De Schijvenrij
 
 

Hozier - Movement

Singer-songwriters 

 

2019

Lévi - As I Am

Lévi - As I Am

Label eigen beheer

Beoordeling 7,5

Review Als afgestudeerde jazz zangeres van het conservatorium, neemt de 23 jarige Lévi Cox het heft in eigen handen. Met haar debuut minialbum As I Am en een presentatie in het Paard van Den Haag gaat het feest nu los. Met een interlude van ‘Air’ opent ze haar album om vervolgens met het swingende jazzpop van Value een prima start te maken van haar plaat. Ze gebruikt haar stem als soulstem, waardoor de pop en soulsound in het album terug komt. Het melancholische ‘Shelter’ is niet alleen mooi in de opbouw maar heeft een spannende drive met een ontspannen zangpartij. Het is dan ook een prachtig liedje dat doet denken aan Suzanne Vega. In de opbouw van het nummer vullen de instrumenten elkaar aan tot een geheel alsof het een vlechtwerk is dat van o tot een geheel mooi geheel wordt gevlochten. Het titelstuk brengt de soul en funk in de plaat weer terug. Hiermee wil ze haarzelf weergeven en vanuit haar intentie haar verhaal op plaat laten horen. ‘Giving Up Love’ is wat voorspelbaar maar dat deert niet, het blijf mooi gezongen en sluit het album prima af. Als debuut is het een prima start!

Heather Woods Broderick - Invitations

Heather Woods Broderick - Invitations

Label Western Vinyl

Beoordeling 8

Review Heather Woods Broderick is een singer/songwriter uit Brooklyn, New York, en kennen we naast haar solowerk vooral van haar muzikale inbreng bij artiesten als Laura Gibson en Sharon von Etten; niet de minste namen. Ze is de zus van Peter Broderick, ook al zo’n artiest die we regelmatig voor bij zien en horen komen en Heather komt uit een muzikaal gezien met beide ouders als muzikant. Geboren aan de oostkust in Maine vertrok de familie naar Oregon toen Heather 8 acht jaar was en waar ze begon met piano spelen; het instrument dat haar nooit mee los zou laten en dat ook op dit derde album een prominente rol heeft. Tegenwoordig is ze woonachtig in The Big Apple maar voor dit album keerde ze terug naar de Oregon, staat van de oneindige pijnbomenbossen, meren en bergen. Op dit derde album Invitations is het wederom haar wat ingetogen, melancholieke stemgeluid in combinatie met het sobere instrumentarium dat de aandacht trekt. Piano, strijkers, cello vormen het voornaamste instrumentarium en dat gegoten in mooie, uitgesponnen composities. Misschien één van de meest sprekende voorbeelden hiervan is ‘Nightcrawler’ waar piano en stem in volledige harmonie zijn en percussie en gitaar voor de details zorgen. Een nummer als ‘Where I Lay’ moet je eigenlijk met koptelefoon luisteren om alle details tot je te kunnen nemen. Op ‘Slow Dazzle’ wordt je aandacht volledig in beslag genomen door de stem van Heather die zichzelf op piano begeleidt en gaandeweg wordt dit nummer door fraaie strijkersarrangementen vormgegeven. Dat de natuur een belangrijke rol speelt horen we terug bij het enerverende ‘White Tail’ maar zeker op de indrukwekkende titelsong en de sfeervolle opener ‘A Stilling Wind’. De elf songs zijn werkelijk van ongekende schoonheid. Ondanks het op het eerste gezicht wat sobere instrumentarium weet Heather de liedjes leven en kracht in te blazen en krijgen de nummers soms een wat filmisch karakter. Voor de liefhebber van ingetogen, dromerige singer/songwriters is dit een absolute aanrader. Veel luisterplezier.

Luke Sital- Singh - The Golden State

Luke Sital- Singh - The Golden State

Label The Orchids

Beoordeling 8

Review Dat de singer-songwriter uit Bristol altijd een andere sound kan bedenken dan de meeste singer-songwriters weet Sital-Singh ook weer op dit album te produceren. En ja, er is een zwak voor deze man. Zijn manier van liedjes schrijven is beeldend en pakkend. Zo, dat hij het in zijn eentje prima kan vertolken. De man is inmiddels verhuisd van Bristol naar Los Angeles. Hierdoor hoor je al meer de Americana sound door de songs en klinkt ‘Raise Well’ en ‘I Do’ als de band Venice, maar dan in zijn eentje. Al blijven de broze songs als ‘The Last Day’ en ‘Los Angeles’ toch weet typisch Sital- Singh. Kwetsbaar in de eenvoud met een akoestische gitaar en weinig back up instrumenten. Het album kent een beter balans dan zijn voorganger Time is a Riddle. Hij heeft zijn draai gevonden en daar mag hij ruim voor beloond worden. Zijn ingetogen voorkomen houdt hem ook in de schaduw, terwijl de albums allen even mooi zijn. Met dit derde album klinkt Sital – Singh completer en divers in de sound zonder zijn eigen kleur te verliezen. Wanneer je ‘Silhouette’ en ‘Almost Gone’ zijn dit twee totaal verschillende songs maar zo herkenbaar in de stijl van Sital-Singh. Op naar een gouden status dan maar?

Willow Mae - Song Of Songs

Willow Mae - Song Of Songs

Label Eigen Beheer

Beoordeling 7,5

Review Met een afgeronde studie aan het ARTEZ conservatorium als achtergrond besloot Willemijn van Helden het avontuur aan te gaan onder de naam Willow Mae. Samen met haar broer Jan schreef ze de muziek voor dit album dat eigenlijk al in 2015 al tot stand kwam. Vanwege allerlei beslommeringen duurder het dus tot 2019 voordat Song Of Songs daadwerkelijk werd uitgebracht, mede door de hulp van een crowdfundingactie. De titelsong is de opener; lichtvoetig, soms wat krachtiger door de aanwezigheid van de blazers met het stemgeluid van Willemijn als de constante factor. Vervolgens is daar het wat meer “groovy”-klinkende ‘Dancer’, waar nog maar eens duidelijk wordt wat voor een bereik Willemijn met haar stem heeft. Wederom de blazers maar ook de gitaarriffs zorgen voor het wat meer swingende tempo. Maar ze weet voldoende variatie in de songs aan te brengen want een nummer als ‘Serenade’ is weer veel meer ingetogen en heeft zelfs een wat “jazzy” karakter. Zo zijn er wel meer rustigere nummers op dit debuutalbum terug te vinden. ‘Apples From Tirza’, ‘You Are’ en ‘Happy Chromosomes’ vormen een rustig middendeel waarbij Willow Mae ook een aardig vleugje soul weet toe te voegen. De basis voor de verhaallijnen van de liedjes komen overigens uit het verleden van Willemijn. “Van jongs af aan ben ik geïntrigeerd geweest door de liefde. Ik ging op zoek naar veiligheid en verbondenheid en schreef daar verhalen over, net zoals ik vroeg als klein meisje deed. Deze verhalen vormen samen mijn debuutalbum ‘Song Of Songs’”. ‘Open’ is misschien wel het meest “verhalende” nummer terwijl de eerder uitgebrachte single ‘Spring Dew In Fall’ één van de sterkste tracks is, samen met het akoestische en helemaal “stripped down” ‘Mango’’. Soms lijkt het zo makkelijk; een album uitbrengen. Niets is minder waar en daar kan Willow Mae ons alles over vertellen. De twaalf liedjes of Song Of Songs brengen ons een aangename mengeling van Folkpop en singer/songwriting waarbij het geheel uitermate toegankelijk is. Laten we hopen dat we niet weer zo lang op een nieuw album hoeven wachten. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Chris Cohen - Chris Cohen

Chris Cohen - Chris Cohen

Label Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De singer songwriter Chris Cohen wist met Ariel Pink’s Haunted Graffiti al de aandacht op zich te vestigen. Hij wordt gevraag door Weyes Blood en Cass McCombs om mee te werken aan hun albums. Hoewel de titel doet suggereren dat dit zijn debuutalbum is, is dit zijn derde album. Inmiddels heeft de man een solocarrière opgebouwd en weet hij met zijn psychedelische sound het gat te dichten tussen de 70’s sound en Tame Impala. Zijn rustgevende stem klinkt al prettig in het gehoor waardoor het voor een groot plubliek toegankelijk kan zijn. Van symfonische Marillion liefhebbers tot singer-songwriter Sufjan Stevens liefhebbers kunnen van dit album genieten. ‘Song They Play’ en ‘Edit Out’ slepen je mee in dit album. De muziek is ingetogen en de lichte gitaren klinken als achtergrond muziek binnen de songs. Hierover een sax, daarmee weet Cohen de aandacht te pakken. Heerlijke uptempo songs waaronder ‘Green Eyes’ en ‘House Carpenter’ zijn niet direct uitgesproken. Geen naar voor geschoven solo’s of andere aandachttrekkende instrumenten. Het is dan ook een heerlijk album met ontspannen liedjes. Chris Cohen is te zien op zaterdag 1 juni in Paradiso te Amsterdam

Billie Eilish - When We All Fall Asleep

Billie Eilish - When We All Fall Asleep

Label Interscope

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse zangeres Billie Eilish O’Connell is op gegroeid in een familie waarbij de muziek en kunst op de eerste plaats stond. Dan is het logisch dat je als dochter dit al snel meeneemt. En met de hedendaagse elektropop weet ze wel mee om te gaan. De bassen in ‘Xanny’ zitten er wel zo vol in dat je op je speakers moet passen. Het rustig liedje staat niet op zich zelf. ‘You Should See Me In A Crown’ kent dezelfde spannende sound. Dit maakt het album dan ook leuker dan de meeste elektro pop acts. Eilish weet veel spanning in de songs te brengen en hier toch een vorm van dance te brengen. Doordat ze veel snelle lichte ritmes binnen de songs brengt is het alsof je muzikaal in het stroboscoop licht staat te dansen. Dan zie je dat alsof het in slowmotion danst. Als supportact van Florance and the machine heeft ze veel opgestoken in haar sound en performance. Dit verschil hoor je wanneer je het debuut ep er naast ligt. De songs op dit album zijn meer uitgewerkt zoals het ‘Wish You Where Gay’. Met het poppy ‘8’ begrijpen we dat ze de Kids award heeft gewonnen. Gelukkig dat ze ook volwassen muziek maakt, waaronder de hit ‘Bury A Friend’. Aan een kant neemt ze de elektropop als uitgangspunt, maar het ‘Listen Before You Go’ is een juweeltje in de jazzy pop waar Lady Gaga zo als cover op haar plaat kan zetten. Billie Eilish haar debuut album is dan ook eentje waar diverse kleine hits op staan en meer van zullen volgen.

Marry Waterson & Emily Barker - A Window

Marry Waterson & Emily Barker - A Window

Label One Little Indian

Beoordeling 8

Review De singer-songwriter Marry Waterson (Knight) en haar broer Oliver Knight zijn in UK al bekende muzikanten. Samen hebben ze al albums op de markt gebracht en hun licht en zoete songs klinken als heerlijk bloembehang op een zomerse dag op de terrassen van London. Wanneer de Australische zangeres in Uk aanwezig is wordt ze uitgenodigd door (label genoot) Kathryn Williams. Zij organiseerde een creatieve dag voor haar collega’s. Hier worden nieuwe ervaringen uitgewisseld en nieuwe werkwijzen getest en nu hebben we er een nieuw duo bij, met een passende titel voor dit album. Het samenwerkingsproject levert prachtig lichte songs op. Met het titelsong weten de dames direct de toon te zetten met songs zijn vooral kwetsbaar te noemen. De pop georiënteerde songs ‘Perfect Needs’ en het ‘Little Hits of Dopamine’ zijn lekker in het gehoorliggende popsongs. De stemmen van de zangeressen sluiten op elkaar aan waardoor er een prachtig samenzang ontstaan. Dit hoor je in de de songs ‘Twister’ en ‘In Drawn’ mooi terug. De samenwerkingssessie heeft zijn vruchten afgeworpen, doordat beide zangeressen een nieuw invulling geven aan hun eigen stijlen.

