De Schijvenrij
 
 

Popular Album Reviews

Weezer - I'm Just Being Honest

2019

Kevin Garrett – Hoax

Kevin Garrett – Hoax

Label KG Beats

Beoordeling 8

Review De 27 jarige Amerikaan Kevin Garrett heeft al wat lof mogen ontvangen voor zijn bijdrage voor het album Lemonade van Beyoncé. Hiervoor schreef hij met James Blake het openingsnummer ‘Pray You Catch Me’. Na twee EP’s en een contract voor Jay Z Roc Nation is het tijd dat de man zijn eigen debuut album released. Het is dan ook een album dat past in de stijl van James Blake. De elektropop is vooral ingetogen en kent veel verhaal in de teksten. De hip hop sound op ‘How Dare We Fall’ en de slow beats van ‘Just Because’ is voor de oudere generatie te vertalen naar de top knuffelrock ballads van de jaren 90. Heerlijk ontspannen en goed voor de late avond met een flesje wijn. Daar waar de jazz en moderne pop in het openingsnummer ‘Warn’ samenkomen en de single ‘In Case I Don’t Feel’ gestyled wordt met vele instrumenten in een moderne pop vorm, kunnen we nu al zeggen dat we in de toekomst meer van deze man gaan horen.

Vivii - Vivii

Vivii - Vivii

Label Dumont - Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De droompop uit Zweden is inmiddels neergestreken in Nederland. Het trio was al te zien op het London Calling festival en Eurosonic en scoorde daar hun punten. Nu is het debuutalbum verschenen en staat de band op 3 april in Paradiso. Het ‘Siv (You and I)’ is al een aanstekelijk nummer en wanneer je weet dat Emil en Caroline al van kindsaf elkaar kennen, als tieners verliefd op elkaar werden en nu samen nog steeds door het even gaan, kent dit nummer een mooi verhaal. Het is ook de inspiratiebron van het duo. Om dit op muziek te krijgen is er met producer Anders Eckeborn hard gewerkt. Met de single ‘Suckerpunch’ wist men al de aandacht te trekken en airplay te genereren en met het overzoete ‘Love Love Love’ zou deze route ook op kunnen gaan. Een zoet album met veel potentie is in een notendop dit debuut te noemen.

Curtis Mayfield - Studio Albums 1970 -74

Curtis Mayfield - Studio Albums 1970 -74

Label Rhino

Beoordeling 7,5

Review Curtis Mayfield behoeft waarschijnlijk geen introductie. Iedereen kent zijn grootste hit ‘Move On Up’ uit 1971, het nummer dat al jaren in de Top 2000 terug te vinden is. Mayfield vormde voor zijn solocarrière samen met Jerry Butler de groep The Impressions. Nu is daar een mooie box met daarin de eerste vier albums uit zijn carrière. De Amerikaanse soul- en funkzanger met die typerende tenorstem bouwde tussen 1970 en 1996 een meer dan respectabele discografie op. Ter ere van de vijftigjarige carrière van deze Amerikaanse zanger is er nu de box met de belangrijke albums uit de beginperiode van zijn carrière: Curtis (met de hit ‘Move On Up’), Roots, Back To The World en Sweet Exorcist uit 1974. Met zijn debuutalbum haalde hij de nr. 1 positie in de US R&B charts en ook de drie overige albums waren erg succesvol. Naast zijn al eerder genoemde grootste hit komen we ook nummers als ‘Future Shock’, ‘Can't Say Nothin’, ‘If I Were Only A Child Again’ en ‘Kung Fu’ tegen op deze albums, die overigens alle vier in volledig geremastered zijn in deze uitgave. Mooi tijdsframe van de beginperiode van deze maatschappelijk betrokken zanger. Veel luisterplezier.

Solange - When I Get Home

Solange - When I Get Home

Label Sony Music

Beoordeling 8

Review When I Get Home van Solange is eindelijk uit. Er werd al veel over gefluisterd maar nu is de release een feit. Grammy Award-winnares én zus van Beyonce doet met dit vierde album weer van zich horen na het goed ontvangen vorige album A Seat At The Table dat al weer uit 2016 dateert. De opener van dit album is typerend voor de sfeer van deze nieuwe productie en zowel muziek als tekst is door Solange zelf geschreven. ‘I Saw Things I Imagined’ klokt 1 minuut 59 en hierin herhaalt ze dat zinnetje steeds maar weer terwijl de onderliggende melodie wel steeds verandert; verschillende akkoorden, veranderende toonhoogtes en snelheid en dat allemaal in een oogwenk. Want laten we wel zijn; op dit nieuwe album met 19! tracks zijn er slechts vijf die langer dan drie minuten duren. De rest zijn soundscapes, interludes of demo-achtige producties. ‘Down With The Clique’ is één van die “langere tracks” en een productie die ook door wijlen Prince gemaakt had kunnen worden, en heeft een wat rustige “groove” met een jazzy tintje. ‘Sound of Rain’ komt het dichtst bij R&B en met ‘Almeda’ hebben we een triphop nummer waarmee Solange herinneringen uit haar jeugd met ons deelt in relatie tot racisme. (Brown leaves, brown keys / Brown zippers, brown face / Black skin, black braids / Black waves, black days ). Maar ook de minder lange nummers tillen dit nieuwe album naar een hoger niveau. Met het aandoenlijke en tedere ‘Dreams’ vervoert ze ieders hart en met het ook weer geheel op eigen kracht geschreven ‘Stay Flo’ heeft ze wel een heel catchy track te pakken. Want we kunnen rustig zeggen dat ze op dit album hulp heeft gekregen van niet de minsten; Pharrell Williams, Panda Bear en anderen zijn namen die we tegenkomen. Ook ‘Beltway’ en ‘Binz zijn dan weer tracks die ondanks de minimale lyrics toch een bepaalde lading krijgen en spannend blijven en als een soort ode aan de stad Houston zijn geschreven. Zo is When I Get Home een album dat blijft boeien en met het hoogte punt ‘Sound Of Rain’ op het laatste deel van dit nieuwe album laat Solange nog maar eens horen waartoe ze vocaal in staat is. Na enkele luisterbeurten van When I Get Home krijg je de indruk dat Solange de ruwe diamant van de familie Knowles is, met creativiteit voorop. Het is de combinatie van de “volwaardige” singles, de interludes en de wat kortere nummers samen met de teksten, maar soms ook repeterende zinnen die dit album interessant maken. Soul, funk, jazz, R&B, het komt allemaal voorbij op deze heerlijke plaat. Veel luisterplezier.

Jade Bird - Jade Bird

Jade Bird - Jade Bird

Label Glassnote / konkurrent

Beoordeling 8,5

Review De singer-songwriter Jade Bird klinkt erg Amerikaans op haar nieuw album. In de klankkleur van de muziek is de subtiel met ‘Does Anybody Know’ maar kan met haar akoestische gitaar ook van leer gaan met ‘Uh Huh’ waardoor het een indie post punk act op akoestische gitaar is. De internationale klankkleur komt wellicht door haar producer Tony Visconti die verantwoordelijk was voor de albums van David Bowie. De heldere stem van Bird klinkt alsof Birdy achter de piano heeft plaatsgenomen. Het nummer ‘17’ wordt al een raad plaatje van wie dit nu uiteindelijk is. Het album kent dus zowel de uitspanningen op gitaar als de kwetsbare pianoliedjes a la Birdy. Deze Engelse zangeres weet haar echte naam als muzikanten naam te gebruiken. Afgelopen maand trad Jade Bird op in Paradiso om haar geannuleerde show uit 2018 weer in te halen. Wellicht zal ze weer terug komen voor festivals, maar ze kent nu een regelmatige pendelvlucht van UK naar USA. Haar liedjes zijn allen gedreven en passend in hun kracht. Het is dan ook een album dat op de eind van het jaar lijstjes van 2019 zou kunnen verschijnen.

Rondé - Flourish

Rondé - Flourish

Label universal music

Beoordeling 8

Review Het is toch mooi dat een schoolproject uitmond tot een succesverhaal. De leerlingen van de Herman Brood Academie werden op sleeptouw genomen om de poppodia te verkennen en uiteindelijk weten deze leerlingen het tot 3FM Serious talent act te brengen. Het titelloze debuut album kende de hits uit het verleden maar nu is het tijd voor een album met nieuwe songs en hits in spe. Potentiele hits horen we hier optimaal op dit album. Naast de hits ‘Calling’ en ‘Be Mine’ is de dancepop optimaal vertegenwoordigd in ‘Anyone’, ‘No Worries’ en ‘We Got It’. De vrolijke klanken zullen het goed doen op de zonnige festivaldagen. Het laidback popsong ‘Difference’ is erg aanstekelijk en een highlight op dit album. Hier laat de band horen dat ze muzikaal gegroeid zijn en kunnen aansluiten op internationaal niveau. Er zit ruimte tussen de teksten en muzikale invulling waardoor er rust in de songs ontstaat. Rondé laat met dit album weten dat het een act is waar we in de toekomst rekening mee moeten houden. En daar worden we dan ook wel weer blij van.

Tom Walker - What a Time To Believe

Tom Walker - What a Time To Believe

Label Sony

Beoordeling 8

Review De Schotse singer-songwriter Tom Walker wist met zijn song ‘Leave A Light On’ al een grote hit in de wacht te slepen. De titel komt uit het nummer ‘Blessings’ dat hij eerder op nam. Nu is het album volledig. Een prachtig album van een man met een heerlijke stem en heerlijke moderne popsound. Samen met producer Mike Spencer van o.a. Years and Years, weet het beste uit Walker te halen. Samen met Rudimental staat het ‘Walk Alone’ als bonustrack op dit album. Zara Larsson weet aan te sluiten voor een duet op ‘Now You’re Gone’. Het album is erg divers in de songs. De songs doen sterk denken aan Rag n Bone songs, en met zijn baardje en hoedje zijn de overeenkomsten snel gelegd. Het mooie is dat deze man alle festivals gezien heeft. Als support act voor The Script en George Ezra heeft hij vele songs optimaal kunnen uitwerken en zal hij ook een publiekslieveling gaan worden voor de festivals komende tijd.

Weezer – Weezer (Black Album)

Weezer – Weezer (Black Album)

Label Crush music/ Warner

Beoordeling 8

Review De vrolijke rockact uit Amerika Weezer blijft altijd een bijzonder vreemde eend in de bijt. De band kent de vrolijke klanken van Manu chao terwijl ze ook stevig uit de hoek kunnen komen. Het recente album kent alleen covers, maar nu is er nieuw eigen werk! Dat de band inmiddels al 6 albums de naam Weezer heeft meegegeven, is er een onderscheid gemaakt met een kleur van het album. Zo begon men in 1994 met het blauwe album. Dit 13de album zal dan ook de Black Album als subtitel meekrijgen. Een album dat weer heerlijk vrolijk begint. De zomerse klanken komen je tegemoet met ‘Can’t Knock the Hustle’. Het zou dan ook de zomerhit van 2018 gaan worden. Toch bleef het album dat toen uitgebracht zou worden op de lijst staan. Na de zomer kwam het nummer toch op single uit. Maar dat werkt niet en zou als herhaling weer uitgebracht kunnen worden. Het is de start van een mooi zomer album en daarom wordt het album nu pas in de release gebracht. Het Beatleteske ‘High as A Kite’ doen de lenteplanten spontaan uitluiken. Het dance nummer ‘Living in LA’ is even weer een andere stijl van muziek, maar weet dezelfde vrolijkheid in het nummer te houden. Het is dan ook de kracht van Weezer. Zelfs het dramatische Piece of Cake weet Cuomo tot een vrolijk getint liedje te brengen waarbij je vanuit niets gaat meezingen met de achtergrond vocalen die hierin zijn verwerkt. Met ‘I’m Just Being Honest’ wordt de route beschrijven van de recensent of als luisteraar/kijker van een film of muziek in het algemeen. Het zwarte album van Weezer is weer een leukertje en vrolijker dan de kleur die het album heeft meegekregen!

Sam & Julia – So Far, So Good

Sam & Julia – So Far, So Good

Label I Love My Label

Beoordeling 7,5

Review Het duo Sam van Ommen en Julia Schellekens hebben de afgelopen 4 jaar vele liedjes geschreven. Dit jaar komen er 6 op een Ep te staan. En wel op het nieuwe label van Tim Knol. Het album So Far So Good is dan ook een album met kwetsbare eerlijke songs als ‘Two Track Station’ en ‘Save This Sorry Feel’. Een megeling van country en Americana. De eerste single ‘Come Cry’ is al optimaal gestreamd op Spotify. Het past wel bij de sound van Tim Knol die dit album ook onder productionele hoede heeft genomen. Het is dan ook een gemoedelijk album van 6 liedjes geworden. Mooie samenzang en gevoelige klanken. So Far So Good…

Chain Wallet - No Ritual

Chain Wallet - No Ritual

Label Jansen Records

Beoordeling 8

Review Bergen is zo’n beetje het Seattle van Europa; voor je gevoel regent het er altijd. Toch heeft deze Noorse plaats bewezen muzikaal zeer vruchtbare te zijn en Chain Wallet is één van de bands die uit deze plaats afkomstig is. De internationale release van hun tweede album No Ritual was deze week. Het trio kreeg al lovende kritieken bij hun naamloze debuut in 2016 en voor de opvolger lieten ze Bergen even achter zich en vonden tijd en inspiratie in een cabin bij een verlaten strand in Zuidwest Noorwegen. Resultaat is een nieuw album met tien tracks dat wederom een smaakvolle combinatie van Dreampop met een vleugje Shoegaze. De meeste nummers zijn uptempo en opener ‘Lost Somewhere’ is best illustratief; synthesizers die een subtiele gelaagdheid laten horen, alle muzikanten in evenwicht en waarbij de teksten echt de melodie versterken. Ook de eerste single ‘Ride’ heeft soortgelijke kenmerken; de instrumenten die in harmonie zijn en een niet onverdienstelijk klinkend catchy refrein. Vervolgens neemt de band ons in een muzikale tijdmachine een kleine dertig jaar mee terug; ‘Final Instrument’, leunend op een strakke baslijn met frontman Stian Iversen in de hoofdrol, lijkt herrezen uit het Depeche Mode tijdperk. Zo nu en dan is het geluid van de band wat minder bombastisch zoals bij het ingetogenere ‘Closer’ waar Chiara Victoria Cavaller, zangeres bij de Shoegazeband FOAMMM, voor de aangename variatie zorgt. Halverwege staat ‘What Everybody Else Could Find’ en hier heeft de synthesizer een bepalend geluid. Het anderhalve minuut durende instrumentale ‘Luminality’ zorgt voor het breekpunt van het album zonder dat er grote verschillen zijn tussen het eerste en tweede deel. Misschien dat ‘Knowing Eyes’ iets meer richting Pop/Rock neigt en dat de teksten wat donkerder zijn maar muzikaal blijft het album in evenwicht. De titelsong kent een mooie spanningsboog met een hoofdrol voor (gast)drummer Erster Bergesen. Misschien dat de speeltijd van een klein half uur als punt van kritiek vermeldt kan worden. Verder is No Ritual een evenwichtig album geworden met een constant hoog niveau. De band is wat volwassener geworden en levert met No Ritual gewoon een prima album af. Veel luisterplezier.

Perfect Son - Cast

Perfect Son - Cast

Label Sub Pop Records

Beoordeling 8

Review Een Poolse artiest meldt zich aan het muzikale front. Onder de naam Perfect Son komt Tobias Biliński met zijn debuutalbum Cast dat door het label Sub Pop wordt uitgebracht. Als we de referenties van deze Pool mogen geloven dat is zijn muziek een afgeleide van de “Sophisti-Pop”, een soort van muzikale tegenbeweging van de Punk waarbij elementen van Soft Rock, Jazz zoals we die uit de jaren ’80 kennen belangrijk zijn. Laten we het er maar op houden dat Perfect Son vooral een smeltkroes van elektronica en echt instrumentarium is, en dat Biliński in een tiental songs ons echt weet te overtuigen. Met opener ‘Reel Me’ gooit de singer/songwriter meteen hoge ogen; eerst zijn het wat elektronische “bliepjes” maar al snel vallen de rollende drums in en wordt het een wat Industrial klinkend nummer waarbij Biliński vocaal knap de rust weet te behouden. Vervolgens vallen we meteen in het meer dan dynamisch klinkende ‘Lust’ waar ook de gitaren weer nadrukkelijk aanwezig zijn. Dat Biliński ook regelmatig de nodige elektronica inzet horen we bijvoorbeeld bij een song als ‘It’s For Life Sommige nummers worden door de Pool wat ingetogener en rustiger weggezet zoals ‘Old Desires’ en ‘Promises’ maar altijd is daar die synthpop sound die ons terug doet denken aan de jaren ’80 met band als Depeche Mode en Tears For Fears. Overigens werd dit debuutalbum deels in Polen en deels in de VS opgenomen. Door de repeterende synths op ‘So Divine’ krijgt dit nummer een spannende lading mee, iets wat Biliński bij het rustige ‘High Hopes’ is nog beter weet te accentueren. Het woord Perfect in je artiestennaam opnemen getuigt minimaal van zelfverzekerdheid. Cast is in ieder geval een meer dan geslaagd debuut. De vooral op de synthesizer leunende nummers passen perfect bij de langgerekte vocalen en teksten en alles wordt nauwgezet en vlekkeloos neergezet en gezongen. Misschien dat die stem wel het enige puntje van kritiek is want Biliński mag wat meer variatie daarin aanbrengen. Veel luisterplezier.

Rudimental – Toast To Our Differences

Rudimental – Toast To Our Differences

Label Atlantic/ Warner

Beoordeling 8

Review Afgelopen maand speelde Engelse band Rudimental in TivoliVredenburg. De vrolijke klanken klonken door de zaal en ondanks de winter is dan iedereen in de zomer stemming. Het doet wat mensen wanneer de klanken van Rudimental klinken. Het is dan ook een heerlijke festival act om er tussen te hebben. De vrolijke reggae en dance kunnen de heren prima zelf maken. De kracht zit bij deze heren dat ze ook telkens een passende zanger of zangeres voor een liedje vinden. De huidige hit ‘These Days’ is gezongen door Jess Glynne, naar Ed Sheeran en Ella Eyre zijn enkele namen die hun diensten hebben verleend. Nu is het tijd voor Tom Walker die tekent voor het opzwepende ‘Walk Alone’ of het Zuid Afrikaans Lady Smith Black Mambazo de hun prachtige vocalen schenken aan het korte ‘Thula Ungakhlai’. Het gaat maar door de diverse zangers, rappers en andere vocalisten die als gast dit album vullen. Het album is in zijn geheel vooral zonnig en swingend waar je vrolijk van wordt. Neem ‘1 By1’, Sacred Love’ of het snelle en zwoele ‘Summer Love’. Rudimental heeft zich wederom bewezen dat ze niet zomaar een bandje zijn, maar uitstekende songs maken en of die nu op andermans albums komen te staan of ze allemaal achterelkaar op hun eigen album, met verschillende zangers, het concept is gemaakt en waarom zou je dat dan niet onder je eigen naam uitbrengen. Ze hebben groot gelijk!

Chaka Khan - Hello Happiness

Chaka Khan - Hello Happiness

Label Island/ universal music

Beoordeling 7,5

Review De soul funk zangeres van de jaren 70 en 80 is vooral beroemd geworden door de hits ‘I Feel For You’ en haar debuutsingle ‘I’m Every Woman’. Haar soul stem is te herkennen uit duizenden en haar funky inslag is menig artiest opgevallen. Als achtergrondzangeres heeft ze hits gescoord die iedereen kent. De ‘Higher Love’ van Steve Winwood, I’ll Be Good to You van Ray Charles en All Good van De La Soul zijn er enkele van. Wanneer Prince te komt overlijden gaat er bij de zangeres een knop om. Haar verslavend gedrag ten opzichte van de medicatie heeft haar de weg naar de afkickcentrum gebracht. Hierdoor is ze nu cleam en kan ze opricht zeggen Hello Happiness!. Het is ook het thema van het gelijknamige openingssong. De songs zijn nog even swingend te noemen. Naast het reggae nummer ‘Isn’t that Enough’ zijn de funky soulsongs volop aanwezig. Met ‘Too Hot’ weet ze alle songs van Winehouse in de schaduw te werpen en met ‘Like Sugar’ weet ze de oude tijden doen herleven. De songs zijn allen rond de 3 minuten en totaal is het album niet langer dan een half uur. Een oude plaat tijd zullen we maar zeggen. De authentieke discosound van ‘Like A Lady’ brengt ons weer in de periode van eind jaren 70. Haar stem is nog steeds optimaal goed. Haar uithalen zijn heerlijk in de song geplaatst waardoor je kunt zeggen she is back!

White Lies - Five

White Lies - Five

Label PIAS

Beoordeling 8,5

Review White Lies is terug. Het trio uit Londen onder aanvoering van frontman en gitarist Harry McVeigh viert met het nieuwe album Five een comeback na een afwezigheid van bijna drie jaar. Het vijfde album, met dus de niet echt creatief gevonden titel, maakt hun ontwikkeling in het eerste decennium van hun bestaan als band compleet Het is alsof ze met de ruim zeven minuten durende opener ‘Time To Give’ een statement willen maken. Bewierookt na het debuutalbum To Lose My Life, maar toch wel een beetje bekritiseerd na het laatste album Friends zijn de verwachtingen wisselend. Dat ze dus openen met een ruim zeven minuten durende track én die ook als single uitbrengen is wel een dingetje. Aan de andere kant is de eerste klap een daalder waard moet de band gedacht hebben want het nummer wordt gaandeweg naar een climax gebracht. Vervolgens brengt de band met ‘Never Alone’ een aardig postpunk nummer waarbij drummer Jack Lawrence-Brown in spotlights staat. Finish Line begint met de diepe stem van McVeigh en de akoestische gitaar om daarna steeds verder uitgebouwd te worden tot een pakkende popsong waarbij de gitaren uiteraard uiteindelijk niet mogen ontbreken. Zo zijn we na deze kickstart van de band de wat mindere periode van de band snel vergeten. Ook het tweede deel kent een aantal zeer sterke songs. ‘Tokyo’ is de krachtige, melodieuze Synthpopsong met de bekende eigenschappen van de band terwijl bij ‘Jo’ de synths juist afgewisseld worden met strak gitaarspel. Het enige nummer dat niet in de hoogste versnelling wordt gespeeld is ‘Denial’. Opvallend is de muzikale balans tussen drummer Lawrence-Brown en zanger McVeigh. Maar de band bewaart misschien wel het beste tot het laatst. De wat donkere afsluiter ‘Fire and Wings’ brandt na een dikke minuut van opwarming écht los om na een kleine vier minuten weer teruggebracht te worden tot een heel mooi klein einde. Met Five bewijst de band terug te zijn aan het muzikale front. Een sterke plaat die qua kracht en intensiteit doet terugdenken aan het debuutalbum. Sinds het debuut zijn de heren ook tien jaar ouder geworden en hebben de nodige ervaringen en levenslessen opgedaan. Bassist en schrijver Charles Cave omschrijft het als volgt: “To Lose My Life... was the best possible record we could have made aged 19... Five is absolutely the best record we could’ve made aged 30”. En daar is geen speld tussen te krijgen, Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Alice Merton - Mint

Alice Merton - Mint

Label V2

Beoordeling 8

Review Het was een grote verrassing dat Alice Merton in 2016 doorbrak met ‘No Roots’. Het nummer werd platina en kwam in de top 10 terecht van vele nationale hitlijsten. De Engelse moest even haar mindset veranderen en eindigt met dit album dan ook doeltreffend met haar nieuwe single ‘Why So Serious’. Het album Mint bevat weer vele mooie popsongs die even anders klinken dan wat we voorbij horen komen . ‘No Roots’ is niet voor niets een wereld hit geworden, maar de humor ligt ook bij haar huidige woonplek in Duitsland op straat wanneer je het ‘Funny business’ en ‘Homesick’ beluisterd. Het zijn allemaal heerlijke popsongs ‘Lash Out’ en het intieme ‘Honeymoon Heartbreak’ zijn in opzet heel verschillend maar even mooi te noemen. Een mooi debuut van een wereldster in spe.

Hajk – Drama

Hajk – Drama

Label Ja Jansen prod

Beoordeling 8

Review Twee jaar geleden verscheen het debuut album van deze Noorse act. Het was een prettig en verrassend album en niet zo Noors zoals deze productie maatschappij veelal levert. De popklanken van deze act horen we op dit album uitgewerkt, waardoor het een goede opvolger is geworden van het debuut album. De heerlijke zangstem van Sigrid Aase op ‘Get it Right’ en ‘Myself’ is heerlijk om naar te luisteren. Het heeft een hitpotentie en zou voor deze band een wereldwijde doorbraak kunnen verzorgen. De elektronic droompop is verschoven naar de popsound. Hoewel ‘Tokyo’ en ‘Sorry’ twee songs zijn die amper 2 minuten duren, staan er voor mij geen 10 songs op het album maar slechts 8. Hierdoor duurt het gehele album nog geen 35 minuten en dat is wat jammer. Juist omdat het album mooie en goede liedjes kent. Preben Andersen neemt enkele songs voor zijn rekening waaronder het ‘Time To Forget’. Dit pakt bij Hajk goed uit, omdat hierdoor het luisterplezier wordt bevorderd. Even een ander geluid op een album doet het altijd goed. Prima album!

Michael Franti & Spearhead - Stay Human

Michael Franti & Spearhead - Stay Human

Label Boo Boo Wax Records

Beoordeling 8

Review Eén van de meest positief ingestelde artiesten van het Noordelijk Halfrond is terug met zijn tiende album! Stay Human Vol. II is de titel van het nieuwe album van Michael Franti en zijn begeleidingsband Spearhead Bij opener ‘Little Things’ horen we Franti “You know that it don't cost a dime, just to spend a little extra time / To throw a little smile at somebody passing by you” zingen en daarmee hebben we waarschijnlijk de essentie van die album te pakken. Veertien “feel-good-pop” songs die een aangename mix vormen van Reggae, Pop, wat Hiphop en als geheel natuurlijk met een tropische gloed overgoten. Op zich ook niets nieuws onder de zon of het moeten de aansprekende producersnamen zijn zoals Don Corleone (o.a. Rihanna) en Johan Carlsson (o.a. Ariana Grande). Laatstgenoemde werkte mee aan ‘Just To Say I Love You’, dat wel een heel erg hoog UB40-gehalte kent. Op het laid-back reggaenummer ‘Only Thing missing Was You 2’ horen we naast Franti zangeres HIRIE en bij ‘Stay Human 2’ breekt de zon definief door. Op het innemende ‘This World Is So Fucked Up’ roept hij de mensheid op om toch wat meer respectvol met elkaar om te gaan. Prachtig, dat idealisme! Positief, heerlijk opzwepend en dansbaar ís de rapflow ‘You’re Number One’. Soortgelijk maar dan met meer blazers en een bijdrage van zangers AGodess is ‘Enjoy Every Second’. Natuurlijk worden er wat momenten van rust ingebouwd. ’The Flower’, met de medewerking van Victoria Canal, is aardig maar één van de betere nummers is waarschijnlijk het wat introverte en ietwat melancholieke ‘Nobody Cries Alone’ dat tussen al dat positivisme voor de broodnodige balans zorgt. Bij ‘Extraordinary’ is het waarschijnlijk niet mogelijk om stil te zitten en Franti bewijst nog maar eens dat hij als geen ander aanstekelijke feelgood pop kan maken. Afsluiten doet de inmiddels 52-jarige singer/songwriter met het rustige en akoestisch gespeelde ‘Take Me Alive’ Franti staat bekend als een sociaal en politiek bewogen persoonlijkheid binnen de muziekscene. Het blijft natuurlijk knap dat hij dat feelgood-karakter weet te combineren met hier en daar een maatschappelijk kritieke noot. Een lekker warm album met het nodige positivisme tijdens deze winter. Veel luisterplezier.

