De Schijvenrij
 
 

Hozier - Movement

Singer-songwriters 

 

2019

Iron and Wine - Our Endless Numbered

Iron and Wine - Our Endless Numbered

Label Subpop

Beoordeling 8

Review De man met lang haar en een grote baard is Samuel Beam die zijn naam heeft omgedoopt in de artiestennaam Iron and Wine. Zijn keus om naast de gitaren, viool en banjo te gebruiken en de percussie om de songs op te zwepen is niet nieuw. Dat hij als solo artiest of als band de naam Iron and Wine gebruikt, kennen we niet zo goed. Inmiddels heeft de man in de afgelopen 15 jaar 7 albums gemaakt en er is nog steeds een stijgende lijn in de songs te vinden. Dit tweede album van de man mag gerust tot zijn beste werk worden beschouwd. De ingetogen singer-songwriters songs is blijvend. Het swingt met de banjo op ‘Free Until They Cut Me Down’, terwijl de iele zangpartij op ‘Fever Dream’ adembenemend is. De man had een prachtige plaat gemaakt in 2014 en nu is er een jubileum editie van dit album. De zwarte humor van ‘Sodom South Georgia’ wordt door het intieme ‘Passing Afternoon’ overschaduwd. Het album is dan ook veelzijdig terwijl je voornamelijk rustige songs op een akoestische gitaar hoort. Toch weet dit album de tand des tijds te overbruggen en zal het over 10 jaar nog steeds een mooi album zijn om te beluisteren. Tijdloos goed!

Andrew Bird – My Finest Work Yet

Andrew Bird – My Finest Work Yet

Label Loma Vista / Universal

Beoordeling 8

Review Vanaf de eerste klanken weet Andrew Bird je te pakken met een aanstekelijk fluitend intro en een heerlijk liedje ‘Sisyphus’. Het nieuwe album van Bird is vooral vrolijk te noemen en past in de lente sferen. De Amerikaanse multi instrumentalist wist de Whistle Caruso te schrijven voor de film van de Muppets. Maar de man heeft veel in zijn mars en weet al bijna 25 jaar platen te maken. Van de popsongs met winnaars in ‘Olympians’ tot de maatschappelijke teksten op het ‘Bloodlist’, dat door de toetsen doet denken aan ‘Riders on the Storm’ van the Doors. Met het prachtig klein liedje ‘Manifest’ weet hij een juweeltje op het album te brengen. De compositie is mooi en goed uitgepakt met strijkers, zonder het bombastisch te maken. Het is dan ook te begrijpen dat Bird in het kader van last is best, dit als zijn beste werk ziet. Mooi album!

John & Pat Carrie - Away with Birds

John & Pat Carrie - Away with Birds

Label JohnCarrie music

Beoordeling 7,5

Review Dit album is daarvan het resultaat. De titel zal is gebaseerd om het verwerkingsproces van de heren wanneer ze hun ouders zien dementeren. Deze emotie weten de heren om te zetten in de songs en dit in een take vast te leggen. De akoestische gitaren klinken goed en de zang is weer kwetsbaar mooi op ‘Wake to Thee”. De Americana van ’All Mothers Children’ en ‘Boat By The River’ klinkt als een song van Crosby Stills Nash en Young. Mooie harmonische vocalen die sturen tegen wat kan en niet officieel mag. Maar klinkt als een klok. het album gaat over verlies, het er eerlijk over te hebben en de hoop voor later. ‘Resting Space’ en ‘Shed Song’ zijn dan ook mooie songs die het proces van waar ze nu staan afronden.

Stella Donnelly - Beware Of The Dogs

Stella Donnelly - Beware Of The Dogs

Label Secretly Canadian

Beoordeling 8

Review En weer hebben we een singer/songwriter uit Australië die met een aansprekende release komt. Beware Of The Dogs is het debuutalbum van de uit Perth afkomstige Stella Donnelly Vaak is de hoes van een album bepalend voor de eerste indruk en de verwachting. Haar EP Trush Metal uit 2016 had op zijn zachtst gezegd een onaantrekkelijke hoes, maar muzikaal gooide deze EP wel hoge ogen. Ook het eerste volwaardige album van Stella Donnelly zien we iets soortgelijks en ook nu is het muzikaal wel een aanrader. Stella Donnelly is een Australische singer/songwriter die maatschappelijk betrokken is. Dit is zacht uitgedrukt want ze uit dit via vlijmscherpe en directe teksten. Met andere woorden, ze neemt absoluut geen blad voor de mond. Luister maar bijvoorbeeld maar eens naar de opener waarin het machtsmisbruik van mannen aan de kaak stelt (“your personality traits don't count if you put your dick in someone’s face / You kept your job and your place and your six-figure wage”). Maar zo komen we meer voorbeelden die op Spotify als “Excplicit” aangemerkt zullen worden. Muzikaal is het allemaal wel wat veranderd. Stella neemt niet geheel afstand van de intimiteit die bepalend was op haar EP, maar op een aantal nummers horen we haar wel samen met een band en niet alleen Stella met haar gitaar. Van die EP is ‘Boys Will Be Boys’ overigens ook weer terug te vinden op Beware Of The Dogs. En in het kader van de #MeToo beweging absoluut gerechtvaardigd waarbij Stella vertelt hoe een directe vriendin te maken heeft gehad met seksueel geweld. Nummers als ‘Mosquito’, ‘Allergies’, ‘Face It’ en ‘U Owe Me’ worden klein en intiem gehouden waarbij Stella ook hier heel direct kan zijn. Op ‘Moquito’ horen we haar “use my vibrator / Wishing it was you / I was thinking of ya / Tuesday afternoon” zingen als ze aan een foute liefde terug denkt. Maar zoals gezegd is een deel van het album ook anders qua sound en wat rijker aan productie en klinkt het haast speels en onbevangen. ‘Old Man’ is daarmee een perfecte opener ondanks de scherpe lyrics en een nummer als ‘Season’s Greeetings’ (horen we daar een sample van ABC’s ‘All Of My Heart’?) is misschien zelfs wel té luchtig. Een ander voorbeeld is het gitaarpopliedje ‘Tricks’, dat als je goed luistert toch wel een wat diepere boodschap bevat. Bij een nummer als ‘Bistro’ horen we voor de eerste keer echt wat synth-invloeden en ‘Watching Telly’ lijkt op de pop uit de jaren ’80. ‘Beware Of The Dogs’ is de terechte titelsong; melodieus, warm en omgeven door een heldere gitaar en drums. Beware Of The Dogs is een knap en innemend debuut. Je persoonlijke, soms diepgewortelde gevoelens en alledaagse maatschappelijke zaken op deze manier belichten verdient een heel groot compliment. Vormgegeven in soms luchtig en speels klinkende melodieën maar met scherpe teksten is dit album een welkome verrassing en Stella Donnelly een welkome verrijking binnen de wereld van singer/songwriters. En ook nu is de albumhoes weer niet representatief voor de muziek. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Thomas Acda - Motel

Thomas Acda - Motel

Label Zip rec

Beoordeling 8

Review De kleinkunst kunstenaar Tomas Acda kennen we vooral van het duo Acda en (Paul) de Munnik. Wanneer Thomas enkele jaren geleden de knuppel in het hok gooide, stopte het duo. Er ontstond meer ruimte voor Thomas zijn acteer carriere. Nu keert hij terug in het theater met een nieuw album. Het album Motel kent vooral mooie beeldende liedjes die voor iedereen herkenbaar zijn. Al zijn het persoonlijk getinte liedjes, waarbij iedereen wel een voorbeeld van kent. Het “Ouverture 1” is dan als een levensverhaal waar je je snel in kunt vinden. Tevens zijn er veel mensen die Thomas prive leven volgen. Dan vallen diverse liedjes als afspiegeling van hem, snel op zijn plek. ‘Door De Haast’, ‘Geld (Mooie Vrouw)’ en ‘Menigte’ zijn verhalen die op hem betrekking kunnen hebben. Het nummer ‘Ik Hoop Dat Je Kat Sterft.’ is een juweeltje op dit album. Heel basic en vindingrijk in de muziek waardoor de storytelling tekst mooi tot zijn recht komt. En het verhaal is fantastisch als het gaat om je kijk op sociale media. De man weet nog altijd de maatschappelijke thema’s mooi in woord te brengen. Over zinloos bestaan in ‘Zinloos is Iets Alleen’, de toekomstverwachtingen als kinderdromen in ‘Droom Dromer’ en de GGZ opname van een oude kennis in ‘Ik Ben Erik’. Het is een mooi album zoals we dit van Thomas Acda kennen. De rode draad op dit album is vooral Alleen en daardoor is de titel van het album ook weer passend.

David Gray - Gold in a Brass Age

David Gray - Gold in a Brass Age

Label IHT label

Beoordeling 7,5

Review De Britse singer-songwriters weet altijd al mooie ingetogen liedjes te maken. Het album White Ladder is nog een van de meest verkochte albums in zijn buurland Ierland. Toch weet hij maar niet in Europa door te breken. Na het prachtig recente album Mutineers uit2014, weet de 50 jarige muzikant nu ook weer een album te brengen met mooie liedjes. Met de liedjes ‘It’s Late’ en ‘Watching the Waves’ weet Gray je in dromenland te brengen om mee te gaan in zijn verhaal. Het nadeel van het album is dat wanneer je tot het nummer ‘Hurricane Season’ komt, je de aandacht van het echte luisteren naar de songs vergaat. Het duurt als album net iets te lang om de aandacht erbij te houden. Dat wil niet zeggen dat het slechte songs zijn maar het is alsof je een reeks dezelfde boeken leest en de opbouw van het plot herkent. Dan is het beter om het album een volgende keer halverwege te starten zodat ‘Mallory’, ‘Hall of Mirrors’ en ‘If 8 Were 9’ de aandacht krijgt wat het verdient.

The Breath – Only Stories

The Breath – Only Stories

Label Realworld/ PIAS

Beoordeling 8

Review Het is fragiel en kwetsbaar zowel muzikaal, tekstueel als de stem van Rioghnach Connolly. The Breath is al adembenemend vanaf de eerste klanken van dit verzamelalbum met twee nieuwe songs. Het titelstuk is dan ook een nieuw liedjes dat het duo op plaat heeft gezet. De rest van het album zijn akoestische uitvoeringen van songs van het album ‘Let the Carts Fall’ en ‘Carry Your Kin’. Met de meester gitarist Stuart McCallum op gitaar weet het duo de songs wel erg mooi te maken en mooier dan het origineel. Al vraag je je direct af of het origineel niet de akoestische versies behoren te zijn. De songs zijn erg sfeervol en heeft ieder nummer toch een Iers tintje meegekregen. Wellicht komt dit door de zangstijl van Connolly. ‘Let It Calm You Down’ is zoals de sing-songwriters rustgevende songs willen maken. En hier is dan nu een heel album vol van. Prachtig! 25 maart is het duo te zien in Paradiso te Amsterdam

Einar Flaa - Silent String

Einar Flaa - Silent String

Label Grappa Records

Beoordeling 8

Review De 41-jarige Noorse singer/songwriter, gitarist en pianist Einar Flaa is terug met zijn derde album. Evenals op zijn vorige twee albums heeft hij zich weer laten inspireren door de natuur en het actuele thema klimaatverandering. Met Silent String bewijst de Noor Einar Flaa wederom een stuk kwaliteitsmuziek te kunnen produceren binnen het genre van Folk/Pop/Altcountry. De negen songs ademen een soort van melancholische rust uit. Opener ‘Close To Nature’ krijgt door de pedalsteel wat meer karakter en de outro is prachtig. Nummers als ‘So Called Friends’ en ‘Old Talking Oaks’ luisteren soepel weg en je kunt jezelf waarschijnlijk niet aan enige nostalgie onttrekken. De nummers hebben een aangenaam “feelgood”-karakter met duidelijke Folk en Country-invloeden en qua sound doen ze terugdenken aan de gouden tijden van CS&N. Voor dit album heeft hij weer medewerking gekregen van enkele Noorse topmuzikanten zoals gitarist Geir Sundstol en bassist Nikolai Haengsle. Het geheel is een set van sfeervolle, melodieuze en soms wat melancholische liedjes die nergens uit de bocht vliegen. Op de haast akoestische titelsong is vooral het hoge register van zijn stem en meerstemmigheid opvallend. Zoals gezegd staat het album in het teken van behoud van onze planeet, een op dit moment zeer actueel thema. ‘If I Was Your President’ met de directe verwijzing naar het klimaat (“If I Was Our President / I Would Choose The Sun / To be Our Main Power Source / Solar Panels For Everyone”) en het wat meer uptempo ‘Activist’ zijn absolute luistertips, zonder de overige nummers tekort te doen. Silent Strings is een prachtig album geworden met negen melodieuze songs. Luisteraars zullen vooral herkenning vinden in muziek uit de jaren ’70 en stijlen als Country, Folk en Pop. Verder is de Noor maatschappelijk betrokken en dat is terug te vinden in de songteksten die terug te lezen zijn in het fraai vormgegeven bijgevoegde boekje. Maar vooral moet je dit album gaan luisteren als je van mooie muziek houdt. Veel luisterplezier!

Telekinesis

Telekinesis

Label Merge Records

Beoordeling 7,5

Review Effluxion is het vijfde album van Michael Benjamin Lerner, aka Telekinesis. De titel betekent zoiets als “tijdsverloop” en de Amerikaan bedoelt hier waarschijnlijk een logische aaneenschakeling van gebeurtenissen mee. De Amerikaan opent met de titelsong en het is mooi om Lerner dit nummer dat akoestisch begint, uit te horen bouwen tot een volwaardige popsong. Meteen is ook de invloed van The Beatles voelbaar, iets wat niet vreemd is want zijn vader aanbad de Britse band werkelijk. Vervolgens is daar het aanstekelijke ‘Cut The Quick’ dat een bepaald piano-hookje heeft waardoor het nummer je bekend voorkomt en je het niet meer uit je hoofd krijgt. Overigens weet de in Seattle opgegroeide singer/songwriter vaker een aanstekelijk deuntje te produceren. Luister maar eens naar ‘Running Like A River’ waarmee hij een vleugje Country de kamer instuurt dat ook zo maar onder je huid kan gaan zitten. In positieve zin dan natuurlijk. De inmiddels uitgebrachte single ‘Set A Course’ begint net als de opener akoestisch maar na een ruime minuut vallen drums en basgitaar in en wordt het nummer tot één van de meest stevige op dit vijfde album. Dat Lerner met regelmatig terugpakt naar muziek uit vervlogen tijden is ook goed te horen op een nummer als ‘How Do I Get Rid Of Sunlight?’. De piano doet je wellicht denken aan The Monkeys, de melodie aan The Beatles of Billy Joel met hier en daar een deja-vu naar ELO. Maar iedereen zal er wel iets uit het verleden in kunnen herkennen. Verrassen doet de singer/songwriter ons op het laatste deel van dit nieuwe album met het Postpunk-achtige ‘Feel It In Your Bones’ en de afsluiter ‘Out For Blood’ dat vooral beïnvloed is door muziek en artiesten uit de jaren ’80. Effluxion is een album dat in lijn van het eerdere werk van deze Amerikaan past. Echt verrassen doet Lerner ons pas op het laatste deel van het album maar dat laat onverlet dat Effluxion prima in elkaar zit. De nummers worden strak neergezet en de singer/songwriter bewijst andermaal een meer dan onderhoudend album te kunnen schrijven. Wel met een knipoog naar The Beatles en andere grootheden uit een verleden. Veel luisterplezier.

Flight of the Conchords - Live in London

Flight of the Conchords - Live in London

Label Subpop

Beoordeling 7,5

Review Het duo Bret McKenzie en Jemaine Clement komen uit Nieuw-Zeeland en is een komisch duo dat met hun verhalen een prachtige verbindingen tussen de songs maakt. Natuurlijk is het heerlijk om deze heren dan live te horen en met dit live album wordt dat weer eens duidelijk. De heren maken mooie songs met veel humor zoals het ‘Back on the Road’ waar ze alle clichés van toeren op je worden afgevuurd. Nog een avond zingen over de onzin, een hotel dat niet genoemd hoeft te worden en groupies die je niet wil zien. We like to stay but we gotta go… Of een tribute aan David Bowie die met de freaky ballet in space rond dwaalt. Het zijn song waar je op papier weinig over kwijt kunt om dat je het moet horen. Daar waar Tenacious D. de voorzet gaf, koppen deze heren het in. Al is het vooral een album dat je misschien weinig beluisterd, maar het tovert een lach op je gezicht en wanneer ze in de buurt zijn is het een must om hen te bezoeken, als je een goede avond vol humor en gein wil.

Martin Frawley - Undone At 31

Martin Frawley - Undone At 31

Label Merge Records

Beoordeling 7,5

Review Het debuutalbum van de Australische singer/songwriter is met recht een “Break-up” album geworden. Na zijn verbroken relatie met Julia McFarlane, die net zoals Frawley deel uitmaakte van de band Twerps had hij een jaartje nodig om alles van zich af te schrijven. Undone At 31 is dan ook een meer dan logische titel. Met zijn akoestische gitaar neemt de singer/songwriter je in een kleine vijf minuten mee op zijn levensreis in de opener ‘You Want Me?’. Hij eindigt dit nummer dan ook met de “break-up” met zijn vriendin Julia. Deze opener vertelt samen met de overige tien nummers het verhaal van deze verbroken liefde en Frawely had het gevoel dat hij deze periode moet vertalen in een aantal liedjes. Zelf zegt hij hierover: “There was nothing else to do besides write down all those feelings”. Met zijn nieuwe band die overigens uit zeer bekwame muzikanten bestaat, weet hij een gevarieerd album af te leveren. Nadat we in de opener deelgenoot zijn gemaakt van zijn levensverhaal is het vooral de verbroken relatie die centraal staat. Dus inderdaad, 31 jaar en zonder liefde….. Maar Frawley is wel in staat om dit te verpakken in een divers palet van nummers; ‘End Of The Bar’ heeft een behoorlijk tempo en het is vooral de “Barrelhouse”-piano die bepalend is terwijl we ‘What’s On Your Mind’ een ietwat overspannen elektrische gitaar horen. Toch pakt Frawley regelmatig terug naar die wat meer akoestische setting zoals bij ‘Smoke In Your House’, het met Country doorspekte ‘Lo And Behold’ en ‘Just Like The Rest’. Met ‘Chain Reaction’ weet Frawley een meer dan catchy en aanstekelijk nummer neer te zetten. Afsluiten doet de in Melbourne woonachtige Frawley met de iets te zoete ballad ‘Where The Heart Is’ en neemt hij ons nog één keer mee naar zijn verbroken liefde…. Undone 31 is eigenlijk een autobiografisch album geworden over iemand die op zijn 31e nog steeds single is. Frawley houdt zichzelf een spiegel voor en neemt ons in elf songs mee door zijn moeilijke periode, verpakt en elf prima songs. Benieuwd naar de opvolger nu hij de drank heeft afgezworen en zijn leven weer op de rails heeft. Veel luisterplezier.

Dennis Kolen - Faithful Days

Dennis Kolen - Faithful Days

Label Coast To Coast

Beoordeling 8

Review De singer- songwriter Dennis Kolen is zeker geen onbekende in muziekland. Het is wel eens jammer dat het publiek hem nog niet heeft kunnen omarmen en deze naam als gevestigde orde in de Nederlandse popwereld ziet. Eind jaren negentig wist Kolen met zijn band Wyatt te wereld te verrassen met een goed debuutalbum. Hierdoor groeide de band door naar een major label. Maar helaas bleef de attentiewaarde van the Last of Great Fireworks beperkt. Met het programma ‘Wat Kiest Nederland’ tourt Kolen 14 dagen door Nederland. Nu is de man terug en met Bas Nuiver en Maarten Hemmen de studio in gedoken om tot een prachtig verzorgde plaat te komen. Dit geldt niet alleen voor de hoes en verpakking maar vooral voor de liedjes. Het openingsnummer ‘Everyday is Different’ spreekt de waarheid maar ook dat iedere dag een dag is om er iets moois van te maken. Of het heerlijk oer-Hollandse ‘Ice Skating’ waar het ritme meegaat in de slagen van het schaatsen om je in een andere wereld te wanen. Het zijn persoonlijke verhalen die beeldend in de songs zijn verweven. Het uitsluiten van je naaste in Halloween of het de wens dat het volgend jaar allemaal weer beter gaat in ‘Next Year’, zijn mooie popliedjes geworden. Hoewel het misschien niet direct bedoeld is, zijn het vooral luisterliedjes geworden met een pop of rock beat. Al komt dit vooral door de persoonlijke invulling van de teksten. 24 maart presenteert de man dit album in Cultuurhuys De Kroon te Waddinxveen kaarten zijn te bestellen via www.cultuurhuyxdekroon.nl

Better Oblivion Community Centre - BOCC

Better Oblivion Community Centre - BOCC

Label Dead Oceans/ Konkurrent

Beoordeling 8

Review Het is een mond vol als het gaat om de naam van deze band. Maar als basis bestaat Better Oblivion Community Centre uit een duo. Het gaat hier niet om zomaar een duo het zijn Phoebe Bridgers en Conor Oberst. Phoebe is een singer-songwriter die enige jaren geleden haar attentie kreeg met de Pixies cover ‘Gigantic’ voor de I phone reclame en The Night We Met voor de Netflix serie 13 Reasons Why. Orberst is een singer-songwriter die vooral zijn bekendheid kent van zijn band/ projecten Bright Eyes, Monsters of Folk en Park Ave.. Door hun gehele netwerk als begeleidingsband in te laten vliegen is de naam opgehelderd en passend voor dit duo. De liedjes van dit album zijn dan ook van hoge kwaliteit en juweeltjes door de samenzang van dit duo. De songs zijn zowel integer met ‘Chasepeake’, ‘Forest Lane’ en ‘Service Road’ als rockend met ‘Sleepwalking’ en ‘Exception of the Rule’. De rest is vooral mainstream pop songs die allen prachtig beeldende teksten bevatten. Een soort van singer-songwriters songs met ballen. Het is vooral een verrassend lekker album geworden en is het niet vreemd dat dit couple de zalen doet uitverkopen. Better Oblivion Community Centre is te zien in Nederland op 7 Mei Paradiso te Amsterdam

Hozier - Wasteland Baby!

Hozier - Wasteland Baby!

Label Rubyworks/ Universal music

Beoordeling 9

Review De Ierse singer – songwriter Adrian Hozier wist met zijn debuut album al een hele schare fans voor zich te winnen. Met Wasteland Baby! Zal dat alleen maar toenemen. Het album kent een prachtig balans tussen de huidige indie en popsound. Hierdoor is het al een album dat goed het huidige muziek tijdsbeeld weergeeft. Met het heerlijke Nina Cried Power met de soul van Mavis Staples knalt dit nummer direct heerlijk door de speakers. Het is lekker vol, rock en soul gemengd en vooral energierijk. Met een Ed Sheeran gitaar sound start Hozier het ‘Almost (Sweet Music)’ pakkend en met de handclaps kan bijna niemand meer stil blijven zitten. Het zijn 2 songs waarmee het album mee aftrapt en je direct bij de kladden pakt. Met de eerste single ‘Movement’ dat eind vorig jaar uitkwam, weet Hozier een piano song uit te werken tot een gospel rock song dat het zeker goed gaat doen op de festivals. Met ‘Shrike’ weet hij het tweede nummer van de EP Nine Cried Power op dit album te plaatsen. De diversiteit van de songs is groot en de volle sound brengt het album tot een prachtig album dat je vanaf de eerste klanken tot de laatste songs pakt. Een juweeltje dat zeker terug te vinden zal zijn in de lijstjes van 2019.

Mercy John - Let It Go Easy

Mercy John - Let It Go Easy

Label Butler / Bertus

Beoordeling 8

Review De singer-songwriter uit Brabant wist met zijn debuut album This Ain’t New York al bewondering te oogsten. Dan is het altijd de vraag of een artiest dit door kan trekken naar het volgende album. Met Let It Go Easy heeft Mercy John de juiste mindset te pakken. Het album is dan ook lekker in het gehoor liggend en verrassend goed. Het openingsnummer ‘Bad Start’ is laid back maar al warm in de klankkleur. Zijn verhalen over het eindeloze touren en de belevenissen hierbij horen we op dit album terug. De Americana sound wordt als maar rauwer, swingender en steviger gedurende het album. Trains krijgt al meer het tempo om tot het swingende ‘Bullets For Sale’ te komen. Het zijn de afspraken en kaartverkoop die verwachtingen scheppen kortom the Bullets waar John uiteindelijk in zijn tour onder lijdt. Met ‘Enemy Fire’ komt het verhaal waar hij in belandt. De terugslag maar weet dit niet sombere nummers te gieten, maar zoekt de inspiratie in de popsound waardoor de songs als ‘Knock Me Out’, ‘Safe Now’ en ‘Let It Go Easy’ fris gaan klinken. Het veranderd de stijl van muziek van Mercy John maar het album is zeker een waardig opvolger van het goed debuut. Met ‘Too Many Thoughts in My Head’ weet de band een heerlijke drive in het nummer te brengen. Catchy en gemakkelijk in het gehoor liggend. Weezer is altijd goed en leuk om naar te kijken en mag dan op de festivals, met zo’n album ook niet gaan ontbreken.

Spelling Mazy Fly

Spelling Mazy Fly

Label Sacred Bones Records

Beoordeling 7,5

Review Het tweede album Mazy Fly van de uit San Fransicso afkomstige singer/songwriter Spelling, oftewel Chrystia Cabral is er een met een universele boodschap; wij zijn als wereldbevolking druk bezig met het vernietigen van de aarde met de technologische welvaart die diezelfde aarde ons in staat heeft gesteld te ontwikkelen. Het album trapt af ‘Red’ dat klinkt opent met wat gekraak alsof je een naald op vinyl plaatst. Vervolgens is daar de ruis, wat zware synths en wat klanken, geen woorden of zinnen, die door Chrystia de ruimte in worden geslingerd. Vervolgens is er het wat dreigende, dramatisch en misschien zelfs wel destructief klinkende ‘Haunted Hause’ dat verdekt verteld over de koloniale periode waarbij slaven per schip werden vervoerd. Na deze twee nummers slaat wellicht de vertwijfeling toe maar Cabral laat zich niet in één muzikaal hokje stoppen. Alsof het geen moeite kost weet ze de duistere synths te combineren met soundscapes die het uitermate goed zouden doen bij films maar maakt ze ook uitstapjes naar soepele R&B en catchy klinkende Indierock. Nummer als ‘Golden Numbers’ en After Life’ zijn redelijk complex en worden gedragen door haar stem die op sommige momenten doet terugdenken aan Kate Bush. Iets dergelijks horen we ook terug bij het wat rustigere en synth gedreven ‘Real Fun’ waarin ze de aarde bekijken vanuit het oogpunt van aliens….(“We’re gonna sway to ‘Holiday’ / Groove to ‘Billie Jean’ / ‘Raspberry Beret’ / And ride a yellow submarine.”). Om maar eens aan te geven dat we hier niet met een standaard artiest te maken hebben. Verder verrast ze ons nog met een instrumentale soundscape zoals ‘Melted Wings’ maar heeft ze waarschijnlijk evengoed met ‘Hard To Please (Reprise)’ een hit in dop. ‘Under The Sun’ klinkt verder als een spannende reis door ons heelal en de titelsong zorgt toch weer voor een glimlach op ons gezicht. Mazy Fly is geen luchtig album dat je even als vrolijk achtergronddeuntje op zet. Het mystieke karakter en de muzikale mist die de Amerikaanse optrekt dwingen je tot aandacht en focus. Misschien wat uitdagend, soms wat suggestief maar in ieder geval onderhoudend ondanks dat niet alle tracks even toegankelijk zijn. Veel luisterplezier.