Louise Lemòn - A Broken Heart Is An Open

Louise Lemòn - A Broken Heart Is An Open

Label Icons Records

Beoordeling 8,5

Review Met een albumtitel als A Broken Heart Is An Open Heart en een al even aansprekende albumhoes is de interesse snel gewekt bij dit tweede album van de Zweedse singer/songwriter Louise Lemón. Na het goed ontvangen debuutalbum Purge uit 2018 is daar nu de opvolger. Wederom weet de Zweedse een wat donkere atmosfeer te creëren met over het algemeen een wat minimalistisch instrumentarium waarbij de synths ook weer nadrukkelijk aanwezig zijn. Maar het is vooral datgene dat ze vocaal presteert dat indruk maakt. Langgerekte vocalen die de soms wat melancholische teksten versterken en in een grijze sluiter van mystiek hullen. Bij de eerste tonen van opener ‘Sunlight’ moet ik meteen aan ‘Someone Like You’ van Adèle denken. De klankkleur, de kracht en de kwetsbaarheid zijn overweldigend. Meteen daarna is daar Monana, een door synths gedragen nummer waar piano voor het contrast zorgt en de Louise ons ook weer aan de hand neemt door de haar gecreëerde duisternis. Het gevolg van deze opening is dan ook dat deze Zweedse met haar betoverende stem je na twee nummers al in haar web gevangen heeft. Toch is er nog voldoende variatie zoals bij ‘Not Enough’ waar de drums worden toegevoegd en dat iets meer vaart heeft. ‘Cross’ is broeierig en intens, mede door de gitaarsolo. Met een titel als ‘Swimming In Sadness’ zal het geen verrassing zijn dat de melancholie hier het toverwoord is. Louise haar stem en verder alleen de piano; kippenvel. Zoals gezegd is er volop diversiteit want met ‘Honest Heart’ is daar een wat Bluesachtige ballad met een prachtig samenspel van gitarist en pianist in het centrale deel. Het album is overigens in Kopenhagen opgenomen met vintage geluidsapparatuur om deze sound te creëren. Afsluiter is de titelsong waarmee Louise nog één keer haart punt maakt en breekbaarder als ooit klinkt. Diepe buiging. A Broken Heart Is An Open Heart is een prachtig album geworden en misschien is deze Louise Lemón wel één van de beste muzikale geheimen op dit moment. Het is vooral kracht en kwetsbaarheid die ze weet te verweven in iets van een mysterieuze stemming. Als bonus is er een extra schijfje bijgevoegd met zes tracks die eind 2018 live zijn opgenomen in Vega, Copenhagen. Dit album is in ieder geval genoteerd voor het jaarlijstje van 2019. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Matt Perriment - Memos (EP)

Matt Perriment - Memos (EP)

Label V2 Records

Beoordeling 7,5

Review Matt Perriment is terug met zijn nieuwe EP Memos waarvan de single Oceans eind vorig jaar al was uitgebracht. De uit Londen afkomstige singer/songwriter is dus terug. Het is al jaren dringen om een plekje te verwerven binnen dit populaire segment. Perriment beweegt vooral in de Indie-folk sfeer waarbij ook hij een redelijk sober instrumentarium hanteert. Op zich is hij geen onbekende want nadat zijn debuut-EP Everlast in 2017 het daglicht zag stond hij al op Nederlandse podia zoals Paradiso en in Vredenburg toen hij in het voorprogramma van HAEVN stond. De vijf liedjes op deze EP overtuigen wederom. Opener ‘Promise’ is een mooie diepgravende pianoballad. ‘Delani’ start met Perriment die zichzelf begeleidt op gitaar maar het nummer vervolgens knap weet uit te bouwen. Titelsong ‘Oceans’ heeft iets meer folk invloeden maar ook nu is het Perriment die op gitaar je weet te ontroeren. Met was subtiele drums wordt dit nummer dat over een langeafstandsrelatie vertelt, knap uitgebouwd. De vraag is natuurlijk wanneer voor Perriment het moment is aangebroken om een volwaardig album uit te brengen. De beide EP’s bieden genoeg handvatten en de Brit laat op een overtuigende manier horen dat hij over genoeg talent beschikt om prachtige, stemmige luisterliedjes te schrijven. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Newton Faulkner - The Best Of ... So Far

Newton Faulkner - The Best Of ... So Far

Label Battenburg Records

Beoordeling 8

Review In 2007 maakten we kennis met de Britse singer/songwriter Newton Faulkner. Zijn debuutalbum Hand Built By Robots bereikte de nummer 1 positie in de UK-charts en sindsdien zijn er nog vijf albums van hem verschenen. Dit weekend was daar zijn nieuwste release, The Very Best Of Newton Faulkner …. So Far. Natuurlijk vinden we nummers als ‘Dream Catch Me’, ‘Clouds’ en ‘Write It On Your Skin’ op deze verzamelaar terug. Ook Faulkner is een singer/songwriter die de gitaar laat spreken en gebruik maakt van diverse looppedalen om zijn gitaarpop vorm te geven. Deze verzamelaar wordt uitgebracht aan de vooravond van een tournee waarin de "man met de dreadlocks" ook Nederland weer aan zal doen. Het album kent twee schijfjes; Disc 1 is vooral retrospectief waarbij er vier tracks van het album Write It On Your Skin terug te vinden zijn, wat dit album tot hofleverancier van deze verzamelaar maakt. Verder zijn er ook drie nieuwe nummers terug te vinden op dit album. ‘Don’t Leave Me Waiting’ is een echte popsongs terwijl ‘Wish I Could Wake Up’ een meer gitaarpopnummer is geworden. Met ‘Take What You Want’ brengt de Brit nog een onvervalste soulballad. Faulkner heeft de afgelopen jaren een nauwe band opgebouwd met zijn publiek en is in Europa een graag geziene gast. Iedereen die een show van hem heeft bijgewoond weet dat het niet ongebruikelijk is dat hij ook wat covers speelt. Het tweede schijfje bestaat uit dan ook uit een 13-tal covers die Faulkner met regelmaat speelt en de diversiteit van zijn muziekliefde laat zien. Met zijn versie van ‘IDGAF’ van Dua Lippa neemt Faulkner ons via ‘Foundations’ van Kate Nash mee naar een nummer als ‘You Spin Me Around’ van Dead Or Alive of ‘No Diggity’ van Blackstreet. Maar ook een meer Reggea-achtig nummer als “Send Me On My Way (Rusted Root) en de mooie ballad ‘Million Reasons’ van Lady Gaga hebben een plaatsje gekregen op deze compilatie. Voor diegene die Newton Faulkner niet kennen is deze verzamelaar een aardige kennismaking. Voor de kenners is dit wel een uniek schijfje vanwege zijn covers die menigeen zal herkennen van zijn concerten. De drie nieuwe tracks maken deze uitgave compleet en verder de moeite waard. Veel luisterplezier!

Te zien in Nederland

Iron and Wine - Our Endless Numbered

Iron and Wine - Our Endless Numbered

Label Subpop

Beoordeling 8

Review De man met lang haar en een grote baard is Samuel Beam die zijn naam heeft omgedoopt in de artiestennaam Iron and Wine. Zijn keus om naast de gitaren, viool en banjo te gebruiken en de percussie om de songs op te zwepen is niet nieuw. Dat hij als solo artiest of als band de naam Iron and Wine gebruikt, kennen we niet zo goed. Inmiddels heeft de man in de afgelopen 15 jaar 7 albums gemaakt en er is nog steeds een stijgende lijn in de songs te vinden. Dit tweede album van de man mag gerust tot zijn beste werk worden beschouwd. De ingetogen singer-songwriters songs is blijvend. Het swingt met de banjo op ‘Free Until They Cut Me Down’, terwijl de iele zangpartij op ‘Fever Dream’ adembenemend is. De man had een prachtige plaat gemaakt in 2014 en nu is er een jubileum editie van dit album. De zwarte humor van ‘Sodom South Georgia’ wordt door het intieme ‘Passing Afternoon’ overschaduwd. Het album is dan ook veelzijdig terwijl je voornamelijk rustige songs op een akoestische gitaar hoort. Toch weet dit album de tand des tijds te overbruggen en zal het over 10 jaar nog steeds een mooi album zijn om te beluisteren. Tijdloos goed!

Andrew Bird – My Finest Work Yet

Andrew Bird – My Finest Work Yet

Label Loma Vista / Universal

Beoordeling 8

Review Vanaf de eerste klanken weet Andrew Bird je te pakken met een aanstekelijk fluitend intro en een heerlijk liedje ‘Sisyphus’. Het nieuwe album van Bird is vooral vrolijk te noemen en past in de lente sferen. De Amerikaanse multi instrumentalist wist de Whistle Caruso te schrijven voor de film van de Muppets. Maar de man heeft veel in zijn mars en weet al bijna 25 jaar platen te maken. Van de popsongs met winnaars in ‘Olympians’ tot de maatschappelijke teksten op het ‘Bloodlist’, dat door de toetsen doet denken aan ‘Riders on the Storm’ van the Doors. Met het prachtig klein liedje ‘Manifest’ weet hij een juweeltje op het album te brengen. De compositie is mooi en goed uitgepakt met strijkers, zonder het bombastisch te maken. Het is dan ook te begrijpen dat Bird in het kader van last is best, dit als zijn beste werk ziet. Mooi album!

John & Pat Carrie - Away with Birds

John & Pat Carrie - Away with Birds

Label JohnCarrie music

Beoordeling 7,5

Review Dit album is daarvan het resultaat. De titel zal is gebaseerd om het verwerkingsproces van de heren wanneer ze hun ouders zien dementeren. Deze emotie weten de heren om te zetten in de songs en dit in een take vast te leggen. De akoestische gitaren klinken goed en de zang is weer kwetsbaar mooi op ‘Wake to Thee”. De Americana van ’All Mothers Children’ en ‘Boat By The River’ klinkt als een song van Crosby Stills Nash en Young. Mooie harmonische vocalen die sturen tegen wat kan en niet officieel mag. Maar klinkt als een klok. het album gaat over verlies, het er eerlijk over te hebben en de hoop voor later. ‘Resting Space’ en ‘Shed Song’ zijn dan ook mooie songs die het proces van waar ze nu staan afronden.

Stella Donnelly - Beware Of The Dogs

Stella Donnelly - Beware Of The Dogs

Label Secretly Canadian

Beoordeling 8

Review En weer hebben we een singer/songwriter uit Australië die met een aansprekende release komt. Beware Of The Dogs is het debuutalbum van de uit Perth afkomstige Stella Donnelly Vaak is de hoes van een album bepalend voor de eerste indruk en de verwachting. Haar EP Trush Metal uit 2016 had op zijn zachtst gezegd een onaantrekkelijke hoes, maar muzikaal gooide deze EP wel hoge ogen. Ook het eerste volwaardige album van Stella Donnelly zien we iets soortgelijks en ook nu is het muzikaal wel een aanrader. Stella Donnelly is een Australische singer/songwriter die maatschappelijk betrokken is. Dit is zacht uitgedrukt want ze uit dit via vlijmscherpe en directe teksten. Met andere woorden, ze neemt absoluut geen blad voor de mond. Luister maar bijvoorbeeld maar eens naar de opener waarin het machtsmisbruik van mannen aan de kaak stelt (“your personality traits don't count if you put your dick in someone’s face / You kept your job and your place and your six-figure wage”). Maar zo komen we meer voorbeelden die op Spotify als “Excplicit” aangemerkt zullen worden. Muzikaal is het allemaal wel wat veranderd. Stella neemt niet geheel afstand van de intimiteit die bepalend was op haar EP, maar op een aantal nummers horen we haar wel samen met een band en niet alleen Stella met haar gitaar. Van die EP is ‘Boys Will Be Boys’ overigens ook weer terug te vinden op Beware Of The Dogs. En in het kader van de #MeToo beweging absoluut gerechtvaardigd waarbij Stella vertelt hoe een directe vriendin te maken heeft gehad met seksueel geweld. Nummers als ‘Mosquito’, ‘Allergies’, ‘Face It’ en ‘U Owe Me’ worden klein en intiem gehouden waarbij Stella ook hier heel direct kan zijn. Op ‘Moquito’ horen we haar “use my vibrator / Wishing it was you / I was thinking of ya / Tuesday afternoon” zingen als ze aan een foute liefde terug denkt. Maar zoals gezegd is een deel van het album ook anders qua sound en wat rijker aan productie en klinkt het haast speels en onbevangen. ‘Old Man’ is daarmee een perfecte opener ondanks de scherpe lyrics en een nummer als ‘Season’s Greeetings’ (horen we daar een sample van ABC’s ‘All Of My Heart’?) is misschien zelfs wel té luchtig. Een ander voorbeeld is het gitaarpopliedje ‘Tricks’, dat als je goed luistert toch wel een wat diepere boodschap bevat. Bij een nummer als ‘Bistro’ horen we voor de eerste keer echt wat synth-invloeden en ‘Watching Telly’ lijkt op de pop uit de jaren ’80. ‘Beware Of The Dogs’ is de terechte titelsong; melodieus, warm en omgeven door een heldere gitaar en drums. Beware Of The Dogs is een knap en innemend debuut. Je persoonlijke, soms diepgewortelde gevoelens en alledaagse maatschappelijke zaken op deze manier belichten verdient een heel groot compliment. Vormgegeven in soms luchtig en speels klinkende melodieën maar met scherpe teksten is dit album een welkome verrassing en Stella Donnelly een welkome verrijking binnen de wereld van singer/songwriters. En ook nu is de albumhoes weer niet representatief voor de muziek. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Thomas Acda - Motel

Thomas Acda - Motel

Label Zip rec

Beoordeling 8

Review De kleinkunst kunstenaar Tomas Acda kennen we vooral van het duo Acda en (Paul) de Munnik. Wanneer Thomas enkele jaren geleden de knuppel in het hok gooide, stopte het duo. Er ontstond meer ruimte voor Thomas zijn acteer carriere. Nu keert hij terug in het theater met een nieuw album. Het album Motel kent vooral mooie beeldende liedjes die voor iedereen herkenbaar zijn. Al zijn het persoonlijk getinte liedjes, waarbij iedereen wel een voorbeeld van kent. Het “Ouverture 1” is dan als een levensverhaal waar je je snel in kunt vinden. Tevens zijn er veel mensen die Thomas prive leven volgen. Dan vallen diverse liedjes als afspiegeling van hem, snel op zijn plek. ‘Door De Haast’, ‘Geld (Mooie Vrouw)’ en ‘Menigte’ zijn verhalen die op hem betrekking kunnen hebben. Het nummer ‘Ik Hoop Dat Je Kat Sterft.’ is een juweeltje op dit album. Heel basic en vindingrijk in de muziek waardoor de storytelling tekst mooi tot zijn recht komt. En het verhaal is fantastisch als het gaat om je kijk op sociale media. De man weet nog altijd de maatschappelijke thema’s mooi in woord te brengen. Over zinloos bestaan in ‘Zinloos is Iets Alleen’, de toekomstverwachtingen als kinderdromen in ‘Droom Dromer’ en de GGZ opname van een oude kennis in ‘Ik Ben Erik’. Het is een mooi album zoals we dit van Thomas Acda kennen. De rode draad op dit album is vooral Alleen en daardoor is de titel van het album ook weer passend.

David Gray - Gold in a Brass Age

David Gray - Gold in a Brass Age

Label IHT label

Beoordeling 7,5

Review De Britse singer-songwriters weet altijd al mooie ingetogen liedjes te maken. Het album White Ladder is nog een van de meest verkochte albums in zijn buurland Ierland. Toch weet hij maar niet in Europa door te breken. Na het prachtig recente album Mutineers uit2014, weet de 50 jarige muzikant nu ook weer een album te brengen met mooie liedjes. Met de liedjes ‘It’s Late’ en ‘Watching the Waves’ weet Gray je in dromenland te brengen om mee te gaan in zijn verhaal. Het nadeel van het album is dat wanneer je tot het nummer ‘Hurricane Season’ komt, je de aandacht van het echte luisteren naar de songs vergaat. Het duurt als album net iets te lang om de aandacht erbij te houden. Dat wil niet zeggen dat het slechte songs zijn maar het is alsof je een reeks dezelfde boeken leest en de opbouw van het plot herkent. Dan is het beter om het album een volgende keer halverwege te starten zodat ‘Mallory’, ‘Hall of Mirrors’ en ‘If 8 Were 9’ de aandacht krijgt wat het verdient.