VanderLinde - Entering the Circus

VanderLinde - Entering the Circus

Label Snakebite / Bertus

Beoordeling 8

Review VanderLinde is een band uit Groningen die al enige jaren mee gaat. De bandleden worden uitgeleend aan de band van Ralph de Jongh of Kayak. Normaal/ King of the World drummer Fokke de Jong houdt de kit bezet en o.a. JB Meijers schuiven aan wanneer dit nodig is. Toch draait het allemaal maar om een persoon en dat is Arjan VanderLinde. Zijn band mag dan wisselen in de bezetting, maar de albums kennen een constante hoge kwaliteit. Dit ook mede zijn produce Erwin Musper. Het album ‘Entering the Circus’ bevat niet alleen een hele rits songs maar ook een grote variatie aan sound. Het openingsnummer ‘World War Avenue’ leunt tegen de sound van Pink Floyd meester Roger Waters aan. Zowel het thema als de sound passen in de sfeer van Waters. De songs ‘Is It You Babe’ en ‘Over the Moon And The Stars’ krijgen een country Americana sausje mee, waardoor het dicht bij de sound van the Jayhaws ligt. Bury The Hatchet is een crossover van poprock en folk, aanstekelijk en net even anders dan de mainstream acts presenteren. De vettere blues komt voorbij in ‘Dixie Down Blues’ al blijft voor mij de mooie ballades met harmonische vocalen van ‘To You Door’ en ‘When Will You’ een herkennend goed handelsmerk van de band. Met ‘Watch Your Game’ heeft de band een troef in handen, dat als een potentiele hit de wereld over kan gaan. Het is dan ook meer een kwestie om dit nummer en wellicht het gehele album te beluisteren,(of te kopen omdat je waar voor je geld krijgt), te liken en te delen. Dan hebben we er snel een sympathieke topact in Nederland bij.

Backstreet Boys - DNA

Backstreet Boys - DNA

Label RCA

Beoordeling 8

Review De heren hebben geen introductie nodig. In de jaren ’90 scoorden de Back Street Boys hits met ‘As Long As You Follow’, ‘Quit Playin Games’ en ‘Larger Than Life’. De laatste echte hit ‘Incomplete’ dateert alweer uit 2005 maar de heren zijn terug! Hun tiende album DNA kwam deze week uit. Het album kent twaalf songs en DNA is het bewijs dat de heren de afgelopen twee jaar in Las Vegas niet alleen maar op de automatische piloot hun concerten gaven. Anderzijds is het ook een hele eer om avond na avond een vaste show in de woestijnstad te hebben. Maar goed, de Boyband die in het verleden meer dan 100 miljoen albums verkocht, werkte dus ook aan een nieuwe album, hun tiende inmiddels! Voor sommige nummers kregen ze hulp zoals bij de al eerder uitgekomen single ‘Chances’ waar bijvoorbeeld Shawn Medes ook aan meeschreef. De nummers zijn over het algemeen lekker uptempo, catchy klinkende popsongs en we kunnen dan ook niet anders concluderen dat de heren AJ, Brian, Nick, Howie en Kevin hun talent nog niet kwijt zijn. Single ‘Don’Go Breaking My Heart’ doet het in Engeland al erg goed maar het prijsnummer op DNA is waarschijnlijk ‘Breathe’; een volledig a-capella nummer waarmee de Backstreet Boys bewijzen nog steeds mooie popsongs kunnen schrijven na al die jaren. Overigens is dit ook iets wat ze in al die jaren nog niet op een eerdere plaat hebben gezet. ‘OK’ heeft iets zomers over zich en natuurlijk mag een soepele soul/R&B-ballad niet ontbreken en die horen we dan ook terug bij ‘The Way It Was’. Ook de huidige single, ‘No Place’, hoort bij de betere songs en heeft ook weer die aantrekkelijke “hooks” met een vleugje Nashville-sound. Verder is ook ‘New Love’ een nummer dat nét weer wat onderscheidend is en boven het spreekwoordelijke maaiveld uitsteekt. The Backstreek Boys are back! Een nieuw album én een wereldtour. Na een kleine twee jaar een avondvullende show in Las Vegas te hebben gegeven is dit nieuwe album waarschijnlijk een nieuw hoofdstuk in de succesvolle carrière van deze Boyband. Maar het is de vraag of de typering Boyband nog steekhoudend is want de heren horen inmiddels tot de veertigers onder ons. Evengoed weten ze nog steeds een prima onderhoudende popplaat te maken. Veel luisterplezier!

Te zien in Nederland

The Specials - Encore

The Specials - Encore

Label Island/ Universal

Beoordeling 8,5

Review De afgelopen jaren werden we verblijd met de reünies van de ska bands uit de jaren 80. Madness staat met hun ‘Baggytrousers’, ‘Our House’ en ‘One Step Beyond’ weer op hoofdpodia van festivals en ‘On My Radio’ klinkt weer the Selector nieuwe songs. Dan is het een kwestie van tijd dat Terry Hall zijn maatjes Lynvall Golding en Horace Panter belt. Het gevolg is dan ook dat er weer een prachtig album ligt. Het is dan ook direct een dubbel album geworden, of meer een album met een bonus live cd. Het album met nieuwe songs is weer als vanouds met maatschappelijk kritische teksten tegen het racisme zoals het ‘Black Skin Blue Eyed Boys’, het politieke gekkenwerk van ‘Lunatics’ of de spanningen in een ‘Breakin’ Point.’ Muzikaal weet de band het niet alleen bij de ska van ‘Blam BLam Fever’ houden. Nee, de heren hebben zich in die 37 jaar al in zoveel genres verdiept, dat dit nu allemaal bij elkaar komt. Van de jazz stukken naar de reggae van ’10 Commandments’ waar de kritiek wordt geuit op de pseudo intellectuelen. De kritiek op de jongere generatie die nooit hebben gevochten voor de vrijheid, maar vooral lopen uit te dagen en geen besef hebben wat er in de wereld gebeurd. Het past bij de mindset van The Specials die iets verder durven te gaan dan meeste band en waar de Ska van toen voor is gemaakt. Het was de nieuwe maatschappelijke kritische kijk op de wereld na de punk. Met The Life of Time wordt nog even een knipoog gegeven naar The Doors die op hun beurt in de jaren 60/70 hun kritieke invloed hebben laten gelden. Dat er misschien niets is veranderd horen we op het bijgevoegde live album. Hier staan de hits op van toen. ‘A Message To You, Rudy’, ‘Ghost Town’ of ‘Too Much Too Young.’ De Specials waren altijd al een van de meest interessante acts van de Ska stroming en nu bewijzen de heren weer dat ze prachtige dingen op muziek kunnen zetten en is de ervaring van 37 jaar muziek maken alleen maar ten goede gekomen.

Blood Red Shoes - Get Tragic

Blood Red Shoes - Get Tragic

Label V2 / Jazzlife

Beoordeling 8

Review “We fuckin’ hated each other, is what you’re politely trying to say” gaf Steven Ansell laatst in een interview aan over het gevoel dat hij en Laura-Mary Carter hadden na de laatste tour in het kader van hun titelloze album uit 2014. Toch zijn de afgelopen jaren de plooien gladgestreken en is er misschien toch wel onverwacht een nieuwe album; Get Tragic kwam deze week uit op het V2 label Jazz Life. Na de laatste tour waren er spanningen in huize Blood Red Shoes. Zodanig dat Laura-Mary haar geluk ik LA ging beproeven maar uiteindelijk weer terugkwam en in de tussentijd was Ansell naar eigen zeggen verdwaald in een woud van drank en drugs. Toen het duo toch weer de samenwerking opzocht brak Carter haar arm en misschien is dat wel een geluk bij een ongeluk geweest. Omdat ze letterlijk geen gitaar kon spelen pakte ze een keyboard en dit is ook wel één van de redenen van de wat veranderde muzikale richting van de band. Op Get Tragic stapt de band letterlijk af van hun traditionele sound en slaat meer de richting in van de elektronica zonder aan intensiteit te verliezen. Op de opener ‘Eye To Eye’, die al in 2017 is uitgebracht als single, is de nieuwe richting meteen duidelijk. De synthesizers vormen de basis van deze track dat de verhoudingen uit een recent verleden aardig weergeeft (“You go missing when you get bored / You never like to be ignored / Up and down like a see-saw / What are you fighting for”). Op ‘Mexican Dress’ schakelt het duo door waarbij de drumsound het nummer de nodige vaart geeft. ‘Bangsar’ begint spannend met Ansell als hoofdvocalist maar al snel krijgt het nummer een wat rauwer karakter waarbij vooral de harmonie tussen de beide stemmen prima werkt. ‘Nearer’ (ft. The Wytches) is sterk, terwijl ‘Howl’ wat springerig is maar wél dansbaar. ‘Find My Own Remorses’ is verrassend omdat Ansell hier de hoofdvocalen voor zijn rekening neemt én het feit dat hij dit waarachtig met verve invult. Verder is ‘Vertigo’ absoluut één van de sterkere nummers vanwege de intensiteit die dit nummer voortbrengt en laten ze op ‘Elijah’ nog een horen hoe de verhoudingen nog niet zo lang geleden waren. De reacties en meningen zullen verschillend zijn na het beluisteren van dit nieuwe album van de band die in het leden de hooggespannen verwachtingen moeiteloos inloste. Het is natuurlijk een prachtig verhaal hoe dit duo elkaar weer gevonden heeft en een nieuwe sound omarmd hebben. De titel Get Tragic is dan ook dramatisch goed gekozen. Veel luisterplezier

Te zien in Nederland

Meggie Rogers – Heard It In A Past Life

Meggie Rogers – Heard It In A Past Life

Label Capitol records

Beoordeling 8

Review Na twee albums op een indie label is de 24 jarige Meggie Rogers nu toe aan haar debuutalbum op een groot label. En dat gebeurd niet zomaar. Wanneer je een nummer schrijft en dit met emotie zingt voor Pharrel Williams, die op zijn beurt in tranen achterin zijn producers-stoel blijft hangen, dan is je missie geslaagd. ‘Alaska’ staat dan ook op dit album. Haar album bevat prachtige songs die ergens tussen de hedendaagse pop en de authentieke wijze van singer-songwriter liedjes ligt. Soms met een heerlijke R&B sound met ‘Say It’, soms catchy pop met Give A Little en dan weer intiem klein liedje met ‘Past Life’. Het mooie is dat dit album erg veel variatie op het album is terug te vinden. Verrassende pop melodie lijnen en erg aanstekelijk om mee te zingen. Het doet denken aan het succesalbum van Alicia Jordan, door de zangpartijen van Rogers is de R&B van Rogers sexy op o.a. ‘The Knife’ terug te horen. Als supportact stond ze al in een uitverkochte zaal voor Haim in Paradiso. Nu een jaar later mag ze het zelf doen in de veel grotere Afas zaal Meggie Rogers staat op 25 februari in Afas Live te Amsterdam

Coldplay - Live In Buenos Aires

Coldplay - Live In Buenos Aires

Label Parlophone

Beoordeling 8,5

Review Live In Buenos Aires is eindelijk uit. Zo net voor de kerstdagen misschien wel hét ideale cadeautje voor onder de boom. Deze dubbel-cd geeft de registratie weer van het laatste concert van de Head Full Of Dreams Tour, opgenomen in Buenos Aires. De dubbel-cd neemt ons mee naar het laatste concert dat Coldplay gaf in Buenos Aires in Argentinië op 7 november 2017, in het kader van de indrukwekkende wereldtournee. Coldplay koos voor deze tournee de grote stadions en zalen en gaven wereldwijd een 122 shows die door ruim 5 miljoen fans bezocht werden….. En wie er in Amsterdam of een ander concert bij was herinnert zich dat het op zijn minst een muzikale beleving was. Als geen ander weet Chris Martin en consorten het publiek mee te nemen in een muzikaal pandemonium waarbij je als publiek het gevoel één te zijn met en onderdeel uit te maken van de show. De registratie neemt ons in een 24-tal tracks mee door de bijzondere avond die een concert van Coldplay tegenwoordig is. Alle hits zoals ‘Viva La Vida’, ‘A Head Full Of Dreams’ ‘Adventure For A Lifetime’, maar ook klassiekers als ‘Yellow’, Clock’s’ en ‘Fix You’ komen voorbij. Met dit vijfde live-album wordt nog maar eens bevestigd dat Coldplay live misschien wel het best tot zijn recht komt. Coldplay hoort inmiddels in het rijtje Springsteen, The Stones en U2 en speelt moeiteloos avond na avond volle stadions plat. Dat is ook in deze mix wel terug te horen van dit album want regelmatig horen we het uitzinnige temperamentvolle Zuid Amerikaanse publiek nadrukkelijk. Verder valt op dat Chris Martin een aardig woordje Spaans spreekt en een nummer als ‘Amor Argentina’ is dan ook wel ingegeven door de locatie van het concert, evenals Coldplay’s interpretatie van ‘De Musica Ligera’. ‘Paradise’ en ‘In My Place’ zijn misschien wel hoogtepunten van deze avond en bij een nummer als ‘A Sky Full Of Stars’ hoor je het stadion nog eens ontploffen. Op dit album is duidelijk de interactie van vooral Chris Martin met het publiek te horen, iets wat we allemaal wel herkennen. Uiteraard is er ook een versie beschikbaar met de DVD-registratie en als bonus de film A Head Full Of Dreams. Veel luisterplezier.

Part Time - Spell#6

Part Time - Spell#6

Label Tough Love Records

Beoordeling 7,5

Review David Loca maakt al jaren muziek. Onder de naam Part Time bracht de in Los Angeles woonachtige muzikant al een aantal albums uit maar we kennen hem wellicht ook als David Speck en in combinatie met bands als The Dazzling Solomon Band en Time Flys. Voor dit nieuwste album Spell#6 koos de Amerikaan voor een andere benadering en nam het album op in een heuse muziekstudio in plaats van een kamertje drie hoog achter. Vanaf de eerste nooit van dit alweer zesde album heb je het gevoel het allemaal al eens gehoord te hebben. Anders gezegd, is Spell #6 inderdaad in 2018 uitgebracht? Het antwoord is natuurlijk ja maar Loca weet gewoon het gevoel van weleer weer te reproduceren. De eerste associatie met vervlogen tijden is de opener ‘Before You Fall Apart’ waarbij de associatie van Lloyd Coles’ ‘Rattlesnake’ voorbij komt. En er wordt op dit album vaker een herinnering aan prachtige popsongs opgeroepen, want bij het romantisch en intiem klinkende ‘It’s Alright With Me’ is het niet mogelijk om de parallel naar ‘Don’t Dream It’s Over’ van Crowded House niet te trekken. De titelsong doet wat melancholisch aan, mede ingegeven door de wat Lo-FI achtige sound en de langgerekte vocalen van Loca. Overigens kwam dit album mede tot stand door de medewerking van diverse namen waaronder ook Ariel Pink. ‘Hide’ en ‘Shatterd Love’ zijn luchtige, dansbare synthpopnummers geworden in de tijdsgeest van de 80’s en met het midtempo ‘I Can Treat You Better’ hebben we misschien wel de beste track van het album te pakken; een wat zwoel nummer dat als basis een soepele melodie heeft en waarbij de backing vocals, de saxofoon en wat samples voor de spreekwoordelijke kers op de taart zorgen. De twee bonustracks passen overigens perfect in de gecreëerde muzikale wereld van Loca. Spell#6 is natuurlijk geen plaat met vernieuwende popliedjes. Alles wat we horen hebben we de laatste decennia al eens ergens of van iemand gehoord. Maar is dat niet zo vaak het geval? De tien liedjes roepen een soort van nostalgisch gevoel op en dat kan toch ook weer verfrissend en prettig zijn? Kortom, een fijne luisterplaat. Veel luisterplezier.

Alessia Cara – The Pains of Growing

Alessia Cara – The Pains of Growing

Label Def Jam / Universal

Beoordeling 7,5

Review De Canadese zangeres Alessia Cara is inmiddels 22 jaar en heeft al een hele carrière achter de rug. De titel past dan ook bij de tijd van haar huidig leven. Drie jaar geleden scoorde ze al een enorme hit met ‘Here’ en tourde met Coldplay de afgelopen jaren. Met haar head full of dreams mocht ze een Grammy en Awards ontvangen en staat ze nu voor de uitdaging om een vervolg te geven aan haar succesvol debuut. Het album is dan ook een diverse pop en r&b album dat naadloos aansluit bij haar debuut album. Hier ging het nog om de verhalen en struggles van de eindfase van de tienerjaren, nu gaat het om keuzes te maken naar de volwassenheid. De zoektocht naar de liefde en de wens van de convertibel leven. Het past in de songs ‘Not Today’, ‘Trust My Lonely’ en ‘Confortable’. De overdenkingen over het liefdesleven in ‘7 Days’ is mooi weergegeven. Daar waar de songs beeldend zijn gerapt en gezongen, is voor Cara een grote kracht in haar songwriting. De emoties binnen de songs zijn puur en dat maakt haar even sterker dan haar concurrentie. Het kleine liedje ‘Whenever I live’ springt er tussenuit omdat het even wat anders is dan de elektropop en is dan ook een juweeltje op dit album. Of ze dit de komende jaren vast kan houden is nog een vraag, maar daarmee kan ze uitgroeien tot een wereldster die in het rijtje met Ariane Grande past.

Te zien in Nederland

The 1975 - A Brief Inquiry To....

The 1975 - A Brief Inquiry To....

Label Polydor

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album van de Britse formatie The 1975 zorgt voor de nodige gespreksstof. Liefhebbers en kenners vechten om hun gelijk en de meningen lopen uiteen van briljant tot imitatie. Toch is A Brief Inquiry Into Online Relationships een overtuigend album. Feit is dat de eerdere album van The 1975 meer dan goed waren en ook als zodanig beoordeeld. Een ander feit is dat we met z’n allen getuige zijn geweest van het afkickproces van frontman Matty Healy en het is dan ook niet vreemd dat we A Brief Inquiry Into Online Relationships in deze levenservaring worden meegenomen. Natuurlijk horen wij ook de overeenkomsten met Bon Iver’s 22, A Million, bij de 2018-uitvoering van ‘The 1975’ waarmee de band opent. Vervolgens is daar het uptempo ‘Give Yourself A Try’ dat zwaar op de synths leunt. Vervolgens is daar de catchy hitsingle ‘Tootimetootimetootime’ die je niet meer uit je hoofd krijgt en waar Healy niet exact meer weet hoe vaak hij die andere vrouw kuste en meer (I swear that I (Swear that I) / I only called her one time / Maybe it was two times? / I don't think it was three times / It can't be more than four times). Verrassend is ‘How To Draw / Petrichor’ dat erg goed wordt opgebouwd en met ‘Love It If We Made It’ hebben we misschien wel het beste nummer te pakken met een stevige beat, niet mis te verstane teksten (“We're fucking in a car, shooting heroin”) en een vocaal ijzersterke Healy. Het eerste momentje van rust is het akoestische ‘Be My Mistake’ en verder is vooral het laatste deel wat rustiger met nummers als ‘Surrounded By Heads And Bodies’ waar de frontman terugblikt op zijn afkickperiode en ‘Mine’, dat wat jazzinvloeden kent en smaakvol wordt neergezet. Dé hitsingle op dit album en waar alles bij elkaar komt is waarschijnlijk ‘It’s Not Living (If It’s Not With You)’ en ook dit is zo’n nummer dat je eindeloos kunt draaien. Afsluiten doet de band in stijl met ‘I Always Wanne Die (Sometimes)’dat elementen van een klassieke rocksong in zich heeft. A Brief Inquiry Into Online Relationships is een album dat fantastisch in elkaar zit. Geen consistente lijn qua muziekstijl maar de band haalt werkelijk alles uit de kast om met maar liefst 15 tracks te overtuigen. En dat doen ze met als resultaat dat dit album bij elke luisterbeurt mooier wordt. Soms intiem, soms knallen uit de speakers. Op 28 juni staat de band op het Rock Werchter festival zodat we ze ook live kunnen bewonderen. Veel luisterplezier.

Lany - Malibu Nights

Lany - Malibu Nights

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Het tweede album van de Amerikaanse formatie Lany is een feit. Malibu Nights kwam onlangs geruisloos uit en Paul Jason Klein neemt ons deze keer mee op een onvervalste “heartbreak”-trip. Het Indie-pop trio bestaande uit Paul Jason Klein (lead vocals/keyboard), Jake Goss (drums/sampling pad) and Les Priest (synthesizers/backing vocals/guitar) is dus amper twee jaar na het debuut terug met een nieuw album. Na een uitgebreide wereldtour doken de heren weer de studio in en al snel waren er de negen songs met dromerige pop die op Malibu Nights te beluisteren zijn. ‘Valentine’s Day’ begint subtiel met wat pianospel en is de meest ingetogen en het contrast is dan ook groot met een nummer als de opener ‘Thick And Thin’. Op de titelsong weten de heren hun wat dromerige synths te combineren met wat R&B invloeden. Opvallend dat deze keuze erg goed lijkt te passen en bij ‘Taking Me Back’ wordt dit kunstje met succes nog eens herhaald. Het zal tijdens het luisteren van dit tweede album niemand ontgaan dat het universele thema liefdesverdriet, na de relatiebreuk met Dua Lipa van Klein, als een rode draad door de “Dreampop” van Lany loopt. Iedereen maakt in zijn leven wel eens liefdesverdriet mee en Klein neemt ons mee in zijn ervaringen tijdens dit proces. Zo horen we op ‘I Don’t Wanna Love You Anymore’ de herinnering (“Last night I finally cried / remembered us in London, your chocolate covered eyes”) en ook het verrassend uptempo ‘Thru These Tears’, één van de meest krachtige nummers op het album, is een directe verwijzing naar de relatie die de frontman met Dua Lipa had. Na negen nummers hebben is het verhaal verteld. Geen ingewikkelde composities of hoogdravende popsongs, maar gewoon lekker en aangenaam klinkende Dreampopsongs. En op zich is daar niets mis mee. Overigens gaan de heren weer uitgebreid op tournee en zullen ook Nederland aandoen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Helene Fisher - Best of...

Helene Fisher - Best of...

Label Polydor

Beoordeling 7,5

Review Hoewel ze van Russische komaf is, is Helena Fischer vooral bekend als zangeres van de Duitstalige pop. En dit doet ze dan ook met veel succes. Haar albums zijn al ruimt 15 miljoen maal verkocht en staat op het podium met Michael Bolton en Udo Jurgens. Het Best Of … album is niet haar eerste best of album. Ditmaal zijn we bijna 10 jaar later dan de eerste en zijn er weer vele hits aan toegevoegd. Het zijn de bekende typische schlager songs die erg populair zijn en daarna worden gecoverd door diverse Nederlandse artiesten. Hoewel ze geen hits scoort in de lijsten van Nederland, weet ze in september een Gelredome in Arnhem te vullen. Dus genoeg mensen die haar songs omarmen. En eerlijk is eerlijk. Het klinkt allemaal als een klok en het is vet commercieel, glad en gepolijst. Maar hier is ook een markt voor en om deze fans te begrijpen is dit een gemakkelijke instapper.

Te zien in Nederland

Take That - Odyssey

Take That - Odyssey

Label Universal music

Beoordeling 7,5

Review Het is Take That uit het Schotse Glasgow die de wereld even deed shaken. De boy-band met Robbie Williams werd vooral muzikaal ingevuld door Gary Barlow. Zijn songs werden enorme hits en was het ook een groot verlies dat deze act aankondigde dat men ieder solo verder ging. Hier werd Williams voor beloond door het de meest succesvolle Take That-ter te worden. Wanneer de band met de Olympische Spelen als reünie bij elkaar kwam, liet Williams verstek gaan. Toch werd het vuurtje weer aangewakkerd en kwam er een vervolg aan de reünie. Het werd in 2014 Jason Orange allemaal te veel en stopte met de band, terwijl de andere heren altijd de deur voor hem open hielden ging hij hier niet op in. Inmiddels is hij vervangen door Howard Donald. Dat Barlow goede songs schrijft is terug te vinden in de vele prijzen en hun grote hoeveelheid goud en platina albums. Nu 30 jaar lang Take That is een feestje waard. Een her-geproduceerd album door Stuart Price met alle hits en 3 nieuwe songs ‘Out of Our Heads’, ‘Spin’ en ‘Everlasting’ Het doet het altijd goed voor de kerstdagen!

Te zien in Nederland 17 juni 2019 Afas Live te Amsterdam

Amy MacDonald - Woman of the World

Amy MacDonald - Woman of the World

Beschrijving Virgin / EMI/ Universal music

Beoordeling 7,5

Review De Schotse zangeres Amy MacDonald weet Europa 10 jaar geleden te veroveren met haar debuut album ‘This is The Life’. De single ‘Mr. Rock and Roll’ werd in de Lage Landen een knoepert van een hit. Toch wist ze dit niet vast te houden waardoor de aandacht voor haar langzaam verdween. Met het album ‘Woman of the World’ brengt ze alle hits en betere songs van de albums bij elkaar. Dit aangevuld met 2 nieuwe nummers ‘Slow It Down’ en ‘Dream On’. Maar de songs zijn zeker de moeite waard. De zangeres met haar akoestische gitaar kan swingend uit de kast komen. Vol hartstocht weet ze de songs nog steeds te vertolken. Met een akoestische versie van ‘Down By The Water’ of de live versie van ‘Give it All Up’ weet ze de passie in de songs prachtig te brengen. Een verzamelalbum met een terecht label van best of… Amy MacDonald is te zien in Nederland op 25 maart TivoliVredenburg te Utrecht

Jacob Banks - The Village

Jacob Banks - The Village

Label Interscope Records

Beoordeling 8,5

Review Het debuutalbum van de uit Birmingham afkomstige Jacob Banks is uit. Village is de titel van dit indrukwekkende album van de man die over Nigeriaanse roots en een imponerend stemgeluid beschikt. Vorig jaar was daar ineens die single ‘Chainsmoking’, afkomstig van één van de drie EP’s die deze 27-jarige R&B-artiest uitbracht. Een jaar later is daar het eerste volwaardige debuutalbum en natuurlijk mag deze hitsingle niet ontbreken; sterker nog, het is de openingstrack op Village geworden. Tijdens het luisteren naar deze twintiger die over een doorleefde, diepdonkere stem beschikt horen we diverse muziekstijlen met elkaar verweven worden. R&B als basis met daar door heen soepele soul, wat Cariben en natuurlijk mogen de Afrikaanse invloeden niet ontbreken. Niet vreemd natuurlijk gezien zijn Nigeriaanse afkomst en daarmee legt hij ook een directe relatie naar de albumtitel, die op zijn beurt weer verwijst naar het spreekwoord “It Takes A Village To Raise A Child”. Dat spreekwoord betekent weer dat bij het opvoeden van kinderen niet alleen de ouders direct betrokken zijn, maar ook de gemeenschap en de mensen in de directe omgeving van het kind. Village opent dus met het al bekende ‘Chainsmoking’ om daarna met ‘Love Ain’t Enough’ meteen één van de visitekaartjes af te geven. Soepel klinkende R&B met toch wel wat Jamaicaanse invloeden en die donker, doorleefd klinkende stem van Banks. Nummers als ‘Prosecco’ en ‘Keeps Me Going’ hebben onmiskenbaar Afrikaanse invloeden. ‘Slow Up’ is het nummer waar Banks het meest trots op is en gaat over de leefomstandigheden van kinderen in bepaalde landen. Daar waar kinderen om te overleven sneller volwassen moeten worden dan in de Westerse wereld. Dit wat rustigere nummer is ook weer doorspekt met R&B en kent een ongekende spanningsboog en zorgt voor kippenvel. Maar lang niet alles op Village is dansbaar want Banks laat horen ook met wat rustiger werk prima uit de voeten te kunnen. Het duet ‘Kumbaya’ dat Banks samen met Bibi Bourelly zingt is lekker loom en de heldere stem van de zangeres zorgt voor een meer dan aangenaam contrast met het donkere stemgeluid van Banks. Een ander duet en misschien wel een verrassing is ‘Be Good To Me’, een nummer dat weer hypermoderne invloeden kent en waar we de Zweedse R&B zangeres Seinabo Sey horen. ‘Caroline’ is de ballad waar Banks met zijn stem toch breekbaar klinkt en natuurlijk vinden we het prachtige ‘Unknown (To You) ook op dit album terug. Afsluiter is de gevoelige piano ballad ‘Peace Of My Mind’. Tussen al dat dansbare en het rustigere werk past een nummer als ‘Mexico’ prima en met ‘Nostalgia’ hebben we nog een absoluut topnummer. Dit is weer één van de verrassende debuutalbums. Jacob Banks is een echte verhalenverteller en soms is het taalgebruik (vooral voor het preutse Engeland) nét over het randje. Sommige nummers zijn wat autobiografisch maar het is vooral zijn stem, zijn emoties en de composities die dit album tot een hoger niveau tillen. Een aanrader. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Eros Ramazzotti – Vita Ce N’e’

Eros Ramazzotti – Vita Ce N’e’

Label Polydor/ Universal Music

Beoordeling 8

Review De Italiaanse zanger Eros Ramazzotti wist in de jaren 80 de vrouwen te veroveren met zijn looks en de heerlijke stem wanneer hij ‘Musica E’ en ‘Se bastasse una canzone’ liet klinken. De prachtige zomeravonden van de vakantie werden herleeft en de vrouwen vielen als bosjes voor deze man. Niet alleen de looks maakte hem groot. De prachtige popsongs en ballads over het liefdesleven, de mediterrane klanken in zijn muziek werkt als koren op de muzikale molen. Marco Borsato en John Ewbank hebben erg goed naar deze man geluisterd en weten hun populariteit uit te werken zoals Ramazzotti dit doet. Het geeft aan hoe groot deze man niet alleen in eigen land is, maar eigenlijk in heel Europa. De songs zijn pakkend en herkenbaar. Van de danspop van ‘Una Vita Nuova’, ‘Per Il Resto Tutto Bene’ of de ballade pop van ‘Ho Bisongo Di Te’. Het deint allemaal zoals de boot op het water moet voortkabbelen. Met dit album is er dan ook niets nieuws. Hooguit de vrouwelijke vocalen van Alessia Cara in ‘Vale Per Sempre’, Luis Fonsi in ‘Per l Estrade Una Calzone’ en Helene Fischer in ‘Per Il Resto Tutto Bene (II)’. Ramazzotti weet altijd een of enkele duetten op de albums te brengen. Het album is vertrouwelijk en exact dat wat je van hem mag verwachten. Met een kaarsje en wijntje is dit een muziekje dat naadloos aansluit bij een mooie romantische avond.

