Experiment. Het is aan een kant beeldend lief en mooi, gelijktijdig is het hard duidelijk en van haar afbijtend. Dat geldt zowel in tekst als muzikaal. Haar stem is helder en brengt de luisteraar snel in beweging. Met het nummer van Michelle weet ze op een mooie manier de Beatles cover te betoveren tot een prachtig liedje voor deze tijd. Het is ook niet voor niets dat deze Vera Jonas met dit album prijzen in de wacht sleept en dit jaar diverse malen op Eurosonic Noorderslag te zien was. Of dit genoeg was om haar op de grotere podia te krijgen is nog de vraag. Maar ze heeft de aandacht zeker verdient, dan is het zeker de moeite waard om als Experiment eens dit album te gaan beluisteren.

Te zien in Nederland

Years & Years - Palo Santo

Years & Years - Palo Santo

Label Polydor / Universal

Beoordeling 7,5

Review Wanneer Michael Goldsworthy de keus maakt om van Australie naar Engeland te verhuizen, had hij nog niet het idee dat hij binnen een jaar of twee een succesvolle muzikale carrière had. Samen met Emre Turkmen koos hij voor Olly Alexander om als zanger te fungeren. Years & Years bestaat inmiddels 8 jaar maar dit album is het vervolg van hun debuut album Communion uit 2015. Het album Palo Santo komt na het succes van de hit ‘Meteorite’ dat werd gebruikt voor de soundtrack van de film Bridget Jone’s Baby. De synthpop is op dit album weer catchy te noemen. De single ‘Sanctify’ is de opener van het album en geeft de sfeer van het album weer. Electropop zoals je dat mag verwachten. Hoe poppy het ‘If You’re Over Me’ is, weet het trio met ‘Preacher’ meer spanning in het nummer te brengen. De refreintjes klinken gemakkelijk in het gehoor en zijn snel mee te zingen. De balladepop horen in ‘Lucky Escape’ en is mierzoet te noemen. Dat geldt eigenlijk voor het gehele album, dat over-geproduceerd is. Het is voor een teenagerpop act normaal om dit zo te doen. Wellicht is hier een goede commerciële reden voor, maar een rauw randje had hier en daar wel gemogen. Dan was het Heilige Hout, danwel Palo Santo beter gesneden en duurzamer geweest. Toch kun je best verwachten dat dit bij het komende album wel gebeurd en dat deze act het komende jaar de festivals bestormen.

Te zien in Nederland Years & Years is te zien in Nederland op 25 januari 2019

The Vamps – Night & Day (Day Edition)

The Vamps – Night & Day (Day Edition)

Label Universal

Beoordeling 7,6

Review Wanneer we het nieuwe album van the Vamps openen valt de tienerposter er al spontaan uit. Ja, we hebben het over de populaire Engelse act met de 23 jarige Brad Simpson als frontman. Hij siert al enige jaren met de band de hitlijsten in UK. ‘Can We Dance’, ‘Wild Heart’ en ‘Last Night’ waren 5 jaar geleden al knoepers van hits. Hierdoor is de teenagerband Half mei stond de band in het Amsterdamse Paradiso hun nieuw album Night & Day de Day versie te promoten. De nacht-versie verscheen vorig jaar en met de singels ‘Personal’ en ‘Hair Too Long’ werd er al een voorafje geserveerd voor dit album. Het is een regelrechte popalbum. Als teenagers band zetten ze dit succes voort. En waarom zou je een winning sound en voor 20.000 mensen spelen willen veranderen? De dance van ‘Too Good To Be True’ is weer heerlijk aanstekelijk en ‘Cheap Wine’ of ‘What Your Fathers Says’ passen wel bij het nog huidige tiener publiek die hiervoor gaan. Het is glad geproduceerd en vooral catchy. Iets voor een guilty pleasure voor later. De band past in het rijtje dat vele generaties kent. Voor de jaren 60 had men de Osmonds en jaren 70 The Jacksons. In de jaren 80 waren de New Kids On The Block, de jaren 90 kende vele boybands waaronder Take That, Westlife en Backstreet Boys. Het nieuwe millenium begon met de Jonas Brothers en NSYNC. One Direction domineert vanaf 2010 en wellicht zullen the Vamps dit decennium afsluiten.

Te zien in Nederland

Lykke Li - So Sad So Sexy

Lykke Li - So Sad So Sexy

Label RCA

Beoordeling 8

Review De Zweedse zangeres Lykke Li brak in 2007 door met het nummer ‘Little Bit’. Het werd een hit waardoor haar debuutalbum een jaar later meer aandacht kreeg. Toch is ze pas echt bekend geworden door de cover ‘I Follow Rivers’ van Triggerfinger. So Sad So Sexy is het vierde album en staat weer vol prachtige elektropop. Met rapper Aminé neemt ze het ‘Two Nights’ op. Het is een van de mooie songs van dit album. En werd deels geproduceerd door Skrillex. Voor ieder song zoekt ze een andere producer of mixer. Zo krijgen alle songs een andere klankkleur. Met voormalige Weeknd maatje Calros Montagnese schrijft ze het ‘Better Alone’ en weet vooral voor de muzikale invulling een leger schrijvers in te huren. James Ryan Ho is de producer die een constante factor voor dit album is. De laid back dance van ‘Last Piece’ en ‘Jaguars in the Air’ zijn mooie popsongs en potentiele hits. Door dit album weet ze aan te sluiten bij het rijtje van The Weeknd en Lady Gaga. Of dit nu komt doordat ze vele mensen heeft in laten vliegen of dat deze mensen graag met haar wilde werken. Het album is in ieder geval een prima elektropop-dance album.

Te zien in Nederland

Snow Patrol- Wildness

Snow Patrol- Wildness

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review Het nieuwe album van Snow Patrol begint met de “the First Snow” in een prachtig liedje ‘Life On Earth’. We hebben er zeven jaar op moeten wachten en het resultaat is dan ook meer dan de moeite waard. De Schotse band uit Glasgow heeft zich met dit album helemaal overtroffen. De melodramatisch poprock krijgt in het begin al de ruimte. ‘Don’t Give In’ is wederom een ijzersterk nummer. Men durft afscheid te nemen van de doorlopende drums, maar de staccato in de drums te parallel te laten lopen met de gitaren en uiteindelijk een a capella tussenstuk in het nummer te maken. Het is anders en pakkend. Net als het meer pop georiënteerde ‘Heal Me’ en ‘Empress’. De gitaren krijgen op dit album weer meer de overhand. Afgelopen jaren wist de band meer de elektropop in hun songs te voegen. Dat is nu voor de soloprojecten van zanger Gary Lightbody. Inmiddels weet hij een prima mix van elektro en gitaarpop op dit album neer te zetten. Het is jammer dat we zolang hebben moeten wachten. Het is dan ook prettig om de band te kunnen zien op de grote festivals van deze zomer. De songs ‘Just Say Yes’, ‘Chasing Cars’ en ‘Shut Your Eyes’ zullen optimaal worden meegezongen. Ja, de band kan zich nu gaan meten met Coldplay en U2. Met het pianonummer “What If This All The Love You Ever Get!’ of ‘Soon’ krijgt men de weide met 60.000 mensen wel stil. Met de deluxe versie zijn er 5 akoestische songs aan toegevoegd. Het zijn de mooie popliedjes van het album dat hierbij in een intiemer jasje wordt gestoken. Mooi album!

Te zien in Nederland Pinkpop

Snowapple - Mexico

Snowapple - Mexico

Label Zip Records

Beoordeling 7,5

Review Wanneer het Amsterdamse trio Snowapple hun zomerse klanken in Mexico laten klinken, komt het bericht dat een van de drie zangeressen overhoop naar Nederland terug moet. De tour is geboekt en dan is er even een creatieve oplossing nodig. Ze gaan op zoek naar de Mexicaanse muzikanten die men eerder op een tour hebben ontmoet. Het avontuur mond uit dat er nu een prachtig album op tafel ligt; Mexico. Een album dat heerlijk zomers, met ‘Evil Wizard’ begint. De sfeer van zomerse festivals a la Oerol galmt door de speakers. Dit zal dan ook op het Friesche eiland gebeuren. Met ‘Perscador’ neemt de Mexicaanse band het voortouw om experimenteel een solo stuk in het nummer weven. Lekker loom en onderuit hangend aan de tafel met een glas witte wijn horen de de galmende klanken van ‘Lobos’. De duetten en synchronische zangpartijen hebben ze hier op dit album optimaal gebruikt. Het klinkt prima, al wordt het gegalm soms even wat te veel. Al swingend gaat het trio met de drie Mexicanen de zomerse klanken met ‘Better WHen We’re Older’ hervatten. De songs kennen een kop en een staart in de compositie maar ze zijn ook op punten wat te langdradig. De herhalingen vinden net te veel plaats. Maar overall is het een prettig album met zomerse klanken die je prima kunt op zetten wanneer je mensen op bezoek hebt of dat je de band live gaat bekijken. Het is ook niet vreemd dat dit Amsterdams trio stiekem de wereld verovert.

Te zien in Nederland

Cut Worms - Hollow Ground

Cut Worms - Hollow Ground

Label Jagjaguwar

Beoordeling 7

Review Hollow Ground is het muzikale debuut van de New Yorkse singer/songwriter Max Clarke die eigenlijk een carrière als illustrator ambieerde. Hoe anders kan het lopen in het leven. Wat meteen opvalt, is het aangename geluid van dit album dat vol staat van retro-gitaarpop dat ons mee terug neemt naar vervlogen tijden met artiesten als Everly Brothers, Buddy Holly maar we herkennen ook wel het geluid van The Beatles. Een tiental vederlichte songs die hij zelf schreef en waarbij hij ook zelf een aantal instrumenten bespeeld zoals gitaar, keyboard, lapsteel zijn het resultaat op Hollow Ground. Wat helemaal bijzonder is dat hij zijn zang dubbel opgenomen heeft waardoor het lijkt alsof je naar een duo luistert. Opener ‘How It Can Be’ is meteen typerend voor de sound van het album; een vrolijk klinkende melodie die vorm gegeven wordt door soepele gitaarriffjes en de in twee sporen opgenomen stem van Clarke. Bij nummers als ‘Coward’s Confidence, ‘I Won’t Be Too Long’ worden de vergelijkingen met de Everly Brothers tastbaar terwijl bij een nummer als ‘Don’t Want To Say Good-Bye’, inclusief de aanstekelijke sixties-beat, de gedachten naar The Beach Boys terug gaan. Zo blijf je jezelf afvragen of we hier écht niet naar een LP luisteren uit de jaren ’60, die afgestoft en opgepoetst is. Maar dit is dus niet het geval en we luisteren hier ook niet naar een jukebox. ‘Think I Might Be In Love’ en ‘Hanging Your Pricture Up To Dry’ hebben een lekker klinkende “twang” maar ‘Cash For Gold’ is misschien wel de beste track van het album. Tekstueel wordt het nooit écht serieus dus aan zijn lyrics kan Clarke nog gaan werken. Ook bij de lichtvoetige afsluiter ‘Mad About You’ (“But Wouldn’t It Be Nice To See You / Somewhere Else Beside My Dreams / I’m Mad About You”) blijft de Amerikaan (terecht) vasthouden aan de structuur van de rest van het album. Sixties, DooWop, Sha-la-la, het komt allemaal voorbij op Hollow Ground. Tien goed gedoseerde nummers die heerlijk retro klinken en waarbij het écht moeilijk te geloven is dat we Clarke alleen horen zingen. Het geheel klinkt onbezorgd, lichtvoetig en doet het waarschijnlijk hartstikke goed in het zonnetje. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Kali Uchis - Isolation

Kali Uchis - Isolation

Label Virgin / Universal

Beoordeling 8

Review In maart werd het debuutalbum Isolation van de Colombiaans/Amerikaanse Kali Uchis aangekondigd. Op dit eerste volwaarde album wordt Kali bijgestaan door een scala van gastartiesten maar toch haar eigenzinnigheid te behouden. De inmiddels 23-jarige Kali Uchis ( Karly-Marina Loaiza) verhuisde op haar 12e met haar familie naar Alexandria, Virginia, vlakbij Washington DC. Tijdens haar niet altijd even makkelijk verlopen jeugd leerde ze piano en saxofoon spelen. Gaandeweg schrijft ze haar eigen muziek en neemt mixtapes op waarna ze langzaam ontdekt wordt en gaat samenwerken met namen als Tyler, The Creator. Vervolgens is daar haar EP Por Vida en wordt ze uitgenodigd om als support act tijdens Amerikaanse legs rond te touren met namen als Lana Del Rey Isolation is een album dat bol staat van de R&B, soul met natuurlijk dat vleugje Zuid Amerikaans temparament dat nog steeds in haar DNA opgesloten zit. Dat we volgens de kenners hier niet met een eendagsvlieg te maken hebben blijkt wel uit de vele artiesten die hun medewerking hebben verleend op dit debuutalbum. Namen als Bootsy “King of funk” Collins, Tyler The Creator, Reykon, Thundercat en zelfs Tame Impala’s Kevin Parker. Ze opent met het “bossanova”-achtige ‘Body Language’ dat als intro wordt aangekondigd op Isolation. Na deze sterke opening is het tijd voor het broeierige ‘Miami’ (waarin ze zichzelf als het ware aankondigt (“Kali Uchis, BIA Las cabronsitas, Bienvenidos a Miami”) waarbij ze hulp krijgt van BIA. Vervolgens is daar het vernuftige ‘Just A Stranger’, waar we overigens Steve Lacey horen, waarmee het eerste deel van het album wordt afgesloten dat van een hoog niveau en groot talent getuigt. Ook het tweede deel van het album blijft van hoog niveau en Kali weet moeiteloos variatie aan te brengen in alle tracks die volop soul en R&B ademen. Of we nu naar ‘Flight 22’ luisteren en terug moeten denken aan Amy Winehouse of het lekker dansbare “Your Teeth In My Neck’, het zit allemaal erg goed in elkaar zonder dat je het gevoel krijgt dat het album overgeproduceerd is. Het is nergens té gepolijst en diverse stijlen worden door haar stem moeiteloos met elkaar verweven. Met ‘Nuestra Planeta’ (ft. Reykon) komen waarschijnlijk de Zuid Amerikaanse roots naar boven maar eigenlijk is dit zonnige nummer een niemendalletje en wellicht overbodig op album. Behoudens ‘Tomorrow’, dat geschreven lijkt voor de hitlijsten, zijn verder alle nummers “on the spot”. Luister maar eens naar de single ‘After The Storm’, het ijzersterke ‘Feel Like A Fool’ met blazerssectie en afsluiter ‘Killer’, het nummer dat eigenlijk het hele album samenvat. Ze schreef zo’n beetje alles zelf op dit album of had er een aandeel in. Ondanks een scala aan gastartiesten is het toch háár album, en zijn het háár nummers waar we naar luisteren. Soul, R&B, vaak dansbaar en hier en daar met die Colombiaanse roots dat er voor zorgt dat haar eigenzinnigheid als vanzelf boven komt drijven. Een nieuwe ster aan het popspectrum, zo veel is wel zeker. Wat een heerlijke warme muzikale verrassing dit album. Veel luisterplezier

Blossoms - Cool Like You

Blossoms - Cool Like You

Label Virgin Records

Beoordeling 8

Review Op 19 april stonden ze als support Act van Liam Gallagher in Afas Live en ruim een week geleden was daar de release van het tweede volwaardige album Cool Like You van de Britse band Blossoms. Na een afwezigheid van bijna twee jaar zijn de vijf heren uit Stockton/Manchester terug. De band open dit nieuwe album met het flamboyante en ijzersterke ‘There’s A Reason Why (I Never Returned Your Calls)’ en meteen wordt duidelijk welke richting qua sound de band op wil met dit nieuwe album. De aanstekelijke synthpop/indierock rolt uit de speakers en je kunt niet ontkennen dat het wel érg lekker klinkt; het dynamische van de beginperiode van de Killers, een beetje Arctic Monkeys en een vleugje A-Ha vanwege de synths én de herkenbare stem van Ogden en dat alles in de blender met de sound van het debuutalbum van deze band uit de buurt van Manchester. Resultaat; een album vol met aanstekelijke indierock/pop songs die stuk voor stuk als single uitgebracht kunnen worden. Het album kwam niet zonder (interne) slag of stoot tot stand; Tom Ogden schrijft alles en dat leidt misschien hier en daar tot wat creatieve discussie en verder was het écht de bedoeling om een album te maken vol met songs die het live goed zouden doen. En dat is waarschijnlijk ook wel gelukt want alle elf de songs zijn uptempo, vol met invloeden uit de jaren ’80 en kunnen tijdens een optreden lekker uitgebouwd worden. Neem titelsong ‘Cool Like You’ nu; een uiterst doeltreffende synthesizermelodie, de nodige dynamiek en variatie binnen de titeltrack zorgen ervoor dat je het nummer na slechts één luisterbeurt niet meer uit je hoofd krijgt. ‘I Can’t Stand It’ is waarschijnlijk de beste tracks van dit nieuwe album met een strakke baslijn als basis en natuurlijk is dit ook weer een uptempo nummer. Zo blijft elk nummer van dit nieuwe album refereren aan de jaren ’80 en bij ‘Unfaithful’ zullen de generatiegenoten absoluut Blondie’s ‘Call Me’ herkennen. Zoals al eerder aangegeven zit er tempo in deze plaat. Ballads komen we sowieso al niet tegen en alleen bij een nummer als ‘Stranger Still’ en het “dreampop”-achtige ‘Love Talk’ wordt wat gas teruggenomen. Bij een nummer als ‘Giving Up The Ghost’ worden tijdens het refrein de synths zwaar aangezet. Maar het wordt pas écht interessant als we de “deluxe” versie van dit album luisteren want zie hier; er is een bonus-cd toegevoegd met alle elf songs in een akoestische, “stripped down” versie. En juist hier laat de band horen over een totaal ander geluid te beschikken en worden alle teksten geloofwaardig. Waar bijvoorbeeld ‘I Just Imagined You’ in de reguliere versie misschien iets té bomastisch klinkt daar is de akoestische versie een heerlijk gitaarpop nummer geworden met meerstemmigheid. In een interview van Mpodia gaf frontman Tom Ogden aan dat de elf songs doelbewust op deze wijze zijn opgenomen. Dit was de sound die men zocht en die men als het ware live tijdens een optreden weg kon zetten. Elf eigentijdse songs die eigenlijk stuk voor stuk als single kunnen worden uitgebracht en die er voor zorgen dat het album als één geheel klinkt. Toch is het de extra cd met al die akoestische versies die de band naar een hoger niveau lift. Wellicht voor een volgend album een combinatie. Veel luisterplezier.