The Breath – Only Stories

The Breath – Only Stories

Label Realworld/ PIAS

Beoordeling 8

Review Het is fragiel en kwetsbaar zowel muzikaal, tekstueel als de stem van Rioghnach Connolly. The Breath is al adembenemend vanaf de eerste klanken van dit verzamelalbum met twee nieuwe songs. Het titelstuk is dan ook een nieuw liedjes dat het duo op plaat heeft gezet. De rest van het album zijn akoestische uitvoeringen van songs van het album ‘Let the Carts Fall’ en ‘Carry Your Kin’. Met de meester gitarist Stuart McCallum op gitaar weet het duo de songs wel erg mooi te maken en mooier dan het origineel. Al vraag je je direct af of het origineel niet de akoestische versies behoren te zijn. De songs zijn erg sfeervol en heeft ieder nummer toch een Iers tintje meegekregen. Wellicht komt dit door de zangstijl van Connolly. ‘Let It Calm You Down’ is zoals de sing-songwriters rustgevende songs willen maken. En hier is dan nu een heel album vol van. Prachtig! 25 maart is het duo te zien in Paradiso te Amsterdam

Einar Flaa - Silent String

Einar Flaa - Silent String

Label Grappa Records

Beoordeling 8

Review De 41-jarige Noorse singer/songwriter, gitarist en pianist Einar Flaa is terug met zijn derde album. Evenals op zijn vorige twee albums heeft hij zich weer laten inspireren door de natuur en het actuele thema klimaatverandering. Met Silent String bewijst de Noor Einar Flaa wederom een stuk kwaliteitsmuziek te kunnen produceren binnen het genre van Folk/Pop/Altcountry. De negen songs ademen een soort van melancholische rust uit. Opener ‘Close To Nature’ krijgt door de pedalsteel wat meer karakter en de outro is prachtig. Nummers als ‘So Called Friends’ en ‘Old Talking Oaks’ luisteren soepel weg en je kunt jezelf waarschijnlijk niet aan enige nostalgie onttrekken. De nummers hebben een aangenaam “feelgood”-karakter met duidelijke Folk en Country-invloeden en qua sound doen ze terugdenken aan de gouden tijden van CS&N. Voor dit album heeft hij weer medewerking gekregen van enkele Noorse topmuzikanten zoals gitarist Geir Sundstol en bassist Nikolai Haengsle. Het geheel is een set van sfeervolle, melodieuze en soms wat melancholische liedjes die nergens uit de bocht vliegen. Op de haast akoestische titelsong is vooral het hoge register van zijn stem en meerstemmigheid opvallend. Zoals gezegd staat het album in het teken van behoud van onze planeet, een op dit moment zeer actueel thema. ‘If I Was Your President’ met de directe verwijzing naar het klimaat (“If I Was Our President / I Would Choose The Sun / To be Our Main Power Source / Solar Panels For Everyone”) en het wat meer uptempo ‘Activist’ zijn absolute luistertips, zonder de overige nummers tekort te doen. Silent Strings is een prachtig album geworden met negen melodieuze songs. Luisteraars zullen vooral herkenning vinden in muziek uit de jaren ’70 en stijlen als Country, Folk en Pop. Verder is de Noor maatschappelijk betrokken en dat is terug te vinden in de songteksten die terug te lezen zijn in het fraai vormgegeven bijgevoegde boekje. Maar vooral moet je dit album gaan luisteren als je van mooie muziek houdt. Veel luisterplezier!

Telekinesis

Telekinesis

Label Merge Records

Beoordeling 7,5

Review Effluxion is het vijfde album van Michael Benjamin Lerner, aka Telekinesis. De titel betekent zoiets als “tijdsverloop” en de Amerikaan bedoelt hier waarschijnlijk een logische aaneenschakeling van gebeurtenissen mee. De Amerikaan opent met de titelsong en het is mooi om Lerner dit nummer dat akoestisch begint, uit te horen bouwen tot een volwaardige popsong. Meteen is ook de invloed van The Beatles voelbaar, iets wat niet vreemd is want zijn vader aanbad de Britse band werkelijk. Vervolgens is daar het aanstekelijke ‘Cut The Quick’ dat een bepaald piano-hookje heeft waardoor het nummer je bekend voorkomt en je het niet meer uit je hoofd krijgt. Overigens weet de in Seattle opgegroeide singer/songwriter vaker een aanstekelijk deuntje te produceren. Luister maar eens naar ‘Running Like A River’ waarmee hij een vleugje Country de kamer instuurt dat ook zo maar onder je huid kan gaan zitten. In positieve zin dan natuurlijk. De inmiddels uitgebrachte single ‘Set A Course’ begint net als de opener akoestisch maar na een ruime minuut vallen drums en basgitaar in en wordt het nummer tot één van de meest stevige op dit vijfde album. Dat Lerner met regelmatig terugpakt naar muziek uit vervlogen tijden is ook goed te horen op een nummer als ‘How Do I Get Rid Of Sunlight?’. De piano doet je wellicht denken aan The Monkeys, de melodie aan The Beatles of Billy Joel met hier en daar een deja-vu naar ELO. Maar iedereen zal er wel iets uit het verleden in kunnen herkennen. Verrassen doet de singer/songwriter ons op het laatste deel van dit nieuwe album met het Postpunk-achtige ‘Feel It In Your Bones’ en de afsluiter ‘Out For Blood’ dat vooral beïnvloed is door muziek en artiesten uit de jaren ’80. Effluxion is een album dat in lijn van het eerdere werk van deze Amerikaan past. Echt verrassen doet Lerner ons pas op het laatste deel van het album maar dat laat onverlet dat Effluxion prima in elkaar zit. De nummers worden strak neergezet en de singer/songwriter bewijst andermaal een meer dan onderhoudend album te kunnen schrijven. Wel met een knipoog naar The Beatles en andere grootheden uit een verleden. Veel luisterplezier.

Flight of the Conchords - Live in London

Flight of the Conchords - Live in London

Label Subpop

Beoordeling 7,5

Review Het duo Bret McKenzie en Jemaine Clement komen uit Nieuw-Zeeland en is een komisch duo dat met hun verhalen een prachtige verbindingen tussen de songs maakt. Natuurlijk is het heerlijk om deze heren dan live te horen en met dit live album wordt dat weer eens duidelijk. De heren maken mooie songs met veel humor zoals het ‘Back on the Road’ waar ze alle clichés van toeren op je worden afgevuurd. Nog een avond zingen over de onzin, een hotel dat niet genoemd hoeft te worden en groupies die je niet wil zien. We like to stay but we gotta go… Of een tribute aan David Bowie die met de freaky ballet in space rond dwaalt. Het zijn song waar je op papier weinig over kwijt kunt om dat je het moet horen. Daar waar Tenacious D. de voorzet gaf, koppen deze heren het in. Al is het vooral een album dat je misschien weinig beluisterd, maar het tovert een lach op je gezicht en wanneer ze in de buurt zijn is het een must om hen te bezoeken, als je een goede avond vol humor en gein wil.

Martin Frawley - Undone At 31

Martin Frawley - Undone At 31

Label Merge Records

Beoordeling 7,5

Review Het debuutalbum van de Australische singer/songwriter is met recht een “Break-up” album geworden. Na zijn verbroken relatie met Julia McFarlane, die net zoals Frawley deel uitmaakte van de band Twerps had hij een jaartje nodig om alles van zich af te schrijven. Undone At 31 is dan ook een meer dan logische titel. Met zijn akoestische gitaar neemt de singer/songwriter je in een kleine vijf minuten mee op zijn levensreis in de opener ‘You Want Me?’. Hij eindigt dit nummer dan ook met de “break-up” met zijn vriendin Julia. Deze opener vertelt samen met de overige tien nummers het verhaal van deze verbroken liefde en Frawely had het gevoel dat hij deze periode moet vertalen in een aantal liedjes. Zelf zegt hij hierover: “There was nothing else to do besides write down all those feelings”. Met zijn nieuwe band die overigens uit zeer bekwame muzikanten bestaat, weet hij een gevarieerd album af te leveren. Nadat we in de opener deelgenoot zijn gemaakt van zijn levensverhaal is het vooral de verbroken relatie die centraal staat. Dus inderdaad, 31 jaar en zonder liefde….. Maar Frawley is wel in staat om dit te verpakken in een divers palet van nummers; ‘End Of The Bar’ heeft een behoorlijk tempo en het is vooral de “Barrelhouse”-piano die bepalend is terwijl we ‘What’s On Your Mind’ een ietwat overspannen elektrische gitaar horen. Toch pakt Frawley regelmatig terug naar die wat meer akoestische setting zoals bij ‘Smoke In Your House’, het met Country doorspekte ‘Lo And Behold’ en ‘Just Like The Rest’. Met ‘Chain Reaction’ weet Frawley een meer dan catchy en aanstekelijk nummer neer te zetten. Afsluiten doet de in Melbourne woonachtige Frawley met de iets te zoete ballad ‘Where The Heart Is’ en neemt hij ons nog één keer mee naar zijn verbroken liefde…. Undone 31 is eigenlijk een autobiografisch album geworden over iemand die op zijn 31e nog steeds single is. Frawley houdt zichzelf een spiegel voor en neemt ons in elf songs mee door zijn moeilijke periode, verpakt en elf prima songs. Benieuwd naar de opvolger nu hij de drank heeft afgezworen en zijn leven weer op de rails heeft. Veel luisterplezier.

Dennis Kolen - Faithful Days

Dennis Kolen - Faithful Days

Label Coast To Coast

Beoordeling 8

Review De singer- songwriter Dennis Kolen is zeker geen onbekende in muziekland. Het is wel eens jammer dat het publiek hem nog niet heeft kunnen omarmen en deze naam als gevestigde orde in de Nederlandse popwereld ziet. Eind jaren negentig wist Kolen met zijn band Wyatt te wereld te verrassen met een goed debuutalbum. Hierdoor groeide de band door naar een major label. Maar helaas bleef de attentiewaarde van the Last of Great Fireworks beperkt. Met het programma ‘Wat Kiest Nederland’ tourt Kolen 14 dagen door Nederland. Nu is de man terug en met Bas Nuiver en Maarten Hemmen de studio in gedoken om tot een prachtig verzorgde plaat te komen. Dit geldt niet alleen voor de hoes en verpakking maar vooral voor de liedjes. Het openingsnummer ‘Everyday is Different’ spreekt de waarheid maar ook dat iedere dag een dag is om er iets moois van te maken. Of het heerlijk oer-Hollandse ‘Ice Skating’ waar het ritme meegaat in de slagen van het schaatsen om je in een andere wereld te wanen. Het zijn persoonlijke verhalen die beeldend in de songs zijn verweven. Het uitsluiten van je naaste in Halloween of het de wens dat het volgend jaar allemaal weer beter gaat in ‘Next Year’, zijn mooie popliedjes geworden. Hoewel het misschien niet direct bedoeld is, zijn het vooral luisterliedjes geworden met een pop of rock beat. Al komt dit vooral door de persoonlijke invulling van de teksten. 24 maart presenteert de man dit album in Cultuurhuys De Kroon te Waddinxveen kaarten zijn te bestellen via www.cultuurhuyxdekroon.nl

Better Oblivion Community Centre - BOCC

Better Oblivion Community Centre - BOCC

Label Dead Oceans/ Konkurrent

Beoordeling 8

Review Het is een mond vol als het gaat om de naam van deze band. Maar als basis bestaat Better Oblivion Community Centre uit een duo. Het gaat hier niet om zomaar een duo het zijn Phoebe Bridgers en Conor Oberst. Phoebe is een singer-songwriter die enige jaren geleden haar attentie kreeg met de Pixies cover ‘Gigantic’ voor de I phone reclame en The Night We Met voor de Netflix serie 13 Reasons Why. Orberst is een singer-songwriter die vooral zijn bekendheid kent van zijn band/ projecten Bright Eyes, Monsters of Folk en Park Ave.. Door hun gehele netwerk als begeleidingsband in te laten vliegen is de naam opgehelderd en passend voor dit duo. De liedjes van dit album zijn dan ook van hoge kwaliteit en juweeltjes door de samenzang van dit duo. De songs zijn zowel integer met ‘Chasepeake’, ‘Forest Lane’ en ‘Service Road’ als rockend met ‘Sleepwalking’ en ‘Exception of the Rule’. De rest is vooral mainstream pop songs die allen prachtig beeldende teksten bevatten. Een soort van singer-songwriters songs met ballen. Het is vooral een verrassend lekker album geworden en is het niet vreemd dat dit couple de zalen doet uitverkopen. Better Oblivion Community Centre is te zien in Nederland op 7 Mei Paradiso te Amsterdam

Hozier - Wasteland Baby!

Hozier - Wasteland Baby!

Label Rubyworks/ Universal music

Beoordeling 9

Review De Ierse singer – songwriter Adrian Hozier wist met zijn debuut album al een hele schare fans voor zich te winnen. Met Wasteland Baby! Zal dat alleen maar toenemen. Het album kent een prachtig balans tussen de huidige indie en popsound. Hierdoor is het al een album dat goed het huidige muziek tijdsbeeld weergeeft. Met het heerlijke Nina Cried Power met de soul van Mavis Staples knalt dit nummer direct heerlijk door de speakers. Het is lekker vol, rock en soul gemengd en vooral energierijk. Met een Ed Sheeran gitaar sound start Hozier het ‘Almost (Sweet Music)’ pakkend en met de handclaps kan bijna niemand meer stil blijven zitten. Het zijn 2 songs waarmee het album mee aftrapt en je direct bij de kladden pakt. Met de eerste single ‘Movement’ dat eind vorig jaar uitkwam, weet Hozier een piano song uit te werken tot een gospel rock song dat het zeker goed gaat doen op de festivals. Met ‘Shrike’ weet hij het tweede nummer van de EP Nine Cried Power op dit album te plaatsen. De diversiteit van de songs is groot en de volle sound brengt het album tot een prachtig album dat je vanaf de eerste klanken tot de laatste songs pakt. Een juweeltje dat zeker terug te vinden zal zijn in de lijstjes van 2019.