Te zien in Nederland

Simply Red - Symphonica in Rosso

Simply Red - Symphonica in Rosso

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review De Britse act Simply Red wist zich halverwege de jaren 80 enorme hits te scoren met Money’s Too Tight For Mention en de cover ‘Holding Back The Years’. De band van Mick Hucknall kreeg de naam mee omdat men fan zijn van de voetbalclub Manchester United. Maar omdat de heren beroemd werden werd de naam gelinkt aan de rode haardos van Huchnall. Nu kun je het ook linken aan de wens dat men het Symphonica in Rosso als hoogtepunt van hun carrière wilde behalen. Deze kans werd in 2017 benut en in de Nederlandse ZiggoDome uitgevoerd. Een avond waar men begon met de jazz sound dat men tegenwoordig vertolkt met het toepasselijke Frank Sinatra cover ‘All or Nothing at All’ of het zwoele ‘Big Love’. Natuurlijk wordt het gedurende de avond een hit feestje met ‘New Flame, ‘Sunrise’, ‘It’s Only Love’ en het mooie ‘Something Got Me Started’ om met ‘Fairground’ de avond af te sluiten. Voor degene die deze avond in real life hebben beleefd, mist men op dit album het nieuw te presteren nummer ‘Queen’ en de bijdrage van Ruben Hein, KT Turnstall en Glennis Grace. Wellicht had de band de laatste nu wel op deze plaat willen hebben, maar toen was de keus al gemaakt. Het album eindigt met ‘My Way’ en hun enorme hit en cover ‘If You Don’t Know Me By Now’. Het was een prachtige avond dat nu op cd en dvd/ blue ray verkrijgbaar is.

Te zien in Nederland

Herbert Gronemeyer - Tumult

Herbert Gronemeyer - Tumult

Label Vertigo / universal

Beoordeling 8

Review De Duitse singer- songwriter Herbert Gronemeyer behoort met zijn album 4630 Bochum tot een van de best verkochte Duitstalige album in in zijn land. De man die prachtige songs heeft geschreven waaronder ‘Der Weg’, ‘Halt Mich’ en het beroemde ‘Mensch’. De man voor Nederlandsche begrippen te vergelijken met Bram Vermeulen met een status waar Andere Hazes (sr) jaloers op zijn geweest. Het is misschien voor veel mensen niet direct voor te stellen, maar hij speelde de stadions vol en weet tot op de dag van vandaag nog een bijzondere positie in te nemen in de wereld van de muziek. Zijn teksten zijn maatschappelijk bepaald, maar ook filmisch en beeldend in de teksten. Dit weet hij wederom met muziek zo op elkaar aan te sluiten dat het een geheel is. Het klinkt allemaal simpeler dan het is. De emoties spreken vanuit zijn taal met de extra expressie in de muziek vele mensen aan. De titel van het album Tumult geeft alles aan wat er in Duitsland op dit moment afspeelt. Dit album is een weerspiegeling van de mensen die hun ‘Sekundengluck’ zoeken, ‘Warum’ en de liefdesliedjes ‘Und Immer’, ‘Lebe Mit Mir Los’ en ‘Mein Lebensstrahlen’ zijn weer juweeltjes die alleen uit de pen van Gronemeyer kunnen komen.

Te zien in Nederland 1 april 2019 Afas Live te Amsterdam

Mumford & Sons - Delta

Mumford & Sons - Delta

Label V2 records

Beoordeling 8

Review Wanneer Marcus Mumford om 2007 in London zijn folkpop act opricht had hij niet kunnen voorzien dat dit een enorm succes zou worden. Het debuutalbum Sigh No More werd direct al een succes met de hits ‘Little Lion Man’, ‘the Cave’ en het ‘I Will Wait’. Met het album Babel deed men het dunnetjes over, al werd het met het album ‘Wilder’ al een stuk minder. De harmonische vocalen klinken weer prachtig bij de eerste klanken van het nieuwe album van Mumford & Sons Delta. De drama in de zang van ‘42’ versterkt de teksten over het verlies van de dierbare. Het is als een thema door dit album. De single ‘Guiding Light’ kent dezelfde strekking van afscheid. Het album is ingetogen ten opzichte van hun energieke start. Toch kent het album prachtige songs waaronder het ‘Woman’, ‘October Skies’ en de liefdesverklaring van ‘If I Say’. Het album geeft een nieuwe Mumford & Sons weer. Meer ingetogen, intiemer en met meer inhoud en kleur. Het is dan ook een mooi album geworden waar Wilder als een voorproefje voor diende. De band zal zich komend jaar op de festivals laten zien en dat is altijd een feestje!

Te zien in Nederland

Imagine Dragons - Origins

Imagine Dragons - Origins

Label Interscope

Beoordeling 8

Review Wanneer Marcus Mumford om 2007 in London zijn folkpop act opricht had hij niet kunnen voorzien dat dit een enorm succes zou worden. Het debuutalbum Sigh No More werd direct al een succes met de hits ‘Little Lion Man’, ‘the Cave’ en het ‘I Will Wait’. Met het album Babel deed men het dunnetjes over, al werd het met het album ‘Wilder’ al een stuk minder. De harmonische vocalen klinken weer prachtig bij de eerste klanken van het nieuwe album van Mumford & Sons Delta. De drama in de zang van ‘42’ versterkt de teksten over het verlies van de dierbare. Het is als een thema door dit album. De single ‘Guiding Light’ kent dezelfde strekking van afscheid. Het album is ingetogen ten opzichte van hun energieke start. Toch kent het album prachtige songs waaronder het ‘Woman’, ‘October Skies’ en de liefdesverklaring van ‘If I Say’. Het album geeft een nieuwe Mumford & Sons weer. Meer ingetogen, intiemer en met meer inhoud en kleur. Het is dan ook een mooi album geworden waar Wilder als een voorproefje voor diende. De band zal zich komend jaar op de festivals laten zien en dat is altijd een feestje!

Te zien in Nederland

Barbera Streisand - Walls

Barbera Streisand - Walls

Label Sony

Beoordeling 8,5

Review Wat hebben Roger Waters en Barbera Streisand gemeen?? Het zijn twee grootheden in de popmuziek en ieder op hun eigen wijze. Ze weten nu beide een Wall op te bouwen, maar vooral zijn ze bezorgd over wat er in de wereld gebeurd. De linkse hobby dat men gebruikt is vooral een podium te maken om te laten zien wat mensen waaronder Trump doen en wat er in het verleden is gebeurd wanneer je dit gedrag vertoont. De boodschap is vooral Denk eerst beter na voordat je wat doet. Met “What’s on my Mind” opent Streisand haar album om de zorgen uit te spreken. Dat het allemaal mooier lijkt dan het is. Dat de leugen regeert (Don’t Lie To Me) en dat de wereld niet alleen om geld gaat. Dat kunnen zij weten, gezien deze mensen ook meer dan gemiddeld verdienen zullen we maar zeggen. Dat de dromen en de hoop voor een betere wereld vervagen in ‘Better Angels’, maar dat we ons er niet bij moeten neerleggen en opstaan voor openheid. Dat de media en artiesten geen vijanden zijn maar een spiegeling van de wereld aan de kaak stellen. Dat de problemen met liefde opgelost moet worden in ‘Love is Never Wrong’, zal niet direct een economische oplossing zijn, maar vanuit deze gedachte zal er voor iedereen ruimte zijn en dat voelt ook beter. Daar wanneer je een muur om je heen bouwt is er geen ruimte meer voor in en externe contacten. Met de stenen die je opbouwt moet je ook uiteindelijk afbreken om verder te kunnen. Dat vertaald Waters in een individuele situatie in Pink Floyds The Wall. Dit wordt dan al snel een psychiatrische situatie, wat gebeurd er wanneer je dit met een heel land doet??? Dat is het verhaal van Streisand op deze Walls. Er is genoeg ruimte voor iedereen wanneer we US met het vrijheidsbeeld op een centrale plek hebben staan, waarom gedragen we ons niet als ‘Lady Liberty’?? Alles wat er nu in de US speelt zit in dit album verwerkt. Een album dat we niet snel van Streisand verwachten, maar voor haar (en vele muzikanten en kunstenaars met linkse hobby’s) noodzakelijk is. Voor de mensen die wat rechtser georiënteerd zijn is het maar de vraag of ze ooit deze geluiden horen of willen horen. Zij zullen dit betitelen dat deze artiesten weer gebruik maken van de situatie om veel geld te verdienen. Alleen vergeet men even dat deze mensen al veel geld hebben en al veel charity work doen en nu gebruik maken van hun platform om te laten weten dat het misschien anders kan. Met het ‘Imagine’ van John Lennon en ‘What a Wonderful World’ van Sam Cooke mengt ze de songs van de meeste idealen van de mens. Je hoort deze liedjes over de hele wereld. Er is altijd wel iemand op een gitaar in en krottenwijk of in een karaoke- skybar die dit zingt. Prachtige plaat! Hoop alleen niet dat ze nu weer op tournee gaat. Kosten kaartje; 200-1000 euro.

Te zien in Nederland

Empress of - US

Empress of - US

Label Caroline rec.

Beoordeling 7

Review Het is de Latin Amerikaanse singer – songwriter Lorely Rodrigues die in 2015 met het album Me verscheen. Nu weet ze dat ze er niet alleen voor staat en komt ze met het nieuwe US. Onder het genot van een potje Tarot kaarten trekken pakt Lorely The Empress uit de stapel en besluit dat dit de naam wordt waarmee ze de wereld wil veroveren. De elektropop van haar zijn vooral liedjes te noemen. Met ‘Trust Me Baby’ laat ze haar latin klinken al heeft het ook iets van een van een tienerpop sound a la Britney Spears. Het ‘When I’m With Him’ is inmiddels een hit geworden. Toch blijft het album met de songs ‘All For Nothin’, ‘I Don’t Even Smoke Weed’ en ‘Again’ vooral braaf en hoog gezongen. Maar echt inspirerend is niet album niet. In het kader van US is ze mij al even een poosje geleden kwijt geraakt, maar ik begrijp dat hier zeker een publiek voor is.

Te zien in Nederland

Christine and the Queens - Nouvel

Christine and the Queens - Nouvel

Label Because / Universal

Beoordeling 8

Review De Franse zangeres Heloïse Letissier wist in 2010 af te studeren en de keus te maken om een band te starter. Christine and the Queens wist met twee ep’s zich in de kijker te spelen en het voorprogramma te doen voor Likke Li en Stromae. Het leverde haar de doorbraak en met het debuutalbum Chaleur Humaine werd dit bekroond met een serie hits waaronder het nummer ‘Christine’. Nu is her het vervolg van het debuutalbum ‘Human Heat’ waarbij wordt opgemerkt dat Christine met kort haar door het leven gaat en het hier gaat om de naam Chris gaat, dat optimaal op de hoes is te lezen. Nouvel is wederom een prachtig album dat de Franse taal een internationale push kan geven. Het mooie is dat het album zowel in het Frans als in het Engels is ingezongen. Zo is de single’ Girlfriend’ (ft Dam-Funk) als ‘Damn, Dis-moi’ ((ft Dam-Funk) uit gebracht. Het album met elektropop is relaxt te noemen en kleint ontspannen maar erg catchy. Het is dan ook niet vreemd dat van het support met Stromae veel heeft overgenomen en verwerkt heeft in haar eigen werk. Goede inspiratiebron dus. Van het swingende ‘5 dollars’ naar de laid back 80sound van ‘Goya Soda’. Maar de dance scene kan zich opmaken met ‘Damn’ en ‘Make Some Sence’. Het album raakt in het tweede deel wat in herhaling maar wat is er mis mee als de songs lekker klinken

Te zien in Nederland 13 okt Afas Live te Amsterdam

Cloves - One Big Nothing

Cloves - One Big Nothing

Label Interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review De jonge zanger uit het Australie weet met het tweede seizoen van The Voice in haar land hoge ogen te scoren. Haar ‘Brand New Key’ werd een enorme hit al heeft ze de finale uiteindelijk niet gehaald. Nu is ze terug met een volledig album vol popsongs. De hits ‘Hit Me Hard’, ‘California Numb’ en ‘Wasted Times’ staan allen op dit album. Haar stem is iets lager in de zang waardoor haar songs uniek klinken in de wereld van de hits van vandaag. Met haar (akoestische) gitaar zijn de intro’s mooi en relaxt zoals het op het ‘Better Now’ weerklinkt. Daarna volgt al snel weer een stevig accent waarbij de band volledig invalt. Het is een herhaling van facetten op dit album dat in ieder nummer anders wordt opgepakt. De songs blijven toch spannend klinken en daardoor is het album een prima popalbum. We zijn wel benieuwd hoe het vervolg wordt of dat het wederom een herhaling van facetten wordt.

Te zien in Nederland

Boy George Culture Club - Life

Boy George Culture Club - Life

Label BMG

Beoordeling 8

Review Wanneer we de naam Boy George zien verschijnen, wordt al snel de link gelegd naar de jaren 80 act Culture Club. In de video’s waar een man met vrouwelijk gedrag en kleding droeg. De homoseksuele en androgyne man was toen misschien voor de een shockerend, voor de ander een baanbrekende actie. Hierdoor is de aandacht wel eens wat van de band weggehaald. Maar hier ging nog wat aan vooraf. Wanneer drummer Jon Moss eerst de band Adam & the Ants om zeep had geholpen en met the Ants de band Bow Wow Wow start, was Boy George de gewenste zanger. Al paste dit niet met de sound van de punkrockers. Hierdoor gooide Moss (met zijn rumba rock drums sound) het roer om en start Culture Club met enkele leden van the Ant/ Bow wow wow. De songs van het debuut album “Do You Really Hurt Me’, ‘Karma Chameleon’ en ‘Church of the Poison Mind’ werden grote hits en de band was gesetteld. Inmiddels is de band weer tot leven gebracht. En eerlijk gezegd verbaasd het me dan ook niet dat dit een erg goed album is geworden. De heren zijn al enkele jaren bezig met een reünie en met Life weet men een album te maken dat swingt met blazers in de songs waaronder ‘Resting Bitch Face’ en de bekende gospel oooh en aah’s in ‘Different Men’. En het sterke begin met ‘God & Love’ of het prachtige einde met ‘Life’ brengt de band terug. Wellicht zullen ze het succes voor weleer niet meer halen, maar het is zeker de moeite waard om dit album te beluisteren.

Te zien in Nederland

Klaus Johan Grobe - Du Bist So

Klaus Johan Grobe - Du Bist So

Label Trouble in Mind/ Konkurrent

Type project 7,5

Review Het was in de jaren 80 dat we die Deutsche Welle zagen voorbij komen. Inmiddels is de muzikale Duitstalige golf nog steeds niet gegroeid. Hoewel er veel muziek wordt gemaakt bij onze oosterburen komt dit maar amper over de grens van Nederland terecht. Maar in Duitsland is het wel populair en weet de Zwitserse band Klaus Johann Grobe hier optimaal van te profiteren. De band Klaus Johann Grobe zou je zeggen?? Ja, de heren hebben een fictieve naam gevonden voor hun project. Met de electropop in het Duits is de band uitgegroeid tot een internationale act dat veel volgelingen kent. Afgelopen tour stond de band in US als support act voor de psychedelische Unknown Mortal Orchestra. Het album is vooral een electro- popalbum geworden met veel gemakkelijk in het gehoor liggende songs. ‘Discogedanken’, ‘Ja!’ en ’Der Konig’ zijn de eerste songs van het album die vooral pakkend zijn. De jaren 80-90 sounds hoor je optimaal terug. De lichte casio sound dat we ook kennen van de begin jaren van Depeche Mode zijn volop aanwezig. Al zijn de songs vooral gemakkelijk in het gehoor liggend en hierdoor pakkend. Het zijn echte liedjes met kop en staart die gemiddeld niet langer duren dan 3 minuten. Even door de Duitse klanken luisteren, dan is het een prima album!

Te zien in Nederland

Tamino - Amir

Tamino - Amir

Label Communion / Caroline

Beoordeling 8

Review De eerste klanken van het album van Tamino klinken moeizaam en zwaar. Laat je door het nummer ‘Habibi’ niet leiden want het album is een prachtig ingetogen album met mooi liedjes. Amir is het debuutalbum van de Belgisch/ Egyptische man. Tamino weet een prachtige balans te maken van Europese pop met Arabische klanken en vocalen. Hij won het talentenprogramma van onze zuiderburen ‘De Nieuwe Lichting’. Hier kreeg hij de naam als de nieuwe Jeff Buckley. Afgelopen jaar stond de man op diverse grote popfestivals waardoor hij enorme ervaring op heeft gedaan. De songs ‘Tummy’, ‘Sun May Shine’ en ‘So It Goes’ zijn prachtige popsongs te noemen. Met de donkere stem dat wordt afgewisseld met heldere klanken in de refreinen maakt dat iedere song afwisselend is. Het doet soms denken aan een jonge Cohen die zijn eerste plaat in de huidige tijd zou hebben gemaakt. Het prachtig en rustgevende ‘Indigo Night’ of het heerlijke popnummer ‘Cigar’ doet denken aan Nick Cave die zich op de popsound heeft gestort. Het is dan ook een mooi debuut van Tamino en een mooi aanwist voor de muziek.

Te zien in Nederland

Echo & The Bunnymen - The Stars, The ...

Echo & The Bunnymen - The Stars, The ...

Label BMG

Beoordeling 8

Review Echo & The Bunnyman waren in de jaren ’80 een topact. Betiteld als “Postpunk” of/en “New Wave”-band waren ze erg succesvol met nummers als ‘Bring On The Dancing Horses’ en ‘Silver’. Nu is er een nieuw album dat dat we kunnen plaatsen onder de noemer “afgestoft en opgepoetst”. Dat afstoffen en oppoetsen is wel dingetje bij The Stars, The Oceans & The Moon, want we hebben het niet over zo maar een geremasterde versie. Alle nummers zijn opnieuw ingespeeld en ingezongen en opvallend is de alom aanwezigheid van de strijkers die de nummers die wij uit vervlogen tijden kennen wél een ander karakter meegeven, iets wat frontman McCulloch als “strings and things” omschrijft. Ook de stem van Ian McCulloch is de afgelopen jaren aan wat slijtage onderhevig geweest, maar echt hinderlijk is dat niet. De combinatie van deze factoren zorgt er namelijk voor dat dit album zeer eigentijds klinkt. De verzameling nummers voelen in dit nieuwe jasje goed aan; luister maar eens naar de nieuwe versie van ‘Seven Seas’, waar McCulloch toch nét iets doorleefder klinkt en de muzikale omlijsting van accordeon, strijkers en gitaar “Lou Reed”-achtig mooi is. Ook de recente uitvoering van ‘Bring On The Dancing Horses’ klinkt wat eigentijdser dan de versie uit 1985, al had die “eighties”-sound natuurlijk ook zijn eigen charme. Nummers als ‘Lips Like Sugar’, ‘The Cutter’ en ‘Rescue’ daarentegen klinken alsof ze net zijn geschreven. En we hebben het hier dus over tracks die blijkbaar over een houdbaarheid van meer dan 30 jaar beschikken! Credits gaan dus ook uit naar gitarist Will Sergeant die naast frontman McCulloch nog het “oude hart” van deze band vormt. Ook ‘Rust’, een nummer uit de comeback-periode van de band (1999), is in een prachtige variant hier terug te vinden. Om dit album nog wat meer glans te geven zijn er ook een tweetal nieuwe tracks te beluisteren; ‘How Far’ en ‘The Somnambulist’, beide gitaar gedreven songs waarop het goed meedeinen is en die herkenbaar klinken. Hoe je dit album waardeert is vooral het perspectief dat je hanteert. Ben je een fan dan moet je dit album sowieso hebben; dertien tracks in een nieuw jasje én twee nieuwe bonustracks. Maar ook voor de echte muziekliefhebber is dit een interessante uitgave, want dit uit eerder uitgebracht werk bestaande album klinkt eigentijds en McCulloch en Sergeant weten de nummers een tweede leven mee te geven. Een meer dan geslaagd album. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Anouk - Wen D'r Maar Aan

Anouk - Wen D'r Maar Aan

Label Universal

Beoordeling 8

Review In 2015 was daar ‘Dominique’ en heel Nederland stond op zijn kop. Anouk met een Nederlandstalig liedje …. die hadden we met z’n allen niet aan zien komen. Nu is daar Wen D’r Maar Aan, het nieuwe album van Anouk met alléén maar Nederlandse liedjes. Of het went zal de tijd leren. Feit is dat Anouk op dit album weer over verloren liefdes, haar gezin, de liefde maar ook over haar onzekerheid zingt. Alleen nu in het Nederlands. En ja, dat is even wennen. Geen rockster op dit album, geen échte doorleefde soul maar meer dan aangename Nederlandse popsongs waarbij het inderdaad vreemd is om Anouk in onze moederstaal te horen. Maar haar stem is nog steeds prachtig en kleurt aansprekend bij de teksten. En Anouk gaf bij DWDD ook aan dat dit project eigenlijk met ‘Dominique’ begon. Iets nieuws, een uitdaging, een op zich staan project. We moeten tijdens de komende concerten dan ook niet verwachten dat onze Haagse trots veel van dit album gaat spelen. De songs gaan dus over doodgebloede liefdes bij het prachtige ‘Ik Mis Je’ en het tekstueel misschien wel wat platte ‘Het Is Klaar’ is een rechtstreekse ode aan eerdere, verbroken liefdes. Liefdesverdriet en het verlangen naar een oude liefde is het thema bij de mooie ballad ‘Kom Terug’, die smaakvol wordt omlijst door strijkers. Maar Anouk durft ook over haar gezin te zingen bij “Ver Weg Van Jou’ en niet alles is vrolijk als ze over donkere periodes in ‘Red Mij’ zingt, misschien wel het mooiste nummer op dit album. Het is een zeer persoonlijk nummer waarover Anouk in een interview zei : “Het gaat over hetgeen dat ik niet kan vinden op dat moment”. Naar wie de Haagse Rockster hier verwijst mag iedereen voor zich invullen maar lees maar mee met het laatste couplet : “Red mij, laat me niet meer los / Elke dag verlies ik sanity en trots / Red mij, laat me niet alleen / Geloof me mijn hart is echt niet gemaakt van steen / Ik smeek U, 'k smeek U op m'n / knieën / Ik smeek U, ja”. Verder is het mooi en ingetogen ‘Jij’ een absoluut pareltje waarmee ze bij DWDD al indruk maakte. Uiteraard mag ‘Doninique’ niet op dit album ontbreken en dit nummer vinden we dan ook als afsluiter terug. Wen D’r Maar Aan is een gewaagd en uitdagend project waarbij er fans zullen afhaken maar evengoed zal Anouk nieuwe luisteraars aan zich binden. Anouk zelf gaf ook aan dat ze erg moest wennen aan haar Nederlandse zangstem. Daarbij kwam dat de teksten in het Nederlands naar haar mening soms te plat en dan weer te netjes waren. Evengoed een zeer geslaagd album waarbij de stem van Anouk uiteindelijk overwint. Veel luisterplezier.

Donna Missal - This Time

Donna Missal - This Time

Label Harvest Records

Beoordeling 8

Review Het debuutalbum This Time van Donna Missal is uit. De Amerikaanse singer/songwriter uit New Jersey zegt dat het album niet zo zeer gebaseerd is over universele thema’s als liefden verdriet maar vooral over keuzes voor jezelf durven maken en jezelf leren kennen. “My album THIS TIME is inspired by all of the influences that permeated my childhood, teenhood, and adulthood.” Het album bestaat vooral uit nummers die doorspekt zijn van R&B. De meeste dansbaar, andere weer vrij rustig. Maar het mooiste verhaal zit in de afsluiter ‘Don’t Say Goodnight’. Het demo-achtige nummer is nog steeds dat origineel dat tijdens wat proefopnames met Nate Mercereau werd opgenomen en hier puur op de plaat is gezet. Donna geeft aan vanaf dat moment een soort van “soulmate” in Nate gevonden te hebben. Maar zoals gezegd is R&B de rode draad op dit debuutalbum. Nummers als ‘Girl’, ‘Transformer’ en ‘Thrills’ zijn soepel klinkende midtempo nummers, terwijl een nummer als ‘Driving’ een wat rustiger en mystieker karakter heeft en op sommige momenten wat doet denken aan miss Lana del Rey en heeft een wat mystieker karakter Donna heeft overigens haar liefde voor muziek van geen vreemden. Haar vader was een singer/songwriter in New York met een eigen studio en zelfs haar oma heeft een muzikale geschiedenis. Opgegroeid tussen R&B grootheden als Beyoncé vormde zich langzaam haar eigen stijl en voorkeur. ‘Jupiter’, een wat meer poppy-nummer is één van de drie tracks op dit album die ze samen met Sharon van Etten schreef. Naast ‘Test My Patience’ is vooral de titelsong ‘This Time’ ijzersterk; instrumenten die via MPC’s en synthesizers een wat karakteristiek geluid creëren en de stem van Donna het nummer gewoon beter maakt. Op de single ‘Keep Lying’ laat de Amerikaanse nog maar eens horen wat een ongelofelijk krachtige stem ze eigenlijk heef terwijl ‘Skyline’ wat ingetogener klinkt en de piano een wat prominentere rol heeft. This Time is een zeer aangename plaat om naar te luisteren. Doorspekt met R&B maar ook andere muziekstijlen zijn van invloed geweest op deze eerste kennismaking. Verder heft de Amerikaanse een prima stem en het gehele plaatje klopt. Just sit back, listen and relax. Veel luisterplezier.

Nielson - Diamant

Nielson - Diamant

Label Sony Music

Beoordeling 7,5

Review Het verhaal van de Nederlandse singer-songwriter Nielson is een voorbeeld voor veel jongeren. Nadat hij op de Herman Brood Academie afrond met de specialisatie van rappen, weet hij met een tv talentenjacht de spotlight op zich te zetten. Hoewel hij niet wint weet hij daarna met ‘Sexy als ik Dans’ een vette hit te scoren. Blijkbaar is dat genoeg om zitting te nemen als jurylid in het RTL programma It Takes 2. Eindelijk is de focus weer op de muziek en komt hij met een nieuw album ‘Diamant’. Het album is een met Nederlandstalige pop en danssongs. Het doet hem goed om zijn muzikale horizon te verbreden. De songs zijn volwassener geworden in de teksten en veelzijdiger in de muziek. Er wordt meer gebruik gemaakt van de toetsen en beats en wel op zo’n manier dat wanneer de songs in het Engels vertaald worden, zo kan aansluiten op het internationale podium. ‘Underdog’, ‘Plan B’ en ‘Middernacht’ zijn potentiele hits. Het titelstuk en ‘Doen Durven of de Waarheid’ behoren tot de wat mindere songs van dit album. Al zijn ze nog altijd beter dan wat Nielson voorheen opnam. Kortom Nielson komt met een volwassen en goed album!