Henry Jamison – Gloria Duplex

Henry Jamison – Gloria Duplex

Label Akira

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse singer songwriter Henry Jamison weet prachtige intieme songs te brengen. De mooie verhalen kennen de juiste begeleiding, waardoor de teksten beter uit de verf komen. Zijn stem is zacht en kwetsbaar en zijn gitaarspel is ligt en luchtig. Jamison debuteerde al met een prachtig EP The Rains in 2016 waarna in 2017 zijn debuutalbum The Wilds verscheen. Het nieuwe album Gloria Duplex begint direct met het verhaal over Gloria. Al is de melodie gebaseerd op het ‘Arthur McBride and the Sergeant’ van Paul Brady. Met ‘Boys’ weet hij meer de popsound te vinden. Al valt hij direct terug in de kwetsbaar tokkelend gitaarwerk van ‘Ether Garden’. Dit wisselt zich af tijdens het album waardoor er wat afwisseling in het gehele album ontstaat. ‘Florence Nighingale’, ‘Beauty Sleepy’ en de ‘Reading Days’, het zijn allen titels die dit album goed samenvatten. In de sfeer van Damien Rice luisteren we aandachtig naar ‘Darkly’ waar de hoge kwetsbare stemmen die uit de speakers komen. Het is alsof het porselein op de tree via de trap naar beneden wordt gebracht. Henry Jamison komt naar Nederland op 12 maart Paradiso te Amsterdam

Andy Frasco & the UN – Change of Pace

Andy Frasco & the UN – Change of Pace

Label NEWS

Beoordeling 8

Review Met het titelsong en openingsnummer van dit album denk je dat je in Gospel community terecht gekomen bent. Toch is Fresco een singer songwriter die op zoek gaat naar de swing in de muziek. De man promoot zijn stijl alsof het blues is, maar het meer dan blues. Het is swingt met ‘Dont Let it Fool Ya’ alsof de soultrain voorbij komt en het samenzang geeft de sound van Gospel met ‘Waiting Game’ en ‘Love, Come Down’. Het feestje gaat maar door met ‘Up Down’ en het funky vol met blazer op ‘Find A Way’. Het album is om je vooral vrolijk te maken en je in beweging te krijgen. Je heupen te laten wiegen op het strand waar het vuur brand in het decor van de ondergaande zon. Wanneer Fresco met zijn band, dat deels bestaat uit leden van Philosophy of Soul en the Kris Lager Band, de festivals aandoen, weet je nu waar je moet zijn om het feestje te vieren!

Jon Fratelli - Bright night Flowers

Jon Fratelli - Bright night Flowers

Label Cooking Vinyl

Beoordeling 8,5

Review Jon Fratelli is terug met zijn tweede soloalbum Bright Night Flowers. Met negen ballades neemt Fratelli (echte naam John Paul Lawler) ons mee in een totaal ander muzikaal spectrum dan dat we van hem met zijn band The Fratellis gewend zijn. Indrukwekkend, verrassend en overrompelend is de opener ‘Serenade In Vain’ want dit is een stijl en sound die we niet van Fratelli kennen, laat staan verwachten. De als het ware “zwevende” klanken van de slidegitaar, de “twinkelende piano” en de strijkers zorgen voor een ongekende romantische lading. Vervolgens is daar de titelsong en ook nu zorgt het instrumentarium, waaronder de Brush Drums, voor de intieme sfeer. Voeg daarbij de diepe, wat geschuurde stem van Fratelli en je hebt de cocktail die voor deze aangename sound zorgt. De meeste liedjes zijn overigens ook achter de piano geschreven gedurende 2018, net na het uitkomen van het album van The Fratellis. Met nummers als ‘Evangeline’ raakt hij de Country en met ‘Rolling By’ brengt hij een onvervalste pianoballad waar alleen strijkers worden toegevoegd. Het mooie van Bright Night Flowers is dat Fratelli een totaal andere sound creëert in de vorm van deze negen songs die herinneringen oproepen aan namen als Roy Orbison en Tom Waits met een rustige melodie als basis. Zo ook het rustige maar toch meeslepende ‘Crazy Lovers Song’ dat haast akoestisch klinkt maar gaandeweg door de strijkers toch ook weer dat romantische karakter krijgt. Het wat mysterieuze ‘Dreams Don’t Remember Your Name’ komt het dichts bij Americana en is samen met opener ‘Serenade In Vain’ waarschijnlijk het beste nummer van het album. Wat ook bijzonder is aan deze plaat is dat zijn bandleden van The Fratellis ook op dit album meespelen maar dat het karakter zo anders is. Alles op dit tweede soloproject van de Schotse singer/songwriter is anders dan dat we van hem gewend zijn. Weg is de luchtige sfeer en vrolijke noot die we gewend zijn als hij platen met The Fratellis uitbrengt. Nu is het een album geworden met negen ingetogen ballads waarbij de sound vooral bepaald wordt door piano en viool. Het jaar 2019 is nog pril maar Bright Night Flowers is nu al een verrassing. Veel luisterplezier.

Odette - To A Stranger

Odette - To A Stranger

Label Caroline

Beoordeling 8,5

Review In Australië wordt ze gezien als een van de grootste talenten. Met haar single ‘Watch Me Read’ scoorde ze al een hit en na een succesvolle release Down Under nu is haar debuutalbum To A Stranger ook wereldwijd uitgebracht. Gezegend met een muzikale achtergrond (vader was pianist en moeder heeft Zulu-roots) is het niet vreemd dat ze sinds haar jeugd al liedjes schrijft. Ook haar voorliefde voor gedichten vinden we duidelijk terug haar teksten. Sterker nog, To A Stranger is een rechtstreekse verwijzing naar het gelijknamige gedicht van Walt Whitman. In 2017 was daar de single ‘Watch Me Read’ en waar voor menig artiest een EP de volgende stap is besloot de Australische de volledig album uit te brengen. Ze schreef zelf het nodige materiaal maar kreeg ook hulp van gerenommeerde songwriters als Jason Crox (o.a. Gorillaz) en Charlie Hugall ( o.a Ed Sheeran). Het album opent sterk met ‘Collide’ waar we vooral Odette op piano horen en met een zin als “The Simplest Touch Leaves A Burn On Me” kennis maken met haar tekstuele vaardigheden. Vervolgens is daar het ijzersterke ‘Lights Out’ dat een soepele R&B-basis heeft en waar Odette ons mee neemt in een verstikkende relatie (“Took a while to realise / Your head is cold, your heart is ice”). Na deze kennismaking is er herkenning bij ‘Watch Me Read You’ waar de singer/songwriter ook delen van Engelse gedichten op een creatieve wijze in dit nummer verwerkt. Om haar talent nog eens te onderschrijven maakt ze ook regelmatig uitstapjes zoals bij het op synths en een beat drijvende ‘Come Closer’, de met Soul omgeven ballad ‘Do You See Me’ en ‘Onyx’ (ft. Lanks) wat we weer in het R&B spectrum kunnen plaatsen. Zo weet de Australische je als luisteraar moeiteloos te boeien, mede door de variatie, de veelzijdigheid maar vooral vanwege de knappe productie. Pianoballad ‘Pastell Walls’ is een waardige afsluiter van dit sterke debuut. De deluxe versie kent nog een drietal extra tracks waarvan ‘Angels’ absoluut oorstrelend is. To A Stranger is een meer dan volwassen album waarbij de kracht in de eenvoud zit, de composities maar ook de teksten. Knap hoe ze nu al met woorden speelt, metaforen gebruikt. Zeer benieuwd naar nieuw materiaal maar voorlopig geniet van dit debuutalbum. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Jaengu Macrooy - Horizon

Jaengu Macrooy - Horizon

Label Unexpected Records / PIAS

Beoordeling 8

Review Het verhaal van Jeangu Macrooy is al vaak verteld; als dertienjarige krijgt hij een gitaar van zijn ouders, vormt vervolgens een duo met zijn broer en zoekt vervolgens het (muzikale) geluk in Nederland. Dit weekend kwam het tweede album Horizon uit van deze in Suriname geboren zanger. Jeangu Macrooy is gezegend met een bijzondere stem. Het leverde hem een nominatie op voor 3FM Talent, deelname aan de Popronde en we kennen hem misschien wel van zijn rol als Judas tijdens The Passion. Na de positieve recensies over zijn debuut High On You is Horizon de gedroomde opvolger; wat zelfverzekerder en een wat uitgebalanceerde sound is het resultaat waarbij we Macrooy horen in een aangename smeltkroes van Soul en Pop met invloeden uit de Jazz maar ook Gospel. De met blazers omgeven opener ‘Good Thing’ is meteen een fijne hernieuwde kennismaking met Macrooy. Het nummer is soepel, misschien zelfs wat laid-back en meteen is er de herkenning van het aangename stemgeluid van deze singer/songwriter. Vervolgens schakelt de zanger met ‘Dance With Me’ een versnelling door. Het is qua compositie misschien niet het meest complexe nummer, maar het is wel erg goed dansbaar én heeft een aanstekelijk refrein zodat het lastig is stil te blijven zitten. Op het einde van het album staan overigens nog twee uptempo nummers; het wat meer op techno geïnspireerde ‘Adrenaline’ vormt de afsluiter maar daarvoor is er nog ‘Shake Up This Place’, dat met grote waarschijnlijkheid dé hit in de dop is. Maar Macrooy is ook in staat om nummers tot écht grote hoogte te tillen en dat bewijst hij vooral op het centrale deel van het album; luister maar eens naar ’Second hand Lover’, dat fantastisch wordt uitgebouwd en met de blazers en de backing vocals een vleugje gospel meekrijgt. Ook ‘Surrender’ en ‘How Much I Love You’ zijn tracks van de buitencategorie waar Macrooy zijn fantastische stem nog eens etaleert. Het is knap dat hij moeiteloos zijn Soul combineert met andere muziekstijlen. ‘Hold Me’ is de ballad die op dit album niet mag ontbreken en ‘Colors’ is weer een zo’n inventief soulnummer waar Macrooy vocaal naar grote hoogte wordt gestuwd, mede onder invloed van de alom aanwezig blazers. Horizon is een volwassen album van internationale allure. Macrooy heeft samen met producer Perquisite een uitgebalanceerd album gemaakt dat Soul ademt maar waar andere muziekstijlen onmiskenbaar een evidente rol spelen. In het bijgevoegde boekje zijn alle songteksten nog eens terug te lezen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Sharon Von Etten - Remind Me Tomorrow

Sharon Von Etten - Remind Me Tomorrow

Label Jagjaguwar

Beoordeling 8,5

Review Sharon Von Etten is terug. Na een lange periode van radiostilte was daar eind 2018 de single ‘Comeback Kid’ en deze week kwam het volledige album uit. Remind Me Tomorrow is de titel en de ietwat nieuwe sound van deze Amerikaanse singer/songwriter is even wat wennen. In 2015 kwam de Amerikaanse met het succesvolle album Are We There met een gelijknamige tour. De tour verliep voor haar persoonlijk wat moeizaam omdat het album over persoonlijke thema’s handelt zoals een verbroken relatie terwijl ze zich niet meer in een dergelijke situatie bevond. Ze volgde vervolgens een opleiding, speelde een rol in de Netflix-serie The O.A. en schreef filmmuziek. De grootste verrassing was echter het feit dat ze zwanger werd en 2017 stond dus vooral in het teken van haar gezin. Toch wist ze in de periode een aanzienlijk aantal demo’s te produceren die de basis voor dit nieuwe album vormen. Tijdens het proces van het filmen kwam ze in contact met Michael Cera die gebruik maakte van een speciale synthesizer, de Jupiter 4. Het geluid trok Sharon aan en producer John Congleton bracht al die elementen samen en bouwde een tiental demo’s uit tot dit nieuwe album waar Sharon dus wat nadrukkelijker gebruik maakt van elektronica dan voorheen. En ja, we horen natuurlijk herhaaldelijk de Roland Jupiter 4 synthesizer op dit album. Opener ‘I Told You everything’ en afsluiter ‘Stay’ zijn de meest persoonlijke nummers. Prachtig is de boodschap die ze bij ‘Stay’ haar pasgeboren zoontje meegeeft als we Sharon horen zingen: “Find a way to stand / And a time to walk away / Letting go to let you lead / I don't know how it ends”. Na die voorzichtige opener er met ‘No One’s Easy To Love’ de kennismaking met de sound van dit nieuwe album; wat meer synths en een diepe beat zorgen in combinatie met de indringende stem van Sharon voor een nummer dat onder je huid kruipt. ‘Mermorial Day’en ‘Jupiter 4’ zijn wat experimentele tracks met wat toepaste samples terwijl ze de single ‘Comeback Kid’ de synths functioneel inzet en er een absoluut catchy nummer van maakt met een wat “gothic” karakter. ‘Seventeen’ is waarschijnlijk dé hit van het album en is voor Sharon de vertaling van het leven in New York. ‘Malibu’ heeft wat onheilspellends over zich, iets wat we ook herkennen in ‘Hands’, waar het zware drone-achtige geluid voor een dreigende sfeer zorgen. Remind Me Tomorrow is wederom een prijsalbum geworden. Ze laat de folk/rock wat achter zich en kiest op dit nieuwe album voor een wat avontuurlijkere, elektronische weg. De combinatie van de soms wat dreigende arrangementen in combinatie met haar stem werken fantastisch. Overigens is ook de coverfoto weer goed gevonden; twee gelukkige kleine kinderen van een vriendin in een wirwar en chaos van speelgoed een huiskamer; zie hier de metafoor met de moeder Sharon die ook nog een succesvolle muziekcarrière heeft. Veel luisterplezier.

Rosie Carney - Bare

Rosie Carney - Bare

Label Akira Records

Beoordeling 8,5

Review Ze is pas 20 jaar maar heeft eigenlijk al een heel muziekleven achter zich. De Britse schrijft al een kleine 10 jaar liedjes en verhuisde als 15-jarige naar New York. Het leverde haar een platencontract op maar niet het succes en het geluk. De platenmaatschappij zocht de commerciële richting en hits terwijl Rosie liedjes wilde schrijven. Het contract werd ontbonden, Rosie had persoonlijke problemen maar hervond zichzelf. Resultaat is het debuutalbum Bare dat 25 januari uit komt. Op opener ‘What You’ve Been Looking for’ horen we meteen de gekozen richting van deze Britse singer/songwriter en maken we kennis met haar prachtige stem. Vervolgens is daar de titelsong ‘Bare’ dat nog wat ingetogener klinkt en waar ook duidelijk wordt dat ze totaal geen angst heeft om zich kwetsbaar op te stellen. (“Left me broken / Smashed like a glass that was / Dropped on the floor / Words you've spoken / Leave marks on my skin / Like a name on the wall”). Op het persoonlijke ‘Thousand’ horen we naast Rosie de Ierse singer/songwriter Lisa Hannigan. Dit nummer gaat over het persoonlijke gevecht van haar grootmoeder met de vreselijke ziekte dementie. Op dit debuutalbum vinden we ook het al in 2017 uitgebrachte ‘Winter’ en ondanks het feit dat alle nummers binnen hetzelfde spectrum blijven weet deze talentvolle singer/songwriter te boeien. Nummers als ‘Awake Me’ en ‘Humans’ zijn gewoon prachtig en zo is ook het tweede deel ijzersterk. Op ‘Zoey’ horen haar kristalheldere stem nog eens als ze zich begeleidt op gitaar en het is pas bij ‘Orchid’ dat er drums en ander instrumentarium wordt ingezet. Het wordt daarmee wel tot één van de hoogtepunten van het album samen met de single ‘Your Love Is Holy’ waarin Rosie verwijst naar haar eerste liefde. Het album wordt verrassend met het instrumentale ‘Bud’ (Rose) met Rosie op piano afgesloten. Ondanks de eenvoud waarmee dit album lijkt te zijn geschreven zijn er geen zwakke plekken te vinden. Het totaal is breekbaar en Rosie Carney laat horen een begenadigd singer/songwriter te zijn. Voor een eventuele opvolger misschien de wens om wat meer rijker gearrangeerde songs te schrijven zoals ‘Orchid’ maar Bare is een fantastisch debuut en waarschijnlijk heeft ze bij het Akira-label wel die artistieke vrijheid gekregen om te excelleren. Veel luisterplezier.

Bertolf - Big Shadows For Small Things

Bertolf - Big Shadows For Small Things

Label Excelsior Recordings

Beoordeling 7,5

Review Hij werd uitgroepen tot Serious Talent, had met ‘Another Day’ een 3FM Megahit en kreeg in 2010 een Zilveren Harp. Het (muzikale) talent van Bertolf Lentink heeft hij inmiddels omgezet in een aantal soloalbums en zijn bijdrage aan de coverband Het Majesty waarmee hij succesvol een ode bracht aan The Beatles en Crosby, Stills, Nash & Young. Dit weekend kwam zijn vijfde album, Big Shadows For Small Things uit. Opener ‘Only Love’ begint met fingerpicking’ gitaarspel en de stem van Bertolf en wordt gaandeweg uitgebouwd tot een rustig nummer met een wat melancholische ondertoon. Vervolgens krijgen we met ‘Passover’ één van de beste tracks voorgeschoteld; mooi gearrangeerd en met een soort van ingehouden energie krijgt dit nummer een speciale lading mee. ‘Shadows’ is een mooie pianoballad dat door de toevoeging van de strijkers ook weer die zweem van melancholie meekrijgt en hier vinden we ook de directe verwijzing naar de albumtitel. Natuurlijk horen we de invloed van The Beatles terug op dit album bij nummers als ‘Hills’ en het tweeluik ‘Wintertime #1 en #2’. Zo blijft dit album boeiend maar wel netjes gekleurd binnen de lijnen. ‘Already Down’, dat eind vorig jaar als single werd uitgebracht, heeft een vleugje Americana waardoor Bertolf een beetje pit toevoegt. Met ‘Awake, Rewind’ maakt de singer/songwriter zelfs een uitstapje naar Country en vertoond hij zijn gitaarkunsten ook op de pedalsteel. De enige échte gitaarpopsong ‘Please Come Back In My Life’ is het laatste stukje bewijs dat Bertolf een allround muzikant is, al moeten we opmerkingen dat ook hier de invloed van McCartney en consorten voelbaar is. Opvallend op deze productie is ook de alom aanwezigheid van de strijkers The Dutch String Collective dat voor een meerwaarde zorg. Bertolf bewijst met dit vijfde album wederom in staat te zijn een boeiend album te schrijven met pakkende popliedjes. Dat het geheel misschien wat “veilig” klinkt en als zodanig binnen de spreekwoordelijke lijntjes is ingekleurd is niet vreemd, evenals de hoorbare invloeden van The Beatles. Mooi hoe hij het melancholische karakter van dit album vorm weet te geven. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Tommy Emmanuel - Heart Songs

Tommy Emmanuel - Heart Songs

Label Thirty Tiger / Bertus

Beoordeling 8,5

Review Enige tijd geleden was daar de aankondiging dat twee grootheden gezamenlijk een album uit zouden brengen. Gitaarhelden Tommy Emmanuel en John Knowles bundelden hun (akoestische)gitaarkrachten en het eindresultaat heeft de titel Heart Songs meegekregen. Hij mag zich “Certified Guitar Player” volgens de legendarische gitaarheld Chet Atkins. De Australiër Tommy Emmanuel hoort bij de allergrootsten binnen de akoestische gitaarscene en een samenwerking met Grammy Award-winnaar John Knowles is dan ook iets om de wenkbrauwen bij op te halen. Thema van Heart Songs zijn uiteraard liefdesliedjes zoals Emmanuel verklaarde; “A Heart Song Is Really A Love Song” en de sympathieke Australiër wil uiteraard de herkenning opzoeken met nummer die wij allemaal al eens ooit in onze harten hebben gesloten. “So that when they hear them, even though we’re not singing or they may not know all the words, they have a connection to these songs in their own hearts.” Emmanuel en Knowls nemen je mee op een akoestische muzikale reis door memory lane. Van Hank Williams’ ‘Cold, Cold Heart’ via Billy Joel’s ‘Lullabye’ naar ‘I Can Let Go Now’ van Michael McDonald; het komt allemaal voorbij in prachtige, instrumentale versies. Bijzonder zijn de uitvoeringen van ‘Í Can’t Make You Love Me’ (Bonnie Raitt) en ‘He Ain’t Heavy, He’s My Brother’ (o.a. The Hollies en Neil Diamond) maar feitelijk kunnen we hier de hele albumlist wel vernoemen. Wel willen we de versie van ‘Somewhere’ (West Side Story) nog noemen want waarschijnlijk zal iedereen geroerd zijn. Als bonus zijn er nog twee live uitvoeringen op het album geplaatst waaronder ‘How Deep Is Your Love’. Heart Songs gaat verder dan alleen het tonen van de vaardigheden van beide gitaarhelden. Het zijn stuk voor stuk nummers die in een verleden mensen ontroerden. En waarschijnlijk zullen ze dat in dit nieuwe arrangement ook weer doen. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Adam Naas - The Love Album

Adam Naas - The Love Album

Label Virgin/ Universal

Beoordeling 8

Review Het is een goed bewaard geheim van 2018. Op de valreep naar het nieuwe jaar verschijnt het prachtige album van de Franse zanger Adam Naas. Deze man zal met zijn band donderdag 17 januari te zien zijn op Eurosonic te Groningen. Het album doet sterk denken aan Prince zijn latere werk. Het klinkt licht maar ook donker. ‘No Love Without Risk’ of ‘True Intimacy’ brengt de soul en pop op een dansbare manier bij elkaar, dat dicht bij de songs van Prince ligt. Niet dat Naas een Prince-clone is. Daarvoor geeft Naas een eigenzinnige draai aan de songs. De charismatische man uit de Franse hoofdstad, voldoet aan het stoere vrouwelijk wenselijk schoon en dat helpt altijd. Natuurlijk heeft hij geluisterd naar James Blake en Hozier, maar de spanning in de songs zit in het lome, donkere randje in de songs. Van popdancesongs als ‘Cherry Lipstick’ tot het intieme ‘Strange Love’, ze zijn allemaal heerlijk om naar te luisteren. Het album mag een extra draaiuur nodig hebben, maar dan ben je als indie- en alternatieve popliefhebber wel verkocht. Wellicht zal dit een van de meest opzienbarende acts voor ESNS gaan worden.

Monique Angele - Alive

Monique Angele - Alive

Label Eigen Beheer

Beoordeling 7,5

Review Net voor het einde van het jaar was daar Alive, de nieuwe EP van de Canadese singer/songwriter Monique Angele waarmee deze getalenteerde Canadese zes nieuwe tracks lanceerde. De wereld van singer/songwriters is er al een van verdringing en het is moeilijk om toch je eigen sound te vinden én daar succesvol mee te worden of te zijn. Deze Canadese Monique Angele heeft ogenschijnlijk de ingrediënten om hierin te slagen. De op dit moment in Australië woonachtige Monique heeft een klassieke achtergrond, heeft theater- en opera-ervaring én beschikt met haar sopraanstem over een geweldig bereik. Zes prachtige liedjes staan er op deze EP die ook wat klassieke elementen kent waardoor het schijfje interessant wordt. Misschien is ‘Hold On’ wel het meest karakteristiek voor deze EP. Zoals alle nummers is het door haar zelf geschreven en zowel de klassieke als singer/songwriter ingrediënten komen hier voorbij waarbij we ook het gospelachtige moeten vermelden. ‘I Want A World’ begint als een pianoballad met een dieper stemgeluid en wordt gaandeweg uitgebouwd, iets wat we bij ‘Forever Strong’ ook terug horen maar waar de strijkers weer een prominente rol vormen. Alive is een zeer aangename verrassing met zes nummers die niet eenvoudig zijn maar die Monique Angele op een zeer elegante wijze weet neer te zetten. Vooral de zweem van klassiek die om de nummers hangt zorgen nu juist voor het eigen karakter. Deze getalenteerde singer/songwriter heeft aangekondigd dit jaar met een volwaardig uit te komen dat de titel Answer zal krijgen en ook weer een combinatie moet worden van singer/songwriting gecombineerd met soul, pop en natuurlijk was klassiek. Veel luisterplezier.

Meindert Talma - Bulsturig

Meindert Talma - Bulsturig

Label Excelsior

Beoordeling 7,5

Review De Friese troubadour uit Surhuisterveen weet wat het woord Balsturig betekend. Het is een combinatie van tegendraads en opstandig. Talma heeft dit keer gekozen voor een album dat alleen gaat over voetbal. Al pingelend gaat ‘Arjen Robben’ door het levend en ziet het leven als ‘Ik Ben Van Gaal’ er heel anders uit. Talma heeft de clichés van Van Gaal zijn persconferenties op een rij gezet. Ja, dan was Frits Korbach een heel ander persoon en weet Talma de term ‘papagaaiensoep’ tot een volledig nummer te spinnen. Of Talma de oud voetballers niet kan eren met hun voetbaltalent. Dat doet hij zeker met ‘Van Persie’, ‘Cruijf’ en de voetbalheld van Friesland Abe Lenstra. Het zijn allemaal verhalen en storytelling songs die je wellicht een of twee keer gaat beluisteren. Het is leuker om het te laten horen aan mede voetballiefhebbers of mensen uit Veendam die hier het einde van de ‘LangeLeegte’ wordt bezongen. Toch weet hij Veendam voetballer ‘Jan Blijham’ te eren door een eigen liedje te geven. Maar ook de snor van ‘Abe van den Ban’ en de Belgische voetballer ‘Stijn Vreven’ krijgen een ode. Het is daardoor een grappig album en blijven oude voetbalhelden herleven. Natuurlijk mag de Groningen spits ‘Dick Nanninga’ niet ontbreken. Een mooi verhaal over een zware shag rokende spits die uiteindelijk in het zuiden bij Roda JC eindigde. Al hierom zou je dit album moeten kopen!

2018

Van Morrison - The Prophet Speaks

Van Morrison - The Prophet Speaks

Label Caroline

Beoordeling 7,5

Review De Ierse singer-songwriters Van Morrison komt in zijn na dagen van zijn leven met mooie albums vol blues en jazz. De 73 jarige zanger/ saxofonist leeft wellicht in de studio. Dit is zijn 40ste album en zijn 4de album dit jaar!!! Roll With The Punches, Versatile en You’re Driving Me Crazy gingen the Prophet Speaks voor. Zijn co creaties met meester trompettist Joey DeFrancesco zijn vooral voor de jazz liefhebbers een lust voor het oor. Van deMan weet hoe de songs het best in zijn stijl gespeeld dient te worden. De songs ‘Gotta Get You Off My Mind’ van Somomon Burke of ‘Laughing And Clowning’ van Sam Cooke, Morrison weet er altijd een eigen draai aan te geven. Het blijft swingen en de intentie van de cover songs blijven overeind staan. De warme saus weet hij er telkens overheen te brengen. Naast covers van John Lee Hooker (‘Dimples’) en de jaren 20 songs van JD Harris ‘Worried Blues’. ‘Teardrops’ en Willy Dixon ‘I Love The Life I Live’ brengen de oude blues weer tot leven. Al missen we de songs waarmee Van Morrison zich in de picture speelde, die we horen op onder andere Astral Weeks, It’s Too Late en Moondance die als re issues zijn verschenen.

Te zien in Nederland

Ryley Walker - The Lillywhite Sessions

Ryley Walker - The Lillywhite Sessions

Label Dead Oceans

Beoordeling 7,5

Review Ryley Walker is er maar druk mee. Dit jaar bracht hij nog het fantastische Deafman Glance uit en nu is daar zijn vertolking van The Lillywhite Sessions, een album dat oorspronkelijk van Dave Matthew Band is, maar nooit werd uitgebracht. Het verhaal achter deze plaat is natuurlijk geweldig. In 1998 had Dave Matthews Band succes met Before These Crowded Streets en een jaar later dook hij de studio in voor een opvolger. Samen met producer Steve Lillywhite. De platenmaatschappij was echter niet tevreden en vond het materiaal te depressief klinken en het label vloog Matthews en consorten naar Los Angeles om daar met de succesvolle producer Glen Ballard (o.a. Jagged Little Pill) alles te herschrijven. Uiteindelijk schreven ze tien nieuwe tracks die het album Everyday zouden vormen en het eerder geschreven materiaal met Lilywhite bleef ongebruikt. Tot 2001, toen een zanger van een Dave Matthews Cover band de hand wist te leggen op dit nog nooit gebruikte materiaal. Via Napster werd het de wereld ingestuurd en inmiddels is het een soort van cultalbum geworden. Walker, groot fan van Dave Matthews, heeft nu de moed om het met zijn eigen interpretatie in nieuwe arrangementen uit te brengen. Walker trapt af met ‘Busted Stuff’ dat het betere gitaarwerk met zich meebrengt in een wat melancholieke sfeer. Jazzliefhebber Walker laat zijn inspiratie de vrije loop met een nummer als ‘Grey Street’ waar de blazers de nodige vrijheid krijgen. Ook op het instrumentale ‘Sweet Up And Down’ krijgt door de alom aanwezige sax een heerlijke “groove”. Overigens trekt Walker bij het tien minuten durende ‘JTR’ alle registers open en laat sessiemuzikanten excelleren. Het uptempo en rockachtige ‘Diggin’ A Ditch’ is ijzersterk en de “dissortion” zorg nog voor wat meer karakter. Terug naar de basis gaat de Amerikaan met het sfeervolle ‘Grace is Gone’ en de uitvoering van ‘Bartender’ zoals Walker neerzet is om van te smullen. Dit album is een ode aan Dave Matthews Band én Lillywhite en dus geen nieuw Ryley Walker album! Met liefde en smaak gearrangeerd en de hand van alleskunner Walker is alom aanwezig. Laten we dit album maar omschrijven als een cover album vol met postrock nummers die voorzien zijn van een jazz-injectie, gezien door de bril van Chicago-man Ryley Waker. Veel luisterplezier.