Mercy John - Let It Go Easy

Mercy John - Let It Go Easy

Label Butler / Bertus

Beoordeling 8

Review De singer-songwriter uit Brabant wist met zijn debuut album This Ain’t New York al bewondering te oogsten. Dan is het altijd de vraag of een artiest dit door kan trekken naar het volgende album. Met Let It Go Easy heeft Mercy John de juiste mindset te pakken. Het album is dan ook lekker in het gehoor liggend en verrassend goed. Het openingsnummer ‘Bad Start’ is laid back maar al warm in de klankkleur. Zijn verhalen over het eindeloze touren en de belevenissen hierbij horen we op dit album terug. De Americana sound wordt als maar rauwer, swingender en steviger gedurende het album. Trains krijgt al meer het tempo om tot het swingende ‘Bullets For Sale’ te komen. Het zijn de afspraken en kaartverkoop die verwachtingen scheppen kortom the Bullets waar John uiteindelijk in zijn tour onder lijdt. Met ‘Enemy Fire’ komt het verhaal waar hij in belandt. De terugslag maar weet dit niet sombere nummers te gieten, maar zoekt de inspiratie in de popsound waardoor de songs als ‘Knock Me Out’, ‘Safe Now’ en ‘Let It Go Easy’ fris gaan klinken. Het veranderd de stijl van muziek van Mercy John maar het album is zeker een waardig opvolger van het goed debuut. Met ‘Too Many Thoughts in My Head’ weet de band een heerlijke drive in het nummer te brengen. Catchy en gemakkelijk in het gehoor liggend. Weezer is altijd goed en leuk om naar te kijken en mag dan op de festivals, met zo’n album ook niet gaan ontbreken.

Spelling Mazy Fly

Spelling Mazy Fly

Label Sacred Bones Records

Beoordeling 7,5

Review Het tweede album Mazy Fly van de uit San Fransicso afkomstige singer/songwriter Spelling, oftewel Chrystia Cabral is er een met een universele boodschap; wij zijn als wereldbevolking druk bezig met het vernietigen van de aarde met de technologische welvaart die diezelfde aarde ons in staat heeft gesteld te ontwikkelen. Het album trapt af ‘Red’ dat klinkt opent met wat gekraak alsof je een naald op vinyl plaatst. Vervolgens is daar de ruis, wat zware synths en wat klanken, geen woorden of zinnen, die door Chrystia de ruimte in worden geslingerd. Vervolgens is er het wat dreigende, dramatisch en misschien zelfs wel destructief klinkende ‘Haunted Hause’ dat verdekt verteld over de koloniale periode waarbij slaven per schip werden vervoerd. Na deze twee nummers slaat wellicht de vertwijfeling toe maar Cabral laat zich niet in één muzikaal hokje stoppen. Alsof het geen moeite kost weet ze de duistere synths te combineren met soundscapes die het uitermate goed zouden doen bij films maar maakt ze ook uitstapjes naar soepele R&B en catchy klinkende Indierock. Nummer als ‘Golden Numbers’ en After Life’ zijn redelijk complex en worden gedragen door haar stem die op sommige momenten doet terugdenken aan Kate Bush. Iets dergelijks horen we ook terug bij het wat rustigere en synth gedreven ‘Real Fun’ waarin ze de aarde bekijken vanuit het oogpunt van aliens….(“We’re gonna sway to ‘Holiday’ / Groove to ‘Billie Jean’ / ‘Raspberry Beret’ / And ride a yellow submarine.”). Om maar eens aan te geven dat we hier niet met een standaard artiest te maken hebben. Verder verrast ze ons nog met een instrumentale soundscape zoals ‘Melted Wings’ maar heeft ze waarschijnlijk evengoed met ‘Hard To Please (Reprise)’ een hit in dop. ‘Under The Sun’ klinkt verder als een spannende reis door ons heelal en de titelsong zorgt toch weer voor een glimlach op ons gezicht. Mazy Fly is geen luchtig album dat je even als vrolijk achtergronddeuntje op zet. Het mystieke karakter en de muzikale mist die de Amerikaanse optrekt dwingen je tot aandacht en focus. Misschien wat uitdagend, soms wat suggestief maar in ieder geval onderhoudend ondanks dat niet alle tracks even toegankelijk zijn. Veel luisterplezier.

Henry Jamison – Gloria Duplex

Henry Jamison – Gloria Duplex

Label Akira

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse singer songwriter Henry Jamison weet prachtige intieme songs te brengen. De mooie verhalen kennen de juiste begeleiding, waardoor de teksten beter uit de verf komen. Zijn stem is zacht en kwetsbaar en zijn gitaarspel is ligt en luchtig. Jamison debuteerde al met een prachtig EP The Rains in 2016 waarna in 2017 zijn debuutalbum The Wilds verscheen. Het nieuwe album Gloria Duplex begint direct met het verhaal over Gloria. Al is de melodie gebaseerd op het ‘Arthur McBride and the Sergeant’ van Paul Brady. Met ‘Boys’ weet hij meer de popsound te vinden. Al valt hij direct terug in de kwetsbaar tokkelend gitaarwerk van ‘Ether Garden’. Dit wisselt zich af tijdens het album waardoor er wat afwisseling in het gehele album ontstaat. ‘Florence Nighingale’, ‘Beauty Sleepy’ en de ‘Reading Days’, het zijn allen titels die dit album goed samenvatten. In de sfeer van Damien Rice luisteren we aandachtig naar ‘Darkly’ waar de hoge kwetsbare stemmen die uit de speakers komen. Het is alsof het porselein op de tree via de trap naar beneden wordt gebracht. Henry Jamison komt naar Nederland op 12 maart Paradiso te Amsterdam

Andy Frasco & the UN – Change of Pace

Andy Frasco & the UN – Change of Pace

Label NEWS

Beoordeling 8

Review Met het titelsong en openingsnummer van dit album denk je dat je in Gospel community terecht gekomen bent. Toch is Fresco een singer songwriter die op zoek gaat naar de swing in de muziek. De man promoot zijn stijl alsof het blues is, maar het meer dan blues. Het is swingt met ‘Dont Let it Fool Ya’ alsof de soultrain voorbij komt en het samenzang geeft de sound van Gospel met ‘Waiting Game’ en ‘Love, Come Down’. Het feestje gaat maar door met ‘Up Down’ en het funky vol met blazer op ‘Find A Way’. Het album is om je vooral vrolijk te maken en je in beweging te krijgen. Je heupen te laten wiegen op het strand waar het vuur brand in het decor van de ondergaande zon. Wanneer Fresco met zijn band, dat deels bestaat uit leden van Philosophy of Soul en the Kris Lager Band, de festivals aandoen, weet je nu waar je moet zijn om het feestje te vieren!

Jon Fratelli - Bright night Flowers

Jon Fratelli - Bright night Flowers

Label Cooking Vinyl

Beoordeling 8,5

Review Jon Fratelli is terug met zijn tweede soloalbum Bright Night Flowers. Met negen ballades neemt Fratelli (echte naam John Paul Lawler) ons mee in een totaal ander muzikaal spectrum dan dat we van hem met zijn band The Fratellis gewend zijn. Indrukwekkend, verrassend en overrompelend is de opener ‘Serenade In Vain’ want dit is een stijl en sound die we niet van Fratelli kennen, laat staan verwachten. De als het ware “zwevende” klanken van de slidegitaar, de “twinkelende piano” en de strijkers zorgen voor een ongekende romantische lading. Vervolgens is daar de titelsong en ook nu zorgt het instrumentarium, waaronder de Brush Drums, voor de intieme sfeer. Voeg daarbij de diepe, wat geschuurde stem van Fratelli en je hebt de cocktail die voor deze aangename sound zorgt. De meeste liedjes zijn overigens ook achter de piano geschreven gedurende 2018, net na het uitkomen van het album van The Fratellis. Met nummers als ‘Evangeline’ raakt hij de Country en met ‘Rolling By’ brengt hij een onvervalste pianoballad waar alleen strijkers worden toegevoegd. Het mooie van Bright Night Flowers is dat Fratelli een totaal andere sound creëert in de vorm van deze negen songs die herinneringen oproepen aan namen als Roy Orbison en Tom Waits met een rustige melodie als basis. Zo ook het rustige maar toch meeslepende ‘Crazy Lovers Song’ dat haast akoestisch klinkt maar gaandeweg door de strijkers toch ook weer dat romantische karakter krijgt. Het wat mysterieuze ‘Dreams Don’t Remember Your Name’ komt het dichts bij Americana en is samen met opener ‘Serenade In Vain’ waarschijnlijk het beste nummer van het album. Wat ook bijzonder is aan deze plaat is dat zijn bandleden van The Fratellis ook op dit album meespelen maar dat het karakter zo anders is. Alles op dit tweede soloproject van de Schotse singer/songwriter is anders dan dat we van hem gewend zijn. Weg is de luchtige sfeer en vrolijke noot die we gewend zijn als hij platen met The Fratellis uitbrengt. Nu is het een album geworden met negen ingetogen ballads waarbij de sound vooral bepaald wordt door piano en viool. Het jaar 2019 is nog pril maar Bright Night Flowers is nu al een verrassing. Veel luisterplezier.

Odette - To A Stranger

Odette - To A Stranger

Label Caroline

Beoordeling 8,5

Review In Australië wordt ze gezien als een van de grootste talenten. Met haar single ‘Watch Me Read’ scoorde ze al een hit en na een succesvolle release Down Under nu is haar debuutalbum To A Stranger ook wereldwijd uitgebracht. Gezegend met een muzikale achtergrond (vader was pianist en moeder heeft Zulu-roots) is het niet vreemd dat ze sinds haar jeugd al liedjes schrijft. Ook haar voorliefde voor gedichten vinden we duidelijk terug haar teksten. Sterker nog, To A Stranger is een rechtstreekse verwijzing naar het gelijknamige gedicht van Walt Whitman. In 2017 was daar de single ‘Watch Me Read’ en waar voor menig artiest een EP de volgende stap is besloot de Australische de volledig album uit te brengen. Ze schreef zelf het nodige materiaal maar kreeg ook hulp van gerenommeerde songwriters als Jason Crox (o.a. Gorillaz) en Charlie Hugall ( o.a Ed Sheeran). Het album opent sterk met ‘Collide’ waar we vooral Odette op piano horen en met een zin als “The Simplest Touch Leaves A Burn On Me” kennis maken met haar tekstuele vaardigheden. Vervolgens is daar het ijzersterke ‘Lights Out’ dat een soepele R&B-basis heeft en waar Odette ons mee neemt in een verstikkende relatie (“Took a while to realise / Your head is cold, your heart is ice”). Na deze kennismaking is er herkenning bij ‘Watch Me Read You’ waar de singer/songwriter ook delen van Engelse gedichten op een creatieve wijze in dit nummer verwerkt. Om haar talent nog eens te onderschrijven maakt ze ook regelmatig uitstapjes zoals bij het op synths en een beat drijvende ‘Come Closer’, de met Soul omgeven ballad ‘Do You See Me’ en ‘Onyx’ (ft. Lanks) wat we weer in het R&B spectrum kunnen plaatsen. Zo weet de Australische je als luisteraar moeiteloos te boeien, mede door de variatie, de veelzijdigheid maar vooral vanwege de knappe productie. Pianoballad ‘Pastell Walls’ is een waardige afsluiter van dit sterke debuut. De deluxe versie kent nog een drietal extra tracks waarvan ‘Angels’ absoluut oorstrelend is. To A Stranger is een meer dan volwassen album waarbij de kracht in de eenvoud zit, de composities maar ook de teksten. Knap hoe ze nu al met woorden speelt, metaforen gebruikt. Zeer benieuwd naar nieuw materiaal maar voorlopig geniet van dit debuutalbum. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Jaengu Macrooy - Horizon

Jaengu Macrooy - Horizon

Label Unexpected Records / PIAS

Beoordeling 8

Review Het verhaal van Jeangu Macrooy is al vaak verteld; als dertienjarige krijgt hij een gitaar van zijn ouders, vormt vervolgens een duo met zijn broer en zoekt vervolgens het (muzikale) geluk in Nederland. Dit weekend kwam het tweede album Horizon uit van deze in Suriname geboren zanger. Jeangu Macrooy is gezegend met een bijzondere stem. Het leverde hem een nominatie op voor 3FM Talent, deelname aan de Popronde en we kennen hem misschien wel van zijn rol als Judas tijdens The Passion. Na de positieve recensies over zijn debuut High On You is Horizon de gedroomde opvolger; wat zelfverzekerder en een wat uitgebalanceerde sound is het resultaat waarbij we Macrooy horen in een aangename smeltkroes van Soul en Pop met invloeden uit de Jazz maar ook Gospel. De met blazers omgeven opener ‘Good Thing’ is meteen een fijne hernieuwde kennismaking met Macrooy. Het nummer is soepel, misschien zelfs wat laid-back en meteen is er de herkenning van het aangename stemgeluid van deze singer/songwriter. Vervolgens schakelt de zanger met ‘Dance With Me’ een versnelling door. Het is qua compositie misschien niet het meest complexe nummer, maar het is wel erg goed dansbaar én heeft een aanstekelijk refrein zodat het lastig is stil te blijven zitten. Op het einde van het album staan overigens nog twee uptempo nummers; het wat meer op techno geïnspireerde ‘Adrenaline’ vormt de afsluiter maar daarvoor is er nog ‘Shake Up This Place’, dat met grote waarschijnlijkheid dé hit in de dop is. Maar Macrooy is ook in staat om nummers tot écht grote hoogte te tillen en dat bewijst hij vooral op het centrale deel van het album; luister maar eens naar ’Second hand Lover’, dat fantastisch wordt uitgebouwd en met de blazers en de backing vocals een vleugje gospel meekrijgt. Ook ‘Surrender’ en ‘How Much I Love You’ zijn tracks van de buitencategorie waar Macrooy zijn fantastische stem nog eens etaleert. Het is knap dat hij moeiteloos zijn Soul combineert met andere muziekstijlen. ‘Hold Me’ is de ballad die op dit album niet mag ontbreken en ‘Colors’ is weer een zo’n inventief soulnummer waar Macrooy vocaal naar grote hoogte wordt gestuwd, mede onder invloed van de alom aanwezig blazers. Horizon is een volwassen album van internationale allure. Macrooy heeft samen met producer Perquisite een uitgebalanceerd album gemaakt dat Soul ademt maar waar andere muziekstijlen onmiskenbaar een evidente rol spelen. In het bijgevoegde boekje zijn alle songteksten nog eens terug te lezen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Sharon Von Etten - Remind Me Tomorrow