RSO – Radio Free America

RSO – Radio Free America

Label BMG

Beoordeling 8,5

Review Wanneer we de letters RSO ontleden dan komen we in dit geval uit op Richie Sambora & Orianthi. Voor veel mensen in de muziekwereld is dit een begrip. Gitarist Richie Sambora was de rechterhand en medeoprichter van Bon Jovi en de Australische gitariste Orianthi kennen we vooral uit de band van Alice Cooper. Maar ze kent ook haar eigen solo carrière die het goed doet in Japan en Australie. Als gitariste werd ze voor de This Is It tour van Michael Jackson ingehuurd. Hoe dat is afgelopen weten we inmiddels. Het geeft aan dat deze gitariste zich prima kan meten met de grote jongens en waarom dan niet een project met Richie Sambora beginnen. Eerst als privé vriendje en dan volgt een muzikale samenwerking al snel. We kunnen wel stellen dat dit allemaal goed lukt! Het album begint met het ‘Making History’ waar ze alvast een voorproefje op de toekomst nemen. Sambora heeft zijn producer Bob Rock (Metallica / Motley Crue) gevraagd om samen de songs door te nemen. En eerlijk gezegd is het gelukt om een mooi gevarieerd poprock album op te nemen. Van de rocksong wat we konden verwachten zijn ‘Rise’ en meer pop georiënteerde ‘Together On The Outside’ de meeste stevige songs. Wanneer Sambora toch nog een momentje van rancune brengt met ‘I Got You Babe’ is er een vette knipoog naar zijn ex Cher gegeven. Het zijn de dingen hij nu net niet op een album moet zetten. Dat is jammer, ondanks een prima rock uitvoering van dit nummer. Opvallend zijn de mooie popsongs ‘Take Me’, ‘Walk With Me’ of het Bon Jovi ballad ‘Forever All The Way’. Kortom het debuut album van RSO is een prachtig melodic poprock album.

Te zien in Nederland

Lisa Stansfield - Deeper

Lisa Stansfield - Deeper

Label Ear Music

Beoordeling 8

Review Geruisloos was daar onlangs het nieuwste album van Lisa Stansfield dat de titel Deeper heeft meegekregen. Iedereen die de ’80-er en ’90-er muziekjaren actief heeft meekregen zal de naam van deze Britse zangeres onmiddellijk herkennen. Ze heeft in april van dit jaar de respectabele leeftijd van 52 jaar bereikt en in 2014 was daar de toch wel verrassende comeback na een pauze die een kleine tien jaar duurde. We kennen Lisa natuurlijk van hits als ‘All Around The World’, ‘Change’ en ‘All Woman’ en nu is daar dus dat nieuwe album Deeper waarop Lisa zichzelf ook nadrukkelijk als songwriter presenteert. Afgelopen maand stond ze in een uitverkochte Melkweg en het album is eigenlijk in Nederland geruisloos gelanceerd. Meest opvallend is de herkenning. Als Lisa de eerste noten van de opener ‘Everything’ zingt is dat eigenlijk wel het gevoel dat overheerst want het lijkt alsof haar stemgeluid niet door de tijd is aangetast. Het uptempo nummer heeft een wat Italo-achtige stijl en is uitermate dansbaar. Vervolgens is daar het soulvolle ‘Twisted’ dat met Motown-elementen overgoten is en door de strijkers en blazers versterkt wordt. Bij de onlangs uitgebrachte single en zomerhit-in-de-dop ‘Billionaire’ blijkt hoe gelukkig Lisa is en van het leven geniet. (“If I had a dollar for every time you said you love me I’d be a billionaire / If I walked a mile for every time you meant the words I’d still be right here”). Op zich is dat weer niet zo vreemd als je wereldwijd meer dan 20 miljoen albums hebt verkocht. Naast al die fijne uptempo songs is er natuurlijk ook aandacht voor wat rustiger werk. ‘Coming Up For Air’ laat haar stem nog meer stralen met een vleugje Latin en bij de piano ballad ‘Hole In My Heart’ laat Lisa nog maar eens horen een prachtige, warme stem te hebben. Het album is wederom geproduceerd door haar creatieve partner Ian Devaney en Mark “Snowboy’ Grove met wie ze al vaker succes boekte. ‘Just Can’t Help Myself’ is misschien wel de meest complexe compositie terwijl je bij de titelsong het gevoel hebt dat Lisa nooit weg is geweest; de baslijn geeft het tempo aan en de stem van Lisa doet de rest. De afsluiter is verrassend genoeg een afsluiter; het soulvolle ‘Ghetto Heaven’ (Common & D’Angelo) is zo’n nummer dat in de categorie “Silky Soul” geplaatst kan worden en waar strijkers en de saxofoon voor dat zwoele en romantische randje zorgen. Iedereen die naar de muziek van Lisa enkele decennia geleden luisterde moet Deeper zeker luisteren; 13 gevarieerde tracks die als een warm bad voelen. Lisa Stansfield heeft qua stemgeluid en bereik helemaal niets aan kwaliteit ingeboet en het klinkt alsof de jaren geen vat op haar krijgen. Deeper is zo’n album dat zorgvuldig en met liefde en passie is gemaakt zonder dat het overgeproduceerd klinkt. Misschien wat sentiment maar voor deze recensent één van de verrassingen van dit jaar. Veel luisterplezier!

Gruppo Sportivo - Great!

Gruppo Sportivo - Great!

Label Redline music

Beoordeling 8,5

Review Eind vorig jaar verscheen er een serie compilatie albums onder de naam The Golden Years of Dutch Pop Music. Gruppo Sportivo was een van de acts die in aanmerking kwam om onder die vlag weer in de schijnwerpers te keren. Terecht, Gruppo Sportivo was eind jaren 70 een toonaangevende popact dat internationaal doorbrak. ‘Back to 78’ met de hits ‘Disco Really Made It’, Tokyo’ en ‘Bleep Bleep Song’ behoort tot een van classic albums van Nederlandse bodem. Daarna ging het morrelen en rommelen. Het boegbeeld van de band Hans VandenBurg verscheen in de videos van Golden Earring en schreef ‘Groovin’ met Herman Brood. De achtergrond zangeressen the Bombita’s verschenen als zangeressen bij Herman Brood en de band verloor het compas. VandenBurg weet niet van stil zitten en blijft muziek maken onder zijn eigen naam en Dierenpark. Eind jaren 80 verscheen er van Gruppo Sportivo het meesterstuk ‘Sucker of the Century’, al is dat uiteindelijk aan velen voorbij gegaan. Na het album Dig It Yourself uit 2015 is er nu weer een album met de volledige bezetting; Great! En dat is het ook! De Bombita’s bijten de spits af met ‘Cockroach’ dat weer heel vertrouwd Sportivo klinkt. De humor en samenzang en swingende sound. Van ‘Chick and Song’, ‘Tub for Two’ of de zadelpijn van ‘Saddle Pain’, hoe Hollandser kun je het nog krijgen. Met de single ‘Normal Song’ wordt het rockend nummer als promosong gekozen, maar het album heeft ontzettend veel meer te bieden. Het album kent al vele heerlijke songs, maar aan het eind staan nog twee juweeltjes ‘Someone Real’ en het prachtige ‘Over The Hill. Het is poppy maar o zo heerlijk in de compositie en vorm. Het album swingt en live kunnen deze songs van Gruppo Sportivo prima gevlochten worden in een setlist met oude songs. Dan gaat we terug back into 78 en heeft ieder weer een heerlijke avond.

Te zien in Nederland

Elvis Presley - The Searcher

Elvis Presley - The Searcher

Label RCA

Beoordeling 7

Review Ieder jaar verschijnt er minstens een box van de King. Elvis Presley is onder veel mensen nog steeds levendig en wordt door deze boxen ook in leven gehouden. Ditmaal gaat het om de soundtrack van de 3 uur documentaire. Deze HBO docu van Thom Zinny kreeg zelfs een Grammy Award. En terecht. Het is een mooi overzicht geworden van de begin periode van Presley. Daar waar de blues en country een tempo omhoog gingen en een swingend sausje kreeg. Dat de man een inspiratiebron is geweest voor veel muzikanten is dan wel duidelijk. Met dit album krijg je een mooi overzicht uit die tijd. Naast de ‘Hound Dog’, ‘Mona Lisa’, een lonely versie van ‘The Lonely Man’, komen de hits ‘Heartbreak Hotel’, ‘Blue Moon’ en een duet met Frank Sinatra, Love Me Tender / Witchcraft op dit album voorbij. De 3cd deluxe uitvoering kent een cd met allerlei duetten. Dit is dan ook het meest interessante van deze box. Elvis met Howling Wolf “Smokestack Lightning’ of ‘Wooden Heart’ met Tom Petty & Heartbreakers. Dat mag al genoeg zijn om deze box aan te schaffen en daarnaast staat er legio verrassende duetten op. Al kennen we de meeste songs ook wel weer, dat maakt het diverse songs toch echt te vaak op de releases voorbijkomen.

Te zien in Nederland

Ozteki - Binary Childhood

Ozteki - Binary Childhood

Label Discophorus

Beoordeling 7,5

Review Een verzameling van letters vormt Otzeki, het project van de neven Mike Sharpe (zang, gitaar) en Joel Roberts (toetsen). Met hun eigen vertaling van elektronische muziek brengen zij nu hun debuutalbum Binary Childhood. Label : Discophorus Hypnotiserend De beide Britten (toevallig ook nog elkaars neven) produceren een gevarieerd palet van elektronische muziek. Zo is daar de sferische opener ‘All The Animals’ die ons qua gevoel in de richting van de muziek van Asgeir doet denken maar tegelijkertijd is daar ‘Pay The Tax’ dat weer duidelijke dance-invloeden kent. Een nummer overigens waarmee de band zich in een wat bredere maatschappelijke discussie mengt. Vooral ‘True Love’ is een nummer dat een bepaalde aantrekkingskracht heeft en waarin Sharpe weer het geloof in de mensheid terugkrijgt. Het ruim acht minuten durende nummer dat op een luie beat leunt, heeft iets hypnotiserends. Falsetachtige stem Zo is dit wel een boeiend debuut waarbij de heren er in slagen om zonder te veel toeters en bellen een gevarieerd album samen te stellen. Halverwege is daar ineens ‘Are Your For Real’, een mooi ingetogen track terwijl bij het lome ‘Sun Is Rising’ een vleugje soul door de elektronica klinkt en waar Sharpe nog maar eens laat horen ook over een falsetachtige stem te beschikken. ‘Angry Fix’ en ‘Already Dead’ zijn meer dan prima tracks terwijl een nummer als ‘Walk On’ zich weer uitermate leent om door DJ’s gebruikt te worden tijdens een set. Eindoordeel Binary Childhood is een knap en verrassend debuut. Het is een soort van organische elektronische muziek die op aanstekelijke ritmes drijft. Soms is de sfeer somber, soms wat donker maar nooit echt uitgelaten. Verder is het stemgeluid van Mike Sharpe ook verrassend en de combinatie van de ietwat hoge stem en de elektronische sound die je als het ware omarmt werkt simpelweg. Een meer dan verrassend debuut en nu is de nieuwsgierigheid al gewekt naar een opvolger. Veel luisterplezier.

Sting & Shaggy – 44/876

Sting & Shaggy – 44/876

Label Interscope

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de Engelse zanger Sting een album uitbrengt dan gaan we er even voor zitten. Het is dan ook een verrassing dat de voormalige Police zanger een album uitbrengt met Shaggy. Shaggy? Die van de 90 hits “It Wasn’t Me”, ‘Boombastic’ en ‘Oh Carolina’.l Nu is het voor Shaggy niet zo vreemd om met anderen een album te maken. Dit heeft hij al eerder met Toni Braxton, Maxi Priest of Ali G gedaan. De heerlijk ontspannen reggaesound weet Shaggy ombrengen tot een aanstekelijk ritme en sfeertje dat het altijd doet denken dat de zon schijnt. Orville Burrell, (Shaggy) weet nu Gordon Sumner (Sting) te strikken voor de ritmes uit Jamaica. Het is ook niet heel verrassend, wanneer je weet dat Sting zijn hits als ‘Every Breath You Take’ op het eiland schreef. Het blijft altijd bijzonder wat er van dat eiland vandaan komt. Door de sfeer, klimaat en natuur brengt dat muzikaal het beste en ontspannende creaties bij de mens boven. Dat geldt ook hier weer. Al leunt Sting met dit album meer op de reggae sound van Shaggy. Het titelstuk is direct aanstekelijk al geeft men in de rap wel veel aan wie er nu gaat zingen. De songs zijn met ‘Don’t Make Me Wait’ en ‘Dreaming in the USA’ wel meer pop georiënteerd dan de poprock van Sting. Al is het vooral de reggea met o.a. ‘Just One Lifetime’ en ‘22nd Street’ de klok slaat. Dat is dan wel lekker voor de zomerse dagen, zoals we die tegenwoordig kennen. Heerlijk album dus. Grappig detail is dat de titel een combinatie is van de telefooncodes van de heren.

Te zien in Nederland

Island – Feels Like Air

Island – Feels Like Air

Label Membran

Beoordeling 8

Review Het kwartet uit London verraste enige jaren geleden met de EP Girl en later het sprankelender A Place Like You. Vanuit dit laatste album zet de band deze werkwijze voort. Het is wederom sprankelend en met de rauwe stem van zanger Rollo Doherty klinkt de indie band als een klok. Mooi gebalanceerde songs als ‘Something Perfect’ en het intiemere ‘Interlude’ doet je even nadenken en dromen over de teksten en het even laten bezinken wat er gezegd wordt. Door dit soort composities wordt het album persoonlijker en komt het dichter bij je te staan. Door de rustmomenten binnen de songs krijgt dit de ruimte, zoals in ‘Horizon’, ‘We Can Go Anywhere’ en ‘Moth’. Het is een heerlijk album en zeker als debuut is dit meer dan een aanrader. De band past in het rijtje van de Engelse indie bands die het tegenwoordig goed doen. De festivals onveilig maken en toch soms zweverig hun gitaargeluid over de velden stort.

Te zien in Nederland 24 april Paradiso te Amsterdam 25 april TivoliVredenburg te Utrecht

Death By Unga Bunga – So Far So Good So

Death By Unga Bunga – So Far So Good So

Label Ja Jansen prod

Beoordeling 7,5

Review De titel van het album van de Noorse band Death By Unga Bunga doet denken aan de Megadeth So Far So Good So What. Met de titel van de band begin je te denken dat het stevige kost is. Niets is minder waar. Het album is vooral pop georiënteerd. Het openingsnummer ‘Haunt Me’ klinkt lekker vlot. De poprock kent een commercieel tintje dat bij het ‘Soldier’ nog meer aanwezig is. Je kunt de band scharen onder de commerciële post punkrock dat doet denken aan Green Day meets Thin Lizzy. Het is een soort van rock dat het goed doet in de Scandnavische landen en hier in Nederland wat aan de kant wordt geschoven. Maar dit weerhoudt het niet dat het leuk is. Het album is qua productie wat matig, maar wanneer er meer geld is, kan men dit in de productie steken, zodat het aansluiting krijgt bij het grote publiek. Inmiddels is dit hun vierde album en mag het festival publiek deze act wel eens met open armen verwelkomen. De songs zijn zeker niet slecht en live zal het een leuke band zijn. Met de tienerrock van ‘So Cool’ en ‘Into The Night’ zijn de songs wat voorspelbaar. Toch is de cd prima om met deze zonnige dagen over de snelweg te cruisen.

Te zien in Nederland

Thirty Seconds to Mars – America

Thirty Seconds to Mars – America

Label Interscope Rec.

Beoordeling 7,5

Review Afgelopen maand stond de Amerikaanse energieke band Thirty Seconds To Mars in Ziggo Dome om hun recente single Walk On Water te promoten. Jared en Shannon Leto brengen nu het vervolg van dit album America uit. Het recente album Love Lust Faith and Dreams is inmiddels al vijf jaar oud. Met dit album weet de band meer het commerciële pad op te gaan. Het klinkt in de lijn van popacts The Script, Train wanneer we de single ‘Dangerous Night’ en ‘Walk on Water’ horen. Het ‘Dawn Will Rise’ en akoestische ‘Remedy’ klinken wel heel zoet. Het past dan ook dat de deluxe versie van het album een akoestische versie van Walk On Water en Dangerous Night bevat. Het past in de lijn waar de band naar toe wil. Dat is de weg naar het succes. Met het America heeft men hierbij een grote stap gezet en is Thirty Seconds To Mars een potentiele hoofdact voor de festivals voor het komend jaar.