Bantly Holler - Tradition

Bantly Holler - Tradition

Label eigen beheer

Beoordeling 7

Review Het is Neile Holler die zijn geboortestad Chicago verruilt met het avontuur in Europa. Na diverse baantjes als bordenwasser, verkoper en kelner in diverse steden te hebben uitgevoerd, belandt de man in Rotterdam om daar zijn muzikale droom na te leven. Wanneer we in het tweede nummer ‘Road Song, Let The Train Blow the Whistle’ veelvuldig het blowin’ in the wind voorbij horen komen, weten we waar Holler zijn muzikale roost heeft liggen. De man is trouw aan de traditionele singer songwriters vorm zoals we dit ooit in de jaren 60 van Bob Dylan te horen kregen. Ook Holler zoekt het in de blues en storytelling met ‘T for Texas’, ‘Rock Salt and Nails’ en het meer uptempo nummer ‘Swing On By’. Voor Holler is dit een prima debuutalbum om de aandacht op zich te vestigen. De eenvoud van de songs is vooral pakkend en daardoor krijgt het een gezellig karakter.

Te zien in Nederland

Willie Nelson - My Way

Willie Nelson - My Way

Label Legacy/ Sony

Beoordeling 8

Review Op dit moment weten de zoons van de befaamde country zanger Willie Nelson de bioscopen te veroveren met hun songs in de film A Star Is Born. Maar de oude baas weet zelf ook nog prachtige albums te maken. De afgelopen jaren wist Nelson al mooie albums te maken waaronder het album The Last Man Standing. Afgelopen maand wist Nelson zijn zang idool Frank Sinatra te eren met een prachtige coverplaat My Way. Er zijn velen die Sinatra songs hebben gecoverd en velen die het nasale stemgeluid van Nelson verafschuwen. Maar hier komen beide talenten optimaal bijeen. De songs zijn intens, jazzy en prachtig gezongen. ‘Young at Heart’,‘Blue Moon’, ‘Night & Day’ en een mooie versie van ‘It Was A Very Good Year’ komen voorbij. Het doet de oude blue eyes herleven. Met Norah Jones weet Nelson ‘What Is This Thing Called Love’ een duet te maken en natuurlijk mag het ‘My Way’ niet ontbreken. Een mooi cadeau voor een Sint avond of voor later onder de kerstboom.

Te zien in Nederland

Dan Mangan - More Or Less

Dan Mangan - More Or Less

Label City Slang Records

Beoordeling 8,5

Review De Canadese singer/songwriter is terug met zijn vijfde album More Or Less. De winnaar van een Canadese Juno-Award, woonachtig in Vancouver en inmiddels vader van twee kinderen, beloofde terug te keren naar zijn singer/songwriter roots. Het wordt meteen duidelijk dat Mangan zijn belofte inlost en terugkeert naar het betere singer/songwriter-werk en de wat experimentele sound van zijn laatste album Club Meds achter zich laat. Opener ‘Lynchpin’ is meteen van hoogwaardige kwaliteit en ademt meteen een vertrouwde sfeer uit. Mangan is wat volwasser geworden en het vaderschap biedt hem ook een wat andere blik op onze wereld. In het prachtige ‘Just Fear’ zingt hij “Every road feels travelled and we got lost in the struggle/The whole world’s unravelling” en uit hij zijn zorgen nog maar eens. Met ‘Lay Low’, waar je eigenlijk alleen zijn stem hoort, weet de sympathieke Canadees je tot op het bot te ontroeren. Voor dit album kreeg Mangan medewerking van producer Drew Brown (o.a. Radiohead en Beck) en hij is mede bepalend geweest voor de sound van dit nieuwe album. Naast de hang naar perfectie was hij degene die Mangan in contact bracht met door de wol geverfde sessiemuzikanten als drummer Joey Waronker (o.a. Roger Waters, Beck) en een multi-instrumentalist Jason Falkner. Een nummer als ‘Peaks & Valleys’ zou zonder de samenwerking met Brown dan ook anders hebben geklonken. Het “Less Is More” principe is hier prachtig hoorbaar want ondanks het tempo heeft het nummer een mooi “stripped-down”-karakter. Naast het al eerder genoemde ‘Just Fear’ en ‘Lay Low’ noemen we met ‘Cold In The Summer’ nog een hoogtepunt van dit album. Mangan vertelt hier over het leven als getrouwde vader en de daarbij verantwoordelijkheden in deze tumultueuze tijd. ‘Toubled Mind’ is het meest uptempo nummer op dit vijfde album terwijl Mangan ons bij ‘’ Fool For Waiting’ ons op een prachtig, innemende ballad trakteert. Op het einde van het album zijn er nog wat “Dreampop”-achtige tracks als ‘Can’t Not’ en ‘Never Quiet’ en als afsluiter neemt Mangan ons nog één keer mee in zijn kijk op het leven in het sober, melancholieke maar o zo mooie ;’Which Is It’. Dit vijfde album is waarschijnlijk singer/songwriting in perfectie. Vooral de samenwerking tussen de artiest Dan Mangan en producer en muzikanten is hoorbaar in balans. Alles in de juiste proporties, niets te veel maar ook van niets te weinig. Een even verrassend als prachtig album dat bij elke luisterbeurt mooier en mooier wordt. Veel luisterplezier.

Ian Sweet - Crush Crusher

Ian Sweet - Crush Crusher

Label Hardly Art Records

Beoordeling 7,5

Review Ian Sweet is de artiestennaam van de Amerikaanse singer/songwriter Jilian Medford. Begonnen als soloartiest, vervolgens als band en na wat onaardigheden met de bandleden is het nu weer een soloproject en bracht de uit Boston afkomstige Jilian onlangs haar tweede album Crush Crusher uit. Crush Crusher is ook een album waarop Jilian terugkijkt en de afgelopen periode nog eens laat passeren en met de opener ‘Hiding’ weet ze meteen de vinger op de gevoelige plek te leggen. De onzekerheid en het gevoel dat je als persoon voor iedereen klaar moet staan bezingt ze in het sterke ‘Holographic Jesus’, een wat rustiger nummer met wat shoegaze invloeden. Gaandeweg wordt dan ook duidelijk dat we hier met een singer/songwriter te maken hebben die de afgelopen periode met persoonlijke angsten en verdriet te maken heeft gehad. Met ‘Bug Museum’ neemt ze een fictieve held om haar onzekerheid tegenover de wereld nog maar eens te uiten. Het is absoluut één van de betere nummers op het album waarbij Julian haar stem over de wat dreigende gitaar laat klinken. ‘Question It’ is misschien wel het meest complexe nummer, met opzwepende drums en gitaren. Ook de titelsong zit goed in elkaar, met dit keer een drummachine die voor een wat indrustrial sound klinkt, iets dat door de echoënde stem en diffuse gitaarsound nog wordt versterkt. ‘Ugly/Bured’ is wat rustiger maar wel spannend door de verschillende tempowisselingen en met de afsluiter ‘Your Arms Are Water’, waar Jilian laat horen over een hoger stemgeluid te beschikken, neemt ze ons nog eens mee in alle overpeinzingen die ze over dit album uitstrooide. Crush Crusher is een album voor openheid en eerlijkheid. Jilian Medford neemt ons mee in een mengelmoes van diverse stijlen (Shoegaze, Lo-FI, singer/songwriter) op een muzikale reis die ze door tien liedjes vorm geeft. De gitaren zijn volop aanwezig maar altijd in evenwicht met de aangenaam klinkende stem van deze Amerikaanse. Helemaal geen slecht album. Sterker nog, een aangename hernieuwde kennismaking. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Tolls - Blijf je Koel

Tolls - Blijf je Koel

Label Revange rec/ BMG Talpa

Beoordeling 8

Review De Nederlandse singer songwriter Daan van Beijener wist in 2017 de finale van de Grote Prijs van Nederland te bereiken. Samen met zijn band heeft hij een prachtig Nederlandstalig album gemaakt. Opvallend aan de songs op dit album zijn de mooie en vele harmonische vocalen. Wanneer Ester de Jong met Tolls de zangpartijen invult op ‘Samenwerken’ is er een mooi duet samen gesmolten. Het zijn prachtige teksten die tot de betere Nederlandstalige popsongs behoren. De passie in de zang van ‘Terugkijken’ en ‘Alleen’ is mooi, al is het telefoongesprek van ‘Weg’ iets minder. Wanneer de man in ‘Alleen’ weg vaart, belanden we op de ‘7 knopen’. Nu zou dit ook het aantal knopen kunnen zijn waarmee je vaart. Dat zijn de gedachten iemand die op een eiland woont en werkt. Dat geldt dan ook voor Tolls die het album op Terschelling heeft opgenomen, al is hij op een woonboot in Amsterdam geboren. De teksten passen dan ook bij het eiland. Of het nu gaat om ‘Speeltuin van Lust’ of ‘Nu’. De songs ademt de geur van de Noordzee en het geeft een weerspiegeling van het leven op eiland. Het is dan ook een album waar men trots op mag zijn.

Te zien in Nederland

Laura Gibson - Goners

Laura Gibson - Goners

Label City Slang Records

Beoordeling 8

Review Begin vorig jaar schreef de Amerikaanse Laura Gibson ergens de volgende zin op: “If we’re already goners, why wait any longer, for something to crack open”. Bij het uitkomen van het vijfde album van deze singer/songwriter en multi-instrumentalist blijkt dat die zin de basis vormt dit nieuwe album vormt. Goners is het vijfde album van deze Amerikaanse die zich de afgelopen jaren ontwikkelde en met Emipre Builder een indrukwekkend album afleverde dat op zeer positieve recensies kon rekenen. Voor dit album omringde ze zich weer met een scala van muzikale vrienden die garant staan voor kwaliteit. We horen namen als Dave Depper (Death Cab for Cutie), Dan Hunt (Neko Case) en Nate Query (the Decemberists) voorbij komen en Kelly Pratt en Kayleen King stonden garant voor de mooie blaas- en strijkersarrangementen. Het centrale thema voor dit album is verdriet en de titel Goners is bewust gekozen: “The word is used for two types of people: those who lose themselves in the ones they love, and those whose deaths are imminent.” Het album opent rustig met het ‘I Carry Water’, waar we de Laura zichzelf op piano horen begeleiden, en meteen is dat gevoelige stemgeluid weer daar. Bij het wat meer uptempo ‘Domestication’ zijn daar de strijkers die geen bijrol vervullen maar prominent aanwezig zijn en dit nummer een eigen karakter meegeven. Ook de titelsong heeft wat meer vaart en al snel blijkt dat Laura woorden en metaforen gebruikt om haar verhalen vorm te geven. Op een nummer als ‘Slow Joke Grin’ pakt ze weer terug naar de basis van singer/songwriter en is Laura weer één met haar gitaar en weet met deze eenvoud toch weer een desolate sfeer te creëren. Ook ‘Performers’ is een absoluut pareltje waarbij we subtiel een klarinet naast de strijkers horen en bij ‘Clemency’ zorgen blazers voor een haast klassiek dramatische sfeer. Goners zit knap in elkaar en samen met producer John Askew levert Laura Gibson weer een knap staaltje muziek af. Bij ‘Tenderness’, waarschijnlijk het hoogtepunt van Goners, komt alles nog eens bij elkaar. Goners is een absolute luisterplaat en wint bij elke luisterbeurt aan glans. Alles klinkt even melodieus en atmosferisch en Laura slaagt erin om het gehele instrumentarium in dienst van de liedjes te zetten. De tien liedjes met een speeltijd van ongeveer 40 minuten klinken puur en zijn tijdloos. Veel luisterplezier.

Bjorn vd Doelen -Eerwaarde vader..

Bjorn vd Doelen -Eerwaarde vader..

Label Modestus

Beoordeling 7,5

Review Wanneer de Brabantse voetballer vd Doelen zijn sportcarrière afsluit, duikt hij in de wereld van de muziek. Na PSV, Standaard Luik, Twente en N.E.C. wordt hij aanvoerder van de band Allez Soldaat. Maar wanneer hij de ruimte voor zichzelf wil hebben en behouden komt hij met zijn Huurmoordenaars. Met het album ‘Eerwaarde Vader Zegen Mij Want Ik Heb Gezondigd’ horen we de verhalen van de man. Als storyteller vertelt hij zijn gedachten over de 7 doodzonden. Als ras katholiek hoor je hem in de beklaagdenbank om zijn frustraties met een zuidelijk accent ongenuanceerd te uiten. De Lust, Gulzigheid, Jaloezie, Gemakzucht, IJdelheid, Hebzucht en Woede zijn veelbesproken thema’s en niet alleen in de muziek, maar vooral in ons dagelijks leven. Dit weet vd Doelen prachtig weer te geven in de songs. Met een strijkers en orgels weet hij een kerkelijk sfeertje te creëren zonder dat het de overhand neemt in de singer-songwriterstijl.

Te zien in Nederland

John Smith - Hummingbird

John Smith - Hummingbird

Label Commoner rec.

Beoordeling 8,5

Review Wanneer je de meest voorkomende anonieme namen aan elkaar plakt, is John Smith toch een optimale combinatie om niet gevonden te worden. Dat kan wel eens lastig zijn op Google, maar met het nieuwe Hummingbird moet deze John Smith te vinden zijn. De Ier is een singer-songwriter pur sang. Samen met Sam Lakeman wist hij het recente album Headlong al tot een juweeltje te maken. Voor Hummingbird is hij wederom bij Sam Lakerman in zijn Somerset studio gedoken. Het album kent intieme songs waarbij Smith alleen met de akoestische gitaar zijn nummers vertolkt. Zijn prachtige hees maar heldere stem is heerlijk en relaxt om naar te luisteren. Met het juweeltje ‘Boudica’ is een lust voor het oor en zijn ode aan Nederland met Lowlands of Holland mag er zeker ook zijn. De songs worden met strijkers minimaal begeleid waardoor de accenten even anders komen te liggen. Tevens hoor de je uitgesponnen mix waarbij ieder gitaar tokkel afzonderlijk is afgesteld. Hij weet hierdoor op diverse malen op het album de gitaar even harder te laten klinken als opmaat naar een strijkersstuk of intermezzo te gaan. Het album is dan ook een heerlijk uitgebalanceerd classic singer-songwriters met een vleugje folk album geworden en een must voor de liefhebbers voor dit genre.

Te zien in Nederland 28 febr Vondelkerk te Amsterdam

Doug Paisley – Starter Home

Doug Paisley – Starter Home

Label No Quarter

Beoordeling 7,5

Review Doug Paisley laat weer eens wat van zich horen. De man uit Toronto heeft niet direct een hoge pet op van zichzelf. Deze bescheidenheid resulteert dat hij dit album na 5 jaar weer eens op het podium verschijnt. De vorige 4 albums zijn allen prima singer-songwriters albums, maar we horen dat hij door de jaren heen in zijn liedjes schrijven beter is geworden. Neem het ‘Dreamin’’, ingetogen en mooi. Ingetogen is al een woord dat op zijn lijf is geschreven. Je mag geen vreemde uitspattingen op dit album verwachten. Nee, eerder de behouden geluid van de folk en country stijl van ‘Easy Money’, ‘Loneliness’ en ‘Drinking With A Friend’. Het mooie van dit album is dat Paisley weer actief is en dat hij hopelijk met zijn vrienden (en hij heeft veel muzikaal bekende vrienden) weet gaat spelen en op de bühne te zien is.

Te zien in Nederland

Guy van Nueten - Contact

Guy van Nueten - Contact

Label Sony klassiek

Beoordeling 7,5

Review De Belgische muzikant Guy van Nueten weet met een klassiek album de wereld weer te verrassen. Waarom? Omdat zijn naam voorheen op de hoesjes van the Sands stond. Deze Belgische act weet zich nog steeds met het nummer ‘April and June’ een plekje in de lijst van het beste Belgische songs te veroveren. Begin 2000 heeft hij de switch naar de klassieke kant gemaakt. Met dEUS zanger Tom Barman maakt hij een dubbel cd en schuift aan bij diverse artiesten. Naast de piano composities die hij vertolkt, maakt hij de beeldsounds voor films. Dit spanningsveld ligt hem goed en is dan ook te horen in de keuze van zijn piano albums. Contact is zijn derde album en staat weer vol rustgevende pianostukken van hem zelf en in de geest van zijn dedecations waaronder Bach , Strock en Van Gethem.

Te zien in Nederland

Roger Waters - The Soldier's Tale

Roger Waters - The Soldier's Tale

Label Sony Classic

Beoordeling 7,5

Review Het boegbeeld van Pink Floyd is ongetwijfeld Roger Waters, al maakt hij al jaren geen muziek meer met zijn toenmalige maatjes. Wel weet hij de shows te vullen met de songs van weleer aangevuld met zijn eigen maatschappelijk kritische songs. Ditmaal duikt Waters in de verhalen van Igor Strainsky. Met The Soldier’s Tale weet hij een verhaal te pakken dat dicht bij hem staat. De eerste wereldoorlog kent hij vanuit de verhalen van zijn ouders. De verhalen over het verlies van zijn grootvader tijdens deze oorlog maakte al indruk. Wanneer zijn eigen vader komt te overlijden in de tweede wereld oorlog worden verhalen werkelijkheid. 11 november 2018, het is nu 100 jaar geleden dat er een einde kwam aan de eerste wereldoorlog. Met dit verhaal lijkt het alsof er in 100 jaar weinig veranderd is. De huidig maatschappij valt in dezelfde valkuilen waarbij de wereldleiders nog steeds niets hebben geleerd van het verleden. Of is het meer de kennis die men wel heeft geleerd van het verleden om wederom in een spannend oorlogsmileu terecht te komen. Uiteindelijk zijn de burgers en soldaten altijd de pionnen en verliezers. Met de show RESIST van Waters afgelopen jaar in ZiggoDome weet hij nu nog een keer de aandacht te vestigen op de soldaten die de oorlogen moeten uitvoeren. De stem van Waters is warm en prachtig als storyteller. Geen uitgebreide muziekstukken maar hooguit het verhaal aan te zetten met muzikale klanken. Een verhaal dat na 100 jaar nog steeds acuteel is. Maar ook na 100 jaar sluiten we onze ogen hiervoor of draaien ons om zolang we er maar geen last van hebben…

Te zien in Nederland

Boudewijn de Groot - Even Weg

Boudewijn de Groot - Even Weg

Label Universal

Beoordeling 7,5

Review Dat Boudewijn de Groot een icoon is voor de Nederlandstalig popmuziek en speciaal voor het singer-songwritersgenre is een feit. Met zijn 74 jaar weet de Groot nog altijd de uitdaging te zoeken in de muziek en teksten. Even Weg is dan ook een album waar de country Americana centraal staat. Het is een genre waar de verhalen prima tot hun recht komen. Als het nu gaat om het boerenleven van ‘De Stoet’, of de ‘Dialogen’. De uitdaging ligt voor de Groot meer in de teksten dan in de muziek. Dat de teksten altijd prachtig zijn, is de kunst die hij met Lennaerdt Nijgh heeft ontwikkeld. Al zijn de teksten van de Groot meestal iets meer directer dan die Nijgh voorheen schreef. Neem ‘Wissels’, ‘Waar Wacht je Op’ of ‘Wachten’. Na de samenwerking met Henny Vrienten en George Kooymans in De Vreemde KostGangers, gaat de Groot nu op zoek naar een sound dat dicht bij the Eagles zou moeten liggen. Hiervoor heeft hij contact op gezocht met the Eagles coveract The Dutch Eagles. Toch blijven het allemaal wel songs die in het patroon van de Groot passen. Dit keer met meer country en wat meervoudige vocalen. Al is het geheel ook wel een beetje vlak te noemen en mis ik de uitspattingen die er op diverse albums voorheen meer aanwezig waren.

Te zien in Nederland

Mark Knopfler - Down the Road Wherever

Mark Knopfler - Down the Road Wherever

Label Virgin / universal

Beoordeling 8

Review Mark Knopfler was voorheen de frontman van Dire Straits die eind jaren 70 een prachtig debuutalbum maakte. Door het vernieuwde gitaarwerk (fingerpicking) van Knopfler viel het album op en bracht hen tot de wereldtop. Inmiddels tourt de man al jarenlang onder zijn eigen naam. Inmiddels heeft hij bijna 20 album op zijn naam staan, incl. soundtracks en dan hebben we het nog niet over alle coöperatie-albums. Het geluid van Mark Knopfler is uniek en daardoor behoort hij in het rijtje van JJ Cale, Eric Clapton en onlangs overleden Tony Joe White. De ontspannen sound en heerlijk gitaarwerk is ook weer op dit album optimaal aanwezig. Het is een roadtrip langs de West-coast sound van ‘Back On The Dance Floor’ naar de New Orleans jazz met ‘One Song At the Time’. Maar het gaat hier allemaal ter ere van the Britse Groove. Wanneer we het ‘You Never Walk Alone’ in ‘Just A Boy Away From Home’ horen weten we het zeker. Al is’ When You Leave’ dan weer een juweeltje op dit album. Net als ‘Floating Away’ en het slotstuk ‘Matchstick Man’ weer Knopfler hier weer prachtige songs op dit album te brengen. Een prima album, al brengt Knopfler geen vernieuwing mee.

Te zien in Nederland

Paolo Conte - Live in Caracalla – 50 yea

Paolo Conte - Live in Caracalla – 50 yea

Label BMG

Beoordeling 8

Review Eind jaren 80 wist de Italiaanse zanger, componist en tekstschrijven, de huidige singer-songwriter zelf door te breken bij het grote publiek met het nummer Max. De man is vorig jaar 80 geworden en viert tevens het 50 jarig bestaan van het nummer ‘Azzurro’. Een song van Conte dat het volk van Italië als een lijflied in de armen heeft genomen. Het album is wederom een live album, zoals die de afgelopen jaren van het verscheen. In het prachtige theater Caracalla van Rome laat hij zijn prachtige songs klinken. De verbinding van piano, jazz en pop weet Conte al jaren te combineren in mooie luisterliedjes waaronder ‘Alle Prese Con Una Verde Milonga’, ‘Madeleine’, ‘Eden’n en ‘Come Di’. De veelzijdig kunstenaar houdt zich naast de muziek ook bezig met het maken van musicals, schilderijen en componeerde film muziek. De charmante songs kennen altijd een treurig tintje en door zijn stem klinkt het allemaal als een goed advies van de oudere man. Het tweede deel van het album krijgen de uptempo songs meer de ruimte waaronder het ‘Dancing’ en het ‘Gli Impermeabili’. Dan horen we ook de blazers meer hun intrede doen en het achtergrond orkest om tot het 2 minuten durende topstuk te komen. Over de Azuurblauwe stranden van Italië. Daar waar Conte in zijn eentje door de dorpen en over de stranden loopt en zich meester maakt van zijn gedachten. De creatieve geest brengt op dit album een nieuw nummer ‘Lavavetri’ en eindigt dit album met ‘Bye Music’. Hopelijk dat dit geen voorbode is zoals we het de laatste jaren hebben gezien bij andere artiesten. Conto klinkt nog steeds even levendig en laat wederom horen dat een taalbarrière verdwijnt wanneer de muziek prachtig is.

Te zien in Nederland

Bob Dylan - More Blood, More Tracks

Bob Dylan - More Blood, More Tracks

Label Sony

Beoordeling 8

Review Het nieuwe album van Bob Dylan is wederom een basement sessie album waarbij we altijd nieuwe dingen te horen krijgen van oude albums. Dit maal staat het album Blood on the Tracks centraal. Een emotioneel album van Dylan. Naast het motorongeluk beland hij in een scheiding en maakt dit album. Het origineel komt uit op januari 1975 en is een juweeltje in de collectie van Bob Dylan. Songs als ‘Tangled Up in Blue’, ‘Idiot Wind’ en ‘Simple Twist of Fate’ zijn prachtige songs en mooie verhalen. Waarom is dit nieuwe album een prachtig document naast het origineel. Omdat er een goede keus is gemaakt van de takes die niet op het origineel zijn verschenen. Zo heeft Tangled Up in Blue een andere kadans en is het lange verhaal van Lily Rosemary and the Jack of Hearts aangevuld met het ontbrekende couplet nr. 12. Ja, de poëtische verhalen zijn lang en vol emotie. Altijd pakkend zonder de simpele kern te benoemen. Dat brengt dat Dylan een Nobelprijs heeft gewonnen. Omdat de verhalen zo prachtig zijn dat ieder album hierna als een boek op een album is verschenen. Nu krijgen we de ontbrekende hoofdstukken te lezen waaronder het ‘Up to Me’ of lezen we het ruwe script van het boek. Met de uitgebreide cd-box versie kun je nog luisteren hoe Dylan tot de keus van het uiteindelijk product is gekomen. Of het alleen met een gitaar moest of met een band of uiteindelijk de keus maakt om alleen de baslijn van Eric Weissberg te gebruiken in ‘You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go’. Het wordt hierdoor dramatischer in het verhaal en past het beter bij het verhaal. daar waar de vorige Bootleg Series Trouble No More live uitvoeringen kent, is dit weer een album waarbij je een beter kijkje in de keuken van de productie van het album Blood on the Tracks krijgt. Dit blijft altijd een interessanter dan de live uitvoeringen. Het neemt je mee in het proces. Inmiddels wordt er op het net alweer druk gespeculeerd wat de inhoud van sessie 15 moet zijn… eerst hier maar eens van genieten.

Te zien in Nederland

Jeditah – Waves

Jeditah – Waves

Label eigen beheer

Beoordeling 7,5

Review Het is de Amsterdamse zangeres en producer Jeditah die met het debuut Waves de vaderlandse elektropop een nieuw impuls geeft. Samen met drummer Otto de Jong en Cellist Brandan Jan Walsh nam ze de nummers op en met Martha Jane Settles vulde ze de vocalen in. Wanneer het opgenomen product naar de master Martijn Groeneveld (Blaudzun, Ronde) wordt de klank helemaal gevormd tot een prachtig eindproduct. De droompop van ‘Horseman’ is een geheel andere sound dan waarmee het album begint. ‘The Night’ is vooral pop gericht en catchy genoeg om als hit door te gaan. Het pakt je direct waardoor het een visitekaartje is voor het gehele album. Al is er gekozen om ‘You and Me’ tot single te brengen. Een nummer waarbij de innerlijke strijd een kunst is om dat dat niet te serieus te nemen. Soms zijn de dingen nu eenmaal zo en dat is het dan. Met James Blake, Bjork en PJ Harvey als inspiratiebron, horen we op Waves een mooie mix van deze drie helden. Het is uitdagend, geestig en relaxt in een. Het doet soms denken aan een moderne Suzanne Vega. Wanneer ze met ‘Beth’ afsluit kunnen we wel zeggen dat het een geslaagd debuut EP is.

Te zien in Nederland

Vandenberg’s Moonkings – Rugged and Unpl

Vandenberg’s Moonkings – Rugged and Unpl

Label Mascott

Beoordeling 8

Review Dat Ad VandenBerg met zijn Moonkings goed aan de weg timmert is duidelijk te merken. Bij het debuut werd er nog even verrassend gekeken naar de bandsamenstelling. Inmiddels is het een gevestigde act van Nederland zoals VandenBerg ooit met Bert Heerink, Dick Kemper en Jos Zoomers begon. Uiteindelijk werd de gitarist gevraagd om bij Whitesnake te spelen en scoorde daar eind jaren 80 wereldwijde hits mee. Met Rugged and Unplugged weet Ad samen met Jan Hoving op zang een album te maken dat dicht bij het Whitesnake album Starkers in Tokyo ligt. Hierop vertolkte VandenBerg met David Coverdale in de duo vorm de Whitesnake songs waaronder het mooie ‘Sailing Ships’, dat hij ook voor op dit album heeft ingespeeld. Ook een versie van de VandenBerg hit ‘Burning Heart’ is hier op te vinden. Het origineel is dan ook bijna niet te evenaren. Zo liggen de eigen Moonkings songs waaronder’ Out of Reach’ en ‘Walk Away’ hierbij beter in het gehoor. Het zijn de songs waarmee Hoving bekend is en dat ook met gevoel overbrengt. Hierdoor is deze combinatie prachtig om naar te luisteren. Overigens de overige bandleden van Moonkings kunnen we terug vinden in de band Ten Times A Million. En hoewel het album een soort gepikt idee is, is het een lust om naar te luisteren.