Sharon Von Etten - Remind Me Tomorrow

Label Jagjaguwar

Beoordeling 8,5

Review Sharon Von Etten is terug. Na een lange periode van radiostilte was daar eind 2018 de single ‘Comeback Kid’ en deze week kwam het volledige album uit. Remind Me Tomorrow is de titel en de ietwat nieuwe sound van deze Amerikaanse singer/songwriter is even wat wennen. In 2015 kwam de Amerikaanse met het succesvolle album Are We There met een gelijknamige tour. De tour verliep voor haar persoonlijk wat moeizaam omdat het album over persoonlijke thema’s handelt zoals een verbroken relatie terwijl ze zich niet meer in een dergelijke situatie bevond. Ze volgde vervolgens een opleiding, speelde een rol in de Netflix-serie The O.A. en schreef filmmuziek. De grootste verrassing was echter het feit dat ze zwanger werd en 2017 stond dus vooral in het teken van haar gezin. Toch wist ze in de periode een aanzienlijk aantal demo’s te produceren die de basis voor dit nieuwe album vormen. Tijdens het proces van het filmen kwam ze in contact met Michael Cera die gebruik maakte van een speciale synthesizer, de Jupiter 4. Het geluid trok Sharon aan en producer John Congleton bracht al die elementen samen en bouwde een tiental demo’s uit tot dit nieuwe album waar Sharon dus wat nadrukkelijker gebruik maakt van elektronica dan voorheen. En ja, we horen natuurlijk herhaaldelijk de Roland Jupiter 4 synthesizer op dit album. Opener ‘I Told You everything’ en afsluiter ‘Stay’ zijn de meest persoonlijke nummers. Prachtig is de boodschap die ze bij ‘Stay’ haar pasgeboren zoontje meegeeft als we Sharon horen zingen: “Find a way to stand / And a time to walk away / Letting go to let you lead / I don't know how it ends”. Na die voorzichtige opener er met ‘No One’s Easy To Love’ de kennismaking met de sound van dit nieuwe album; wat meer synths en een diepe beat zorgen in combinatie met de indringende stem van Sharon voor een nummer dat onder je huid kruipt. ‘Mermorial Day’en ‘Jupiter 4’ zijn wat experimentele tracks met wat toepaste samples terwijl ze de single ‘Comeback Kid’ de synths functioneel inzet en er een absoluut catchy nummer van maakt met een wat “gothic” karakter. ‘Seventeen’ is waarschijnlijk dé hit van het album en is voor Sharon de vertaling van het leven in New York. ‘Malibu’ heeft wat onheilspellends over zich, iets wat we ook herkennen in ‘Hands’, waar het zware drone-achtige geluid voor een dreigende sfeer zorgen. Remind Me Tomorrow is wederom een prijsalbum geworden. Ze laat de folk/rock wat achter zich en kiest op dit nieuwe album voor een wat avontuurlijkere, elektronische weg. De combinatie van de soms wat dreigende arrangementen in combinatie met haar stem werken fantastisch. Overigens is ook de coverfoto weer goed gevonden; twee gelukkige kleine kinderen van een vriendin in een wirwar en chaos van speelgoed een huiskamer; zie hier de metafoor met de moeder Sharon die ook nog een succesvolle muziekcarrière heeft. Veel luisterplezier.

Rosie Carney - Bare

Rosie Carney - Bare

Label Akira Records

Beoordeling 8,5

Review Ze is pas 20 jaar maar heeft eigenlijk al een heel muziekleven achter zich. De Britse schrijft al een kleine 10 jaar liedjes en verhuisde als 15-jarige naar New York. Het leverde haar een platencontract op maar niet het succes en het geluk. De platenmaatschappij zocht de commerciële richting en hits terwijl Rosie liedjes wilde schrijven. Het contract werd ontbonden, Rosie had persoonlijke problemen maar hervond zichzelf. Resultaat is het debuutalbum Bare dat 25 januari uit komt. Op opener ‘What You’ve Been Looking for’ horen we meteen de gekozen richting van deze Britse singer/songwriter en maken we kennis met haar prachtige stem. Vervolgens is daar de titelsong ‘Bare’ dat nog wat ingetogener klinkt en waar ook duidelijk wordt dat ze totaal geen angst heeft om zich kwetsbaar op te stellen. (“Left me broken / Smashed like a glass that was / Dropped on the floor / Words you've spoken / Leave marks on my skin / Like a name on the wall”). Op het persoonlijke ‘Thousand’ horen we naast Rosie de Ierse singer/songwriter Lisa Hannigan. Dit nummer gaat over het persoonlijke gevecht van haar grootmoeder met de vreselijke ziekte dementie. Op dit debuutalbum vinden we ook het al in 2017 uitgebrachte ‘Winter’ en ondanks het feit dat alle nummers binnen hetzelfde spectrum blijven weet deze talentvolle singer/songwriter te boeien. Nummers als ‘Awake Me’ en ‘Humans’ zijn gewoon prachtig en zo is ook het tweede deel ijzersterk. Op ‘Zoey’ horen haar kristalheldere stem nog eens als ze zich begeleidt op gitaar en het is pas bij ‘Orchid’ dat er drums en ander instrumentarium wordt ingezet. Het wordt daarmee wel tot één van de hoogtepunten van het album samen met de single ‘Your Love Is Holy’ waarin Rosie verwijst naar haar eerste liefde. Het album wordt verrassend met het instrumentale ‘Bud’ (Rose) met Rosie op piano afgesloten. Ondanks de eenvoud waarmee dit album lijkt te zijn geschreven zijn er geen zwakke plekken te vinden. Het totaal is breekbaar en Rosie Carney laat horen een begenadigd singer/songwriter te zijn. Voor een eventuele opvolger misschien de wens om wat meer rijker gearrangeerde songs te schrijven zoals ‘Orchid’ maar Bare is een fantastisch debuut en waarschijnlijk heeft ze bij het Akira-label wel die artistieke vrijheid gekregen om te excelleren. Veel luisterplezier.

Bertolf - Big Shadows For Small Things

Bertolf - Big Shadows For Small Things

Label Excelsior Recordings

Beoordeling 7,5

Review Hij werd uitgroepen tot Serious Talent, had met ‘Another Day’ een 3FM Megahit en kreeg in 2010 een Zilveren Harp. Het (muzikale) talent van Bertolf Lentink heeft hij inmiddels omgezet in een aantal soloalbums en zijn bijdrage aan de coverband Het Majesty waarmee hij succesvol een ode bracht aan The Beatles en Crosby, Stills, Nash & Young. Dit weekend kwam zijn vijfde album, Big Shadows For Small Things uit. Opener ‘Only Love’ begint met fingerpicking’ gitaarspel en de stem van Bertolf en wordt gaandeweg uitgebouwd tot een rustig nummer met een wat melancholische ondertoon. Vervolgens krijgen we met ‘Passover’ één van de beste tracks voorgeschoteld; mooi gearrangeerd en met een soort van ingehouden energie krijgt dit nummer een speciale lading mee. ‘Shadows’ is een mooie pianoballad dat door de toevoeging van de strijkers ook weer die zweem van melancholie meekrijgt en hier vinden we ook de directe verwijzing naar de albumtitel. Natuurlijk horen we de invloed van The Beatles terug op dit album bij nummers als ‘Hills’ en het tweeluik ‘Wintertime #1 en #2’. Zo blijft dit album boeiend maar wel netjes gekleurd binnen de lijnen. ‘Already Down’, dat eind vorig jaar als single werd uitgebracht, heeft een vleugje Americana waardoor Bertolf een beetje pit toevoegt. Met ‘Awake, Rewind’ maakt de singer/songwriter zelfs een uitstapje naar Country en vertoond hij zijn gitaarkunsten ook op de pedalsteel. De enige échte gitaarpopsong ‘Please Come Back In My Life’ is het laatste stukje bewijs dat Bertolf een allround muzikant is, al moeten we opmerkingen dat ook hier de invloed van McCartney en consorten voelbaar is. Opvallend op deze productie is ook de alom aanwezigheid van de strijkers The Dutch String Collective dat voor een meerwaarde zorg. Bertolf bewijst met dit vijfde album wederom in staat te zijn een boeiend album te schrijven met pakkende popliedjes. Dat het geheel misschien wat “veilig” klinkt en als zodanig binnen de spreekwoordelijke lijntjes is ingekleurd is niet vreemd, evenals de hoorbare invloeden van The Beatles. Mooi hoe hij het melancholische karakter van dit album vorm weet te geven. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Tommy Emmanuel - Heart Songs

Tommy Emmanuel - Heart Songs

Label Thirty Tiger / Bertus

Beoordeling 8,5

Review Enige tijd geleden was daar de aankondiging dat twee grootheden gezamenlijk een album uit zouden brengen. Gitaarhelden Tommy Emmanuel en John Knowles bundelden hun (akoestische)gitaarkrachten en het eindresultaat heeft de titel Heart Songs meegekregen. Hij mag zich “Certified Guitar Player” volgens de legendarische gitaarheld Chet Atkins. De Australiër Tommy Emmanuel hoort bij de allergrootsten binnen de akoestische gitaarscene en een samenwerking met Grammy Award-winnaar John Knowles is dan ook iets om de wenkbrauwen bij op te halen. Thema van Heart Songs zijn uiteraard liefdesliedjes zoals Emmanuel verklaarde; “A Heart Song Is Really A Love Song” en de sympathieke Australiër wil uiteraard de herkenning opzoeken met nummer die wij allemaal al eens ooit in onze harten hebben gesloten. “So that when they hear them, even though we’re not singing or they may not know all the words, they have a connection to these songs in their own hearts.” Emmanuel en Knowls nemen je mee op een akoestische muzikale reis door memory lane. Van Hank Williams’ ‘Cold, Cold Heart’ via Billy Joel’s ‘Lullabye’ naar ‘I Can Let Go Now’ van Michael McDonald; het komt allemaal voorbij in prachtige, instrumentale versies. Bijzonder zijn de uitvoeringen van ‘Í Can’t Make You Love Me’ (Bonnie Raitt) en ‘He Ain’t Heavy, He’s My Brother’ (o.a. The Hollies en Neil Diamond) maar feitelijk kunnen we hier de hele albumlist wel vernoemen. Wel willen we de versie van ‘Somewhere’ (West Side Story) nog noemen want waarschijnlijk zal iedereen geroerd zijn. Als bonus zijn er nog twee live uitvoeringen op het album geplaatst waaronder ‘How Deep Is Your Love’. Heart Songs gaat verder dan alleen het tonen van de vaardigheden van beide gitaarhelden. Het zijn stuk voor stuk nummers die in een verleden mensen ontroerden. En waarschijnlijk zullen ze dat in dit nieuwe arrangement ook weer doen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Adam Naas - The Love Album

Adam Naas - The Love Album

Label Virgin/ Universal

Beoordeling 8

Review Het is een goed bewaard geheim van 2018. Op de valreep naar het nieuwe jaar verschijnt het prachtige album van de Franse zanger Adam Naas. Deze man zal met zijn band donderdag 17 januari te zien zijn op Eurosonic te Groningen. Het album doet sterk denken aan Prince zijn latere werk. Het klinkt licht maar ook donker. ‘No Love Without Risk’ of ‘True Intimacy’ brengt de soul en pop op een dansbare manier bij elkaar, dat dicht bij de songs van Prince ligt. Niet dat Naas een Prince-clone is. Daarvoor geeft Naas een eigenzinnige draai aan de songs. De charismatische man uit de Franse hoofdstad, voldoet aan het stoere vrouwelijk wenselijk schoon en dat helpt altijd. Natuurlijk heeft hij geluisterd naar James Blake en Hozier, maar de spanning in de songs zit in het lome, donkere randje in de songs. Van popdancesongs als ‘Cherry Lipstick’ tot het intieme ‘Strange Love’, ze zijn allemaal heerlijk om naar te luisteren. Het album mag een extra draaiuur nodig hebben, maar dan ben je als indie- en alternatieve popliefhebber wel verkocht. Wellicht zal dit een van de meest opzienbarende acts voor ESNS gaan worden.

Monique Angele - Alive

Monique Angele - Alive

Label Eigen Beheer

Beoordeling 7,5

Review Net voor het einde van het jaar was daar Alive, de nieuwe EP van de Canadese singer/songwriter Monique Angele waarmee deze getalenteerde Canadese zes nieuwe tracks lanceerde. De wereld van singer/songwriters is er al een van verdringing en het is moeilijk om toch je eigen sound te vinden én daar succesvol mee te worden of te zijn. Deze Canadese Monique Angele heeft ogenschijnlijk de ingrediënten om hierin te slagen. De op dit moment in Australië woonachtige Monique heeft een klassieke achtergrond, heeft theater- en opera-ervaring én beschikt met haar sopraanstem over een geweldig bereik. Zes prachtige liedjes staan er op deze EP die ook wat klassieke elementen kent waardoor het schijfje interessant wordt. Misschien is ‘Hold On’ wel het meest karakteristiek voor deze EP. Zoals alle nummers is het door haar zelf geschreven en zowel de klassieke als singer/songwriter ingrediënten komen hier voorbij waarbij we ook het gospelachtige moeten vermelden. ‘I Want A World’ begint als een pianoballad met een dieper stemgeluid en wordt gaandeweg uitgebouwd, iets wat we bij ‘Forever Strong’ ook terug horen maar waar de strijkers weer een prominente rol vormen. Alive is een zeer aangename verrassing met zes nummers die niet eenvoudig zijn maar die Monique Angele op een zeer elegante wijze weet neer te zetten. Vooral de zweem van klassiek die om de nummers hangt zorgen nu juist voor het eigen karakter. Deze getalenteerde singer/songwriter heeft aangekondigd dit jaar met een volwaardig uit te komen dat de titel Answer zal krijgen en ook weer een combinatie moet worden van singer/songwriting gecombineerd met soul, pop en natuurlijk was klassiek. Veel luisterplezier.