Te zien in Nederland

Revamp – Reimagining the songs of Elton

Revamp – Reimagining the songs of Elton

Label Rocket rec/ Universal

Beoordeling 8

Review De meester Elton John heeft als singer-songwriter heel wat prachtige songs op zijn naam staan. De echte naam is Reginald Kenneth Dwight heeft inmiddels honderd miljoenen albums verkocht. Met zijn leeftijd van 70 jaar van afgelopen maand, is het een mooi moment om hem in het zonnetje te zetten. Deze week komen er twee tribute albums op de markt. Restoration en Revamp. Zo is Bernie Taupin als producer aangeschoven bij het country album en zien we dat John zich meer met dit album heeft bezig gehouden. Het is een pop rock album. Hij trapt dit album zelf af met Bennie and the Jets waar Pink de zang voor haar rekening neemt. Coldplay weet met een uiterst intiem ‘We All Fall In Love Sometimes’ een prachtige versie te vertolken. Daar kan Ed Sheeran nog even een puntje aan zuigen, al mag hij zich wagen aan het beroemde ‘Candle in the Wind’. The Killers weten een mooie “Mona Lisa te vertolken en Sam Smith heeft gekozen voor ‘Daniel’ wat op het andere album ontbreekt. Net als het Your Song waar Lady Gaga hier voor tekent. Dan denken we toch weer dat Elton John een goede vertolker is van zijn songs met Taupin. Tot slot komen the Queen of the Stone Age nog langs om een gevoelige snaar te spelen op Goodbye Yello Brick Road. Dit doet men ook met verve. Net als Mumford & Sons, Mary J. Blige en Q-tip hun versie een mooie draai hebben gegeven. Het is dan weer duidelijk dat Elton John en Bernie Taupin een prachtige collectie hebben gemaakt dat langer mee gaat dan hun eigen leven. Deze songs zullen de komende jaren blijven komen en gaan.

Te zien in Nederland

Band of Gold – Where’s the Magic

Band of Gold – Where’s the Magic

Label Ja Jansen prod. PIAS

Beoordeling 8

Review Als inspiratiebron weet Band of Gold de naam te vinden in de jaren 70 songs. Muzikaal sluit deze Noorse band dan ook naadloos aan bij Fleetwood Mac met ‘I Wanna Dance With You Again’ en ‘I Could Spot You At A Hundred Miles’ en Steely Dan met ‘Bring Back’ en ‘Away With You’. Het is het stemgeluid van zangeres Nina Mortvedt dat de sfeer van Fleetwood Mac doet oprakelen. Met de elektrosound van Nikolai Haengsle weet hij prachtige melodieën te maken dat gemakkelijk in het gehoor ligt. Het klinkt dan ook allemaal vertrouwd en niet experimenteel. De David Gates cover ‘Look At Me’ krijgt op deze plaat een mooie vertolking. ‘Where is the Magic’ en ‘Well Who Am I’ krijgen een andere drive dat meer in de poprock sound ligt en zelfs een vleugje Abba in te horen is. Het is vooral het totaalbeeld van het album met je doet. Hierdoor is het een prettig album dat voor de oudere als nieuwere generatie een act is om in de gaten te houden. Met deze opvolger van hun goede debuut uit 2015 weet men het juiste pad naar succes te bewandelen. Nu moet de rest van de wereld nog even overtuigd worden dat dit een prettig album is.

Te zien in Nederland

Restoration – Reimagining the songs of E

Restoration – Reimagining the songs of E

Label MCA Nashville/ Universal

Beoordeling 7,5

Review De meester Elton John heeft als singer-songwriter heel wat prachtige songs op zijn naam staan. De echte naam is Reginald Kenneth Dwight heeft inmiddels honderd miljoenen albums verkocht. Met zijn leeftijd van 70 jaar van afgelopen maand, is het een mooi moment om hem in het zonnetje te zetten. Deze week komen er twee tribute albums op de markt. Restoration en Revamp. Het is niet alleen Elton John die met de eer mag strijken. Bernie Taupin is de medeschrijver van de meeste songs, maar houdt zich liever op de achtergrond. Toch weet hij met dit album de uitnodiging aan te gaan om dit te produceren. “Het is de dat we samen veel countrysongs hebben geschreven. Het is dan ook een voorrecht om aan dit album mee te werken. Zo horen we Maren Morris een prachtige vertolking doen van ‘Mona Lisa and Mad Hatters’ en Don Henley van the Eagles een duet met Vince Gill ‘Sacrifice’ zingen. Miley Cyrus weet op dit album ‘The Bitch is Back’ beter te vertolken dan om dat andere tribute album Revamp. Op dat album vertolkt ze ‘Don’t Let the Sun Go Down On Me’. Maar in het algemeen is dit een Amerikaans country gericht album. Rhonda Vincent en Dolly Parton is al een mooie combinatie en brengen een mooie versie van ‘Please’. Net als the Brothers Osbourne Take Me to The Fire en Rosanne Cash met Emmelou Harris een mooie versie van ‘This Train Don’t Stop There No More’. Met Willy Nelson sluit men het album alf met the Border Song. Hierdoor zijn er diverse generaties die op een countrystijl Elton John en Taupin geëerd hebben.

Te zien in Nederland

Sunflower Bean - 22 in blue

Sunflower Bean - 22 in blue

Label Lucky Numbers rec.

Beoordeling 7

Review Het Amerikaanse trio Sunflower Bean weet met hum dromerige gitaarklanken en de meervoudige gitaren een sfeertje neer te zetten dat doet denken aan Fleetwood Mac. De zang van bassiste Julia Cumming en gitarist Nick Kivlen wisselen zich af waardoor het allemaal afwisselend en gemoedelijk klinkt. Het album begint stevig en swingend met ‘Burn it’ dat als veelbelovend voor dit album opent. Het pakt je dan ook direct. Met de single ‘I Was A Fool’ neemt Comming de zang waar en klinkt het allemaal liever en brozer. Het nummer past beter bij haar dan ‘TwentyTwo’ dat als een middle of the road song doorkabbelt. Gelukkig pakt men het net op tijd op om weer wat meer pit in het album te geven met ‘Puppet Strings’. Deze Joan Jett stamper kan een tent aardig op de kop krijgen wanneer men live speelt. Net als het ‘Human For’ en ‘Sinking Sands’ zit er in het tweede deel wat meer pit in de songs. Het is een goede opvolger van het debuutalbum ‘Human Cermony’. Niet verrassend maar wel lekker in het gehoor liggende indiepop.

Te zien in Nederland 11 april Paradiso te Amsterdam

Kim Wilde – Here Comes The Aliens

Kim Wilde – Here Comes The Aliens

Label Earmusic/ V2

Beoordeling 8

Review Wanneer de naam Kim Wilde valt zijn er vele 40ers die deze naam zeker niet zijn vergeten. In de jaren 80 was ze populair en hingen posters van haar op slaapkamer van de meiden en garages en werkplaatsen van de mannen. Toch heeft ze in de muziekbizz haar genen mee. Haar vader heeft zijn sporen nagelaten en met haar broer produceert en componeert ze haar songs nog steeds. Begin dit jaar deed ze een kleine tour langs de popzalen. Hier werd nogmaals duidelijk dat de Engelse zangeres goed bij stem is, humor heeft en het allemaal al heeft gezien. Hier speelde ze al songs van het nieuwe album en flirte met het songfestival. Dit horen we terug in het nummer ‘Pop Don’t Stop’ dat regelrecht een Eurovisie songfestival song is. Vol van instrumenten, uptempo catchy en aanstekelijk refrein. Op het openingsnummer ‘1969’, ‘Birthday’ en ‘Kandy Krush’ horen we meer de rockende Wilde uit de jaren 80. Terwijl de new wave sound in ‘Stereo Shot’ terug te vinden is. De 80s songs ‘Yours Till The End’ en ‘Addicted to You’ hadden zo op een album van 1989 gekund, zonder dat het nu gedateerd klinkt. Het album is wel wat over-geproduceerd met veel keyboardsvulling, maar in het geheel is het album een afwisseling van pop rock en 80’s beats. Wat we van haar kunnen verwachten wordt ook gegeven. Opvallend is wel dat ze nog goed bij stem is (het mooie ‘Solstice’) en dat ze met haar broer een stevige basis legt om regelmatig terug te keren op 80-90 festivals.

Te zien in Nederland

David Byrne - American Utopia

David Byrne - American Utopia

Label Nonesuch / Warner

Beoordeling 8

Review Bij de naam van David Byrne horen we de mensen onder de dertig zeggen, Wie? En de dertig plussers weten nog iets van; ja, wie was dat ook alweer? Vijftig plussers kunnen de naam snel linken aan Talking Heads en roepen dan snel ‘Slippery People’, ‘Psycho Killer’ of ‘ We Are On the Road to Nowhere’. De man komt uit de periode van punk-new wave, daar waar men experimentele invloed weet te brengen binnen de pop. Het past in de gedachtegang van artiesten waaronder David Bowie en Brian Eno. Met de laatste heeft Byrne ook een klik. Na het stoppen van de Talking Heads gaat Byrne op solopad en komt Eno tegen om albums mee te maken. Met American Utopia zet hij deze samenwerking voort. Toch weet Byrne met het openingsnummer ‘I Dance Like This’ een knipoog te geven aan de sound van het laatste album van Bowie. Het kent dezelfde stijl en soundkleur. Maar het wordt toegankelijker met ‘Gasoline and Dirty Sheets’ en het pop georiënteerde ‘Every Day is A Miracle’. Het filmische ‘Dog’s Mind’ past meer in de sound van Eno. Opvallend is dat dit album een co productie is van de heren al geeft het verhaal op de hoes weer dat het allemaal songs zijn van Eno en dat Byrne hier soms een variatie aan heeft gegeven. Eno weet in mei zijn eigen solo album te brengen, waardoor het interessant wordt of dit een album is dat aansluit op zijn eigen Music for Installations. Byrne weet met dit album zeker een prachtige mix te maken van de oude Talking Heads songs en de overdenkende albums die hij later solo bracht.

Te zien in Nederland

Durand Jones & the Indications – Durand

Durand Jones & the Indications – Durand

Label Dead Oceans

Beoordeling 7,5

Review Het album van Durand Jones staat vol heerlijke soul. Het swingt als old skool soul dat doet denken aan wijde pijpen en veel handclaps. De traditionele soul past prima in het straatje van Charles Bradley, John Legend en diverse vrouwelijke soul acts die tegenwoordig als maar populairder worden. Het openingsnummer Make A Change weet je direct te pakken. Het nummer komt al uit 2016 maar daarmee horen we dat het al tijdloos is. De volle Hammond orgel horen we in de songs terug met luie akkoordschema’s (‘Smile’). Hierover een saxofoon en een laid back drums van ‘Can’t Keep My Cool’. Met wat extra tempo laat Jones de tent swingen met het nummer ‘Groovy Baby’. Daar waar James Brown voor had getekend, is het vooral powerful te noemen. Met de 33 minuten is het album erg kort van stof maar zeker heerlijk qua inhoud! Lekkere soul dat het goed zou doen op de festivals.

Te zien in Nederland 10 mei Paradiso

Calum Scott - Only Human

Calum Scott - Only Human

Label Universal music

Beoordeling 7,5

Review Als ster scoort Scott goed. Hij is de megafavoriet van The Britain’s Got Talent en met de presentatie van de cover ‘Dancing On My Own’ wist hij de harten van velen te veroveren. Het wist de hitlijsten in Nederland zelfs te bereiken en als song op de Paralympics sluiting ceremonie een centraal plekje te vinden. Hiermee werd zijn internationale doorbraak een feit. Met Leona Lewis weet hij in 2018 een hit te scoren met “You Are The Reason’. Het is de voorloper voor het album dat nu uit is. Een album met veel hedendaagse pop en overladen productie van OAK. De songs zijn lekker in het gehoor liggend, maar ik mis de identiteit van de man. Hij kan elk nummer inzingen en hits scoren zonder te weten met wie we te doen hebben. Kortom een ideale songfestival inzending. Alle songs zijn even mooi, glad en hitgevoelig. Van het Ed Sheeran achtige song ‘You Are The Reason’ met prachtig koortje en strijkers. Tot de poposongs van de voormalige single ‘Rhythm Inside’ en het meer bombastische ‘Come Back Home’. Het Only Human titel komt uit het Stop Myself. Hier wordt het wel een beetje discutabel. Het refrein is overgenomen van Human van de jaren 80 pop van Human League. Dit nummer is tevens in Coldplay ‘Viva La Vida’ gebruikt. Een catchy sound dat wel weer. Met de ballad en hit ‘Dancing’ doet deze “overname” het even snel vergeten. En dan wordt het album wat rustiger met ‘Won’t Let You Down’ en ‘Only You’. Als debuut album mag Scott zeker niet ontevreden zijn. De hits zullen wel volgen maar wat hij echt zou willen? Dat zullen we over 2 jaar pas gaan horen.

Te zien in Nederland

De Likt - De Derde

De Likt - De Derde

Label Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De Likt, waar kennen we deze hip hoppers ook alweer van? De Rotterdamse act met Jordy Dijkshoorn kwam in het nieuws door een woordenwisseling dat uit de hand lief. Er werden tikken uitgedeeld en de frontman beland in het ziekenhuis. Hier wil de band niet altijd aan herinnerd worden, maar het incident gaf een boost in hun bekendheid. Nu is er het nieuwe album De Derde. Met teksten die hedendaagse wereld kleur geeft en een reflectie geeft van wat er allemaal in Nederland gebeurd. Zo komt de #Metoo terug in het nummer “Alleen Zij geeft Licht”, of de wereld dat er ‘Bad’ uitziet. Maar de liefde voor de juffrouw Mevr Bajovic is een thema dat door de jaren op allerlei verschillende versies terug komt. De electropop van het drietal uit Rotterdam is iets meer dan de meeste doorsnee hip hop platen. Het geeft extra sjeu met de harmonische vocalen en teksten die voor ieder herkenbaar zijn. ‘Cocaine Cowboy’, ‘Antwerpen’ en ‘Breek je Nek’ met de Staat zijn heerlijke songs. Het gaat niet altijd over hoe slecht de wereld of de maatschappij is of dat het alleen maar over een meisje gaat dat wel of niet voorbij komt. Het gaat om iets meer en uitdagender in tekst en sound. Hierdoor is het album zeker de moeite waard om te beluisteren.

Te zien in Nederland

Imarhan – Temet

Imarhan – Temet

Label City Slang / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Dat er in Algerije goede muziek wordt gemaakt weten we al een lange tijd. De koning van de Rai Khaled wist in de jaren 90 een brug te slaan tussen de Afrikaanse rai- muziek en de westerse pop. Inmiddels is er een nieuwe generatie die de westerse pop en de Afrikaanse pop weet te verenigen. Imarhan weet de opzwepende songs ’Tamuodre’ of het ‘Ehad Wa Dagh’ tot een swingend geheel te maken waar men in de westerse wereld jaloers op zijn. Het is ook niet zo vreemd meer. Inmiddels zijn de werelden een stuk dichter bij elkaar gekomen. De Franse kolonie geeft de artiesten een luchtbrug naar Parijs om hier hun albums te promoten. Met succes en we zijn er meer dan blij mee! Imarhan heeft de funk, dance en rock in diverse songs waaronder ‘Alwa’ en ‘Mahugh‘ verwerkt. Afrikaanse drums met snerpende gitaren of heerlijke funk licks. Herkenbare gitaar lijntjes die herhaaldelijk terug keren. Doordat hij de productie in eigen hand heeft gehouden, weet hij de juiste stijl te benaderen. Hier is hij dan ook meer dan positief in geslaagd.! Verrassend lekker album!

Te zien in Nederland

Lo Moon - LM1

Lo Moon - LM1

Label Columbia rec. Sony

Beoordeling 8

Review Het debuut album van de nieuwe band Lo Moon geeft is net zo astronomisch new wave als de manen van Jupiter. De band rondom de zanger Matt Lowell kent de zoon van Eurithmics gitarist Dave Stuart, Sam in de gelederen. Wanneer Chris Walla (Death Cab for Cutie) en Francois Tetaz (Gotye) achter de knoppen gaan zitten, weten we welk geluid er uit de speakers gaat komen. Het lichte “This Is It” is een mooi begin dat dan naar de verwachting voldoet. Of hier de voormalige assistent productie Matt Lowell achter zit, is mij nog even een vraag. Deze man werkte voorheen met o.a. INXS, Quantas, Cold Chisel, Kate en Midnight Oil en ontving diverse prijzen voor zijn werk. Het album klinkt ook als een jaren 90 plaat in de huidige tijd. Met volle keyboardklanken op “Thorns”, donkere spanning met de lichte zang van “Tried To Make My Own” doet zelfs denken aan de begin periode van Depeche Mode. Met het bijna 7 minuten durende “Loveless” verdwijn je helemaal in de misère van de liefdeloosheid. Al is het muzikaal erg mooi gedaan. Door uitdagende wisselingen in de muziek is het zeker de moeite om te luisteren waard. “My Money” is daar in tegen heel zoet en mainstream. Al is het opzwepend en kent het een drive dat door de herhaling uitdagender wordt. Het is een goed en volwassen album, dat als debuutalbum opvalt. Mooi voor de (elektro) pop liefhebbers!