Te zien in Nederland

Bastian Baker - Bastian Baker

Bastian Baker - Bastian Baker

Beschrijving

Beoordeling 8

Review Dit weekend was de release van het nieuwe album van de Zwitserse singer/songwriter Bastian Baker. Waar hij enkele jaren geleden nog in Zermatt voor 80 mensen optrad is hij op dit moment de support-act van superster Shania Twain en staat nu in uitverkochte stadions. Met de hartverwarmende opener en single ‘Stay’ de sympathieke Zwitser misschien wel een hit in handen. In een interview dat wij namens Mpodia met deze openhartige singer/songwriter hadden voor zijn concert in de Ziggo Dome vertelde hij ook dat hij voor dit album de keuze had uit een kleine 60 geschreven songs. Dit nieuwe album voelt voor hem dan ook als een tweede debuutalbum en voor de eerste keer schreef hij ook liedjes met anderen, en in verschillende steden zoals New York en Nashville. Songs als ‘All Around Us’ en ‘So Low’ zijn lekker in het gehoor liggende popsongs maar Baker bewijst gaandeweg dit titelloze album ook dat hij uit een ander vaatje kan tappen. Eén van die voorbeelden is ‘Young’, één van die nummers die hij samen met anderen schreef en over zijn adolescente grappen gaat zoals het proberen een club binnen te komen met een “fake-id.”. Dat Baker gegroeid is na drie albums bewijst hij bijvoorbeeld ook met een nummer als ‘You Should Call Me’; eerst is daar de piano, vervolgens het handjeklappen om uit te monden in een nummer met een flinterdun rock-laagje dat oneindig in je hoofd blijft hangen. Met ‘Six’ gaat hij terug naar het singer/songriter-genre; gewoon met zijn eigen gitaar een mooi liedje zingen met die toch wel bijzondere stem van hem. Eenvoud kan soms mooi zijn…. Met ‘Blame It On Me’ is daar ineens het Country-gevoel, één van de nummers die het in Amerika waarschijnlijk ook goed zal doen. Zoals bekend zijn Bastian en Shania Twain goede vrienden en de Amerikaanse superster gaf dan ook haar advies over welke nummers op dit album te plaatsen. Daarnaast beseft de Zwitser dat we steeds meer in een digitaal tijdperk met individuele “playlists” werken, dus hij wilde een wat gevarieerder publiek aanspreken. ‘Yoko’ (feat. D’Anthony Palms) is een echt popliedje, ‘Light And Easy’ is ingetogen en romantisch terwijl ‘Another Day’ weer zo’n catchy track is. Afsluiten doet Bastian in Baker met de sterke ballad ‘Time’ die hij smaakvol neer zet en nogmaals laat horen dat hij een getalenteerd zanger is. Het titelloze album telt maar liefst 14 tracks waarop Baker laat horen diverse stijlen te kunnen hanteren, iets wat voor dit album een bewuste keuze is. Van soms wat rauw tot persoonlijk en kwetsbaar en laverend tussen singer/songwriter via catchy pop naar aanstekelijke Country. Tijdens zijn tour is het vooral een akoestische set die hij speelt, 16 maart komt hij terug naar Nederland en zal hij met zijn eigen band een optreden in de Melkweg geven. Veel luisterplezier.

Yoko Ono - Warzone

Yoko Ono - Warzone

Label Konkurrent

Beoordeling 7

Review Nu Paul McCartney zijn nieuw album Egypt Station op de markt heeft, lijkt het net alsof de weduwe van John Lennon, Yoko Ono een tegenbericht moet geven. Het is een rode draad dat door de historie van the Beatles gaat. Warzone is nu het nieuwe wapen van de kunstenares. Warzone begint direct met de oorlogsverklaring dat het publiek nog steeds Beatles liedjes wil horen en niet verder wil luisteren dan begin jaren 70. Is dat gelijk een verklaring dat McCartney de herkenbare Beatlessongs schreef?? Of wil ze zeggen dat Lennon beter en intelligentere teksten schreef. Beide kanten van de medaille is waar. Het is het verhaal dat door dit album weer klinkt. Haar kunst als zangeres is niet wat je Ono zou horen zeggen dat ze daar goed in is. Nee het schrijven van verhalen, love en peace komt uit haar beker. Al was het vooral Lennon die de vertolking deed. “Hell in Paradise’, ‘Now or Never’ en ‘I Love You Earth’ zijn songs waarbij de voordracht voorop staat. Het geluid om te laten weten dat we de verkeerde kant op gaan met onze aarde, dat de mensen weer in vrede moeten leven en dat we zuinig moeten zijn op deze aardbol. Het aanspreken van the people of Amerika op hun gedrag, is gelijk aan dat deze mensen de enige oplossing is voor alle problemen. Misschien ligt hier het maatschappelijke probleem dat Ono nog niet ziet. Ono haar verhaal gaat vooral om de ‘Where Do We Go From Here?’ en om hier nog even krijgt bij te zetten voegt ze haar versie van ‘Imagine’ toe aan dit album. Een album dat muzikaal niet even sterk is en qua teksten te eenzijdig is. Het blijft bewonderingswaardig dat ze nu nog op haar 85! Een album brengt om haar idealen van Love & Peace en Women Power te verkondigen.

Te zien in Nederland

St. Vincent – MassEducation

St. Vincent – MassEducation

Label Sony Music

Beoordeling 8

Review In de jaren 90 was de zangeres Tori Amos erg populair. Haar intense songs achter de piano bracht ze vol passie. Nu is het St. Vincent die dit stokje overneemt. Annie Clarke is haar echte naam en niet te verwarren met Anne Clarke. Voor haar solo carrière maakte ze onderdeel uit van de band van Sufjan Stevens. Nu weet ze op eigen kracht prachtige platen te maken. MassEducation is inmiddels haar vijfde album van de Amerikaanse singer-songwriter. Of moeten we zeggen haar zesde. Het album verschijnt exact een jaar na de eerste electric-versie en is een akoestische versie van het album dat vorig jaar verscheen. Het album is gewogen en intiemer dan het origineel. Juist omdat alle songs zijn omgezet in een piano versie waarin het wellicht in de oorsprong is gemaakt. De teksten komen op dit album meer op hun plek waardoor het vooral zwaarwichtiger wordt. ‘Young Lover’ wordt met deze versie intenser en met dramatische ‘Happy Birthday Johnny’ is hierdoor een juweeltje geworden. Het album is een prettige verrassing van St. Vincent en misschien ligt dit haar nog beter dan haar electrische alternatieve indie sound.

Te zien in Nederland

Tom Odell - Jubilee Road

Tom Odell - Jubilee Road

Label Capitol rec. /Sony

Beoordeling 8

Klant De 27 jarige singer-songwriter brak in 2012 door met het ‘Another Love’ en ontroerde vele mensen. Dat Tom Odell vooral in Nederland een grote populatie fans kent is opvallend te noemen. Deze fans kunnen zich nu weer optimaal verliezen in het verrukkelijk album Jubilee Road. Odell weet met zijn omgeving in London centraal te stellen op dit album. De songs zijn erg divers in stijl van de meezing pop van ‘China Doll’ met blazers en veel harmonische vocalen en het gospel achtige ‘If You Wanna Love Somebody’ laat het album swingen. En wellicht meer dan voorheen weet Odell met dit album een goede balans te vinden tussen de pianoliedjes als ‘Queen of Diamonds’ het titelstuk en ‘Don’t Belong in Hollywood’. Het zijn songs die erg doen denken Randy Newman songs. Mooie verhaal met een breekbare stem die de drama in het verhaal weet te brengen. Met ‘Wedding Day’ weet hij een prachtige afsluiting van het album te brengen. (even de single versie van ‘If You Wanna Love Somebody’ nagelaten. Met ‘Jubilee Road’ weet Odell een prachtig vervolg op ‘Wrong Crowd’ te brengen. Tom Odell is te zien in Nederland op 8 November Afas Live te Amsterdam

Te zien in Nederland 8 nov Afas Live te Amsterdam

Molly Burch - First Flower

Molly Burch - First Flower

Label Captured Tracks

Beoordeling 8

Review Twee jaar na haar goed ontvangen debuutalbum Please Be Mine is de Amerikaanse singer/songwriter Molly Burch terug met een nieuw album. Op First Flower heeft ze haar verbroken liefde definitief achter zich gelaten. De in Los Angeles geboren Molly Burch heeft inmiddels haar rust gevonden in Austin, Texas. In een interview vertelde ze dat ze verbaasd was dat haar muziek mensen hielp met hun eigen verdriet. (“I was really blown away with how many people told me that the music has helped them through their own break-up”). Ze tourde door de VS en Europa en na terugkeer in het warme Texas was er geen inspiratie meer, ondanks de zee aan vrije tijd. Toch vond ze een bepaalde modus en toen de eerste nieuwe songs vorm kregen, kwam het natuurlijke proces van liedjes schrijven weer terug. Vanwege de “hurricanes” zat Molly soms dagen opgesloten met bandlid én vriend Dailey Tolliver die gitaar speelt en het eindproduct First Flower kreeg gaandeweg vorm. Het album bestaat uit een elftal lichtvoetige songs waar Molly laat horen over een krachtige stem te beschikken met een groot bereik; van laag naar hoog. De melodieën zijn niet diepgravend en door het sobere instrumentarium wordt de stem van Molly nog meer in de etalage gezet. Luister maar eens naar ‘Next to Me’ waar we vooral die donkere kleur van haar stem horen terwijl we op een nummer als ‘Without You’ zo’n heerlijk retro geluid krijgen alsof we weer terug zijn in de jaren ’60. Op een nummer als ‘To The Boys’ wordt ze wat persoonlijker en dit nummer heeft een wat jazzy karakter meegekregen, mede door het heldere gitaarspel van Tolliver. Nummers als ‘Dangerous Place’, ‘Candy’ en ‘Next To Me’ klinken heerlijk vertrouwd en vertellen het verhaal van het overwinnen van angsten en mislukkingen in het leven. Op het einde van het album neemt Molly gas terug; Het ijzersterke ‘Nothing To Say’ klinkt heerlijk zwoel en de ballad en afsluiter ‘Every Little Thng’ (“All the days I do try to be good / And so kind / Sometimes it is hard to live / That is why we must forgive”). First Flower is een meer dan prettig album waar de ontspannen stem van Molly heerlijk tot bloei komt maar waarbij de credits ook naar Tillover moten gaan vanwege zijn luisterrijke gitaarwerk. Mooie verhaallijnen, niet te complexe teksten en herkenbare teksten maken het plaatje compleet. Zelf zegt ze hierover: “I wouldn’t want someone who listens to my music to think that I have it all figured out. I don’t. First Flower is me being transparent.” Zo is het maar net. Veel luisterplezier.

Rachel Kramer - Home

Rachel Kramer - Home

Label Songbird Records

Beoordeling 7,5

Review Maandag is het zo ver. Na een muzikale omzwerving die een kleine vijftien jaar heeft geduurd is daar nu de albumpresentatie van het debuutalbum van Rachel Kramer. Rachel Kramer. Die naam roept waarschijnlijk bij een aantal mensen herkenning op. Winnares van talentenjacht Starmaker uit 2001 en daarna lid van K-otic waar menig hit werd gescoord zoals ‘Damn (I Think I Love You)’. Na een jarenlange stilte duikt de zangeres in 2009 weer op bij X-Factor waar ze het tot de finale haalt maar waar Lisa Lois met de winst én het platencontract vandoor gaat. De jaren daarna blijft Rachel actief in de muziekwereld (o.a. dinershow Villa Thalia), is er een reünie van K-otic in AFAS-live en doet ze nogmaals mee aan een talentenjacht, de Voice. Maar nu is er dus dat album waarbij we vooral getrakteerd worden op een mix van pop en country. Zelf zegt Rachel hierover: “Nummers over mijn vierjarige dochter, mijn relatie, maar ook over mijzelf. Ik denk dat het heel herkenbaar is, omdat het over menselijke dingen gaat. Ik zou er zelf ook naar luisteren.” Het album wordt slim opgebouwd. Na de twee rustige pianoliedjes ‘Introduction en Back On The Road’ is daar het lichtvoetige ‘Faces To The Feet’. Vanaf het uptempo ‘See My Life’ is daar de Ccountry-vibe incl. Hammond orgel en pedal steel-gitaar. De nummers voor dit album werden zowel in Nederland als in dé Country-music stad Nashville opgenomen en producer Rob Cosby (o.a. lady Antebellum en Ilse de lange) nam het Amerikaanse producerswerk voor zijn rekening. Deze Amerikaanse invloed is op nummers als ‘Breakfast Dinners’, ‘I Don’t Live You Enough’ en ‘Dream Girl’ dan ook voelbaar. Lekker luchtig klinkt een nummer als ‘Johnny’ en met het wat ingetogenere ‘I’m OK’ is daar weer een rustmomentje op dit verder prima album. De ballad ‘You And Me’ is misschien iets te lief maar met afsluiter ‘Ebb And Flow (Saja’s song) neemt Rachel op een gevoelige wijze en omlijst door strijkers in stijl afscheid. Home kent een goede opbouw met de nummers met die de Country-vibe hebben centraal geposteerd. Productie is prima en de nummers krijgen door goede sessiemuzikanten een echte kwaliteitsimpuls. Het centrale deel met de nummers die echt die Country-vice hebben zijn wat aansprekender als de rustige popliedjes. Na al die jaren is er dan eindelijk dat album waarover Rachel Kramer ook openhartige zegt: “Alles wat ik nu doe is eerlijk, geen maskers meer op. Een flinke scheut country over popliedjes heen, dit is wie ik ben. Daarom heet het album ook ‘Home’, ik nodig mensen uit om binnen te kijken”. Veel luisterplezier!

Paul Simon - In the Blue Light

Paul Simon - In the Blue Light

Label Legacy / Sony

Beoordeling 7,5

Review Afgelopen week gaf Paul Simon zijn laatste show. De singer songwriter eindigde zijn live show toepasselijk met ‘The Sound of Silence’, maar gaf vooraf al aan dat zijn muzikale invulling nog niet afgelopen is. Het 14de album van de man verscheen begin september. Met een jazz georiënteerde versie van diverse songs uit de oude doos, weet Simon zijn oude songs weer nieuw leven in te blazen. Nee de klassieke hits laat hij wijs liggen. De keus is gevallen op song die niet even doorgaans bekent zijn bij het grote publiek. Zo kiest hij hier en daar voor een moderne versie in een tekst door een blues band een dj te noemen terwijl het nummer ‘Can’t Run But’ een oudere versie van de jazz krijgt. Het is het spelen met de songs die hij heeft geschreven. De versie Pigs Sheep and Wolves krijgt meer een Tom Waits uitvoering en hij eindigt met ‘Questions for the Angels’. Een song van So Beautiful or So What album dat als een soort afronding van het leven aangeeft. Hopelijk zal dat nog even op zich laten wachten. De man is een geboren muzikant waarbij de het maken van mooie liedjes in zijn genen zit. En met dit album geeft hij al een voorzetje op wat mag komen. Mooie bewerkingen van old songs, al kent het laatste echte album Stranger To Stranger ook mooie songs. Nieuwe songs kunnen nooit concurreren mij zijn ‘the Boxer’, ‘Bridge over Trouble Water’ of ‘The Sound of Silence’.

Te zien in Nederland

Kubilay Kaya- Wanneer je er naar ....

Kubilay Kaya- Wanneer je er naar ....

Label Eigen Beheer

Beoordeling 8

Review Kubilay Kaya treedt met zijn onlangs uitgekomen EP Wanneer Je Er Naar Luistert, Wordt Het Best Mooi voor de eerste keer in zijn carrière écht in de spotlights. De inmiddels 39-jarige schrijver/producent werkte in het verleden met grote namen in de Nederlandse Rap-scene en samen met zijn Marokkaanse vriend Ali B en schreven ze de grote hit Leipe Mocro Flavour. Bijna 40 en een aantal levenslessen wijzer besloot Kaya terug te keren naar zijn geboorteplaats Bergen Op Zoom om daar in alle rust liedjes te schrijven en met bekenden een ingetogen EP te produceren; Zeven Nederlandstalige liedjes die verhalen vertellen over zeven vrouwen variërend van vervlogen liefdes tot en met de onvoorwaardelijke liefde voor zijn dochtertje. Zelf zegt hij over dit proces: “Voorheen paste ik een refreintje nog weleens aan in de hoop dat Edwin Evers het dan zou draaien. Dat is voorbij, al vind ik wel dat ik nog altijd toegankelijke muziek maak. Die kwam nu alleen volledig anders tot stand. Het is geen hiphop meer. Vanaf nu maak ik nooit meer kunst zonder dat het mijn hersens uitdaagt.” De zeven nummers zijn een combinatie van hip-hop beats, Rap, Pop en elektronica en Kaya verrast vocaal door vooral door zijn ingetogen zang en de gesproken tekst. Het album trapt af met ‘Volgens Mij wordt Het Mooier’ waar het orgeldeuntje en de melodie er voor zorgen dat het in evenwicht is met de Hip Hop. ‘Best Wel Moeilijk, Toch’ is één van de meest intense nummers op deze EP met ook weer een gastrol voor zangeres Sanne Feenstra, waar we bij het wat mysterieuze ‘Azuurblauw’ voor de eerste keer kennis mee maakten. Een nummer als ‘Funda’ is wat lichtvoetiger en met ‘In De Ster’ noemen we misschien wel de beste track; mooie melodie met een beat maar door de akoestische gitaar (Virgil van Vurchom) en de meerstemmigheid met zangeres Karlijn Brouwers krijgt het nummer een ziel. Wanneer Je Er Naar Luistert, Wordt Het Best Mooi is een titel die in de kern cynisch is en veel zegt over Kubilay Kaya. Daar waar hij in het verleden niet in de spotlights wilde staan en stond en eigenlijk heel bescheiden was naar mensen om hem heen treed hij nu wél naar buiten. Overigens met een productie waar hij geheel achter staat en met behulp van vrienden uit zijn directe omgeving. En terecht. Kaya zet Rap en Hip-Hop op deze EP in een nieuw daglicht en wat deze recensent betreft s het een meer dan geslaagd project. Veel luisterplezier.

Sandro Perri - In Another Time

Sandro Perri - In Another Time

Label Captured Tracks

Beoordeling 7

Review De Canadese producer en muzikant Sandro Perri is terug met het nieuwe album In Another Life met wederom die minimalistische muzikale benadering. De Canadees, die niet alleen onder zijn eigen naam werk en muziek uit brengt, is dus terug. Zijn vorige album Impossible Spaces uit 2011 kreeg erg goede kritieken en de verwachtingen zijn dan ook hoog. Het nieuwe album kent eigenlijk maar twee tracks; de bijna 25 minuten durende titelsong en het bijna twintig minuten durende ‘Everybody’s Paris’ dat de Canadees in drie delen opknipt. Hij beheerst het minimalisme in de muziek tot in perfectie en dat is wat we nu ook weer ervaren. Met een speelduur van bijna 25 minuten tart je alle huidige muziekwetten dat een nummer ongeveer drie minuten moet duren. Perri weet dit nummer echt eindeloos uit te spinnen met alleen wat synths, piano, gitaar en de stem van Perri. De laatste vijf minuten ontbeert het nummer overigens wel de spanning die eerder wel aanwezig was. Deel één van de andere track ‘Everybody’s Paris’ begint met een kinderstemmetje en de bijdrage van Dan Bejar (Destroyer) en Andre Ethier (Deadly Snakes) in Pt. 2 en Pt. 3 zijn op zijn minst niet alledaags. Het nummer begint met Perri die zichzelf op piano begeleidt en het wat warmere geluid zorgen ervoor dat deze track wat minder elektronisch klinkt. ‘Pt 2’ met Ethier die de vocalen voor zijn rekening neemt en een ietwat “Cohen”-achtige sfeer creëert. Bongos, Sax en ander instrumentarium zorgen voor een wat organischer karakter. ‘Pt 3’, met Dan Bejar heeft ook weer zijn eigen karakter maar de rode draad blijft die minimalistische sound. In Another life is geen doorsnee album. Perri bewijst dat hij de kunst om minimalistische songs tot in de perfectie uit de spinnen tot in de perfectie beheerst. Dit is zo’n album wanneer je behoefte hebt aan een meditatief moment of even helemaal tot jezelf wilt komen. Niet iedereen zal hier warm voor lopen maar het is wel weer een bijzonder album geworden. Veel luisterplezier.

Yorrick van Norden - The Jester

Yorrick van Norden - The Jester

Label Excelsior Recordings

Beoordeling 8

Review Het album Revolver van The Beatles is één van de bepalende albums uit de jeugd van Yorick van Norden. Deze Nederlandse singer/songwriter is terug met zijn tweede album The Jester en wederom pakt hij terug naar de roemruchte sound van de Sixties. Hij is er zelf heel duidelijk over. Muziek heeft nooit mooier geklonken dan in de periode tussen 1965 en 1973. Dit betekent overigens niet dat hij alleen maar in die periode blijft hangen; bands als Wilco, Ryley Walker vindt hij interessant maar het gaat hem veel meer om de bandering van de liedjes. Evengoed is de vraag wat we op dit nieuwe album voorgeschoteld krijgen bij voorbaat beantwoord; liedjes die qua sound teruggrijpen naar de Sixties en waar de bewondering én invloed van McCartney en vrienden overduidelijk is. Ook is de samenstelling van het album een beetje een stap terug in de tijd. The Jester kent als het ware twee kanten; een “A-side” met meer pop gekleurde liedjes die wat vrolijk en onbezorgd klinken terwijl de “B-side” wat introverter is en wat is georkestreerd. Die feelgood pop horen we meteen terug bij de eerste nummers van dit album. Sterker nog; het geluid dat eind 60- er jaren zo typerend was bij The Beatles en The Stones is onmiddellijk herkenbaar. Soepele melodielijnen, gitaarpop en meerstemmige harmonieën bepalen zijn kenmerkend op nummers als opener ‘The Forest Of The Mind’, ‘Days’ en ‘Train In The Station’. Waarschijnlijk het meest aansprekende nummer is het vrolijke ‘More Than Words’. Dit misschien eenvoudig klinkende liedje over verliefdheid is tevens het meest complexe nummer van het gehele album. Volgens de singer/songwriter telt het maar liefst 22 verschillende akkoorden. Het tweede deel begint met ‘Suite Deel I’, ook zo’n verschijnsel uit vervlogen tijden. Enkele liedjes versmelten met elkaar als een soort medley, waardoor er één nieuw nummer ontstaat. Toevallig of niet, op het onlangs verschenen album Egypt Station van Paul McCartney vinden we ook een suite terug…. ‘A Song For You’ is een luchtig klinkend pianoliedje en ‘Winter’ is ook weer een wat rustiger nummer. ‘Light Up Love’ is muzikaal erg fraai door de balans van gitaarspel, strijkers en subtiele percussie. Afsluiten doet van Norden met ‘Suite 2’ dat vanuit mooi pianospel prachtig wordt opgebouwd en ook weer een medley als eindresultaat vormt. The Jester is eigenlijk een prachtig eigentijds retro album geworden vol met verwijzingen en muzikale knopogen naar o.a. The Beatles dat door het onafhankelijke muzieklabel Excelsior is uitgebracht. Overigens ligt er niet alleen aan de muziek een mooi verhaal ten grondslag. Shakespeare is blijkbaar één van de eersten die de naam Yorick gebruikte want die persoon was de hofnar (Jester) in Hamlet. Die hofnar speelde ook liedjes en vertelde verhalen. Dat doet Yorick van Norden nu ook op dit nieuwe album. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Delise - Bladzijde 1

Delise - Bladzijde 1

Label DVWW

Beoordeling 7,5

Review Bladzijde 1 is het nieuwe album en het nieuwe begin van de singer songwriter Delise. Kennen we die dan? Ja, ze maakte het liedje voor het Schnitzelparadijs en deed mee aan de tv talenten programma’s Rock Nation en X factor. Het heeft toen niet tot een doorbraak kunnen leiden, maar nu is er een nieuwe begin. Nieuwe liedjes die ze samen met Henk Pool (Marco Borsato, Guus Meeuwis) heeft geschreven. Het zijn dan ook heerlijke Nederlandstalige popsongs. Ze kunnen nu zo mee in de carrousel van Blof, Lian vd Mey, Maaike Ouboter of de toekomstige Anouk songs. De kwetsbare akoestische luisterpopliedjes als ‘Mis Je Mij?’, het prachtige verhaal en heerlijk swingingend ‘Klein Zusje’ of het titelstuk dat haar situatie weergeeft en de drang om muziek te maken weer geeft. De songs zijn gemakkelijk in het gehoor liggend en zijn allen mooie luisterliedjes waar veel mensen van houden. Hopelijk brengt dit voor haar dan de doorbraak waar ze zo hard voor heeft gewerkt.

Te zien in Nederland Delise presenteert haar album op de releasedag van 6 oktober in Theater Castellum te Alphen aan de Rijn.

Waxahatchee - Great Thunder

Waxahatchee - Great Thunder

Label Merge Records

Beoordeling 7,5

Review Waxahatchee is terug met het minialbum (EP) Greath Thunder met nummers die voortkomen uit een eerder muzikaal leven. Katie Crutchfield is de singer/songwriter die achter de artiestennaam Waxahatchee schuil gaat; vernoemd naar de Waxahatchee Cree in haar geboortestaat Alabama en ook wel bekend door eerdere bands en samenwerkingsverbanden zoals met haar zus Katie Allison en de band Great Thunder. En de muziek op deze EP is afkomstig uit 2012 toen Katie deel uitmaakte van laatstgenoemde band. Zes nummers die ze als het ware helemaal afpelt en in de April Base studio van Justin Vernon (Bon Iver) weer een nieuw leven geeft. Onder haar eigen naam Waxahatchee bracht Katie de laatste jaren, inspiratievol als ze is, een viertal albums uit waarvan Out In The Storm uit 2017 erg goede kritieken ontvangen. Deze EP is echter van een totaal ander karakter en zelf zegt ze hierover : “I would say that it is a complete 180 from the last record: super stripped-down, quiet, and with me performing solo, it’s a throwback to how I started”. Bij opener en pianoballad ‘Singer’s No Star’ wordt de richting meteen duidelijk; Katie die zichzelf op piano begeleidt en zingt over zichtbare en onzichtbare afstand in relaties. ‘You’re Welcome’ en het met lichte Americana invloeden ‘Chapel Of Pines’ kennen een soortgelijk karakter. Overigens blijft Katie bij de gekozen nummer wel relatief dicht bij het origineel al zijn deze versies nog verder uitgekleed. Het nog geen twee minuten durende ‘Slow You Down’ heeft een aangenaam Lo-Fi karakter en is daarmee de enige track die een wat ander karakter heeft. Afgestoft en een nieuw leven gegeven; zes tracks die je vooral moet plaatsen in het singer/songwriter spectrum. Katie Crutchfield, alias Waxahatchee, met piano. Een mooi introvert en persoonlijk mini-album dat de fan van deze Amerikaanse graag aan zijn/haar collectie zal toe willen voegen. Evengoed voor elke liefhebber van mooie singer/songwriter liedjes een aanrader. Jammer dat het slechts zes nummers zijn. Veel luisterplezier.

Eric Bachmann - No Recover

Eric Bachmann - No Recover

Label Merge rec. / Konkurrent

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse zanger van Crooked Finger en Archers of Loaf komt dit jaar met een nieuw solo album. De singer-songwriter weet met het titelstuk een prachtig en serene rust uit te drukken dat we maar weinig horen. Het album is het vervolg op het prachtig titelloos album van 2016. Dit album sluit hier dan ook naadloos op aan. De prachtige singer-songwriters songs ‘Waylaid’ en ‘Boom and Shake’ zijn pakkend en meeslepend. De songs pakken je gedachten en neemt je mee in de verhalen die je in je gedachten beeldend terug krijgt. Bachmann weet met zijn stem een rust te brengen en al tokkelend een herhalende melodie voor te brengen, dat even een bruggetje kent om je gedachten op te pakken en je mee te nemen. Neem het ‘Wild Azalea’ waar alles van dit in zit. Het is dan ook een heerlijk en verrassend album in het genre van de singer-songwriters.