Meindert Talma - Bulsturig

Meindert Talma - Bulsturig

Label Excelsior

Beoordeling 7,5

Review De Friese troubadour uit Surhuisterveen weet wat het woord Balsturig betekend. Het is een combinatie van tegendraads en opstandig. Talma heeft dit keer gekozen voor een album dat alleen gaat over voetbal. Al pingelend gaat ‘Arjen Robben’ door het levend en ziet het leven als ‘Ik Ben Van Gaal’ er heel anders uit. Talma heeft de clichés van Van Gaal zijn persconferenties op een rij gezet. Ja, dan was Frits Korbach een heel ander persoon en weet Talma de term ‘papagaaiensoep’ tot een volledig nummer te spinnen. Of Talma de oud voetballers niet kan eren met hun voetbaltalent. Dat doet hij zeker met ‘Van Persie’, ‘Cruijf’ en de voetbalheld van Friesland Abe Lenstra. Het zijn allemaal verhalen en storytelling songs die je wellicht een of twee keer gaat beluisteren. Het is leuker om het te laten horen aan mede voetballiefhebbers of mensen uit Veendam die hier het einde van de ‘LangeLeegte’ wordt bezongen. Toch weet hij Veendam voetballer ‘Jan Blijham’ te eren door een eigen liedje te geven. Maar ook de snor van ‘Abe van den Ban’ en de Belgische voetballer ‘Stijn Vreven’ krijgen een ode. Het is daardoor een grappig album en blijven oude voetbalhelden herleven. Natuurlijk mag de Groningen spits ‘Dick Nanninga’ niet ontbreken. Een mooi verhaal over een zware shag rokende spits die uiteindelijk in het zuiden bij Roda JC eindigde. Al hierom zou je dit album moeten kopen!

2018

Van Morrison - The Prophet Speaks

Van Morrison - The Prophet Speaks

Label Caroline

Beoordeling 7,5

Review De Ierse singer-songwriters Van Morrison komt in zijn na dagen van zijn leven met mooie albums vol blues en jazz. De 73 jarige zanger/ saxofonist leeft wellicht in de studio. Dit is zijn 40ste album en zijn 4de album dit jaar!!! Roll With The Punches, Versatile en You’re Driving Me Crazy gingen the Prophet Speaks voor. Zijn co creaties met meester trompettist Joey DeFrancesco zijn vooral voor de jazz liefhebbers een lust voor het oor. Van deMan weet hoe de songs het best in zijn stijl gespeeld dient te worden. De songs ‘Gotta Get You Off My Mind’ van Somomon Burke of ‘Laughing And Clowning’ van Sam Cooke, Morrison weet er altijd een eigen draai aan te geven. Het blijft swingen en de intentie van de cover songs blijven overeind staan. De warme saus weet hij er telkens overheen te brengen. Naast covers van John Lee Hooker (‘Dimples’) en de jaren 20 songs van JD Harris ‘Worried Blues’. ‘Teardrops’ en Willy Dixon ‘I Love The Life I Live’ brengen de oude blues weer tot leven. Al missen we de songs waarmee Van Morrison zich in de picture speelde, die we horen op onder andere Astral Weeks, It’s Too Late en Moondance die als re issues zijn verschenen.

Te zien in Nederland

Ryley Walker - The Lillywhite Sessions

Ryley Walker - The Lillywhite Sessions

Label Dead Oceans

Beoordeling 7,5

Review Ryley Walker is er maar druk mee. Dit jaar bracht hij nog het fantastische Deafman Glance uit en nu is daar zijn vertolking van The Lillywhite Sessions, een album dat oorspronkelijk van Dave Matthew Band is, maar nooit werd uitgebracht. Het verhaal achter deze plaat is natuurlijk geweldig. In 1998 had Dave Matthews Band succes met Before These Crowded Streets en een jaar later dook hij de studio in voor een opvolger. Samen met producer Steve Lillywhite. De platenmaatschappij was echter niet tevreden en vond het materiaal te depressief klinken en het label vloog Matthews en consorten naar Los Angeles om daar met de succesvolle producer Glen Ballard (o.a. Jagged Little Pill) alles te herschrijven. Uiteindelijk schreven ze tien nieuwe tracks die het album Everyday zouden vormen en het eerder geschreven materiaal met Lilywhite bleef ongebruikt. Tot 2001, toen een zanger van een Dave Matthews Cover band de hand wist te leggen op dit nog nooit gebruikte materiaal. Via Napster werd het de wereld ingestuurd en inmiddels is het een soort van cultalbum geworden. Walker, groot fan van Dave Matthews, heeft nu de moed om het met zijn eigen interpretatie in nieuwe arrangementen uit te brengen. Walker trapt af met ‘Busted Stuff’ dat het betere gitaarwerk met zich meebrengt in een wat melancholieke sfeer. Jazzliefhebber Walker laat zijn inspiratie de vrije loop met een nummer als ‘Grey Street’ waar de blazers de nodige vrijheid krijgen. Ook op het instrumentale ‘Sweet Up And Down’ krijgt door de alom aanwezige sax een heerlijke “groove”. Overigens trekt Walker bij het tien minuten durende ‘JTR’ alle registers open en laat sessiemuzikanten excelleren. Het uptempo en rockachtige ‘Diggin’ A Ditch’ is ijzersterk en de “dissortion” zorg nog voor wat meer karakter. Terug naar de basis gaat de Amerikaan met het sfeervolle ‘Grace is Gone’ en de uitvoering van ‘Bartender’ zoals Walker neerzet is om van te smullen. Dit album is een ode aan Dave Matthews Band én Lillywhite en dus geen nieuw Ryley Walker album! Met liefde en smaak gearrangeerd en de hand van alleskunner Walker is alom aanwezig. Laten we dit album maar omschrijven als een cover album vol met postrock nummers die voorzien zijn van een jazz-injectie, gezien door de bril van Chicago-man Ryley Waker. Veel luisterplezier.

Bantly Holler - Tradition

Bantly Holler - Tradition

Label eigen beheer

Beoordeling 7

Review Het is Neile Holler die zijn geboortestad Chicago verruilt met het avontuur in Europa. Na diverse baantjes als bordenwasser, verkoper en kelner in diverse steden te hebben uitgevoerd, belandt de man in Rotterdam om daar zijn muzikale droom na te leven. Wanneer we in het tweede nummer ‘Road Song, Let The Train Blow the Whistle’ veelvuldig het blowin’ in the wind voorbij horen komen, weten we waar Holler zijn muzikale roost heeft liggen. De man is trouw aan de traditionele singer songwriters vorm zoals we dit ooit in de jaren 60 van Bob Dylan te horen kregen. Ook Holler zoekt het in de blues en storytelling met ‘T for Texas’, ‘Rock Salt and Nails’ en het meer uptempo nummer ‘Swing On By’. Voor Holler is dit een prima debuutalbum om de aandacht op zich te vestigen. De eenvoud van de songs is vooral pakkend en daardoor krijgt het een gezellig karakter.

Te zien in Nederland

Willie Nelson - My Way

Willie Nelson - My Way

Label Legacy/ Sony

Beoordeling 8

Review Op dit moment weten de zoons van de befaamde country zanger Willie Nelson de bioscopen te veroveren met hun songs in de film A Star Is Born. Maar de oude baas weet zelf ook nog prachtige albums te maken. De afgelopen jaren wist Nelson al mooie albums te maken waaronder het album The Last Man Standing. Afgelopen maand wist Nelson zijn zang idool Frank Sinatra te eren met een prachtige coverplaat My Way. Er zijn velen die Sinatra songs hebben gecoverd en velen die het nasale stemgeluid van Nelson verafschuwen. Maar hier komen beide talenten optimaal bijeen. De songs zijn intens, jazzy en prachtig gezongen. ‘Young at Heart’,‘Blue Moon’, ‘Night & Day’ en een mooie versie van ‘It Was A Very Good Year’ komen voorbij. Het doet de oude blue eyes herleven. Met Norah Jones weet Nelson ‘What Is This Thing Called Love’ een duet te maken en natuurlijk mag het ‘My Way’ niet ontbreken. Een mooi cadeau voor een Sint avond of voor later onder de kerstboom.

Te zien in Nederland

Dan Mangan - More Or Less

Dan Mangan - More Or Less

Label City Slang Records

Beoordeling 8,5

Review De Canadese singer/songwriter is terug met zijn vijfde album More Or Less. De winnaar van een Canadese Juno-Award, woonachtig in Vancouver en inmiddels vader van twee kinderen, beloofde terug te keren naar zijn singer/songwriter roots. Het wordt meteen duidelijk dat Mangan zijn belofte inlost en terugkeert naar het betere singer/songwriter-werk en de wat experimentele sound van zijn laatste album Club Meds achter zich laat. Opener ‘Lynchpin’ is meteen van hoogwaardige kwaliteit en ademt meteen een vertrouwde sfeer uit. Mangan is wat volwasser geworden en het vaderschap biedt hem ook een wat andere blik op onze wereld. In het prachtige ‘Just Fear’ zingt hij “Every road feels travelled and we got lost in the struggle/The whole world’s unravelling” en uit hij zijn zorgen nog maar eens. Met ‘Lay Low’, waar je eigenlijk alleen zijn stem hoort, weet de sympathieke Canadees je tot op het bot te ontroeren. Voor dit album kreeg Mangan medewerking van producer Drew Brown (o.a. Radiohead en Beck) en hij is mede bepalend geweest voor de sound van dit nieuwe album. Naast de hang naar perfectie was hij degene die Mangan in contact bracht met door de wol geverfde sessiemuzikanten als drummer Joey Waronker (o.a. Roger Waters, Beck) en een multi-instrumentalist Jason Falkner. Een nummer als ‘Peaks & Valleys’ zou zonder de samenwerking met Brown dan ook anders hebben geklonken. Het “Less Is More” principe is hier prachtig hoorbaar want ondanks het tempo heeft het nummer een mooi “stripped-down”-karakter. Naast het al eerder genoemde ‘Just Fear’ en ‘Lay Low’ noemen we met ‘Cold In The Summer’ nog een hoogtepunt van dit album. Mangan vertelt hier over het leven als getrouwde vader en de daarbij verantwoordelijkheden in deze tumultueuze tijd. ‘Toubled Mind’ is het meest uptempo nummer op dit vijfde album terwijl Mangan ons bij ‘’ Fool For Waiting’ ons op een prachtig, innemende ballad trakteert. Op het einde van het album zijn er nog wat “Dreampop”-achtige tracks als ‘Can’t Not’ en ‘Never Quiet’ en als afsluiter neemt Mangan ons nog één keer mee in zijn kijk op het leven in het sober, melancholieke maar o zo mooie ;’Which Is It’. Dit vijfde album is waarschijnlijk singer/songwriting in perfectie. Vooral de samenwerking tussen de artiest Dan Mangan en producer en muzikanten is hoorbaar in balans. Alles in de juiste proporties, niets te veel maar ook van niets te weinig. Een even verrassend als prachtig album dat bij elke luisterbeurt mooier en mooier wordt. Veel luisterplezier.

Ian Sweet - Crush Crusher

Ian Sweet - Crush Crusher

Label Hardly Art Records

Beoordeling 7,5

Review Ian Sweet is de artiestennaam van de Amerikaanse singer/songwriter Jilian Medford. Begonnen als soloartiest, vervolgens als band en na wat onaardigheden met de bandleden is het nu weer een soloproject en bracht de uit Boston afkomstige Jilian onlangs haar tweede album Crush Crusher uit. Crush Crusher is ook een album waarop Jilian terugkijkt en de afgelopen periode nog eens laat passeren en met de opener ‘Hiding’ weet ze meteen de vinger op de gevoelige plek te leggen. De onzekerheid en het gevoel dat je als persoon voor iedereen klaar moet staan bezingt ze in het sterke ‘Holographic Jesus’, een wat rustiger nummer met wat shoegaze invloeden. Gaandeweg wordt dan ook duidelijk dat we hier met een singer/songwriter te maken hebben die de afgelopen periode met persoonlijke angsten en verdriet te maken heeft gehad. Met ‘Bug Museum’ neemt ze een fictieve held om haar onzekerheid tegenover de wereld nog maar eens te uiten. Het is absoluut één van de betere nummers op het album waarbij Julian haar stem over de wat dreigende gitaar laat klinken. ‘Question It’ is misschien wel het meest complexe nummer, met opzwepende drums en gitaren. Ook de titelsong zit goed in elkaar, met dit keer een drummachine die voor een wat indrustrial sound klinkt, iets dat door de echoënde stem en diffuse gitaarsound nog wordt versterkt. ‘Ugly/Bured’ is wat rustiger maar wel spannend door de verschillende tempowisselingen en met de afsluiter ‘Your Arms Are Water’, waar Jilian laat horen over een hoger stemgeluid te beschikken, neemt ze ons nog eens mee in alle overpeinzingen die ze over dit album uitstrooide. Crush Crusher is een album voor openheid en eerlijkheid. Jilian Medford neemt ons mee in een mengelmoes van diverse stijlen (Shoegaze, Lo-FI, singer/songwriter) op een muzikale reis die ze door tien liedjes vorm geeft. De gitaren zijn volop aanwezig maar altijd in evenwicht met de aangenaam klinkende stem van deze Amerikaanse. Helemaal geen slecht album. Sterker nog, een aangename hernieuwde kennismaking. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Tolls - Blijf je Koel

Tolls - Blijf je Koel

Label Revange rec/ BMG Talpa

Beoordeling 8

Review De Nederlandse singer songwriter Daan van Beijener wist in 2017 de finale van de Grote Prijs van Nederland te bereiken. Samen met zijn band heeft hij een prachtig Nederlandstalig album gemaakt. Opvallend aan de songs op dit album zijn de mooie en vele harmonische vocalen. Wanneer Ester de Jong met Tolls de zangpartijen invult op ‘Samenwerken’ is er een mooi duet samen gesmolten. Het zijn prachtige teksten die tot de betere Nederlandstalige popsongs behoren. De passie in de zang van ‘Terugkijken’ en ‘Alleen’ is mooi, al is het telefoongesprek van ‘Weg’ iets minder. Wanneer de man in ‘Alleen’ weg vaart, belanden we op de ‘7 knopen’. Nu zou dit ook het aantal knopen kunnen zijn waarmee je vaart. Dat zijn de gedachten iemand die op een eiland woont en werkt. Dat geldt dan ook voor Tolls die het album op Terschelling heeft opgenomen, al is hij op een woonboot in Amsterdam geboren. De teksten passen dan ook bij het eiland. Of het nu gaat om ‘Speeltuin van Lust’ of ‘Nu’. De songs ademt de geur van de Noordzee en het geeft een weerspiegeling van het leven op eiland. Het is dan ook een album waar men trots op mag zijn.