Te zien in Nederland

Jenny Lena - To Be Honest

Jenny Lena - To Be Honest

Label Juicy Junk records

Beoordeling 8

Review De gedoodverfde winnares van The Voice van 2016 was de goedlachse Jenny Lena. Toch won ze niet en na enkele jaren in de luwte gewerkt te hebben aan eigen materiaal is daar nu het debuutalbum To Be Honest. Jennie Lena is de vertaling van Soul, R&B en een vleugje Gospel. Met haar auditie van Smokey Robinson’s ‘Who’s Loving You’ ging viral. De Amerikaanse blogger Perez Hilton schreef: ‘Het was niet alleen de beste auditie voor The Voice of Holland, het was een van de BESTE audities die ik ooit heb gezien voor een zangcompetitie’,. En sinds die auditie was Jenny favoriet maar ondanks deze rol wist ze de talentenjacht toch niet te winnen. De periode daarna vond ze inspiratie voor eigen materiaal, nam ze een single op met Anouk en trad ze op met namen als Joss Stone en Sven Hammond. Voor dit debuutalbum schreef ze zelf mee aan alles songs en kreeg daarnaast medewerking van collega’s als Sabrina Strarke en Will Knox. Waar het album met het lichtvoetige maar catchy klinkende ‘Simple Love’ aftrapt, laat Jenny met ‘Shine’ horen waarom we ook weer omver geblazen werden tijdens die “blind audition”; het is juist die stem met dat ongelofelijke bereik en klankkleur die er voor zorgt dat Soul en R&B als een warme deken voelen. Opvallend zijn de backing vocals die Jenny op vrijwel elk nummer laat terugkomen en waardoor de nummers nóg meer karakter krijgen. Luister maar eens naar het swingende ‘Trouble’ dat je mee terug neemt naar het Motown-tijdperk. ’We Grow’ is een ijzersterke R&B-song met een drummachine die het ritme bepaald en natuurlijk kent het album rustpunten zoals ‘These Arms’, de gitaarballad ‘Heaven Wins Again’ en de heerlijke R&B-ballad ‘Mamas Gonna Be There’, compleet met blazerssectie. Zoals verwacht mag haar versie van het al eerder genoemde ‘Who’s Loving You’ niet ontbreken en als een soort bonustrack is daar nog een live-uitvoering van ‘I’d Rather Go Blind’, dat we natuurlijk kennen van Etta James. Met dit debuutalbum bewijst Jenny dat ze inmiddels een volwassen artiest is en een dito album kan afleveren. Behoudens de twee covers is het eigen werk dat we horen met een gevarieerd palet aan sessiemuzikanten. Blazers en backing vocals zijn prominent aanwezig en voegen écht wat toe. Een heerlijk Soul en R&B-album met meer dan voldoende variatie om te blijven boeien, ook na enkele luisterbeurten. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

A Star is Born - soundtrack

A Star is Born - soundtrack

Label Warner

Beoordeling 9

Review We schrijven 1976. Een ruwe bolster blanke rocker probeert zijn carrière als zanger gestalte te geven en komt een vrouw tegen met een stem van goud. Kris Kristofferson (John Norman Howard) was met zijn ruwe stem het idool van die tijd. Samen met de gouden stem van Barbera Streisand (en haar neusje) veroverde ze als Eshter Hoffman de rocker en de wereld met de songs ‘Love Theme’, ‘The Woman In the Moon’ en ‘With One More Look At You’. Hij regelt een platendeal terwijl zijn eigen carrière teneinde loopt, ziet dat haar succes per dag groeit. We schrijven 1954 wanneer James Maison de naar van Norman Maine draagt, een succesvol zanger een talentvolle zangeres tegenkomt. Judy Garland versiert als EstherBlodgett de zanger en het publiek met de originele songs van het stuk uit 1928. Dit werd in 1937 verfilmt waardoor Dorothy Parker als zangeres doorbrak bij het grote publiek. Nu schrijven we 2018 en is er een nieuwe versie van het stuk is daar. We kunnen wel stellen dat de vorm van het stuk hetzelfde is als de versie uit 1976. Bradly Cooper (Jackson Maine) lijkt al helemaal op Kris Kristofferson en aan Lady Gaga (Ally) de eer om de superdiva Barbera Steisand te vervangen. Het is eerlijk gezet dan ook erg goed gelukt. Inclusief de neus en type van Gaga doet erg denken aan Streisand. De songs zijn allen wederom nieuw en geheel passend in het verhaal. Nu zou je een vernieuwde dance versie anno nu verwachten, maar dat is niet zo. Het is een prachtige versie dat aansluit op het album uit 1976. De stem van Gaga komt overeen met de stem van Streisand inclusief de mooie lange halen waar Streisand zo beroemd om is. Het album begint net als de vorige soundtrack met een enthousiaste menigte die de band verwelkomt. Met de ruwe stem blaast Bradly Cooper en de rockband het publiek helemaal omver. Voor dit album is Lukas Nelson gevraagd om de songs met de countryrocker Cooper te schrijven. Naast dat hij zoon is van Willie Nelson, is hij met the Promise of the Real met Neil Young op pad geweest. Dat is ook weer in de songs voor dit album te horen. Hij is met zijn band de begeleidingsband van Cooper. Maar ook Jason Isbell heeft een bijdrage geleverd. We horen een tribute aan Judy Garland in ‘Somewhere over the Rainbow’ gezongen door Lady Gaga. Hoewel er stukjes uit de film op het album staan is het album wat ruim in de songs geteld. De 34 stuks kun je reduceren. Maar het is niet storend om de tussenstukjes te beluisteren. Lady Gaga weet een mooie versie van Edith Piaff’s ‘La Vie En Rose’ te vertolken en Cooper weet met the band prachtige rocksongs als ‘Out of Time’, ‘Alibi’ of het prachtige duet ‘Swallow’. Het is overgang naar het tweede deel van het album waar Lady Gaga haar songs vertolkt (en heeft geschreven). Het opvallende is dat dit een erg goed team is dat een goede variatie aan songs kan schrijven en vertolken. Kortom A Star is Born is vooral een openbaring dat dit couple is born to be a star-couple want en ster was ieder al afzonderlijk. En eerlijk is eerlijk bijna alle songs van dit album zijn meer dan heerlijk!

Te zien in Nederland

Kodaline – Politics of Living

Kodaline – Politics of Living

Label Sony

Beoordeling 8

Review De Ierse alternatieve rockband Kodaline weet met hun nieuw album het alternatieve deel in te wisselen voor commercieel. De band wist met ‘All I Want’ een knoeperd van een hit te scoren en dat smaakt alleen maar naar meer. Politics of Living is dan ook een album vol heerlijke popsongs. De openingstrack ‘Follow Your Fire’ en ‘Hide and Seek’ doen direct denken aan Coldplay succesnummers. Het is aanstekelijk maar ook heerlijk alternatief dravend naar de popsound, door gebruik te maken van de meervoudige vocalen in de refreinen. Hierdoor zijn ze gemakkelijk mee te zingen. Dan wordt het kwetsbare ‘Angel’ in gezet. Al wordt het kwetsbare en diepgeraakte ‘Shed A Tear’ toch een juweeltje. Met het koor en de dramatische coupletten kan het een song zijn dat de hit van dit album scoort. Of wordt dit toch ‘I Wouldn’t Be’, doordat het kwetsbaar a capella gezongen wordt. De Americana komt hier om de hoek kijken en gaat over in de Ierse traditionele sound. Hierdoor breekt dit het album even in de constante poppy sound. Al is dat wel de nieuwe Koda-lijn die men gaat volgen. Kodaline is te zien in Nederland op 4 oktober TivoliVredenburg

Te zien in Nederland

Pale Waves - My Mind Makes Noises

Pale Waves - My Mind Makes Noises

Label Caroline Int.

Beoordeling 7,5

Review Het debuutalbum van Pale Waves is er eindelijk. Nadat de goed geregisseerde marketingmachine al meer dan een handvol singles de ether in had gezonden is daar nu eindelijk My Mind Makes Noises. De afgelopen maanden hadden we al aan het geluid van deze Britse formatie kunnen wennen. Stop een mengelmoes van 80’s bands als Duran Duran, The Cure, Joy Division en andere synthpop in een blender en het eindresultaat is deze slimme, aansprekende Electro/Indie-pop uit Manchester, met Heather Baron-Gracie als frontvrouw. Eerder dit jaar was daar al de EP All The Things I Never Said en nu is daar het eerste volwaardige album met maar liefst 14 tracks! De opener ‘Eighteen’ is meteen richtingbepalend en was al één van de hits van Pale Waves in het land van de Rijzende Zon. Een zeer catchy nummer, slimme riffs en een strakke beat en daarover heen die prima stem van Heather. Tekstueel is het niet allemaal even sterk en blijft de band steken bij thema’s als liefde en de gebroken variant. Nummers als ‘There’s A Honey’, ‘One More Time’, ‘Televison Romance’ en titelsong ‘Noises’ bevinden zich allemaal in hetzelfde spectrum en de nuances moeten voor het verschil zorgen. Iets genuanceerder is ‘She’, een welkom rustpunt halverwege het album dat voor de nodige mystiek zorgt en waarbij Heather laat horen vocaal écht wat in huis te hebben. Bij ‘Drive’ is er vervolgens weer een vette beat die het geheel dansbaar maakt, iets wat de band bij ‘Red’ verder perfectioneert en waarbij de intensiteit wordt opgevoerd. Maar het hoogtepunt is absoluut het prachtige ‘Karl’ waar Heather verteld over de broer zie ze op jonge leeftijd heeft verloren. (“was fourteen / My brother was twenty / When my dad sat me down / And told me you'd left me / I never listened when they called you crazy / I see so much of you in me lately / I wrote a song for you”). Behalve het prachtig innemende en persoonlijke ‘Karl’ is My Mind Makes Noises vooral een album van toegankelijke, radiovriendelijke Indiepop. De band heeft absoluut mogelijkheden om verder uit te groeien en zich te ontwikkelen. Voor dit album is het een gemiste kans om niet meer nummers te brengen met het karakter van ‘Karl’, maar het kan ook als zelfbescherming voor nu gelden. Kortom, een prima debuut en nu al nieuwsgierig naar het vervolg. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Jett Rebel - 7

Jett Rebel - 7

Label Sony

Beoordeling 7,5

Review De Hagenees Jelte Tuinstra weet zich in als artiest Jett Rebel al een bepaalde positie in de Nederlandse muziekwereld te vullen. Mensen vinden hem te gek of juist niet. Dat laatste heeft meer te maken met de attitude dat hij brengt dan de muziek dat hij maakt. Met het 7de album is het roer omgeslagen. De drugs is ten einde en de opnames zijn clean geweest. Het vooroordeel ten opzichte van het gedrag dat Jett Rebel vertoonde is hier ook een obstakel geweest. Maar het vorige album Super Pop was al meer dan een aardig album en dit album mag er ook zijn. Het is zeker geïnspireerd door Prince. De funky gitaarlickjes en zanglijntjes met de digi beats en drums zijn daarin herkenbaar. ‘Good Boy’, ‘Can’t Let Me Down’ of de opener ‘Amy’ zijn heerlijk in de basis. Alleen weet hij niet zo goed waar het einde is ‘Goodboy’ krijgt een heropleven dat niet nodig is en door de eindeloze herhaling kunnen we niet zeggen dat het beter wordt. Dat is jammer. Toch weet hij een lekkere swing in de songs te krijgen en met ‘Perfect Lady’ en ‘Stick Together’ of met ‘Unconditional Love’ een Beatletesk nummer te maken. Het gaat hopelijk beter met de man, zodat het live ook allemaal goed op zijn plek valt. De bandleden zijn goed genoeg om de poppodia langzaam te veroveren. Altijd beter om volle kleine zalen aan te doen dan een leeg Ahoy, zoals dit in 2017 gebeurde. Het album krijgt het geluksnummer mee en hopelijk werkt die ook voor hem.

Te zien in Nederland

Prince – Piano & Microphone 1983

Prince – Piano & Microphone 1983

Label NPG/ Warner

Beoordeling 7,5

Review Is that my echo?? Daarmee begint het nieuwe album van Prince. Het is een album waarbij de opnamen van hem achter een piano zijn gevonden. Het is alsof het een lange take is waarbij de ster en spe songs speelt die later op diverse albums terecht zijn gekomen. Of het een demo take of oefensessie wordt genoemd, het is in elk geval een prachtig inkijkje tot de ontwikkeling van de songs van Prince. Zo horen we hem alleen achter de piano de b kant van ‘Doves Cry’ ‘17 Days’ spelen met alle improvisaties die overgaat naar de ‘Purple Rain’. Het nummer is wereld beroemd maar mooi om de originele versie hiervan te horen. Met de cover van Joni Mitchel ‘A Case of You’ weten we waar Roger Nelson zijn inspiratie vandaan haalt voor ‘Mary Dont You Weep’. Het zijn soms korte songs van een minuut of 2 die de revue passeren. Het ‘Strange Relationship’ is zeer mooi en herkenbaar zoals het uiteindelijk op het album zou worden gezet. Beetje rommelig gezongen nog, maar al zoekend naar de woorden horen we het definitieve resultaat op Sign of the Times uit 1987. Het “International Lover’ komt van het eerst Grammy Award album 1999. Het album is wellicht de eerste van de komende serie songs die nog in de kluis liggen. We genieten van dit eerste resultaat en wachten op het vervolg dat hopelijk wat meer (volledige) songs bevat.

Te zien in Nederland

Roosevelt - Young Romance

Roosevelt - Young Romance

Beschrijving City Slang / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Na het debuutalbum Fever verschijnt nu het tweede album van Roosevelt. De elektropop is weer optimaal aanwezig en krijgt een commercieel tintje. De popdance is vooral aantrekkelijk te noemen omdat het erg lekker in het gehoor ligt. Vanaf de eerste klanken van ‘Take Me Back’ neemt hij je mee naar het debuutalbum om vervolgens mee te slepen in de dancepop van ‘Yr Love’ en het heerlijke ‘Illusions’. Het doet denken aan de sound van de jaren 80 in een nieuw jasje. Soft Cell, Human League en OMD in een gemixt. Aanstekelijke muzieklijnen die herkenbaar door de songs deinen. ‘Losing Toung’, ‘Better Days’ en ‘Shadows’. Het is een album waar je blij van wordt. De songs zijn allemaal pakkend en laat de zon schijnen in de nazomer.

Te zien in Nederland

Eninem – Kamikaze FU-2

Eninem – Kamikaze FU-2

Label Interscope / Universal

Beoordeling 8

Review Afgelopen zomer stond de Amerikaanse Eminem, artiestennaam van Marshall Bruce Mathers III, ook wel Slim Shady genoemd in Nijmegen zijn album Revival te promoten. Er was nogal wat kritiek op het album waardoor de man getergd een album maakt. Hoewel het recente album uitdagend genoeg is om wat buiten de kaders te gaan, werd juist dit het punt om hierop kritiek te leveren. Samen met Dr. Dre weet hij alles weer op scherpt te zetten. The Ringer is al een song waarbij hij de link ligt bij de fans en pers om hen te bekritiseren. Het Revival album was met liefde en balans gemaakt, maar dat mag blijkbaar niet baten. Dan zien de Eminem zoals we hem kennen. Vol vulgaire kritiek op allen en iedereen die iets te bemoeien heeft met zijn kunsten. De kunst van rappers is dat met snel een song in elkaar kan zetten om iets te vertellen aan een ander en door gebruik te maken van de media platforms komt het allemaal ongefilterd de wereld in. Het kent dan ook zijn voordelen om elkaar op deze manier uit te schelden waardoor er een publiek ontstaat die dit leuk vind. Dit is zo uitgewerkt dat het nu gaat om de kunst van slechten en een ander in een slecht daglicht te zetten. Of dat weer leidt tot daadwerkelijk geweld, wil men eigenlijk nooit horen. Hier door gaat iedereen ermee door en wordt het tot een kunst verheven. We horen de geweerschoten in ‘Stepping Stone’ of kunnen we een vete tussen Machine Gun Kelly en Eminem volgen via Youtube. Ook deze man weet snel weer een antwoord te geven met het nummer ‘Killshot’. Het is allemaal erg leuk en vermakelijk totdat er weer iemand denkt dit daadwerkelijk te doen. Dan moet men ook niet zeggen dat ze er niets aan kunnen doen…. Zoals het op het album te horen is, staat er vast een tweede Kamikaze klaar. Detail; het album met het vliegtuig is hetzelfde als Beasty Boys album succesalbum ‘Licensed to Ill’, Wanneer je het uitklapt zien we het album crashen. Fuck U – 2 is het nummer van het vliegtuig.

Te zien in Nederland

Everlast – Whitey Ford’s House of Pain

Everlast – Whitey Ford’s House of Pain

Label Regime rec

Beoordeling 8

Review In de jaren 90 wist de Amerikaanse hiphop act House of Pain een wereld his te scoren met ‘Jump Around’ en ‘What It’s Like’. Het trio Danny Boy, DJ Lethal en Everlast wisten afgelopen jaar een jubileum reünie af te ronden. Everlast begon zijn solo carrière en weet met zijn tweede album de blues en hip hop te mengen. Het album begint met een verrassend lekker nummer ‘One of Us’ waar hij er voor kiest om een blues rocksong te nemen om het album te openen. Of dat is om de luisteraar op het verkeerde been te zetten of dat hier zijn hart nu ligt. Wie zal het zeggen. De songs ‘It Aint Easy’ en ‘The Culling’ zijn heerlijke popsongs. Langzaam worden de songs meer storytelling ingezongen (‘the Climb’) en verander de sound in de hip hop met ‘Slow Your Roll’ (ft. Aloe Blacc). Al blijft de blues door de gitaar solo optimaal aanwezig. Samen met Slug produceert hij het ‘OOoo I Don’t Need You’ . Heerlijke laid back triphop. Dit trekt Everlast door op dit album waarbij hij de pop en hiphop weer heerlijk weet te combineren met Summer Rain, Breat It Down en Hearbeat, met Summer Rain als hoogtepunt voor dit album. Everlast weet een prachtige mix te maken va hiphop met blues, pop en rock!

Te zien in Nederland

Lucie Silvas - E.G.O.

Lucie Silvas - E.G.O.

Label Furthestpoint

Beoordeling 8,5

Review Als we de naam Lucie Silvas horen denken we waarschijnlijk terug naar een kleine dertien jaar geleden toen ze een megahit had met ‘What You’re Made Of’ en later het toch wel verrassende duet met Marco Borsato, ‘Everytime I Think Of You’. Nu is ze terug met een nieuw album, E.G.O., maar wellicht nog belangrijker; ze is terug met een nieuwe sound. Naast de eerder genoemde hits was er natuurlijk haar smaakvolle vertolking van Metallica’s hit ‘Nothing Else Matters’; een uitvoering die alle criticasters tot tevredenheid stemde. Daarna werd het stil want omdat succes bij het tweede album The Same Side uitbleef, liet het label haar vallen. Ze verliet de muziekscene nooit echt helemaal maar ze bracht ook geen nieuw werk uit. Tot 2015 toen daar ineens Letters To Ghosts was. In dat jaar trouwde ze ook met John Osborne van het country-duo Brothers Osborne en onbedoeld zorgde dat waarschijnlijk voor een soort vliegwiel. Samen met producer John Green (o.a. James Bay en Lady Antebellum, Paloma Faith) ging ze de studio in Nashville in om aan dit nieuwe album te werken. Sterker nog, ze verhuisde er zelfs tijdelijk voor naar één van de Amerikaanse steden waar muzikaal talent ontwikkeld wordt. Resultaat is een nieuw album waar Lucie laat horen ook duidelijk wat anders te kunnen dan een mooi liedje zingen begeleid door piano. Zo valt er volop te genieten op E.G.O., wat eigenlijk de afkorting is voor “Everybody Gets Off”….. . Opener ‘Kite’ is meteen een aangename verrassing met die typisch Amerikaanse Classic rocksound; gitaren, een stevige drumpartij en het lieve karakter laat ze achter zich. Dat stoere neemt ze ook mee in andere tracks. Nummers als ‘First Rate Heartbreak’ en ‘Smoke Your Weed’ laten ons een totaal andere Lucie zien dan zoals wij haar nog herkennen. Weg is die lieve zangeres achter de piano. Maar op dit nieuwe album toont Lucie meer gezichten. Luister maar eens naar het heerlijke ‘Girls From California’ dat een aangename West Coast-sound heeft meegekregen en waar de invloeden van The Beach Boys duidelijk hoorbaar zijn. Hoogepunt van het album is waarschijnlijk ‘Black Jeans’, een nummer dat met gesloten ogen herinneringen oproept aan de gouden ‘70’s; de tijd van Fleetwood Mac en het is bij deze track alsof we naar een demo van ‘Dreams’ luisteren waarbij niet Stevie Nicks zingt maar Lucie Silvas. Nummers als ‘People Can Change’ en ‘I Want You All For Myself’ zijn dan wel wat rustiger maar hebben toch veel meer body en karakter dan de muziek zoals ze die tijdens het begin van haar carrière maakte. Op de ballad ‘Everybody Looks Beautiful’ pakt ze vervolgens net zo makkelijk terug naar een soul. Met een echtgenoot die een gevestigde naam binnen de Country muziek is mag deze stijl niet ontbreken; ‘My Old Habits’ en ‘Change My Mind’ hebben dan ook duidelijk Country-invloeden. Een meer dan geslaagd album waarmee Lucie Silvas bewijst een veelzijdig zangeres te zijn die soepel tussen diverse muziekstijlen kan laveren. De productie is top, de sessiemuzikanten meer dan prima en vocaal is Lucie gewoon volwassener geworden. Met E.G.O. bewijst Lucie Silvas dat ze terug is en waarschijnlijk nu definitief! Een album dat erg toegankelijk is en geschikt voor een heel breed publiek. Veel luisterplezier

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Lenny Kravitz - Raise Vibration

Label Cobalt/ BMG

Beoordeling 7,5

Review Het fenomeen van de jaren 90, Lenny Kravitz weet met zijn nieuw album een grote diversiteit aan genres te brengen. De man weet al jaren krachtig goede platen te brengen al is de een meer succesvol dan de ander. Kravitz staat voor een goed album. Alleen zijn de outtro’s op dit album wel heel vaak te lang en in herhaling vallend. Van soul, pop, rock en funk neemt de rocker van weleer ons mee. De lome rock van ‘Gold Dust’ of het funky gitaartje met de ‘Triggerfinger’ lepeltjes van de hit ‘I Will Follow’ hoor je nu ook op ‘The Majesty of Love’. Lekker vrolijke popsongs vullen niet het hele album. De politieke en serieuze kant van Kravitz horen op ‘Who Really Are The Monsters’ en ‘It’s Enough’. Hier gaat de man een andere richting kiezen. Een keus om wat meer in de voetsporen van Prince te lopen. De soul op ‘I’ll Always Be Inside Your Soul’ en het meer gospel georiënteerde ‘Here to Love’ doen denken aan de grootheid die is overleden. Met deze ode aan Prince is er ook een ode aan Johnny Cash. Prima song, niks mis mee, maar ook geen hoogvlieger. Dit geldt voor het gehele album dat een prima album is, maar zeker niet tot de top en energieke albums uit zijn begin periode kan meten. We zullen maar zeggen, de man doet het wat rustiger aan…

Te zien in Nederland

Troye Sivan - Bloom

Troye Sivan - Bloom

Label Capitol /Universal

Beoordeling 7,5

Review De jonge Troye Sivan Mellet werd in Zuid Afrika geboren en ging al op jonge leeftijd naar Australie waar hij werd ontdekt als acteur. Zijn rol in X man en Spud kreeg de nodige aandacht. Dit open de deuren om zijn grote liefde, het zingen weer nieuw leven in te blazen. Hij zong al voor diverse radio stations van Perth. Inmiddels het debuutalbum alweer 3 jaar oud en begint hij dit album met ‘Seventeen’. Een leeftijd waar het bij hem allemaal begon. Inmiddels is hij 23 jaar oud en weet hij een glad geproduceerde tienerplaat te maken. Het titelsong is pakkend en het refrein valt regelmatig in herhaling. Dan is het beeldend verhaal van ‘Postcard’ met Gordi in alle opzichten mooier. Met zijn tieneridool ervaring weet hij met Ariana Grande ervaringen te delen. Samen speelden ze eerst in een tv serie voordat ze het zang succes konden oppakken. ‘Dance to This’ is daar als duet nu het gevolg van. Het dance nummer is even glad als pakkend voor de radiozenders. Het zal dan ook geen verrassing zijn dat dit als hit wordt genoteerd. Het is dan ook een plaat dat in dit genre past. De toekomstige Buble’s of Timberlake. Deze elektropop is voor mij wat te glad en voor de hand liggend, maar commercieel wel aantrekkelijk.

Te zien in Nederland

The War & Treaty - Healing Tide

The War & Treaty - Healing Tide

Label Strong World Records

Beoordeling 9

Review The War And Treaty is misschien wel de grootste verrassing van dit muzikale jaar tot op heden. Met hun debuutalbum Healing Tide weten ze een onnavolgbare mix van Soul, Gospel, R&B en Country samen te smelten met een energie waar Ike & Tina Turner een voorbeeld aan kunnen nemen. Want de vergelijking met dat legendarische duo wordt op dit moment getrokken in de Amerikaanse pers. The War And Treaty is de artiestennaam van Michael en Tanya Trotter. Ze leerden elkaar kennen op een festival waar ze beiden optraden. Tanya was zeer gecharmeerd van het optreden én het feit dat Michael zelf liedjes schreef. Telefoonnummers werden uitgewisseld maar door de traumatische ervaringen van Michael tijdens zijn “tour” in Irak die hij vervulde voor zijn vaderland had hij niet het geloof dat iemand oprecht geïnteresseerd in hem kon zijn. Hierover zegt hij dan ook: “Who would want to be with a guy who went to war?”. Hij gooide haar telefoonnummer weg maar Tanya deed dat andersom niet; ze belde hem, van het een kwam het ander en inmiddels zijn ze getrouwd, hebben een zoon en zijn samen onafscheidelijk. En de verbindende factor was de muziek en laat nu juist die muziek zijn dit op dit debuut indruk maakt. Op opener ‘Love Like There’s No Tomorrow’ wordt de kwaliteit van dit duo meteen duidelijk; Ze begeleiden zichzelf op een tamboerijn maar de kracht en energie die hun stemmen uitstralen en je voelt de soul over je heen dalen. Vervolgens is daar de opzwepende titelsong ‘Healing Tide’ die de eerder genoemde vergelijking met Ike & Tina Turner duidelijk maakt. Vervolgens is daar ‘Are You Ready To Love Me?’, een midtempo nummer waar Tina de meeste vocalen voor haar rekening neemt en waar ze Country met Soul combineren. Blazers en pedalsteel doen de rest en na drie nummers ben ik als luisteraar totaal om! Maar het knappe van dit echtpaar is dat ze dit niveau vast weten te houden. Of het nu de innemende Gospel/Soul-ballad ‘Hearts’ is of het van Folk doorspekte ‘One And The Same’, alles is van hoog niveau. Luister ook maar eens naar de doordringende soulballad ‘It It’s In Your Heart’ waar Michael ons doet denken aan de hoogtijdagen van Percy Sledge. Verrassend is de bijdrage van de legendarische Emmylou Harris op ’Here Is Where The Loving Is At’ en het zal dan ook niemand bevreemden dat dit nummer een onvervalst Country-karakter heeft, inclusief banjo en mondharmonica. Hoogtepunt is misschien wel het opzwepende en door blazers en piano voortgestuwde ‘All I Wanna Do’ en dat bol staat van de energie. Tijdens het laatste deel van het album is er nog ruimte voor wat rustpunten met het mooi Country-duet met ‘It’s Not Over Yet’ en het voor Tanya wat persoonlijke gekleurde ‘’ Little New Bern’ en daardoor ook wat melancholiek voelt. In een interview gaf Tanya onlangs de missie van het duo aan: ”With The War and Treaty, we allow people to see two people that are not perfect. We get on stage. We sweat. We’re overweight. We yell. We get ugly, we scream! My hair comes loose. We’re vulnerable––naked––in front of people, and it’s a chain reaction. It allows them to be vulnerable, too.”. Twee ongelofelijk mooie soulstemmen die nu eindelijk voor iedereen bereikbaar en toegankelijk zijn. The War And Treaty weten op hun eigen wijze de heerlijke mix van warmbloedige en passievolle soul te combineren met andere stijlen als Country, Gospel en Folk. De energie is voelbaar en het plezier is hoorbaar. Een ongekende ontdekking en een geweldig debuut. Helaas staan er nog geen optredens buiten de VS gepland maar het lijkt mij een feestje. Veel luisterplezier.