Te zien in Nederland

Camila Cabello - Camila

Camila Cabello - Camila

Label Syco / Epic Records

Beoordeling 8

Review Uit een boy- of girlband stappen kan je als artiest ver brengen. Denk aan de inmiddels overleden George Michael (Wham), Justin Timberlake (*NSYNC), Ronan Keating (Boyzone) en natuurlijke Robbie Williams (Take That). Met het debuutalbum Camila bewijst Camila Cabello dat ze ook zonder haar spreekwoordelijke “Sisters” van Fifth Harmony kan. Fifth Harmony Tussen 2012 maakte Camila deel uit van de hit machine Fifth Harmony, een “girlband” die tijdens The X-Factor in de VS spontaan ontstond door een aantal vrouwelijke kandidaten tot een meidengroep samen te voegen en waar producer Simon Cowell succes in zag. De inmiddels 22-jarige Amerikaanse met Cubaanse roots liet de afgelopen jaren ons al kennis maken met muzikale uitstapjes met o.a. Shawn Mendes (‘I Know What You Dit Last Summer’) en Machine Gun Kelly, voordat ze eind 2016 besloot om uit Fifth Harmony te stappen. ‘Havana’ was als single al vooruitgesneld en het succes van dit nummer zorgde ervoor dat het inmiddels geschreven materiaal nog wat bijgeschaafd zou worden. Vandaar dat de release van het volledige album wat vertraging opliep. Latin-invloeden Camila trapt af met ‘Never Be The Same’, een aangenaam soepel klinkend midtempo R&B-nummer waaruit nog maar eens blijkt dat Cowell de vocale kwaliteiten van deze Amerikaans/Cubaanse zangeres op waarde ingeschat had. Opvallend is dat ze daarna met ‘All These Years’, een mooi semi-akoestisch nummer, gas terug neemt. We horen wat gitaarriffjes, wat backing vocals maar vooral Camila die de kans krijgt om te excelleren. Overigens pakt ze op dit debuutalbum wel vaker naar deze formule terug en een nummer als ‘Real Friends’ zou ook door Ed Sheeran neergezet kunnen worden. Toch verloochent Camila haar roots niet en met ‘She Loves Control’ is daar één van die tracks die doorspekt zijn met Latin-invloeden; Spaanse gitaren en een lekkere reggaebeat zorgen voor de zomerse sfeer. van Reggaebeat naar ballads Op dit debuutalbum laat Camila Cabello horen dat ze al redelijk allround is; van R&B via Reggaebeat naar mooie pianoballads want met ‘Consequences’ laat ze horen dat ze ook in staat is om een gevoelige, kwetsbare ballad neer te zetten waar ze alleen door piano begeleidt wordt. Niet zo klein en met een iets rijker instrumentarium is daar ‘In The Dark’ en ook het mooie, introverte ‘Something’s Gotta Given’ hoor in dit rijtje rustmomenten thuis. Op het einde van het album schroeft ze het tempo met het dansbare ‘Into It’ en etaleert ze haar stembereik nog maar eens; van falset tot Latin-achtig soulfull. Afsluiter is een radio-edit van de opener ‘Never Be The Same’ waar Camila enkele woorden als “nicotine, heroin and morphine” verving door “nictorin, Russin’ me, touching me”. Of dit ingegeven is vanwege het conservatieve Amerika is niet helemaal duidelijk. Eindoordeel Camila bewijst dat ze het ook zonder Fifth Harmony kan met dit sprankelende debuut en eigenlijk is ze misschien wel een diva in de dop. Ze schreef zelf aan alle nummers mee en kreeg hulp van producers die hun sporen inmiddels verdiend hebben zoals Frank Dukes (o.a. Kendrick Lamar, Usher). Ze weet moeiteloos R&B te combineren met Latin-grooves om vervolgens weer moeiteloos neer te dalen in mooie ballads. Al met al een verrassend compleet debuut waarbij in het bijgevoegde boekje de teksten terug te lezen zijn en wat aardig fotomateriaal. Veel luisterplezier.

UB40 - A Real Labour of Love

UB40 - A Real Labour of Love

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Het verhaal van de Engelse reggae act UB40 loopt tegenwoordig over twee sporen. Een versie van de originele act met Robin Campbell, Jimmy Brown, Earl Falconer en Norman Hassan of de andere versie met de namen Ali Campbell, Astro en Mickey Virtue. Beide acts spelen de hits van hun succesvol album Labour of Love en beide willen laten weten dat ze de enige echte band is. Nu is er een vervolg op dit album. A Real …. wil Ali Campbell en de zijnen even laten weten dat zij originele zanger hebben ipv de neef van. Het album is ook frisser dan de andere band die we onlangs hebben gezien. “Making Love”, “How Could I Leave” en het aanstekelijk nummer “Telephone Love/ Rumous” zijn nummers die tot het betere werk van UB40 mogen worden gerekend. Met een maatschappelijke teksten over rassen en apartheid in “Hard Times” en “International Herb” kijkt men even verder de love-songs die met “Moving Away” en “Ebony Eyes” ook aanwezig zijn. Het tempo is wat hoger waardoor de reggae swing wat beter tot zijn recht komt, maar aan het eind van het album kunnen we toch zeggen dat het doorsnee tempo-variatie er op laag is. Maar een prima album om de lente mee te gaan beginnen.

Te zien in Nederland Pesse

MGMT – LDA (Little Dark Age)

MGMT – LDA (Little Dark Age)

Label Columbia / Sony

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse synthpop van MGMT breekt dit jaar door. Het duo is voortvarend te werk gegaan en de focus is daar waar het moet zijn. Wereldwijd doorbreken. Andrew vanWijngaarden en Ben Goldwasser uit het Middletown, Conneticut weten dan ook een prachtig popalbum te brengen. Wanneer de heren er een punt achter wilde zetten, was het Rick Rubin die hum EP per ongeluk onder de aandacht kreeg. Hij zorgde dat er een vervolg kwam en met een resultaat dat er mag zijn! Daar waar het openingsnummer “She Works Out Too Much” wat een matig begin kent, is het daaropvolgend “Little Dark Age” overtuigend en zeer goed. De heren werpen zich op tot een nieuwe Petshop Boys, maar dan wel met een donker randje. Het “When You Die” is wederom een prachtig nummer dat al begint met “I’m Not that nice” . De single “Me and Michael” is een catchy popliedje dat logischer wijze ook op single past. Al zit het “TSLamp” door de drumbeats beter en uitdagender in elkaar. Daar de songs “James”, “One Thing Left To Try” en “When You Are Small” in dezelfde sound doorgaan, kan het zijn dat de wat zweverig, jankend gitaarsound wat roet in het eten gooit. Overall is het een heerlijk album en blij dat men nu op een plek terecht komt waar men hun creaties ronduit kunnen uiten.

Te zien in Nederland werchter rock (b)

Justin Timberlake - Man Of The Woods

Justin Timberlake - Man Of The Woods

Label Sony

Beoordeling 8

Review De inmiddels tot superster gebombardeerde Justin Timberlake stond afgelopen nacht voor de tweede keer in zijn carrière in de spotlights tijdens de Halftime Show van The Super Bowl, één van ’s-Werelds grootste sportevenementen. In 2004 was daar “Nipplegate” met Janet Jackson en nog steeds weet niemand zeker of het in scene gezet was of niet. Vannacht stond hij er weer en opvallend was dat hij slechts één nummer van zijn nieuwe album speelde, nl. ‘Filthy’. Weerzien met oude bekenden Dat vijfde album zag afgelopen weekend het daglicht. Maar liefst vijftien tracks die met de voor Timberlake bekende producers Pharrell Williams, Chad Hugo, Timbaland en diens rechterhand Danja tot stand kwam. Ruim vier jaar na het indrukwekkende album The 20/20 Experience is daar nu Man Of The Woods en de verwachtingen zijn torenhoog aangezien de laatste jaren namen als Bruno Mars misschien wel de spreekwoordelijke leegte hebben opgevuld. De man die begon als lid van Boyband *NSYNC ontwikkelde zich in de loop der jaren tot superster en scoorde hits als ‘Rock Your Body’, ‘Sexyback’ en natuurlijk de absolute wereldhit ‘Can’t Stop The Feeling’. Alicia Keys & Chris Stapleton De al eerder uitgebrachte single ‘Filthy’ had al duidelijk gemaakt dat Timberlake verder zou gaan op de al eerder ingeslagen weg en dat er wat meer Tech/elektronica toegevoegd zou worden. Toch is Timberlake gewoon nog steeds in staat om aanstekelijke popsongs te schrijven; luister maar eens naar het swingende ‘Midnight Summer Jam’, één van de beste tracks van het album met soepele tempowisselingen en diverse laagjes. Ook de tweede single ‘Supplies’ is ronduit ijzersterk met ook hier weer die R&B-inslag. Titelsong ‘Man Of The Woods’ is een wat rustiger nummer; het is nét geen ballad en gelukkig is daar de stem van Timberlake die dit niet al te sterke nummer naar een wat hoger niveau tilt. Overigens is het album vernoemd naar zijn zoon Silas, wiens naam Man Of The Woods betekent. Ook ‘Morning Light’ is een rustig nummer met een zeer aangenaam zwoel R&B-gehalte waarbij we ook niemand minder dan Alicia Keys horen. En dit nummer is daarentegen wél van een hoog niveau. Naast deze samenwerking is daar natuurlijk ook ‘Say Something’, een lekker catchy nummer waarbij we countryzanger Chris Stapleton horen en wonderbaarlijk werkt de combinatie van beide stemmen! Zoontje Silas Toch is niet alles goud op dit vijfde album van de wereldster. De muzikale bedoeling achter ‘Wave’ is niet helemaal duidelijk en de combinatie van een lichte hip/hop met ska-melodie is op zijn zachtst gezegd wennen. Ook het mierzoete ‘Flannel’ valt wat uit de toon en zou maar zo maar als lullaby kunnen gaan dienen. Daarentegen is ‘Higher Higher’ wel weer van een hoog niveau met een meer dan aangenaam soulgehalte en het heerlijk dansbare ‘Montana’ (incl. gitaarriff á la Chic) en ‘Breeze Off The Pond’ doen het gevoel van de discopop herleven. Afsluiter ‘Young Man’ is op zich ook weer een prima midtempo nummer met soepele R&B-invloeden waarin JT zijn zoontje alvast wat levenslessen wil bijbrengen (“I said, young man, if you wanna make God smile / Make plans, you've got to be ready”). Het feit dat we wat gebrabbel van zijn zoontje horen en ook nog wat zinnetjes van zijn echtgenote Jessica Biel zijn misschien wat over de top. Eindoordeel Justin Timberlake heeft toch wat verwarring gezaaid met de vooruitgesnelde singles ‘Filthy’ en ‘Supplies; het hele album geeft een doorkijkje naar wat Timberlake anno 2018 verstaat onder hedendaagse popmuziek. Resultaat is een ruime verzameling tracks die de veelzijdigheid van deze alleskunner aantonen. Of iedereen alles even mooi vindt valt te bezien want hij raast door een heel muzikaal popspectrum. Zie hier ook de metafoor met de albumcover waaruit moet blijken dat hij diverse (muzikale) gedaantes kan aannemen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Kyle Craft – Full Circle Nightmare

Kyle Craft – Full Circle Nightmare

Label Subpop

Beoordeling 8

Review Wanneer je opgevoed bent met het gedachtegoed van de Baptisten kerk, de zangpartijen en dan plotseling David Bowie ontdekt, gaat er een wereld voor je open. De combinatie van zang en popmuziek inspireerde Craft om een eigen band te beginnen. Na het debuutalbum uit 2016 is Kyle nu terug met een nieuw album vol heerlijke rock en roll pop. Aangevoerd door een piano. Maar opvallend is de vol overgave van de zangpartijen en songs die zijn opgenomen. “Heart Break Junky”, “The Rager” of het openingsnummer “Fever Dream Girl” zijn song die je direct pakt. Het grijpt je om de songs keer op keer te beluisteren en het laat je niet meer los. Of het aanstekelijke “Belmont” swingt en rockt als een tierelier, wat wordt gevolgd door een potentiele hit “Slick & Delta”. Door de afwisseling en de enorme overgave in de songs is het album in zijn totaliteit fris en stuwend te noemen. Het is dan ook een verrassend lekker album dat best tot een van de ontdekkingen voor 2018 mag worden gerekend.

Te zien in Nederland

VanWijk – An Average Woman

VanWijk – An Average Woman

Label Maiden Name rec

Beoordeling 7

Review De Amsterdamse zangeres en songwriter VanWijck weet haar Nieuw Zeelandse roots in de songs te verwerken. Haar sound kun je vergelijken met dat van Fiona Apple en Damien Rice. Mooi, klein en met een prachtige stem. Het album An Average Woman werd in de Melkweg geintroduceert met haar video van kuntstenaar Koen Hauser. Maar zelf kan VanWijk ook prima zich presenteren. “My Sweetheart” is zo zacht en subtiel dat je er vanzelf stil van wordt. Het meer politiek getinte “Europa Escapes” begint met stevig gitaarwerk waardoor het nummer spannend wordt. Met haar schorre stem en storytelling zang doet het denken aan Tanita Tikaram. Aan het einde zijn de songs “Sultan Square” en “Whole Again” even mooi maar na vele songs valt het wat in herhaling. Door het album in de shuffle stand te zetten, zijn deze zong prachtig terwijl de reguliere afdraai wijze van de cd deze songs wellicht worden overgeslagen. In het totaal van het album mag er hier en daar wel wat extra tempowisselingen worden opgebracht.

Te zien in Nederland

Fleetwood Mack – Fleetwood Mac re-issue

Fleetwood Mack – Fleetwood Mac re-issue

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review De re- re-issue van het tiende album van Fleetwood Mac kent vooral een meerwaarde in de aanvullende live cds van deze box. Naast deze live bonus is er een disc toegevoegd met demo takes en enkele live versies. Maar het geheel is en blijft het tiende album dat het begin van een nieuw tijdperk voor Fleetwood Mac betekende. Na dat gitarist Bob Welch het voor gezien hield en een supertrio act Paris opricht, gaat de band samen met producer Keith Olsen op zoek naar een nieuwe gitarist. Lindsey Buckingham had met Stevie Nicks een prachtig album gemaakt en zij sloten uiteindelijk aan om Welch te vervangen. Opvallend was dat ze direct ook aandeel hadden in de songwriting waardoor de band qua style verschoof van blues naar de poprock sound. Maar de intieme songs van Nicks hadden een extra meerwaarde “Rhiannon” en “Landslide” zijn juweeltjes die tot de dag van vandaag nog veel wordt beluisterd. De band staat vooral bekend om hun eigen openheid en sfeer in de songs. “Warm Ways”, “Over My Head” en “Sugar Daddy” zijn de mooie voorlopers van de intriges binnen de band die we later op Rumours terug horen hoe de affaires allemaal in een ander daglicht kwamen te staan. Het is daarom ook een mooi album waar het legendarische Rumours bij aansluit. De reissue geeft iets meer dan het origineel. Het geeft de opmaat van de songs door de demo’s en vooral het plezier weer van de live opnamen. Als het even kan zou je dan deze grote box kunnen aanschaffen. De deluxe versie kent het origineel en de outtakes met enkele live songs.

Te zien in Nederland

Borns – Blue Madonna

Borns – Blue Madonna

Label interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review Met Lana del Ray als special guest weet zich Borns haar tweede album Blue Madonna in te picture te spelen. Het is de Amerikaanse zanger Garret Borns die achter deze naam schuil gaat. Als leider van de gender-beweging weet hij met de androgyne vocalen en uiterlijk een brug te slaan tussen de mannen en vrouwen. Na het debuut album “Dopamine” uit 2015 met de hit “Electric Love” is het nu tijd voor de Blue Madonna. Ook hier vinden we de knipoog naar de gender beweging. Daar waar hij de indruk wekt om als vrouw op de cover te staan en in de clip weer mannelijk te gedragen. Maar het gaat om het album waar hij met zijn stem de verwarring kan brengen dat het hier om een zangeres gaat. Na de singles en hits “Sweet Dreams”, “Faded Heart” en “I Dont Want It Back” is het nu tijd voor “God save Our Young Blood” om als hit te introduceren. Het is allemaal clean en glad geproduceerde popsongs die de hits op youtube moeten scoren. Het past wellicht in deze hit tijd, al ziet het er uit als een marketing ding. De sound is eenzijdig waardoor het album halverwege mijn aandacht verliest.

Te zien in Nederland

2017

Gwen Stefani - You Make Me Feel Like Ch

Gwen Stefani - You Make Me Feel Like Ch

Label Interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review De voormalige No Doubt zangeres Gwen Stefani is inmiddels beroemd geworden door alle activiteiten die ze naast haar zangcarriere is gestart. Toch weet ze zicht regelmatig in de picture te spelen als zangeres terwijl ze het afgelopen jaar haar album “This is What The Truth Feels Like” de eerste sinds 10 jaar uitbracht. Na de realisatieperiode van scheiden en opvoeden is het tijd voor een kerstalbum. Het doet al wat kitscherig aan door de cover. Een Marilyn Monroe look, rode achtergrond met allerlei sterretjes en een mistletoe . Het album kent vooral een commerciele kerstgedachte. De “Jingle Bells”, “White Christmas”, “Let It Snow” en “Silent Night” wordt op dit album aangevuld met de moderne kerstclassic “Last Christmas” en “Santa Baby”. Toch waagt Stefani ook aan het schrijven van kerstsongs en dat is dan ook wel geslaagd in de wat populaire gedacht. “Under The Christmas Lights“, “Christmas Eve” en “When I Was A Little Girl” zijn niet slechte songs, maar erg lang in het kerstgeheugen zal dit niet blijven. In zijn totaal is het een prima album dat je gerust kunt opzetten met de kerstdagen.

Te zien in Nederland

Eminem – Revival

Eminem – Revival

Label Interschope

Beoordeling 8

Review Als Slim Shady heeft Eminem een passende bijnaam. In de schaduw weet hij plotseling naar voren te komen en wereld songs te maken en menig artiest wil dan ook met hem werken. Maar inmiddels is het alweer 4 jaar geleden dat Eminem een album onder zijn naam op de markt bracht. Nu net voor kerst weet hij met een wederom maatschappelijk kritisch album te komen. Het album begin met een stichtelijk woordje van de man als duet met Beyonce “Walk On Water” waarna het “Believe” volgt. Het begint dan ook te lijken op een album vol hoop en kracht voor het leven. De hiphop is weer van grote kwaliteit. Zeker wanneer je Dr. Dre, Skylar Gray en Rick Rubin samen kritisch naar het geheel laat luisteren en de benodigde aanpassingen laat doen. Gray doet zelf nog even mee op het “Tragic Endings” terwijl de Alicia Keys met “Like Home” en Pink in “Need Me” de rapper ondersteund met melodieuze lijnen die vooral catchy te noemen zijn. De Dr. Dre producties zijn ook wat steviger en Ed Sheeran zou zijn gast optreden graag op zijn eigen album willen zien. Het is een verrassende combinatie dat erg goed uitpakt met “River”. Dat “I Love Rock and Roll” (Arrows) versie van Joan Jett in “Remind Me” zo ontzettend aanwezig is is wel een beetje gemakkelijk een nummer overnemen. Maar in het geheel past het wel en is het album meer dan een alleen hiphop album, maar een met grote muzikale diversiteit.