Te zien in Nederland

Laura Gibson - Goners

Laura Gibson - Goners

Label City Slang Records

Beoordeling 8

Review Begin vorig jaar schreef de Amerikaanse Laura Gibson ergens de volgende zin op: “If we’re already goners, why wait any longer, for something to crack open”. Bij het uitkomen van het vijfde album van deze singer/songwriter en multi-instrumentalist blijkt dat die zin de basis vormt dit nieuwe album vormt. Goners is het vijfde album van deze Amerikaanse die zich de afgelopen jaren ontwikkelde en met Emipre Builder een indrukwekkend album afleverde dat op zeer positieve recensies kon rekenen. Voor dit album omringde ze zich weer met een scala van muzikale vrienden die garant staan voor kwaliteit. We horen namen als Dave Depper (Death Cab for Cutie), Dan Hunt (Neko Case) en Nate Query (the Decemberists) voorbij komen en Kelly Pratt en Kayleen King stonden garant voor de mooie blaas- en strijkersarrangementen. Het centrale thema voor dit album is verdriet en de titel Goners is bewust gekozen: “The word is used for two types of people: those who lose themselves in the ones they love, and those whose deaths are imminent.” Het album opent rustig met het ‘I Carry Water’, waar we de Laura zichzelf op piano horen begeleiden, en meteen is dat gevoelige stemgeluid weer daar. Bij het wat meer uptempo ‘Domestication’ zijn daar de strijkers die geen bijrol vervullen maar prominent aanwezig zijn en dit nummer een eigen karakter meegeven. Ook de titelsong heeft wat meer vaart en al snel blijkt dat Laura woorden en metaforen gebruikt om haar verhalen vorm te geven. Op een nummer als ‘Slow Joke Grin’ pakt ze weer terug naar de basis van singer/songwriter en is Laura weer één met haar gitaar en weet met deze eenvoud toch weer een desolate sfeer te creëren. Ook ‘Performers’ is een absoluut pareltje waarbij we subtiel een klarinet naast de strijkers horen en bij ‘Clemency’ zorgen blazers voor een haast klassiek dramatische sfeer. Goners zit knap in elkaar en samen met producer John Askew levert Laura Gibson weer een knap staaltje muziek af. Bij ‘Tenderness’, waarschijnlijk het hoogtepunt van Goners, komt alles nog eens bij elkaar. Goners is een absolute luisterplaat en wint bij elke luisterbeurt aan glans. Alles klinkt even melodieus en atmosferisch en Laura slaagt erin om het gehele instrumentarium in dienst van de liedjes te zetten. De tien liedjes met een speeltijd van ongeveer 40 minuten klinken puur en zijn tijdloos. Veel luisterplezier.

Bjorn vd Doelen -Eerwaarde vader..

Bjorn vd Doelen -Eerwaarde vader..

Label Modestus

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de Brabantse voetballer vd Doelen zijn sportcarrière afsluit, duikt hij in de wereld van de muziek. Na PSV, Standaard Luik, Twente en N.E.C. wordt hij aanvoerder van de band Allez Soldaat. Maar wanneer hij de ruimte voor zichzelf wil hebben en behouden komt hij met zijn Huurmoordenaars. Met het album ‘Eerwaarde Vader Zegen Mij Want Ik Heb Gezondigd’ horen we de verhalen van de man. Als storyteller vertelt hij zijn gedachten over de 7 doodzonden. Als ras katholiek hoor je hem in de beklaagdenbank om zijn frustraties met een zuidelijk accent ongenuanceerd te uiten. De Lust, Gulzigheid, Jaloezie, Gemakzucht, IJdelheid, Hebzucht en Woede zijn veelbesproken thema’s en niet alleen in de muziek, maar vooral in ons dagelijks leven. Dit weet vd Doelen prachtig weer te geven in de songs. Met een strijkers en orgels weet hij een kerkelijk sfeertje te creëren zonder dat het de overhand neemt in de singer-songwriterstijl.

Te zien in Nederland

John Smith - Hummingbird

John Smith - Hummingbird

Label Commoner rec.

Beoordeling 8,5

Review Wanneer je de meest voorkomende anonieme namen aan elkaar plakt, is John Smith toch een optimale combinatie om niet gevonden te worden. Dat kan wel eens lastig zijn op Google, maar met het nieuwe Hummingbird moet deze John Smith te vinden zijn. De Ier is een singer-songwriter pur sang. Samen met Sam Lakeman wist hij het recente album Headlong al tot een juweeltje te maken. Voor Hummingbird is hij wederom bij Sam Lakerman in zijn Somerset studio gedoken. Het album kent intieme songs waarbij Smith alleen met de akoestische gitaar zijn nummers vertolkt. Zijn prachtige hees maar heldere stem is heerlijk en relaxt om naar te luisteren. Met het juweeltje ‘Boudica’ is een lust voor het oor en zijn ode aan Nederland met Lowlands of Holland mag er zeker ook zijn. De songs worden met strijkers minimaal begeleid waardoor de accenten even anders komen te liggen. Tevens hoor de je uitgesponnen mix waarbij ieder gitaar tokkel afzonderlijk is afgesteld. Hij weet hierdoor op diverse malen op het album de gitaar even harder te laten klinken als opmaat naar een strijkersstuk of intermezzo te gaan. Het album is dan ook een heerlijk uitgebalanceerd classic singer-songwriters met een vleugje folk album geworden en een must voor de liefhebbers voor dit genre.

Te zien in Nederland 28 febr Vondelkerk te Amsterdam

Doug Paisley – Starter Home

Doug Paisley – Starter Home

Label No Quarter

Beoordeling 7,5

Review Doug Paisley laat weer eens wat van zich horen. De man uit Toronto heeft niet direct een hoge pet op van zichzelf. Deze bescheidenheid resulteert dat hij dit album na 5 jaar weer eens op het podium verschijnt. De vorige 4 albums zijn allen prima singer-songwriters albums, maar we horen dat hij door de jaren heen in zijn liedjes schrijven beter is geworden. Neem het ‘Dreamin’’, ingetogen en mooi. Ingetogen is al een woord dat op zijn lijf is geschreven. Je mag geen vreemde uitspattingen op dit album verwachten. Nee, eerder de behouden geluid van de folk en country stijl van ‘Easy Money’, ‘Loneliness’ en ‘Drinking With A Friend’. Het mooie van dit album is dat Paisley weer actief is en dat hij hopelijk met zijn vrienden (en hij heeft veel muzikaal bekende vrienden) weet gaat spelen en op de bühne te zien is.

Te zien in Nederland

Guy van Nueten - Contact

Guy van Nueten - Contact

Label Sony klassiek

Beoordeling 7,5

Review De Belgische muzikant Guy van Nueten weet met een klassiek album de wereld weer te verrassen. Waarom? Omdat zijn naam voorheen op de hoesjes van the Sands stond. Deze Belgische act weet zich nog steeds met het nummer ‘April and June’ een plekje in de lijst van het beste Belgische songs te veroveren. Begin 2000 heeft hij de switch naar de klassieke kant gemaakt. Met dEUS zanger Tom Barman maakt hij een dubbel cd en schuift aan bij diverse artiesten. Naast de piano composities die hij vertolkt, maakt hij de beeldsounds voor films. Dit spanningsveld ligt hem goed en is dan ook te horen in de keuze van zijn piano albums. Contact is zijn derde album en staat weer vol rustgevende pianostukken van hem zelf en in de geest van zijn dedecations waaronder Bach , Strock en Van Gethem.

Te zien in Nederland

Roger Waters - The Soldier's Tale

Roger Waters - The Soldier's Tale

Label Sony Classic

Beoordeling 7,5

Review Het boegbeeld van Pink Floyd is ongetwijfeld Roger Waters, al maakt hij al jaren geen muziek meer met zijn toenmalige maatjes. Wel weet hij de shows te vullen met de songs van weleer aangevuld met zijn eigen maatschappelijk kritische songs. Ditmaal duikt Waters in de verhalen van Igor Strainsky. Met The Soldier’s Tale weet hij een verhaal te pakken dat dicht bij hem staat. De eerste wereldoorlog kent hij vanuit de verhalen van zijn ouders. De verhalen over het verlies van zijn grootvader tijdens deze oorlog maakte al indruk. Wanneer zijn eigen vader komt te overlijden in de tweede wereld oorlog worden verhalen werkelijkheid. 11 november 2018, het is nu 100 jaar geleden dat er een einde kwam aan de eerste wereldoorlog. Met dit verhaal lijkt het alsof er in 100 jaar weinig veranderd is. De huidig maatschappij valt in dezelfde valkuilen waarbij de wereldleiders nog steeds niets hebben geleerd van het verleden. Of is het meer de kennis die men wel heeft geleerd van het verleden om wederom in een spannend oorlogsmileu terecht te komen. Uiteindelijk zijn de burgers en soldaten altijd de pionnen en verliezers. Met de show RESIST van Waters afgelopen jaar in ZiggoDome weet hij nu nog een keer de aandacht te vestigen op de soldaten die de oorlogen moeten uitvoeren. De stem van Waters is warm en prachtig als storyteller. Geen uitgebreide muziekstukken maar hooguit het verhaal aan te zetten met muzikale klanken. Een verhaal dat na 100 jaar nog steeds acuteel is. Maar ook na 100 jaar sluiten we onze ogen hiervoor of draaien ons om zolang we er maar geen last van hebben…

Te zien in Nederland

Boudewijn de Groot - Even Weg

Boudewijn de Groot - Even Weg

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Dat Boudewijn de Groot een icoon is voor de Nederlandstalig popmuziek en speciaal voor het singer-songwritersgenre is een feit. Met zijn 74 jaar weet de Groot nog altijd de uitdaging te zoeken in de muziek en teksten. Even Weg is dan ook een album waar de country Americana centraal staat. Het is een genre waar de verhalen prima tot hun recht komen. Als het nu gaat om het boerenleven van ‘De Stoet’, of de ‘Dialogen’. De uitdaging ligt voor de Groot meer in de teksten dan in de muziek. Dat de teksten altijd prachtig zijn, is de kunst die hij met Lennaerdt Nijgh heeft ontwikkeld. Al zijn de teksten van de Groot meestal iets meer directer dan die Nijgh voorheen schreef. Neem ‘Wissels’, ‘Waar Wacht je Op’ of ‘Wachten’. Na de samenwerking met Henny Vrienten en George Kooymans in De Vreemde KostGangers, gaat de Groot nu op zoek naar een sound dat dicht bij the Eagles zou moeten liggen. Hiervoor heeft hij contact op gezocht met the Eagles coveract The Dutch Eagles. Toch blijven het allemaal wel songs die in het patroon van de Groot passen. Dit keer met meer country en wat meervoudige vocalen. Al is het geheel ook wel een beetje vlak te noemen en mis ik de uitspattingen die er op diverse albums voorheen meer aanwezig waren.

Te zien in Nederland

Mark Knopfler - Down the Road Wherever

Mark Knopfler - Down the Road Wherever

Label Virgin / universal

Beoordeling 8

Review Mark Knopfler was voorheen de frontman van Dire Straits die eind jaren 70 een prachtig debuutalbum maakte. Door het vernieuwde gitaarwerk (fingerpicking) van Knopfler viel het album op en bracht hen tot de wereldtop. Inmiddels tourt de man al jarenlang onder zijn eigen naam. Inmiddels heeft hij bijna 20 album op zijn naam staan, incl. soundtracks en dan hebben we het nog niet over alle coöperatie-albums. Het geluid van Mark Knopfler is uniek en daardoor behoort hij in het rijtje van JJ Cale, Eric Clapton en onlangs overleden Tony Joe White. De ontspannen sound en heerlijk gitaarwerk is ook weer op dit album optimaal aanwezig. Het is een roadtrip langs de West-coast sound van ‘Back On The Dance Floor’ naar de New Orleans jazz met ‘One Song At the Time’. Maar het gaat hier allemaal ter ere van the Britse Groove. Wanneer we het ‘You Never Walk Alone’ in ‘Just A Boy Away From Home’ horen weten we het zeker. Al is’ When You Leave’ dan weer een juweeltje op dit album. Net als ‘Floating Away’ en het slotstuk ‘Matchstick Man’ weer Knopfler hier weer prachtige songs op dit album te brengen. Een prima album, al brengt Knopfler geen vernieuwing mee.

Te zien in Nederland

Paolo Conte - Live in Caracalla – 50 yea

Paolo Conte - Live in Caracalla – 50 yea

Label BMG

Beoordeling 8

Review Eind jaren 80 wist de Italiaanse zanger, componist en tekstschrijven, de huidige singer-songwriter zelf door te breken bij het grote publiek met het nummer Max. De man is vorig jaar 80 geworden en viert tevens het 50 jarig bestaan van het nummer ‘Azzurro’. Een song van Conte dat het volk van Italië als een lijflied in de armen heeft genomen. Het album is wederom een live album, zoals die de afgelopen jaren van het verscheen. In het prachtige theater Caracalla van Rome laat hij zijn prachtige songs klinken. De verbinding van piano, jazz en pop weet Conte al jaren te combineren in mooie luisterliedjes waaronder ‘Alle Prese Con Una Verde Milonga’, ‘Madeleine’, ‘Eden’n en ‘Come Di’. De veelzijdig kunstenaar houdt zich naast de muziek ook bezig met het maken van musicals, schilderijen en componeerde film muziek. De charmante songs kennen altijd een treurig tintje en door zijn stem klinkt het allemaal als een goed advies van de oudere man. Het tweede deel van het album krijgen de uptempo songs meer de ruimte waaronder het ‘Dancing’ en het ‘Gli Impermeabili’. Dan horen we ook de blazers meer hun intrede doen en het achtergrond orkest om tot het 2 minuten durende topstuk te komen. Over de Azuurblauwe stranden van Italië. Daar waar Conte in zijn eentje door de dorpen en over de stranden loopt en zich meester maakt van zijn gedachten. De creatieve geest brengt op dit album een nieuw nummer ‘Lavavetri’ en eindigt dit album met ‘Bye Music’. Hopelijk dat dit geen voorbode is zoals we het de laatste jaren hebben gezien bij andere artiesten. Conto klinkt nog steeds even levendig en laat wederom horen dat een taalbarrière verdwijnt wanneer de muziek prachtig is.