Ian Gillan – Ian Gillan & the Javelins

Ian Gillan – Ian Gillan & the Javelins

Label ear Music

Beoordeling 7,5

Review De zanger Ian Gillan is vooral bekend als zanger van de rockact Deep Purple. Voordat de man uit Middlesex hier aan begon zong hij al de sterren van de hemel. Zoals iedere zanger, begon hij ook in met zijn vrienden een bandje. We noteren 1962, toen de rock and roll van Elvis hoogtij viert en de bandjes is UK ontpopten tot nozems. Met de covers weten the Javelins zich in de kijker te spelen en hierdoor valt Gillan zijn zangstijl op. Na drie jaar verlaat hij de band en schuift van band naar band totdat hij in 1969 aansluit bij Deep Purple. Omdat Gillan breedt zangbereik kent wordt hij uitgenodigd om het Jesus Christ Superstar album in te zingen en daarvan weten we nu hoe dit is afgelopen. Het succes is daar en de musicalsound weet Gillan in de rock te verwerken. Child in Time is tot op de dag van vandaag nog steeds een klassieker te noemen. Nu Deep Purple een afgerond verhaal is geworden, gaat Gillan terug in de tijd en komt terecht bij de songs van weleer en de covers dat hij met the Javelins speelde. De nostalgie en puurheid van de songs zijn tijdloos, zeker wanneer Gillan ze zingt. Ray Charles, the Drifters, Chuck Berry en Buddy Holly, de songs komen allemaal op dit album voorbij. Rock and roll in zijn pure vorm met ‘High School Confidential’, ‘Save the Last Dance For Me’ en ‘It’s So Easy’. Het doet je grootouders doen stralen en voor je het weet staan ze weer te swingen. Het album is meer dan alleen een eerbetoon aan de helden van Gillan, Je gaat terug in de tijd en met deze versie zijn de songs weer fris en soms mooier dan het origineel!

Te zien in Nederland

Neil Diamond - Hot August Night III

Neil Diamond - Hot August Night III

Label Universal

Beoordeling 8

Review Begin dit jaar werd bekent dat de Amerikaanse singer songwriter Neil Diamond de ziekte van Parkinson heeft en stopt met optreden. In september 2017 stond de man nog in het Amsterdamse Ziggo Dome de sterren van de hemel spelen. Dat allemaal in het kader van zijn recente album Melody Road uit 2014. Het nieuwste album Hot August Night III is opgenomen in 2012. Het hoort in de serie van zijn live albums dat in 1972 begon met Hot August Night live at the Greek in Los Angeles. De man wist toen 10 maal deze zaal uit te verkopen en in de bloei van zijn succes een fantastisch album op te nemen. Het was de tijd dat Diamond hits scoorde met ‘Beautiful Noise’, ‘Solitary Man’ en ‘I Am …I Said’. Can hebben we nog de crooners ‘Sweet Caroline’, ‘Sung Song Blue’, ‘Red Red Wine’ en een prachtige versie van ‘Girl You’ll Be A Woman Soon’ op dit album staan. Na het live album ‘Love at the Greek’ werd het weer tijd voor een Hot August Night nr. II (1987). ‘Hello Again’, Love on the Rocks en America behoorden tot de nieuwe hits. Nu in 2018 is er deel III dat een resumé kent van de hits die hij schreef, waaronder I’m A Believer’, ‘You Don’t Bring Me Flowers’ aangevuld met ‘We’ en ‘Pretty Amazing Graze’ van zijn latere werk met Rick Rubin. Met Hot August Night III is er een mooi overzicht van Diamond gepresenteerd. De eerste helft van het album hoor je de meester de songs in een storytelling zingen. Soms is dat jammer omdat de vorige albums hier een betere versie van kennen. Het tweede deel (na de pauze) zingt de meester de sterren weer van de hemel en klinkt het allemaal reuze gezellig. Zijn stem is nog steeds bijzonder en vol waardoor hij iedereen kan betoveren. De songs blijven catchy en soms wat gedateerd. Maar net als Abba mogen we zeggen dat Neil Diamond weer mag. Alle bovenstaande songs en meer passeert de revue en op de bijbehorende dvd zien we de man vol passie en energie over het podium gaan. Hierdoor is dit alweer een mooi document!

Te zien in Nederland

Kovacs - Cheap Smell

Kovacs - Cheap Smell

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review Sharon Kovacs is terug met Cheap Smell, de opvolger van haar succesvolle debuutalbum Shades of Black uit 2015, waar ze lovende kritieken voor ontving en maar liefst in 36 landen een hitnotering opleverde. Een tweede album voelt vaak als het moment van de waarheid, vooral als je debuutalbum succesvol is geweest. De verwachtingen zijn hooggespannen, ook bij Sharon Kovacs, niet in de minste plaats ingegeven door het feit dat ze tot één van de grote talenten van de Nederpop is gebombardeerd. Vanuit de muziekscene en “open Mic”-avonden in Eindoven was daar dat succesvolle debuut. Voor deze opvolger riep ze de hulp in van producer Liam Howe (Lana Del Rey, Adèle) die blijkbaar precies de juiste snaar weet te raken en de demonen en ervaringen uit het leven van Sharon muzikaal vorm weet te geven. Het album kent maar liefst vijftien tracks waarvan er een aantal erg persoonlijk en (semi)autobiografisch zijn waardoor ze haar ziel spreekwoordelijk bloot legt. Luister maar eens naar het indringende ‘Mama & Papa’ over de vader die ze nooit heeft gehad en gekend. (Mama, mama, when I was born / Where was daddy and why did he go? Was he no good to you, mama?). Die persoonlijke noot is ook voelbaar op ‘Adickted’, waar ze op een creatieve manier met letters, woorden en klanken speelt en ze het verhaal verteld van een ex-geliefde die ze verliest aan een cocaïneverslaving. Ook zogenaamde “foute” vriendjes komen aan bod. Op het soulvolle en dansbare ‘Black Spider’ en ‘Play Me’ haalt ze herinneringen op en roept haar stem vergelijkingen op met Amy Winehouse.

Te zien in Nederland

Tash Sultana – Flow State

Tash Sultana – Flow State

Label Sony

Beoordeling 8

Review Ze is nog maar 23 jaar en speelt de sterren van de hemel. Ze komt uit Australië, weet Afas Live! In no time 2x uit te verkopen (15 en 16 september) en staat volgend jaar op 6 juli in een wellicht volle Ziggo Dome. We hebben het over het vrouwelijke multitalent Tash Sultana. De jonge vrouw weet inmiddels ruimt 10 instrumenten te bespelen en leeft voor de muziek. De aanstekelijke rocksongs en de onvervalste gitaarsolo’s worden afgewisseld met funky riffs en lekkere soundbeats. Hiermee is het allemaal al gezegd en ieder songs op dit album is weer catchy te noemen. Dan klinkt het weer als Prince met Wendy en Lisa op zang met Santana als gitarist en dan klinkt het weer als een lounge party. Zo gaan ‘Big Smoke’, ‘Cigarettes’ en ‘Murder to the Mind’ in die volgorde voorbij. Alsof ze er iets mee wil zeggen… Het emotionele ‘Mellow Marmalade’ zingt ze alsof haar leven er vanaf hangt. Het is een juweeltje op het album, net als het heerlijk laid back nummer ‘Free Mind’. Het is dat de gitaar hier en daar te veel aanwezig is waardoor de rust in de songs of het totale album wat verstoord wordt. Al is het wel knap en lekker in het gehoor liggend. Een prima opvolger van het debuut ‘Notion’ uit 2016

Te zien in Nederland

Ariana Grande - Sweetener

Ariana Grande - Sweetener

Label Republic Records

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album Sweetener van de pas 25-jarige zangeres Ariana Grande is uit. Van een kindsterretje in de TV serie Victorious is de Amerikaanse inmiddels uitgegroeid tot een popidool. Dieptepunt is natuurlijk de bomaanslag in mei 2017 tijdens een concert van Ariana in Manchester waarbij 22 slachtoffers vielen. Haar reactie in de vorm van het benefietconcert One Love Manchester was sterk, gevoelig maar deze tragedie zal altijd aan haar naam verbonden blijven. Natuurlijk pakt ze ook op dit album zo nu en dan terug naar die treurige gebeurtenis van anderhalf jaar geleden. Sweetener is een album geworden met vijftien moderne, catchy popsongs die doorspekt zijn met R&B invloeden en waar opvallend genoeg niet een echte ballad op terug te vinden is. Dat catchy is niet zo vreemd natuurlijk als de hulp van een Pharell Williams ingeroepen wordt bij het schrijven én produceren van de plaat. Ariana opent met een korte interlude om daarna met ‘Blazed’ los te branden en daarmee hebben we dan ook meteen de eerste samenwerking met Williams te pakken. Vervolgens is daar nog een samenwerking en ook niet met de minste. Nicki Minaj maakt haar opwachting met een onvervalste rap in ‘The Light Is Coming’ waarbij Ariana R&B met rap samensmelt en zich zelf ook waagt aan het rappen op een wat techno aandoende Hip-Hop melodie. Gaandeweg het album wordt nogmaals bevestigd dat Ariana Grande gezegend is met een geweldige stem. Het album zit uiteraard goed in elkaar en neem even de tijd om naar de titelsong ‘Sweetener” te luisteren; Ariana wijkt wat af van de vaste structuur en ze weet dit, mede door de teksten, tot één van de betere nummers te maken. Hiermee bewijst Ariana dan ook dat ze zonder een “featuring” of grote naam naast zich prima R&B-song kan schrijven. Zo gaat het album door met vloeiend klinkende nummers als ‘Everything’ en ‘Succesful’. Overigens is de tekst van ‘Succesful (“Yeah, it feels so good to be so young and have this fun and be successful”) bedoeld in een context dat jonge vrouwen best trots mogen zijn. Ook is daar het krachtige, EDM-achtige ‘Breathin’ dat ook tot een van de betere songs hoort. Natuurlijk kennen we de eerder al vooruitgesnelde en door Max Martin geproduceerde hit ‘No Tears Left To Cry’. Op het laatste deel van het album pakt Ariana nadrukkelijk terug naar midtempo nummers met R&B-invloeden als ‘Goodnight ‘n Go’ en ‘Pete Davidson’. Afsluiter ‘Get Well Soon’ maakt nog duidelijk waartoe ze met haar bloemrijke stem in staat is; vanuit een eenvoudige melodie met Pharrell achter piano en wat “fingernsappin” is het Ariana die de show steelt met om zich heen zwevende harmonieën. Dit nummer is één van de directe verwijzingen naar de aanslag; het nummer duurt 5.22 (22 verwijst naar het aantal slachtoffers) en de laatste 40 seconden is het muisstil… Sweetener is een logische volgende stap in de muziekcarrière van Ariana Grande. Eigentijdse popsongs die vooral doorspekt zijn van R&B-invloede. Duidelijk zijn wel de verschillen tussen de nummers waarbij Pharrell Williams aan meewerkte of het succesduo Marx Martin/Ilya. Waar Martin/Ilya vrijwel garant staan voor dansbare hits, is het Williams die stempel drukt door wat kleinere, frivolere songs. Veel luisterplezier.

The Love Language - Baby Grand

The Love Language - Baby Grand

Label Merge Records

Beoordeling 8

Review Het project rondom Stuart McLamb, The Love Language, is terug met een nieuw album. Met Baby Grand brengt hij uiteraard weer een aantal brake-up songs maar weet hij de luisteraar ook nogal eens te verrassen. Als we de verhalen mogen geloven werd McLamb op vijfjarige leeftijd gegrepen door Michael Jackson’s Thriller (wie niet zou ik zeggen). Op zijn 13e schreef hij al liedjes en op jonge leeftijd richtte hij op school al een bandje op. Gitaarspelen had hij inmiddels geleerd op een oude gitaar van zijn opa en tijdens zijn “twenties” speelde hij in diverse bandjes, zonder erg succesvol te zijn. Nadat zijn vriendin hem verliet werd drank een probleem en verliet hij de muziekscene. Uiteindelijk kroop hij uit het dal, vond een baan en ging toch weer muziek schrijven en het debuut van The Love Languagge werd op een onafhankelijk label uitgebracht. In 2010 en 2013 bracht hij nog twee albums uit en nu is daar Baby Grand. De opener ‘Frames’ is sterk; vanuit een opkomende muur van dissortion ontpopt zich een interessante popsong waar drums, gitaren en synths over elkaar rollen en McLamb vocaal toch overeind weet te blijven. Vervolgens is daar het energieke en ijzersterk ‘New Amsterdam’, een nummer dat ijzersterk is en waar de Amerikaan ook nu weer terugpakt naar vervlogen liefdes (Drank to that same song that died so long ago / Wish I could Forgive Everything. Vervolgens laat McLamb de gevoelige en rustige kant van zich zien; ‘Southern Doldrums’ is een mooie ballad met het geluid van een drone als basis en ook ‘Paraty’ is behoorlijk stripped down. Na dit interessante eerste deel is daar de eerste echte verrassing met het ietwat kunstmatig klinkende ‘Juiceboxx’ dat met de falsetstem een eigenzinnig karakter meekrijgt. Ook ‘Shared Spaces’ voelt als een experiment dat neigt naar de Electro Pop die in de jaren ’80 immens populair was. Ook het tweede deel van het album blijft boeiend. Ondanks dat McLamb ook hier regelmatig terugvalt op de verbroken liefdes (“saw right through your eyes / Oh honey, now that you've gone away / I'm a wreck but I'm finally losing weight”) is ‘Independence Day’ een verrassend sterk nummer. ‘Let Your Hair Down’ is de ballad die misschien wel wat zoet klinkt en het ultieme liefdesliedje zou kunnen zijn met een vette knipoog naar het werk van Brian Wilson. Bij ‘Castle In The Sky’ verrast de Amerikaan ons want vanuit een akoestische setting is daar ineens een heerlijk energiek nummer dat wel wat weg heeft t als een “Classic Rocksong”. De afsluiter, ‘Glassy’, is misschien wel de beste track van het album; laverend op een aangename melodie brengt McLamb ons een combinatie van diverse muziekstijlen, een uiteenlopende combinatie van muziekstijlen zoals West Coast Sound, Folk en een vleugje Country. Baby Grand is eigenlijk wel een vermakelijk album. Mooie rustige en melancholische liefdesliedjes worden afgewisseld met dansbare nummers waar de ronddraaiende Discobal uit de jaren ’80 prima bij past. Tussendoor horen we Folk, Westcoastsound en Country waardoor McLamb eigenlijk steeds wel op de juiste knoppen weet te drukken. Al met al een prima album. Veel luisterplezier.

Kylie Minoge - Golden

Kylie Minoge - Golden

Label BMG

Beoordeling 7,5

Review Via een rol in de Australische soapserie Neighbours sleepte Kylie Minogue, toenmalig misschien nog wel een kindsterretje, een kleine dertig jaar geleden een platencontract binnen. Inmiddels is ze een meer dan gerespecteerde artieste die wereldwijd hits scoorde met nummers als ‘Can’t Get You Out Of My Mind’, ‘The Locomotion’ en ‘I Should Be So Lucky’. Nashville, Tennessee Ze heeft de afgelopen dertig jaar al een meer dan respectabele discografie opgebouwd en de meningen over de artistieke kwaliteit zullen verschillend zijn. Toch heeft de goedlachse Australische alleskunner al een kleine 60 miljoen albums wereldwijd verkocht, wat haar tot één van de meest succesvolle artiesten van Australië maakt. Voor dit nieuw album belandde ze uiteindelijk in Nashville, Tennessee en het is dan ook niet helemaal verwonderlijk dat in het eindresultaat een lekkere “twang” terug te horen is. Zelf zegt ze hierover: “I Did A Lot Of Work On The Album Behore That But Nashville Had A Profound Effect On Me”. Het reguliere album ket een twaalftal nummer en de “deluxe”-uitgave kent nog eens vier extra tracks en Kylie heeft een groot aandeel gehad in de songwriting. “feelgood” pop In Australië zijn inmiddels een drietal singles gelanceerd, de album opener ‘Dancing’ geeft meteen de richting aan die Kylie met dit album in heeft geslagen; een lekker uptempo dansbaar nummer met een flinterdun countryrandje. Overigens heeft de track een ietwat macabere dubbele boodschap als ze zingt : “When I go out, I wanna go out dancing”….. Ook de tweede single ‘Stop Me From Falling’ is zo’n track die lastig uit je hoofd te zetten is als je het een keer hebt gehoofd. Dan is er natuurlijk nog de titeltrack ‘Golden’ waarbij Kylie inderdaad probeert haar “feelgood”-pop met country te laten samensmelten, aangedikt met wat Ennio Morricone’s film “How The West Was Won” toespelingen en elementen. Het resultaat is misschien nét iets te glad. Een vleugje country Zo is het album een aaneenschakeling van soepele, dansbare “feel-good” pop. Derde single ‘Raining Glitter’ is dezelfde stijl als ‘Dancing’ en bij ‘A Lifetime To Repair’ zijn de country-elementen weer duidelijk hoorbaar en is een vergelijking met Madonna’s ‘Music’-album een steekhoudende. Het midtempo ‘Sincerely Yours’ is lekker catchy en zo blijven kleine nuances bepalend voor de variatie. Beste nummer is misschien wel ‘Shelby ‘68’, een haast semi-akoestisch nummer waarbij de toch aanwezige beat ietwat gedempt gemixt is. Overigens is het altijd even wennen als een diva over een auto gaat zingen….. Ze sluit het album af met het rustige ‘Music’s Too Sad Without You’, een duet dat ze zingt met Jack Savoretti en dat qua sfeer vaag doet denken aan de muziek van Lana Del Rey. De vier extra tracks trekken de lijn door waarbij ‘Rollin’ er wel boven uitsteekt en wel een plaatsje had mogen krijgen op het reguliere album. Eindoordeel Sinds 1988 brengt de bijna vijftigjarige popdiva albums uit en is ze tot één van de meest succesvolle artiesten van Australië ooit uitgegroeid. Dit veertiende album is niet verrassend of vernieuwend, maar het maakt nog maar eens duidelijk dat deze rasartiest nog steeds in staat is om een album met prima, catchy popliedjes te schrijven. Of er in het tijdperk van Spotify nog echt hits op staan is echter de vraag. Ze is nog steeds prima van stem en gaat komend jaar weer gewoon op tournee waarbij Nederland vooralsnog niet wordt aangedaan. Veel luisterplezier.

Drake - Scorpion

Drake - Scorpion

Label Young Money/ Cash Money

Beoordeling 7,5

Review De Canadese rapper Drake heeft inmiddels meer hits dan alle rappers op deze aardbol. Hij heeft de meeste streams everrrr. Hij heeft de Virginia Black als eigen whiskey en met zijn recent album Views ontvangt hij een American Music Award, sleept de best Rap/Song Grammy in de wacht, maar moet het afleggen tegen Change the Rapper als het gaat om de Grammy voor het gehele album. De man weet met Boy meets the world een tournee te starten, maar laat zijn publiek volledig in de kou staan en komt gewoon niet opdagen of veel te laat. Met de tekst ‘I am a Golddigger’ opent hij met ‘Survival’ zijn nieuw album Scorpion. Emotieloos danwel Emotionless gaat volledig over deze man zelve. Dat wil nog niet zeggen dat dit soulnummer slecht is. Hoe wel het album muzikaal wat summier start horen we in de volgende songs muzikaal meer invloeden. Dat de zang vooral met digitale hulpstukken geholpen worden om alles goed recht te trekken, geeft het idee dat deze man een constante factor qua rappen en zang kent. Het is een manier die binnen deze stroming meer zien. ‘God’s plan’ is naast een verhaal over zijn eigen goddelijk plan, muzikaal eerder hypnotiserend. Het past bij deze man. Het gaat veel om geld, en hij roept om respect. Een tegenstrijdig beeld als het gaat de rest van het album en zijn gedrag. Hoewel het album een dubbel album is, is een deel als het gaat om het rapgedeelte voldoende, maar wanneer hij meer songs als ‘Summer Games’ of ‘Nice for What’ gaat de attentiewaarde hier omhoog. Wanneer de misplaatste ‘Finesse’, waar buiten de lijnen wat gebrabbeld wordt, of slechte ‘Ratchet Happy Birthday’ is de attentiewaarde snel weer verdwenen. Het zou me dan ook verbazen dat dit album de Grammy credits krijgt, daarvoor had Views meer te bieden. Al begrijp ik dat de echte rapliefhebber hier een prima album in ziet, is het album voor mij erg wisselvallig.

Te zien in Nederland

5 Seconds of Summer - Youngblood

5 Seconds of Summer - Youngblood

Label Capitol rec

Beoordeling 7

Review De Australische popact 5 Seconds of Summer (5SOS) weet met Youngblood hun derde album op de markt te brengen. Een album vol popsongs wat we van hun kunnen verwachten. Inmiddels kent de band zoveel Spotify hits, dat men alleen al met dit album over de 100 miljoen streams gaat. Dan mag je gerust zeggen dat deze band meer dan een pop act is. De band met Luke Hemmings is na hun tournee naar het Amerikaanse Los Angeles verkast. Men heeft met hun tweede album veel getourd, een live album gemaakt en vele eps op de markt gebracht. Nu is Youngblood een spiegeling van waar de band staat. Het klinkt volwassener en Amerikaans gelikt. Het titelstuk is al een wereldwijde hit, maar de band kent meer. De volle sound van Talk Fast is vooral heerlijk swingend te noemen. Al hebben ze met ‘Moving Along’ weer een potentiele hit te pakken. De pop rock met een aanstekelijke meezing teksten passen bij de band en hun gewenste publiek. Maar halverwege valt het album wat in herhaling en is de spanning van de songs er uit. Wellicht dat de band diverse hits te pakken krijgt, maar wanneer men lang mee wil gaan, zou het mooi zijn dat ze andere invalshoeken in deze sound toevoegen. Hierdoor wordt het spannender. Hits genoeg maar het blijft een wat oppervlakkig album.

Te zien in Nederland 5 Nov. Afas Live te Amsterdam

Jessie J. - ROSE

Jessie J. - ROSE

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review De Britse zangeres Jessie J. werd vooral bekend door haar songs die ze schreef voor Miley Cyrus, Rhianna en Justin Timberlake. Als zangeres zong ze in het achtergrond koortje van Cindy Lauper. Maar in UK is ze ook bekend als jurylid van The Voice. De popsongs met een elektro inslag horen we ook weer op haar niuewe solo albums. Albums? Ja,met ROSE weet ze een drieluik te brengen. Een drieluik waar de erotiek centraal staat. Een soort 50 shades of songs. In dit geval staat de ROSE voor Realisation Obsession Seks en Empowerment. Kortom women to the power! Samen met DJ Camper weet ze de opzwepende R& B songs als ‘Oh Lord’ en het ‘Dopamine’ als verleidingsmiddelen te verkopen. Eenmaal gevallen voor de vrouw komen we tot de ‘Real Deal’ of tot de ‘Four Letter Word’ te komen. De songs zijn allen even glad als Janet Jackson haar strak latexpakje. Met Dangerous weet Jessie J. de sound van de Jacksons te doen herleven. Met ‘I Wanna Play With you’ is het duidelijk wie de leidende rol heeft. Dan weet Jessie J. de vrouwen te verleiden dat ook zij de kracht (Empowerment) hebben om de mannen terecht te wijzen en de bovenliggende partij is. De ‘Glory’ is geëvenaard en ze voelt zich als ‘Someone’s Lady’. Uiteindelijk weet ze met ‘I Believe in Love’ tot haar zinnen te komen. Het gehele proces is als een ‘ROSE Challenge’ waarmee ze het vrouwelijk volk graag wil meegeven dat iedere vrouw er mag zijn en dat. Dit is uitgewerkt in 4 albums. Eenmaal alle songs achterelkaar gezet haken we hier muzikaal bij het derde album af. Dan valt het allemaal wat in herhaling. Maar het project is zeker geestig opgezet.

Te zien in Nederland

Vera Jonas Experiment - Tiger Now!

Vera Jonas Experiment - Tiger Now!

Label Launching Gagarin

Beoordeling 7,5

Review Nog niet zo lang geleden zagen we een sprankelende zangeres met glinsterende ogen, donker haar en een grijns van oor tot oor. Nu zien we haar op de foto van haar album dat als re release is uitgebracht. Geblondeerd haar, brutaal en een attitude van Kom Maar Op. Ja het tijgertje is ontwaakt in de Hongaarse zangeres Vera Jonas. Naast haar uiterlijk is ze op de plaat ook krachtiger en brutaler. De zangpartijen van het titelnummer en ‘Ordinary’ mogen er dan ook zijn. Toch blijft ze ook iets van schattigs hebben en lief. Dit horen we weer terug in ‘Find Your Keys’. Een liedje waarbij de al beeldend ziet dat haar vriendje de sleutels weer eens kwijt is en door het huis dendert. Maar Jonas is op zoek naar haarzelf en wil van alle aspecten waarin ze nu verkeert leren. ‘Over and Over Again’ verwijst hiernaar en met een a capella song in haar eigen taal, klinkt ‘Szel Hozott’ als een jonge Suzanne Vega. Deze vergelijking is wel passend voor dit Experiment. Het is aan een kant beeldend lief en mooi, gelijktijdig is het hard duidelijk en van haar afbijtend. Dat geldt zowel in tekst als muzikaal. Haar stem is helder en brengt de luisteraar snel in beweging. Met het nummer van Michelle weet ze op een mooie manier de Beatles cover te betoveren tot een prachtig liedje voor deze tijd. Het is ook niet voor niets dat deze Vera Jonas met dit album prijzen in de wacht sleept en dit jaar diverse malen op Eurosonic Noorderslag te zien was. Of dit genoeg was om haar op de grotere podia te krijgen is nog de vraag. Maar ze heeft de aandacht zeker verdient, dan is het zeker de moeite waard om als Experiment eens dit album te gaan beluisteren.

Te zien in Nederland

Years & Years - Palo Santo

Years & Years - Palo Santo

Label Polydor / Universal

Beoordeling 7,5

Review Wanneer Michael Goldsworthy de keus maakt om van Australie naar Engeland te verhuizen, had hij nog niet het idee dat hij binnen een jaar of twee een succesvolle muzikale carrière had. Samen met Emre Turkmen koos hij voor Olly Alexander om als zanger te fungeren. Years & Years bestaat inmiddels 8 jaar maar dit album is het vervolg van hun debuut album Communion uit 2015. Het album Palo Santo komt na het succes van de hit ‘Meteorite’ dat werd gebruikt voor de soundtrack van de film Bridget Jone’s Baby. De synthpop is op dit album weer catchy te noemen. De single ‘Sanctify’ is de opener van het album en geeft de sfeer van het album weer. Electropop zoals je dat mag verwachten. Hoe poppy het ‘If You’re Over Me’ is, weet het trio met ‘Preacher’ meer spanning in het nummer te brengen. De refreintjes klinken gemakkelijk in het gehoor en zijn snel mee te zingen. De balladepop horen in ‘Lucky Escape’ en is mierzoet te noemen. Dat geldt eigenlijk voor het gehele album, dat over-geproduceerd is. Het is voor een teenagerpop act normaal om dit zo te doen. Wellicht is hier een goede commerciële reden voor, maar een rauw randje had hier en daar wel gemogen. Dan was het Heilige Hout, danwel Palo Santo beter gesneden en duurzamer geweest. Toch kun je best verwachten dat dit bij het komende album wel gebeurd en dat deze act het komende jaar de festivals bestormen.

Te zien in Nederland Years & Years is te zien in Nederland op 25 januari 2019

The Vamps – Night & Day (Day Edition)

The Vamps – Night & Day (Day Edition)

Label Universal

Beoordeling 7,6

Review Wanneer we het nieuwe album van the Vamps openen valt de tienerposter er al spontaan uit. Ja, we hebben het over de populaire Engelse act met de 23 jarige Brad Simpson als frontman. Hij siert al enige jaren met de band de hitlijsten in UK. ‘Can We Dance’, ‘Wild Heart’ en ‘Last Night’ waren 5 jaar geleden al knoepers van hits. Hierdoor is de teenagerband Half mei stond de band in het Amsterdamse Paradiso hun nieuw album Night & Day de Day versie te promoten. De nacht-versie verscheen vorig jaar en met de singels ‘Personal’ en ‘Hair Too Long’ werd er al een voorafje geserveerd voor dit album. Het is een regelrechte popalbum. Als teenagers band zetten ze dit succes voort. En waarom zou je een winning sound en voor 20.000 mensen spelen willen veranderen? De dance van ‘Too Good To Be True’ is weer heerlijk aanstekelijk en ‘Cheap Wine’ of ‘What Your Fathers Says’ passen wel bij het nog huidige tiener publiek die hiervoor gaan. Het is glad geproduceerd en vooral catchy. Iets voor een guilty pleasure voor later. De band past in het rijtje dat vele generaties kent. Voor de jaren 60 had men de Osmonds en jaren 70 The Jacksons. In de jaren 80 waren de New Kids On The Block, de jaren 90 kende vele boybands waaronder Take That, Westlife en Backstreet Boys. Het nieuwe millenium begon met de Jonas Brothers en NSYNC. One Direction domineert vanaf 2010 en wellicht zullen the Vamps dit decennium afsluiten.