Te zien in Nederland

Lonnie Holley – Mith (Smoke)

Lonnie Holley – Mith (Smoke)

Label Jagjaguwar / Konkurrent

Beoordeling 7

Review Het is de Afro Amerikaanse multi media artiest Lonnie Holley die met Mith een nieuw kunstwerk op deze aarde brengt. Hij maakt gebruik van vele attributen en weet zich vooral in de kijker te spelen door zijn politiek kritische teksten. Het album is het derde album van de man uit New York. Holley weet met zijn rauwe stem vooral een storytelling beeldend verhaal te vertellen. Met zijn poëtische en persoonlijk getinte teksten, bekritiseert hij de Amerikaanse wereld. En dan heb je op dit moment veel om te vertellen. In de slipstream van Bob Dylan en Joni Mitchell wordt hij gezet als het gaat om het verhaal. Als het gaat om de muzikale invulling kun je hem eerder vergelijken met Tom Waits. Zijn doordringende stem is als een rokende man in een stamvol café die je wil overhalen om zijn standpunt in te nemen. Het is voor mij dat ook een album waarbij het muzikale aspect achterblijft ten opzichte van de storytelling. Maar voor de tijd is het een mooi document hoe we naar Amerika kijken.

Te zien in Nederland

Tangerine – Because of You

Tangerine – Because of You

Label Excelsior rec.

Beoordeling 8

Review Het duo Tangerine is inmiddels uitgebreid tot een volledige band. Al zijn de eeneiige tweelingbroers Sander en Arnout Brink het hart en brein achter de naam Tangerine. Hoewel ze in de Drentse hoofdstad Assen wonen, zijn ze geboren in Lelystad. De heren zien er hetzelfde uit, hebben hetzelfde stemgeluid en zijn beide erg muzikaal. Afgelopen jaren speelde men met Tim Knol, was de DWDD band van 2013/14 en vloog men naar Amerika om het album There and Back op te nemen. Dit is zo goed bevallen dat men deze trip voor dit album nog een keer deed. Het pakt erg goed uit. Men voelt zich daar thuis en misschien wel beter daar samen dan samen thuis. De werelden waarin ze leven verschillen nogal. De een trouwt, de ander gaat scheiden. Deze emotionele rollercoaster is terug te horen op dit album Because of You. De songs zijn steviger en het Simon & Garfunkel complex raken ze bijna kwijt. No One To Be The One is een juweeltje dat het Amerikaanse duo ook had kunnen maken. Maar ‘Cracks’, ‘Echoes’ en ‘I Can Let You Go’ zijn wat meer steviger songs geworden. ‘No Need to Worry’, ‘Cold Hearted Road’ en ‘HeartBreak’ zijn de juweeltjes die de oude samenzang van de heren optimaal weer weergeven. Naast dat het een emotioneel album voor hen is, is het een mooi beelden en gevarieerd album voor de luisteraar geworden.

Te zien in Nederland

Passenger - Runaway

Passenger - Runaway

Label Cooking Vinyl

Beoordeling 8

Review Vandaag was de release van het tiende album van de Britse singer/songwriter Mike Rosenberg die wij beter kennen als Passenger. Voor dit album liet Rosenberg zich inspireren door de weidse landschappen van de VS, een land dat hij als kind regelmatig bezocht en waar hij nog steeds een fascinatie voor heeft. Runaway is de opvolger van het zeer succesvolle album Young As The Morning, Old As The Sea uit 2016. Albumopener ‘Hell Or High Water’ heeft inmiddels enkele miljoenen views op Youtube en brengt dat wat we van Rosenberg kennen; een prachtig vloeiend klinkende melodielijn, de wat nasale stem en een rijk instrumentarium waar dit keer subtiel de banjo wat op de voorgrond wordt geschoven. Vervolgens is daar ‘Why Can’t I Change’, een ideale track voor een roadtrip waarbij je tijdens die oneindige vergezichten in de VS eens heerlijk naar jezelf kijkt (“Why can't I change after all these years? / Why can't I change my ways? / I find it so strange after all these years / I'm still more or less the same”). Uiteraard is de stem van Rosenberg uit duizenden herkenbaar maar deze track zou qua sfeer en sound ook zo maar door The Eagles uitgevoerd kunnen worden. Typerend voor de songs van Passenger is dat ze nergens gehaast klinken en dat is op dit nieuwe album niet anders. Midtempo nummers als het liefdesliedje ‘Heart To Love’, waar iedereen zich in kan herkennen, is hier een voorbeeld van. Overigens is dit album naast de reguliere versie ook in een “Deluxe”versie verkrijgbaar waarbij de bonus-cd een tiental akoestische live-versies van dit album bevat. Ook voor dit album heeft hij weer enkele rasartiesten om zich heen verzameld die de sound van dit album mede bepalen. De “Americana”-invloeden worden dan ook vorm gegeven door o.a. gitarist Benjamin Edgar en drummer Peter Marin en het sprankelende geluid van de banjo, de lap-steel en de mandoline voegen echt iets toe. Op ‘Let’s Go’ laat hij nogmaals horen wat voor een troubadour Rosenberg eigenlijk is. Het album klinkt als een coherent geheel en liedjes vormen een naadloos lijkend muzikaal lint. Een echt rustpunt is er halverwege het album met het akoestische ‘Ghost Town’; prachtig stripped down maar elk woord dat Rosenberg zingt is vervuld met emotie. Hierna pakt Passenger de draad weer op met titelsong ‘Runaway’ waar de blazers voor het karakter zorgen en bij ‘Eagle Bear Buffalo’ laat de singer/songwriter zijn voorliefde voor de natuur van de VS blijken als hij zingt dat je hem gerust in Yellowstone achter kunt laten….. En als Passenger op de prachtige pianoballad ‘To Be Free’ over New Jersey zingt moet ik aan grootheden als Springsteen en Joel denken. Een momentje van ontroering en kippenvel. Met gesloten ogen en luisterend naar dit nieuwe album is het niet moeilijk om die indrukwekkende Amerikaanse landschappen aan je voorbij te zien trekken. Het is wederom een prachtig album geworden met mooie, sfeervolle liedjes. Ondanks alle lovende woorden is het wel weer een echt Passenger album geworden. Niet vernieuwend dus en een logisch vervolg op eerdere albums waarbij de verschillen met voorgaand werk vooral in de details en de nuances gezocht moeten worden. Veel luisterplezier

Te zien in Nederland

Gabriel Kahane – Book of Travelers

Gabriel Kahane – Book of Travelers

Label Nonesuch/ Warner

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse singer-songwriter Gabriel Kahane weet met zijn album Book of Travelers een prachtig album te maken met liedjes van achter een piano. Het doet wat denken aan Randy Newman en Billy Joel. Het mooie aan deze man is dat hij een groot diversiteit kent als het gaan om componeren en opnemen. Het geluid is essentieel en de ruimte van de zaal is een onderdeel van zijn keuze van instrumenten. Dit resulteert dan ook in opnamen in diverse zaal grote. In de wereld van de hectiek besluit Kahane de telefoon weg te leggen en twee weken met de trein door Amerika te reizen. Gewoon met mensen gesprekken voeren en genieten van de wereld om zich heen. De wereld gaat niet meer aan je voorbij wanneer je er zo mee bezig bent. Het resultaat mag er zijn. Een mooi album met beeldende pianoliedjes. Een rustgevende stem die je verhalen verteld die het beste in de vroege avond gedraaid kan worden. Dan valt de avond en is het album op zijn best. ‘Singing with A Stranger’, ‘Friends of Friends of Bill’ of de ‘Model Trains’ zijn dan ook songs waar je even stil van wordt om te luisteren wat het verhaal verteld. Mooi album!

Te zien in Nederland

Pablo van de Poel & Satellite June– Amer

Pablo van de Poel & Satellite June– Amer

Label Elektrosaurus rec

Beoordeling 8,5

Review De gitarist en zanger van de Nederlandse bluesrock band DeWolff weet zich steeds weer te vernieuwen. Zijn honger naar de muziek is groot en dat zien we graag. Hij reisde naar het beloofde land van blues en samenzang, de Verenigde Staten van Amerika. De omgeving en de reis is een inspiratie om prachtige songs te maken. Dat legt hij nu vast in het logboek Americanalog. Samen met de leden uit zijn band en the Dawn Brothers weet Pablo een prachtig album te maken. De Americana sound met een vleugje country en western in ‘Then It’s Gone’, de 70’s pop van ‘Above the Stars’ of de soulblues van ‘Step On The Gas’ zijn heerlijke songs die boven het gemiddelde uitstijgen. Nu was het recente album van DeWolff al een heerlijke plaat, ditmaal weet van de Poel zijn vrijheid van componeren in de songs te verwerken en is hij los van stigma van DeWolff. Hierdoor zijn de songs fris en uiteenlopend. De country-blues met steel gitaar wordt de ‘Turquoise Trail’ afgelegd. Deze trail wordt afgelegd met zijn vrouw Nikki, die als beroepsfotografe (Satellite June) de foto’s van de reis neemt. Dit wordt een bundel en je hebt een prachtige herinnering en een inkijkje hoe de reis is verlopen. Om de foto’s goed uit te laten komen kies je voor de muziek een lp. Dan is het plaatje rond. Komende zondag doet Pablo met zijn band de twee meter sessie om songs van het album live te vertolken en presenteert men het fotoboek. De echte foto’s laten ze thuis.

Te zien in Nederland met de Wolff

Gilbert O'Sullivan - Gilbert O'Sullivan

Gilbert O'Sullivan - Gilbert O'Sullivan

Label Salvo Music / BMG

Beoordeling 8

Review De singer- songwriter Gilbert O’Sullivan behoort tot de dinosaurussen van dit genre. De Engelsman uit Waterford wist vooral in de jaren 70 hit na hit te scoren. Zo zullen er vele albums te vinden zijn in moeders platenkast, als die er nog een heeft. Het was in die tijd al een populaire man onder het vrouwelijk publiek. Nu zijn we vele jaren laten en horen we de echte Pianoman wederom achter zijn toetsen de sterren van de hemel zingen. Love How You Leave Me’ of de ballade ‘Dansette Dream’ passen in de sfeer van zijn hits ‘Alone Again’ en ‘Nothing Rhymed’, dat overigens nog steeds de top 200 haalt. Ook de uptempo songs ‘What is it About My Girl’ en ‘No Head For Figures Like Yours’ klinken als de jaren 70 in een hedendaags jasje. Samen met Ethan Johns als producer treed hij in de slipstream mee met Paul McCartney, Neil Diamond en Ray Montagne waar Johns als producer ook voor tekende. Het album kent prachtige liedjes die een kop en staart kennen en mooie verhalen vertellen zoals een echte singer-songwriter betaamd.

Te zien in Nederland

Jason Mraz

Jason Mraz

Label Warner Music

Beoordeling 8

Review Jason Mraz is terug met een nieuw album na een afwezigheid van vier jaar. Know is inmiddels zijn zesde album en dit album draagt hij op aan de liefde. “Know is an album of love letters that I wrote mostly to my wife, but also to myself to constantly remind myself that love is still the answer." De goedlachse Amerikaan volhard in zijn succesformule op zijn nieuwe album. Fijne feel-good pop met een aangename “breeze” die uit de keel van Mraz geloofwaardig klinkt. Neem nu opener ‘Let’s See What The Night Can Do’, een soepel midtempo akoestisch nummer waarin hij openlijk de vraag stelt om samen met hem de nacht door te brengen en te kijken wat er van komt…. (I wanna get lost with you / And hide out, out under the light of the moon / I wanna get lost with you / And see what it's like to spend the whole night / With you, just you / You, just you”). Vervolgens is daar het opgewerkt klinkende ‘Have It All’, de single die in april al is uitgebracht en die we waarschijnlijk allemaal mee kunnen neuriën. Overigens vond hij de inspiratie voor dit nummer tijdens een gesprek met een monnik tijdens een reis in Myanmar Met Know wil Mraz weer liedjes brengen die ons hoop en geloof in de liefde geven. Zo is er dus geen nieuws onder de zon bij dit nieuwe album of het moet de samenwerking zijn met Meghan Trainor op ‘More Than Friends’. ‘Unlonely’ brengt ons een interpretatie van rap-pop van deze singer/songwriter en het liefdesliedje ‘Better With You’ start met Ukelele om vervolgens ook weer uitgebouwd te worden tot een gitaarpopsong. Toppunt van optimisme is waarschijnlijk ‘Making It Up’. Natuurlijk mogen enkele ballads niet ontbreken en Mraz geeft met ‘No Plans’ en ‘sleeping To Dream’ gehoor aan de verwachtingen. Opvallende keuze overigens om deze beide tracks achter elkaar te plaatsten. De enige echte verrassing is waarschijnlijk de afsluiter ‘Love Is Still The Answer’, een nummer dat door een wat rijker instrumentarium ander klinkt dan het gebruikelijk lichtvoetige bij Mraz. Ook krijgt hij de medewerking van de Tesoro High School Madrigals, wat het nummer nog meer karakter geeft. Met Know brengt Jason Mraz ons weer een nieuw album met tien prima popsongs. Op dit album pakt hij iets meer terug naar het (semi)akoestische werk en het blijft knap dat hij op elk nummer zijn geloofwaardigheid blijft behouden. Blijkbaar werkt zijn al eerder genoemde overtuiging dat liefde alles kan overwinnen. Een prima productie met fijne muziek. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

AHI - In Our Time

AHI - In Our Time

Label 22nd Sentry

Beoordeling 8

Review Het is een man met een prachtige stem, dat een ruw randje kent. De Canadees Ahkinoah Habah Izarh (Ahi) kent een prachtige manier van gitaarspel en het componeren van de liedjes gaat hem gemakkelijk af. Ieder song van dit album zit vol vuur (Ahi in het Maori) en soul en adembenemend mooi in de compositie. De keus van ‘We Made It Home’ om de violen te gebruiken naast de lichte percussie is prachtig te noemen. Met The Architect’s Hand weet hij dezelfde sfeer op de plaat te krijgen als George Ezra die op zijn manier naar Budapest ging, gaat Ahi naar Shenyeng. De songs zijn vooral licht van aard. Zijn ingetogen wijze van zingen kent toch een kracht in ‘the Five Butterflies’ en ‘The Honest One’. Het opvallende aan dit album is dat het gemakkelijk en catchy te beluisteren is. Van de storytelling songs tot het meezinggehalte van ‘We Want Enough’. Het is allemaal even catchy en aanstekelijk. Een verrassend lekker album van AHI!

Te zien in Nederland

Jess Sah Bi & Peter One – Our Garden Nee

Jess Sah Bi & Peter One – Our Garden Nee

Label Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review Het is heerlijk met dit mooie en zonnig weer en deze hete zomer de klanken te horen van het Afrikaans continent. Het past nu eenmaal bij elkaar. De luchtige klanken van Jess Sah Bi en Peter One zijn niet alleen in Ivoorkust te horen maar over het hele continent is dit duo populair. De gitaarklanken met percussie klinken misschien easy in ons gehoor, maar de samenzang maakt het allemaal erg aanstekelijk. Je kunt het vergelijken met Simon & Garfunkel van Afrika. Mooie liedjes, gezongen in hun taal, maar het klinkt heerlijk en gemakkelijk in het gehoor. Het is dan ook niet vreemd dat deze heren in de stadions van Burkina Faso & Togo etc. spelen. Het debuutalbum Our Garden uit 1985 is nu hier ook verkrijgbaar. Men heeft nog wat tijd in te halen, of misschien hebben wij nog wat in te halen….

Te zien in Nederland

Rayland Baxter – Wide Awake

Rayland Baxter – Wide Awake

Label ATO / PIAS

Beoordeling 8

Review Wanneer je vader Bucky Baxter een beroemde (steel) gitarist is en jarenlang met Bob Dylan, Steve Earle, Ryand Adams en Ben Fold over de wereld tourt, dan is het niet vreemd dat de zoon Rayland in de wereld van de muziek belandt. Zijn keus om de country folk pop een moderne sound te geven past bij het verhaal van vader en zoon. Wide Awake is Baxter zijn derde album. Een album dat ook goed voor het grote publiek past. Samen met producer Butch Walker (Pink, Fall Out Boy, Weezer) is Baxter op zoek gegaan naar een passende band. Cage the Elephant gitarist Nick Bockrath, Dr. Dogs drummer Erick Slick en Aaron Embry die samenwerkt met Brian Eno, dan mag je best zeggen dat je een leuke band om je heen hebt verzameld. Ook zijn vader mag op dit album niet ontbreken. Het album geeft een persoonlijk blik van de man weer op de huidige maatschappij met ‘79 Shiny Revolvers’ en ‘Strange American Dream’. Of zijn switch naar de muziekwereld op ‘Hey Larocco’ Het is niet zo dat het een zwaar beladen album is. de heerlijke popsound van ‘Amelia Baker’ en de country stijl op ‘Sandra Monica’ wordt af gewisseld met de singer-songwriters songs als ‘Without Me’. Lekker divers en mooi album !

Te zien in Nederland

Dan Owen - Stay Awake With Me

Dan Owen - Stay Awake With Me

Label Membran

Beoordeling 8

Review Het is de jonge singer-songwriter uit Engeland die met zijn hese stem een rauw geluid produceert en je bij de keel grijpt. Met een randje van blues in de popsoumd, wikkelt hij iedereen om de vinger. Het debuutalbum is al voordat het verschijnt een succes. In de tour, voorafgaande aan de release weet Owen zich goed in de kijker te spelen. De popsound doet denken aan James Bay en Gavin James. De aanstekelijke refreintjes van ‘Icarus’, ‘Made To Love You’ of ‘Parachute’ zijn snel mee te zingen en je betrapt je snel dat je de achtergrondkoortjes mee neuriet. Ook het stevige ‘Hidaway’ en het zoete ‘Hands to Hold You’ pak je snel op. Het gevaar is dat het album in zijn totaliteit snel gaat vervelen, maar dat moet de tijd nog wijzen. Met de rauwe stem van Owen weet hij met dit album snel een groot publiek te bereiken en zijn we benieuwd waar hij over een jaar staat. Dan Owen is in Nederland te zien op 10 september Melkweg te Amsterdam

Te zien in Nederland

Tom Grennan – Lightning Matches

Tom Grennan – Lightning Matches

Label Sony

Beoordeling 8,5

Review Vanaf de eerste klanken van dit album weet je dat het goed zit. ‘Found What I’ve Been Looking For’ is dan ook exact de titel dat aansluit bij de gedachte de luisteraar en de maker Tom Grennan. De mix van George Ezra, Chef’s Special en Ed Sheeran voedt de huidige popmuziek van de zomer van 2018. De voormalige prof voetballer van Aston Villa heeft een carrière switch gemaakt wat beter bij hem past en een langere duur kent. Muziek ipv sport. Mooi dat het voetbalspel FIFA 2018 dit nummer onder hun hoede nam. Het is niet alleen het openingsnummer dat het goed doet, de opvolgende songs ‘Royal Highness’ en ‘Barbed Wire’ swingen door de blazers en de soul dat de songs kent. Terwijl ‘Run in the Rain’ de popsound van Sheeran weer geeft. Wanneer Grennan de zang van het nummer All Goes Wrong van Chase & Status vertolkt en dit een grote hit werd, horen we op dit album de pianoversie hier van. Het zijn de voordelen van iemand die al naam heeft gemaakt. De deuren gaan dan wat eerder open, maar je moet je nog wel bewijzen en dat doet Grennan. Het doet allemaal wat denken aan Billy Joel die in de jaren 70 zijn switch maakte van boxer naar de muziekwereld. Mooie liedjes vanachter de piano die de juiste weg vond naar het grote publiek. Dit debuutalbum kent dezelfde sfeer. ‘Lucky Ones’, ‘I Might’ en Praying zijn heerlijke songs. Het nadeel kan zijn dat wanneer je het te veel hoort dat je het dan wel gehoord hebt. Dus zuinig zijn met luisteren en telkens weer optimaal genieten! Tom Grennan is te zien op 21 september in de Melkweg te Amsterdam

Te zien in Nederland

Willie Nelson – Last Man Standing

Willie Nelson – Last Man Standing

Label Sony

Beoordeling 8

Review Het is de legendarische country legende die op zijn 85ste jaar nog een wereld tournee doet. Of beter gezegd een US tour. Al gaat het allemaal niet meer van een leien dakje. Inmiddels heeft de man met regelmaat een show moeten cancelen of dat hij de show afbrak wegens gezondheidsproblemen. Last Man Standing is de opvolger van het goede album God’s Problem Child. Met de Last Man standing weet Nelson samen met Buddy Cannon een prima opvolger te lanceren. Het album is inmiddels al even uit, maar past prima in het huidige warme weer seizoen. De uptempo songs Me & You en Ready to Roar zijn songs waar je vrolijk van wordt. Het is exact de country dat je mag verwachten en Willie Nelson weet dit samen met Dolly Parton op zo’n manier weer te geven dat het legendarisch is. De wietrokende muzikant is al zo vaak opgepakt wegens bezit van wiet, wapens en wangedrag dat hij de lessen des levens kent. Met zijn 4 maal getrouwd te zijn is hij ook gewaagd in de liefde. De man weet hier prachtige verhalen over te vertellen. ‘Something You Get Through’ is een oproep dat je niet moet stoppen met de liefde als het even tegen zit, maar dat het een fase is. Of het titelstuk en Don’t Tell Noah zijn mooie verhalen van de oude man die terug kijkt op zijn leven. Hij leeft nog en dat verrast hem zelf wellicht nog het meest. ‘Heaven is Closed’ voor hem. Terwijl hij met ‘I Ain’t Got Nothing’ zijn verhaal vertelt dat hij weer eens dat hij door de belasting werd geplukt. 16,7 miljoen dollar is niet wat iemand snel op de plank heeft liggen. En dat geldt ook voor Nelson. Of het allemaal in rook is opgegaan zegt hij niet, maar dat er in 1990 niets meer te halen viel was duidelijk. Het gaf hem wel het startsein om weer het podium op te moeten. Dat hebben we er wel weer aan te danken en zodoende hebben we inmiddels zijn. Willie Nelson hoeft niets meer te bewijzen. Het is een oude man die met zijn verhalen terugblikt op zijn leven. ‘I’ll Try To Do Better Next Time’ is een mooi verhaal hoe hij ten opzichte van the Lord heeft geleefd en dat hij het beter zal doen wanneer hij een nieuwe kans krijgt.

Te zien in Nederland

Gabriella Cohen – Pink is the Colour of

Gabriella Cohen – Pink is the Colour of

Label Captured/ Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De Australische zangeres Gabriella Cohen weet met dit album een prachtige opvolger te maken van het debuut Full Closure and No Details album dat vorig jaar verscheen. Een album met catchy refreinen en meeslepende songs. Deze songs zijn niet alleen opgebouwd met een gitaar en drums, blazers en verrassende hooks maken de songs speels en erg vermakelijk. Naast de single ‘Baby’ dat een prima hit-potentie kent laat ze met het slepende relaxte ‘Neil Young Is Crazy’ weten wie haar voorbeeld is. Met ‘I Feel So Lonely’ en ‘Miserable Baby’ weet ze de jaren 50/60 doen herleven. De songs zijn klein iel al passen ze zeker in het huidige tijdperk. Het geeft aan dat deze tijd een honger kent naar de eenvoud van de jaren 60, terwijl er ook veel jaren 90 sound albums verschijnen. Cohen heeft een mooie vorm gevonden, waardoor de liedjes dicht bij haar staan en in een pure vorm op het album terug komen. Hierdoor is het al een lekker verfrissend album.

Te zien in Nederland

Julia Daugherty – Light

Julia Daugherty – Light

Label Konkurrent

Beoordeling 7

Review De singer- songwriter Julia Daugherty van Charlottesville, weet met haar broze stem het drama te vertolken waar in ze zich bevind en hoe ze haar hier in staande houdt. Het is vooral een indringende plaat vol indie folk muziek en meeslepende verhalen. Light is wellicht gekozen om nog een stukje licht in deze duistere maatschappij te vinden. Het meeslepende ‘Revealtion’ of het indringende ‘Sweetheart’. Samen met haar vriend Colin Killalea schreef ze het album totdat hij met Albert Hammond Jr. op tournee ging. Julia bleef thuis en schreef maar door. Haar zelfreflectie op de wereld kreeg langzamerhand woord en melodie. Bij het luisteren van ‘Bliss’, ‘Easier of ‘Come For Me’ hoor je haar al op de bank hangen, met gitaar in haar hand en we zwijmelend, op zoek naar je juiste verhaal in haar gedachtegang. Hierdoor is het een persoonlijk plaat geworden, waarbij ze op dat moment even naar de wereld kijkt. Of het nu gaat om de liefde, het nieuws, de mensen om je heen of dat het regent. Het speelt zich hier allemaal in 40 minuten af.

Te zien in Nederland

James Bay - Electric Light

James Bay - Electric Light

Label Republic Rec. Universal

Beoordeling 8

Review De Engelse singer-songwriter James Bay wist enkele jaren geleden door te breken met de hits ‘Let it Go’ en ‘Hold Back the River’. Het debuutalbum Chaos and the Calm werd een groot succes en Bay tourde de wereld over. Nu is hij terug. De grote hoed is verdwenen en een kort kapsel wordt zijn nieuwe look Het is een album met een grote diversiteit. Het opent met stevige gitaren op ‘Watsted On Each’ en het catchy poprock nummer ‘Pink Limonade’. Al komt de sound van het debuut al snel terug, ditmaal met meer achtergrondvocalen die wat doen denken aan Prince. ‘Wild Love’ en het meer gospel achtige ‘Us’ zijn weer heerlijk Bay songs die in de lijn liggen van ‘Hold Back The River’. Met In My Head’ brengt hij een met de herhalingen een song dat maar niet uit je hoofd krijgt. Met ‘Wanderlust’ weet hij enige dance in zijn plaat te brengen, dat met ‘I Found You’ weet hij zijn inspiratiebron te eren. Hier horen we een nieuwe Prince, dat hij met ‘Stand Up’ nog eens dunnetjes overdoet. Al mond dit uit tot een enorme eruptie. De anti-climax komt met het matige ‘Fade- out’, al weet hij het met het album met het prachtige love ballad ‘Slide’ te eindigen. Er is een deluxe album waar 3 akoestische versies aan zijn toegevoegd. Voor enkele euro’s is dat zeker de moeite waard!

Te zien in Nederland James Bay is te zien in Nederland 11 juni Melkweg te Amsterdam en staat 5 juli op Rock Werchter te België

Ray LaMontagne - Part of the Light

Ray LaMontagne - Part of the Light

Label RCA

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse droom van Ray LaMontagne is helemaal waar geworden. Ooit werkte hij in een schoenenfabriek. Wanneer hij Stephen Stills hoorde zingen ging de knop om. Dat wil ik ook! Stopte met werken ging zijn droom achterna. In 2014 verscheen zijn debuutalbum Trouble en nu bijna 15 jaar later verschijnt zijn zevende album Part Of The Light. Een album dat aansluit op het Ouroboros album uit 2016. Heerlijke popliedjes die doen denken aan de singer-songwriters uit de jaren 70. Hoe zou John Denver in 2018 hebben geklonken? Het album is vanaf het eerste nummer ‘To The Sea’ al pakkend als een popsong op een akoestische gitaar. Ook hoor je op het album de Pink Floyd elementen. Met ‘Part of the Light’ en het laid back nummer ‘It’s Always Been You’ sleept LaMontagne je mee in zijn verhalen. Een absolute verhalenbundel met emoties, verlies en overdenkingen over deze wereld en de maatschappij. Het is vooral puur en muzikaal vindingrijk in de eenvoud. De emotie in “Such A Simple Thing” maakt dat hij dit nummer krachtiger zingt, waardoor het een van de mooiste liedjes op het album is. Met ‘Goodbye Blue Sky’ sluit hij dit album af. Een sfeervol song, dat linkt aan dat andere nummer met die titel. Ook dit mag best tot een van de mooiere album van dit jaar worden beschouwd. Zeker wanneer je even buiten de bekende artiesten wil luisteren.

Te zien in Nederland

S.Carey – Hundred Acres

S.Carey – Hundred Acres

Label Jagjaguwar/ Konkurrent

Beoordeling 8,5

Review De Amerikaanse singer- songrwriter S. Carey timmert als solo artiest al enige jaren aan de weg. Als Sean Carey is hij vooral bekend als drummer van de band Bon Iver. Met de naam Scary valt de te denken dat het er hier stevig aan toe gaat, maar dat is hier niet het geval. Tijdens de tournees van de band componeert hij de muziek en indie popsongs werden dan door hem als support act voor het publiek gepresenteerd. Met Hundred Acres weet Carey wederom zijn poëtische verhalen op een prachtige manier op plaat te zetten. Daar waar zijn band Bon Iver er voor kiest om experimentele en meer elektronisch te werk te gaan kiest Carey voor de eenvoud. Vanuit de classic singer-songwriters vorm met gitaar (“Rose Petals’, ‘Fools Gold’), dan weer met wat extra begeleiding door een trommel of drums (‘True North’, ‘Have You Stopped To Notice’ ) naar de opzwepend en ingetogen drums (‘Yellowstone‘). Het zijn prachtige ingetogen songs waar de schoonheid vooral in de combinatie van tekst en ingetogen muziek zit. Het album is dan ook een juweeltje voor het singer-songwriters genre.