Te zien in Nederland

Bob Dylan - More Blood, More Tracks

Bob Dylan - More Blood, More Tracks

Label Sony

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album van Bob Dylan is wederom een basement sessie album waarbij we altijd nieuwe dingen te horen krijgen van oude albums. Dit maal staat het album Blood on the Tracks centraal. Een emotioneel album van Dylan. Naast het motorongeluk beland hij in een scheiding en maakt dit album. Het origineel komt uit op januari 1975 en is een juweeltje in de collectie van Bob Dylan. Songs als ‘Tangled Up in Blue’, ‘Idiot Wind’ en ‘Simple Twist of Fate’ zijn prachtige songs en mooie verhalen. Waarom is dit nieuwe album een prachtig document naast het origineel. Omdat er een goede keus is gemaakt van de takes die niet op het origineel zijn verschenen. Zo heeft Tangled Up in Blue een andere kadans en is het lange verhaal van Lily Rosemary and the Jack of Hearts aangevuld met het ontbrekende couplet nr. 12. Ja, de poëtische verhalen zijn lang en vol emotie. Altijd pakkend zonder de simpele kern te benoemen. Dat brengt dat Dylan een Nobelprijs heeft gewonnen. Omdat de verhalen zo prachtig zijn dat ieder album hierna als een boek op een album is verschenen. Nu krijgen we de ontbrekende hoofdstukken te lezen waaronder het ‘Up to Me’ of lezen we het ruwe script van het boek. Met de uitgebreide cd-box versie kun je nog luisteren hoe Dylan tot de keus van het uiteindelijk product is gekomen. Of het alleen met een gitaar moest of met een band of uiteindelijk de keus maakt om alleen de baslijn van Eric Weissberg te gebruiken in ‘You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go’. Het wordt hierdoor dramatischer in het verhaal en past het beter bij het verhaal. daar waar de vorige Bootleg Series Trouble No More live uitvoeringen kent, is dit weer een album waarbij je een beter kijkje in de keuken van de productie van het album Blood on the Tracks krijgt. Dit blijft altijd een interessanter dan de live uitvoeringen. Het neemt je mee in het proces. Inmiddels wordt er op het net alweer druk gespeculeerd wat de inhoud van sessie 15 moet zijn… eerst hier maar eens van genieten.

Te zien in Nederland

Jeditah – Waves

Jeditah – Waves

Label eigen beheer

Beoordeling 7,5

Review Het is de Amsterdamse zangeres en producer Jeditah die met het debuut Waves de vaderlandse elektropop een nieuw impuls geeft. Samen met drummer Otto de Jong en Cellist Brandan Jan Walsh nam ze de nummers op en met Martha Jane Settles vulde ze de vocalen in. Wanneer het opgenomen product naar de master Martijn Groeneveld (Blaudzun, Ronde) wordt de klank helemaal gevormd tot een prachtig eindproduct. De droompop van ‘Horseman’ is een geheel andere sound dan waarmee het album begint. ‘The Night’ is vooral pop gericht en catchy genoeg om als hit door te gaan. Het pakt je direct waardoor het een visitekaartje is voor het gehele album. Al is er gekozen om ‘You and Me’ tot single te brengen. Een nummer waarbij de innerlijke strijd een kunst is om dat dat niet te serieus te nemen. Soms zijn de dingen nu eenmaal zo en dat is het dan. Met James Blake, Bjork en PJ Harvey als inspiratiebron, horen we op Waves een mooie mix van deze drie helden. Het is uitdagend, geestig en relaxt in een. Het doet soms denken aan een moderne Suzanne Vega. Wanneer ze met ‘Beth’ afsluit kunnen we wel zeggen dat het een geslaagd debuut EP is.

Te zien in Nederland

Vandenberg’s Moonkings – Rugged and Unpl

Vandenberg’s Moonkings – Rugged and Unpl

Label Mascott

Beoordeling 8

Review Dat Ad VandenBerg met zijn Moonkings goed aan de weg timmert is duidelijk te merken. Bij het debuut werd er nog even verrassend gekeken naar de bandsamenstelling. Inmiddels is het een gevestigde act van Nederland zoals VandenBerg ooit met Bert Heerink, Dick Kemper en Jos Zoomers begon. Uiteindelijk werd de gitarist gevraagd om bij Whitesnake te spelen en scoorde daar eind jaren 80 wereldwijde hits mee. Met Rugged and Unplugged weet Ad samen met Jan Hoving op zang een album te maken dat dicht bij het Whitesnake album Starkers in Tokyo ligt. Hierop vertolkte VandenBerg met David Coverdale in de duo vorm de Whitesnake songs waaronder het mooie ‘Sailing Ships’, dat hij ook voor op dit album heeft ingespeeld. Ook een versie van de VandenBerg hit ‘Burning Heart’ is hier op te vinden. Het origineel is dan ook bijna niet te evenaren. Zo liggen de eigen Moonkings songs waaronder’ Out of Reach’ en ‘Walk Away’ hierbij beter in het gehoor. Het zijn de songs waarmee Hoving bekend is en dat ook met gevoel overbrengt. Hierdoor is deze combinatie prachtig om naar te luisteren. Overigens de overige bandleden van Moonkings kunnen we terug vinden in de band Ten Times A Million. En hoewel het album een soort gepikt idee is, is het een lust om naar te luisteren.

Te zien in Nederland

Bastian Baker - Bastian Baker

Bastian Baker - Bastian Baker

Beschrijving

Beoordeling 8

Review Dit weekend was de release van het nieuwe album van de Zwitserse singer/songwriter Bastian Baker. Waar hij enkele jaren geleden nog in Zermatt voor 80 mensen optrad is hij op dit moment de support-act van superster Shania Twain en staat nu in uitverkochte stadions. Met de hartverwarmende opener en single ‘Stay’ de sympathieke Zwitser misschien wel een hit in handen. In een interview dat wij namens Mpodia met deze openhartige singer/songwriter hadden voor zijn concert in de Ziggo Dome vertelde hij ook dat hij voor dit album de keuze had uit een kleine 60 geschreven songs. Dit nieuwe album voelt voor hem dan ook als een tweede debuutalbum en voor de eerste keer schreef hij ook liedjes met anderen, en in verschillende steden zoals New York en Nashville. Songs als ‘All Around Us’ en ‘So Low’ zijn lekker in het gehoor liggende popsongs maar Baker bewijst gaandeweg dit titelloze album ook dat hij uit een ander vaatje kan tappen. Eén van die voorbeelden is ‘Young’, één van die nummers die hij samen met anderen schreef en over zijn adolescente grappen gaat zoals het proberen een club binnen te komen met een “fake-id.”. Dat Baker gegroeid is na drie albums bewijst hij bijvoorbeeld ook met een nummer als ‘You Should Call Me’; eerst is daar de piano, vervolgens het handjeklappen om uit te monden in een nummer met een flinterdun rock-laagje dat oneindig in je hoofd blijft hangen. Met ‘Six’ gaat hij terug naar het singer/songriter-genre; gewoon met zijn eigen gitaar een mooi liedje zingen met die toch wel bijzondere stem van hem. Eenvoud kan soms mooi zijn…. Met ‘Blame It On Me’ is daar ineens het Country-gevoel, één van de nummers die het in Amerika waarschijnlijk ook goed zal doen. Zoals bekend zijn Bastian en Shania Twain goede vrienden en de Amerikaanse superster gaf dan ook haar advies over welke nummers op dit album te plaatsen. Daarnaast beseft de Zwitser dat we steeds meer in een digitaal tijdperk met individuele “playlists” werken, dus hij wilde een wat gevarieerder publiek aanspreken. ‘Yoko’ (feat. D’Anthony Palms) is een echt popliedje, ‘Light And Easy’ is ingetogen en romantisch terwijl ‘Another Day’ weer zo’n catchy track is. Afsluiten doet Bastian in Baker met de sterke ballad ‘Time’ die hij smaakvol neer zet en nogmaals laat horen dat hij een getalenteerd zanger is. Het titelloze album telt maar liefst 14 tracks waarop Baker laat horen diverse stijlen te kunnen hanteren, iets wat voor dit album een bewuste keuze is. Van soms wat rauw tot persoonlijk en kwetsbaar en laverend tussen singer/songwriter via catchy pop naar aanstekelijke Country. Tijdens zijn tour is het vooral een akoestische set die hij speelt, 16 maart komt hij terug naar Nederland en zal hij met zijn eigen band een optreden in de Melkweg geven. Veel luisterplezier.

Yoko Ono - Warzone

Yoko Ono - Warzone

Label Konkurrent

Beoordeling 7

Review Nu Paul McCartney zijn nieuw album Egypt Station op de markt heeft, lijkt het net alsof de weduwe van John Lennon, Yoko Ono een tegenbericht moet geven. Het is een rode draad dat door de historie van the Beatles gaat. Warzone is nu het nieuwe wapen van de kunstenares. Warzone begint direct met de oorlogsverklaring dat het publiek nog steeds Beatles liedjes wil horen en niet verder wil luisteren dan begin jaren 70. Is dat gelijk een verklaring dat McCartney de herkenbare Beatlessongs schreef?? Of wil ze zeggen dat Lennon beter en intelligentere teksten schreef. Beide kanten van de medaille is waar. Het is het verhaal dat door dit album weer klinkt. Haar kunst als zangeres is niet wat je Ono zou horen zeggen dat ze daar goed in is. Nee het schrijven van verhalen, love en peace komt uit haar beker. Al was het vooral Lennon die de vertolking deed. “Hell in Paradise’, ‘Now or Never’ en ‘I Love You Earth’ zijn songs waarbij de voordracht voorop staat. Het geluid om te laten weten dat we de verkeerde kant op gaan met onze aarde, dat de mensen weer in vrede moeten leven en dat we zuinig moeten zijn op deze aardbol. Het aanspreken van the people of Amerika op hun gedrag, is gelijk aan dat deze mensen de enige oplossing is voor alle problemen. Misschien ligt hier het maatschappelijke probleem dat Ono nog niet ziet. Ono haar verhaal gaat vooral om de ‘Where Do We Go From Here?’ en om hier nog even krijgt bij te zetten voegt ze haar versie van ‘Imagine’ toe aan dit album. Een album dat muzikaal niet even sterk is en qua teksten te eenzijdig is. Het blijft bewonderingswaardig dat ze nu nog op haar 85! Een album brengt om haar idealen van Love & Peace en Women Power te verkondigen.

Te zien in Nederland

St. Vincent – MassEducation

St. Vincent – MassEducation

Label Sony Music

Beoordeling 8

Review In de jaren 90 was de zangeres Tori Amos erg populair. Haar intense songs achter de piano bracht ze vol passie. Nu is het St. Vincent die dit stokje overneemt. Annie Clarke is haar echte naam en niet te verwarren met Anne Clarke. Voor haar solo carrière maakte ze onderdeel uit van de band van Sufjan Stevens. Nu weet ze op eigen kracht prachtige platen te maken. MassEducation is inmiddels haar vijfde album van de Amerikaanse singer-songwriter. Of moeten we zeggen haar zesde. Het album verschijnt exact een jaar na de eerste electric-versie en is een akoestische versie van het album dat vorig jaar verscheen. Het album is gewogen en intiemer dan het origineel. Juist omdat alle songs zijn omgezet in een piano versie waarin het wellicht in de oorsprong is gemaakt. De teksten komen op dit album meer op hun plek waardoor het vooral zwaarwichtiger wordt. ‘Young Lover’ wordt met deze versie intenser en met dramatische ‘Happy Birthday Johnny’ is hierdoor een juweeltje geworden. Het album is een prettige verrassing van St. Vincent en misschien ligt dit haar nog beter dan haar electrische alternatieve indie sound.

Te zien in Nederland

Tom Odell - Jubilee Road

Tom Odell - Jubilee Road

Label Capitol rec. /Sony

Beoordeling 8

Klant De 27 jarige singer-songwriter brak in 2012 door met het ‘Another Love’ en ontroerde vele mensen. Dat Tom Odell vooral in Nederland een grote populatie fans kent is opvallend te noemen. Deze fans kunnen zich nu weer optimaal verliezen in het verrukkelijk album Jubilee Road. Odell weet met zijn omgeving in London centraal te stellen op dit album. De songs zijn erg divers in stijl van de meezing pop van ‘China Doll’ met blazers en veel harmonische vocalen en het gospel achtige ‘If You Wanna Love Somebody’ laat het album swingen. En wellicht meer dan voorheen weet Odell met dit album een goede balans te vinden tussen de pianoliedjes als ‘Queen of Diamonds’ het titelstuk en ‘Don’t Belong in Hollywood’. Het zijn songs die erg doen denken Randy Newman songs. Mooie verhaal met een breekbare stem die de drama in het verhaal weet te brengen. Met ‘Wedding Day’ weet hij een prachtige afsluiting van het album te brengen. (even de single versie van ‘If You Wanna Love Somebody’ nagelaten. Met ‘Jubilee Road’ weet Odell een prachtig vervolg op ‘Wrong Crowd’ te brengen. Tom Odell is te zien in Nederland op 8 November Afas Live te Amsterdam

Te zien in Nederland 8 nov Afas Live te Amsterdam

Molly Burch - First Flower

Molly Burch - First Flower

Label Captured Tracks