Te zien in Nederland

Neil Young – The Visitor

Neil Young – The Visitor

Label Reprise / Warner

Beoordeling 8,5

Review Neil Young weet als een ras muzikant van geen ophouden. De man is inmiddels ver in de 70 en heeft nu met de zonen van Willy Nelson het zoveelste album uitgebracht. The Promise of the Real met Lukas en Micah Nelson is inmiddels zijn vaste begeleidingsband geworden. Niet dat ze deel uitmaken van het componeren van de songs, maar het als alternatief van de beroemde Crazy Horse, klinkt dit weer fris en energierijk. Het album mag best worden betiteld als een van de betere Neil Young albums. Het is gevarieerder dan zijn The Monsanto Years waar The Promise of the Real ook Neil Young begeleid. Hoewel nieuwe bands toch 2 -3 jaar er over doen om een nieuw album op de markt te brengen, weet Young ieder jaar er een nieuwe te produceren. Dit jaar zijn er zelfs twee. De Hitchiker, dat tientallen jaren op de plank lag, werd dit jaar al eerder uitgebracht. Met The Visitor gaat Young er stevig tegenaan. De wat vierkante songs “Already Great” en “Fly By Night Deal” rocken als vanaouds. Maar ook de heldere akoestische singer songwritersongs waaronder “Almost Always” en “Change of Heart” karakteriseert Neil Young. Het “Carnival” valt op in zijn herkenbaar ritme en aanstekelijke tune dat zo een gitaarlikje van Santana had kunnen zijn. Kortom op de valreep van dit jaar een mooi album erbij!

Te zien in Nederland

Octave Lissner - Wallflower

Octave Lissner - Wallflower

Label 1K rec.

Beoordeling 8

Review De Franse muzikant Octave Lissner is van oorsprong een violist maar weet inmiddels een heerlijke popplaat in elkaar te brouwen. Inmiddels is hij 24 jaar en multi-instrumentalist. Met Wildflower zet hij de bloemen buiten en wordt het vanzelf een vrolijke dag. Vanaf het begin van het album weet Lissner je te pakken met het gelijknamige titelstuk. Het klinkt fris en catchy. Met “Hate To Love You” en “On Times” fluit je de nummers na een keer al bijna mee. Het is een kunst om dit als debuut te brengen. Dan is de voorgaande EP even niet meegerekend. De afwisseling van soulpop met een vleugje blues van “Corners”, “Little Mary” of “Waves of Time” doen denken aan Otis Redding meets John Mayer. Zeker een mooi album en een goede reden om het concert van dit jaar uit te stellen naar 2018.

Te zien in Nederland 18 februari Paradiso te Amsterdam

U2 - Songs of Experience

U2 - Songs of Experience

Label Island / Universal

Beoordeling 8

Review Het is een moeizame periode geweest voor de Ierse rockact U2. Het recente album Songs of Innocence werd niet altijd even goed ontvangen, terwijl de maatschappij hen al eerder naar huis had gestuurd voor een beter product. Gelukkig kwam het jubileum van hun klassieke album Joshua Tree. Met een prachtige tour, gaf dit weer de inspiratie voor een nieuw album Songs of Experience. Het album kent maar liefst 17 nieuwe songs die een weergave geeft van hun carrière. Met de eerste songs “Lights of Home”, “You’re the Best Thing About Me” en “Love Is All We Have Left” komt het oude U2 sound weer naar voren. De cleane gitaarlicks en met een samenzang / koortje weet men pakkende refreintjes te geven. Wanneer de songs richting de periode van de albums Unforgettable Fire Joshua Tree en Rattle & Hum en Achtung Baby gaan, worden de songs en vooral de gitaren snerpender “American Soul”, “Red Flag Day” en het meer pop nummer “Summer of Love”. “The Showman”, The Little Things” of Landlady Passen meer in de periode van Zooropa, All That you Can Leave Behind en de How To Dismantal periode. Waarbij de band uiteindlijk afsluit met de dance song “You’re the Best Thing About Me” wat door de dj Kygo is gereproduceerd. Het album is een van de betere albums sinds jaren dat deze mega act heeft afgeleverd. Met een hoes van het jongetje dat is gegroeid vanaf de covers van de albums Boy, War etc. is hij nu in het stadium om samen te gaan met een meisje. The Experience wordt hier dan weer mooi in beeld gebracht. Dat is toch wel weer de kracht van de heren van U2. Muziek is niet alleen een akkoordenschema, maar tekstueel en visueel van een album hoort hier zeker bij. Mooi gedaan!

Te zien in Nederland

Elvis Presley – Christmas

Elvis Presley – Christmas

Label RCA/ Sony

Beoordeling 7

Review De afgelopen jaren is het Royal Philharmonic Orchestra druk doende om de tapes van Elvis nog eens door te nemen. Ditmaal wordt het een kerst album dat onder handen wordt genomen. Dat Elvis nog steeds bij velen populair is, is wel te begrijpen. Het kerstalbum van Elvis was al een oude klassieker als het gaat om kerstalbums. De songs zijn goed gezongen en passen in de donkere dagen van december. Alle bekende kerstsongs zijn meegenomen en serieus opgenomen. Geen gekheid maar strak op de toon horen we “Santa Claus is Back in Town”, “White Christmas” en “Here Comes Santa Claus”. Met het orkest is het nog bombastischer. Merry “Christmas Baby”, “Silver Bells” en het “Winter Wonderland” klinken nog beter dan voorheen. Natuurlijk mogen “I’ll Be Home for Christmas”, “The First Noel” en “Silent Night” in dit verhaal niet ontbreken. Is het nieuw en waardevol?? Ach het is meer een kwestie van meer van het zelfde. Natuurlijk heeft Elvis al een prachtig kerst album gemaakt en dat is nu dubbel en dwars opgepoetst. Maar een prima album voor de kerstdagen!

Te zien in Nederland

Paloma Faith – The Architect

Paloma Faith – The Architect

Label RCA / Sony

Beoordeling 8

Review De Britse zangeres en actrice Paloma Faith Blomfield weet haarzelf in de picture te plaatsen door haar excentrieke stijl van kleding. Het is bijna tien jaar geleden dat ze haar debuutalbum uitbracht. Een album vol hits waaronder “New York” en “Stone Cold Sober”. Met The Architect weet de jurylid van the Voice weer een pracht album te brengen. Het is een album waar pop meets jazz van de jaren 50. Met een introductie van Samuel L. Jackson is het nummer “The Architect” vanaf het begin spannend en weet ze je met dit album direct al te pakken. De onschuld is in “Guilty” ver te zoeken en refereert aan haar verleden. Het disco gerelateerde “Kings and Queens” en de single “Crybabe” waarmee ze de wereld veroverd. Catchy en glad, maar zeker niet het beste van het album. Het doet wat denken aan de cheesy sound van Kylie. Met John Legend weet ze een klef nummer “I’ll Be Gentle” te maken. Het doet beide partijen niet tot hun recht komen. Met “Surrender”, “Warrior” (geschreven door SIA) en het swingende “Til I m Done” weet ze zich weer te vinden. Hoewel het allemaal glad geproduceerd is pakken deze songs me wel. Faith weet met The Architect een vet commercieel album te brengen en de deluxe versie kent zelfs 4 extra songs. Dan is het zeker de moeite waard om deze versie te pakken.

Te zien in Nederland

Vreemde KostGangers – Nachtwerk

Vreemde KostGangers – Nachtwerk

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review Wanneer je met een creatief project start en hier lol en genoegen van hebt, dan wordt een project al snel kunstwerk. Wanneer dit project 3 jaar geleden werd gestart met het schrijven van de songs was het idee om dit eerst live te laten horen voordat het uitgebracht kon worden. Een soort testcase. Onder de naam Vreemde KostGangers gingen Vrienten, Kooymans en de Groot op pad. Drie iconische muzikanten van Nederlandse bodem. Het idee werd al een succes voordat men voor het eerst het podium op ging. Iedereen omarmde het zodat er een volledige tour werd gepland. Na de tour verscheen het debuutalbum. OP de terugweg van iedere show sprak men over het succes. Dit inspireerde. De nachtelijke ritten werden de inspiratiebron voor Boudewijn de Groot om de teksten van de plank te halen en wat te bewerken. Hennie Vrienten en George Kooymans zitten achter in de bus dat bereden wordt door de Groot. Met gitaar in hand begeleiden de heren de chauffeur die de teksten luidkeels door de bus schalt. Zo wordt het een jaar vol nachtwerk met nieuwe songs. Enkele songs worden al getest op het podium en aan het einde van de tour ligt er een tweede album. Een album bevat met maar liefst 16 nummers vol prachtige verhalen over de liefde “Een Eenzaam Avontuur”, de verloren liefdes “Schrijven” en het gemiste liefdes ‘De Afgesproken Plek”. Met prachtige woordspelingen en andere kijk op de Nederlandse taal met “Half Leeg = Half Vol” of directe taal van “Ik Heb Hekel Aan De Blues”, het zit er allemaal in. Muzikaal is het een heerlijke mix van wat de heren doen bij hun reguliere acts Een mix van Doe Maar, Golden Earring en de singer-songwriterssongs van Boudewijn de Groot. En zeker een kadootje voor de decembermaandfeesten.

Te zien in Nederland in diverse theaters in 2018

Maroon 5 - Red Pill Blues

Maroon 5 - Red Pill Blues

Label interscope

Beoordeling 8

Review Na een afwezigheid van ruim drie jaar is Maroon 5 terug met een nieuw album én met een nieuw gezicht in de band, de multi-instrumentalist Sam Farrar. Red Pill Blues, met een regelrechte verwijzing naar de pil die Neo in de film de The Matrix moet nemen, is het zesde album van deze succesformatie uit Los Angeles. We kennen allemaal het verhaal van Maroon 5, de band uit Los Angeles. In 2002 was daar ineens het album Songs About Jane met hits als ‘This Love’ en ‘She Will Be Loved’. De lekkere rockachtige sound met de wat hoge, iele stem van frontman Adam Levine bracht de band wereldwijd succes. Daarna was alles wat de band uitbracht succesvol en herkennen we hits als ‘Misery’, ‘Daylight’ en ‘Moves Like Jagger’. Het laatste album echter, V, werd al gezien als een kleine muzikale koerswijziging en werd minder enthousiast ontvangen. Na V volgde een intensieve tour en had de band tijd (3 jaar) nodig om nieuw materiaal te schrijven. Vorig jaar werden al twee singles gereleased (‘Don’t Wanna Know’ en ‘Cold’) maar nu is er dat volwaardige album Red Pill Blues waar toch wel naar uitgekeken werd. De band laat horen een iets andere richting te hebben gekozen waarbij het nog steeds wel de eigen identiteit weet vast te houden. Bij de lancering van de hitsingle ‘What Lovers Do’ feat. SZA wordt dat meteen duidelijk. Iets meer elektronica, soul en R&B zijn de ingrediënten die zorgen voor een meer dan catchy, dansbaar nummer. De samenwerking met SZA is er overigens één van velen want op Red Pill Blues komen we meer andere artiesten tegen. Op maar liefst zes van de vijftien tracks horen we gastoptredens, een ongekend aantal op Maroon 5 albums. Zo horen we Julia Michaels op ‘Help Me Out’, een nummer waarbij frontman Adam Levine misschien nét één noot te hoog zit. Verder is daar het stemmige en ietwat rustige ‘Whiskey’ waar rapper A$AP Rocky een bijdrage levert en verder was natuurlijk het swingende ‘Don’t Wanna Know’ met Kendrick Lamar al vooruitgesneld.

Te zien in Nederland

Madness – Full House

Madness – Full House

Label BMG

Beoordeling 8

Review De Engelse Skaband Madness staat voor een periode dat eind jaren 80 tot een nieuwe stroming leidde. De band was met the Selecter en The Specials de feestnummers van deze stroming. Toch zat hier weldegelijk een maatschappelijk protest in verwerkt. De werkeloosheid vierde toen hoogtij en naast UB 40 kwamen deze acts naar voren. Ook Madness weet met de reggae verbastering tot een swingend geheel te maken. Het debuutalbum is legendarisch geworden door het intro. De vertelling tot het “One Step Beyond” wordt nog steeds gebruikt als opener voor de band. Daarna volgt een heerlijk ska moment dat een veld van 60.000 mensen totaal tot gekte brengt. Live is het dan ook een must om hen ooit te hebben gezien. Maar de hits “My Girl”, “Nightboat To Cairo” en het befaamde “Baggy Trousers” zijn regelrechte klassiekers te noemen. De begin jaren 80 werd gedomineerd met deze sound en de nasleep van de Punk met o.a. The Police en The Clash. Bob Marley deed zijn deel in het zakje, maar de fun kwam uit het Engelse Camden. “Cardiac Arrest”, “House of Fun” en nu nog steeds populaire reclamesong is “Our House”. Met dit album wordt deze periode op de eerste cd behandeld. Het tweede deel bestaat vooral uit de reunie periode van 1999 tot 2017. “Drip Fed Fred” uit 1999 met Ian Dury is een mooie herdenking aan de man. Tien jaar later wordt het album The Liberty of Norton Folgate met “Dust Devil” en “Sugar and Spice” uitgebracht Een goede plaat, maar niet passend in de tijd. Al snel verschijnen er de live en verzamelalbums. In 2012 weet de band met het album “Oui, Oui, Si, Si, Ja, Ja” weer een prima album te brengen. Echte hits scoort de band niet meer, al is de verkoop van het album in UK prima geslaagd. Met “La Luna” en “Misery” speelt de band zich weer in de spotlights. Toch volgen er meer verzamelalbums met hetzelfde. Tot het album dat vorig jaar verscheen. “Can’t Touch Us Now” is weer een erg goed album met “Mr Apples” en “Another Version of Me”. Al deze songs zijn nu terug te vinden op dit album. Hierdoor is het een volledig en goed verzamelalbum. Een kadootje voor onder de boom of bij de kachel!

Te zien in Nederland

Marco Borsato - Thuis

Marco Borsato - Thuis

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Het nieuwe album van Marco Borsato is er weer een in de reeks van… John Ewbank weet met zijn composities weer prachtige afwisseling te brengen. Zijn sellingpoint van de anti-climax binnen de songs naar heftige power binnen een nummer. De beeldende teksten zijn daarnaast een van de ingrediënten die Borsato tot een van de populaire zangers van Nederland maakt. Na het album Evenwicht is het nu tijd voor Thuis. Een album met 10 nummer die het allemaal weer goed doen bij de fans (lees vrouwen). Het nummer “Alsof Je Vliegt” klinkt als een ander bekend nummer en de single “Thuis” past in het lijstje van eerdere songs die dezelfde ingrediënten kent. Het is dan ook een album dat volledig past in de serie van “niets veranderen” en de koper krijgt wat ie wil. Maar het past ook prima bij Borsato. Zijn stem past in de composities van Ewbank als Boudewijn de Groot als zanger van Lennart Nijgh songs. Hier is dan ook niets mis mee. Zijn stemtoon is bijna gelijk aan dat van Matt Simon, die op zijn beurt het lekker uptempo nummer “18 jaar” levert. Voor het nummer “Vrienden” is Paskal Jakobsen van Blof ingehuurd. Het zijn de nummer die ook afwijken van de rest. Het geeft even een andere sound en tekst klank in de nummers, wat in mijn ogen een aanwinst is binnen dit album. Het mag voor dan ook best dat Borsato een album maakt met Ewbank die alleen de songs mag maken met een ander. Dat brengt verrassend goede songs. Anders wordt het toch wel wat voorspelbaar, en in die hoek is Borsato al te vinden.

Te zien in Nederland diverse theaters in Nederland

Taylor Swift - Reputatio

Taylor Swift - Reputatio

Label Big Machine rec. Universal

Beoordeling 8

Review Het tieneridool Taylor Swift debuteerde met haar album op haar 16de . Inmiddels is ze na 11 jaar 6 albums, 3 films en vele Awards verder. Ze is van de country pop langzaam doorgeschoven naar de elektropop waar Reputation vol van staat. Kortom ze gaat met de tijd mee. Afgelopen week is ze wederom in de prijzen gevallen. Ditmaal ging het om de CMA Award voor het countrynummer “Better Man” van Little Big Town. Ze weet op allerlei fronten te winnen. Ze heeft Ed Sheeran en Future gestrikt voor het nummer “End Game”. De combinatie van de hiphop en elektropop weet ze interessant te maken door gebruik te maken van een grote diversiteit van tempowisselingen en aanstekelijke refreinen. Samen met Max Martin en Shellback weet ze iedere song tot een nummer met een eigen sound te brengen. Het openingsnummer “Ready for It” klinkt weer heel anders dan het “I Did Something Bad” of het meer spannende “Don’t Blame Me”. Het is de grote diversiteit dat een Madonna op haar album zou willen hebben en Swift dit nu realiseert. De voormalige tieneridool is inmiddels dus uitgegroeid tot een ster dat veel in haar mars heeft. Rondom de naam heerst nog een naam van mooie vrouw, maar het is met dit album duidelijk dat ze meer heeft te bieden dan een mooi uiterlijk. Het gaat om de reputatie zoals de titel beaamd.