Te zien in Nederland Sean Carey is dit jaar te zien in Nederland 16 september TivoliVredenburg te Utrecht 17 september Oosterpoort te Groningen

Sarah Mary Chadwick - Sugar Still Melts

Sarah Mary Chadwick - Sugar Still Melts

Label Sinderlyn

Beoordeling 7,5

Review Deze week was de release van het nieuwste album Sugar Still Melts The Rain van de in Australië woonachtige Sarah Mary Chadwick. Zelfs in Down Under wordt deze singer/songwriter nu als Best Kept Secret betiteld. De van oorsprong uit Nieuw Zeeland afkomstige singer/songwriter maakte ooit deel uit van de grungeband Batrider maar was op zoek naar meer onafhankelijkheid. Gevolg was een solocarrière met een totale muzikale koerswijziging, waar tot op heden het succes bij uit bleef. Toch kan dit nieuwe album hier verandering in brengen want er zijn een paar pareltjes op terug te vinden. Het album open met het adembenemende ‘Flow Over Me’, dat het doorgaans mistroostige perspectief van deze creatieve Australische singer/songwriter prima weergeeft. De filosofische benadering om naar je bestaan te kijken wordt door Sarah prachtig neergezet (“Some Of Us Can Take It / SomE Of Us Don’t Make It / Some OF Us Are Fakers Only Ever Be Heartbreakers / All Tied Up Inside My Mother / Never Really Knew My Father / This Is Boring To You”). De twee volgende nummers ‘It’s Never OK’ en ‘Bauble On A Chain’ vormen een meer dan perfect muzikaal drieluik. De gelaagdheid en het gevoel dat ze in haar stem weet aan te brengen zorgt voor het nodige kippenvel. Verder zijn de nummers subtiel en minimalistisch vormgegeven met diffuus pianospel, wat keys en drums. Een drietal andere nummers zoals break-up song ‘Five Months’ (“Five Months Without You Is Too Long / So Come Back When You Hear This Song”), ‘Wind Wool’ en ‘I Won’t Say Goodbye’ lijken qua compositie erg op elkaar waarbij we Sarah zichzelf op piano horen begeleiden. Overigens is dit niet raar want ze speelt al piano zo lang ze zich dat kan herinneren zoals ze laatst in een interview vertelde : “I learnt piano from around six or seven, so I can’t remember not playing music really” Hier is de vergelijking naar eerder werk dan ook het grootst want bij de nummers waarbij ze begeleidt wordt door de band treedt ze uit haar comfortzone. Luister maar eens naar de doordringende titelsong en naar het innemende ‘Felt My Heart’ waarbij al luisterend naar dit album ook de teksten knap maar ook melodramatisch in elkaar zitten. Sugar Still Melts In The Rain zou oprecht wel eens de muzikale doorbraak kunnen zijn voor deze Nieuw Zeelandse singer/songwriter. Het is waarschijnlijk het meest toegankelijke album maar juist de nummers waarbij ze begeleidt wordt door een band zijn adembenemend mooi. Ze is in staat om eenvoudig klinkende liedjes en emotionele lading mee te geven waarbij de pijn in haart hart als het ware voelbaar is. Veel luisterplezier.

Jessica Risker - I See You Among The

Jessica Risker - I See You Among The

Label Western Vinyl

Beoordeling 7,5

Review Jessica Risker is binnen de DIY (Do It Yourself) in Chicago en omstreken erg actief. Met haar “psychedelische” folk en als onafhankelijk artieste heeft ze een behoorlijke staat van dienst opgebouwd. Deze week komt haar nieuwste album I See You Among The Stars uit. Jessica is binnen Chicago’s muziekscene geen onbekende en heeft lokaal de afgelopen tien jaar al de nodige erkenning ontvangen zoals “Emerging Artist Of The Year”. Ze brengt muziek uit onder haar eigen naam maar ze treedt ook op onder de artiestennaam Deadbeat en de afgelopen jaren heeft ze al het nodige werk uitgebracht. Zo was er in 2009 het album One Foot Out The Door waarbij haar scheiding de nodige inspiratie vormde. De muziek van Jessica kenmerkt zich vooral door het werken en experimenteren met muzikale soundscapes én het schrijven van minimalistische composities die werkelijk terug naar de basis gaan. Op dit nieuwe album I See You Among The Stars is het niet anders. We tellen acht liedjes die allemaal binnen dezelfde structuur vallen en een soort gelatenheid uitstralen. Folkmuziek in redelijk pure vorm waar we Jessica op akoestische gitaar zichzelf horen begeleiden en ons als luisteraar als het ware in slaap sust. De openings- en titeltrack geeft dan ook meteen de kern van dit album weer; Jessica met een wat ingehouden stem voor een open mic met een akoestische gitaar en op de achtergrond wat percussie. That’s All. Met nummers als ‘Anyway When I Look In Your eyes’, ‘Zero Summer Mind’ en ‘Help Me Help Me’ wordt je als het ware het ware in de geesteswereld van deze singer/songwriter in slaap gewiegd. Zo nu en dan wordt er subtiel wat percussie toegevoegd. zijn er wat keys (Joshua Wentz), of strijkers zoals bij ‘Shallow Seas’ maar het zijn echt details die voor de variatie zorgen. Zelf zegt Jessica hierover: "I want listeners to take away that this a singer-songwriter guitar album, but there's also spacey, kind of modern ambient noises. Josh and I worked very hard in placing them in just the right amount.". Naar onze mening is dat gelukt. I See You Among The Stars is een album geworden dat vol staat van gevoelige, tere en breekbare liedjes. Het is een soort van warme deken die rust brengt en zorgt dat je even tot inkeer komt in deze gejaagde wereld. De acht nummers tikken een klein half uur speelduur aan en het gevaar is wel dat er wat verveling toeslaat omdat er relatief weinig variatie tussen de nummers bestaat. Voor de liefhebbers van (minimalistische) Folk muziek en luisterliedjes een aanrader. Veel luisterplezier.

Audun Skjolberg – Last Days of Earth

Audun Skjolberg – Last Days of Earth

Label Snaxville rec.

Beoordeling 8

Review Zo nu en dan heb je een album waarbij de naam niet direct aantrekkelijk is om er een album van te kopen. Dat slaat natuurlijk ook nergens op, omdat het een vooroordeel dat nergens op slaat. De naam Skjolberg is niet direct een naam om van te zeggen, ik ken het, koop dit album of andere marketing technische reden. Het album is juist een mooie verrassing en erg lekker! De man is een befaamd singer- songwriter in zijn thuisland Noorwegen. Hij weet met het openingsnummer ‘Baby Come On’ je direct te pakken en met zijn Crosby Stills Nash achtige songs weet hij de Nash sound te pakken. Het ‘Take Me Back’ sluit hier naadloos op aan, en met de scherpe gitaarsolo klinkt het dat Young ook nog van de partij is. De Americana samenzang en met de prachtige liedjes als ‘Here I Am’, ‘Laughing All Alone’ en ‘Last Days On Earth’ is dit album van Audun Skjolberg dan ook een van de verrassingen van deze maand. De inspiratiebronnen, lees de albums van Tim Hardin, Paul Simon etc van zijn ouders, hebben hun uitwerking weer optimaal gedaan!

Te zien in Nederland

Isaac Gracie - Isaac Gracie

Isaac Gracie - Isaac Gracie

Label Virgin

Beoordeling 9

Review Van het lekker ongedwongen liedjes schrijven op je zolderkamertje naar de druk die een platencontract met zich meebrengt. In een notendop is dat het proces dat singer/songwriter Iscaac Gracie de afgelopen twee jaar doormaakte. Hij schrijft al liedjes vanaf zijn 14e en maakte in zijn jeugd deel uit van het Ealing Abbey Choir. In 2016 was daar ineens het stemmige en akoestische ‘Last Words’ dat Gracie via Soundcloud de ether en wereld in slingerde. Vervolgens was daar de EP Songs From My Bedroom en dat leverde hem zowaar een platencontract op bij Virgin/EMI. Tegelijkertijd betekent een contract dat de vrijblijvendheid toch wel wat verdwijnt én dat ineens mensen een mening hebben over jouw muziek en die vaak via diverse kanalen ventileren. Dat proces en bijbehorende gevoel vormt de inspiratie voor ‘Terrified’, de single die door Nederlandse radio-DJ’s alom omarmd wordt en de openingstrack is van het titelloze debuut van deze Britse songwriter. ‘Terrified’ is meteen raak en meteen wordt ook wel duidelijk waarom deze Brit vaak vergeleken wordt met Jeff Buckley. Ondersteund door piano ademt zijn stem als het ware melancholie, waarbij hij bij de coupletten écht aanzet. (‘I’m terrified/Maybe I wasn’t cut out for this’). Vervolgens is daar het al eerder genoemde ‘Last Words’, een nummer dat waarschijnlijk ook door een artiest als Ed Sheeran uitgebracht had kunnen worden. Toch laat Gracie al snel horen veel meer in zijn mars te hebben. Met je ogen dicht waan je jezelf bij ‘The Death Of You And I’ in een donkere bar maar bij het refrein trekt Gracie de registers open en komt er een ongekende kracht uit zijn stem. Overigens is dit nummer de moeite waard om echt goed te beluisteren vanwege de vele variaties waardoor het daadwerkelijk een muzikaal mini-verhaal wordt. Na het uiterst boeiende eerste deel van het album is het Gracie die ons meeneemt in zijn muzikale geesteswereld, die een aantal muzikale decennia doorkruist. Het lekker poppy klinkende en uptempo ‘Running On Empty’ vormt een mooi contrast met het breekbare ‘All In My Mind’. Bij de eerste zinnen van het akoestische ‘When You Go’ krijg ik als luisteraar het gevoel dat dit nummer overeenkomsten heeft ‘Wicked Game’ van Chris Isaak. Mooi, sfeervol en doordrenkt van melancholie zijn de wat rustigere nummers als ‘Telescope’ en ‘Silhouettes’. Vooral een nummer als ‘That Was Then’ trekt de aandacht als de singer/songwriter een wat hoger stemgeluid laat horen en we de wanhoop als het ware voelen. De aanwezige strijkers doen de rest. Afsluiten doet Gracie in stijl; met de ingetogen nummers ‘Hollow Crown’ en ‘Reverie’ weet hij nog één keer tot ieders ziel door te dringen. Een droomdebuut. De jonge Brit geeft met dit titelloze debuut zijn visitekaartje voor de komende jaren af. Hij schreef alles zelf, was mede verantwoordelijk voor de productie en speelt meer dan verdienstelijk gitaar. Kortom, een talent om rekening mee te houden en een album waar we het komend jaar nog veel over horen want hij weet de juiste snaren te raken. Een aanrader. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Grouper - Grid Of Points

Grouper - Grid Of Points

Label Kranky

Beoordeling 7,5

Review Harris heeft een trouwe fanbase opgebouwd gedurende het uitbrengen van tien soloalbums en verschillende kortere projecten. Ondanks dat weet Harris ongrijpbaar te blijven. Grid Of Points is de eerste release van Liz Harris’ project Grouper sinds Ruins uit 2014. De zeven nummers zijn geschreven en opgenomen binnen anderhalve week tijdens een verblijf in Wyoming in 2014. Harris zegt over de LP dat ondanks dat het kort is (ongeveer tweeëntwintig minuten), dat het compleet is. Het album opent met het nog geen minuut durende ‘The Races’ waarop alleen meerstemmige zang en piano is te horen. Het zet gelijk een bijzondere atmosfeer neer. Deze bijzondere atmosfeer blijft op de rest van de LP. Er is alleen piano en zang te horen waarbij de zang vaak overlapt en in elkaar overloopt. ‘Driving’ is heel mooi met de stiltes op de juiste momenten. ‘Thanksgiving song’ is bijzonder doordat het langzaam aan wegvaagt met nog twee minuten te gaan. Het zijn allemaal fragiele liedjes vol emotie en om bij weg te dagdromen. Met de laatste twee minuten van ‘Breathing’ en daarmee ook van de LP wordt je teruggebracht naar de realiteit doordat je alleen het geluid van een trein hoort. Af en toe is het net iets teveel van hetzelfde en is er niet altijd evengoed onderscheid te maken tussen de liedjes, maar naarmate je de LP vaker luistert, zal dit minder zijn.

Te zien in Nederland

Laura Veirs - The Lookout

Laura Veirs - The Lookout

Label Bella Union

Beoordeling 8,5

Review Het tiende! album van de Amerikaanse Laura Veirs is inmiddels uit. Met The Lookout voegt deze folk/pop singer/songwriter een nieuw hoofdstuk aan haar toch al wel indrukwekkend oeuvre toe. “The Chaos of Post-election America” De in Colorado opgegroeide Laura bracht in 1999 haar titelloze debuut uit en al die tijd heeft zich begeven in het folk/pop genre. Zonder dat ze tot de artiesten behoort die menig Grammy gewonnen heeft is ze wereldwijd een gerespecteerd singer/songwriter. Het zijn vaak sfeervolle liedjes over alledaagse zaken waarbij liefde en romantiek natuurlijk niet kunnen ontbreken. Ook dit album is weer geproduceerd door haar echtgenoot Tucker Martine die naast een veelgeprezen producer ook de nodige instrumenten bespeelt, wat we ook op The Lookout weer horen. Verrassend is om te zien (en te horen) dat Sufjan Stevens en Jim James hun bijdrage leveren, wat de nieuwsgierigheid naar dit nieuwe materiaal alleen vergroot. Laura zelf schrijft op haar website: “My 10th album is done and dusted!”, een project waar ze blijkbaar een klein jaar mee bezig is geweest en waarmee ze het maatschappelijke thema van steeds verdere individualisering beroert. Hierover zegt ze: “I’m addressing what’s happening around me with the chaos of post-election America, the racial divides in our country, and a personal reckoning with the realities of midlife”. De vraag is of je aan één album voldoende hebt….. Metaforen en beeldende teksten Opener ‘Margaret Sands’ is herkenbaar en typerend; een rustige melodie, sfeervolle fingerpickin’ gitaren en de zang die in laagjes over elkaar uit je speakers klinkt en als geheel warm en prettig voelt. Meteen daarop volgt de inmiddels uitgebrachte single ‘Everybody Needs You’ waarbij wat synths en gitaren worden toegevoegd wat resulteert in een wat “vollere” analoog-achtige sound. Dat deze Amerikaanse haar teksten vaak beeldend en in kleuren in teksten vertaald blijkt wel bij het prachtige ‘Seven Falls’ (“raised under rays of gold/ and under sapphire skies”). Dit met country elementen doorspekte nummer inclusief Pedal-steel is waarschijnlijk één van de beste tracks van dit nieuwe album. Opvallend is overigens dat de meeste nummers nog geen drie minuten klokken, zoals bijvoorbeeld de titeltrack die maar een kleine 2 minuten duurt. Sufjan Stevens De samenwerking met Sufjan Stevens is overigens er eentje die je moet gaan zoeken want in het wat vrolijk klinkende gitaarpopnummer horen we Stevens’ stem op de achtergrond maar verder gaat deze bijdrage niet. Zo blijft het album boeiend ondanks het niet al te uitgebreide instrumentarium. Laura klinkt breekbaar op piano in ‘The Meadow’ als ze begeleidt wordt door alleen de piano terwijl een nummer als ‘When It Grows Darkest’ heerlijk melodieus en bloemrijk klinkt. Zwaarmoedig wordt het album nooit en dat is meer dan een compliment waard terwijl de thema’s die ze aanroert zich daar best voor lenen. Knap is ook hoe Laura steeds in staat is om metaforen te gebruiken om inhoud aan haar teksten te geven. In de prachtige afsluiter ‘Zozobra’ vallen alle puzzelstukjes nog eenmaal op zijn plaats. Eindoordeel Met dit nieuwe album wil Laura Veirs eigenlijk optimisme uitstralen. Geniet van het leven, geniet van elkaar. Geen bombastische zwanenzang maar een open blik naar het leven en dat vertaald in twaalf mooie, warme songs. Een plaat die bij elke luisterbeurt beter en mooier wordt en gesierd wordt door bescheidenheid en eenvoud. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Jasper Steverlinck - Night Prayer

Jasper Steverlinck - Night Prayer

Label Sony Records

Beoordeling 8,5

Review In België in de naam Jasper Steverlinck niet onbekend. Met de Vlaamse band Arid stond hij in 1996 in de finale van Humo’s Rock Rally en in 1999 verscheen het debuutalbum dat lovende kritieken kreeg, mede vanwege het stemgeluid van Steverlinck. Na diverse projecten, waaronder een album met covers, is daar nu het eerste échte soloalbum Night Prayer. Alles moest opnieuw In België komen ze inmiddels superlatieven tekort maar het album is eigenlijk geruisloos ook Nederland binnengedrongen. En dat is waarschijnlijk niet geheel terecht. Steverlinck oogstte veel lof tijdens zijn tijd met Arid, mede door zijn enorme bereik en zijn stemgeluid. En juist die troef speelt hij op dit prachtige album slim en volledig uit. Voor dit project had hij wel de nodige tijd nodig. Hij werkte samen met o.a. producer Jake Gosling (Lady GaGa, Ed Sheeran) maar kwam steeds tot de conclusie dat hoe gaaf en vet de nummers ook klonken dat hij het gevoel miste. Het moest zo zou anders, terug naar de basis en op zoek naar dat juiste gevoel. Hij vond zijn spreekwoordelijke “soul mate” in de Belgische producer Jean Blaute (o.a. K’s Choice) en het resultaat is een verzameling van prachtige nummers die met een minimalistische instrumentarium naar grote hoogte worden gebracht door Steverlinck. Valentijn Elso op piano Liefde is het centrale thema dat als een rode draad door het album loopt. Deze Belg neemt je mee in zijn geesteswereld in veertien composities die stuk voor stuk adembenemend mooi zijn. ‘Broken’ is de gedroomde opener waarbij Jasper laat horen een nummer “klein” te starten en gaandeweg uit te bouwen naar een krachtig liefdeslied waarbij zijn stem boven alle uit troont. Zo neemt Steverlinck ons mee in smaakvolle composities waar strijkers voor extra karakter zorgen. Nummers als ‘Open Your Heart’, ‘Someday’ en ‘Need Your Love’ zorgen voor een bepaalde gelaagdheid en diepgang die zorgen dat je een aandachtig luisteraar blijft. Bijzonder mooi zijn bijvoorbeeld de pianoballads ‘Sad Reminders’ en ‘Our Love Got Lost’ met Valentijn Elso op piano. Liedjes die eerder niet geschreven konden worden Op ‘Here’s To Love’ lijkt het alsof hij duidelijk wil maken dat hij nu de gevoelige liefdesliedjes kan schrijven; alsof dat tijdens zijn periode met zijn band Arid niet mogelijk was als hij zingt: “Here's to songs that I'll never sing / Here's to love and it's sunken dreams”. Het is lastig om gradatie tussen de nummers aan te brengen maar hoogtepunt is waarschijnlijk het ‘That’s Not HowDreams Are Made’ of de titelsong. Het is pas in het tweede deel bij een nummer als ‘So Far Away From Me’ dat de singer/songriter en gitarist alle schroom van zich af durft te gooien en ‘Things That I Should Have Done’ is misschien wel de verrassing door het wat bluesy karakter. Afsluiten doet Steverlinck met de subtiele, gevoelige ballad ‘On This Day’ waarop hij zichzelf op gitaar begeleidt in stijl. Eindoordeel De 42-jarige Steverlinck levert een puik debuut af. De songs klinken warm, gevoelig, eerlijk en de Belgische singer/songwriter bewijst nogmaals over een buitengewoon stemgeluid te beschikken. Het album vormt een geheel want alle songs zitten wel in de dezelfde klankkleur en Steverlinck blijft binnen die comfortzone waarvoor hij bij dit album duidelijk voor heeft gekozen. Het kan niet anders of hiermee worden ook deuren buiten België geopend. Een prachtplaat. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Amen Dunes - Freedom

Amen Dunes - Freedom

Label Sacred Bones

Beoordeling 9

Review Amen Dunes is de artiestennaam van de in Philadelphia geboren singer/songwriter en muzikant Damon McMahon. Sinds 2009 brengt deze Amerikaan muziek uit waarbij het album Love uit 2014 prima kritieken ontving. Nu is hij na drie jaar schrijven en werken aan nieuw materiaal terug met een adembenemend mooi album dat de titel Freedom heeft meegekregen. Elf verhalen Freedom is vooral het verhaal van elf verhalen die vaak in de Ik-vorm zijn geschreven omdat ze (semi)autobiografisch zijn. De moeizame relatie met zijn vader, de ziekte van zijn moeder, zijn reflectie op zijn niet altijd even makkelijke jeugd; het komt allemaal terug in elf waanzinnige nummers die we in een Lo-Fi Rockgenre kunnen plaatsen. Het schrijven van dit nieuwe materiaal duurde een kleine drie jaar waarbij ook nog een volledig album aan materiaal in de prullenmand belande. In de tussentijd werd zijn moeder ernstig ziek en in ‘Believe’ horen we McMahon al terugblikkend op zijn jeugd zingen: “Now Let’s Not Talk Too Heavy / I’ll See You Next Go Around / Echoes Back All Things At Last / Return Where They Belong”. Surfdude Miki Dora Voor dit album kreeg hij hulp van twee goede muzikale vrienden waarmee McMahon al eerder werkte; Parker Kindred (drums) en Jordi Wheeler (Keys). Verder wist hij gitarist Steve Marlon (aka Delicate Steve) te strikken op gitaar en waarschijnlijk is dat één van de sleutels tot het succes van dit album. Het geluid, de gitaren, het stemgeluid van McMahon, het zijn de spreekwoordelijke puzzelstukjes die op zijn plek vallen. Het rustige en innemende ‘Believe’ is prachtig maar luister ook eens naar ‘Blue Rose’ waarin hij met een soort ingehouden emotie zijn ingewikkelde relatie met zijn vader probeert te omschrijven (“If You Want War, Then You Got War With Me”). Bij ‘Miki Dora’ vertelt hij het verhaal dit enfant terrible en anti-Hero waarbij je steeds het gevoel hebt dat er nieuwe luikjes worden geopend en steeds zijn de gitaarriffs en loopjes bepalend voor het geluid. De nummers kruipen onder je huid Ondanks de constant aanwezige gitaren die mede bepalend zijn blijven de nummers zich bewegen in die wat melancholische sfeer die met een bepaalde intensiteit verzadigd lijkt. Een soort van betoverende “easy-rock”. Luister naar het venijn in ‘Time’ (compliment voor drummer Kindred) maar ook naar het midtempo nummer ‘Dracula’ waar het levensverhaal van McMahon wel samenkomt. ‘Skipping School’ is het wat duistere verhaal uit zijn adolescente periode toen hij optrok met jongens die lijn snoven. Op ‘Calling Paul The Suffering’ gaat McMahon nog één keer de denkbeeldige strijd aan met zijn vader en ook dit is zo’n bloedstollend mooie en geloofwaardige track die onder je huid gaat zitten. Eindoordeel Op Freedom weet Dunes in een elftal verhalen zijn demonen uit het verleden vorm te geven en om te zetten in pakkende songs. Uitdagend, persoonlijk, gevoelig en soms persoonlijk en dat vertaald in nummers die erg pakkend zijn en waarbij je niet wilt stoppen met luisteren voordat ze helemaal zijn afgelopen, simpelweg omdat je je het gevoel hebt iets te kunnen missen. Waarschijnlijk is Freedom één van de beste albums die tot op heden dit jaar zijn uitgekomen. Veel luisterplezier!

Astral Swans – Strange Prison

Astral Swans – Strange Prison

Label My Tiny Room Rec

Beoordeling 7

Review De Canadees Matthew Swann put zijn inspiratie uit Willie Nelson, aldus hemzelf. Dat hij alleen met zijn gitaar de nummers maakt is waar. Dan houdt de vergelijking misschien ook een beetje op. De man uit Calgary weet met het album Strange Prison een psychedelische folk indie sound te produceren. Maar ook met een prettig in gehoor liggende liedjes met kop en staart. Vanaf het openingsnummer ‘Blown Away’ pakt hij het met zijn band de popsound lekker op. Wanneer hij met de band qua vocalen een harmonisch geheel maakt op ‘Controls’ is dit een sterke start. Met ‘Prison Builder’ weet Swann een donkere sound te brengen dat afsteekt op de vorige songs. Hier blijft hij wat in hangen als het gaat om de songs die volgen. Het sprankelende gaat er een beetje af. Wellicht komt dit omdat hij dit meer als singer-songwriter heeft geschreven en dat het achteraf als bandvorm is opgenomen. Wanneer je deze songs hem als solomuzikant met akoestische gitaar waant waren ze vast beter tot hun recht gekomen. Uiteindelijk weet Swann op het tweede deel van het album een passende draai aan te geven en uiteindelijk het laatste nummer ‘End Song’ ook akoestisch te vertolken. Wanneer we dit terug horen in de songs daarvoor kun je je afvragen of Swann niet vaker de opnamen akoestisch moet opnemen ipv met band.

Te zien in Nederland

King Tuff – The Other

King Tuff – The Other

Label Subpop / Konkurrent

Beoordeling 8

Review Zo nu en dan komt er een album uit waarvan je op het eerste gezicht niet goed weet wat je er mee moet of dat de verwachting even bijgesteld moet worden. Het nieuwe album van King Tuff is er dan zo eentje. Dus zet je verwachting van naam en hoesje even opzij en dan hoor je de eerste klanken van het album. ‘The Other’ begint dan ook prachtig, intiem met een gitaarliedje en een prachtig verhaal over de ander. De psychedelische pop van ‘Infinite Mile’ doet denken aan een kruising van Beck en Jamiroquai. Terwijl ‘Birds of Paradise’ en het mooie ‘Psycho Star’ een jaren 70 soundje meekrijgt. Kyle Thomas is de man die achter de naam van King Tuff schuil gaat. Hij speelde bij de multi instrumentalist Ty Segall en zijn debuut album Mindblow verscheen 12 jaar geleden. In die tussentijd weet Tuff een breed scala songs op de albums neer te zetten. Het album verrast met de veelzijdigheid en alle songs zijn meer dan goed en meeslepend.

Te zien in Nederland

2018

Micah Hinson - at the BBC

Micah Hinson - at the BBC

Label Full Time Hobby rec

Beoordeling 8

Review De Amerikaanse singer-songwriter Micah Hinson weet met zijn gitaar de kunst van mooie kleine liedjes maken te begrijpen. Inmiddels is de man al ruim 10 jaar actief en is het album bij the BBC een mooie overzicht van wat hij heeft gedaan. Het album volgt op he conceptalbum Presents The Holy Strangers. Dit dubbelalbum is een soort van mijlpaal voor Hinson, waarop hij nu even de tijd voor zichzelf neemt. Met dit album brengt Hinson een mooi overzicht van zijn bezoeken aan de BBC. Zo staan zijn meest toegankelijke songs nu op een album. ‘2s & 3s’, ‘Oh Spaceman’, ‘Seven Horses Seen’ of het meer country georiënteerde banjo song ‘Beneath The Rose‘ zij allen mooi in de eenvoud waarop het gezongen en gespeeld wordt. Zonder enig vervelend nummer is het een echt mooi en traditioneel singer songwriters album geworden. Het doet denken aan de begin periode van Bob Dylan. Het is dan ook zeker de moeite waard om dit album te proberen. Zeker wanneer je van de typische singer-songwriters genre houdt.