Te zien in Nederland

Lykke Li - So Sad So Sexy

Lykke Li - So Sad So Sexy

Label RCA

Beoordeling 8

Review De Zweedse zangeres Lykke Li brak in 2007 door met het nummer ‘Little Bit’. Het werd een hit waardoor haar debuutalbum een jaar later meer aandacht kreeg. Toch is ze pas echt bekend geworden door de cover ‘I Follow Rivers’ van Triggerfinger. So Sad So Sexy is het vierde album en staat weer vol prachtige elektropop. Met rapper Aminé neemt ze het ‘Two Nights’ op. Het is een van de mooie songs van dit album. En werd deels geproduceerd door Skrillex. Voor ieder song zoekt ze een andere producer of mixer. Zo krijgen alle songs een andere klankkleur. Met voormalige Weeknd maatje Calros Montagnese schrijft ze het ‘Better Alone’ en weet vooral voor de muzikale invulling een leger schrijvers in te huren. James Ryan Ho is de producer die een constante factor voor dit album is. De laid back dance van ‘Last Piece’ en ‘Jaguars in the Air’ zijn mooie popsongs en potentiele hits. Door dit album weet ze aan te sluiten bij het rijtje van The Weeknd en Lady Gaga. Of dit nu komt doordat ze vele mensen heeft in laten vliegen of dat deze mensen graag met haar wilde werken. Het album is in ieder geval een prima elektropop-dance album.

Te zien in Nederland

Snow Patrol- Wildness

Snow Patrol- Wildness

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review Het nieuwe album van Snow Patrol begint met de “the First Snow” in een prachtig liedje ‘Life On Earth’. We hebben er zeven jaar op moeten wachten en het resultaat is dan ook meer dan de moeite waard. De Schotse band uit Glasgow heeft zich met dit album helemaal overtroffen. De melodramatisch poprock krijgt in het begin al de ruimte. ‘Don’t Give In’ is wederom een ijzersterk nummer. Men durft afscheid te nemen van de doorlopende drums, maar de staccato in de drums te parallel te laten lopen met de gitaren en uiteindelijk een a capella tussenstuk in het nummer te maken. Het is anders en pakkend. Net als het meer pop georiënteerde ‘Heal Me’ en ‘Empress’. De gitaren krijgen op dit album weer meer de overhand. Afgelopen jaren wist de band meer de elektropop in hun songs te voegen. Dat is nu voor de soloprojecten van zanger Gary Lightbody. Inmiddels weet hij een prima mix van elektro en gitaarpop op dit album neer te zetten. Het is jammer dat we zolang hebben moeten wachten. Het is dan ook prettig om de band te kunnen zien op de grote festivals van deze zomer. De songs ‘Just Say Yes’, ‘Chasing Cars’ en ‘Shut Your Eyes’ zullen optimaal worden meegezongen. Ja, de band kan zich nu gaan meten met Coldplay en U2. Met het pianonummer “What If This All The Love You Ever Get!’ of ‘Soon’ krijgt men de weide met 60.000 mensen wel stil. Met de deluxe versie zijn er 5 akoestische songs aan toegevoegd. Het zijn de mooie popliedjes van het album dat hierbij in een intiemer jasje wordt gestoken. Mooi album!

Te zien in Nederland Pinkpop

Snowapple - Mexico

Snowapple - Mexico

Label Zip Records

Beoordeling 7,5

Review Wanneer het Amsterdamse trio Snowapple hun zomerse klanken in Mexico laten klinken, komt het bericht dat een van de drie zangeressen overhoop naar Nederland terug moet. De tour is geboekt en dan is er even een creatieve oplossing nodig. Ze gaan op zoek naar de Mexicaanse muzikanten die men eerder op een tour hebben ontmoet. Het avontuur mond uit dat er nu een prachtig album op tafel ligt; Mexico. Een album dat heerlijk zomers, met ‘Evil Wizard’ begint. De sfeer van zomerse festivals a la Oerol galmt door de speakers. Dit zal dan ook op het Friesche eiland gebeuren. Met ‘Perscador’ neemt de Mexicaanse band het voortouw om experimenteel een solo stuk in het nummer weven. Lekker loom en onderuit hangend aan de tafel met een glas witte wijn horen de de galmende klanken van ‘Lobos’. De duetten en synchronische zangpartijen hebben ze hier op dit album optimaal gebruikt. Het klinkt prima, al wordt het gegalm soms even wat te veel. Al swingend gaat het trio met de drie Mexicanen de zomerse klanken met ‘Better WHen We’re Older’ hervatten. De songs kennen een kop en een staart in de compositie maar ze zijn ook op punten wat te langdradig. De herhalingen vinden net te veel plaats. Maar overall is het een prettig album met zomerse klanken die je prima kunt op zetten wanneer je mensen op bezoek hebt of dat je de band live gaat bekijken. Het is ook niet vreemd dat dit Amsterdams trio stiekem de wereld verovert.

Te zien in Nederland

Cut Worms - Hollow Ground

Cut Worms - Hollow Ground

Label Jagjaguwar

Beoordeling 7

Review Hollow Ground is het muzikale debuut van de New Yorkse singer/songwriter Max Clarke die eigenlijk een carrière als illustrator ambieerde. Hoe anders kan het lopen in het leven. Wat meteen opvalt, is het aangename geluid van dit album dat vol staat van retro-gitaarpop dat ons mee terug neemt naar vervlogen tijden met artiesten als Everly Brothers, Buddy Holly maar we herkennen ook wel het geluid van The Beatles. Een tiental vederlichte songs die hij zelf schreef en waarbij hij ook zelf een aantal instrumenten bespeeld zoals gitaar, keyboard, lapsteel zijn het resultaat op Hollow Ground. Wat helemaal bijzonder is dat hij zijn zang dubbel opgenomen heeft waardoor het lijkt alsof je naar een duo luistert. Opener ‘How It Can Be’ is meteen typerend voor de sound van het album; een vrolijk klinkende melodie die vorm gegeven wordt door soepele gitaarriffjes en de in twee sporen opgenomen stem van Clarke. Bij nummers als ‘Coward’s Confidence, ‘I Won’t Be Too Long’ worden de vergelijkingen met de Everly Brothers tastbaar terwijl bij een nummer als ‘Don’t Want To Say Good-Bye’, inclusief de aanstekelijke sixties-beat, de gedachten naar The Beach Boys terug gaan. Zo blijf je jezelf afvragen of we hier écht niet naar een LP luisteren uit de jaren ’60, die afgestoft en opgepoetst is. Maar dit is dus niet het geval en we luisteren hier ook niet naar een jukebox. ‘Think I Might Be In Love’ en ‘Hanging Your Pricture Up To Dry’ hebben een lekker klinkende “twang” maar ‘Cash For Gold’ is misschien wel de beste track van het album. Tekstueel wordt het nooit écht serieus dus aan zijn lyrics kan Clarke nog gaan werken. Ook bij de lichtvoetige afsluiter ‘Mad About You’ (“But Wouldn’t It Be Nice To See You / Somewhere Else Beside My Dreams / I’m Mad About You”) blijft de Amerikaan (terecht) vasthouden aan de structuur van de rest van het album. Sixties, DooWop, Sha-la-la, het komt allemaal voorbij op Hollow Ground. Tien goed gedoseerde nummers die heerlijk retro klinken en waarbij het écht moeilijk te geloven is dat we Clarke alleen horen zingen. Het geheel klinkt onbezorgd, lichtvoetig en doet het waarschijnlijk hartstikke goed in het zonnetje. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Kali Uchis - Isolation

Kali Uchis - Isolation

Label Virgin / Universal

Beoordeling 8

Review In maart werd het debuutalbum Isolation van de Colombiaans/Amerikaanse Kali Uchis aangekondigd. Op dit eerste volwaarde album wordt Kali bijgestaan door een scala van gastartiesten maar toch haar eigenzinnigheid te behouden. De inmiddels 23-jarige Kali Uchis ( Karly-Marina Loaiza) verhuisde op haar 12e met haar familie naar Alexandria, Virginia, vlakbij Washington DC. Tijdens haar niet altijd even makkelijk verlopen jeugd leerde ze piano en saxofoon spelen. Gaandeweg schrijft ze haar eigen muziek en neemt mixtapes op waarna ze langzaam ontdekt wordt en gaat samenwerken met namen als Tyler, The Creator. Vervolgens is daar haar EP Por Vida en wordt ze uitgenodigd om als support act tijdens Amerikaanse legs rond te touren met namen als Lana Del Rey Isolation is een album dat bol staat van de R&B, soul met natuurlijk dat vleugje Zuid Amerikaans temparament dat nog steeds in haar DNA opgesloten zit. Dat we volgens de kenners hier niet met een eendagsvlieg te maken hebben blijkt wel uit de vele artiesten die hun medewerking hebben verleend op dit debuutalbum. Namen als Bootsy “King of funk” Collins, Tyler The Creator, Reykon, Thundercat en zelfs Tame Impala’s Kevin Parker. Ze opent met het “bossanova”-achtige ‘Body Language’ dat als intro wordt aangekondigd op Isolation. Na deze sterke opening is het tijd voor het broeierige ‘Miami’ (waarin ze zichzelf als het ware aankondigt (“Kali Uchis, BIA Las cabronsitas, Bienvenidos a Miami”) waarbij ze hulp krijgt van BIA. Vervolgens is daar het vernuftige ‘Just A Stranger’, waar we overigens Steve Lacey horen, waarmee het eerste deel van het album wordt afgesloten dat van een hoog niveau en groot talent getuigt. Ook het tweede deel van het album blijft van hoog niveau en Kali weet moeiteloos variatie aan te brengen in alle tracks die volop soul en R&B ademen. Of we nu naar ‘Flight 22’ luisteren en terug moeten denken aan Amy Winehouse of het lekker dansbare “Your Teeth In My Neck’, het zit allemaal erg goed in elkaar zonder dat je het gevoel krijgt dat het album overgeproduceerd is. Het is nergens té gepolijst en diverse stijlen worden door haar stem moeiteloos met elkaar verweven. Met ‘Nuestra Planeta’ (ft. Reykon) komen waarschijnlijk de Zuid Amerikaanse roots naar boven maar eigenlijk is dit zonnige nummer een niemendalletje en wellicht overbodig op album. Behoudens ‘Tomorrow’, dat geschreven lijkt voor de hitlijsten, zijn verder alle nummers “on the spot”. Luister maar eens naar de single ‘After The Storm’, het ijzersterke ‘Feel Like A Fool’ met blazerssectie en afsluiter ‘Killer’, het nummer dat eigenlijk het hele album samenvat. Ze schreef zo’n beetje alles zelf op dit album of had er een aandeel in. Ondanks een scala aan gastartiesten is het toch háár album, en zijn het háár nummers waar we naar luisteren. Soul, R&B, vaak dansbaar en hier en daar met die Colombiaanse roots dat er voor zorgt dat haar eigenzinnigheid als vanzelf boven komt drijven. Een nieuwe ster aan het popspectrum, zo veel is wel zeker. Wat een heerlijke warme muzikale verrassing dit album. Veel luisterplezier

Blossoms - Cool Like You

Blossoms - Cool Like You

Label Virgin Records

Beoordeling 8

Review Op 19 april stonden ze als support Act van Liam Gallagher in Afas Live en ruim een week geleden was daar de release van het tweede volwaardige album Cool Like You van de Britse band Blossoms. Na een afwezigheid van bijna twee jaar zijn de vijf heren uit Stockton/Manchester terug. De band open dit nieuwe album met het flamboyante en ijzersterke ‘There’s A Reason Why (I Never Returned Your Calls)’ en meteen wordt duidelijk welke richting qua sound de band op wil met dit nieuwe album. De aanstekelijke synthpop/indierock rolt uit de speakers en je kunt niet ontkennen dat het wel érg lekker klinkt; het dynamische van de beginperiode van de Killers, een beetje Arctic Monkeys en een vleugje A-Ha vanwege de synths én de herkenbare stem van Ogden en dat alles in de blender met de sound van het debuutalbum van deze band uit de buurt van Manchester. Resultaat; een album vol met aanstekelijke indierock/pop songs die stuk voor stuk als single uitgebracht kunnen worden. Het album kwam niet zonder (interne) slag of stoot tot stand; Tom Ogden schrijft alles en dat leidt misschien hier en daar tot wat creatieve discussie en verder was het écht de bedoeling om een album te maken vol met songs die het live goed zouden doen. En dat is waarschijnlijk ook wel gelukt want alle elf de songs zijn uptempo, vol met invloeden uit de jaren ’80 en kunnen tijdens een optreden lekker uitgebouwd worden. Neem titelsong ‘Cool Like You’ nu; een uiterst doeltreffende synthesizermelodie, de nodige dynamiek en variatie binnen de titeltrack zorgen ervoor dat je het nummer na slechts één luisterbeurt niet meer uit je hoofd krijgt. ‘I Can’t Stand It’ is waarschijnlijk de beste tracks van dit nieuwe album met een strakke baslijn als basis en natuurlijk is dit ook weer een uptempo nummer. Zo blijft elk nummer van dit nieuwe album refereren aan de jaren ’80 en bij ‘Unfaithful’ zullen de generatiegenoten absoluut Blondie’s ‘Call Me’ herkennen. Zoals al eerder aangegeven zit er tempo in deze plaat. Ballads komen we sowieso al niet tegen en alleen bij een nummer als ‘Stranger Still’ en het “dreampop”-achtige ‘Love Talk’ wordt wat gas teruggenomen. Bij een nummer als ‘Giving Up The Ghost’ worden tijdens het refrein de synths zwaar aangezet. Maar het wordt pas écht interessant als we de “deluxe” versie van dit album luisteren want zie hier; er is een bonus-cd toegevoegd met alle elf songs in een akoestische, “stripped down” versie. En juist hier laat de band horen over een totaal ander geluid te beschikken en worden alle teksten geloofwaardig. Waar bijvoorbeeld ‘I Just Imagined You’ in de reguliere versie misschien iets té bomastisch klinkt daar is de akoestische versie een heerlijk gitaarpop nummer geworden met meerstemmigheid. In een interview van Mpodia gaf frontman Tom Ogden aan dat de elf songs doelbewust op deze wijze zijn opgenomen. Dit was de sound die men zocht en die men als het ware live tijdens een optreden weg kon zetten. Elf eigentijdse songs die eigenlijk stuk voor stuk als single kunnen worden uitgebracht en die er voor zorgen dat het album als één geheel klinkt. Toch is het de extra cd met al die akoestische versies die de band naar een hoger niveau lift. Wellicht voor een volgend album een combinatie. Veel luisterplezier.

RSO – Radio Free America

RSO – Radio Free America

Label BMG

Beoordeling 8,5

Review Wanneer we de letters RSO ontleden dan komen we in dit geval uit op Richie Sambora & Orianthi. Voor veel mensen in de muziekwereld is dit een begrip. Gitarist Richie Sambora was de rechterhand en medeoprichter van Bon Jovi en de Australische gitariste Orianthi kennen we vooral uit de band van Alice Cooper. Maar ze kent ook haar eigen solo carrière die het goed doet in Japan en Australie. Als gitariste werd ze voor de This Is It tour van Michael Jackson ingehuurd. Hoe dat is afgelopen weten we inmiddels. Het geeft aan dat deze gitariste zich prima kan meten met de grote jongens en waarom dan niet een project met Richie Sambora beginnen. Eerst als privé vriendje en dan volgt een muzikale samenwerking al snel. We kunnen wel stellen dat dit allemaal goed lukt! Het album begint met het ‘Making History’ waar ze alvast een voorproefje op de toekomst nemen. Sambora heeft zijn producer Bob Rock (Metallica / Motley Crue) gevraagd om samen de songs door te nemen. En eerlijk gezegd is het gelukt om een mooi gevarieerd poprock album op te nemen. Van de rocksong wat we konden verwachten zijn ‘Rise’ en meer pop georiënteerde ‘Together On The Outside’ de meeste stevige songs. Wanneer Sambora toch nog een momentje van rancune brengt met ‘I Got You Babe’ is er een vette knipoog naar zijn ex Cher gegeven. Het zijn de dingen hij nu net niet op een album moet zetten. Dat is jammer, ondanks een prima rock uitvoering van dit nummer. Opvallend zijn de mooie popsongs ‘Take Me’, ‘Walk With Me’ of het Bon Jovi ballad ‘Forever All The Way’. Kortom het debuut album van RSO is een prachtig melodic poprock album.

Te zien in Nederland

Lisa Stansfield - Deeper

Lisa Stansfield - Deeper

Label Ear Music

Beoordeling 8

Review Geruisloos was daar onlangs het nieuwste album van Lisa Stansfield dat de titel Deeper heeft meegekregen. Iedereen die de ’80-er en ’90-er muziekjaren actief heeft meekregen zal de naam van deze Britse zangeres onmiddellijk herkennen. Ze heeft in april van dit jaar de respectabele leeftijd van 52 jaar bereikt en in 2014 was daar de toch wel verrassende comeback na een pauze die een kleine tien jaar duurde. We kennen Lisa natuurlijk van hits als ‘All Around The World’, ‘Change’ en ‘All Woman’ en nu is daar dus dat nieuwe album Deeper waarop Lisa zichzelf ook nadrukkelijk als songwriter presenteert. Afgelopen maand stond ze in een uitverkochte Melkweg en het album is eigenlijk in Nederland geruisloos gelanceerd. Meest opvallend is de herkenning. Als Lisa de eerste noten van de opener ‘Everything’ zingt is dat eigenlijk wel het gevoel dat overheerst want het lijkt alsof haar stemgeluid niet door de tijd is aangetast. Het uptempo nummer heeft een wat Italo-achtige stijl en is uitermate dansbaar. Vervolgens is daar het soulvolle ‘Twisted’ dat met Motown-elementen overgoten is en door de strijkers en blazers versterkt wordt. Bij de onlangs uitgebrachte single en zomerhit-in-de-dop ‘Billionaire’ blijkt hoe gelukkig Lisa is en van het leven geniet. (“If I had a dollar for every time you said you love me I’d be a billionaire / If I walked a mile for every time you meant the words I’d still be right here”). Op zich is dat weer niet zo vreemd als je wereldwijd meer dan 20 miljoen albums hebt verkocht. Naast al die fijne uptempo songs is er natuurlijk ook aandacht voor wat rustiger werk. ‘Coming Up For Air’ laat haar stem nog meer stralen met een vleugje Latin en bij de piano ballad ‘Hole In My Heart’ laat Lisa nog maar eens horen een prachtige, warme stem te hebben. Het album is wederom geproduceerd door haar creatieve partner Ian Devaney en Mark “Snowboy’ Grove met wie ze al vaker succes boekte. ‘Just Can’t Help Myself’ is misschien wel de meest complexe compositie terwijl je bij de titelsong het gevoel hebt dat Lisa nooit weg is geweest; de baslijn geeft het tempo aan en de stem van Lisa doet de rest. De afsluiter is verrassend genoeg een afsluiter; het soulvolle ‘Ghetto Heaven’ (Common & D’Angelo) is zo’n nummer dat in de categorie “Silky Soul” geplaatst kan worden en waar strijkers en de saxofoon voor dat zwoele en romantische randje zorgen. Iedereen die naar de muziek van Lisa enkele decennia geleden luisterde moet Deeper zeker luisteren; 13 gevarieerde tracks die als een warm bad voelen. Lisa Stansfield heeft qua stemgeluid en bereik helemaal niets aan kwaliteit ingeboet en het klinkt alsof de jaren geen vat op haar krijgen. Deeper is zo’n album dat zorgvuldig en met liefde en passie is gemaakt zonder dat het overgeproduceerd klinkt. Misschien wat sentiment maar voor deze recensent één van de verrassingen van dit jaar. Veel luisterplezier!

Gruppo Sportivo - Great!

Gruppo Sportivo - Great!

Label Redline music

Beoordeling 8,5

Review Eind vorig jaar verscheen er een serie compilatie albums onder de naam The Golden Years of Dutch Pop Music. Gruppo Sportivo was een van de acts die in aanmerking kwam om onder die vlag weer in de schijnwerpers te keren. Terecht, Gruppo Sportivo was eind jaren 70 een toonaangevende popact dat internationaal doorbrak. ‘Back to 78’ met de hits ‘Disco Really Made It’, Tokyo’ en ‘Bleep Bleep Song’ behoort tot een van classic albums van Nederlandse bodem. Daarna ging het morrelen en rommelen. Het boegbeeld van de band Hans VandenBurg verscheen in de videos van Golden Earring en schreef ‘Groovin’ met Herman Brood. De achtergrond zangeressen the Bombita’s verschenen als zangeressen bij Herman Brood en de band verloor het compas. VandenBurg weet niet van stil zitten en blijft muziek maken onder zijn eigen naam en Dierenpark. Eind jaren 80 verscheen er van Gruppo Sportivo het meesterstuk ‘Sucker of the Century’, al is dat uiteindelijk aan velen voorbij gegaan. Na het album Dig It Yourself uit 2015 is er nu weer een album met de volledige bezetting; Great! En dat is het ook! De Bombita’s bijten de spits af met ‘Cockroach’ dat weer heel vertrouwd Sportivo klinkt. De humor en samenzang en swingende sound. Van ‘Chick and Song’, ‘Tub for Two’ of de zadelpijn van ‘Saddle Pain’, hoe Hollandser kun je het nog krijgen. Met de single ‘Normal Song’ wordt het rockend nummer als promosong gekozen, maar het album heeft ontzettend veel meer te bieden. Het album kent al vele heerlijke songs, maar aan het eind staan nog twee juweeltjes ‘Someone Real’ en het prachtige ‘Over The Hill. Het is poppy maar o zo heerlijk in de compositie en vorm. Het album swingt en live kunnen deze songs van Gruppo Sportivo prima gevlochten worden in een setlist met oude songs. Dan gaat we terug back into 78 en heeft ieder weer een heerlijke avond.

Te zien in Nederland

Elvis Presley - The Searcher

Elvis Presley - The Searcher

Label RCA

Beoordeling 7

Review Ieder jaar verschijnt er minstens een box van de King. Elvis Presley is onder veel mensen nog steeds levendig en wordt door deze boxen ook in leven gehouden. Ditmaal gaat het om de soundtrack van de 3 uur documentaire. Deze HBO docu van Thom Zinny kreeg zelfs een Grammy Award. En terecht. Het is een mooi overzicht geworden van de begin periode van Presley. Daar waar de blues en country een tempo omhoog gingen en een swingend sausje kreeg. Dat de man een inspiratiebron is geweest voor veel muzikanten is dan wel duidelijk. Met dit album krijg je een mooi overzicht uit die tijd. Naast de ‘Hound Dog’, ‘Mona Lisa’, een lonely versie van ‘The Lonely Man’, komen de hits ‘Heartbreak Hotel’, ‘Blue Moon’ en een duet met Frank Sinatra, Love Me Tender / Witchcraft op dit album voorbij. De 3cd deluxe uitvoering kent een cd met allerlei duetten. Dit is dan ook het meest interessante van deze box. Elvis met Howling Wolf “Smokestack Lightning’ of ‘Wooden Heart’ met Tom Petty & Heartbreakers. Dat mag al genoeg zijn om deze box aan te schaffen en daarnaast staat er legio verrassende duetten op. Al kennen we de meeste songs ook wel weer, dat maakt het diverse songs toch echt te vaak op de releases voorbijkomen.

Te zien in Nederland

Ozteki - Binary Childhood

Ozteki - Binary Childhood

Label Discophorus

Beoordeling 7,5

Review Een verzameling van letters vormt Otzeki, het project van de neven Mike Sharpe (zang, gitaar) en Joel Roberts (toetsen). Met hun eigen vertaling van elektronische muziek brengen zij nu hun debuutalbum Binary Childhood. Label : Discophorus Hypnotiserend De beide Britten (toevallig ook nog elkaars neven) produceren een gevarieerd palet van elektronische muziek. Zo is daar de sferische opener ‘All The Animals’ die ons qua gevoel in de richting van de muziek van Asgeir doet denken maar tegelijkertijd is daar ‘Pay The Tax’ dat weer duidelijke dance-invloeden kent. Een nummer overigens waarmee de band zich in een wat bredere maatschappelijke discussie mengt. Vooral ‘True Love’ is een nummer dat een bepaalde aantrekkingskracht heeft en waarin Sharpe weer het geloof in de mensheid terugkrijgt. Het ruim acht minuten durende nummer dat op een luie beat leunt, heeft iets hypnotiserends. Falsetachtige stem Zo is dit wel een boeiend debuut waarbij de heren er in slagen om zonder te veel toeters en bellen een gevarieerd album samen te stellen. Halverwege is daar ineens ‘Are Your For Real’, een mooi ingetogen track terwijl bij het lome ‘Sun Is Rising’ een vleugje soul door de elektronica klinkt en waar Sharpe nog maar eens laat horen ook over een falsetachtige stem te beschikken. ‘Angry Fix’ en ‘Already Dead’ zijn meer dan prima tracks terwijl een nummer als ‘Walk On’ zich weer uitermate leent om door DJ’s gebruikt te worden tijdens een set. Eindoordeel Binary Childhood is een knap en verrassend debuut. Het is een soort van organische elektronische muziek die op aanstekelijke ritmes drijft. Soms is de sfeer somber, soms wat donker maar nooit echt uitgelaten. Verder is het stemgeluid van Mike Sharpe ook verrassend en de combinatie van de ietwat hoge stem en de elektronische sound die je als het ware omarmt werkt simpelweg. Een meer dan verrassend debuut en nu is de nieuwsgierigheid al gewekt naar een opvolger. Veel luisterplezier.

Sting & Shaggy – 44/876

Sting & Shaggy – 44/876

Label Interscope

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de Engelse zanger Sting een album uitbrengt dan gaan we er even voor zitten. Het is dan ook een verrassing dat de voormalige Police zanger een album uitbrengt met Shaggy. Shaggy? Die van de 90 hits “It Wasn’t Me”, ‘Boombastic’ en ‘Oh Carolina’.l Nu is het voor Shaggy niet zo vreemd om met anderen een album te maken. Dit heeft hij al eerder met Toni Braxton, Maxi Priest of Ali G gedaan. De heerlijk ontspannen reggaesound weet Shaggy ombrengen tot een aanstekelijk ritme en sfeertje dat het altijd doet denken dat de zon schijnt. Orville Burrell, (Shaggy) weet nu Gordon Sumner (Sting) te strikken voor de ritmes uit Jamaica. Het is ook niet heel verrassend, wanneer je weet dat Sting zijn hits als ‘Every Breath You Take’ op het eiland schreef. Het blijft altijd bijzonder wat er van dat eiland vandaan komt. Door de sfeer, klimaat en natuur brengt dat muzikaal het beste en ontspannende creaties bij de mens boven. Dat geldt ook hier weer. Al leunt Sting met dit album meer op de reggae sound van Shaggy. Het titelstuk is direct aanstekelijk al geeft men in de rap wel veel aan wie er nu gaat zingen. De songs zijn met ‘Don’t Make Me Wait’ en ‘Dreaming in the USA’ wel meer pop georiënteerd dan de poprock van Sting. Al is het vooral de reggea met o.a. ‘Just One Lifetime’ en ‘22nd Street’ de klok slaat. Dat is dan wel lekker voor de zomerse dagen, zoals we die tegenwoordig kennen. Heerlijk album dus. Grappig detail is dat de titel een combinatie is van de telefooncodes van de heren.

Te zien in Nederland

Island – Feels Like Air

Island – Feels Like Air

Label Membran

Beoordeling 8

Review Het kwartet uit London verraste enige jaren geleden met de EP Girl en later het sprankelender A Place Like You. Vanuit dit laatste album zet de band deze werkwijze voort. Het is wederom sprankelend en met de rauwe stem van zanger Rollo Doherty klinkt de indie band als een klok. Mooi gebalanceerde songs als ‘Something Perfect’ en het intiemere ‘Interlude’ doet je even nadenken en dromen over de teksten en het even laten bezinken wat er gezegd wordt. Door dit soort composities wordt het album persoonlijker en komt het dichter bij je te staan. Door de rustmomenten binnen de songs krijgt dit de ruimte, zoals in ‘Horizon’, ‘We Can Go Anywhere’ en ‘Moth’. Het is een heerlijk album en zeker als debuut is dit meer dan een aanrader. De band past in het rijtje van de Engelse indie bands die het tegenwoordig goed doen. De festivals onveilig maken en toch soms zweverig hun gitaargeluid over de velden stort.