Te zien in Nederland

Stereophonics – Scream Above the Sounds

Stereophonics – Scream Above the Sounds

Label Parlophone

Beoordeling 8,5

Review De band uit Wales draait uiteindelijk om de gitarist en zanger Kelly Jones. De man weet met prachtige teksten zijn muziek aan te passen. De indie poprock is in Engeland groter dan op het Europese vaste land. Toch is het de moeite waard om dit te (ver)kennen. Je zult ze komend seizoen op vele festivals kunnen tegenkomen en het is weer een prachtig album geworden. De band weet met het album Dakota in 2005 door te breken en internationaal aanzien te genereren. Toch laat men zich niet leiden door verkoopcijfers en kiest men gewoon wat ze prettig vinden. Dat geldt ook weer op dit album. Van heerlijke poprock songs waaronder “Geronimo”, a la Muse of het meer hitgevoelige “All-in One Night”, dat een juweeltje op het album is. En daar zijn er meer van op dit album al is het meer een prachtig album in zijn geheel. Van stevige rock met “Chances Are”, meezingende soulpop “Would You Believe” tot de gevoelige klanken van pianostukken van “Before Anyone Knew Our Name”. Ze zijn allemaal prachtig, waardoor het album meedingt tot een album van het jaar. De deluxe uitvoering kent extra songs waaronder “Never Going Down” en unplugged songs “All-in One Night” en “Caught By the Wind”

Te zien in Nederland

Paal Flaata – “Love & Rain”

Paal Flaata – “Love & Rain”

Label Blue Mood rec. PIAS

Beoordeling 8

Review De afgelopen jaren heeft de Noorse zanger Paal Flaata (Midnight Choir) diverse tribute albums uitgebracht. Ze zijn zeker niet slecht en is voor ons altijd een aanbeveling geweest om te luisteren. Deze keer komt er een nieuwe bij. In plaats van een act een tribute te geven gaat Flaata nu over tot een serie songs. Good old guilty pleasures kunnen we wel zeggen. “The Comedians” van Elvis Costello, “For the Good Times” van Kris Kristofferson of het titelstuk van Chip Taylor. Alle songs klinken weer als een klok. De diepe volle stem van de maan is een uit duizenden. De afgelopen week heeft Flaata Amsterdam aangedaan voor een concert. Het album geeft dezelfde sfeer wat de jaren 70 songs vandaan komen. Het klinkt warm en vul van geluid zonder dat het druk in de composities wordt. Don McLean’s “And I Love You So” kent dezelfde warmte als het origineel en Flaata weet weer een verrassende song uit zijn archief te lanceren. Charlie Rich’s Feel Like Going Home is dan ook een mooie afsluiter voor dit album. Het is wederom een cover album, maar op een een of andere manier kan ik het van deze man hebben. Nu Johnny Cash er niet meer is, is dit zeker een prettig alternatief. Tevens komt er komende week een trilogy cd-box van Flaata uit.

Te zien in Nederland

Sam Smith – The Thrill of it All

Sam Smith – The Thrill of it All

Label Capitol rec. Universal

Beoordeling 7,5

Review Samuel Frederick Smith is de volledige naam van de Engelse zanger. In 2012 werd hij bekend door zijn single “Latch” en brak door met het “La La La”. Als voormalig lid van Disclosure heeft Smith het nu beter voor elkaar. Zijn debuutalbum In the Lonely Hour scoorde vele hits en nu mag het vervolg er ook zijn. The Thrill of it All is een titel dat slaat op alles wat zich de laatste jaren heeft afgespeeld. Voor de afgelopen Bond film werd Sam Smith gevraagd. Hierbij werd de inzending van Radiohead aan de kant gelegd. Inmiddels is er nogal wat commotie rond het nummer “Midnight Train”, dat door Yorke en vele Radiohead fans wordt gezien als plagiaat. Het klopt dat de gitaar dezelfde klankkleur heeft en de akkoorden verdacht veel hetzelfde zijn als dat van “Creep”. Het is een deel dat verdacht op elkaar lijkt maar Smith weet dit ook weer op zijn dramatische manier in te zingen en een andere wending aan te geven. Het is allemaal gladder en voorspelbaar Smith. Neem “Burning” met aan het eind een koor dat we ook weer bij “Him” terug horen. De Gospel en de zoektocht naar God is gevonden en horen we in zijn songs terug. De zanger scoort op dit moment een hit met “Too Good At Goodbyes”. De songs kennen een wat kitscherige vorm van de mannelijk diva’s zijn. Het is vol van klank en vooral vol van vocalen met een piano als basis voor de composities. Geen uitgesproken uptempo songs en geen dansbare pop. Het is hier vooral de luisterliedjes die het moeten doen. Zijn lichte stem past bij de songs en dan vooral op de plaat. Wellicht dat het live goed overkomt, maar op een festival viel het allemaal wat in het niet. Dat heeft wellicht meer met de sfeer te doen en komt hij in de zaal beter tot zijn recht.

Te zien in Nederland 2 mei Ziggo Dome te Amsterdam 5 mei Ziggo Dome te Amsterdam

Egil Olsen - You And Me Against the Worl

Egil Olsen - You And Me Against the Worl

Label PIAS

Beoordeling 8

Review Dat Egil Olsen ook een Noorse voetbaltrainer is, is geheel niet van belang voor dit album. Hij draagt wel dezelfde naam als deze Noorse zanger. Al is hij als cartoontekenaar, blogger, componist, schrijver, artestiek ondersteuner voor games etc. ook werkzaam. Inmiddels heeft hij zijn vijfde album op in de winkels liggen en met zijn scherpe humor trekt hij een maatschappelijk georienteerd (Noors) publiek. Het album is meer dan een doorgaans album van een Noors multi talent. Het album is zeker de moeite waard om het over de Noorse grenzen te promoten. Het titelstuk is een heerlijk spannend nummer met accenten van trombone die de samenzang van het refrein even doorbreekt. Als openingsnummer wordt er voor het “Ooh Yeah Wow” (Goede titel om ergens mee te beginnen) dat over gaat in het jazzy “Better Man” gekozen. Heerlijk swingend en met de blazers weet hij dieper in de composities te duiken. Dat in tegenstelling tot het subtiele “All Ears” dat licht qua klankkleur is maar o zo effectief wanneer je de tekst hiervan goed beluisterd. Hier staat “less is more” centraal. Het geeft aan dat het album erg divers en beheerd doordacht is. Het is dan ook een heerlijk verrassend album dat meer aandacht mag hebben tussen al het bekende werk door.

Te zien in Nederland

Demi Lovato – Tell Me You Love Me

Demi Lovato – Tell Me You Love Me

Label Island/ Universal

Beoordeling 8

Review Zoals ook andere sterren heeft Demi Lovato de Disney-Channel school doorlopen en dat heeft haar geen windeieren gelegd. Vooral haar rol in de Disney-productie Camp Rock (samen met o.a. Jonas Brothers) gaf haar carrière een boost. Dat ze niet alleen kan acteren, bewijst ze met haar vorige albums waarbij Confident (2013) zelfs een Grammy-nominatie opleverde. Verder is daar natuurlijk haar single ‘Let It Go’, de officiële soundtrack van de kaskraker Frozen. Nu is daar haar zesde album Tell Me You Love Me. Voor dit album werd er een hele vracht producers (o.a. Felder, Brown, Rush e.a.) en schrijvers uit de kast getrokken. Maar evengoed ook de credits aan Miss Lovato want ze schreef aan zo’n beetje alle tracks mee en laat duidelijk horen wat volwassener te zijn geworden. Waar het album Confident nog garant stond voor de vele onmogelijke vocale uithalen en hooks is Tell Me You Love Me vooral meer in balans en volwassener en krijgen we een combinatie van R&B en pop voorgeschoteld. Vooral het eerste deel van het album kent een aantal lekkere R&B songs zoals de inmiddels vooruitgesnelde single ‘Sorry, Not Sorry’. Titelsong past ook in dit kader en hier laat Demi horen waartoe ze vocaal in staat is. Bij deze energieke song zit ze op het randje maar het blijft loepzuiver. Het eerste deel wordt afgelopen met de ware floorfiller ‘Sexy Dirty Lover’. Hierna is er ruimte om wat “groovy” R&B songs ten gehore te brengen maar ook de nodige powerballads zoals ‘You Don’t Do It For Me Anymore’. Persoonlijk wordt ze ‘Daddy’s Issues’, dat vertelt over haar verstoorde relatie met haar vader (“Got your name on my wrist / Yeah, I get a little obsessive / a little aggressive, a little bit too invested”) en misschien ook wel bij ‘Ruin The Friendship’ waarin ze zingt dat ze bereid is haar vriendschap op te geven voor een nacht samen…… Ook laat Demi op dit album horen verschillende emoties te kunnen tonen. Woede en agressiviteit over een verbroken relatie (“Now I'm fucking lonely and you didn't want me”) dat duidelijk zijn stempel drukt op ‘Lonely’ wordt afgewisseld met de innemende powerballad ‘Cry Baby’. Zo blijkt Demi in staat het hoge niveau vast te houden en nummers als ‘Concentrate’ en afsluiter van de reguliere uitgave ‘Hitchhiker’ blijken lekkere “smooth”-klinkende R&B nummers te zijn. Ook nu is er een “deluxe”-versie uitgekomen met het uptempo en Latin-klinkende ‘Introduction’, ‘Sorry Not Sorry’ in een ander arrangement en het semi-akoestische ‘No Promises’, dat op het reguliere album ook niet misstaan had! Demi Lovato is zoals eerder gezegd volwassener geworden. Dat deze Amerikaanse singer/songwriter, actrice en alleskunner een dijk van een stem heeft is bekend. De winst op dit album is juist dat ze dat laat horen, maar wel gecodeerd, gevarieerd en altijd loepzuiver. R&B met uitstapjes naar andere stijlen zoals soul en pop en erg afwisselend. Omringd door een arsenaal van tekstschrijvers en producers is dit een prima plaat geworden. ‘Sorry Not Sorry’ doet het in de VS goed dus misschien zit er wel weer een Grammy-nominatie in. Of misschien zelfs wel winst.

Te zien in Nederland

Niall Horan - Flicker

Niall Horan - Flicker

Label Capitol rec.

Beoordeling 7,5

Review Ja, daar hebben we de andere One Direction zanger. De inmiddels 24 jarige Horan weet na het uiteenvallen van de band ook een solo album te produceren. Net als Harry Styles weet de Ierse zanger er een album van te maken met gladde songs vol ballads. Het is altijd prettig dat een act vanaf de eerste klanken je te pakken heeft. Het gitaartje van “On the Loose” is aanstekelijk. Met een gladde productie lijkt de rest van de instrumenten er in geplakt te zijn. Maar het is aanstekelijk om vrolijk van te worden. Het gaat dan al snel over tot commerciële powerballadpop als “This Town” en met een vleugje folk, het “Seeing Blind”, waar hij ondersteuning krijgt van de country zangeres Maren Morris. “Since We Are Alone”, het titelstuk “Flicker” of het “You and Me”, het zijn allemaal gemakkelijk in het gehoor liggende popsongs. Het is dan wel de vraag hoe lang deze songs blijven of dat het album snel in de mainstream vergetelheid raakt. De diversiteit is wat te zoeken en voor deze man is de energie op het album wat verdwenen. Wellicht om dat het voor hem, op deze jonge leeftijd, de zoveelste album is. Het vuur is wat uitgeflikkerd. Omdat dat weer te laten branden moet er volgens mij iets gebeuren om een goede spannend plaat te maken met inhoud. Al zijn de laatste songs het vuur wat terug komt.Dit heeft Styles toch iets beter voor elkaar. Maar wie weet…

Te zien in Nederland 28 april AFAS LIVE te Amsterdam

A Ha – MTV Unplugged Summer Solstice

A Ha – MTV Unplugged Summer Solstice

Label Universal

Beoordeling 8

Review Het is de Noorse pop act A-ha die weer leven brengt in de MTV Unplugged sessies. Hierbij slaan we twee vliegen uit het verleden in een klap. De MTV unplugged series waren in de jaren 90 enorm populair. De muziekzender stelde de studio beschikbaar voor akoestische versies van acts. Hier zijn prachtige albums uit voortgekomen. Allen met de naam MTV unplugged, waarvan Nirvana, Bob Dylan, Neil Young en KISS memorabele albums zijn geworden. De band rondom Morten Harket wist met zijn vrienden in 1982 de oversteek te maken van Oslo naar muziekmekka London te gaan om hier hun carrière glans te geven. Toentertijd draaide het in Europa om London waar je moest zijn om iets in de wereld van muziek te betekenen. Het is de Noorse band gelukt door het nummer “Take On Me”, vooral de geanimeerde video clip werd wereld beroemd. Een gouden greep! Toch had de band meer in hun mars en scoorde vele hits hier na waar bands als Coldplay nog steeds uit putten. “Hunting High and Low”, “Stay On These Roads” en “the Sun Always Shines on TV” zijn titels die de hitlijsten van toen domineerden. Dan mag je van het James Bond comité ook een nummer voor de film leveren, “The Living Daylights”. Het staat allemaal op dit album en misschien ook wel beter dan de oudere versies. Dat wil zeggen dat het meer in deze tijd past. Het is dan ook een verrassend mooi album geworden. Songs waaronder “Analogue”, “A Break in the Clouds” en het Echo and the Bunnyman cover “The Killing Moon”. Ian McCulloch doet op zijn buurt mee met “Scoundrel Days” zijn mooie liedjes.

Te zien in Nederland

Roy Orbison & the Royal Philharmonic Orc

Roy Orbison & the Royal Philharmonic Orc

Label Legacy/ Sony

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de herfst de druilige dagen inluidt, is het weer tijd voor de dramatische zanglijnen van Roy Orbison. De familie heeft ditmaal gekozen voor een album met het Royal Philharmonic Orchestra. Een album waarbij de zang aan de orkestrale muziek is toegevoegd. Het is een verzamel album met alle hits die Orbison heeft voortgebracht. “Crying”, “Oh Pretty Woman” en “You Got It” zijn wellicht de meest bekende. Toch wist Orbison een scala aan prachtige songs te brengen. Het jaren 60 deuntje van “I’m Hurting” krijgt hier een mooiere invulling. Voor de fans is het favoriete “Drove All Night” en “A Love So Beautiful” toegevoegd. Opvallend is dat enkele kinderen en kleinkinderen van Orbison deelnemen aan het album. Toch blijft het een van de vele verzamel albums die op zijn naam zijn uitgebracht. Songs die inmiddels is vele versies op plaat zijn verschenen en er komt nog een Essential Recordings album aan. Al blijven het mooie liedjes.

Te zien in Nederland

Tears for Fears - Rule the World

Tears for Fears - Rule the World

Label Mercury- Universal

Beoordeling 7,5

Review Het tweede album van Tears For Fears bracht in de jaren 80 vele hits met zich mee. Het therapeutische “Shout” was al een meegiller eerste klas. “Let it All Out” danwel laat het maar gaan geeft de opluchting om daarna de tranen te laten lopen. Tears for Fears staat dus geheel in het teken van deze geboorte therapie, vandaar de titel van het album “Songs from the Big Chair”. Het duo Roland Orzabel en Curt Smith scoorden hits met “Everybody Wants to Rule the World” en “Change”. Het album is een van de vele greatest hits albums die er van de band zijn uitgebracht. Ditmaal is er een mooie toevoeging. Met “I Love You But I’m Lost” en “Stay” zijn er twee nieuwe songs toegevoegd. De titels geven misschien aan dat het niet zo goed met Orzabel gaat. Met hun optredens bij de NIght of the Proms zijn de heren weer even in beeld. En met dit album is het best heerlijk om de good oldies waaronder “Woman in Chains”, “Sowing the Seeds of Love” en “Mad World” weer eens te beluisteren.

Te zien in Nederland

Nai Palm – Needle Paw

Nai Palm – Needle Paw

Label Sony

Beoordeling 7

Review De Australische zangeres Naomi Saalfield kennen we van de band Hiatus Kaiyote. Haar excentrieke verschijning is om zijn minst opvallend te noemen en met haar naam Nai Palm zet ze hier nog even kracht bij. Nu heeft ze haar band achter gelaten en gaat ze gewapend met gitaar de wereld door. Haar album Neelde Paw geeft niet de stevige sound weer wat je van haar uiterlijk verwacht. Met haar band weet ze de soul en funk te combineren en de Grammy’s voor de RnB in de wacht te slepen. Nu weet ze de soulstem te combineren met de singer-songwriters genre. Het vol harmonieus gezang in “Have You Ever Been” komt al in de richting van de gospel , terwijl ze haar gitaar op “Homebody” koesterend aanslaat en haar stem het werk laat doen. Uiteindelijk komen er weer meerdere stemmen bij. De diversiteit van de stemmen brengen het tot een geheel. Een ander geluid krijgen we te horen op “Mobius”, daar waar de Maori’s al hun zangstemmen hebben verenigd, doet Nai Palm het op een andere wijze even dunnetjes over.

Lees meer mpodia.nl

Te zien in Nederland 12 november Melkweg te Amsterdam

Beck - Colors

Beck - Colors

Label Capitol / Caroline

Beoordeling 8,5

Review De Amerikaanse zanger Beck Hansen mag gerust een duizendpoot worden genoemd. Vanaf zijn hit uit 1994,“Loser”, dat hij schreef omdat hij zich een waardeloze rapper vond, is het allemaal goed gekomen. Hij weet een passende band om zich te vormen, naar de muziekstijl dat hij op dat moment wil spelen. Dat zijn de afgelopen periode vele stijlen geweest, met nu zijn dertiende album vol pop, dance en swingende rock zoals hij ooit begon. Alleen nu in een nieuw jasje. Als duizendpoot en kleurrijk persoon start hij zijn nieuwe album met een dance song dat de titeltrack van het album is geworden. De dance met experimentele geluiden staat voor de gehele plaat. Het swingt met “Seventh Heaven” en “I’m So Free”. Het is een en al vrolijkheid bij Beck en dat is wel eens anders geweest. Het is dan ook een positieve plaat geworden. Dit is mede, omdat hij zijn voormalig muziekmaatje Gregg Kinstin heeft opgezocht. Hij was voorheen een bandlid van de liveshows en heeft inmiddels een goede boterham verdient als producer van Adele, Kelly Clarkson en SIA. Het is dan ook niet verrassend dat dit album heerlijke popsongs bevat. De jaren 80/ 90 sound van “No Distraction” of het gitaarpop nummer “Dreams” met de vele koortjes zijn swingend en poppy maar gelijk ook uitgebalanceerd in de composities. Het maakt Beck op en top gespitst naar zijn kunsten en met zijn tweeën blijkt dat ze beide het beste van elkaar omhoog te halen. Het album is dan ook zeker een vermelding waard dat het een van de betere albums van dit jaar is. Voor pop-, dance- en ook rockliefhebbers zeker de moeite waard en voor de festivalgangers een must. Ik voorspel alvast dat Beck in 2018 op alle belangrijke festivals van Europa staat!