Te zien in Nederland

Johnny Cash (tribute) – The Music, Forev

Johnny Cash (tribute) – The Music, Forev

Label Sony

Beoordeling 8

Review Het is de zoon van de legendarische Johnny Cash die door zijn vader zijn papieren loopt te rommelen. En wat vind hij ? Een stapel teksten en foto’s. Zijn vondst is van onschatbare waarde, waardoor hij het nu categoriseert. Onder de foto’s vind hij de laatste foto van zanger Chris Cornell (Soundgarden) voordat hij overleed. Dat brengt hem tot de laatste opname die Cornell heeft gedaan. “You Never Knew My Mind” krijgt een heel ander gewicht nu we weten dat hij daarna zelfmoord pleegde. Het album van Johnny Cash is dus een album waarbij de zoon zijn vader wil eren. Samen met Steve Berkowitz (Dylan/ Jeff Buckley) prduceerd John R. Carter het album. Hij nodigde befaamde vrienden om een nummer te schrijven in de geest van Cash. Het resulteerde in de gevarieerd country en blues album met o.a. Kris Kristofferson, Willy Nelson, T Bone Burnett, Brad Paisley, John Mellencamp, Jewel, Elvis Costello, Carlene Carter, Jamey Johnson en the Jayhawks op. Allen op hun eigen wijze ging men aan de slag. De folkblues van John Mellecamp (‘Them Double Blues’), de intieme songs van Jewel (‘Body on Body’), de eigenzinnige singer-songwritersongs van Elvis Costello (Í’ll Still Love You’) of het meervoudig zanggeluid van The Jayhawks (‘What Would I Dreamer Do’). Het zijn stuk voor stuk intieme songs die met liefde voor Cash zijn geschreven en in de geest van… Hierdoor is het al een bijzonder album en wanneer dit in het totaalbeeld gevarieerd en gelijk een geheel is, is dit toch een mooi document geworden. Mooi album dus.

Te zien in Nederland

Jackson MacIntosh

Jackson MacIntosh

Label Sinderlyn

Beoordeling 7

Review We kennen de Canadees Jackson MacIntosh misschien nog wel van het goed ontvangen album Masterpieces dat hij met zijn Indieband Sheer Agony in 2016 uitbracht. Tijdens het schrijven van nieuw materiaal bleek echter dat hij ook een aantal songs schreef die niet geschikt waren voor de band maar wel te goed zijn om zo maar op de plank te laten liggen. Logisch gevolg en resultaat is dus dit eerste soloalbum dat hij de titel My Dark Side heeft meegegeven. Het klinkt als een afgepoetste plaat op zolder Macintosh kent een vliegende start op dit album met ‘Can It Be love’, een nummer dat wat “stripped back” klinkt en door de drummachine op de achtergrond een wat akoestisch karakter meekrijgt. Het inmiddels vooruitgesnelde ‘Lulu’ heeft een wat vintage, romantisch karakter, mede ingegeven door de gitaarriffs. Als we het nummer op een afgepoetste plaat uit de jaren ’70 zouden tegenkomen zou dit absoluut geloofwaardig zijn. De melancholische zanglijnen en bijbehorende teksten vullen elkaar prima aan en het feit dat er binnen drie jaar twee relaties stuk liepen blijkt al luisterend een dankbaar thema te zijn. Dat MacIntosch Toch pakt de uit Montreal afkomstige Canadees regelmatig terug naar de blauwdruk van een singer/songwriter; rustige nummers Mooie voorbeelden hiervan zijn ‘I Wish I Could Feel Like I Used To’ en het wat korte ‘In The Grass’ daar maar een kleine minuut duurt. Een Vintage geluid De titelsong is eigenlijk een muzikale interlude en dat is misschien wel een opvallende keuze. Qua opbouw en het gebruik van gitaren en synths doen denken aan de muziek van Pink Floyd en dit nummer zorgt eigenlijk voor de tweedeling van het album. Hierna volgt het wat springerige ‘Peter Pan’ het op synths drijvende ‘Pretty Clear’ dat ook aan de muziek uit de jaren ’80 doet terugdenken. Hierna pakt MacIntosh de draad weer op en legt met ‘Quotation’ en het energieke ‘Can’t Stop Holding On’ de spreekwoordelijke lat weer wat hoger. Ook deze nummers hebben een bepaald Lo-Fi-achtig, vintage geluid waardoor het album een bepaalde klankleur meekrijgt. De afsluiter ‘When To Turn The Lights Back On’ is een mooie rustige ballad waarbij we MacIntosh zichzelf horen begeleiden . Eindoordeel MacIntosh weet op een eigen wijze de sfeer uit de jaren ’70 te combineren met een wat “vintage”-achtige sound. Het lastige is om te bepalen of dit nu een soort van “left-overs” zijn van het schrijfwerk voor Sheer Agony of dat het tien unieke songs zijn. De samenhang ontbreekt soms wel eens maar toch zijn nummers als ‘Can It Be Love?’ en ‘Can’t Stop Holding’ nummers die absoluut tot ieders Play list toegevoegd kunnen worden. Wel zijn we benieuwd naar een eventuele opvolger van deze uit Montreal singer/songwriter. Veel luisterplezier!

Wende - Mens

Wende - Mens

Label PIAS

Beoordeling 8

Review We hebben de oorspronkelijk in Engeland geboren Wende Snijders de afgelopen vijftien jaar zich zien ontwikkelen. Ze begon haar carrière begon als een soort van chansonnière die werk van Brèl en Piaff zong, waarna ze met haar vierde album No. 9 het muzikale spectrum van pop en dance zou betreden. Tussendoor was er ook nog tijd voor acteerwerk en nu is daar haar eerste Nederlandstalige album Mens dat deze week uitgebracht werd. Theatervoorstelling Het album kreeg eigenlijk al vorm tijdens haar laatste theatervoorstelling Mens van afgelopen jaar, die ook nu ook weer lovende en bewierookte recensies ontving. Eigenlijk ontstond het album al in 2016 tijdens gedachtegangen en dwalingen over de filosofische vraag: Wie zijn we, wie willen we zijn? Wat maakt ons een mens? Ze sprak met diverse personen en artiesten uit de muziekwereld en kreeg hulp van tekstschrijvers Dimitri Verhulst en Joost Zwagerman. Naar ze schreef zelf vrijwel alle muziek en leverde een bijdrage aan aantal teksten. In het theater was het de combinatie van de visuele effecten, de aangepaste arrangementen, haar zang en de muzikanten om haar heen die voor succes zorgden. Nu is dat alles teruggebracht tot een album vol liedjes die ze in het Nederlands zingt, variërend van kleine, innemende liedjes, via uptempo beats naar donkere en duistere songs. Politiek en sociaal getint Met een stuwende bas die veel gelijkenis heeft met de openingstonen van Van Halen’s ‘Running With The Devil’ opent Wende met ‘Deze Gin’, een nummer dat we welhaast als een Nederlandse chanson kunnen beschouwen. Met een tekst die geschreven is door Dimitri Verhulst waarop je zowel kunt proosten als troost kunt vinden, wordt al snel duidelijk dat dit geen album wordt met liedjes die vluchtig voorbij zweven. Mens is haar eerste, volledig Nederlandstalige album en, mede op advies van Typhoon, schreef Wende een jaar lang in dagboeken om “mijn eigen taal te vinden” zoals ze zelf aangaf. Uiteindelijk zouden het 26 boeken met zwarte kaften worden. In een interview verwijst ze ook bij het kleinere ‘Schone Handen’ naar deze boekjes waarin ze aangeeft dat dit wat politiek en sociaal getinte nummer ontstond door langgerekte zinnen die ze zelf geschreven had over o.a. machtsmisbruik in Zuid Afrika. Tijdens het beluisteren komen we ook wel enkele tracks tegen die wat duisterder zijn. Luister maar eens naar ‘Alles Gaat Kapot’ en ‘Hoe Lang Nog? Persoonlijke angsten De inmiddels 39-jarige singer/songwriter en alleskunner vervolgt met het uptempo en dansbare ‘Wat Is mijn Plan Vandaag?’ Wende zingt “Alles draait / Walles gaat Zoals Het Gaat / Hoe Moet Ik Leven / Waar Gaat Het Heen?”. Tegenover dit swingende nummer zet Wende bijvoorbeeld het kleine, gevoelige en toch intense ‘Vrij Me’, dat mede door de tekst een diepere lading meekrijgt. Ook ‘Voor Alles’ kent een sterke opbouw en dit nummer is zelfs genomineerd voor de Annie M.G. Schmidt-prijs. Naast het universele thema liefde komen ook andere thema’s aan bod; zo boort ze mij ‘’ Bueos Aires’ de verlatingsangst en eenzaamheid aan. Een nummer dat overigens een autobiografische vingerafdruk heeft en waarin ze zingt : “Buenos Aires /Wat Ga Je Met Hem Doen / Ga Maar / Ga / Maar Ja Hoe Kom Je Terug”. Ook ‘Heb Ik Dat Nodig’ is weer zo’n nummer waarin de combinatie van het instrumentarium, de stem van Wende en de teksten een krachtige combinatie vormen. Bij dit nummer spreekt ze de woorden meer dan dat ze zingt, maar het is alsof dit de compositie alleen maar versterkt. Afsluiten doet Wende in stijl; met de prachtige pianoballad ‘Blijf’ is daar nog één keer het bewijs dat de Nederlandse muziek nog altijd springlevend is. Eindoordeel Wende bewijst een bijzondere gave te hebben. Ze heeft de afgelopen jaren haar sporen verdiend en het getuigt van lef om een album vol met Nederlandstalige liedjes uit te brengen. De combinatie van haar stem, haar spraak, de prachtige composities en dito teksten zorgen voor een bijzonder album. De bedoeling, de beleving en de boodschap wordt duidelijk en misschien juist nog wel versterkt doordat Wende alles in het Nederlands zingt. Een album met een gouden randje met een mooi boekje waarin ze ook nog een boodschap wegschrijft: “Schrijf ze, die gevoelens, Prevel ze, zucht ze, droom ze. Zing ze”. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Slow Leaves - Enough About Me

Slow Leaves - Enough About Me

Label Make My Day /Manitoba Film & Music

Beoordeling 8,5

Review Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld te zijn. Althans, dat blijkt al heel snel als je naar het nieuwe album van Slow Leaves luistert. Vanaf de hoes kijkt de Canadese zanger/songschrijver Grant Davidson je wat droevig aan als het album aftrapt met de titelsong. Vanaf de eerste noot hoor je de aangename, warme klanken uit de luidspeakers komen. Davidson beschikt over een prettige, wat donkere stem en om zich heen heeft hij enkele muzikale vrienden verzameld met wie hij al jaren werkt. Ook Davidson zingt over universele thema’s als onbereikbare liefdes, verbroken liefdes en de schoonheid van de vrouw. De titelsong ‘Enough About Me’ is werkelijk prachtig en heerlijk in balans; een sfeervolle, ietwat melancholische compositie over die vervlogen liefde (“Enough Abut Me, What About You?”). De tweede stem van Natalie Bohrn zorgt voor de spreekwoordelijke “finishing touch”. Op zoek naar woorden De soepele Indiefolk die Davidson weet neer te zetten krijgt bij ‘Careless And Serene’ een wat countryachtig tintje en door de subtiele Americana-elementen wordt ‘Piece Of Advice’ in de etalage gezet. Davidson loopt al een tijdje mee en heeft al meerder albums uitgebracht, zowel onder zijn eigen naam maar ook onder Slow Leaves. Met dit album wil hij naar eigen zeggen eigenlijk terug naar de sfeer van de California country-folk uit de jaren ’70 waarbij je het gevoel hebt een album uit die tijd in je ouderlijk huis gevonden te hebben. In het eerste deel van het album is de innemende semi-akoestische ballad ‘How Do I Say’ opvallend. Een nummer dat uit vervlogen muzikale tijden lijkt te stammen en waar Davidson op zoek gaat naar woorden om een aantrekkelijke vrouw te kunnen beschrijven. (How do I tell you what I need you to / know? How do I say these words to you? / When I saw you on the boulevard you turned my way / I was caught off guard, the whole world disappeared). Voeg daarbij Julie Penner op viool en je krijgt een nummer dat smaakt als wijn met een perfecte afdronk. Canadese troubadour Zo weet Davidson een plaat te creëren die heerlijk harmonieus is, toch variatie biedt en waarbij je zonder het te beseffen wordt meezogen in de smaakvolle Indiefolk van deze Canadees. ‘Slow Leaves’, met violiste Julie Penner als tweede stem in even eenvoudig als doeltreffend en bij ‘Moth’ gaat de Davidson helemaal terug naar de basis van het bestaan van een singer/songwriter. Een prachtige akoestische ballad waarbij het opvallend is hoe hoog de Canadese troubadour eigenlijk kan zingen. Bij ‘Perpetual Sleep’ is dan weer de “twang” een opvallend element, evenals bepaalde gitaarriffs. Afsluiten doet Grant Davidson in stijl want met ‘Long Goodbye’ levert hij op dit nieuwste album nog één keer dat kunstje; een prachtig nummer schrijven waarbij je heerlijk weg kunt dromen. Eindoordeel Enough About Me is zo’n plaat die het als achtergrondmuziek bij een fijn gesprek goed doet maar evengoed een echte luisterplaat is. Zo’n plaat die niet verrassend of opvallend is, maar wel steengoed en die in het bovenste segment van dit genre thuishoort. Een album in de buitencategorie vol met subtiele, innemende liedjes met een persoonlijke touch. Veel luisterplezier

Torgeir Waldemar – Jamais Vu

Torgeir Waldemar – Jamais Vu

Label v2

Beoordeling 7,5

Review De Noorse singers-songwriter Waldemar wist afgelopen jaar te verrassen met een mooi debuutalbum No Offending Borders. De inmiddels 40 jarige gitarist weet dat een opname een momentopname is en dat songs altijd onderhevig zijn aan groei veranderingen. Met dit album, danwel een mini cd, Jamais Vu brengt Waldemar een variatie aan enkele songs van zijn debuutalbum. De akoestische versie va Sylvia zijn op dit album net zo passend en meeslepend als op het debuutalbum. Door deze versie hoor je dat zijn songs dicht bij de sound van Neil Young’s 70s periode liggen. Mooi en meeslepend. Net als het folk nummer ‘Among The Law’ en ‘Summer in Toulouse’. Daarnaast staan er 2 extra electric songs op dit album. ‘Streets’ en ‘Take Me Home’ sluiten daarbij naadloos aan bij het debuut. Een mooie “bonus” cd bij zijn debuut. Hoewel Waldemar heeft aangegeven dat er een nieuw album in de maak is, is dit wellicht een tussendoortje.

Te zien in Nederland

Daniel Lohues - Vlier

Daniel Lohues - Vlier

Label Lohues music

Beoordeling 7,5

Review Het geluid van Daniel Lohues is heinde ver in Nederland bekend. De een denkt dat heel Holland in Limburgs lult, de ander laat stilzwijgend Nederland van het Drents dialect genieten. Na een serie van akoestische albums komt Lohues nu weer met een band- album op de proppen. Vlier begint met de herkenbare Skik sound van weleer. ‘Volle Maone’ is al een aanstekelijk nummer dat doet denken aan de sfeer van ‘Op Fietse’. Het echte Drents komt om de hoek kijken met het verhaal over ‘De Witte Wiebe van het Saksenland’. Hoewel Lohues voor vele acts tegenwoordig de productie doet en de blues in de plaat weet te brengen, kiest hij met het album Vlier voor de grote diversiteit. ‘Van Hier tot Tokyo’ komt dan wel dicht bij de blues. De singer-songwritersstijl om een lief popliedje te maken weet Lohues het prachtig te brengen met ‘Chantal’. De rocksound waar hij ooit met Skik mee begon horen we op “Ondergrondse Hutte”, waar de Fender gitaren weer optimaal de ruimte krijgen. Al is de ‘A28’, ‘Wanneer Dan’ en ‘Kwelt’ wat te gemakkelijk klinken, zijn de liedjes van de ‘Ogen van Maria’ ‘Josephine’ en ‘Op de Prairie’ best de moeite waard. Alleen zitten ze aan het eind van het album en dan kan het zijn dat je met het album er een beetje klaar mee bent.

Te zien in Nederland De komende tijd is Lohues in de theaters te zien. 9 maart Zaantheater te Zaandam 10 maart Schouwburg Haarlem 15 & 16 maart De Meenthe te Steenwijk en alle andere theaters in Nederland.

Holly Miranda - Mutual Horse

Holly Miranda - Mutual Horse

Label Dangerbird

Beoordeling 7,5

Review De Amerikaanse singer-songwriter weet met haar lach al haar publiek te betoveren. Ze speelt diverse instrumenten en mag gerust een multi instrumentalist genoemd worden. Haar debuutalbum verscheen in 2001 en nu is Mutual Horse nummer 5 in de rij. Holly weet met een heerlijke drive in de songs een grote diversiteit aan popsongs op het album te brengen. Of er nu een viool in het liedje verwerkt moet worden (‘Golden Spiral’) of een spannend piano/ keyboards (‘On the Radio’ en ‘To Be Loved’), ze kan het allemaal. Ze weet je direct al te pakken met een catchy singers-songwriters liedje “Wherever You Are”. Door gebruik te maken van diverse beats is het een gevarieerd album. Wanneer de echte multi instrumentalist Kyp Malone en My Brightest Diamond zangeres Shara Nova als gasten aanschuiven, weet ze die goed en functioneel in te zetten dat de songs ‘ExQuisite’ en ‘Mr Fongs’ de nodige meerwaarde kennen door de instrumenten en de verfrissende donkere zangpartij. Het breekt het album wel. Door een andere klankkleur in het geheel te gebruiken wordt het duidelijk dat de zang een constante factor is waar Holly zelf het minste mee doet. Haar kracht ligt vooral bij de composities. Haar zang is wat te veel van hetzelfde en mist de kracht van verandering. Misschien goed om te overdenken om een album met alleen gast zangers te maken??

Te zien in Nederland

Joan Baez – Whistle Down the Wind

Joan Baez – Whistle Down the Wind

Label Proper / Bertus

Beoordeling 7,5

Review Ze heeft een carrière net zo lang als waar mensen blij mee mogen zijn dat ze zolang leven. 60 jaar weet Joan Baez met haar singer- songwriterskunsten vele harten te veroveren. Het is dan ook haar afscheidstour dat ze heeft ingezet. Dit alles onder het noemer van; “Fluitend in de wind de wereld rond”. Als protestzangeres weet ze zich te binden aan Bob Dylan. We hebben het over de jaren 60 waar vanalles aan de hand is. Baez pakte het publiek in van Woodstock in 1969 en scoorde met “Swing Low Sweet Chariot” een hit. Maar door haar karakter om voor ieder te ontfermen, krijgt ze veel bijval. Maar gelijk is het ook niet mogelijk om iedereen naar de zin te maken, dan haken er vele weer af. Het past bij haar passie voor muziek en haar bezorgdheid om de wereld. Het is een inspiratiebron voor vele andere artiesten waaronder the Animals hun “the House of the Rising Sun” waar zij een bijdrage aan levert. Het nieuwe album is haar 35ste album, waarvan 10 live albums op de lijst staan. Na dat ze haar recente album van haar 75ste verjaardag had uitgebracht, bleek er toch een drive te zijn om nieuwe liedjes uit te brengen. Vertolkingen van songs van Tom Waits (titelsong & “Last Leaf”) en “Mary Chaping Carpenter (“The Things That We Are Made Of”) zijn allen even mooi en klein gemaakt. Toch weet ze het niet tot het einde te boeien. Dan valt alles wat in herhaling als het gaat om de klankkleur van het album. Josh Ritter Silver Blade en the Great Connection wordt maar amper gehaald. Het einde weet ze mooi te brengen. “I Wish The Wars Were All Over” is een titel dat bij haar past. Waarvoor ze stond en waarom ze muziek maakte om dit geluid de wereld te laten weten. Het heeft niet geholpen in de zin dat er geen oorlog meer is. Maar ze is in haar leven meer dan geslaagd om mensen bewust te laten maken wat er in de wereld gebeurd. Dat is een belangrijke kracht van een muzikant. Dat hoor je tegenwoordig vooral in de hiphop en rap. Nieuwe tijden nieuwe input maar het is o zo oud, waardoor het voor jongeren ook mooi en goed is om dit eens te beluisteren.

Te zien in Nederland 1 juni Carre te Amsterdam

Joan As Police Woman – Damned Devotion

Joan As Police Woman – Damned Devotion

Label PIAS

Beoordeling 7,5

Review De zangeres Joan Wasser is beter bekend onder haar naam Joan As A Police Woman. Haar kapsel deed denken aan de hoofdrolspeler van de politieserie “Pepper” waardoor ze deze bijnaam als artiestennaam gebruikt. Tevens is ze bekend als de verloofde van singer songwriter Jeff Buckley tijdens zijn overlijden en speelt ze viool bij Anthony and the Johnsons. De singer-songwriter bracht ruimt tien jaar geleden haar solo debuut album uit. Het album “Real Life” was puur en met de opvolger To Survive juweeltjes in de wereld dit genre. Dit is het vijfde album van Wasser brengt haar weer naar de sound van haar debuut. Mooie liedje die tussen de pop, dance en singer songwritersgenre hopt. De percussies-swing van “Steed” is heerlijk te noemen en het “Warning Bell” is meer intiem en kwetsbare pop te noemen. Het album kent vooral digitale beats die met het titelstuk en “The Silence” erg naar voren zijn gedrukt. Hierdoor worden de songs strak en swingend en met haar persoonlijke teksten komt het allemaal goed binnen. De songs van het album past bij de hoes van het album. Indringend strak en kwetsbaar. Mooi album waarmee ze weer volop mee kan doen.

Te zien in Nederland

Marlon Williams - Make Way For Love

Marlon Williams - Make Way For Love

Label Dead Oceans

Beoordeling 8,5

Review Het nieuwe album van Marlon Williams is uit. Make Way For Love is de titel van het tweede album van deze in Australië woonachtige Nieuw Zeelandse singer/songwriter met misschien wel één van de meest authentieke stemgeluiden van deze tijd. Roy Orbison en Elvis Presley Het is nagenoeg onmogelijk om geen paralellen te trekken met bijvoorbeeld een naam als Roy Orbison bij het luisteren van dit prachtige en weemoedige tweede album. Opener ‘Come To Me’ is meteen een schot on de roos; dit heerlijk melodramatische en met strijkers omgeven nummer vertelt het verhaal van die leegte die iedereen kent na een verbroken relatie. Na het wat vlottere ‘What’s Chasing You’, een nummer dat ook weer die “touch” uit vervlogen tijden heeft, is daar de ballad ‘Beautiful Dress’, een nummer die deze recensent doet denken aan de rustigere nummers die Elvis ooit uitbracht en absoluut tot één van de beste nummers van het album behoort. Het album kent eigenlijk maar twee nummers die uptempo zijn, waarvan ‘Party Boy’ het verhaal verteld van die typische jongen die het feestje aan de gang kan krijgen. Ook ‘I Know A Jeweller’ is lekker vlot en kent die typische country-invloeden maar is net is iets subtieler en met een beetje fantasie past dit nummer in een spaghettiwestern van Ennio Morricone. Gepassioneerd en ultiem hartzeer We kunnen dan ook niet anders vaststellen dat Make Way For Love een boeiend album is geworden, dat doordrenkt is met liefdesverdriet. Meest bijzonder nummer is dan ook ‘Nobody Gets What They Want Anymore’, waar we Aldous (Hannah) Harding horen; de ex-vriendin van Williams waarmee hij een jarenlange relatie had. Saillant detail is dat dit duet afgelopen december is opgenomen, kort na de breuk waarmee we dit album met recht een ‘Break-Up’-album kunnen noemen. Alle elf tracks zijn door Williams zelf geschreven en ook nu zijn er weer een diversiteit aan gastmuzikanten te horen op bas, drums, mandoline en viool. Meest ultieme track over zijn hartzeer is waarschijnlijk het gepassioneerde ‘Can I Call You’ (“let her find her way to you, I can't be sure if she ever will”). Williams sluit het album af met het de Doo-wop titelsong waarbij het heerlijke gitaargeluid uit vervlogen tijden als belangrijkste kenmerk. Eindoordeel Make Way For Love is de ijzersterke opvolger van zijn titelloze debuut. De elf tracks zijn doordrenkt van melancholie en met recht zinnenprikkelend. De combinatie van folk, singer/songwriter, Alt country en pop wordt op een unieke wijze door Williams op plaat gezet waarmee het talent van deze Nieuw Zeelandse troubadour nog maar eens wordt onderstreept. Hoe vaker je het album luistert, hoe meer het aan glans wint. Het is nog vroeg in het jaar maar dit is er nu al ééntje voor het jaarlijstje. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Daniel Docherty - Life Is What You Make

Daniel Docherty - Life Is What You Make

Label PIAS

Beoordeling 8

Review De schot Daniel Docherty heeft zich inmiddels onttrokken van het bestaan als straatmuzikant. Waar hij voorheen in Glasgow op de spreekwoordelijke hoek van de straat liedjes stond te zingen en zich begeleidde met gitaar en zijn benen als drums gebruikte, is hij inmiddels een graag geziene gast in concertzalen. 2 Meter Sessies Nadat de goedlachse Docherty in 2016 op Eurosonic stond ging het snel. Hij tekende een platencontract bij PIAS en stond vervolgens in een vol Carré. Ook is hij al te gast geweest bij Jan Douwe Kroeske om een 2-Meter sessie op te nemen. Toch vind hij muziek maken op straat nog steeds erg leuk; “In elke nieuwe stad waar ik kom wil ik meteen de straat op, dit is de perfecte manier om mijn nieuwe liedjes te schrijven en ze meteen uit te proberen”. Deze week was daar de release van zijn tweede EP met de titel Life Is What You Make Of It. Virtuoos gitaarspel De EP bevat zes nummers waarvan het “centrale” nummer ‘Hold Me’ en ‘The Wheater’ in twee versies te beluisteren zijn. Opvallend natuurlijk is het virtuoze gitaarspel van deze Schotse troubadour die werkelijk de gehele gitaar gebruikt. De nummers zijn (semi)-akoestisch waarbij naast de akoestische gitaar ook piano, drums en wat strijkers te horen zijn. Docherty bewijst mooie, introverte en gevoelige liedjes te kunnen schrijven en ook nog over een zeer aangenaam stemgeluid te beschikken. ‘The Weather’ is erg sterk in de opbouw maar titelsong ‘Life Is What You Make Of It’ is werkelijk prachtig met Docherty op de akoestische gitaar. Een innemend klein nummer dat toch de ruimte volledig vult. Eindoordeel Het is natuurlijk een genre waar ontzettend veel artiesten proberen een plekje te veroveren. Toch laat Docherty op deze tweede EP Life Is What You Make Of It horen over een meer dan bovengemiddeld talent te beschikken. Al luisterend naar de vier prachtige songs kun je niet anders concluderen dat de tijd rijp is voor een volwaardig album. Tot die tijd moeten we het even met deze EP doen. Veel luisterplezier.

Adam Barnes – Vacancy At Nasa

Adam Barnes – Vacancy At Nasa

Label Konkurrent

Beoordeling 8

Review De eerste klanken van het album Vacancy At Nasa zijn direct mooi en de stem die de singer-songwriter opzet is melodramatisch en pakkend. “Bad Luck” is de titel van het nummer en gelijk een schot in de roos om nieuwsgierig te raken. De man uit Oxford weet met zijn debuut EP al snel duizenden albums over de plank te verkopen. Het is dan ook niet vreemd dat hij nu alweer bij album nummer 4 zijn. Na zijn optreden op het 7 Layers festival begon het bij het Nederlands publiek ook te kriebelen. Terecht, het album kent prachtige liedjes waaronder “Everything” en “Smoke Signal” die op een album van Ed Sheeran zeker niet zouden misstaan. Barnes weet met een iets lichtere stem iets minder brutaal de songs in te zingen, maar muzikaal doet hij zeker goed mee. Met “Hopeful” komt er iets van Dotan om de hoek kijken. Het zijn de drums die hier accent aan geven. Een album met mooie verhalen en intieme momenten die afgewisseld worden met heerlijke popritmes. Het is dan ook een verrassend mooi album als het gaat om het singer-songwriters genre.

Te zien in Nederland 25 februari Paradiso te Amsterdam

Ruben Hein – Groundwork Rising

Ruben Hein – Groundwork Rising

Label Label: Bateleur

Beoordeling 7,5

Review De Nederlandse pianist uit Bemmel weet al op jonge leeftijd een contract te tekenen met het Amerikaanse jazz label Blue Note. Nu is hij een van de spelers van het tv-spel Wie is de Mol? En speelt hij in de band van de Engelse singer songwriter FINK. Tijdens de tour van Fink is Hein in de pen geklommen om zijn Groundwork Rising te schrijven. Op het album staat de piano centraal, maar de harmonische vocalen hebben een belangrijke inbreng gekregen. Geïnspireerd door zijn helden Randy Newman en Paul Simon weet hij hier een mooie mix van te maken. De single “Everything I Say” brengt de jaren 70 sfeer tot leven, Het nummer doet erg denken aan “Winter in America” van Dough Ashdown. Met “Coming Down On Us” weet Hein meer tempo in het album te brengen. Dit gitaar nummer kent een lekkere drive, strak staccato en dreigend. Met de “Februari Days” komen we meer in de sferen van de achtergelegen zaaltjes waar iemand achter een piano kruipt en zijn verhaal zingt. Newman zou er trots op zijn. Na wat matige Here and Now is het tijd voor het toegankelijkere werk van het album. “Gameshow” is een popsong met ballen. Al is het de vraag of Hein de aangewezen persoon zou moeten zijn om dit te zingen. Daarvoor is zijn stem te netjes. Net als ”Other Side of Now” zou in mijn beleving een zwaar stemgeluid in de zang het nummer verbeteren. Het album is zeker een van de mooiste albums van Ruben Hein. Hij weet hiermee de sfeer van jazz en pop hand in hand te laten lopen.