Te zien in Nederland 24 april Paradiso te Amsterdam 25 april TivoliVredenburg te Utrecht

Death By Unga Bunga – So Far So Good So

Death By Unga Bunga – So Far So Good So

Label Ja Jansen prod

Beoordeling 7,5

Review De titel van het album van de Noorse band Death By Unga Bunga doet denken aan de Megadeth So Far So Good So What. Met de titel van de band begin je te denken dat het stevige kost is. Niets is minder waar. Het album is vooral pop georiënteerd. Het openingsnummer ‘Haunt Me’ klinkt lekker vlot. De poprock kent een commercieel tintje dat bij het ‘Soldier’ nog meer aanwezig is. Je kunt de band scharen onder de commerciële post punkrock dat doet denken aan Green Day meets Thin Lizzy. Het is een soort van rock dat het goed doet in de Scandnavische landen en hier in Nederland wat aan de kant wordt geschoven. Maar dit weerhoudt het niet dat het leuk is. Het album is qua productie wat matig, maar wanneer er meer geld is, kan men dit in de productie steken, zodat het aansluiting krijgt bij het grote publiek. Inmiddels is dit hun vierde album en mag het festival publiek deze act wel eens met open armen verwelkomen. De songs zijn zeker niet slecht en live zal het een leuke band zijn. Met de tienerrock van ‘So Cool’ en ‘Into The Night’ zijn de songs wat voorspelbaar. Toch is de cd prima om met deze zonnige dagen over de snelweg te cruisen.

Te zien in Nederland

Thirty Seconds to Mars – America

Thirty Seconds to Mars – America

Label Interscope Rec.

Beoordeling 7,5

Review Afgelopen maand stond de Amerikaanse energieke band Thirty Seconds To Mars in Ziggo Dome om hun recente single Walk On Water te promoten. Jared en Shannon Leto brengen nu het vervolg van dit album America uit. Het recente album Love Lust Faith and Dreams is inmiddels al vijf jaar oud. Met dit album weet de band meer het commerciële pad op te gaan. Het klinkt in de lijn van popacts The Script, Train wanneer we de single ‘Dangerous Night’ en ‘Walk on Water’ horen. Het ‘Dawn Will Rise’ en akoestische ‘Remedy’ klinken wel heel zoet. Het past dan ook dat de deluxe versie van het album een akoestische versie van Walk On Water en Dangerous Night bevat. Het past in de lijn waar de band naar toe wil. Dat is de weg naar het succes. Met het America heeft men hierbij een grote stap gezet en is Thirty Seconds To Mars een potentiele hoofdact voor de festivals voor het komend jaar.

Te zien in Nederland

Revamp – Reimagining the songs of Elton

Revamp – Reimagining the songs of Elton

Label Rocket rec/ Universal

Beoordeling 8

Review De meester Elton John heeft als singer-songwriter heel wat prachtige songs op zijn naam staan. De echte naam is Reginald Kenneth Dwight heeft inmiddels honderd miljoenen albums verkocht. Met zijn leeftijd van 70 jaar van afgelopen maand, is het een mooi moment om hem in het zonnetje te zetten. Deze week komen er twee tribute albums op de markt. Restoration en Revamp. Zo is Bernie Taupin als producer aangeschoven bij het country album en zien we dat John zich meer met dit album heeft bezig gehouden. Het is een pop rock album. Hij trapt dit album zelf af met Bennie and the Jets waar Pink de zang voor haar rekening neemt. Coldplay weet met een uiterst intiem ‘We All Fall In Love Sometimes’ een prachtige versie te vertolken. Daar kan Ed Sheeran nog even een puntje aan zuigen, al mag hij zich wagen aan het beroemde ‘Candle in the Wind’. The Killers weten een mooie “Mona Lisa te vertolken en Sam Smith heeft gekozen voor ‘Daniel’ wat op het andere album ontbreekt. Net als het Your Song waar Lady Gaga hier voor tekent. Dan denken we toch weer dat Elton John een goede vertolker is van zijn songs met Taupin. Tot slot komen the Queen of the Stone Age nog langs om een gevoelige snaar te spelen op Goodbye Yello Brick Road. Dit doet men ook met verve. Net als Mumford & Sons, Mary J. Blige en Q-tip hun versie een mooie draai hebben gegeven. Het is dan weer duidelijk dat Elton John en Bernie Taupin een prachtige collectie hebben gemaakt dat langer mee gaat dan hun eigen leven. Deze songs zullen de komende jaren blijven komen en gaan.

Te zien in Nederland

Band of Gold – Where’s the Magic

Band of Gold – Where’s the Magic

Label Ja Jansen prod. PIAS

Beoordeling 8

Review Als inspiratiebron weet Band of Gold de naam te vinden in de jaren 70 songs. Muzikaal sluit deze Noorse band dan ook naadloos aan bij Fleetwood Mac met ‘I Wanna Dance With You Again’ en ‘I Could Spot You At A Hundred Miles’ en Steely Dan met ‘Bring Back’ en ‘Away With You’. Het is het stemgeluid van zangeres Nina Mortvedt dat de sfeer van Fleetwood Mac doet oprakelen. Met de elektrosound van Nikolai Haengsle weet hij prachtige melodieën te maken dat gemakkelijk in het gehoor ligt. Het klinkt dan ook allemaal vertrouwd en niet experimenteel. De David Gates cover ‘Look At Me’ krijgt op deze plaat een mooie vertolking. ‘Where is the Magic’ en ‘Well Who Am I’ krijgen een andere drive dat meer in de poprock sound ligt en zelfs een vleugje Abba in te horen is. Het is vooral het totaalbeeld van het album met je doet. Hierdoor is het een prettig album dat voor de oudere als nieuwere generatie een act is om in de gaten te houden. Met deze opvolger van hun goede debuut uit 2015 weet men het juiste pad naar succes te bewandelen. Nu moet de rest van de wereld nog even overtuigd worden dat dit een prettig album is.

Te zien in Nederland

Restoration – Reimagining the songs of E

Restoration – Reimagining the songs of E

Label MCA Nashville/ Universal

Beoordeling 7,5

Review De meester Elton John heeft als singer-songwriter heel wat prachtige songs op zijn naam staan. De echte naam is Reginald Kenneth Dwight heeft inmiddels honderd miljoenen albums verkocht. Met zijn leeftijd van 70 jaar van afgelopen maand, is het een mooi moment om hem in het zonnetje te zetten. Deze week komen er twee tribute albums op de markt. Restoration en Revamp. Het is niet alleen Elton John die met de eer mag strijken. Bernie Taupin is de medeschrijver van de meeste songs, maar houdt zich liever op de achtergrond. Toch weet hij met dit album de uitnodiging aan te gaan om dit te produceren. “Het is de dat we samen veel countrysongs hebben geschreven. Het is dan ook een voorrecht om aan dit album mee te werken. Zo horen we Maren Morris een prachtige vertolking doen van ‘Mona Lisa and Mad Hatters’ en Don Henley van the Eagles een duet met Vince Gill ‘Sacrifice’ zingen. Miley Cyrus weet op dit album ‘The Bitch is Back’ beter te vertolken dan om dat andere tribute album Revamp. Op dat album vertolkt ze ‘Don’t Let the Sun Go Down On Me’. Maar in het algemeen is dit een Amerikaans country gericht album. Rhonda Vincent en Dolly Parton is al een mooie combinatie en brengen een mooie versie van ‘Please’. Net als the Brothers Osbourne Take Me to The Fire en Rosanne Cash met Emmelou Harris een mooie versie van ‘This Train Don’t Stop There No More’. Met Willy Nelson sluit men het album alf met the Border Song. Hierdoor zijn er diverse generaties die op een countrystijl Elton John en Taupin geëerd hebben.

Te zien in Nederland

Sunflower Bean - 22 in blue

Sunflower Bean - 22 in blue

Label Lucky Numbers rec.

Beoordeling 7

Review Het Amerikaanse trio Sunflower Bean weet met hum dromerige gitaarklanken en de meervoudige gitaren een sfeertje neer te zetten dat doet denken aan Fleetwood Mac. De zang van bassiste Julia Cumming en gitarist Nick Kivlen wisselen zich af waardoor het allemaal afwisselend en gemoedelijk klinkt. Het album begint stevig en swingend met ‘Burn it’ dat als veelbelovend voor dit album opent. Het pakt je dan ook direct. Met de single ‘I Was A Fool’ neemt Comming de zang waar en klinkt het allemaal liever en brozer. Het nummer past beter bij haar dan ‘TwentyTwo’ dat als een middle of the road song doorkabbelt. Gelukkig pakt men het net op tijd op om weer wat meer pit in het album te geven met ‘Puppet Strings’. Deze Joan Jett stamper kan een tent aardig op de kop krijgen wanneer men live speelt. Net als het ‘Human For’ en ‘Sinking Sands’ zit er in het tweede deel wat meer pit in de songs. Het is een goede opvolger van het debuutalbum ‘Human Cermony’. Niet verrassend maar wel lekker in het gehoor liggende indiepop.

Te zien in Nederland 11 april Paradiso te Amsterdam

Kim Wilde – Here Comes The Aliens

Kim Wilde – Here Comes The Aliens

Label Earmusic/ V2

Beoordeling 8

Review Wanneer de naam Kim Wilde valt zijn er vele 40ers die deze naam zeker niet zijn vergeten. In de jaren 80 was ze populair en hingen posters van haar op slaapkamer van de meiden en garages en werkplaatsen van de mannen. Toch heeft ze in de muziekbizz haar genen mee. Haar vader heeft zijn sporen nagelaten en met haar broer produceert en componeert ze haar songs nog steeds. Begin dit jaar deed ze een kleine tour langs de popzalen. Hier werd nogmaals duidelijk dat de Engelse zangeres goed bij stem is, humor heeft en het allemaal al heeft gezien. Hier speelde ze al songs van het nieuwe album en flirte met het songfestival. Dit horen we terug in het nummer ‘Pop Don’t Stop’ dat regelrecht een Eurovisie songfestival song is. Vol van instrumenten, uptempo catchy en aanstekelijk refrein. Op het openingsnummer ‘1969’, ‘Birthday’ en ‘Kandy Krush’ horen we meer de rockende Wilde uit de jaren 80. Terwijl de new wave sound in ‘Stereo Shot’ terug te vinden is. De 80s songs ‘Yours Till The End’ en ‘Addicted to You’ hadden zo op een album van 1989 gekund, zonder dat het nu gedateerd klinkt. Het album is wel wat over-geproduceerd met veel keyboardsvulling, maar in het geheel is het album een afwisseling van pop rock en 80’s beats. Wat we van haar kunnen verwachten wordt ook gegeven. Opvallend is wel dat ze nog goed bij stem is (het mooie ‘Solstice’) en dat ze met haar broer een stevige basis legt om regelmatig terug te keren op 80-90 festivals.

Te zien in Nederland

David Byrne - American Utopia

David Byrne - American Utopia

Label Nonesuch / Warner

Beoordeling 8

Review Bij de naam van David Byrne horen we de mensen onder de dertig zeggen, Wie? En de dertig plussers weten nog iets van; ja, wie was dat ook alweer? Vijftig plussers kunnen de naam snel linken aan Talking Heads en roepen dan snel ‘Slippery People’, ‘Psycho Killer’ of ‘ We Are On the Road to Nowhere’. De man komt uit de periode van punk-new wave, daar waar men experimentele invloed weet te brengen binnen de pop. Het past in de gedachtegang van artiesten waaronder David Bowie en Brian Eno. Met de laatste heeft Byrne ook een klik. Na het stoppen van de Talking Heads gaat Byrne op solopad en komt Eno tegen om albums mee te maken. Met American Utopia zet hij deze samenwerking voort. Toch weet Byrne met het openingsnummer ‘I Dance Like This’ een knipoog te geven aan de sound van het laatste album van Bowie. Het kent dezelfde stijl en soundkleur. Maar het wordt toegankelijker met ‘Gasoline and Dirty Sheets’ en het pop georiënteerde ‘Every Day is A Miracle’. Het filmische ‘Dog’s Mind’ past meer in de sound van Eno. Opvallend is dat dit album een co productie is van de heren al geeft het verhaal op de hoes weer dat het allemaal songs zijn van Eno en dat Byrne hier soms een variatie aan heeft gegeven. Eno weet in mei zijn eigen solo album te brengen, waardoor het interessant wordt of dit een album is dat aansluit op zijn eigen Music for Installations. Byrne weet met dit album zeker een prachtige mix te maken van de oude Talking Heads songs en de overdenkende albums die hij later solo bracht.

Te zien in Nederland

Durand Jones & the Indications – Durand

Durand Jones & the Indications – Durand

Label Dead Oceans

Beoordeling 7,5

Review Het album van Durand Jones staat vol heerlijke soul. Het swingt als old skool soul dat doet denken aan wijde pijpen en veel handclaps. De traditionele soul past prima in het straatje van Charles Bradley, John Legend en diverse vrouwelijke soul acts die tegenwoordig als maar populairder worden. Het openingsnummer Make A Change weet je direct te pakken. Het nummer komt al uit 2016 maar daarmee horen we dat het al tijdloos is. De volle Hammond orgel horen we in de songs terug met luie akkoordschema’s (‘Smile’). Hierover een saxofoon en een laid back drums van ‘Can’t Keep My Cool’. Met wat extra tempo laat Jones de tent swingen met het nummer ‘Groovy Baby’. Daar waar James Brown voor had getekend, is het vooral powerful te noemen. Met de 33 minuten is het album erg kort van stof maar zeker heerlijk qua inhoud! Lekkere soul dat het goed zou doen op de festivals.

Te zien in Nederland 10 mei Paradiso

Calum Scott - Only Human

Calum Scott - Only Human

Label Universal music

Beoordeling 7,5

Review Als ster scoort Scott goed. Hij is de megafavoriet van The Britain’s Got Talent en met de presentatie van de cover ‘Dancing On My Own’ wist hij de harten van velen te veroveren. Het wist de hitlijsten in Nederland zelfs te bereiken en als song op de Paralympics sluiting ceremonie een centraal plekje te vinden. Hiermee werd zijn internationale doorbraak een feit. Met Leona Lewis weet hij in 2018 een hit te scoren met “You Are The Reason’. Het is de voorloper voor het album dat nu uit is. Een album met veel hedendaagse pop en overladen productie van OAK. De songs zijn lekker in het gehoor liggend, maar ik mis de identiteit van de man. Hij kan elk nummer inzingen en hits scoren zonder te weten met wie we te doen hebben. Kortom een ideale songfestival inzending. Alle songs zijn even mooi, glad en hitgevoelig. Van het Ed Sheeran achtige song ‘You Are The Reason’ met prachtig koortje en strijkers. Tot de poposongs van de voormalige single ‘Rhythm Inside’ en het meer bombastische ‘Come Back Home’. Het Only Human titel komt uit het Stop Myself. Hier wordt het wel een beetje discutabel. Het refrein is overgenomen van Human van de jaren 80 pop van Human League. Dit nummer is tevens in Coldplay ‘Viva La Vida’ gebruikt. Een catchy sound dat wel weer. Met de ballad en hit ‘Dancing’ doet deze “overname” het even snel vergeten. En dan wordt het album wat rustiger met ‘Won’t Let You Down’ en ‘Only You’. Als debuut album mag Scott zeker niet ontevreden zijn. De hits zullen wel volgen maar wat hij echt zou willen? Dat zullen we over 2 jaar pas gaan horen.

Te zien in Nederland

De Likt - De Derde

De Likt - De Derde

Label Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De Likt, waar kennen we deze hip hoppers ook alweer van? De Rotterdamse act met Jordy Dijkshoorn kwam in het nieuws door een woordenwisseling dat uit de hand lief. Er werden tikken uitgedeeld en de frontman beland in het ziekenhuis. Hier wil de band niet altijd aan herinnerd worden, maar het incident gaf een boost in hun bekendheid. Nu is er het nieuwe album De Derde. Met teksten die hedendaagse wereld kleur geeft en een reflectie geeft van wat er allemaal in Nederland gebeurd. Zo komt de #Metoo terug in het nummer “Alleen Zij geeft Licht”, of de wereld dat er ‘Bad’ uitziet. Maar de liefde voor de juffrouw Mevr Bajovic is een thema dat door de jaren op allerlei verschillende versies terug komt. De electropop van het drietal uit Rotterdam is iets meer dan de meeste doorsnee hip hop platen. Het geeft extra sjeu met de harmonische vocalen en teksten die voor ieder herkenbaar zijn. ‘Cocaine Cowboy’, ‘Antwerpen’ en ‘Breek je Nek’ met de Staat zijn heerlijke songs. Het gaat niet altijd over hoe slecht de wereld of de maatschappij is of dat het alleen maar over een meisje gaat dat wel of niet voorbij komt. Het gaat om iets meer en uitdagender in tekst en sound. Hierdoor is het album zeker de moeite waard om te beluisteren.

Te zien in Nederland

Imarhan – Temet

Imarhan – Temet

Label City Slang / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Dat er in Algerije goede muziek wordt gemaakt weten we al een lange tijd. De koning van de Rai Khaled wist in de jaren 90 een brug te slaan tussen de Afrikaanse rai- muziek en de westerse pop. Inmiddels is er een nieuwe generatie die de westerse pop en de Afrikaanse pop weet te verenigen. Imarhan weet de opzwepende songs ’Tamuodre’ of het ‘Ehad Wa Dagh’ tot een swingend geheel te maken waar men in de westerse wereld jaloers op zijn. Het is ook niet zo vreemd meer. Inmiddels zijn de werelden een stuk dichter bij elkaar gekomen. De Franse kolonie geeft de artiesten een luchtbrug naar Parijs om hier hun albums te promoten. Met succes en we zijn er meer dan blij mee! Imarhan heeft de funk, dance en rock in diverse songs waaronder ‘Alwa’ en ‘Mahugh‘ verwerkt. Afrikaanse drums met snerpende gitaren of heerlijke funk licks. Herkenbare gitaar lijntjes die herhaaldelijk terug keren. Doordat hij de productie in eigen hand heeft gehouden, weet hij de juiste stijl te benaderen. Hier is hij dan ook meer dan positief in geslaagd.! Verrassend lekker album!

Te zien in Nederland

Lo Moon - LM1

Lo Moon - LM1

Label Columbia rec. Sony

Beoordeling 8

Review Het debuut album van de nieuwe band Lo Moon geeft is net zo astronomisch new wave als de manen van Jupiter. De band rondom de zanger Matt Lowell kent de zoon van Eurithmics gitarist Dave Stuart, Sam in de gelederen. Wanneer Chris Walla (Death Cab for Cutie) en Francois Tetaz (Gotye) achter de knoppen gaan zitten, weten we welk geluid er uit de speakers gaat komen. Het lichte “This Is It” is een mooi begin dat dan naar de verwachting voldoet. Of hier de voormalige assistent productie Matt Lowell achter zit, is mij nog even een vraag. Deze man werkte voorheen met o.a. INXS, Quantas, Cold Chisel, Kate en Midnight Oil en ontving diverse prijzen voor zijn werk. Het album klinkt ook als een jaren 90 plaat in de huidige tijd. Met volle keyboardklanken op “Thorns”, donkere spanning met de lichte zang van “Tried To Make My Own” doet zelfs denken aan de begin periode van Depeche Mode. Met het bijna 7 minuten durende “Loveless” verdwijn je helemaal in de misère van de liefdeloosheid. Al is het muzikaal erg mooi gedaan. Door uitdagende wisselingen in de muziek is het zeker de moeite om te luisteren waard. “My Money” is daar in tegen heel zoet en mainstream. Al is het opzwepend en kent het een drive dat door de herhaling uitdagender wordt. Het is een goed en volwassen album, dat als debuutalbum opvalt. Mooi voor de (elektro) pop liefhebbers!

Te zien in Nederland

Camila Cabello - Camila

Camila Cabello - Camila

Label Syco / Epic Records

Beoordeling 8

Review Uit een boy- of girlband stappen kan je als artiest ver brengen. Denk aan de inmiddels overleden George Michael (Wham), Justin Timberlake (*NSYNC), Ronan Keating (Boyzone) en natuurlijke Robbie Williams (Take That). Met het debuutalbum Camila bewijst Camila Cabello dat ze ook zonder haar spreekwoordelijke “Sisters” van Fifth Harmony kan. Fifth Harmony Tussen 2012 maakte Camila deel uit van de hit machine Fifth Harmony, een “girlband” die tijdens The X-Factor in de VS spontaan ontstond door een aantal vrouwelijke kandidaten tot een meidengroep samen te voegen en waar producer Simon Cowell succes in zag. De inmiddels 22-jarige Amerikaanse met Cubaanse roots liet de afgelopen jaren ons al kennis maken met muzikale uitstapjes met o.a. Shawn Mendes (‘I Know What You Dit Last Summer’) en Machine Gun Kelly, voordat ze eind 2016 besloot om uit Fifth Harmony te stappen. ‘Havana’ was als single al vooruitgesneld en het succes van dit nummer zorgde ervoor dat het inmiddels geschreven materiaal nog wat bijgeschaafd zou worden. Vandaar dat de release van het volledige album wat vertraging opliep. Latin-invloeden Camila trapt af met ‘Never Be The Same’, een aangenaam soepel klinkend midtempo R&B-nummer waaruit nog maar eens blijkt dat Cowell de vocale kwaliteiten van deze Amerikaans/Cubaanse zangeres op waarde ingeschat had. Opvallend is dat ze daarna met ‘All These Years’, een mooi semi-akoestisch nummer, gas terug neemt. We horen wat gitaarriffjes, wat backing vocals maar vooral Camila die de kans krijgt om te excelleren. Overigens pakt ze op dit debuutalbum wel vaker naar deze formule terug en een nummer als ‘Real Friends’ zou ook door Ed Sheeran neergezet kunnen worden. Toch verloochent Camila haar roots niet en met ‘She Loves Control’ is daar één van die tracks die doorspekt zijn met Latin-invloeden; Spaanse gitaren en een lekkere reggaebeat zorgen voor de zomerse sfeer. van Reggaebeat naar ballads Op dit debuutalbum laat Camila Cabello horen dat ze al redelijk allround is; van R&B via Reggaebeat naar mooie pianoballads want met ‘Consequences’ laat ze horen dat ze ook in staat is om een gevoelige, kwetsbare ballad neer te zetten waar ze alleen door piano begeleidt wordt. Niet zo klein en met een iets rijker instrumentarium is daar ‘In The Dark’ en ook het mooie, introverte ‘Something’s Gotta Given’ hoor in dit rijtje rustmomenten thuis. Op het einde van het album schroeft ze het tempo met het dansbare ‘Into It’ en etaleert ze haar stembereik nog maar eens; van falset tot Latin-achtig soulfull. Afsluiter is een radio-edit van de opener ‘Never Be The Same’ waar Camila enkele woorden als “nicotine, heroin and morphine” verving door “nictorin, Russin’ me, touching me”. Of dit ingegeven is vanwege het conservatieve Amerika is niet helemaal duidelijk. Eindoordeel Camila bewijst dat ze het ook zonder Fifth Harmony kan met dit sprankelende debuut en eigenlijk is ze misschien wel een diva in de dop. Ze schreef zelf aan alle nummers mee en kreeg hulp van producers die hun sporen inmiddels verdiend hebben zoals Frank Dukes (o.a. Kendrick Lamar, Usher). Ze weet moeiteloos R&B te combineren met Latin-grooves om vervolgens weer moeiteloos neer te dalen in mooie ballads. Al met al een verrassend compleet debuut waarbij in het bijgevoegde boekje de teksten terug te lezen zijn en wat aardig fotomateriaal. Veel luisterplezier.

UB40 - A Real Labour of Love

UB40 - A Real Labour of Love

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Het verhaal van de Engelse reggae act UB40 loopt tegenwoordig over twee sporen. Een versie van de originele act met Robin Campbell, Jimmy Brown, Earl Falconer en Norman Hassan of de andere versie met de namen Ali Campbell, Astro en Mickey Virtue. Beide acts spelen de hits van hun succesvol album Labour of Love en beide willen laten weten dat ze de enige echte band is. Nu is er een vervolg op dit album. A Real …. wil Ali Campbell en de zijnen even laten weten dat zij originele zanger hebben ipv de neef van. Het album is ook frisser dan de andere band die we onlangs hebben gezien. “Making Love”, “How Could I Leave” en het aanstekelijk nummer “Telephone Love/ Rumous” zijn nummers die tot het betere werk van UB40 mogen worden gerekend. Met een maatschappelijke teksten over rassen en apartheid in “Hard Times” en “International Herb” kijkt men even verder de love-songs die met “Moving Away” en “Ebony Eyes” ook aanwezig zijn. Het tempo is wat hoger waardoor de reggae swing wat beter tot zijn recht komt, maar aan het eind van het album kunnen we toch zeggen dat het doorsnee tempo-variatie er op laag is. Maar een prima album om de lente mee te gaan beginnen.

Te zien in Nederland Pesse

MGMT – LDA (Little Dark Age)

MGMT – LDA (Little Dark Age)

Label Columbia / Sony

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse synthpop van MGMT breekt dit jaar door. Het duo is voortvarend te werk gegaan en de focus is daar waar het moet zijn. Wereldwijd doorbreken. Andrew vanWijngaarden en Ben Goldwasser uit het Middletown, Conneticut weten dan ook een prachtig popalbum te brengen. Wanneer de heren er een punt achter wilde zetten, was het Rick Rubin die hum EP per ongeluk onder de aandacht kreeg. Hij zorgde dat er een vervolg kwam en met een resultaat dat er mag zijn! Daar waar het openingsnummer “She Works Out Too Much” wat een matig begin kent, is het daaropvolgend “Little Dark Age” overtuigend en zeer goed. De heren werpen zich op tot een nieuwe Petshop Boys, maar dan wel met een donker randje. Het “When You Die” is wederom een prachtig nummer dat al begint met “I’m Not that nice” . De single “Me and Michael” is een catchy popliedje dat logischer wijze ook op single past. Al zit het “TSLamp” door de drumbeats beter en uitdagender in elkaar. Daar de songs “James”, “One Thing Left To Try” en “When You Are Small” in dezelfde sound doorgaan, kan het zijn dat de wat zweverig, jankend gitaarsound wat roet in het eten gooit. Overall is het een heerlijk album en blij dat men nu op een plek terecht komt waar men hun creaties ronduit kunnen uiten.