Lees meer mpodia.nl

Te zien in Nederland

JP Cooper – Raised Under the Grey Skies

JP Cooper – Raised Under the Grey Skies

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review De singer-songwriter John Paul Cooper presenteert zich als een reggae zanger. Zijn dreadlocks en passend rastahoedje doet alles vermoeden dat de man uit Manchester een tropische klanken weergeeft. Maar opgegroeid onder de grijze wolken van de industriestad, is het voor hem een droom op een eiland met palmbomen te leven. Toch weet hij de zonnige sound te raken. Als singer songwriter weet hij een heerlijke soul sound vermengd met pop te produceren. Het nummer “September Song” weet inmiddels de status van een hit bereiken. Met Jonas Blue’s “Perfect Strangers” wist hij al een enorme hit te scoren, dus dat is voor hem niet nieuw. Nu mag hij zijn eigen songs ter ore brengen. Op “The Only Reason” en “Wait” hoor je zijn emotionele soulstem prachtig weergeven. Omdat het juist een rustig nummer is, hoor je de kwaliteit van de man. Maar in de swingende sound van “All This Love”, “She’s On My Mind” of het gospel achtige “Passport Home” doet hij net zo goed. Wanneer hij een piano versie van het laatste nummer en een een kleine versie van “September Song” als bonus brengt horen we de kracht van zijn warme stem. Je mag gerust stellen dat dit een van de mooiere debuutalbum van het jaar is geworden.

Lees meer mpodia.nl

Te zien in Nederland 27 november Paradiso te Amsterdam

Pink – Beautiful Trauma

Pink – Beautiful Trauma

Label RCA

Beoordeling 8

Review Het alweer een poos geleden dat we iets hebben gehoord van de Amerikaanse zangeres Pink. Haar recente album The Truth About Love komt uit 2012 en haar tour heeft ruim 2 jaar geduurd. Wanneer ze het album onder de naam You and Me met haar eigen naam Alecia Beth Moore uitbrengt, horen we even een andere Pink. Iemand die mooie ingetogen songs op een akoestische gitaar voortbrengt. Daar waar haar vorig album de gestrande relatie een centrale plek krijgt weet ze met dit album haar proces voort te zetten met Revenge (met Eminem) en het titelstuk. Het geeft aan hoe ze terug kijkt op de relatie die toen stuk liep. Maar inmiddels is Pink met Corey Hart een tweede leven begonnen en heeft ze een tweede kind. “What About Us”, “Where We Go” en “Secrets” zijn weer titels de beeldend haar leven weergeven. Muzikaal is het bij Pink deels hetzelfde gebleven. De bekende popsongs krijgen nu meer een akoestisch gitaartje in de songs (Whatever You Want) en is de intense ingetogenheid met “But We Lost”, “Barbies” en “I Am Here” ook op deze plaat vaker te horen. De laatste met een heerlijk overgedubd koortje daar de popsound inluidt. Met het intense “You Get My Love” horen we haar als een Witney Houston galmen met de muziekleraar die achter een piano zit. Laat haar dat maar doen waar ze zangles krijgt. Dan is het” Wild Hearts Can’t Be Broken” intenser en mooier en passender bij Pink. Met hier en daar een maatschappelijke uithaal is Pink weer helemaal de oude. Kortom het een herkenbare plaat voor de Pink liefhebbers, vol pop en lekkere overdubs, gemixt met de intense liedjes a la You and Me.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Racoon – Look Ahead and See the Distance

Racoon – Look Ahead and See the Distance

Label PIAS

Beoordeling 7,5

Review Het geluid van de Zeeuwse band Racoon is te herkennen uit duizenden. Inmiddels heeft Bart van der Heide en de rest van de band vele hits op hun naam. Kortom de band zit gebeiteld in de Nederlandse popindustrie. Het maakt het dan ook wat gemakkelijker om de tijd te nemen voor het opnemen van een album. Na Liverpool Rain uit 2011 kwam geruisloos in 2015 het album All-in Good Times voorbij. Dit is het zevende album en de band gaat gedoseerd het land in. Vanaf de eerste klanken van “Bottle of Waiting Whiskey” klinkt het allemaal vertrouwd. Inclusief de vorm van de teksten die als beeldende poëzie verhalen door het album klinkt. Het is beeldend door te staren naar de wisheyfles en een net geleegd glas. Het overdenken hoe het leven er uit ziet tijdens een persoonlijk drama. Dat is tekenend voor de band en dit album. Het verlies van je dierbare horen we door alle songs. “Stay Little”, “Soon”, “Battle of Springtime”, “Motherfather” zijn enkele titels. Behalve het herkenbare Led Zeppelin soundje van “Bring in On” zijn de songs vooral ingetogen. Het past Racoon in hun muziekstijl maar wat meer uptempo songs had dit album meer kunnen sieren. Kortom het is een album om met de band mee te leven en voor de band een verwerkingsperiode om het verlies een plek te geven.

Lees meer www.,mpodia.nl

Te zien in Nederland 24 november Klokgebouw te Eindhoven 2 december Martiniplaza te Groningen 28 april Ziggo Dome te Amsterdam

Miley Cyrus - Younger Now

Miley Cyrus - Younger Now

Label RCA

Beoordeling 8

Review Het is Amerikaanse tienerpop idool Miley Cyrus die deze week ons doet verassen met haar nieuwe album Younger Now. Het is inmiddels 4 jaar geleden dat haar laatste album Bangerz uitkwam en dat was al een stap naar de volwassen popsongs bracht. Het is alsof haar vader en beroemde country zanger Billy Ray Cyrus tegen haar had verteld om eens een tandje erbij te doen. Het ontbreekt Miley niet aan creativiteit en performance vermogen. Dat heeft ze al geleerd in de begin jaren wanneer ze actrice was. Nu weet ze deze creativiteit in de muziek te brengen. En eerlijk is eerlijk, het is een prachtig album geworden. Met het “Younger Now” weet ze al sterk te openen en met het aanstekelijke “Malibu” is het muzikaal sterker dan de tekst maar toch. Met het wat te blije “Rainbowland” geeft ze een knipoog aan Dolly Parton die luidkeels meebrult in de wereld van de country. Met een “Week Without You” laat Miley haar van haar uitdagende poppy kant horen. Wanneer de kat van huis is … maar als die terug komt zingt ze een andere toon met “Miss You So Much”. Het is een toon waar ze inmiddels beter in thuis voelt. De ingetogen popsongs met een countrysausje is perfect voor Miley en komt ze goed tot haar recht. Het lijkt dat ze dit zelf ook heeft ervaren en trekt dit soort songs door met “I Would Die For You” en het mooie “Bad Moon”. Om de ruige kant nog even aandacht te geven zijn de felle gitaren op “Thinking” en “Love Someone” ingezet. Het laatste klinkt wat op de U2 versie van “All Along the Watchtower” al verdwijnt dit snel met het refrein. Met “She’s Not Him” wordt het wat klef, maar weet ze wel met een mooi “Inspired” te eindigen. Hopelijk houdt ze dit vast voor het nieuwe album, dat dan ook wel wat eerder mag komen.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Hurts - Desire

Hurts - Desire

Label Sony

Beoordeling 7,5

Review Desire in het nieuwe album van het Engelse synthpop duo Theo Huthccraft en Adam Anderson, danwel Hurts. Het duo brak door in 2010 een duistere synthpop debuut Happiness genaamd. Maar met het vierde album Desire staat vol vrolijke dansbare pop. Het album is de opvolger van het poppulaire Surrender album. Het is dan ook voorspelbaar dat de heren hier een passend vervolg aan geven. Natuurlijk mag de donkere humor in de teksten niet ontbreken. When You Die I will Be “Ready To Go” Het jaren 80/90 soundje zit weer in diverse songs verweven. “Thinking of You” en “Something I Need To Know” kunnen zo hits zijn uit het verleden en aansluiten bij Sky Radio. Met “Chaperone” weet men een prachtig popliedje vol humor te brengen. Door vooral alleen gebruik te maken van piano en zang, springt dit nummer er uit. Door de teksten persoonlijk karakter te geven staat het allemaal ook dichter bij de luisteraar en zal die zich ook beter in de songs kunnen identificeren dan op hun vorige albums. Dat de heren een zwak hebben voor Prince horen we in het “BoyFriend” en “Wait Up”. Wellicht wordt dit wederom een goede verkoop cd, al blijft het voor mij allemaal wat te glad geproduceerd.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 6 december TivoliVredenburg te Utrecht

The Killers – Wonderful, Wonderful

The Killers – Wonderful, Wonderful

Label Island

Beoordeling 8

Review De rockers uit Las Vegas weten het mooie van het leven weer op plaat te zetten. Het titelstuk en de opener van de plaat is niet alleen aanstekelijk maar kent een meer uitgebalanceerd indie rock geluid. Het doet denken aan Depeche Mode zonder dat de band hun identiteit verliest. Brandon Flower en de zijnen braken in 2004 door met de hit “Somebody Told Me” van het debuutalbum Hot Fuss. Vier jaar later scoort men de grote hit “Human” en is hun positie op de grote festivals en zalen gevestigd. De indie rock verschuift langzaam naar de poprock songs. Op Wonderful Wonderful weet de band de herkenbare Killers-popsongs als “But” , “Life to Come” en Run “For Cover” af te wisselen met het steviger indierock werk met een verhaal over de boksers “Tyson & Douglas” en “The Calling”. Al zijn de ballads “Some Kind of Love” en “Have The Songs Been Written”. De industrierock van Money On Straigt en het titelstuk zullen wellicht een nieuwe invalshoek van The Killers worden waardoor ze zich ontwikkelen als de nieuwe Depeche Mode. Is daar wat mis mee? Nee, geheel niet. Dit album bewijst maar weer dat The Killers niet in herhaling willen vallen en dat er ieder album weer progressie is om hun eigen sound te ontwikkelen. Fijn dat een label hier nog ruimte voor geeft.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 28 febr. 2018 Ziggo Dome Amsterdam

Lukas Nelson & The Promise of the Real

Lukas Nelson & The Promise of the Real

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review De zonen van de beroemde country held Willy Nelson hebben hun eigen band. Hoewel Lukas zijn naam er aan verbonden heeft als zanger is, was zijn broer Micah tijdens The Monsanto Years tevens gitarist binnen de band. Maar dat was in de periode dat Neil Young de band op sleeptouw nam en zijn inspiratie bij de jonge generatie had gelegd. Inmiddels is Lukas met de band verder gegroeid en is nu zijn titelloos album op een groot label te beluisteren. Met zijn hoofd op de hoes trekt hij de hele band naar zich toe. Het album start met het “Set Me Down on A Cloud” dat we kennen van hun vorig album Something Real. Alleen is het nu voller in de klankkleur. Met “Find Yourself” en “High Times” horen we dat de band met Neil Young heeft getourd. De uitgerekte solo’s zijn niet alleen heerlijk maar ook snerpend binnen de songs. Al was dit meer bij hun vorig album aanwezig en legt men nu het accent op folk pop soul etc. Daar overheen horen we de zuid Amerikaanse zangstijl van Lukas dat doet denken aan zijn vader, maar nu met een vollere stem. Het meer country folk song “Fool Me Once” en het singer songwriterssongs “Just Outside in Austin” en “Breath of My Baby” komt de sound van zijn vader en Tom Petty helemaal terug. Het album is vooral breeder in de muziekstijl dan hun vorige albums. Het is de zoektocht naar het grotere publiek.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 23 oktober Paradiso te Amsterdam

William the Conqueror – Proud Disturber

William the Conqueror – Proud Disturber

Label Loose - Bertus

Beoordeling 9

Review Wie had dat nu gedacht dat Willem de Veroveraar als reïncarnatie terug zou keren als troubadour danwel singer songwriter in de huidige tijd, al is het wel met een rock tintje. En ja hoor hij heeft het weer geflikt. Een pracht album waarmee hij de wereld zou kunnen veroveren. Wie houdt hem nu nog tegen zou je zeggen. De luisteraar die het heeft gemist wellicht? “In My Dreams” zou hij wel gezegd hebben, maar hiermee te beginnen is al een heerlijke binnenkomer. Het trio uit Cornwall is ooit begonnen met de folk inslag van Ruarri Joseph. Inmiddels klinkt de band als The Kings of Leon, met een folk tintje dan (“Did You Wrong”). Anderen noemen het indie of wat dan ook. Het klinkt heerlijk en gevarieerd. Met het blues georiënteerde “Pedestals” en “Many Faces of a Good Thruth” weer men weer een andere draai aan de songs te geven zonder dat het in de sfeer en kwaliteit veranderd. Om vervolgens met een Americana song over “Sunny is the Style” te zingen. Heerlijk mellow en integer. Al blijft voor mij het titelstuk een juweeltje van het album. Een pracht album dat maar in je audiosysteem door blijft gaan, zonder dat je er genoeg van krijgt! Top album!

Titel www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 2 september Misty Fields te Heusden

Max Meser - Pictures

Max Meser - Pictures

Label PIAS

Beoordeling 8

Review Het klinkt als de beste muzikant van de flower power. Max Meser weet met zijn nieuwe album de sfeer van de jaren 60 aan zich te binden. Samen met Paul Weller bassist Andy Crofts als producer leidt hij Meser door een proces wat uitpakt als een top product. Nu mag the Analogues een remake doen van The White Album van The Beatles, Meser weet met dit album eigen nummers te brengen. De songs doen denken aan dit Beatles album. Met Who’re Going to Blame” en “Love” wordt de sfeer bepaald en met het meezing festijn en de la la’s in de rock and roll van Mr Jimbo zijn de sixties helemaal terug. Daar wat het al begon met het debuut album “Change”, wist Matthijs van Duijvenbode Meser al te ondersteunen. Maar Max wil meer en veel meer. Hij kan het ook en weet met dit album dan ook een hele stap voorwaarts te maken. Het zou raar zijn dat hij het komende jaar niet op de festivals zal staan. Het is een must om dit album even een keer te beluisteren, dan komt de volgende keer vanzelf.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Wouter Hamel – Amaury

Wouter Hamel – Amaury

Label V2 rec

Beoordeling 7,5

Review Als zanger, artiest en muzikant timmert Wouter Hamel tien jaar lang aan de weg. Op het debuut Hamel (2007) brak hij door als troubadour en jazzvocalist in Nederland, Duitsland, Japan en Korea. Het komende vijfde album AMAURY is Hamels meest veelzijdige en eerlijke plaat tot nu toe. De albums Lohengrin en Pompadour zijn als het ware een opmaat geweest voor dit nieuwe album. De wat donkere kant van Hamel dat op die albums te horen is krijgt met Amaury een andere wending. Het album dat met Andy Platt is opgenomen, geeft een frisse kijk van Wouter Hamel op de wereld. Met “Stray Cat” gaat Hamel weer door de wereld. Als een zwerver door de straten bekijkt hij de wereld in een notendop. “Hey Now” en “Soul Sold” zijn de weerspiegelingen van wat hij heeft gezien en herkent in zijn eigen leven. De songs doen meer pop aan dan het klassiek geschoolde jazz. Het is fris en prettig om naar te luisteren. Wanneer dit als pop act wordt gepresenteerd, zou het internationaal goed kunnen gaan scoren. De vocalen van de close harmony song “Shackled” is een prettige toevoeging aan het geheel. Het laat de grote diversiteit van de man zien. Om uiteindelijk het album te sluiten met “When All The Bars Have Closed” is het verhaal weer rond. Wouter Hamel heeft met dit album een mooi en positief album gemaakt dat niet alleen voor jazz liefhebbers toegankelijk is.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Sivert Hoyem - Live at Acropolis

Sivert Hoyem - Live at Acropolis

Label Hektor Grammofon

Beoordeling 8,5

Review De ambiance is prachtig wanneer Hoyem het podium op loopt van de 2000 jaar oude Akropolis van de Griekse hoofdstad. Silvert Hoyem is duidelijk erg populair in Griekenland. Eind vorig jaar speelde hij nog op Down the Rabbit Hole festival en in Paradiso. De Noor weet met zijn melancholische popsongs zich hier te overtreffen en neemt de luisteraar mee langs de highlights van zijn 20 jarige carrière. De songs zijn allen heerlijke popsongs te noemen. Vanuit de singer songwriters genre weet hij met zijn akoestische gitaar prachtige songs te vertolken. “Honey Bee”, “Black and Gold” en “My Thieving Heart” zijn maar enkele songs die op dit album er uit springen. De zanger van de rockband Madrugada nam het solopad nadat gitarist Robert Buras kwam te overlijden. Madrugada hield in 2008 op te bestaan. Met dit album weet Hoyem het brede publiek aan zich te binden. Het recente album “Lioness” staat voor dit album en de bijgaande tour centraal. Een album van vorig jaar dat zeker tot een van de beter albums mag worden gerekend. Met deze live versie gaat Hoyem op herhaling om mee te dingen voor het album van het jaar. Nu met extra songs van zijn vorige band waaronder “Majesty” en “What’s on your Mind”. Het eerbetoon aan zijn voormalige gitarist was een cover van Lana del Rey “Born To Die”, maar die is van de setlist voor de album geschrapt. Erg mooi album!