Te zien in Nederland

John Bramwell – Leave Alone The Empty Sp

John Bramwell – Leave Alone The Empty Sp

Beschrijving Allpoints

Type project 7,5

Review De naam John Bramwell is voor menig iemand wellicht nog een onbekende, maar de singer- songwriter en frontman van de Britse alternatieve rockacts I AM KLOOT toch niet echt een onbekende. Inmiddels heeft de band 6 albums uitgebracht en vele tournees achter de rug. Na een veelbelovende EP You, Me and the Alarm Clock is het nu tijd voor een volledig album, danwel zijn solo debuut. Met een intro dat best geinig te noemen is, is het tweede nummer het daadwerkelijk begin. “Who Is Anybody?” is een song dat je direct pakt. Het is dan ook een heerlijk verfrissend begin tussen vele alternatieve rock albums door. Het typische singer-songwriters nummers “Sat Beneath the Lightning Tree”, “The Whipperwill” of “Time’s Arrow” brengt Bramwell op de plek waar hij zich het liefst ziet. Heerlijk tokkelend op een akoestische gitaar. Meeslepende songs als “From The Shore”s.

Te zien in Nederland 29 april De Helling te Zeke

Tim Knol - Cut The Wire

Tim Knol - Cut The Wire

Label Excelsior

Beoordeling 8

Review Al eerder heeft de begenadigde singer/songwriter aangegeven een voorliefde te hebben voor Britse en Amerikaanse popmuziek uit de jaren ’60 en ’70. De invloeden zijn duidelijk herkenbaar op Cut The Wire en soms hoor je gewoon welke artiesten de inspiratiebronnen geweest moeten zijn voor dit album. Resultaat is een zeer smaakvolle verzameling van liedjes die lekker in het gehoor liggen en waar een ieder zich heerlijk in kan verliezen. Zijn bandleden lieten hem in de steek Nadat zijn roem in 2009 en 2010 in de spreekwoordelijke lift zat met veel aandacht, een platencontract dat als het ware kwam aanwaaien en veel optredens was daar in 2013 ineens de tegenslag. Zijn bandleden besloten voor Douwe Bob te gaan werken. Knol besefte later en tijdens het schrijven van het materiaal van Cut The Wire pas wat voor impact dit had op zijn leven. Toch kwam er dat nieuwe album. Geheel in stijl van dit nieuwe album zijn de openers ‘Whispering Of Heart’en ‘Weight Of Clouds’, twee soepel bewegende midtempo nummers waarbij de stem van Knol prima tot uiting komt en waar de singer/songwriter slim de charme van blazers toepast. Bij het interessante ‘Echoes Of Laughter’ stapt Knol heel even van het geplaveide pad af maar de aanwezig pedal-steel maakt dit wel tot een interessante track. Hierna pakt Knol de draad weer op met titelsong en het onmiskenbaar Beatlesque ‘A Kids Heart’. Hiermee wordt het eerste deel van dit sterke album afgesloten. Vervolgens is daar het met Americana-invloeden doorspekte ‘Blind Eye’ waarbij het gitaarspel en het orgel opvalt. Vervolgens is daar met ‘Going Places‘ misschien wel de beste track van het album en al luisterend denk ik met weemoed aan al die prachtige platen van Tom Petty. In een interview gaf Knol aan deze plaat opgenomen te hebben in een kleine studio, zonder tijdsdruk. “Toen heb ik de liedjes met Anne Soldaat mee de studio in genomen”. Verder heeft hij op dit album o.a. ook hulp gehad van Tangerine en Douwe Bob. Bij ‘Listen Love’ hoor ik toch weer duidelijk de invloeden van The Beatles en bij ‘Las Call’ zijn de invloeden uit vervlogen tijden ook weer subtiel verwerkt. ‘Polaroids’ is de prachtige semi-akoestische ballad en afsluiter ‘Song For Grandma’ is een ode aan zijn oma die afgelopen zomer overleed. Luister naar de accordeon en blazers voor de melancholie. Eindoordeel Na een roerige periode is Tim Knol terug met dat waar hij in de kern goed in is; smaakvolle liedjes schrijven. Cut The Wire is een pakkende plaat geworden met dertien tracks die een logisch geheel vormen zonder al te veel muzikale experimenten en uitstapjes. Dit album biedt de 28-jarige singer/songwriter meer dan genoeg aanknopingspunten om zijn carrière weer een boost te geven. Een meer dan prima plaat. Veel luisterplezier.

Te zien in Nederland

Angel Olsen - Phases

Angel Olsen - Phases

Label Jagjaguwar

Beoordeling 7,5

Review Inmiddels kent de wereld Angel Olsen wel; Met een drietal albums waarbij Burn Your Fire For No Witness (2014) en My Woman (2016) indruk maakten heeft deze uit St. Louis afkomstige singer/songwriter haar plaatsje in de muziekscene we veroverd. Soms wat psychedelisch, dan weer soft, dan weer als stoere rockchick. Onlangs bracht ze een nieuw album uit, Phases, dat een compilatie is van wat nog niet eerder uitgebracht werk en nummers van B-sides. Kortom, voor de liefhebber een diepere inkijk in de ziel van deze Amerikaanse. Anti-Trump Campagne Op zijn minst opvallend is de keuze om ‘Fly On Your Wall’ als opener te kiezen; dit ietwat dromerige nummer nam Angel op voor het “Our First 100 Days”-doel in het kader van de anti-Trump campagne. Kortom, de aftrap is wat politiek geladen maar evengoed ijzersterk én nog niet eerder uitgebracht. Vervolgens pakt ze met ‘Special’ terug naar het My Woman-album. Dit rustige, door gitaren omgeven nummer haalde het album niet. Vervolgens is het tijd voor wat left-overs van het Burn Your Fire For No Witness-album; ‘Only With You’ en ‘All Right Now’ zijn mooie tracks waar de zangkwaliteiten nogmaals duidelijk worden met hier en daar een snik en hapering in de stem. Daarmee wordt het eerste deel van het album min of meer afgerond. Bruce Springsteen Het vervolg van Phases bestaat uit tracks die we écht meer in de hoek van try-outs en demo’s kunnen plaatsen. Het introverte ‘Sans’ klinkt wel erg Lo-Fi en bij ‘Sweet Dreams’ lijkt het alsof Angel met haar stembanden aan het experimenteren is. Dan is daar ineens ‘California’, een wat folk-achtig nummer dat ons terugneemt naar de periode van haar debuutalbum en waarbij we ons nu afvragen waarom deze track het album niet haalde. Met nummers als ‘For You’, May As Well’ en ‘How Many Disasters’ weet ze ons een soort van inkijkje in haar leven te geven; fragiel, eerlijk en alleen haar stem en zichzelf begeleidend op gitaar. Op zijn minst verrassend is de cover van Springsteen’s die wel erg “stripped down” is en Lo-Fi klinkt en daardoor juist de ideale controverse vormt van het origineel. Eindoordeel Phases is niet alleen een compilatiealbum geworden voor de fans van deze Amerikaanse singer/songwriter. Het is een volwaardig album waarbij Angel Olsen laat horen ook mooie, intieme kan schrijven die “klein” worden uitgevoerd. Geen echt mainstream album maar wel meer dan toegankelijk voor elke muziekliefhebber. Verder is de cover van het album geniaal gevonden. Veel luisterplezier.

Ryan O Reilly – I Can’t Stand The Sound

Ryan O Reilly – I Can’t Stand The Sound

Label DNA rec Konkurrent

Beoordeling 8,5

Review De Ierse singer songwriter Ryan O Reilly is een van de oude stempel. Je neemt een gitaar en gaat gewoon mooie ingetogen liedjes maken. De man woont inmiddels in Berlijn waarvan hij nog steeds denkt dat het de meest inspirerende stad van Europa is. En wellicht werkt dit ook voor hem zo. I Can’t Stand The Sound is een verrassend mooi album geworden. Prachtige songs over politiek en de maatschappij waar hij in zich begeeft. En in Berlijn gebeurd er tegenwoordig veel. “Never Be Afraid of Ghost”s of “Make it Holy” zijn al prachtige liedjes met een kop en een staart. Het openingsnummer “Don’t You Know That” laat je al snel verrassen en nieuwsgierig maken om de rest van het album aandachtig te beluisteren. Dan kom je de prachtige songs “People Tell You”, het titelstuk of “Conversation” tegen. Eerlijk gezegd is het een heerlijk album. Voor de singer songwriter- (Ed Sheeran tot Nick Drake) en pop liefhebbers is het dan ook een must om dit eens te beluisteren. Dan is er een woord genoeg; Mooi!

Te zien in Nederland

Poppy Ackroyd – Resolve

Poppy Ackroyd – Resolve

Label Little Indian

Beoordeling 7,5

Review De muzikale kunstenares uit London is opgegroeid in een wereld waarbij haar vader in de kunst zat en altijd luisterde naar de klassieke popgrootheden waaronder Bob Dylan. Dit werd afgewisseld met de muzikale klassieke klanken van Mozart en Schubert. Het werd de basis voor Ackroyd om de pianostudie te volgend op de Universiteit van Edinburgh. Het resulteerde in 2012 tot een debuutalbum “Echappement”. Een album waarbij de popmuziek subtiel wordt gevormd in een klassieke stijl. Dit heeft ze door de jaren uitgewerkt weet met haar nieuw album Resolve een prachtige balans hier in te vinden. Tevens is ze lid van Hidden Orchestra. Het is een album waarbij de klassieke muziek liefhebber op de zondag ochtend dit rustig kan opzetten zodat dit niet direct stoort bij de kinderen die nog in huis wonen. Geen ingewikkelde vreemde geluiden, maar toegankelijk met klavecimbel en harmonium. Ze gebruikt de plektra en drumsticks om de andere instrumenten te bespelen waardoor het effect andere klanken geeft. “Light”, “The Calm Before”, “Luna” en het titelstuk zijn mooie composities die er voor dit album uitspringen. Meeslepende pianostukken worden afgewisseld in tempo. Intro’s die in de pop voorkomen worden uitgesponnen tot een totaalbeeld waarmee een idee is begonnen. Dit kan zij uitwerken waar menig muzikant dit bij een intro houdt en vervolgens terug valt op de voorspelbare sound. Het geeft de creativiteit van deze Ackroyd weer.

Te zien in Nederland Poppy Ackroyd is te zien in Nederland 22 februari 2018 Tivoli Vredenburg te Utrecht

Dési Ducrot - In Too Deep

Dési Ducrot - In Too Deep

Label Eigen Beheer

Beoordeling 8

Review Het was een reis die een kleine vier jaar duurde. Vier jaar lang werkte Dési Ducrot samen met componist/producer Marg van Eenbergen die de van oorsprong Zeeuwse singer/songwriter Dési Ducrot via Sound Cloud ontdekt en in haar geloofde. Nu is daar In Too Deep, het debuutalbum. Waar kennen we de naam Ducrot eigelijk van? Inderdaad, Dési is de dochter van …. Maarten Ducrot, de oud-profwielrenner en nu werkzaam bij de NOS als commentator. Op zijn twitter-account steekt hij zijn trotsheid dan ook niet onder stoelen of banken dat na een muzikale zoektocht van vier jaar zijn dochter in de poptempel Paradiso haar album mag releasen. En dit trots is terecht want Dési levert een puike plaat af. Een lekkere “Twang” De nummers van dit debuut kregen eigenlijk al vorm tijdens een roadtrip door de USA waarbij in het achterhoofd steeds dat geluid van idolen als Lucinda Williams en Stevie Nicks knaagden. Niet de minsten natuurlijk. Resultaat zijn twaalf zelf geschreven nummers die een aangename mix vormen van pop, country en een vleugje Americana. Luister maar eens naar de eerste tonen van opener ‘To Gold’, een nummer dat het verhaal van één van haar dromen vertelt, en het wordt meteen duidelijk welke richting Desi in wil. Bij het lekker uptempo ‘Yellow Fingers’ is de “twang” duidelijk aanwezig en ook de inmiddels uitgebrachte ‘Heart On Your Arm’ is gewoon een goed poppnummer. Afgelopen periode mocht Dési al wat live optredens geven bij diverse radiostations en programma’s zoals dat van Leo Blokhuis en schopte ze het tot de kwartfinale van de Grote Popprijs. Ook mooie, intieme liedjes Na dat eerste deel van het album neemt Dési wat gas terug. De mooie, gevoelige ballad en titelsong wordt knap weggezet en ook het romantische en met strijkers omgeven ‘Mud’ is een pareltje; de stem van Dési omgeven door het pianospel en strijkers. Ook ‘Don’t Tell Me You’re A Poet’ past in dit rijtje al kent dit nummer veel meer “power”. Zo weet dit Nederlandse talent je aandacht als luisteraar vast te houden, ook vanwege de gastmuzikanten en het instrumentarium zoals de lapsteel en de dobro gecombineerd met een strakke beat. Maar luister ook eens naar het soepel klinkende ‘Little Fun’, het semi-akoestische ‘Like A Cape’ en de werkelijk prachtige afsluiter ‘I Thought I Would Remeber’ waarbij harp, cello en tweestemmigheid de spreekwoordelijke kers op de taart vormen. Eindoordeel In Too Deep is een meer dan verdienstelijk debuutalbum. Een album dat een allure en een sound heeft van internationale allure waarbij de ijzersterke composities en de stem van Dési Ducrot het geheel vorm geven. Het heeft dus even geduurd maar het eindresultaat mag er zijn. Zeer benieuwd naar het vervolg en in navolging van het optreden in Paradiso is nu het wachten aangebroken voor het grote publiek om deze selfmade singer/songwriter live aan het werk te zien. Veel luisterplezier.

SYML- In My Body

SYML- In My Body

Label V2

Beoordeling 7,5

Review Achter het project SYML gaat de oprichter van de band Barcalona schuil. Brian Fennel heeft het project teruggebracht naar een synthersizer en zang. Heel simple en dat is dan ook de betekenis van het woord SYML in het Welsh. De songs zijn erg aangenaam en dat komt door de stem van Fennel. Het nummer “Where is My Love” is direct omarmd door 3FM waardoor het aan de airplay niet ontbreekt. Terecht want de rest van deze ep is zeker ook de moeite waard. Het ligt in dezelfde lijn van liedjes. Intiem en prettige synthpop, maar vooral heerlijk door de stem en zanglijnen. Het kwetsbare “Wildfire” of de dansbare “Ghost” zijn allen even intens in gezongen. Dit mini album is zeker de moeite waard om even naar te luisteren wanneer je singer songwriters en synthpop een warm hart toedraagt.

Te zien in Nederland 5 februari Paradiso te Amsterdam

Robert Finley – Goin’ Platinum!

Robert Finley – Goin’ Platinum!

Label Warner

Beoordeling 8

Review Het is inmiddels twee jaar geleden dat het debuutalbum van Finley uit kwam. Met een titel als “Age Don’t Mean A Thing” weet de ervaren muzikant weer nieuwe muziek in zijn leven te brouwen. De voormalige legertechneut tourde door Europa ten tijde hij in Duitsland was gestationeerd. Met de street gospel Finley & The Gospel Sisters weet de man veel ervaring op te doen. De soul en blues van het debuut album kwam hij in contact met Dan Auerbach (Black Keys) om een soundtrack Murder Ballads te maken. Hierdoor werd de vriendschap bevestigd en tekende Auerbach voor de productie van dit nieuwe album. Het album kent de combinatie van soul en folk met “Medicine Woman” en “If You Forget My Love”. Met de Rock and Roll van “Honey Let Me Stay The Night” komt er extra vaart in het de plaat. Het swingt als de singer songwriter Auerbach het tempo verhoogt van zijn songs. Het zijn dan ook voornamelijk zijn zongs die vertolkt worden door Finley met zijn soul stem. Wanneer Nick Lowe een bijdrage levert in “Real Love Is Like Hard Time” is het album af. Mooie gospel koortjes en laidback swinging full of soul maakt dat je het album telkens weer opzet.

Case Mayfield – Egomaniac

Case Mayfield – Egomaniac

Label Backstage hotel rec.

Beoordeling 8

Review Case Mayfield mag gerust een van de meest getalenteerde singer- songwriters van Nederland worden genoemd. Na Another Glorious Battle is er nu een nieuw album dat prachtig is. De winnaar van de Grote Prijs 2010 luistert naar de naam Kees Veerman, had er even geen ore en tijd voor maar nu is het vierde album er dan toch. Egomaniac mag gerust tot een verrassing van deze maand worden gerekend. De prachtige songs als “Dark Heart” en een ingetogen “The Madness” zijn adembenemend. Maar ook het meer uptempo nummers “Jim & Jane” en “NUT” zijn heerlijke song waar je blij van wordt als het gaat om de compositie. Het verhaal dat er achter schuilt is, net als bij de andere songs, meer aan de donkere kant. Dat Mayfield een getalenteerde muzikant is zien we aan de lijst van medewerkers die een instrument op het album hebben gespeeld. Naast Paul de Munnik weet hij nog een half leger bij elkaar te krijgen. Egomaniac gaat om de wereld rondom de persoon zelf, iets dat ver in het verleden van deze singer songwriter ligt. Nu betrekt hij iedereen erbij om samen tot een beter product te komen en dat is ruimschoots gelukt. Een album en artiest waar Nederland zuinig en trots op mag zijn.

Te zien in Nederland

2017

Someday Jacob – Everybody Knows Somethin

Someday Jacob – Everybody Knows Somethin

Label Haldern rec. PIAS

Beoordeling 8

Review De Duitse band uit Bremen Someday Jacob, weten een prachtig album te brengen. Het overschrijdt de gedachte dat het een Duitse act is en men weet met de Americana sound akoestische pop te maken. Het album begint dan ook heerlijke met Leaving New York (was never easy aldus REM) maar weet het album echt te beginnen met “Hands of Love” dat in de sfeer van REM en the Jayhawks zit. Met “Slow Down” zit er een lekker vel gitaartje in verwerkt, dat the slow song lekker pittig maakt. Toch weet de band met “Hide Within You” ook een andere kant te laten zien. Met strijkers en ingetogen gitaartje is het vooral lief en intiem te noemen. Het zou me dan ook verrassen dat dit album de waardige promotie gaat krijgen wat het verdiend. Daar waar Venice de grote oversteek maakt om de Westcoast hier weer aan de man te krijgen, zijn deze oosterburen dichtbij en weten ze dezelfde sfeer te creëren. Wanneer je in de flow zit dan zijn alle songs heerlijk, wanneer je er niet in zit gaan de songs misschien wat op elkaar te klinken. Dat heeft dan wat meer draaiuren nodig. Dan zal het voor velen een heerlijk album zijn en een mooie verrassing voor onder de kerstboom!

Te zien in Nederland

Nordgarden – Changes

Nordgarden – Changes

Label GD records/ PIAS

Beoordeling 8

Review Het is de Noorse singer songwriter Terje Nordgarden die nog net voor het einde van het jaar een prachtig album op de markt brengt. Een heerlijk album met laidback popsongs die de aansluiting vindt bij de popsound van deze tijd. Het past bij de decembermaand. Met “Open Wide Spaces” of het titelstuk weet de man aan te sluiten wat het grote publiek wil. Meeslepend, drama met strijkers en aanstekelijk in het refrein. Met een jazzy late night shuffle wanen we met “I Ain’t Gonna Let Her” in de jaren 50 waarna we een hoog meezinggehalte kennen bij “You Must Be The Change”. Het mag dan ook best gezegd worden dat deze Noorse singer-songwriter een mooi album heeft gemaakt dat de grenzen ver over mag gaan. Het internationaal geluid sluit af met Come On Come In Come Along. Het is exact wat er moet gebeuren. Komop, neem dit album en bezoek mijn concert. De eerste twee onderdelen zijn snel te realiseren, dan zal het laatste ook lukken.

Te zien in Nederland

Adrian Crowley – Dark Eyed Messenger

Adrian Crowley – Dark Eyed Messenger

Label Chemical rec. / Konkurrent

Beoordeling 7,5

Review De singer-songwriter Adrian Crowley uit Dublin behoort tot de laatbloeiers van het nieuwe talent uit Ierland. Inmiddels heeft de man al enkele albums op zijn naam staan en is Dark Eyed Messenger een geschikte plaat voor de donkere dagen voor kerst. De zanger weet een sfeer te maken dat doet denken aan Leonard Cohen en de latere Nick Cave. Met de cello’s song “Valley Of Tears” of “Little Breath”, de storytelling songs laten je langzaam dichter bij de speakers van de stereo schuiven. Luisterend naar wat de man te vertellen heeft en wat hij hiermee bedoeld. “Unhappy Seamstress” of “Lullaby To A Lost Astronaut” het mag allemaal zijn eigen verhaal kennen. Het album sluit met “Still This Desire”, alsof hij dit album al jaren lang had willen maken. Inmiddels is het gelukt en goed geslaagd. Zeker de moeite waard om dit te bekijken en te beluisteren in een een of andere kerk in Nederland.

Te zien in Nederland 23 januari Lutherse kerk te Groningen 24 januari De Waalse Kerk te Amsterdam 25 januari Paard te Den Haag 26 januari Doosgezinde kerk te Utrecht

Garciaphone – Dreameater

Garciaphone – Dreameater

Label Tiny Room Rec.

Beoordeling 8

Review In de donkere dagen voor kerst en Sinterklaas is het nieuwe album van Garciaphone een juweeltje om in te pakken. Voor de liefhebbers van singer songwritersgenre en Westcoast muziek, zij zullen dit zeker waarderen. De Franse band onder leiding van Olivier Pérez, is niet direct een act dat op de Nederlandse radio te horen is, dus is er een andere weg om dit mooie album aan het grote publiek te laten horen. De warme klankkleur van het openingsnummer “ Don’t Let It Die Like This” brengt direct de warmte in de frisse dagen. Het lome “Oh Sleepless World” pakt je bij het refrein. De samenzang is mooi door de delay die er in is verwerkt. Dit horen we later op dit album meer. Het nummer schuift als het ware door in het volgende nummer “Heirmet” dat hier en daar even steviger wordt aangezet. Met “I ll be A Riddle” gaat de Franse band over in een 70s sound van genoeglijkheid, terwijl de zoektocht naar het popsucces wordt gezocht met “Mourning of the Day”. Naast de warmte in het album, zijn de song divers maar toch een geheel. Het kan zijn dat je na enkele keren dit beluisteren het wel weet of het heeft je te pakken en komt het album maar niet meer uit de cd speler.

Te zien in Nederland

Nick Mulvey – Wake Up Now

Nick Mulvey – Wake Up Now

Label Fiction / Caroline

Beoordeling 8,5

Review Na drie jaar is daar de opvolger van het titelloze debuut van Nick Mulvey. De inmiddels 32-jarige Britse singer/songwriter, die studeerde in Havana, was succesvol met zijn melancholische liedjes die vooral vorm kregen door zijn specifieke gitaargeluid. Nu is daar de opvolger die als titel Wake Up Now heeft meegekregen. Mulvey heeft voor dit tweede album zo ongeveer zelf alles geschreven en speelt daarbij op vrijwel alle snaarinstrumenten, percussie, synths en omnichord. Hij trapt af met ‘Unconditional’, een nummer dat als een logisch vervolg klinkt op de nummers van zijn debuut. Op zijn typerende wijze van gitaarspelen weet hij meteen een swingend en aanstekelijk nummer neer te zetten met invloeden uit de Latin- en Afrikaanse muziek. Deze sfeer bouwt hij op een nummer als ‘Transform Your Game (We Remain)’ subtiel nog verder uit en af en toe lijkt het alsof de melodie en de vocalen uit de pas lopen. Maar als je goed luistert is dat juist niet het geval, het is nu juist die combinatie van stijlen, instrumentarium die het geheel opwindend maken. De baslijn en percussie zorgen voor een opzwepend nummer en de blazers en de stem van Mulvey zorgen ervoor dat dit een topnummer is. Toch beheerst Mulvey ook de kunst van het ingetogene. Luister maar eens naar het prachtige ‘Imogen’. Vanuit een melodie die bestaat uit fingerpicking gitaarspel en zijn stemgeluid worden er langzaam strijkers toegevoegd en horen we gaandeweg een koor en wat percussie. Iets minder gecompliceerd en zelfs wat politiek getint is ‘We Are Never Apart’ waar Mulvey de Dakota Pipeline ter discussie stelt. Zoals bekend heeft het onnavolgbare (akoestische) gitaarspel van Mulvey deels in het buitenland vorm gekregen. Dat is ook te horen op ‘Moutain To Move’, ook weer zo’n heerlijk opgewekt nummer waar we ook de verwijzing naar de titel van dit album in terug horen (“And Wake Up Now”). Eén van de hoogtepunten is waarschijnlijk ‘In Your Hands’, een verfijnd midtempo nummer met was jazzy invloeden, waar bij elke luisterbeurt meer laagjes verschijnen. Op het bijna zes minuten durende nummer is het dan weer de percussie, dan weer de tweede stem en dan weer de gitaar die de volle aandacht trekt. Het slechts uit vier regels bestaande ‘Lullaby’ is een verrassing uit het niets en de afsluiter ‘Infinite Trees’ is het gedroomde liefdesliedje waar Mulvey nog eens laat horen waartoe hij in staat is als we hem alleen met zijn gitaar horen. Werkelijk adembenemend. Wake Up Now is niet vernieuwend en de sound en sfeer op het album zijn eerder herkenbaar. Toch is het meer dan een prima album waarbij Mulvey laat horen over een voortreffelijke gitaartechniek te beschikken en een prima singer/songwriter is. Voeg daarbij die typerende elementen uit andere continenten die hij zich eigen heeft gemaakt en je krijgt dit resultaat. Elf songs die allemaal bovengemiddeld zijn waarbij het album als één geheel klinkt. Het bijgevoegd boekje geeft je nog een inkijk in zijn teksten. Eentje voor de jaarlijstjes.

Te zien in Nederland

Bob Dylan – Bootlegseries Vol. 13 Troubl

Bob Dylan – Bootlegseries Vol. 13 Troubl

Label Legacy / Sony

Beoordeling 8

Review Het is alweer het 13 deel van de befaamde bootleg series van de legendarische singer songwriter Bob Dylan. Dit keer gaat het over de songs van 1979- 1982 die nog op de plank liggen. De live shows die andere versies brengen van de religieuze periode van Bob Dylan. Door de jaren heen is er nogal wat kritiek geweest op deze periode van Dylan. Fans konden zich maar moeilijk verenigen met de gedachtegang van hun godheid. De herboren Christen start met “Gotte Serve Somebody” op de Slowtrain plaat. Hier start hij de show met het titelstuk, dat weer geeft dat al het goede langzaam komt. Ook dit album geeft weer dat de songs meer dan goed waren. Terugkijkend blijft deze periode voor mij nog steeds een van de favoriete en interessante periodes van Dylan. De gospel stijl en meervoudige vocalen in de songs, de soul in de bluesmuziek en zijn vertaling van een religieuze periode is verbluffend. “Ain’t Gonna Go To Hell For Anybody”, “I Believe in You”, “Saving Grace” en “Man Give Names To All The Animals” zijn prachtige teksten. Met Jim Keltner op drums en Spooner Oldham op hammond orgel had Dylan een fantastische band om zijn woord over de wereld te vertolken. Alleen werd het net als bij de kerk, de zalen leger. Toch weet Dylan met het Shot of Love album wederom een reliplaat uit te brengen. De deluxe cd en vinylbox bevat een verzameling van de beste songs van 25 shows. Aanvullend is er de box met extra cd’s met meer live materiaal, rare outtakes en een dvd.

Te zien in Nederland

Gill Landry – Love Rides A Dark Horse

Gill Landry – Love Rides A Dark Horse

Label Loose rec./ Bertus

Beoordeling 7

Review De Amerikaanse singer songwriter Gill Landry kennen we van de folk bandk Old Crow Medicine Show. De heerlijk uptempo swingende songs