Te zien in Nederland werchter rock (b)

Justin Timberlake - Man Of The Woods

Justin Timberlake - Man Of The Woods

Label Sony

Beoordeling 8

Review De inmiddels tot superster gebombardeerde Justin Timberlake stond afgelopen nacht voor de tweede keer in zijn carrière in de spotlights tijdens de Halftime Show van The Super Bowl, één van ’s-Werelds grootste sportevenementen. In 2004 was daar “Nipplegate” met Janet Jackson en nog steeds weet niemand zeker of het in scene gezet was of niet. Vannacht stond hij er weer en opvallend was dat hij slechts één nummer van zijn nieuwe album speelde, nl. ‘Filthy’. Weerzien met oude bekenden Dat vijfde album zag afgelopen weekend het daglicht. Maar liefst vijftien tracks die met de voor Timberlake bekende producers Pharrell Williams, Chad Hugo, Timbaland en diens rechterhand Danja tot stand kwam. Ruim vier jaar na het indrukwekkende album The 20/20 Experience is daar nu Man Of The Woods en de verwachtingen zijn torenhoog aangezien de laatste jaren namen als Bruno Mars misschien wel de spreekwoordelijke leegte hebben opgevuld. De man die begon als lid van Boyband *NSYNC ontwikkelde zich in de loop der jaren tot superster en scoorde hits als ‘Rock Your Body’, ‘Sexyback’ en natuurlijk de absolute wereldhit ‘Can’t Stop The Feeling’. Alicia Keys & Chris Stapleton De al eerder uitgebrachte single ‘Filthy’ had al duidelijk gemaakt dat Timberlake verder zou gaan op de al eerder ingeslagen weg en dat er wat meer Tech/elektronica toegevoegd zou worden. Toch is Timberlake gewoon nog steeds in staat om aanstekelijke popsongs te schrijven; luister maar eens naar het swingende ‘Midnight Summer Jam’, één van de beste tracks van het album met soepele tempowisselingen en diverse laagjes. Ook de tweede single ‘Supplies’ is ronduit ijzersterk met ook hier weer die R&B-inslag. Titelsong ‘Man Of The Woods’ is een wat rustiger nummer; het is nét geen ballad en gelukkig is daar de stem van Timberlake die dit niet al te sterke nummer naar een wat hoger niveau tilt. Overigens is het album vernoemd naar zijn zoon Silas, wiens naam Man Of The Woods betekent. Ook ‘Morning Light’ is een rustig nummer met een zeer aangenaam zwoel R&B-gehalte waarbij we ook niemand minder dan Alicia Keys horen. En dit nummer is daarentegen wél van een hoog niveau. Naast deze samenwerking is daar natuurlijk ook ‘Say Something’, een lekker catchy nummer waarbij we countryzanger Chris Stapleton horen en wonderbaarlijk werkt de combinatie van beide stemmen! Zoontje Silas Toch is niet alles goud op dit vijfde album van de wereldster. De muzikale bedoeling achter ‘Wave’ is niet helemaal duidelijk en de combinatie van een lichte hip/hop met ska-melodie is op zijn zachtst gezegd wennen. Ook het mierzoete ‘Flannel’ valt wat uit de toon en zou maar zo maar als lullaby kunnen gaan dienen. Daarentegen is ‘Higher Higher’ wel weer van een hoog niveau met een meer dan aangenaam soulgehalte en het heerlijk dansbare ‘Montana’ (incl. gitaarriff á la Chic) en ‘Breeze Off The Pond’ doen het gevoel van de discopop herleven. Afsluiter ‘Young Man’ is op zich ook weer een prima midtempo nummer met soepele R&B-invloeden waarin JT zijn zoontje alvast wat levenslessen wil bijbrengen (“I said, young man, if you wanna make God smile / Make plans, you've got to be ready”). Het feit dat we wat gebrabbel van zijn zoontje horen en ook nog wat zinnetjes van zijn echtgenote Jessica Biel zijn misschien wat over de top. Eindoordeel Justin Timberlake heeft toch wat verwarring gezaaid met de vooruitgesnelde singles ‘Filthy’ en ‘Supplies; het hele album geeft een doorkijkje naar wat Timberlake anno 2018 verstaat onder hedendaagse popmuziek. Resultaat is een ruime verzameling tracks die de veelzijdigheid van deze alleskunner aantonen. Of iedereen alles even mooi vindt valt te bezien want hij raast door een heel muzikaal popspectrum. Zie hier ook de metafoor met de albumcover waaruit moet blijken dat hij diverse (muzikale) gedaantes kan aannemen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Kyle Craft – Full Circle Nightmare

Kyle Craft – Full Circle Nightmare

Label Subpop

Beoordeling 8

Review Wanneer je opgevoed bent met het gedachtegoed van de Baptisten kerk, de zangpartijen en dan plotseling David Bowie ontdekt, gaat er een wereld voor je open. De combinatie van zang en popmuziek inspireerde Craft om een eigen band te beginnen. Na het debuutalbum uit 2016 is Kyle nu terug met een nieuw album vol heerlijke rock en roll pop. Aangevoerd door een piano. Maar opvallend is de vol overgave van de zangpartijen en songs die zijn opgenomen. “Heart Break Junky”, “The Rager” of het openingsnummer “Fever Dream Girl” zijn song die je direct pakt. Het grijpt je om de songs keer op keer te beluisteren en het laat je niet meer los. Of het aanstekelijke “Belmont” swingt en rockt als een tierelier, wat wordt gevolgd door een potentiele hit “Slick & Delta”. Door de afwisseling en de enorme overgave in de songs is het album in zijn totaliteit fris en stuwend te noemen. Het is dan ook een verrassend lekker album dat best tot een van de ontdekkingen voor 2018 mag worden gerekend.

Te zien in Nederland

VanWijk – An Average Woman

VanWijk – An Average Woman

Label Maiden Name rec

Beoordeling 7

Review De Amsterdamse zangeres en songwriter VanWijck weet haar Nieuw Zeelandse roots in de songs te verwerken. Haar sound kun je vergelijken met dat van Fiona Apple en Damien Rice. Mooi, klein en met een prachtige stem. Het album An Average Woman werd in de Melkweg geintroduceert met haar video van kuntstenaar Koen Hauser. Maar zelf kan VanWijk ook prima zich presenteren. “My Sweetheart” is zo zacht en subtiel dat je er vanzelf stil van wordt. Het meer politiek getinte “Europa Escapes” begint met stevig gitaarwerk waardoor het nummer spannend wordt. Met haar schorre stem en storytelling zang doet het denken aan Tanita Tikaram. Aan het einde zijn de songs “Sultan Square” en “Whole Again” even mooi maar na vele songs valt het wat in herhaling. Door het album in de shuffle stand te zetten, zijn deze zong prachtig terwijl de reguliere afdraai wijze van de cd deze songs wellicht worden overgeslagen. In het totaal van het album mag er hier en daar wel wat extra tempowisselingen worden opgebracht.

Te zien in Nederland

Fleetwood Mack – Fleetwood Mac re-issue

Fleetwood Mack – Fleetwood Mac re-issue

Label Warner

Beoordeling 7,5

Review De re- re-issue van het tiende album van Fleetwood Mac kent vooral een meerwaarde in de aanvullende live cds van deze box. Naast deze live bonus is er een disc toegevoegd met demo takes en enkele live versies. Maar het geheel is en blijft het tiende album dat het begin van een nieuw tijdperk voor Fleetwood Mac betekende. Na dat gitarist Bob Welch het voor gezien hield en een supertrio act Paris opricht, gaat de band samen met producer Keith Olsen op zoek naar een nieuwe gitarist. Lindsey Buckingham had met Stevie Nicks een prachtig album gemaakt en zij sloten uiteindelijk aan om Welch te vervangen. Opvallend was dat ze direct ook aandeel hadden in de songwriting waardoor de band qua style verschoof van blues naar de poprock sound. Maar de intieme songs van Nicks hadden een extra meerwaarde “Rhiannon” en “Landslide” zijn juweeltjes die tot de dag van vandaag nog veel wordt beluisterd. De band staat vooral bekend om hun eigen openheid en sfeer in de songs. “Warm Ways”, “Over My Head” en “Sugar Daddy” zijn de mooie voorlopers van de intriges binnen de band die we later op Rumours terug horen hoe de affaires allemaal in een ander daglicht kwamen te staan. Het is daarom ook een mooi album waar het legendarische Rumours bij aansluit. De reissue geeft iets meer dan het origineel. Het geeft de opmaat van de songs door de demo’s en vooral het plezier weer van de live opnamen. Als het even kan zou je dan deze grote box kunnen aanschaffen. De deluxe versie kent het origineel en de outtakes met enkele live songs.

Te zien in Nederland

Borns – Blue Madonna

Borns – Blue Madonna

Label interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review Met Lana del Ray als special guest weet zich Borns haar tweede album Blue Madonna in te picture te spelen. Het is de Amerikaanse zanger Garret Borns die achter deze naam schuil gaat. Als leider van de gender-beweging weet hij met de androgyne vocalen en uiterlijk een brug te slaan tussen de mannen en vrouwen. Na het debuut album “Dopamine” uit 2015 met de hit “Electric Love” is het nu tijd voor de Blue Madonna. Ook hier vinden we de knipoog naar de gender beweging. Daar waar hij de indruk wekt om als vrouw op de cover te staan en in de clip weer mannelijk te gedragen. Maar het gaat om het album waar hij met zijn stem de verwarring kan brengen dat het hier om een zangeres gaat. Na de singles en hits “Sweet Dreams”, “Faded Heart” en “I Dont Want It Back” is het nu tijd voor “God save Our Young Blood” om als hit te introduceren. Het is allemaal clean en glad geproduceerde popsongs die de hits op youtube moeten scoren. Het past wellicht in deze hit tijd, al ziet het er uit als een marketing ding. De sound is eenzijdig waardoor het album halverwege mijn aandacht verliest.

Te zien in Nederland

2017

Gwen Stefani - You Make Me Feel Like Ch

Gwen Stefani - You Make Me Feel Like Ch

Label Interscope / Universal

Beoordeling 7,5

Review De voormalige No Doubt zangeres Gwen Stefani is inmiddels beroemd geworden door alle activiteiten die ze naast haar zangcarriere is gestart. Toch weet ze zicht regelmatig in de picture te spelen als zangeres terwijl ze het afgelopen jaar haar album “This is What The Truth Feels Like” de eerste sinds 10 jaar uitbracht. Na de realisatieperiode van scheiden en opvoeden is het tijd voor een kerstalbum. Het doet al wat kitscherig aan door de cover. Een Marilyn Monroe look, rode achtergrond met allerlei sterretjes en een mistletoe . Het album kent vooral een commerciele kerstgedachte. De “Jingle Bells”, “White Christmas”, “Let It Snow” en “Silent Night” wordt op dit album aangevuld met de moderne kerstclassic “Last Christmas” en “Santa Baby”. Toch waagt Stefani ook aan het schrijven van kerstsongs en dat is dan ook wel geslaagd in de wat populaire gedacht. “Under The Christmas Lights“, “Christmas Eve” en “When I Was A Little Girl” zijn niet slechte songs, maar erg lang in het kerstgeheugen zal dit niet blijven. In zijn totaal is het een prima album dat je gerust kunt opzetten met de kerstdagen.

Te zien in Nederland

Eminem – Revival

Eminem – Revival

Label Interschope

Beoordeling 8

Review Als Slim Shady heeft Eminem een passende bijnaam. In de schaduw weet hij plotseling naar voren te komen en wereld songs te maken en menig artiest wil dan ook met hem werken. Maar inmiddels is het alweer 4 jaar geleden dat Eminem een album onder zijn naam op de markt bracht. Nu net voor kerst weet hij met een wederom maatschappelijk kritisch album te komen. Het album begin met een stichtelijk woordje van de man als duet met Beyonce “Walk On Water” waarna het “Believe” volgt. Het begint dan ook te lijken op een album vol hoop en kracht voor het leven. De hiphop is weer van grote kwaliteit. Zeker wanneer je Dr. Dre, Skylar Gray en Rick Rubin samen kritisch naar het geheel laat luisteren en de benodigde aanpassingen laat doen. Gray doet zelf nog even mee op het “Tragic Endings” terwijl de Alicia Keys met “Like Home” en Pink in “Need Me” de rapper ondersteund met melodieuze lijnen die vooral catchy te noemen zijn. De Dr. Dre producties zijn ook wat steviger en Ed Sheeran zou zijn gast optreden graag op zijn eigen album willen zien. Het is een verrassende combinatie dat erg goed uitpakt met “River”. Dat “I Love Rock and Roll” (Arrows) versie van Joan Jett in “Remind Me” zo ontzettend aanwezig is is wel een beetje gemakkelijk een nummer overnemen. Maar in het geheel past het wel en is het album meer dan een alleen hiphop album, maar een met grote muzikale diversiteit.

Te zien in Nederland

Neil Young – The Visitor

Neil Young – The Visitor

Label Reprise / Warner

Beoordeling 8,5

Review Neil Young weet als een ras muzikant van geen ophouden. De man is inmiddels ver in de 70 en heeft nu met de zonen van Willy Nelson het zoveelste album uitgebracht. The Promise of the Real met Lukas en Micah Nelson is inmiddels zijn vaste begeleidingsband geworden. Niet dat ze deel uitmaken van het componeren van de songs, maar het als alternatief van de beroemde Crazy Horse, klinkt dit weer fris en energierijk. Het album mag best worden betiteld als een van de betere Neil Young albums. Het is gevarieerder dan zijn The Monsanto Years waar The Promise of the Real ook Neil Young begeleid. Hoewel nieuwe bands toch 2 -3 jaar er over doen om een nieuw album op de markt te brengen, weet Young ieder jaar er een nieuwe te produceren. Dit jaar zijn er zelfs twee. De Hitchiker, dat tientallen jaren op de plank lag, werd dit jaar al eerder uitgebracht. Met The Visitor gaat Young er stevig tegenaan. De wat vierkante songs “Already Great” en “Fly By Night Deal” rocken als vanaouds. Maar ook de heldere akoestische singer songwritersongs waaronder “Almost Always” en “Change of Heart” karakteriseert Neil Young. Het “Carnival” valt op in zijn herkenbaar ritme en aanstekelijke tune dat zo een gitaarlikje van Santana had kunnen zijn. Kortom op de valreep van dit jaar een mooi album erbij!

Te zien in Nederland

Octave Lissner - Wallflower

Octave Lissner - Wallflower

Label 1K rec.

Beoordeling 8

Review De Franse muzikant Octave Lissner is van oorsprong een violist maar weet inmiddels een heerlijke popplaat in elkaar te brouwen. Inmiddels is hij 24 jaar en multi-instrumentalist. Met Wildflower zet hij de bloemen buiten en wordt het vanzelf een vrolijke dag. Vanaf het begin van het album weet Lissner je te pakken met het gelijknamige titelstuk. Het klinkt fris en catchy. Met “Hate To Love You” en “On Times” fluit je de nummers na een keer al bijna mee. Het is een kunst om dit als debuut te brengen. Dan is de voorgaande EP even niet meegerekend. De afwisseling van soulpop met een vleugje blues van “Corners”, “Little Mary” of “Waves of Time” doen denken aan Otis Redding meets John Mayer. Zeker een mooi album en een goede reden om het concert van dit jaar uit te stellen naar 2018.

Te zien in Nederland 18 februari Paradiso te Amsterdam

U2 - Songs of Experience

U2 - Songs of Experience

Label Island / Universal

Beoordeling 8

Review Het is een moeizame periode geweest voor de Ierse rockact U2. Het recente album Songs of Innocence werd niet altijd even goed ontvangen, terwijl de maatschappij hen al eerder naar huis had gestuurd voor een beter product. Gelukkig kwam het jubileum van hun klassieke album Joshua Tree. Met een prachtige tour, gaf dit weer de inspiratie voor een nieuw album Songs of Experience. Het album kent maar liefst 17 nieuwe songs die een weergave geeft van hun carrière. Met de eerste songs “Lights of Home”, “You’re the Best Thing About Me” en “Love Is All We Have Left” komt het oude U2 sound weer naar voren. De cleane gitaarlicks en met een samenzang / koortje weet men pakkende refreintjes te geven. Wanneer de songs richting de periode van de albums Unforgettable Fire Joshua Tree en Rattle & Hum en Achtung Baby gaan, worden de songs en vooral de gitaren snerpender “American Soul”, “Red Flag Day” en het meer pop nummer “Summer of Love”. “The Showman”, The Little Things” of Landlady Passen meer in de periode van Zooropa, All That you Can Leave Behind en de How To Dismantal periode. Waarbij de band uiteindlijk afsluit met de dance song “You’re the Best Thing About Me” wat door de dj Kygo is gereproduceerd. Het album is een van de betere albums sinds jaren dat deze mega act heeft afgeleverd. Met een hoes van het jongetje dat is gegroeid vanaf de covers van de albums Boy, War etc. is hij nu in het stadium om samen te gaan met een meisje. The Experience wordt hier dan weer mooi in beeld gebracht. Dat is toch wel weer de kracht van de heren van U2. Muziek is niet alleen een akkoordenschema, maar tekstueel en visueel van een album hoort hier zeker bij. Mooi gedaan!

Te zien in Nederland

Elvis Presley – Christmas

Elvis Presley – Christmas

Label RCA/ Sony

Beoordeling 7

Review De afgelopen jaren is het Royal Philharmonic Orchestra druk doende om de tapes van Elvis nog eens door te nemen. Ditmaal wordt het een kerst album dat onder handen wordt genomen. Dat Elvis nog steeds bij velen populair is, is wel te begrijpen. Het kerstalbum van Elvis was al een oude klassieker als het gaat om kerstalbums. De songs zijn goed gezongen en passen in de donkere dagen van december. Alle bekende kerstsongs zijn meegenomen en serieus opgenomen. Geen gekheid maar strak op de toon horen we “Santa Claus is Back in Town”, “White Christmas” en “Here Comes Santa Claus”. Met het orkest is het nog bombastischer. Merry “Christmas Baby”, “Silver Bells” en het “Winter Wonderland” klinken nog beter dan voorheen. Natuurlijk mogen “I’ll Be Home for Christmas”, “The First Noel” en “Silent Night” in dit verhaal niet ontbreken. Is het nieuw en waardevol?? Ach het is meer een kwestie van meer van het zelfde. Natuurlijk heeft Elvis al een prachtig kerst album gemaakt en dat is nu dubbel en dwars opgepoetst. Maar een prima album voor de kerstdagen!

Te zien in Nederland

Paloma Faith – The Architect

Paloma Faith – The Architect

Label RCA / Sony

Beoordeling 8

Review De Britse zangeres en actrice Paloma Faith Blomfield weet haarzelf in de picture te plaatsen door haar excentrieke stijl van kleding. Het is bijna tien jaar geleden dat ze haar debuutalbum uitbracht. Een album vol hits waaronder “New York” en “Stone Cold Sober”. Met The Architect weet de jurylid van the Voice weer een pracht album te brengen. Het is een album waar pop meets jazz van de jaren 50. Met een introductie van Samuel L. Jackson is het nummer “The Architect” vanaf het begin spannend en weet ze je met dit album direct al te pakken. De onschuld is in “Guilty” ver te zoeken en refereert aan haar verleden. Het disco gerelateerde “Kings and Queens” en de single “Crybabe” waarmee ze de wereld veroverd. Catchy en glad, maar zeker niet het beste van het album. Het doet wat denken aan de cheesy sound van Kylie. Met John Legend weet ze een klef nummer “I’ll Be Gentle” te maken. Het doet beide partijen niet tot hun recht komen. Met “Surrender”, “Warrior” (geschreven door SIA) en het swingende “Til I m Done” weet ze zich weer te vinden. Hoewel het allemaal glad geproduceerd is pakken deze songs me wel. Faith weet met The Architect een vet commercieel album te brengen en de deluxe versie kent zelfs 4 extra songs. Dan is het zeker de moeite waard om deze versie te pakken.

Te zien in Nederland

Vreemde KostGangers – Nachtwerk

Vreemde KostGangers – Nachtwerk

Label Universal

Beoordeling 8,5

Review Wanneer je met een creatief project start en hier lol en genoegen van hebt, dan wordt een project al snel kunstwerk. Wanneer dit project 3 jaar geleden werd gestart met het schrijven van de songs was het idee om dit eerst live te laten horen voordat het uitgebracht kon worden. Een soort testcase. Onder de naam Vreemde KostGangers gingen Vrienten, Kooymans en de Groot op pad. Drie iconische muzikanten van Nederlandse bodem. Het idee werd al een succes voordat men voor het eerst het podium op ging. Iedereen omarmde het zodat er een volledige tour werd gepland. Na de tour verscheen het debuutalbum. OP de terugweg van iedere show sprak men over het succes. Dit inspireerde. De nachtelijke ritten werden de inspiratiebron voor Boudewijn de Groot om de teksten van de plank te halen en wat te bewerken. Hennie Vrienten en George Kooymans zitten achter in de bus dat bereden wordt door de Groot. Met gitaar in hand begeleiden de heren de chauffeur die de teksten luidkeels door de bus schalt. Zo wordt het een jaar vol nachtwerk met nieuwe songs. Enkele songs worden al getest op het podium en aan het einde van de tour ligt er een tweede album. Een album bevat met maar liefst 16 nummers vol prachtige verhalen over de liefde “Een Eenzaam Avontuur”, de verloren liefdes “Schrijven” en het gemiste liefdes ‘De Afgesproken Plek”. Met prachtige woordspelingen en andere kijk op de Nederlandse taal met “Half Leeg = Half Vol” of directe taal van “Ik Heb Hekel Aan De Blues”, het zit er allemaal in. Muzikaal is het een heerlijke mix van wat de heren doen bij hun reguliere acts Een mix van Doe Maar, Golden Earring en de singer-songwriterssongs van Boudewijn de Groot. En zeker een kadootje voor de decembermaandfeesten.

Te zien in Nederland in diverse theaters in 2018

Maroon 5 - Red Pill Blues

Maroon 5 - Red Pill Blues

Label interscope

Beoordeling 8

Review Na een afwezigheid van ruim drie jaar is Maroon 5 terug met een nieuw album én met een nieuw gezicht in de band, de multi-instrumentalist Sam Farrar. Red Pill Blues, met een regelrechte verwijzing naar de pil die Neo in de film de The Matrix moet nemen, is het zesde album van deze succesformatie uit Los Angeles. We kennen allemaal het verhaal van Maroon 5, de band uit Los Angeles. In 2002 was daar ineens het album Songs About Jane met hits als ‘This Love’ en ‘She Will Be Loved’. De lekkere rockachtige sound met de wat hoge, iele stem van frontman Adam Levine bracht de band wereldwijd succes. Daarna was alles wat de band uitbracht succesvol en herkennen we hits als ‘Misery’, ‘Daylight’ en ‘Moves Like Jagger’. Het laatste album echter, V, werd al gezien als een kleine muzikale koerswijziging en werd minder enthousiast ontvangen. Na V volgde een intensieve tour en had de band tijd (3 jaar) nodig om nieuw materiaal te schrijven. Vorig jaar werden al twee singles gereleased (‘Don’t Wanna Know’ en ‘Cold’) maar nu is er dat volwaardige album Red Pill Blues waar toch wel naar uitgekeken werd. De band laat horen een iets andere richting te hebben gekozen waarbij het nog steeds wel de eigen identiteit weet vast te houden. Bij de lancering van de hitsingle ‘What Lovers Do’ feat. SZA wordt dat meteen duidelijk. Iets meer elektronica, soul en R&B zijn de ingrediënten die zorgen voor een meer dan catchy, dansbaar nummer. De samenwerking met SZA is er overigens één van velen want op Red Pill Blues komen we meer andere artiesten tegen. Op maar liefst zes van de vijftien tracks horen we gastoptredens, een ongekend aantal op Maroon 5 albums. Zo horen we Julia Michaels op ‘Help Me Out’, een nummer waarbij frontman Adam Levine misschien nét één noot te hoog zit. Verder is daar het stemmige en ietwat rustige ‘Whiskey’ waar rapper A$AP Rocky een bijdrage levert en verder was natuurlijk het swingende ‘Don’t Wanna Know’ met Kendrick Lamar al vooruitgesneld.

Te zien in Nederland

Madness – Full House

Madness – Full House

Label BMG

Beoordeling 8

Review De Engelse Skaband Madness staat voor een periode dat eind jaren 80 tot een nieuwe stroming leidde. De band was met the Selecter en The Specials de feestnummers van deze stroming. Toch zat hier weldegelijk een maatschappelijk protest in verwerkt. De werkeloosheid vierde toen hoogtij en naast UB 40 kwamen deze acts naar voren. Ook Madness weet met de reggae verbastering tot een swingend geheel te maken. Het debuutalbum is legendarisch geworden door het intro. De vertelling tot het “One Step Beyond” wordt nog steeds gebruikt als opener voor de band. Daarna volgt een heerlijk ska moment dat een veld van 60.000 mensen totaal tot gekte brengt. Live is het dan ook een must om hen ooit te hebben gezien. Maar de hits “My Girl”, “Nightboat To Cairo” en het befaamde “Baggy Trousers” zijn regelrechte klassiekers te noemen. De begin jaren 80 werd gedomineerd met deze sound en de nasleep van de Punk met o.a. The Police en The Clash. Bob Marley deed zijn deel in het zakje, maar de fun kwam uit het Engelse Camden. “Cardiac Arrest”, “House of Fun” en nu nog steeds populaire reclamesong is “Our House”. Met dit album wordt deze periode op de eerste cd behandeld. Het tweede deel bestaat vooral uit de reunie periode van 1999 tot 2017. “Drip Fed Fred” uit 1999 met Ian Dury is een mooie herdenking aan de man. Tien jaar later wordt het album The Liberty of Norton Folgate met “Dust Devil” en “Sugar and Spice” uitgebracht Een goede plaat, maar niet passend in de tijd. Al snel verschijnen er de live en verzamelalbums. In 2012 weet de band met het album “Oui, Oui, Si, Si, Ja, Ja” weer een prima album te brengen. Echte hits scoort de band niet meer, al is de verkoop van het album in UK prima geslaagd. Met “La Luna” en “Misery” speelt de band zich weer in de spotlights. Toch volgen er meer verzamelalbums met hetzelfde. Tot het album dat vorig jaar verscheen. “Can’t Touch Us Now” is weer een erg goed album met “Mr Apples” en “Another Version of Me”. Al deze songs zijn nu terug te vinden op dit album. Hierdoor is het een volledig en goed verzamelalbum. Een kadootje voor onder de boom of bij de kachel!

Te zien in Nederland

Marco Borsato - Thuis

Marco Borsato - Thuis

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Het nieuwe album van Marco Borsato is er weer een in de reeks van… John Ewbank weet met zijn composities weer prachtige afwisseling te brengen. Zijn sellingpoint van de anti-climax binnen de songs naar heftige power binnen een nummer. De beeldende teksten zijn daarnaast een van de ingrediënten die Borsato tot een van de populaire zangers van Nederland maakt. Na het album Evenwicht is het nu tijd voor Thuis. Een album met 10 nummer die het allemaal weer goed doen bij de fans (lees vrouwen). Het nummer “Alsof Je Vliegt” klinkt als een ander bekend nummer en de single “Thuis” past in het lijstje van eerdere songs die dezelfde ingrediënten kent. Het is dan ook een album dat volledig past in de serie van “niets veranderen” en de koper krijgt wat ie wil. Maar het past ook prima bij Borsato. Zijn stem past in de composities van Ewbank als Boudewijn de Groot als zanger van Lennart Nijgh songs. Hier is dan ook niets mis mee. Zijn stemtoon is bijna gelijk aan dat van Matt Simon, die op zijn beurt het lekker uptempo nummer “18 jaar” levert. Voor het nummer “Vrienden” is Paskal Jakobsen van Blof ingehuurd. Het zijn de nummer die ook afwijken van de rest. Het geeft even een andere sound en tekst klank in de nummers, wat in mijn ogen een aanwinst is binnen dit album. Het mag voor dan ook best dat Borsato een album maakt met Ewbank die alleen de songs mag maken met een ander. Dat brengt verrassend goede songs. Anders wordt het toch wel wat voorspelbaar, en in die hoek is Borsato al te vinden.

Te zien in Nederland diverse theaters in Nederland

Taylor Swift - Reputatio

Taylor Swift - Reputatio

Label Big Machine rec. Universal

Beoordeling 8

Review Het tieneridool Taylor Swift debuteerde met haar album op haar 16de . Inmiddels is ze na 11 jaar 6 albums, 3 films en vele Awards verder. Ze is van de country pop langzaam doorgeschoven naar de elektropop waar Reputation vol van staat. Kortom ze gaat met de tijd mee. Afgelopen week is ze wederom in de prijzen gevallen. Ditmaal ging het om de CMA Award voor het countrynummer “Better Man” van Little Big Town. Ze weet op allerlei fronten te winnen. Ze heeft Ed Sheeran en Future gestrikt voor het nummer “End Game”. De combinatie van de hiphop en elektropop weet ze interessant te maken door gebruik te maken van een grote diversiteit van tempowisselingen en aanstekelijke refreinen. Samen met Max Martin en Shellback weet ze iedere song tot een nummer met een eigen sound te brengen. Het openingsnummer “Ready for It” klinkt weer heel anders dan het “I Did Something Bad” of het meer spannende “Don’t Blame Me”. Het is de grote diversiteit dat een Madonna op haar album zou willen hebben en Swift dit nu realiseert. De voormalige tieneridool is inmiddels dus uitgegroeid tot een ster dat veel in haar mars heeft. Rondom de naam heerst nog een naam van mooie vrouw, maar het is met dit album duidelijk dat ze meer heeft te bieden dan een mooi uiterlijk. Het gaat om de reputatie zoals de titel beaamd.

Te zien in Nederland

Stereophonics – Scream Above the Sounds

Stereophonics – Scream Above the Sounds

Label Parlophone

Beoordeling 8,5

Review De band uit Wales draait uiteindelijk om de gitarist en zanger Kelly Jones. De man weet met prachtige teksten zijn muziek aan te passen. De indie poprock is in Engeland groter dan op het Europese vaste land. Toch is het de moeite waard om dit te (ver)kennen. Je zult ze komend seizoen op vele festivals kunnen tegenkomen en het is weer een prachtig album geworden. De band weet met het album Dakota in 2005 door te breken en internationaal aanzien te genereren. Toch laat men zich niet leiden door verkoopcijfers en kiest men gewoon wat ze prettig vinden. Dat geldt ook weer op dit album. Van heerlijke poprock songs waaronder “Geronimo”, a la Muse of het meer hitgevoelige “All-in One Night”, dat een juweeltje op het album is. En daar zijn er meer van op dit album al is het meer een prachtig album in zijn geheel. Van stevige rock met “Chances Are”, meezingende soulpop “Would You Believe” tot de gevoelige klanken van pianostukken van “Before Anyone Knew Our Name”. Ze zijn allemaal prachtig, waardoor het album meedingt tot een album van het jaar. De deluxe uitvoering kent extra songs waaronder “Never Going Down” en unplugged songs “All-in One Night” en “Caught By the Wind”

Te zien in Nederland

Paal Flaata – “Love & Rain”

Paal Flaata – “Love & Rain”