Lees meer www.Mpodia.nl

Te zien in Nederland

Paul Heaton & Jacqui Abbott – Crooked Ca

Paul Heaton & Jacqui Abbott – Crooked Ca

Label Virgin / Universal

Beoordeling 8,5

Review Wanneer de zomer aanbreekt klinken de zonnige popsongs het mooist. Door de heldere klanken van Jacqueline Abbott wordt het vanzelf zomer ongeacht wat ze zingt. Wanneer in de jaren 80 the Housemartins met “Caravan of Love” een grote hit wordt gescoord, was het voor Paul Heaton en Norman Cook (Fat Boy Slim) het uiteindelijk duidelijk om ieder hun weg te gaan. Paul Heaton bracht met The Beautiful South (met Jacq Abbott) prachtige albums met vele hits. Nu zijn we weer samen en als duo en is dit sinds 2014 hun derde album. Op Crooked Calypso klinkt het allemaal weer helemaal prachtig. “Gotta Praise”, “Blackwater Banks” en “Love Makes You Happy” zijn weer juweeltjes. De beeldende teksten geven direct kleur aan de songs. Binnen de popsongs heeft ieder een eigen folk, blues, soul en rock and roll waaronder “The Lord is A White Cow” en “The Fat Man”. “Silence Is” doet wel erg denken aan Beatles “Obla di Obla da” heeft gaat het hier om de kanker dat zich stilletjes uitbereid. Maar de vrolijkheid is op het album op en top aanwezig. Klein detail; het album is geschreven in Bergen, Dordrecht en Monnickendam Nederland. Dus als je je zelf in de beeldende verhalen herkent, ben je vast gepot! Het album is tevens als deluxe versie uitgebracht. Hier is een dvd met de liveshow in Scarborough aan toegevoegd. Een album met de, voornamelijk Engelse, hits uit het verleden van hun voormalige bands Housemartins en Beautiful South. Ze komen allemaal voorbij; “Happy Hour”, “Caravan of Love”, “A Little Time”, “Don’t Marry Her” en “Rotterdam”.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Haim - Something To Tell You

Haim - Something To Tell You

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Klant In de muziekwereld is er niet altijd evenveel respect en waardering voor meidenbands. Binnen de R&B-scene zijn er wel enkele succesvolle namen (denk o.a. aan TLC en En Vogue in hun glorietijd) te bedenken maar binnen de popmuziek zijn ze schaars. Haim legt de lat echter hoger. Wilson Philips, The Bangles, Heart zijn enkele exponenten maar ze zijn nog steeds zeer in de minderheid. In 2013 was daar het zeer goed ontvangen debuut album van Haim met de titel Days Are Gone (behaalde zelfs nummer 1-positie in de UK-albumlijst). De drie zussen hadden succes en kenden hit noteringen van een aantal singles zoals ‘The Wire’ en ‘Forever’. De afgelopen jaren tourden de drie zussen (Este op basgitaar, Danielle op gitaar en zang en Alana op keys en gitaar) redelijk intensief, waren ze betrokken bij de soundtrack van The Hunger Games : Mockinjay en werkten ze vooral aan nieuw materiaal. Ook nu was producer Ariel Rechtshaid prominent aanwezig en wil Haim vooral als volwaardige band gezien worden en niet als “girlband” worden betiteld. Alana Haim zij hier onlangs over : When People Call Us A Girl Band, I Take It As An Insult”. De band is verder gegaan op de ingeslagen weg. Popmuziek waarvoor een buiging op zijn plaats is en waarbij ook wat R&B en soulinvloeden hoorbaar zijn. Opener ‘I Want You Back’ is daar meteen een voorbeeld van; veel tempowisselingen, meerstemmigheid, vlot lopende vocalen en dat allemaal verpakt in een strakke compositie. Wereldformatie Fleetwood Mac wordt vaak als dé inspiratiebron voor de band genoemd en op zich is dat ook niet vreemd. De zusjes Haim kregen in het huis waar ze opgroeiden de muziek van deze band met de paplepel ingegoten. Als we dan een nummer als ‘Nothing’s Wrong’ horen is het niet raar dat criticasters deze parallel trekken.

Lees verder www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Mr. Jukes – God First

Mr. Jukes – God First

Label Island universal

Beoordeling 8

Review Wanneer de werkzaamheden van Bombay Bicycle Club even op hun gat liggen, duikt Jack Steadman in zijn eigen project. Het kreeg de naam Mr. Jukes me en is vooral swingend funky met veel soul te noemen. Het kan dan ook zo zijn dat dit project de populariteit van de BBC kunnen overstijgen. Het is een heerlijk fris en swingend album geworden. Charles Bradley weet een heerlijke invulling te geven aan het soulvolle“Grant Green”. BJ The Chicago Kid doet dit op het “Angels” netjes over en op het “Leaf of Faith” levert De La Soul hun bijdrage. Als een soundtrack leader klinkt het heerlijke “From Golden Stars Comes Silver Dew”. Met de gasten is het nog niet gedaan, het hele album staat er vol van. Lianna La Havas wist Steadman te strikken voor het mooie en afsluitende “When Your Light Goes Out”. Steadman overtreft zich hiermee en voegt zich op een mooie manier tot een van de verrassende albums van het jaar.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 26 sept. Paradiso te Amsterdam

Jay -Z - 4:44

Jay -Z - 4:44

Label Def Jam

Beoordeling 7,5

Review Daar wanneer Beyonce haar bolle buik aan de wereld toont, is het Jay – Z die door het stof moet om zijn overspel te onthullen om de relatie met Beyonce te helen. Ja en hoe doet men dat als ster ? Door een album te maken. Beyonce’s “Lemonade” werd de hemel in geprezen. Prachtig hoe zo’n vrouw de maatschappelijke problematiek kundig maakt. Nu is het de buurt aan Jay – Z die met het antwoord op de vragen van “Lemonade” komt. Met “4:44” is de over de top egocentrische rapper weer gewoon een rapper van alledag. Een rapper die verteld over de geaardheid van zijn vrienden, de onoverkomelijkheden dat je vreemd moet gaan en dat je hier geen keus in hebt. Dat dit gebeurd zonder dat je het wil en dat de wereld om je heen zich zo absurd gedraagt. Het zijn ook de verhalen die hij door zijn slechte jeugd zo het leven is gelopen en tegen zijn prachtige vrouw verteld om door het stof te gaan en te zeggen hoe goed en mooi ze is om zijn uitstapjes te helen. Uiteindelijk stemt Beyonce er zelfs in mee om op dit album te zingen ene tals Gloria Carter (“Smile”) en Frank Ocean op “Caught Their Eyes”. Toch weet hij met enige humor de titel “Kill Jay Z” te kiezen. Al kan dat natuurlijk ook verkeer d aflopen. Het mooie verhaal over O.J. Simpson wordt mooi vertolkt. Daar waarmee hij worstelde en boven de rassen stond is een droom waar vele mee worstelen. Dat dit uiteindelijk verkeerd afloopt is weer een bevestiging waar het vaak naar toe gaat. Het zijn thema’s wat deze rappers en familie mee bezig houdt. Uiterlijk vertoon en rassen discriminatie.

Lees verder https://www.mpodia.nl/muzieknieuws/album-recensie/jay-z-444/

Te zien in Nederland

Husky - Punchbuzz

Husky - Punchbuzz

Label Embassady of Music

Beoordeling 8

Review Het derde album van het duo uit Melbourne weet de weg te bewandelen naar het grote publiek. Het duo Husky Gawenda en Gideon Preis weten met hun alternatieve elektropop een mix van 80’s sound met swingende pop voor te brengen. Inmiddels heeft de band al voor vele acts als support act gespeeld en opvallend hierbij is dat het voor Neil Young tot Noah and the Whale is. Het geeft aan dat deze band veelzijdig in hun werk is, terwijl de basis erg klein is. Het swingende “Late Night Storen” en “Ghost” wordt afgewisseld door een zweverige Cut The Air waarbij het tokkelende gitaar met de elektro toetsen klein in de sound blijft, al is de compositie ingewikkelder dat je op het eerste geluid zou horen. Na een lange aanloop gaat men subtiel over in een popsong. Deze creativiteit is op het gehele album te horen. Hierdoor wordt Husky interessanter en boeiend voor nu en in de toekomst. Met “Splinters in the Fire”, Walking In Your Sleep” en “Shark Fin” mogen de doorsnee popsongs er ook zijn. Misschien klinken ze 13 in een dozijn, maar zijn wel lekker.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland

Beth Ditto – Fake Sugar

Beth Ditto – Fake Sugar

Label Virgin / Universal

Beoordeling 8

review Ze is geboren als Mary Beth Patterson in Arkensas. De Amerikaanse weet met haar heldere felle stem de sound van pop en rock te verbinden. Als artiestennaam gebruikt ze Beth Ditto en was voorheen zangeres van de rockact Gossip en hier had ze al een kleine hit met “I Wrote The Book”. De release van haar debuutalbum Fake Sugar brengt heerlijke rocksongs met zich mee. Haar single en openingstrack “Fire” is qua compositie heerlijke en zingt direct heerlijk mee. Commercieel gezien een goed nummer om binnen te komen. Ze weet met haar excentrieke stijl en design de aandacht te vangen, maar nu weet ze ook solo een heerlijk album te produceren. De gitaarlikjes van het titelstuk doen denken aan Paul Simon songs anno 2017. Het ademt de sfeer van een swingende Adele “Go Baby Go”, “Savoir Faire” en “In and Out” dat vermengt wordt met het oude geluid van de band Toyah op “Fire” en “Oo La La”. De teksten vertellen de waarheid over de liefde die ze als gay persoon kent. De popballade “Love in Real Life” en het dance georiënteerde “Do You Want Me To” brengen Ditto haar veelzijdigheid aan het licht. Hierdoor is het een verfrissende gevarieerd album geworden.

Lees meer www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 14 oktober Paradiso te Amsterdam

Nieuw project

Nieuw project

Beschrijving

Type project

Klant

Imagine Dragons – Evolve

Imagine Dragons – Evolve

Label Interscope rec.

Beoordeling 8

Review Het derde album van de Amerikaanse poprockact Imagine Dragons weet de weg naar het grote publiek hopelijk wel te vinden. De single “Demons” van het debuut album Night Visions werd een hit waardoor de band kon doorbreken. Al is een echte doorbraak er nooit geweest. Hopelijk lukt het nu met de single “Whatever it Takes”, waarin de logica wordt uitgelegd en het allemaal op zijn beloop moet laten. Evolve is in zijn geheel een heerlijk album met een moderne popsound. De tweede single “Thunder” heeft zijn werk gedaan en werd door Europa al een goede hit. De heren hebben goed naar Coldplay geluisterd. Met een iets meer rock soundje is “Walking the Wire” opgenomen en met “I’ll Make it Up to You” horen we Coldplay maar dan met Dan Reynolds als zanger met een ruw randje in zijn stem. Met volle overtuiging zingt hij de nummers en zijn “Rise”, “Start Over” en “Mouth of River” heerlijke popsongs. Het album eindigt als een kaarsje dat langzaam uitgaat met “Dancing In The Dark”. Gelukkig is er met de deluxe versie nog 3 songs waardoor het album niet te rustig eindigt. Levitate had zo op een Coldplay kunnen staan en een remix van “Believer” door Kaskade brengt het album tot een goed einde.

Lees meer

Te zien in Nederland

Katy Perry - Witness

Katy Perry - Witness

Label Capitol

Beoordeling 7

Review Katy Perry is één van de grootste sterren van dit moment. Ook de release van haar nieuwe album Witness werd groots aangepakt want ze was een heel weekend via een livestream te volgen. Inmiddels heeft miss Perry ook de Europese data bekend gemaakt voor de begeleidende tour. Met een nieuw pittig kapsel lijkt het alsof ze de wereld wil vertellen dat ze veranderd is en dat ze de schroom van zich af heeft laten glijden. In 2008 scoorde ze vanuit het niets een nummer 1-hit met ‘I Kissed A Girl’ maar Katy Perry kreeg de wereld definitief aan haar voeten met de albums Teenage Dream (2010) en Prism (2013) waarvan natuurlijk de singles ‘Roar’ en ‘Unconditionally’ tot de verbeelding spreken. Ze kreeg het etiket een ‘singles’-artiest te zijn en wil dat imago met dit nieuwe album van zich af laten glijden. Of dat gelukt is laat zich raden.

Lees verder www.mpodia.nl

Te zien in Nederland 26 mei 2018

Benjamin Booker - Witness

Benjamin Booker - Witness

Label Rough Trade

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse rocker Benjamin Booker wist zich met het optreden op het prestigieuze South By Southwest festival in de kijker te spelen. Zijn energieke show bleef niet onopgemerkt. Met zijn soulstem en de rocksound dat hij produceert weet hij zich te presenteren als een nieuwe Lenny Kravitz. Na het titelloze debuut uit 2014 kunnen we met het album Witness de vergelijking gaan trekken. Het opent met het rockende “Right On You” dat als een doorsnee rock song klinkt. Maar zijn soulstem dat ergens tussen Legend en Kravitz ligt, weet toch een ander sausje aan het geheet toe te voegen. Het laidback “Motivation” is alsof Booker het album Circus van Kravitz nog een kritisch heeft doorgenomen. Daarna is hij gemotiveerd om dezelfde sfeer in het nummer aan te brengen. Laid Back Rock zullen we gemakshalve zeggen. Met het gospel georiënteerde titelstuk wanen we ons al snel in de soul van de Babtischtische kerk. De koortjes doen hierbij hun werk om vervolgens bij de folkblues van “The Slow Drag Under” uit te komen. Booker weet de oude folk een rauw tintje te geven met “Truth I Heavy”. Getokkel wordt vermengd met een stevige distortion gitaar en het gospel koortje komt daarbij nog even om de hoek kijken. Met zijn rauwe stem wordt de popsongs “Believe” met strijkers omringd en “Off the Ground” erg toegankelijk. Het past in het Kravitz concept en klinkt als een klok.

Lees verder https://www.mpodia.nl/muzieknieuws/album-recensie/benjamin-booker-witness/

Te zien in Nederland

All Time Low – Last Young Renegade

All Time Low – Last Young Renegade

Label East West re. / Warner

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse poprock act All Time Low is in Nederland niet geheel bekend. Inmiddels heeft de band met dit album alweer 7 albums op de markt gebracht. Het recente album “Future Hearts” heeft in Nederland maar weinig aandacht gebracht, in Amerika steeg het album direct naar de hoogste regionen van de Billboardlijsten. Toch dacht de band al snel weer de studio te duiken om aan het vervolg te werken. Het succes van All Time Low komt wel ergens vandaan. De band bestaat bijna 15 jaar en weet met hun poprock sound met een vleugje postpunk een commerciele versie te maken van de postpunk acts. Het is erg Amerikaans en gelikt, maar niet minder powerful en aanstekelijk! Hitsongs zijn het! Het titelsong dat als opener wordt gebruikt blaast je bijna letterlijk omver en “Nice2 Know” krijgt iedereen in beweging. Met “Drugs & Candy” begeeft de band zich op het morele vlak en gelijktijdig spreekt het the American Kid aan. Dat de band een andere richting kiest dan hun postpunk life van weleer is te vinden op het super gladde “Life Of The Party”. De band heeft er van genomen en is genadeloos verslaafd geraakt aan succes. Dat is vooral op dit album terug te horen. Hopelijk dat het live wel ruw blijft, maar dat had voor mij ook wel wat meer op de plaat gemogen.

Lees verder

Te zien in Nederland

Lindsey Buckingham & Christine McVie

Lindsey Buckingham & Christine McVie

Label Warner

Beoordeling 8

Review Christine Perfect gaat nog altijd met onder haar artistennaam McVie door het leven. Inmiddels is ze al een poost geleden dat ze van John McVie is gescheiden. Ze heeft vele relaties met beroemde mensen, waaronder Dennis Wilson en John Mayall gehad en dit leverde vele mooie liedjes op bij de andere partijen. Toch heeft ze nooit echt afscheid van John genomen. Met regelmaat keerde ze terug naar de band waar ze werd ingelijfd door John, Fleetwood Mac. Wanneer Peter Green de band verliet was het McVie en Mick Fleetwood die Christine en het duo Stevie Nicks en Lindsey Buckingham binnen bracht. Dit duo had al enkele kleine hits en albums op hun naam staan. Het resultaat is bekend. Vele hits en successen vervolgen, relaties onderling en drama bij de opname van “Rumors” en “Tusk”. Het heeft hun leven in die studio bepaald. Nu zijn Lindsey en Christine teruggekeerd naar deze studio voor hun eerste duo –album. Christine is verantwoordelijk voor meer dan de helft van hun hits op de best of albums en Buckingham weet de rest op zijn naam te schrijven. Wanneer het duo John McVie en Mick Fleetwood als basis sessie inhuurt en studio eigenaar en producer Mitchel Froom achter de toetsen zet, kunnen we zeggen dat dit een nieuw album van Fleetwood Mac is. Zonder Stevie Nicks die op haar beurt met Tom Petty een nieuw solo album maakt.

Lees verder https://www.mpodia.nl/muzieknieuws/album-recensie/lindsey-buckingham-christine-mcvie/

Titel

London Grammar – Truth Is A Beautiful Th

London Grammar – Truth Is A Beautiful Th

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review Het debuut van het Britse trio was erg succesvol. Succes werd in Nederland gehaald met de singles “Strong” en in mindere mate “Hey You”. Het album If You Wait van 4 jaar geleden gaf de band de tijd om een opvolger te maken en dat ligt er nu. Mooie zanglijnen in een popsound dat ingetogen is. De waarheid is iets moois en dat is op zich al een mooie titel. De band uit Nottingham heeft nu meer dan genoeg op het debuut album weten te teren en is het de vraag of men wel een vervolg hier aan zou brengen. Maar de waarheid is dat het allemaal tijd heeft gekost. De melancholische popsong zijn nu wel de moeite waard. De single “Big Picture” mag dan wat pop georiënteerd zijn, “Wild Eyed”, “Rooting For You” en “Oh Woman Oh Man” zijn erg ingetogen songs met piano en cello. Het zijn de instrumenten die toch een sfeer weten weer te geven dat prima bij de London Grammar past.

Lees verder https://www.mpodia.nl/muzieknieuws/album-recensie/london-grammar-truth-is-a-beautiful-thing/

Te zien in Nederland